Αριστείδης (ο Δίκαιος;)

Η ερώτηση της εβδομάδας (5)

2012-01-14T15:17:00.006+02:00

Ποια είναι η συχνότερη φράση με την οποία τα αστυνομικά ή δημοσιογραφικά δελτία περιγράφουν την ιδιότητα κακούργου που συλλαμβάνεται ή τραυματίζεται ή σκοτώνεται σε συμπλοκή με την αστυνομία;

Απάντηση 21/01/2012:

Οι περιγραφές είναι πολλές. Τελευταίως όμως, περιλαμβάνουν όλο και συχνότερα τις φράσεις ΕΙΧΕ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΤΕΙ (πρόσφατα, πριν από λίγους μήνες, έκανε χρήση των ευεργετικών διατάξεων του τάδε αποσυμφορητικού νόμου κτλ) ή ΕΙΧΕ ΣΥΛΛΗΦΘΕΙ ΑΛΛΑ ΕΙΧΕ ΑΦΕΘΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ (δεν κρίθηκε επικίνδυνος, διαφώνησαν ανακριτής και εισαγγελέας, ορίστηκε τακτική δικάσιμος, για το αδίκημα δεν προβλέπεται προφυλάκιση κτλ κτλ).

Νόμοι και νομικοί στην υπηρεσία των παρανόμων. Τα εγκλήματα θα μπορούσαν να είχαν αποτραπεί, αν οι δράστες ήταν μέσα όπως έπρεπε.

Για τα εγκλήματα την ευθύνη φέρουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ οι νομοθέτες και οι δικαστές.

Αυτά.

Γράμμα στον Βλαδίμηρο.

2011-12-28T17:34:00.002+02:00

Βλαδίμηρε.

Ανοιχτές επιστολές σε έλληνες «ηγέτες» δεν στέλνω. Είναι όλοι πιόνια. Έχουν όλοι αφεντικά. Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου το συμφέρον της Ελλάδας, μόνο για το συμφέρον των αφεντικών τους νοιάζονται. Γι αυτό τα λόγια μου δεν τα χαραμίζω.

Εσύ δεν έχεις αφεντικά. Είσαι ο ίδιος αφεντικό. Και τελευταία ασχολείσαι πολύ με την πατρίδα μου. Αποφάσισα λοιπόν να γράψω σ’ εσένα. Δεν ξέρω ούτε το ένα εκατομμυριοστό απ’ όσα γνωρίζεις, αλλά πρέπει να σου πω πώς φαίνονται τα πράγματα «από μέσα».

Καταρχάς είναι πασίδηλο ότι κύριο μέλημά σου είναι τα συμφέροντα της δικής σου πατρίδας (γεωπολιτικά, οικονομικά κτλ) και όχι η υποστήριξη φιλικών λαών, ορθοδόξων χριστιανών κτλ. Αυτά είναι δευτερεύοντα ή τριτεύοντα.

Δεν σε μέμφομαι γι αυτό. Έτσι κάνουν οι ισχυροί. Έτσι θα ‘κανα κι εγώ αν ήμουν ισχυρός. Θα επέβαλα με οποιονδήποτε τρόπο την παρουσία μου (έστω και δια της πυγμής), θα αύξανα την επιρροή μου, θα κατοχύρωνα τα συμφέροντά μου, και αν (ΑΝ) μου δινόταν η ευκαιρία θα βοηθούσα και κάποιον φίλα προσκείμενο (αφού βέβαια είχε αποδείξει εμπράκτως ότι άξιζε βοήθεια).

Μέχρι εδώ καλά. Δον Κιχώτες και Ζορό δεν υπάρχουν.

Αυτά τα πράγματα όμως Βλαδίμηρε απαιτούν σοβαρότητα. Σοβαρούς συνεργάτες. Σοβαρούς συνομιλητές. Και τα δικά σου, μέχρι στιγμής, ερείσματα, δεν είναι σοβαρά.

Αρχικά σε είδαμε να δίνεις βάση στον αστειούλη βουτυράτο της Ραφήνας. Εκείνον που επί πενταετία επανίδρυε το κράτος, αλλά το μόνο που πήγε καλά επί των ημερών του ήταν οι σπουδές και η καριέρα της συζύγου του. Εκείνον που κήρυξε πόλεμο στους νταβατζήδες, αλλά στη θητεία του κάηκε η μισή Ελλάδα και οι νταβατζήδες χορεύανε στα αποκαΐδια. Εκείνον που κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και από φλεγόμενο μπουρδέλο τη μετέτρεψε απλώς σε φλεγόμενο μπουρδέλο σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Εκείνον που δεν πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό, αλλά κατάφερε να πνιγεί χωρίς νερό. Να υποκύψει σε ανύπαρκτα σκάνδαλα.

Λένε ότι τον φάγανε για τους δικούς σου τους αγωγούς. Λένε ότι τον στριμώξανε άσχημα. Ότι τον απείλησαν. Ότι τον εκβίασαν. Ότι θα τον δολοφονούσαν. Μπορεί να είναι αλήθεια.

Ποια είναι όμως Βλαδίμηρε η ειδοποιός διαφορά του σοβαρού ηγέτη από τον ξεφτίλα;

Ο σοβαρός ηγέτης έχει τσαγανό. Δεν απειλείται και δεν εκβιάζεται. Δεν φοβάται για τη ζωή του. Κι αν τον στριμώξουν, αντλεί δύναμη από το λαό του. Βγαίνει και λέει την αλήθεια. Όλη την αλήθεια ή έστω όση μπορεί να αντέξει ο λαός. Και ζητά υποστήριξη. Και την παίρνει. Ηγέτης χωρίς λαϊκές πλάτες είναι ή διεκπεραιωτής ή δικτάτορας. Ετούτος ήταν το πρώτο. Γι αυτό και κρύφτηκε. Τσάμπα ο χρόνος σου.

Τώρα τελευταία Βλαδίμηρε δίνεις ρέστα για τον Εφραίμ. Μετά συγχωρήσεως, αλλά πάλι σε κουτσό άλογο πόνταρες.

Κάτι αλλόκοτο έχει αυτός ο ηγούμενος. Κάτι απωθητικό.

Εμείς εδώ, που λες Βλαδίμηρε, είχαμε άγιους γέροντες. Ταπεινούς και πένητες. Είχαμε Παΐσιο. Είχαμε Πορφύριο. Και ξέρουμε πολύ καλά πώς είναι οι ασκητές. Μπορούμε να κρίνουμε θαυμάσια ποιος απαρνήθηκε τα εγκόσμια και αφιέρωσε τη ζωή του στον Κύριο. Μας ξενίζουν λοιπόν καλόγεροι με βλέμμα λύκου, μαγούλες και προγούλια, μαύρα τζιπ και real estate business.

Δεν ζημιώθηκε, λένε, το Δημόσιο. Πολιτική η δίωξη. Βάλλουν κατά της Ορθοδοξίας οι κατήγοροί του. Δεκτά όλα. Το τελευταίο όμως που χρειάζεται η Ορθοδοξία Βλαδίμηρε είναι επίσκοποι που αποταμιεύουν μερικά δις για τα γεράματά τους, Αρχιερείς που ταξιδεύουν για επενδύσεις στην Αραβία και ηγούμενοι ειδήμονες στις αγοραπωλησίες ακινήτων.

Πώς λέγονται λοιπόν Βλαδίμηρε οι ορθόδοξοι που παρέχουν στους εχθρούς της Ορθοδοξίας όπλα για να την χτυπήσουν; Σοβαροί πάντως όχι.

Γι αυτό σου λέω Βλαδίμηρε.

Ευπρόσδεκτη η βοήθειά σου έστω και με το αζημίωτο. Καλοδεχούμενα ακόμη και τα αεροπλανοφόρα σου. Αν θέλεις όμως τη συμπαράσταση των Ελλήνων, να βρεις σοβαρούς εκπροσώπους στην Ελλάδα. Εξάντλησε κάθε περιθώριο.

Αν πάλι δεν βρεις, σημαίνει ότι δεν αξίζουμε βοήθεια και άσε μας στο χάλι μας. Ή, ακόμα καλύτερα, σε περίπτωση εχθροπραξιών στην περιοχή, ρίξε μας καμιά βόμβα από κείνες τις βαρβάτες που έχεις, να ησυχάσουμε…

Αλέξη Θεέ πάρε την ΠΑΕ!

2011-12-14T18:15:00.006+02:00

Από πού ξεφύτρωσε δεν ξέρουμε. Μην εστάλη από ψηλά; Μην αναδύθηκε από το πέλαγος; Μην διακτινίστηκε από το υπερπέραν; Μυστήριο. Πώς διάολο πήρε το δαχτυλίδι από τον Αλέκο τον λεφτά δεν καταλάβαμε. Μην τον διάλεξε ο μουσάτος όπως ο Μορφέας αλά Matrix (ξέρετε «he is the One» κτλ); Μην είδε όραμα; Μήπως έπαιξε ρόλο το Άγιο Πνεύμα; Ομιχλώδες. Για κείνη την κατασκευαστική εταιρεία που μπορεί να αναλάβει και δημόσια έργα δεν μας είπε τίποτα. Την έχει; Είναι ενεργή; Θα τα αναλάβει; Άγνωστον. Ούτε για κείνη τη σουίτα του ΙΑΣΩ. Την πλήρωσε (άρα «τον φυσάει τον παρά»); Δεν την πλήρωσε (άρα δέχεται δωράκια από καπιτάλες); Ανεξακρίβωτον. Ούτε για τη μαυρούλα που την πήγε «αλά μπρατσέτα» στον Κάρολο (ξανα)ακούσαμε κάτι. Ζει και απολαμβάνει τον πολυπολιτισμικό παράδεισο της Ελλάδας; Η τσάντα που κρατούσε στο Προεδρικό ήτανε επώνυμη ή μαϊμού (ματσό η κυρία ή ζήτω το παραεμπόριο); Αναπάντητον. Και η γνωστή μαντάμ που τσιτσιδωνόταν και κρατούσε και πιστόλι (σεξ και βία σε συσκευασία του ενός, για πολύ προοδευτικά άτομα) τι απέγινε; Μην έπεσε σε δυσμένεια; Τόσες επιθέσεις δέχεται από τους φασίστες. Καμία δήλωση συμπαράστασης; Αδιανόητον.

Όλα αυτά όμως είναι λεπτομέρειες.

Ο άνθρωπος έχει το κοκκαλάκι (της νυχτερίδας). Απορώ γιατί δεν πάει να παίξει ένα Τζόκερ όταν έχει 10 συνεχόμενα Τζακ-Ποτ και να μας αφήσει ησύχους. Θα κερδίσει σίγουρα. Τόση κωλοφαρδία καταντά σκάνδαλο. Εκτός από τις κλειτορίδες των θηλυκών εφήβων που διεγείρονται στη θέα του (συγγνώμη Αλέξη, είναι επειδή ζηλεύω αγόρι μου), κάνει θραύση παντού.

Τελευταίως τον παίζουν όλοι στάνταρ.

Πρώτοι απ’ όλους οι ΠΑΣΟΚοι. Χρεώνοντάς του κάθε λαϊκή διαμαρτυρία μας στέλνουν καλά κρυμμένο μήνυμα (ρε πράσινοι Γκέμπελς διδακτορικά δίνετε;): «αν δεν μας γουστάρετε, ψηφίστε Τσίπρα». Έτσι τα πρόβατα που λακκάνε δεν πάνε μακριά, αλλά εδώ παρακάτω. Δεξαμενή των ΠΑΣΟΚων ο Αλέξης. Αποθήκη ψηφοφόρων προς άμεση χρήση.

Μετά οι δεξιούληδες. Η αντιπολίτευσή τους εκηρύχθη άφαντη. Ιδού πεδίο δράσης λαμπρό για το αστέρι μας. Αυτό στα ομαδικά αθλήματα, αν δεν απατώμαι, το λένε «ασίστ» ή αλλιώς «πάρτο-βάλτο».

Όλοι ψηφίζουν Αλέξη. Και οι «αναρχικοί». Και οι «αριστεριστές». Και οι «αντιεξουσιαστές». Αλλά και οι «πατριώτες» δεν πάνε πίσω. Οι γελοίοι οι ΛΑΟΣίτες δεν περνάει μέρα να μην τσακωθούν με το ΣΥΝ. Δεν ξέρω για σας, αλλά όταν ακούω τους φαφλατάδες του κυρΓιώργη να μαλώνουν με τους Τσιπραίους, αντανακλαστικά συμπαθώ τον Αλέξη! Ο δε Στάθης (ο Σταυρόπουλος) τον έχει για θεό. Του ΄κανε λέει ο Αλέξης τη μεγάλη τιμή να τον προτείνει για βουλευτή. Αμέσως μετά βέβαια, την τιμή την «ξεκάνανε» οι σκληροπυρηνικοί του ΣΥΝ.

Δεν συζητάω βέβαια για το promotion από Λάκη, Ελληνοφρένεια κτλ. Αυτοί πάντα δικοί του ήτανε.

Για να μην αδικώ όμως τον Αλέξη, θα παραδεχθώ ότι κάνει κι αυτός ό,τι μπορεί. Σκοτώνει τον πεθαμένο με κάθε ευκαιρία. Εκείνο το καημένο το παιδάκι της Μάργκαρετ το τάραξε. Τη μία ατάκα πάνω στην άλλη του ‘ριχνε. Έλεος ρε! Όσο για τα δημοσιογραφικά (και όχι μόνο) blogs της αποδώ μεριάς τα χειρίστηκε θαυμάσια. Τους είπε ό,τι θέλανε να ακούσουνε. ΑΟΖ, Τουρκοφαγία, εγκληματικότητα. Όλα τα κάλυψε το παλικάρι. Μετά βέβαια οι νεολαίοι του (Αλέξη γέρασες φαίνεται) ξεθάψανε το παραμύθι για την κατάργηση των παρελάσεων, αλλά δε βαριέσαι; Όποιος παραδέχεται το αυτονόητο, ότι τον Καντάρη τον φάγανε αιμοσταγή αλλοδαπά κτήνη, είναι «δικός» μας. (Έτσι δεν είναι φίλοι bloggers;).

Τι Μέσι και κουραφέξαλα; Τσίπρας είναι ο στράικερ του μέλλοντος.

Δια ταύτα, στους απανταχού οπαδούς του Τριφυλλιού, συστήνω να συσπειρωθούν γύρω από τον (γνωστό βάζελο) Αλέξη. Τι κι αν κατάφερε (μόνος του ρε π…τη μου!) να μην γίνει το γήπεδο του Π.Α.Ο; Για καλό σκοπό ήτανε. Για τα καημένα τα πουλάκια (τους κορμοράνους). Περασμένα-ξεχασμένα.

Να δονήσει λοιπόν τον αέρα το σύνθημα: «Αλέξη Θεέ πάρε την ΠΑΕ!». Να αναλάβει ο Αλέξης τον Παναθηναϊκό. Τι Βλάσηδες και Σουλτάνοι και πρίγκιπες.

Αλέξης. Η μόνη λύση. Τον συνιστούν 29 κατασκευαστές συνειδήσεων.

Το πολύ-πολύ μετά το ματς να τους παίρνει όοοολους μαζί για προσκύνημα στο τζαμί.

Υ.Γ Φίλε αναρχικέ(;) που στον τοίχο της Πατησίων έθεσες με μαύρο σπρέι το ερώτημα: «Δηλαδή αν ο Τσίπρας γίνει κυβέρνηση θα μας στείλει τα ΜΑΤ;». Ένα σου λέω: σε τέτοια περίπτωση… ούτε ψύλλος στον κόρφο σου!

Καλή αρχή! Πάντα τέτοια!

2011-12-05T19:31:00.005+02:00

Τι δουλειά έχει η Χάγη στα δικά μας τα πελάγη; Παλαιό αλλά πάντα επίκαιρο πατριωτικό σύνθημα.

Μας «καταδίκασε» λένε πολλοί η Χάγη. «Δεινή ήττα» λένε άλλοι. Και άλλα σπαραξικάρδια και ηττοπαθή. Διαπιστώσεις ερήμην της λογικής.

Καταρχάς ποια είναι η Χάγη; Τι στο διάολο είναι αυτό το «Διεθνές Δικαστήριο»; Μην είναι ο απόλυτος κριτής; Μην είναι η Νέμεσις; Μην είναι η Θεία Δίκη και δεν το ξέραμε; Δικαστήριο είναι, δηλαδή εξουσία. Ενεργεί όπως όλες οι εξουσίες. Με βάση το συμφέρον του ισχυρού. Ισχυρός σήμερα είναι η Νέα Τάξη. Δεν περιμένουμε τίποτα καλό από δαύτο. Κι αν προσφύγουμε για την υφαλοκρηπίδα, στην καλύτερη περίπτωση θα μοιράσει το Αιγαίο στη μέση. Φερέφωνο είναι και μην το λαμβάνετε υπόψιν. Εκφωνεί αποφάσεις άλλων. Ο εχθρός είναι εντός των συνόρων: οι ραγιάδες.

Ακόμη όμως κι αν το αναγνωρίσουμε, υπό ποια έννοια μας «καταδίκασε»; Τι καταδίκη ήταν αυτή χωρίς ποινή; Μας υποχρέωσαν να τους αναγνωρίσουμε ως Μακεδόνες; Μας αρνήθηκαν να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας και να διασφαλίσουμε τα συμφέροντά μας; Μας στέρησαν τη Μακεδονία μας; Μας βάλαν πρόστιμο; Τι καταδίκες και ήττες μου τσαμπουνάτε;

Θα πάνε λέει οι Ψευτομακεδόνες στον ΟΗΕ. Χεστήκαμε. Υπό την αιγίδα αυτού του οργανισμού-αίσχους βομβαρδίζονται χώρες. Δολοφονούνται λαοί επειδή δεν γουστάρουν (πια) κάποιοι τους ηγέτες τους. Περιμένετε δικαιοσύνη από τους υπαλλήλους του πλανητάρχη; Ξεχάστε το. Τις τύχες μας τις ορίζουμε εμείς.

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά απλώς μας είπανε «κακά παιδιά». Εύφημο μνεία μας δώσανε. Όποιος διεκδικεί και ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον του, ή δεν υπογράφει συμφωνίες ή όταν τις υπογράψει δεν τις τηρεί.

Βλέπε Τουρκία. Δεν υπογράφει ποτέ όταν υπάρχει έστω και άνω τελεία που δεν την συμφέρει. Κι αν υπογράψει, αν δεν παραβιάσει τα συμφωνημένα θα σκάσει. Εμείς τι κάνουμε επί χιλιετίες; Και υπογράφουμε (με το στανιό) και τηρούμε (αυτά που δεν μας συμφέρουν και εξαναγκαστήκαμε να υπογράψουμε).

Υπό αυτό το πρίσμα, η μη τήρηση συμφωνίας από μέρους μας συνιστά καλή αρχή.

Πάντα τέτοια!

Υ.Γ Αυτό το «με ψήφους 15 προς 1» τι ήτανε πάλι; Ζυγός αριθμός δικαστών υπάρχει σ’ αυτό το πράγμα; Και σε ισοψηφία τι κάνουνε; Ρίχνουνε τα ζάρια; Ποιος θα με φωτίσει;

Ουαί υμίν υποκριταί

2011-11-16T14:34:00.003+02:00

Πολλοί φιλεύσπλαχνοι μάς προκύψανε τελευταία.

Κάτι στοργικοί εθνομπαμπάδες (οι δεκατέσσερις του ΠΑΣΟΚ, ο Αντωνάκης τής Συγγρού κά), κάτι γραφικοί (βλαχο)δημαρχαίοι προσκείμενοι στα κόμματα εξουσίας, κάτι αλήτες-ρουφιάνοι (δημοσιογράφοι) κτλ κτλ. Όλο δηλαδή το φιλομνημονιακό σκυλολόι. Και δυστυχώς και κάτι ιστολόγοι που έχουν βαλθεί να χαλάσουν την καλή γνώμη που έχουμε γι αυτούς.

Τι μας είπανε όλοι αυτοί;

Ότι από το ενσωματωμένο στη ΔΕΗ χαράτσι, πρέπει να εξαιρεθούν όσοι αποδεδειγμένα δεν έχουν να πληρώσουν!

Υποκρισία του κερατά. Προσπάθεια να μετριαστούν οι αντιδράσεις, να αποπροσανατολιστεί ο κοσμάκης και να καμφθεί η τελευταία (πριν την ωμή βία) γραμμή αντίστασης.

Καταρχάς παίζουν εκ του ασφαλούς. Τι πάει να πει «αποδεδειγμένα»; Είναι αδύνατον να αποδειχθεί κάτι τέτοιο, και αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά. Στη χώρα που δεκάδες χιλιάδες συντάξεις δίνονται σε ανύπαρκτα πρόσωπα, σε πεθαμένους, σε απατεώνες, σε περαστικούς μετανάστες κτλ, η ανεύρεση «αποδείξεων» για το ποιος είναι πραγματικά φτωχός είναι ανεφάρμοστη και όσοι την επικαλούνται γελοίοι.

Ξέχωρα απ’ αυτό, η τεχνητή διάσπαση του λαού σε όσους έχουν να πληρώσουν το χαράτσι και σε όσους δεν έχουν, είναι εκ του πονηρού με έναν και μοναδικό στόχο: το κίνημα «δεν πληρώνω» (δεν πληρώνω συνειδητά, κι ας έχω). Το κίνημα δηλαδή που τους έσπασε τα μούτρα στα διόδια και στις αστικές συγκοινωνίες.

Το χαράτσι της ΔΕΗ είναι αντισυνταγματικό και συνεπώς παράνομο. Είναι εκβιαστικό και ως εκ τούτου μορφή απροκάλυπτης εξουσιαστικής βίας. Είναι παράλογο και απάνθρωπο.

Όποιος υποκριτικά υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να το πληρώσουν μόνον οι μη έχοντες, είναι σαν να υποστηρίζει ότι μπορούμε να επιτρέψουμε τους βιασμούς γυναικών, αρκεί να μην είναι παρθένες!

Βλακεία ή κακοήθεια ή και τα δύο μαζί.

Σε όσους με διαβάζουν τονίζω: ο πρωτογενής στόχος είναι ΚΑΝΕΙΣ να μην πληρώσει. Ο δευτερογενής να καταδικαστούν οι υποκριτές «ευαίσθητοι» που θυμηθήκανε τους φτωχούς τώρα που ακούγεται ο βόμβος των ελικοπτέρων.

Και, αντί επιλόγου, δυο λογάκια προς τους δεξιούληδες bloggers:

Κόψτε το παραμύθι όσο είναι καιρός. Τις «προτάσεις» για προστασία των φτωχών να τις κρατήσετε για την πάρτη σας. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι αν κυβερνούσε ο τυπάκος της Ραφήνας ή ο «μνημονιακός πατριώτης» νυν αρχηγός σας, η σφαγή των λαϊκών στρωμάτων θα ήταν ίδια και χειρότερη. Μην μας το παίζετε «φίλοι του λαού». Θα καείτε.

Όσα δίνει ο διάβολος, τα παίρνει ο διάβολος.

2011-11-11T19:40:00.003+02:00

Τραπεζίτα.

Τα συγχαρητήριά μου.

Αποδείξατε περίτρανα ότι όποιος «μαγειρεύει» καλά, αργά ή γρήγορα ανταμείβεται. Γίνεται Αρχιμάγειρος. Σεφ. (Δεν θυμάμαι ποιος κακοήθης είπε ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιοκρατία).

Πιθανώς όμως να έχετε ένα μικρό πρόβλημα. Και οι μάγειροι και οι τραπεζοκόμες, και οι καμαριέρες και τα γκαρσονάκια και οι ρεσεψιονίστ και οι ρουμ-σέρβαντς και οι παρκαδόροι και οι καθαρίστριες …

… λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο.

Εξ ονόματος του (πραγματικού) ξενοδόχου, σας θυμίζω:

Male parta male dilabuntur.

Greece possesses weapons of mass destruction! Fear around the globe!

2011-11-05T21:19:00.014+02:00

It has finally been confirmed: Greece has a single but powerful weapon of mass destruction. Born in Minnesota U.S.A and fully developed in a northern suburb of Athens, it is currently located in the center of Greek Capital and often travels around the world. Although the majority of Greek people stand against its existence and use, unfortunately there are too many supporters, especially MPs and journalists.

It is concealed (seems harmless), it can escape even the more sophisticated security systems and resists every possible human countermeasure. No one knows his exact mechanism of action but it is highly dangerous. Lethal. Devastating. Even its initials are threatening: G.A.P.

George A. Papandreou.

He can ruin practically anything: a conversation, a negotiation, a plan, a deal.

In the vast field, he is even more dangerous. He can destroy everything: a political party, a summit, a society, a country, a nation, an international organization, a multinational community. Maybe the whole planet.

GAP Weapon. No nuclear, biological or chemical weapon can compare with it.

GAP Weapon. The absolute weapon of Greece.

God Help Us!

Εδώ η καλή δημοσκόπηση! Διαλιέχτεεεε!

2011-11-03T22:16:00.004+02:00

Επειδή μας ζαλίσανε άπαντες, εθνομπαμπάδες τε και δημοσιοκάφροι, το έγκυρο ιστολόγιό μου διενεργεί βαρυσήμαντη δημοσκόπηση που θα προκαλέσει πάταγο. Θα την εύρετε στην αριστερά στήλη. Σπεύσατε!

Πού είναι οι μετανάστες;

2011-10-21T22:36:00.003+03:00

Το ερώτημα είναι γενικό και ισχύει για όλες τις τελευταίες μαζικές αντικατοχικές διαμαρτυρίες - διαδηλώσεις - συλλαλητήρια κτλ. Ανένταχτοι Έλληνες, άνθρωποι που έχουν κάθε δικαίωμα να μην στελεχώνουν κομματικούς και συνδικαλιστικούς στρατούς, συμμετέχουν πολλοί. Ανένταχτοι μετανάστες υπάρχουν; Ή «στη μάσα μαζί κι όταν πέφτουν ροπαλιές χώρια»;

Και μια πρόταση προς ΚΚέδες: οι μετανάστες του κόμματος δεν είναι μόνο για αφισοκολλητές και σημαιοφόροι. Την επόμενη φορά, σε περίπτωση τραμπούκικης επίθεσης, βάλτε τους μπροστά. Δεν θα σας πειράξει κανείς. Ως γνωστόν, οι «αντιεξουσιαστές» είναι οι καλύτεροι προστάτες των μεταναστών.

Επανάσταση.

2011-09-27T01:31:00.006+03:00

Επανάσταση δεν κάνουν οι βολεμένοι. Ούτε κείνοι που ελπίζουν να βολευτούν.

Φευγιό.

Άξια μυαλά και υγιείς ψυχές. Φεύγουν. Ευρώπη, Αμερική, Καναδάς, πιο πολλοί Αυστραλία.

Αιμορραγία.

Μέσα ασφυξία. Οι αμαγάριστοι, ένα βήμα πριν τον πνιγμό.

Άλλοι φωνάζουν για επανάσταση.

Τιμή σε όσους το εννοούν κι αγωνίζονται. Όπου κι όπως μπορούν.

Επανάσταση!

Ωραία ακούγεται στους πολλούς, αρκεί να την κάνουν «οι άλλοι».

Επανάσταση λοιπόν.

Επανάσταση κάνουν οι απελπισμένοι. Όσοι τα ‘χασαν όλα και δεν τους μέλει και τη ζωή τους να χάσουν.

Επανάσταση δεν κάνουν οι βολεμένοι. Ούτε κείνοι που ελπίζουν να βολευτούν. Πιότεροι τούτοι οι τελευταίοι.

Κι εκείνη η μεγάλη, του ’21, η αγνή και άγρια, απέτυχε. Γιατί, μπρος στον κίνδυνο να χαθεί, ζήτησε δανεικά.

Κι οι τοκογλύφοι φκιάσανε προτεκτοράτο. Και τα μαγειρέψανε καλά.

Ανεξαρτησία και πολύχρωμες κορδέλες. Ελευθερία και μπάντες που παιανίζουν.

Κι όλοι οι ιθαγενείς τού χεριού τους.

Ηγέτες υπάλληλοι. Λαός κηφήνας. Η χαρά των αφεντικών.

Και ρήτρα με ψιλά γράμματα βάλανε στα συμβόλαια. Όταν το προτεκτοράτο κλείσει τον κύκλο του, να επιστρέψει στην αυτοκρατορία.

Και τώρα ο κύκλος έκλεισε.

Επανάσταση.

Τι νόημα έχει πια μια επανάσταση; Γιατί λίγοι λεοντόκαρδοι πρέπει να σώσουν πάλι πολλούς κουτοπόνηρους; Καμιά αναγνώριση δεν θάβρουν. Τα ασπόνδυλα πάλι θα κυβερνήσουν. Τα μαλάκια θα επιπλεύσουν. Τα παράσιτα θα επικρατήσουν.

Η θυσία των γενναίων, λούσα για τους χαραμοφάηδες. Θα πεθάνει η λεβεντιά για να ζήσει η πουτανιά.

Τι κι αν «σωθούμε»; Είμαστε άξιοι;

Στους φτηνούς δεν πρέπει σωτηρία.

Περισσεύει από το λύκο για να φάει η αλεπού;

2011-08-28T21:43:00.005+03:00

Για τα λεφτά τα κάνεις όλα…

Λαϊκό άσμα.

… ερωτηθείς γιατί πρόκειται να αυξηθεί η θητεία, ενώ στις περισσότερες (ευρωπαϊκές) χώρες μειώνεται, ο υπουργός Άμυνας κύριος Μπεγλίτης είπε:

«Προφανώς οι χώρες της Ευρώπης στις οποίες αναφέρεστε δεν αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις και τις απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Η ιστορία και η γεωγραφία πρέπει να συνεχίσουν να μας διδάσκουν. Η εθνική άμυνα και η ασφάλεια της Ελλάδας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να αφεθεί η διαχείρισή της σε "φιλελευθεριάζουσες" αντιλήψεις» (in.gr, Κυριακή 28 Αυγούστου 2011).

Οργουελικό έτσι; Τον γυρίσανε τον αμανέ οι καθεστωτικοί. Εθνικιστές εν μία νυκτί γίνανε!

Είδατε λοιπόν;

Όταν η Θράκη τουρκοποιείται, όταν οι Έλληνες Πομάκοι εξισλαμίζονται, όταν μυριάδες βαρβάρων εισβάλλουν εξ Ανατολών, όταν νησιά του Αιγαίου αμφισβητούνται, όταν χωρικά ύδατα και σύνορα καταργούνται στην πράξη, όταν κυριαρχικά μας δικαιώματα θεωρούνται «αιτίες πολέμου», όταν ο λαός μας θρηνεί αεροπόρους, η θητεία … μειώνεται!

Ενώ όταν απειλούνται Αμερικανικά και εβραϊκά συμφέροντα (ενεργειακές πηγές), η θητεία … αυξάνεται!

Δεν θα διστάσει, φαίνεται, ο κύριος υπουργός και οι λοιποί υπάλληλοι του Μεγάλου Αδελφού να χύσουν ελληνικό αίμα, προκειμένου να γίνουν πλουσιότερα τα αφεντικά της υφηλίου.

Όσο για τους αγνούς πατριώτες που πανηγυρίζουν εσχάτως, επειδή ορισμένοι ισχυροί ξεφωνίσανε τους Τουρκαλάδες και μας προτρέπουν να ανακηρύξουμε την ΑΟΖ μας, επειδή ο ορυκτός πλούτος της πατρίδας μας πρόκειται να αξιοποιηθεί επιτέλους κτλ κτλ, τους παρακαλώ να σκεφτούν:

Είναι ποτέ δυνατόν όλα αυτά να αποφέρουν κάτι θετικό για το λαό μας;

Απαντώ: Τίποτε απολύτως!

Πλην κάποιας ικανοποίησης, αν (και εφόσον) τα μεμέτια φάνε καμιά κλωτσιά στον πισινό, τίποτε καλό δεν θα προκύψει για τον απλό Έλληνα (Ελλαδίτη ή Κύπριο). Τι θαρρείτε συμπατριώτες; Ότι η ανεργία θα μειωθεί επειδή στο οικόπεδο τάδε γίνονται γεωτρήσεις για φυσικό αέριο; Ότι η σύνταξη της γιαγιάς του Ι.Κ.Α θα αυξηθεί επειδή το Αιγαίο έχει πετρέλαιο; Ότι θα φάμε με χρυσά κουτάλια επειδή κάποιοι αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να εξορυχτούν τα ήδη γνωστά από δεκαετίες κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου;

Όχι! Τα πλούτη θα πάνε στους γνωστούς εκμεταλλευτές καπιτάλες, ντόπιους και ξένους κι εμείς δεν θα γλείψουμε ούτε κοκκαλάκι!

Πώς το λέει η παροιμία;

«Περισσεύει από το λύκο για να φάει η αλεπού;»

Κι εμείς δεν είμαστε καν αλεπούδες!

Προβατάκια είμαστε!

Νταλάρα, πρόσεχε τα ψάρια!

2011-08-21T10:34:00.007+03:00

Τραγουδιστά,

Μαθαίνω ότι στην Τουρκιά ξεσάλωσες.

Πήρες σβάρνα τις τούρκικες εφημερίδες και επιδόθηκες στο αγαπημένο σπορ όλων των νεότουρκων της διανόησης και της καλλιτεχνίας. Την υποστήριξη της επιδοτούμενης «ελληνοτουρκικής φιλίας».

Δεν σε κατηγορώ γι ‘αυτό. Κατανοώ ότι πρέπει να στηρίξεις τους κολλητούς σου τους εξουσιαστές. Γρανάζι του καθεστώτος κατήντησες και μάλιστα πολύ χρήσιμο. Καταλαβαίνω επίσης ότι οι καιροί είναι δύσκολοι και με σύζυγο υπουργό της κυβέρνησης του μνημονίου, δεν θα βρεθεί έλληνας που να αγοράσει δίσκους σου ή να πατήσει σε συναυλία σου. Και η αγορά της Τουρκίας είναι μεγάλη. Επαγγελματίας είμαι και ξέρω.

Θα ‘θελα να σε ρωτήσω αν θυμάσαι τους στίχους του άσματος «Να ‘τανε το ‘21», τι τραγουδούσες στο δίσκο «Μικρά Ασία», για ποιο μαρτυρικό νησί της ανατολικής Μεσογείου έδινες συναυλίες κτλ κτλ, αλλά μετά τις τελευταίες κωλοτούμπες σου δεν θα είχε νόημα.

Είναι ίδιον των ολίγιστων η βραχεία μνήμη.

Πρέπει όμως να σε προειδοποιήσω.

Προσοχή στα ψάρια!

Που λες, τραγουδιστά, καλύτερα να τραγουδάς παρά να μιλάς.

Αν δεν απατώμαι λοιπόν, για να γίνεις αρεστός στα μεμέτια, επανέλαβες το σύνθημα «Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» που γράφανε στον τοίχο παλιότερα οι παρακρατικοί που παριστάνουνε τους αναρχικούς. (Παρένθεση: Αναρχικός που να ασχολείται με το ποιανού είναι μια γη, μια θάλασσα, μια περιουσία δεν υφίσταται. Το παραπάνω σύνθημα, το «η Μακεδονία είναι Κινέζικη» και τα άλλα τσαχπίνικα, τα γράφουνε πρακτόρια. Τέλος παρένθεσης).

Καταρχάς λοιπόν μια συμβουλή: αν γνωρίζεις τους εφευρέτες του συνθήματος, πες τους κατ’ ιδίαν ότι πάλιωσε πια. Αν δεν τους γνωρίζεις πάλι, πες το δημόσια, για να φτάσει και σ’ αυτούς (εμένα εδώ με διαβάζουν ελάχιστοι). Τι στο καλό! Τόσα εκατομμύρια επενδύονται στην «ελληνοτουρκική φιλία», δεν μπορούν οι μηχανισμοί προπαγάνδας να σκεφτούν κάτι καινούργιο και πιασάρικο; Δεν ξέρουν ότι τα παλιά και τετριμμένα ο κόσμος τα βαριέται; Σε κάθε περίπτωση, εσύ μη χρησιμοποιείς τέτοια συνθήματα διότι γελοιοποιείσαι.

Αν πάλι το πιστεύεις το σύνθημα, βγαίνει από τα μέσα σου, το βιώνεις, σε καλύπτει πλήρως, τότε εντάξει, συνέχισε να το λες, αλλά …

Προσοχή στα ψάρια!

Τα ψάρια του Αιγαίου, τραγουδιστά, είναι πολύ επικίνδυνα. Αν και καλοκάγαθα, γνωρίζουν Ιστορία!

Τους την είπαν οι πρόγονοί τους, πέρασε από στόμα σε στόμα, από γενιά σε γενιά. Ξέρουν για τον Κανάρη, για το Μιαούλη, για το Ναβαρίνο. Με μια απλή βουτιά άλλωστε, βλέπουν τα απομεινάρια αμέτρητων ναυμαχιών. Έχουν πρόσβαση σε πολλά και άγνωστα σε μας ιστορικά στοιχεία. Ξέρουν και για τη Σμύρνη. Είδαν οι προπαππούδες τους στην παραλία, τους δικούς μας προπαππούδες να θανατώνονται ή να παίρνουν το δρόμο της προσφυγιάς. Κι άλλα πάμπολλα. Τα νεότερα ψάρια μάλιστα έζησαν και τα Ίμια, μερικά είδαν το ελικόπτερο να πέφτει, άκουσαν και τις κραυγές των πιλότων.

Ξέρουν λοιπόν, τα ψάρια του Αιγαίου, πολύ καλά ποιος είναι ο τσαμπουκάς. Ποιος είναι ο τραμπούκος. Ποιος είναι ο φονιάς. Ποιος είναι ο ιμπεριαλιστής.

Και δεν είναι καθόλου φιλικά με τους φίλους του φονιά.

Γι αυτό λοιπόν, τραγουδιστά, την επόμενη φορά που θα πας να κολυμπήσεις (έστω να βρέξεις τα πόδια σου) στο Αιγαίο, πρόσεξε.

Θα ‘ναι κρίμα τώρα στα γεράματα να χάσεις τίποτα πολύτιμο…

Υ.Γ Πώς διάολο κατάφερες, να μην μπορώ να ακούσω το "Η Σμύρνη μάνα καίγεται", διότι αντί να συγκινηθώ, θα εκραγώ, μόνο εσύ ξέρεις...

Ρε αδερφές (ψυχές) που κυβερνάτε την υπέργηρη Αλβιώνα, έχω μια απορία.

2011-08-09T23:14:00.003+03:00

Μέσα στις 16.000 των «μπάτσων» που επιστρατεύσατε κατά των εξεγερμένων, είναι και οι «πολιτικώς ορθοί»;

Είναι και οι «Βρετανοποιημένοι» μετανάστες; Είναι και οι μεταφραστές-ψυχολόγοι-κοινωνιολόγοι της «πολυπολιτισμικής» σας αστυνομίας; Είναι και οι προοδευτικοί-ανεκτικοί-κοινωνικοευαίσθητοι γηγενείς αστυνομικοί;

Αν όχι, γιατί;

Αν ναι, δεν ντρέπονται λιγάκι να στρέφονται εναντίον «πτωχών - περιθωριοποιημένων» επαναστατών (sic);

Σε κάθε περίπτωση:

Εξερράγη η πολύχρωμη κοινωνία σας ή μου φαίνεται; Άνοιξε το καπάκι του υπόνομου; Τόσα χρόνια γεμίζατε τον τόπο σας σκύβαλα, τώρα σας πήρε η μπόχα;

Όχι τίποτε άλλο, αλλά επειδή μας δίνετε και οδηγίες. Και συμβουλές. Για το πώς θα διαχειριστούμε την εγκληματικότητα των λαθραίων.

Πείτε μας λοιπόν:

Στείλατε τις ψυχολόγες με τα κουλτουριάρικα γυαλάκια να πάρουν τους εξαγριωμένους αραπάδες με «το καλό»;

Στείλατε ένστολους έγχρωμους εναντίον ενόπλων εγχρώμων παρανόμων;

Στείλατε τον καραγκιόζη που υποχρέωσε τον πατριώτη Βρετανό να κατεβάσει την Αγγλική σημαία με το σταυρό, για να μην ενοχλούνται οι αλλόφυλοι-αλλόθρησκοι;

Δεν χρειάζεται να απαντήσετε. Είτε ναι είναι η απάντηση είτε όχι, ξεφτιλιστήκατε.

Και δεν θα δίναμε δεκάρα για τις ταραχές σας (εσείς γεμίσατε τον τόπο σας σκατά, μόνοι σας να τα καθαρίσετε), αν δεν υπέφεραν φτωχοί-τίμιοι-λαϊκοί Βρετανοί (με τους οποίους συμπάσχουμε) και κυρίως αν δεν προτείνατε πρόσληψη αλλοδαπών στην ελληνική αστυνομία.

Κάντε μας λοιπόν τη χάρη.

Κοιτάξτε το χάλι σας και κρατήστε τις συμβουλές σας για τον εαυτό σας.

Είναι κάτι καθάρματα…

2011-07-24T18:38:00.001+03:00

… που κάνουν παρέα με το διάβολο. Ειδικεύονται στα πάντα, και ιδιαίτερα στην κατασκευή «εχθρών» και στο χειρισμό των μαζών.

Για τα καθάρματα αυτά, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία.

Εδώ σκοτώσανε άνω των τριών χιλιάδων ανθρώπων στους δίδυμους πύργους, στους 100 Νορβηγούς θα κολλάγανε;

Το τέλος δεν ήρθε ακόμα.

2011-07-13T16:36:00.005+03:00

"Στο τέλος όλα θα είναι εντάξει.
Δεν είναι όλα εντάξει;
Τότε το τέλος δεν ήρθε ακόμα."

Άγνωστος

Για την αντιγραφή: Αριστείδης (υποχρεωμένος να το θυμίσει σε όλους τους Έλληνες πατριώτες).

Πολύ κλάσιμο...

2011-06-30T22:41:00.005+03:00

Έκλασε η Έλσα, ανακουφίστηκε η Αγγέλα.

Ο Ομπάμα ήταν έτοιμος να αυτοκτονήσει, αλλά μόλις ο Αθανασιάδης είπε ΝΑΙ το ανέβαλε.

Ρομπόπουλος: Ναι – Ρομπάι: Ζήτω. Ρόμπες ενωμένες ποτέ νικημένες.

Όλοι πνιγήκανε, ο διακοσμητικός Παπούλης ανάσανε.

Δεν ήταν δακρυγόνα, απλώς έκλασαν οι αντιπρόεδροι.

Τα σοσιαλιστικά ΜΑΤ δεν επιτίθενται αδιακρίτως. Στο ΜΑΝΑΒΙΚΟ που την πέσανε, τα δύο Α ήταν μέσα σε κύκλο.

Η ακροδεξιά πάλι έκανε θραύση. Συνεπικουρούσε τα ΜΑΤ, υποστηρίζοντας την κυβέρνηση.

Ο Καμίνης επιτέλους καταξιώνεται. Μαζεύει τα σκουπίδια που άφησαν τα αφεντικά του.

Η Διεθνής Αμνηστία διαμαρτύρεται. Με τη ρίψη τόσων χημικών στο κέντρο, οι Νιγηριανές πόρνες έχουν κεσάτια.

Η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου εξυγιαίνει και το ποδόσφαιρο. Τα «στημένα» εξαφανίστηκαν από προσώπου γης (επικαιρότητας).

Μαγεία ο Χριστιανοκομμουνισμός. Και μόνο η εμφάνιση τής εκπροσώπου του, κάνει τα γιαούρτια να απογειώνονται.

Κυβέρνηση - ΜΜΕ - ΜΑΤ τους «αγανακτισμένους» τους αγαπάνε. Αρκεί να μην κρατάνε ελληνικές σημαίες και να κάθονται ήσυχοι.

Ο τυφλός μίλησε, οι κουφοί των media δεν άκουσαν.

Αυτά κατάλαβα από τον σημερινό μΜ (μετά Μεσοπρόθεσμον) συμπολιτευόμενο τύπο (έντυπο και ηλεκτρονικό). Πολύ κλάσιμο...

Εδώ γαμούν αρσενικούς κι εμείς ζητάμε νύφες.

2011-06-18T15:31:00.003+03:00

Έλληνες πατριώτες, να το παραδεχθούμε. Τα πράγματα στο χώρο μας είναι σαν τη νύχτα στα βουνά και σαν την καλιακούδα. Μαύρα.

Δεν μας έφταναν οι τόσες διαφωνίες σε επιμέρους (και συχνά επουσιώδη) θέματα, οι πατριδοκάπηλοι, οι πατριδέμποροι και τα πρακτόρια, βρήκαμε κι άλλο μαλλί για ξάσιμο.

Ακατανόητη μού είναι η αναζωπύρωση της επί χιλιετίες υφιστάμενης έριδας μεταξύ Χριστιανών και Ελληνολατρών. Πόλεμος μαίνεται και δεν λέει να κοπάσει. Και ερωτώ: Τώρα θα τις λύσουμε αυτές τις διαφορές; Βρήκαμε την ώρα! Εδώ βαλλόμεθα πανταχόθεν, εδώ οι αντίχριστοι και οι ανθέλληνες στήσαν χορό κι εμείς το βιολί-βιολάκι. Ενώ διατρέχουμε άμεσο κίνδυνο, να εξαφανιστούμε από προσώπου γης και οι Έλληνες και οι Χριστιανοί, δεν νομίζετε ότι ο εμφύλιος μπορεί να περιμένει;

Τελευταία, με αφορμή τους «αγανακτισμένους», νέος καυγάς προέκυψε. Νέα διάσπαση των πατριωτών. Σε «πλατειάκηδες» και «καναπεδάτους». Μπηχτές, ειρωνείες και ύβρεις εκατέρωθεν. Συμφωνώ ότι επανάσταση με το πληκτρολόγιο δεν γίνεται και ότι με πορδές αυγά δεν βάφονται (με λόγια και ατάκες το καθεστώς δεν πέφτει). Συμφωνώ όμως και με όποιον αδυνατεί να διαδηλώσει δίπλα σε μεταναστολάγνες κουλτουρογκόμενες με χάπενινγκς και άλλες χαριτωμενιές.

Θα μου πείτε οι μεν: «Αφού τον βλέπω τον χέστη, τον βολεμένο, τον ψευτοπατριώτη, τον προβοκάτορα, να μην του την πέσω;».

Θα με ρωτήσετε οι δε: «Αφού παθαίνω αναφυλαξία τόσο με τους απολιτίκ όσο και με τους θερμοκέφαλους, τι δουλειά έχω μαζί τους;».

Ερωτώ κι εγώ με τη σειρά μου:

Διαφωνείστε όλοι με όλους. Δικαίωμά σας. Είναι ανάγκη να σκοτωθείτε;

Όπου βρείτε πράκτορα-προβοκάτορα απομονώστε τον. Όπου βρείτε μαλάκα αγνοήστε τον. Ο αλληλοσπαραγμός σε τι ακριβώς βοηθάει; Είναι ξέρετε και κοσμάκης, αγνός, με πατριωτικά αντανακλαστικά, που έχει χάσει τον μπούσουλα. Επιχειρώντας να προσεγγίσει τους συν-πατριώτες του, βρίσκεται αίφνης μεταξύ διασταυρούμενων φίλιων πυρών. Και φυσικά επιστρέφει στο σπίτι του απογοητευμένος.

Προτείνω λοιπόν, να κρατήσουμε τις … ορμές μας για τους ανθέλληνες. Στο κάτω-κάτω πρέπει να τηρήσουμε την παράδοση. Τι λέει αυτή;

Ότι ο πόλεμος εναντίον του εξωτερικού εχθρού (εντός ή εκτός των τειχών) προηγείται. Ο εμφύλιος έπεται.

Γι αυτό έβαλα για τίτλο την παραπάνω λαϊκή παροιμία (ελαφρώς παραφρασμένη), η ωμότητα της οποίας ελπίζω να μας αφυπνήσει όλους. Όταν μιλάει ο λαός, σοφά και διαχρονικά, έστω και χυδαία, έχουμε υποχρέωση να τον ακούσουμε.

Ο μυστικός πράκτορας και τα δεινά τού επαγγέλματος (ανέκδοτο).

2011-06-07T15:26:00.002+03:00

Λοιπόν πατριώτες το ξέρετε και το ξέρω. Γεμίσαμε πράκτορες. Παντού. Στην Αθήνα και στην επαρχία. Στα κόμματα και στα media. Στο συνδικαλισμό και στις «οργανώσεις».

Και φυσικά στο διαδίκτυο.

Άλλα πρακτόρια είναι φανερά. Έμμισθοι διεκπεραιωτές των υποθέσεων του καθεστώτος. Κάνουν «κρα» από μακριά.

Άλλα όμως είναι μυστικά. Και γι αυτό επικίνδυνα. Ιδιαίτερα αν τελούν «εν υπνώσει» για να χρησιμοποιηθούν σε ώρα «κρίσεως».

Σ’ αυτά τα τελευταία, τα απανταχού μυστικά πρακτόρια, και κυρίως εκείνα του διαδικτύου, αφιερώνω το παρακάτω ανέκδοτο, το οποίο άκουσα πριν πολλά χρόνια, σε βορειοευρωπαϊκή μεγαλούπολη:

Υπέρ το δέον θελκτική κυρία, επισκέπτεται τον γυναικολόγο της, για σοβαρό θέμα:
Δεν την «ικανοποιεί» ο νέος της σύντροφος. Παρά τα ψυχικά και σωματικά του προτερήματα.
Ο επιστήμων εξετάζει όλα τα πιθανά ενδεχόμενα, αλλά το πρόβλημα είναι μάλλον πρωτοφανές:
-Τι εννοείτε δεν σας «ικανοποιεί»; Δεν διεγείρεται; Δεν διατηρεί τη διέγερση; Ολοκληρώνει υπερβολικά γρήγορα;
-Όχι γιατρέ μου. Τίποτε απ’ αυτά δεν συμβαίνει. Αλλά εγώ … να … δεν καταλαβαίνω τίποτε!
-Μήπως … χμ … δεν είναι ιδιαίτερα προικισμένος από τη φύση;
-Όχι γιατρέ μου. Το αντίθετο. Τα χαρίσματά του είναι σε αφθονία!
-Μήπως εσείς … είστε κουρασμένη, αγχωμένη, απογοητευμένη;
-Σε καμία περίπτωση. Η ψυχική και σεξουαλική μου ζωή ήταν και είναι θαυμάσια!
Προ του δύσκολου αυτού ζητήματος ο γιατρός είναι έτοιμος να «σηκώσει τα χέρια ψηλά». Κατήφεια και περισυλλογή. Το ίδιο και η κυρία.
Ξάφνου, κατεβάζει φαεινή ιδέα:
-Τι δουλειά είπαμε ότι κάνει ο σύντροφός σας;
-Επιχειρηματίας, αλλά …
-Αλλά;
-Μπορώ να ελπίζω στην εχεμύθειά σας;
-Φυσικά. Μιλήστε ελεύθερα. Μόνο έτσι μπορούμε να βρούμε μια λύση.
-Από διάφορα περιστατικά, έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι είναι …
-Ναι;
- … πράκτορας! Μυστικός πράκτορας, χωρίς να ξέρω για ποιον δουλεύει ή τι ακριβώς κάνει…
Ο γιατρός τινάζεται. Το πρόσωπό του λάμπει. Η επιστήμη πάλι θριάμβευσε. Αναφωνεί:
-Αυτό είναι! Τώρα κυρία μου όλα εξηγούνται!
-Δηλαδή;
-Τον έχουν εκπαιδεύσει όπου κι αν μπαίνει, να μη γίνεται αντιληπτός!

Προς «αγανακτισμένους».

2011-05-27T22:46:00.006+03:00

Μέχρι σήμερα είναι μαζί σας η κρατική τηλεόραση και οι βαρώνοι των media. Επίσης, μέχρι στιγμής, δεν σας την «έπεσε» ούτε το κράτος (τα ΜΑΤ μαδάνε μαργαρίτες) ούτε το παρακράτος (μάσκες-κουκούλες-μολότοφ αναπαύονται στις ντουλάπες τους).

Προτείνω να αρχίσετε να ανησυχείτε.

Συμβουλές προς εξουσιαστές.

2011-05-22T13:18:00.003+03:00

Για να καταργήσεις ένα αντανακλαστικό, διέγειρέ το συνέχεια.

Για να κρύψεις ένα σκάνδαλο, ένα ένοχο μυστικό, άφησε να διαρρεύσει ένα πλαστό δίδυμο αδερφάκι του.

Για να αθωώσεις έναν εγκληματία, δίκασέ τον με ψεύτικα στοιχεία.

Για να δυσφημίσεις κάτι αυθόρμητο, απλώς καπέλωσέ το.

Για να υποβαθμίσεις κάτι αξιόλογο, γέμισε την αγορά με φθηνές απομιμήσεις.

Αν υποχρεωθείς να πεις την αλήθεια, κάντο αργά το βράδυ, πριν από «τριήμερο», ή όταν βρίσκονται σε διακοπές.

Αν υποφέρουν από τον καύσωνα, άναψε τη θέρμανση. Όταν την κλείσεις, θα νιώσουν καλύτερα, θα σου πουν κι ευχαριστώ.

Αν σε στριμώξουν, στρέψε την προσοχή τους προς κάποιον «μπαμπούλα».

Συνεχίζεται...

«Ο ρόλος της αριστεράς» και άλλες ονειρώξεις.

2011-05-14T01:59:00.004+03:00

Αμέτρητοι οι επιδέξιοι αριστεροί κώλοι που φορέσανε μεταξωτά βρακιά.

Εδώ και χρόνια υποστήριζα ότι η λύση θα έρθει από τα αριστερά. Στο συμπέρασμα αυτό είχα οδηγηθεί δια της εις άτοπον απαγωγής. Εγώ, ένας δημοκράτης και πατριώτης αστός, από παλιά, τους «από ‘δω μεριά» τους είχα καταλάβει. Και οι Νατοϊκοί ακροδεξιοί και οι κεντροδεξιοί (γελάστε άφοβα) και οι μασκαρεμένοι σε «κεντρώους»-«σοσιαλιστές»-κτλ καραδεξιοί, όλοι τιποτένιοι. Υπαλληλάκια των λεφτάδων. Τι να περιμένεις από δαύτους; Έλεγα λοιπόν, ότι μόνο κάποιος απ’ αυτούς που εναντιώνονται στο κεφάλαιο, έστω και στα λόγια, θα κάνει τη διαφορά. Και ποιοι απ’ αυτούς είναι οι περισσότεροι; Οι αριστεροί. Στατιστικώς λοιπόν, περίμενα φως από κάποιον αριστερό.

Φαίνεται ότι στα μαθηματικά είμαι σκράπας και πρέπει να σκίσω τα πτυχία μου.

Άλλοι το ανέλυσαν και το τόνισαν κι εγώ το προσυπογράφω. Οι περισσότεροι αριστεροί είναι πλέον επαγγελματίες. Σαν τον συνάδελφό μου το γκρουπούσκουλο, που του ‘δινα 100άρικα τη δεκαετία του ’90 για οικονομική ενίσχυση και τώρα προσελήφθη από γνωστό διαπλεκόμενο ιδιώτη, καθαρίζει δύο χιλιαρικάκια και συνεχίζει να μας δουλεύει από το «μετερίζι» του Συνασπισμού των συνιστωσών.

Απευθύνομαι λοιπόν στους ελάχιστους εναπομείναντες ιδεολόγους αριστερούς, που εμμένουν να ερίζουν για το ποιος πρέπει να είναι «ο ρόλος της αριστεράς».

Λυπάμαι που θα σας λυπήσω, αλλά ο ανύπαρκτος δεν μπορεί να παίξει κανέναν ρόλο.

Για ποια αριστερά μιλάτε;

Για την παρανοϊκή του Περισσού ή για τη μποέμισσα της Κουμουνδούρου; Γι αυτή που σπουδάζει τα τέκνα της στο Deree ή γι αυτή που τα γεννοβολάει στις σουίτες του ΙΑΣΩ; Γι αυτή που φέρεται αλήτικα στον Φαράκο ή γι αυτή που τρώει γκεμπελικά τον Κωνσταντόπουλο; Αυτές πήραν ψηλά τον αμανέ και φαλτσάρουν. Αν συνάδετε μαζί τους θα γίνετε σαν τα μούτρα τους.

Ή μήπως αναφέρεστε στις αποφυάδες, παραφυάδες και περικοκλάδες; Στους γελοίους που αφού εξάντλησαν πια τους επιθετικούς προσδιορισμούς του όρου «αριστερά» προσπαθώντας να βρούνε ονόματα για τα πολυποίκιλα επιδοτούμενα μαγαζάκια τους, καταφεύγουν τώρα σε ηλιθιότητες; Τι θα πει τέλος πάντων «Δημοκρατική Αριστερά»; Οι άλλες αριστερές είναι μη δημοκρατικές; Δεν καταλαβαίνουν ότι τα συντροφικά μαχαιρώματα και οι μπηχτές προς την «απολυταρχική» αριστερά δεν αφορούν κανέναν άλλον πλην των ιδίων και ουσιαστικά εξευτελίζουν εαυτούς και αλλήλους; Τι στο διάβολο σημαίνει «Αντικαπιταλιστική Αριστερά»; Δεν εννοούν ότι είναι σαν να λένε «εγκληματικό έγκλημα» ή «μυστηριώδες μυστήριο»; Είναι άσχετοι ή τους άσχετους παριστάνουν; Είναι αριστεροί ή τους αριστερούς παριστάνουν; Μήπως έχουν δίκιο οι παρανοϊκοί που τους λένε πράκτορες;

Για να τελειώνουμε: η αριστερά είναι εξορισμού δημοκρατική, αντικαπιταλιστική, εργατική, πατριωτική και ριζοσπαστική και δεν χρειάζεται επίθετα. Αν δεν είναι κάτι από τα παραπάνω, τότε δεν είναι αριστερά. Τα υπόλοιπα είναι ωκεανοί μιζέριας, ποταμοί γελοιότητας και πακτωλοί δολλαρίων.

Πολλές οι πληγές της αριστεράς, πολλές και αγιάτρευτες. Η ξύλινη ακαταλαβίστικη γλώσσα της, η επιρρέπειά της σε διασπάσεις (ούτε πυρηνικός αντιδραστήρας να ‘τανε), η μανία της να θεωρεί οποιαδήποτε διαφορετική άποψη στους κόλπους της ως φράξια-προβοκάτσια-πρακτοριλίκι, η ιδιότητά της να «πουλάει» τους συντρόφους της, η «ικανότητά» της να αποδεικνύεται πάντα «λίγη» σε κάθε κρίσιμη για τον τόπο στιγμή, οι προδοσίες, τα «ξεκαθαρίσματα» κτλ κτλ. Τις ξέρετε, ιδεολόγοι μου, τούτες τις πληγές, στο πετσί σας είναι, χρόνια τις κουβαλάτε και συμπαθάτε με αν τις ξύνω.

Αυτό όμως το αχαλίνωτο πάθος για τους λαθρεποίκους τι είναι πάλι; Τι έχετε να πείτε αγνοί ιδεολόγοι μου, για την δυσθεώρητη ηδυπάθεια που διακατέχει σύσσωμη την «αριστερά» για ο,τιδήποτε αλλοδαπό;

Πάντα υπήρχε βέβαια ένας λανθάνων ερωτισμός. Οι συντρόφισσες για παράδειγμα. Είτε στα Ταμπούρια μένανε, είτε στο Ψυχικό, πάντα διεγείρονταν με την καφρίλα. Είτε της κόκκινης αριστεράς, είτε της ροζ, πάντα γουστάρανε τη μαύρη σάρκα. Είτε γόβα Gucci φορούσανε, είτε πέτσινο σανδάλι ασορτί με τη βρώμικη πατούσα τους, μια φαντασίωση με σκατόφατσες την είχανε. Αυτό ήταν και το κοινό σημείο τους με τις μεγαλοαστές, τις «δεξιές», τις «συντηρητικές». Τι διάβολο; Στο κάτω-κάτω η αριστερά ενώνει τους λαούς, ενώνει τους φτωχούς, ενώνει τους δυστυχισμένους, γιατί να μην ενώνει την άγρια μούρη του Βαλκάνιου κατσαπλιά, το μελαμψό δέρμα του Αφρικανού προαγωγού και τη ξινή βρώμα του Ασιάτη λαθρέμπορου με τις γηγενείς συντρόφισσες;

Τι έγινε λοιπόν τώρα; Από τις φαντασιώσεις περάσανε στη δράση; Και οι σύντροφοί σας πώς το επιτρέπουν; Καλά οι μπίζνεσμεν, τα στελέχη και οι γιάπηδες. Αυτοί τρέχουν όλη τη μέρα για χρήμα. Οι σύντροφοι όμως; Ετούτοι δεν διακρίνονται για την εργατικότητά τους. Όλο συνδικαλισμό και αργομισθίες είναι. Γιατί παραμελούν τις συντρόφισσες; Και γιατί και αυτοί τόση λατρεία για τους λαθρομετανάστες; Ρε μπας και το γυρίσανε στο αλλιώτικο; Ή μήπως έχουν αναλάβει τη «μύηση» των κυριών από την Ανατολική Ευρώπη;

Τέλος πάντων, τι λιγούρα είναι αυτή με τον κάθε συμμορίτη; Τι φαγούρα είναι αυτή με τον κάθε φονταμενταλιστή; Τι κόλλημα είναι αυτό με τον κάθε τυχοδιώκτη; Τι σύμπλευση είναι αυτή με τον κάθε δουλέμπορο; Τι αβάντα είναι αυτή στον Μεγάλο Αδελφό; Τι προμοτάρισμα είναι αυτό στην Παγκοσμιοποίηση;

Κι εσείς ω ιδεολόγοι μου; Γιατί συναινείτε με τους επαγγελματίες; Ποιο είναι το δικό σας το κόλλημα; Ποια είναι η δική σας η φαντασίωση;

Ονειρεύεστε τον εαυτό σας πάνω σε άτι, με το σπαθί στο χέρι; Να ηγείστε της επανάστασης κατά της ολιγαρχίας; Να τρέχουν πίσω σας ορδές πολύχρωμων αλλοδαπών προλετάριων με υπόκρουση αντάρτικης μουσικής; Επαναστατικό στρατό θεωρείτε αυτά τα ορκ; Ταξικά αδέρφια σας λογαριάζετε τους πολιτικά αναλφάβητους; Μα για να ‘χει κανείς ταξική συνείδηση πρέπει πρώτα να ‘χει πολιτική συνείδηση ρε φουκαράδες. Ή μήπως θαρρείτε ότι μπορείτε να τους διδάξετε, να τους «διαφωτίσετε»; Εδώ δεν σας καταλαβαίνουμε εμείς που ξέρουμε και ελληνικά!

Ρε κακομοίρηδες τόσον καιρό διαβάζετε, τόσα χρόνια αναλύετε, τόσες δεκαετίες ζείτε εντός των τειχών του καπιταλισμού και δεν καταλάβατε ακόμη ποιο είναι το κύριο γνώρισμα και συνάμα όπλο του; Θα σας το πω εγώ σήμερα και δωρεάν.

Ο καπιταλισμός διαφθείρει.

Γι αυτό έρχονται όλοι αυτοί εδώ. Γι αυτό μεταναστεύουν στας Ευρώπας και στην Αμέρικα, στα άντρα δηλαδή του καπιταλισμού. Οι ήδη διεφθαρμένοι-εγκληματίες-αντικοινωνικοί έρχονται στο στοιχείο τους. Αλλά και οι «πτωχοί πλην τίμιοι», να διαφθαρούν θέλουν, να τα οικονομήσουν, να πιάσουν την καλή. Δεν είναι φτωχοί που θέλουν να επιβιώσουν, είναι φτωχοί που θέλουν να πλουτίσουν. Αφήστε που οι περισσότεροι είναι από χέρι κατά της αριστεράς. Οι μεν της Ανατολικής Ευρώπης φάγανε «υπαρκτό σοσιαλισμό» -δηλαδή κόκκινη χούντα- με το τσουβάλι και είναι εξορισμού αντιαριστεροί, οι δε ισλαμιστές, ακόμη και οι μετριοπαθέστεροι, ακούνε αριστερά και αθεΐα και βγάζουν σπυριά.

Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τους (καθόλου αμελητέους σε αριθμό) γκάνγκστερς, τους φανατικούς θρησκόληπτους, τους φασίστες (Τσάμηδες, κομιτατζήδες, Ουτσεκάδες κτλ), τους πράκτορες Άγκυρας-Ουάσινγκτον-Τελ Αβίβ, τους κουτοπόνηρους-δουλοπρεπείς-καταφερτζήδες που κοιτάνε να «τρυπώσουν» και δεν δίνουν δεκάρα για την πολιτική, πόσοι και ποιοι σας μένουν για «διαφωτισμό», για συγκρότηση του «στρατού»; Μερικές εκατοντάδες, άντε χιλιάδες, ξελιγωμένοι. Οι οποίοι όταν λιγδώσει το άντερό τους, θα σας φτύσουν και θα βυθιστούν κι αυτοί πατόκορφα στον καπιταλισμό. Θα ζητάνε ολοένα και περισσότερα. Από πεινασμένοι θα γυρεύουνε χαβιάρια. Από ρακένδυτοι θα κυνηγάνε επώνυμα συνολάκια. Από άστεγοι και τρωγλοδύτες θα ζητάνε βιλλάρες. Από ξυπόλητοι θα θέλουνε κουρσάρες.

Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση ρε παιδιά. Αχόρταγη. Κι αυτό εκμεταλλεύεται ο καπιταλισμός.

Τη συντρόφισσά σας την ξεχάσατε; Που από εκφωνήτρια έγινε επίτροπος; Που από επαναστάτρια εντός του Πολυτεχνείου και εχθρός των «Αμερικάνων», άρχισε ξαφνικά να «αλληθωρίζει»; Να 'τα τα πέτσινα κολάν, να 'τα τα εύσημα από τον Λαμπράκη, να τα μεγαλεία, να «ου Συνασπισμούς», να «ου Σοσιαλισμούς» και … τσουπ η «έξω από το ΝΑΤΟ - έξω από την ΕΟΚ» διορίστηκε από Νατοϊκό πρωθυπουργό επίτροπος στην ΕΟΚ! Ξέρετε. Από εκείνους τους διορισμένους- πιόνια του κεφαλαίου που νομοθετούν και διατάζουν τις εκλεγμένες κυβερνήσεις. Αμ οι δημοσιοκάφροι που κόπτονται υπέρ του μνημονίου; Κνίτες δεν ήτανε; Αμ ο Σαλονικιός δανδής που έγινε και προϊστάμενος των «μπάτσων»;

Αμέτρητοι οι επιδέξιοι αριστεροί κώλοι που φορέσανε μεταξωτά βρακιά. Οι μετανάστες γιατί πρέπει να διαφέρουν;

Πείτε λοιπόν στους επαγγελματίες των κομμάτων σας, να μη ματαιοπονούν. Ούτε οι «Μπάγκλα» ούτε οι «Πάκι» θα τους σώσουν. (Παρένθεση για τους αμύητους αναγνώστες μου: οι στρατολόγοι των κομμάτων της αριστεράς, έχουν μάθει 5-6 λέξεις ξένων, Ασιατικών κυρίως, γλωσσών για να ψαρεύουν μετανάστες ως νεοσύλλεκτους για τους κομματικούς στρατούς. Όπως οι βρωμύλοι των περασμένων δεκαετιών, τα περιβόητα «καμάκια», με το ανοιχτό πουκάμισο και την τρίχα-δάσος, είχαν μάθει λίγα κουτσοαγγλικά για να ψαρεύουν τουρίστριες στις παραλίες. Όπου δουν λοιπόν μελαμψό Ασιάτη, του την πέφτουν: -«Μπάγκλα»; -«Πάκι»; Κι ανάλογα με το τι θα απαντήσει ο δυστυχής, ακολουθεί χαιρετισμός στην αντίστοιχη γλώσσα. Θα συμφωνήσετε ότι πρόκειται περί κατάντιας. Τέλος παρένθεσης.). Αν έχουν διαλέξει για συμμάχους τους λαθραίους, αν αναζητούν μισθοφόρους έναντι πινακίων φακής, αν συστήνουν λεγεώνες των ξένων, σημαίνει ότι ήδη χρεοκόπησαν. Και όσο μένετε μαζί τους χρεοκοπείτε κι εσείς.

Γι αυτό σας λέω ιδεολόγοι της αριστεράς. Ο ρομαντισμός της νιότης σας δεν μπορεί να αποτελεί εσαεί δικαιολογία. Καλές οι ονειρώξεις, αλλά είναι για τους εφήβους. Όπως και ο αυνανισμός. Οι ενήλικες εξασκούν τα καθήκοντά τους αλλιώς.

Το αίμα των αθώων τούτων, επί των κεφαλών υμών και επί των τέκνων υμών.

2011-05-10T23:02:00.003+03:00

Στις δολοφονίες αθώων Ελλήνων τα λαθροαποβράσματα είναι απλώς οι φυσικοί αυτουργοί. Οι ηθικοί αυτουργοί όμως, είναι χειρότεροι. Τερατώδεις.

Όλες οι κυβερνήσεις ανδρεικέλων, ιδιαίτερα των τελευταίων 20 χρόνων και κυρίως οι πρωθυπουργοί και οι υπουργοί Εξωτερικών, Εσωτερικών, Δημόσιας Τάξης (το ψευδεπίγραφο «Προστασίας του Πολίτη» να το βάλουν εκεί που ξέρουν) και Δικαιοσύνης. Σύσσωμη η Ελληνική Αριστερά (τα ράμματα για τη γούνα της προσεχώς). Άπασες οι λοιπές προοδευτικές δυνάμεις (οικολόγοι, «καλλιτέχνες», Μ.Κ.Ο, γκρουπούσκουλα, "αντιεξουσιαστές" κτλ.). Το σύνολο της Ελληνικής δημοσιογραφίας και οι νταβατζήδες της (καναλάρχες και μεγιστάνες του χρήματος). Ολόκληρο το δικαστικό σώμα και οι ηγεσίες της ΕΛ.ΑΣ.

Ένοχοι.

Τους υπενθυμίζω ότι υπάρχει Θεία Δίκη. Αν λιώσουν πάνω σε κάποιο κρεβάτι στο μέλλον, αν γίνουν αποδέκτες τρομερών δεινών, ας μην αναρωτηθούν γιατί.

Το αίμα των αθώων πάνω σας και πάνω στα παιδιά σας δολοφόνοι…

Θανάση Βέγγο ...

2011-05-04T12:35:00.004+03:00

Ήθελα πολύ καιρό να σου γράψω, αλλά δεν ήξερα διεύθυνση, ούτε στην Αθήνα ούτε στην Κορινθία. Στην τελευταία μάλιστα, όταν εντελώς κατά τύχη προσέγγισα το σπίτι σου και άκουσα «κάπου εδώ μένει ο Βέγγος» σκέφτηκα να στα πω από κοντά, όμως οι πολύ ευγενικοί γείτονές σου μού έδωσαν να καταλάβω ότι θα σ’ ενοχλήσω και δεν επέμεινα. Δεν ήθελες δημοσιότητα και καλά έκανες.

Εκεί ψηλά που πήγες τώρα, είμαι βέβαιος ότι μπορείς να είσαι παντού, να επικοινωνείς με όποιον θες, να διαβάζεις ό,τι θες.

Ελπίζοντας ότι διαβάζεις και τούτο, έχω μια παράκληση για σένα.

Ήτανε, που λες, πριν λίγα χρόνια, τότε που βραβεύτηκες από την Προεδρία της Δημοκρατίας. Εκείνες τις μέρες, ο γέροντας πατέρας μου, που σε λάτρευε, όχι μόνο για την καλλιτεχνική σου αξία, αλλά και για τη σεμνή, ντόμπρα και αγωνιστική ανθρώπινη και πολιτική σου υπόσταση (σαν τη δική του και ανώτερη), ψυχορραγούσε.

Αδύναμος και ταλαιπωρημένος, μέσα σε ένα παραλήρημα πυρετού και άνοιας, είχε διακόψει κάθε επαφή με το περιβάλλον. Είχαμε εβδομάδες να ακούσουμε συγκροτημένη κουβέντα από τα χείλη του.

Ξαφνικά, εκείνο το βράδυ που η τηλεόραση μετέδιδε την είδηση της βράβευσής σου, το εξασθενημένο πνεύμα και σώμα του έδειξαν ενδιαφέρον! Με κοίταξε με νόημα, για πρώτη φορά μετά από καιρό σαν να ζητούσε πληροφορίες! Μάλλον μηχανικά, αφού δεν περίμενα ανταπόκριση, του είπα δυνατά, αργά και καθαρά «Ο Βέγγος βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας», για να λάβω από ένα φωτισμένο χαμογελαστό πρόσωπο την απάντηση, έντονη και κρυστάλλινη…

«Ναι; Χάρηκα πάρα πολύ!».

Αμέσως μετά βυθίστηκε και πάλι σε λήθαργο. Δεν ξανασυνήλθε, λίγες μέρες αργότερα έφυγε.

Γι αυτό λοιπόν Θανάση, σου εύχομαι καλό ταξίδι και καλήν αντάμωση και σ’ ευχαριστώ.

Σ’ ευχαριστώ για την ατελείωτη χαρά που έδωσες σε όλους τους Έλληνες τόσα χρόνια, σ’ ευχαριστώ για τις ατάκες σου, για το τρέξιμό σου, για το ότι δίδαξες αξιοπρέπεια.

Πιο πολύ όμως σ’ ευχαριστώ γιατί έδωσες στον αγωνιστή πατέρα μου την τελευταία χαρά τής πολυτάραχης και πονεμένης του ζωής.

Και σε παρακαλώ, εκεί ψηλά που βρίσκεσαι, αν τον δεις, να του πεις χαιρετίσματα. Πες του και κανένα χωρατό, από κείνα τα δικά σου, μήπως γελάσει λίγο το χείλι του, γιατί φαντάζομαι θα έχει πικραθεί πολύ με την κατάντια μας…

Αντίσταση.

2011-04-02T23:20:00.005+03:00

Εδώ υποβρύχια γέρνουνε, κορβέτες αρμενίζουν.
Εδώ συντάξεις κόβονται, λαμόγια θησαυρίζουν.
Γκάνγκστερς ελευθερώνουνε, φτωχούς τους φυλακίζουν,
η πρέζα πάει σύννεφο, τα φάρμακα σπανίζουν.

Έχοντες και κατέχοντες ξεσάλωσαν και βρίζουν.
Φτώχεια, ανεργία, ανέχεια τη χώρα πλημμυρίζουν.
Με πράσινη ανάπτυξη συνέχεια μας ζαλίζουν,
αυτοί που την πατρίδα μας χρόνια τη μαγαρίζουν.

Κυβέρνηση δεν έχουμε, οι ξένοι αλωνίζουν.
Βρυξέλλες και Ουάσινγκτον τις τύχες μας ορίζουν.
Μπράβοι και μπάτσοι τούς φυλάν και το λαό τον πρήζουν,
οι γηγενείς τους φτύνουνε, λαθραίοι τους ψηφίζουν.

Δοτοί στα βοθροκάναλα σα γάιδαροι γκαρίζουν.
Ψεύδη και προπαγάνδα τους κανέναν δεν αγγίζουν.
Πράκτορες, βία και νονοί την κλίκα αυτή στηρίζουν,
μα τσαμπουκάδες κι απειλές εμάς δεν μας φοβίζουν.

Τα αλήτικα τομάρια τους σοδομισμό αξίζουν.
Θα βρουν αντίσταση σκληρή που δεν υπολογίζουν.
Οι έλληνες ξυπνήσανε κι όλους τους σιχτιρίζουν
και για προδότες σαν κι αυτούς κρεμάλες προορίζουν.

Να ζωντανέψουμε τους μύθους. Να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα. Να επαληθεύσουμε τις προφητείες.

2011-03-28T01:13:00.003+03:00

Λυσσάξατε, κακό χρόνο να ΄χετε.

Δεν υπήρξε, λέτε, κρυφό σχολειό. Ούτε επανάσταση του ‘21. Απλώς αγράμματοι κατσαπλιάδες χάλασαν τον επίγειο παράδεισο του Σουλτάνου. Και δεν είμαστε Έλληνες, αλλά απόγονοι βαρβάρων που κατέλαβαν την Ελλάδα.

Κι άλλα πολλά.

Δεν το είπε ο Ισοκράτης αυτό περί αυτοκαταστροφής της δημοκρατίας. Ούτε ο Κίσσιντζερ δήλωσε ποτέ ότι πρέπει να πληγούν οι Έλληνες μέσω αποδόμησης της Ιστορίας τους. Ούτε ο κανακάρης τής Μάργκαρετ ξεστόμισε ότι ανταλλάσσει στρέμματα ελληνικής γης με ήσυχο ύπνο.

Ξέρετε κάτι ρε μαϊμούδες;

Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.

Η ψευτοαυθεντία σας όμως αγνοεί τη Λογική. Το ότι κάτι δεν υπήρξε, δεν αρκεί για να αποκλείσει ότι θα υπάρξει στο μέλλον. Το ότι κάτι δεν ειπώθηκε δεν σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να έχει ειπωθεί.

Θα φροντίσουμε, που λέτε, εμείς.

Να ζωντανέψουμε τους μύθους. Να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα. Να επαληθεύσουμε τις προφητείες.

Πώς είπατε; Μύθος το Κρυφό Σχολειό; Καιρός λοιπόν να το κάνουμε εμείς πραγματικότητα. Έτσι κι αλλιώς τα σχολειά μας καταντήσανε σημεία πώλησης ναρκωτικών, άντρα αλλοδαπών συμμοριτών και κέντρα νεοταξικής προπαγάνδας. Όταν ο κάθε τσόγλανος τα καταλαμβάνει επειδή δεν του αρέσει η φάτσα του καθηγητή του ή ο κάθε συνδικαλιστάκος τα κλείνει για να συμμετέχει σε αντιρατσιστικό συλλαλητήριο, έχουμε υποχρέωση να διδάξουμε εμείς τα παιδιά μας, έστω και κρυφά.

Άξεστοι φονιάδες οι ήρωες του ’21; Σύντομα λοιπόν θα δείτε επανάσταση από επιστήμονες και οικογενειάρχες. Άνεργους και καταχρεωμένους. Κι αν δεν υπάρχουν καριοφίλια και γιαταγάνια, υπάρχουν πέτρες. Άφθονες στη φύση και δωρεάν.

Δεν είμαστε Έλληνες; Και γιατί τραβάτε τέτοιο ζόρι; Ευκαιρία να γίνουμε τώρα. Να διδαχθούμε από τους αρχαίους σοφούς και να μάθουμε να πολεμάμε σαν τους αρχαίους μαχητές.

Δεν το είπε ο Ισοκράτης; Καλύτερα! Η διατύπωση της παραγράφου είναι άριστη και η αλήθεια της μεγάλη. Όποιος την διέδωσε είναι εφάμιλλος του Ισοκράτη. Έχουμε έναν σύγχρονο Ισοκράτη ανάμεσά μας!

Δεν το δήλωσε ο Κίσσιντζερ; Ε και; Τα κρίματα αυτού του τέρατος είναι τόσα πολλά και όλα προς την ίδια κατεύθυνση. Εναντίον μας. Έτσι κι αλλιώς πρέπει να του ζητήσουμε τα ρέστα. Κι αν δεν γίνεται πια να λογοδοτήσει ο ίδιος, θα λογοδοτήσουν οι συνεχιστές του (κοιτάξτε στον καθρέφτη σας).

Δεν το ξεστόμισε ο δόλιος βλαξ; Το εννόησε όμως. Κι αν δεν το εννόησε, το σκέφτηκε. Κι αν δεν το σκέφτηκε, θα μπορούσε να το έχει σκεφτεί. He’s got his mind set on this. If you really want to serve him, stop trying to prove him innocent. Rent him a helicopter instead.

Δια ταύτα… Βουλώστε το όσο προλαβαίνετε…

Όταν τρέχει αίμα, να βγάζετε το σκασμό.

2011-03-03T21:50:00.006+02:00

Οι γνωστοί τυχάρπαστοι ξαναχτύπησαν.

Λέω για Κανάκηδες, Πιτσιρίκους και λοιπούς εξυπνάκηδες της πιάτσας των καναλαρχών.

Δεν περίμενα βέβαια να συγκλονιστούν από το βίαιο θάνατο των αστυνομικών που έπεσαν στο καθήκον. Δεν ξέρουν από καθήκον. Ξέρουν μόνο από καθίκια.

Ούτε θα γούσταρα να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, όπως αυτά των πολιτικάντηδων που σκόπιμα γεμίσανε την Ελλάδα αποβράσματα (επαναλαμβάνω ΣΚΟΠΙΜΑ) και τώρα καμώνονται πως λυπούνται.

Περίμενα όμως να το βουλώσουν.

Αμ δε! Ακάθεκτοι! Ξιφουλκήσανε κιόλας! Μας είπανε ότι οι μακαρίτες αστυνομικοί δεν μπορεί να συγκρίνονται με τους άλλους μακαρίτες, διότι η δουλειά τους ήτανε, και η δουλειά αυτή έχει ρίσκα, και μόνοι τους την επιλέξανε!

Ακούστε λοιπόν λεβέντες μου και καραμπουζουκλήδες, ακούστε δερβισόπαιδα των πολλών χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, ακούστε γλείφτες του Κυριακού και του Αλαφούζου.

Κανένας δεν «επιλέγει» τέτοιες δουλειές.

Κανείς δεν «επιλέγει» να τρώει σφαίρες για ένα ξεροκόμματο. Όσοι μπαίνουν στην αστυνομία, εδώ και πολλά χρόνια, το κάνουν για να φάνε ψωμάκι. ΛΙΓΟ ψωμάκι. Και τίμιο. Αν μπορούσαν να επιλέξουν, θα περιδιαβαίνανε τα μίντια σαν και του λόγου σας, θα λέγανε τις μαλακίες που λέτε και θα κερδίζανε ένα σκασμό λεφτά σαν κι εσάς.

Το ίδιο ισχύει για κάθε εργαζόμενο τέτοιου είδους.

Μάθετε λοιπόν εξυπνάκηδες, ότι καμιά κοπέλα δεν «επιλέγει» να τρώει σκατά δουλεύοντας ως νυχτερινή νοσοκόμα. Για να επιβιώσει το κάνει. Να πληρώσει νοίκι-χρέη. Αν μπορούσε να επιλέξει, θα γινότανε ξέκωλο σαν κι αυτά που μας μοστράρουνε επί 24ωρο τα αφεντικά σας στα βοθροκάναλά τους και θα χεζόταν η ίδια (στο χρήμα).

Μάθετε ξερόλες μου, ότι κανένα παλικάρι δεν «επιλέγει» να τρώει σκουπίδια εργαζόμενο ως οδοκαθαριστής. Για να μη γίνει κηφήνας το κάνει. Για να μην τρώει από τα έτοιμα. Αν μπορούσε να επιλέξει, θα γινότανε σαν κι εσάς. Θα σέρβιρε σκουπίδια και θα τα οικονομούσε χοντρά.

Αφήστε λοιπόν, διάσημοι εσείς κωλόφαρδοι, τις παπαριές περί επιλογών και τις υπόλοιπες βαθυστόχαστες αναλύσεις σας.

Και προπαντός όταν τρέχει αίμα, να βγάζετε το σκασμό.

Η ιεραρχία του προοδευτικού.

2011-02-18T13:32:00.005+02:00

Η πολιτική ορθότης ομού μετά της προόδου, δηλαδή η νέα τάξη πραγμάτων, δηλαδή η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή όπως θέλετε πείτε το, έχει συγκεκριμένο κώδικα, συγκεκριμένο πρωτόκολλο, συγκεκριμένη ιεραρχία. Κάτι σαν σαβουάρ-βιβρ ρε παιδί μου, σαν κανόνα συμπεριφοράς, σαν αλγόριθμο αντιμετώπισης προβλημάτων.

Σε κάθε περίπτωση διαφωνίας, διένεξης ή εγκλήματος, για να αποδοθεί το «δίκαιο», εφαρμόζεται η εξής ιεράρχηση:

Κατάσταση νομιμότητας > Σεξουαλικός προσανατολισμός > Θρησκεία > Κατάσταση ιθαγένειας > Χρώμα δέρματος > Φύλο. (το σύμβολο «>» σημαίνει ισχυρότερος).

Επιμέρους ιεράρχηση:
1) Κατάσταση νομιμότητας: παράνομος > νόμιμος.
2) Σεξουαλικός προσανατολισμός: ομοφυλόφιλος > αμφιφυλόφιλος > ετεροφυλόφιλος
3) Θρησκεία: Ισλάμ > Λοιπές θρησκείες > Χριστιανισμός
4) Κατάσταση ιθαγένειας: Μετανάστης > Γηγενής
5) Χρώμα δέρματος: Μαύρο > Άλλα > Λευκό
6) Φύλο: Άνδρας > Γυναίκα

Όταν συνυπάρχουν περισσότερες από μία ιδιότητες, λαμβάνεται υπόψιν η ισχυρότερη και φυσικά ισχύει το δίκαιο του ισχυροτέρου.

Δίνω παραδείγματα προς κατανόηση:

Μετανάστρια (μαθήτρια) καταγγέλλει βιασμό από Έλληνες (μαθητές). Οι τελευταίοι διαπομπεύονται, η χώρα συνταράζεται κι ας λέει ο ιατροδικαστής ότι δεν υπήρξε βιασμός.

Ελληνίδα βιάζεται και δολοφονείται από αλλοδαπούς (νόμιμους-παράνομους δεν έχει σημασία, η ιδιότητα υπ’ αριθ. 4 είναι ανώτερη της υπ’ αριθ. 6 ούτως ή άλλως). Κανείς δεν ασχολείται.

Παράνομος μετανάστης με λάμα απειλεί Έλληνα. Κερδίζει άσυλο.

Μετανάστης σφάζει γκέι Έλληνα. Κερδίζει κάθειρξη.

Προσβολή του Κορανίου (ΑΝ ήταν προσβολή και ΑΝ ήταν Κοράνιο) προκαλεί σάλο και ταραχές. Βεβήλωση ορθόδοξων εκκλησιών αποσιωπείται.

Νόμιμοι ένοπλοι (αστυνομικοί) σκοτώνουν άσχετο άτομο σε ανταλλαγή πυρών κατά τη διάρκεια ληστείας. Οι «κοινωνικώς ευαίσθητοι» συγκλονίζονται. Παράνομοι ένοπλοι (αντάρτες πόλεων) διαμελίζουν άσχετο άτομο με βόμβα, μια ήσυχη νύχτα. Οι «κοινωνικώς ευαίσθητοι» δεν είδαν-δεν άκουσαν.

Μαύρος ηθοποιός αποκαλεί ομοφυλόφιλο συμπρωταγωνιστή του «αδελφή». Απολύεται (συνέβη σε εμετική σαπουνόπερα της Αμέρικας).

Πανέμορφη λευκή κοπέλα αρνείται το γάμο ομοφυλοφίλων σε επίσημο διαγωνισμό (καλλιστεία). Αποκλείεται από τη συνέχεια (κι αυτό στην Αμέρικα συνέβη).

Ευτυχώς που το Ισλάμ απορρίπτει την ομοφυλοφιλία. Στην αντίθετη περίπτωση, κάθε γκέι Αφρικανός λαθρομετανάστης που θα το ασπαζόταν, θα γινόταν ακαταμάχητος, κάτι σαν 5+1 στο Τζόκερ, σαν φλος ρουαγιάλ στο πόκερ...

Απαξίωση δημόσιας Υγείας. Ποιος ωφελείται;

2011-02-10T18:03:00.007+02:00

Ας υποθέσουμε ότι σας έπιασε η καρδιά σας (χτυπάω ξύλο, μακριά από εμάς κτλ). Κάτι ξαφνικό βρε αδερφέ. Κάτι επείγον.

Αν είστε ασφαλισμένος του Δημοσίου, πάτε στον γείτονα καρδιολόγο, τον συμβεβλημένο με τον ΟΠΑΔ. Σας κοιτάει, ακούει την καρδιά σας, σας ζουλάει, σας βγάζει και καρδιογράφημα. Κάτι δεν του αρέσει, κάτι τον ανησυχεί, κάτι φοβάται και αποφαίνεται ότι πρέπει να πάτε σε νοσοκομείο. Μεγάλο. Με καρδιολόγους, στεφανιογράφους, μονάδες εντατικής και τέτοια (χτυπάω ξύλο, μακριά από εμάς κτλ).

Πόσο θα αμειφτεί ο καρδιολόγος για τις υπηρεσίες του;

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα.

Μάλιστα.

Είκοσι (20) ολόκληρα ευρώ, καθαρά περίπου δεκατέσσερα (14) και πληρωτέα του Αγίου Ποτέ διότι ο ΟΠΑΔ έκοψε τις πληρωμές.

Αν είστε ασφαλισμένος ΙΚΑ, ΤΕΒΕ κτλ δηλαδή ταμείων που δεν αμείβουν τον συμβεβλημένο γιατρό «κατά πράξη» αλλά με πάγια μηνιαία αποζημίωση, ο γείτονάς σας ο καρδιολόγος, δεν θα πάρει τίποτε παραπάνω, από τα 500-600 ευρώ της αντιμισθίας. Όσους σαν κι εσάς κι αν εξετάσει, καμία η διαφορά στις αποδοχές του.

Ξεκινάτε λοιπόν πανικόβλητοι για το νοσοκομείο, βρίσκετε ποιο εφημερεύει και σπεύδετε στα «επείγοντα» καρδιολογικά ιατρεία.

Δεν θα περιγράψω ακριβώς τι θα αντιμετωπίσετε, διότι μπορεί να διαβάζουν και ανήλικοι. Ελάχιστα τρελαμένα γιατρουδάκια (ανειδίκευτα, καθόσον οι διευθυντάδες εφημερεύουν εξ αποστάσεως να ‘ούμ) και ισάριθμες, επίσης αλλόφρονες, νοσηλεύτριες θα διαπληκτίζονται με ορδές ιθαγενών και αλλοδαπών, οι οποίοι θα έχουν τα ίδια ή και χειρότερα μ’ εσάς και έχουν έρθει ΠΡΙΝ από εσάς. Εξεταστικά κρεβάτια ούτε για δείγμα, χάλασε ο καρδιογράφος, απεργούν οι τραυματιοφορείς, πλημμύρισε η εντατική κτλ κτλ. Βρωμιά και δυσωδία, αδιαχώρητο, σπασμένα νεύρα κτλ. Αν καταφέρετε να εξεταστείτε, αυτός που θα σας ζουλήξει και θα σας κάνει και καρδιογράφημα δεν θα πάρει ξεχωριστή αμοιβή. Παίρνει μισθό γι αυτό το πράγμα.

Αν λοιπόν, αηδιασμένοι, φύγετε και πάτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, τότε … ετοιμαστείτε για εκπλήξεις που θα απειλήσουν την καρδιά σας, περισσότερο από την πάθησή σας (χτυπάω ξύλο κτλ). Θα βυθιστεί το πόδι σας σε παχιά μοκέτα, θα σπεύσουν να σας εξυπηρετήσουν χαμογελαστοί υπάλληλοι, γιατροί και νοσηλευτές, θα σας ζουλήξουν, θα σας βγάλουν και καρδιογράφημα και … κλικ στην παρακάτω εικόνα.

Μάλιστα. Για τις ίδιες υπηρεσίες η ιδιωτική επιχείρηση ζητά (και λαμβάνει) το δεκαπλάσιο!

Της το επιτρέπει ο νόμος. Η νομοθεσία, οι φίλτατοι νομοθέτες μας. Οι βουλευτές ντε!

Για τον καπιταλισμό αυτά είναι βασικά πράγματα. Οι υπάλληλοί του (όλο το πολιτικό σύστημα) εξαθλιώνουν σκόπιμα τον ασφαλισμένο-ασθενή και το συνοικιακό-ταμειακό γιατρουδάκι, απαξιώνουν σκόπιμα το δημόσιο νοσοκομείο, και ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ τον κοσμάκη στην ιδιωτική υγεία. Δημόσιοι γιατροί και ασφαλισμένοι πρέπει να βράζουν όλοι στο ίδιο καζάνι, να μαλώνουν μεταξύ τους (όλοι με όλους), οι πρώτοι να γίνονται ζήτουλες και οι τελευταίοι αντικείμενα εκμετάλλευσης. Οι πρώτοι να καταλήξουν υπάλληλοι και οι δεύτεροι πελάτες του ιδιότυπου ολιγοπωλίου της ιδιωτικής υγείας της Ελλάδας.

Μην πιστεύετε λέξη από εξαγγελίες περί αναμόρφωσης του συστήματος υγείας κτλ.

Το παιχνίδι είναι στημένο. Στη λήξη του, οι πλούσιοι θα είναι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Όπου γονιός και δάσκαλος.

2011-01-28T16:46:00.005+02:00

Κατοχυρώστε νομικά το δικαίωμα κάθε γονιού να διδάσκει ο ίδιος στο σπίτι το παιδί του. Αν σας βαστάει!

Είναι υποχρέωση κάθε γονέα να εκπαιδεύει το παιδί του. Όσο και όπως μπορεί. Να ελέγχει την πρόοδό του στο σχολείο και να συμπληρώνει την εκεί αγωγή σε συνεργασία με το δάσκαλο. Η Παιδεία απαιτεί Σχολείο και Οικογένεια. Ο κύριος ρόλος στο πρώτο, ο υποστηρικτικός ρόλος στη δεύτερη.

Τι γίνεται όμως όταν το Σχολείο ξοφλήσει;

Δεν μιλάω μόνο για το ποινικό μέρος. Δεν λέω για τους ψευτοπαλληκαράδες που απειλούν-κακοποιούν δασκάλους και μαθητές εν ώρα μαθήματος, για τις ένοπλες συμμορίες (ανηλίκων!) που ληστεύουν παιδάκια, για τα μίνι όργια στις τουαλέτες, για τους εξωσχολικούς βανδάλους των καταλήψεων, για τους εμπόρους ναρκωτικών που δρουν ανενόχλητοι εντός και εκτός σχολικών συγκροτημάτων.

Αν και όποιος στέλνει σήμερα το παιδί του στο σχολείο, δεν είναι καθόλου βέβαιος ότι θα το πάρει πίσω υγιές (σωματικώς και ψυχικώς), εγώ αναφέρομαι κυρίως στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Εφόσον την έχουν αναλάβει η Δραγώνα και ο Βερέμης, οι μαθητές κινδυνεύουν περισσότερο από αυτή μέσα στις αίθουσες, παρά από τα στιλέτα στα προαύλια.

Αρκεί να σας πω τούτο: τις προάλλες, στο βρωμερό τοίχο της πολυκατοικίας μου, σε υποβαθμισμένη πλέον συνοικία του κέντρου, ξεφύτρωσε αφίσα οικολογικού περιεχομένου. Την είχε κολλήσει παρέα από 10χρονα ΑλβανοΡουμανάκια που διαμένουν υπόγειο-ισόγειο-πρώτο. Προσπαθώντας να μπω στην είσοδο παραλίγο να τσακιστώ στις σκάλες από τα αμέτρητα κουτάκια κοκα-κόλας και τις συσκευασίες από πατατάκια-κρουασάν, που τα ίδια παιδιά είχαν παρατήσει εκεί. Όταν τα μάζεψα (όχι τα σκουπίδια, τα παιδιά) και τα ρώτησα δύο-τρία πράγματα, έμαθα ότι η δασκάλα τους (την γνωρίζω, πρόκειται για μια Συνασπισμένη μαϊμού με ιδιαίτερη αδυναμία στους Κεμαλόκαυλους Οικολόγους) ουδέποτε τους εξήγησε τι είναι τέλος πάντων όλα αυτά τα σκατά που καταναλώνουν, ούτε ότι πρέπει να πλένουν τα χέρια τους πριν τα φάνε διότι έτσι καταπίνουν και τις ακαθαρσίες των σκύλων που μάζεψε από το πεζοδρόμιο η μπάλα που κρατούσαν, ούτε βέβαια ότι τα σκουπίδια πάνε στον κάλαθο των αχρήστων και όχι καταμεσής στη σκάλα. Την οικολογική αφίσα όμως, εκείνη τους την έδωσε να την κολλήσουν!! Τρομερή συνέπεια η μανδαμίτσα!

Μεμονωμένο; Ίσως, αλλά γιατί θα πρέπει να παίζω ζάρια, και ανάλογα με τη ζαριά, αν είμαι τυχερός ή όχι, να αναλαμβάνει το παιδί μου σωστός δάσκαλος;

Να το πάρουμε απόφαση: οι σωστοί δάσκαλοι σπανίζουν και η Παιδεία υφίσταται βιασμό. Το μάθημα της Ιστορίας ψυχορραγεί. Ο Μεγάλος Αδελφός αποφάσισε: αν δεν μπορεί να διδάσκεται η πολιτικώς ορθή Ιστορία δεν θα διδάσκεται καμία Ιστορία. Το θεμελιώδες μάθημα της Λογικής Επιστήμης, το οποίο διδάσκει κριτική σκέψη έχει αποθάνει προ πολλού (Θεός συγχωρές το). Για αρχαία Ελληνικά ούτε λόγος (τα κήδεψε η Θάλεια). Προβλέπω ότι τα Θρησκευτικά θα τα αναλάβουν οι ιμάμηδες, τη Γεωγραφία οι Αλβανοί, τα ήδη διδασκόμενα με επιτυχία κεφάλαια λειτουργίας μιας καφετιέρας και διαφήμισης ηλεκτρονικών παιχνιδομηχανών θα μετεξελιχθούν σε μαθήματα πεολειχίας (για σερνικούς και θηλυκούς καθότι η ομοφυλοφιλία είναι μόδα) και διαφήμισης ψυχεδελικών κτλ κτλ.

Πλειοδοτώ λοιπόν σε προοδευτικότητα και προτείνω:

Να κατοχυρωθεί δια νόμου το χόουμσκούουλ, opos Ameriki … συγγνώμη … το homeschool, όπως στην Αμερική.

Να απαιτήσουμε να κατοχυρωθεί νομικά το δικαίωμα κάθε γονιού να διδάσκει ο ίδιος στο σπίτι το παιδί του.

Αρκετοί θα έχετε ερωτήσεις και ενστάσεις: «το επιτρέπει το Σύνταγμα;», «ούτως ή άλλως εκπαιδευτικό πρόγραμμα και ύλη θα καθορίζονται από το υπουργείο. Ανθελληνικό το υπουργείο, ανθελληνικό και το πρόγραμμα», «δεν έχουμε χρόνο σαν γονιοί, δουλεύουμε όλη την ημέρα», «θα μείνουν άνεργοι τόσοι δάσκαλοι και καθηγητές».

Ουδείς λόγος ανησυχίας. Αυτά θα τα λύσει οσονούπω η κλίκα που κυβερνά. Το Σύνταγμα θα αλλάξει (για άλλους λόγους), ο ένας στους δύο (είτε γονιός είτε δάσκαλος) θα είναι άνεργος και στην τελική εγώ θα διδάξω στο παιδί μου ότι ο Κολοκοτρώνης ήταν ήρωας και όχι άξεστος κατσαπλιάς και ας έρθει οποιαδήποτε κότα του υπουργείου να μου πει κατάμουτρα ότι είμαι εκτός προγράμματος. Αν τολμάει…

Τι να λένε άραγε οι κατέχοντες τα σκήπτρα του προοδευτισμού και της διδακτικής, γι αυτή μου την προοδευτικότατη πρόταση; Τι να λέει άραγε η Lady Anna Bilderberg; Τι να λέει το δίδυμο ΘΘ (Θάνος-Θάλεια); Τι να λένε οι αλογοουρές (οι συνδικαλισταράδες της Δ.Ο.Ε και της Ο.Λ.Μ.Ε που πρωτοστατούν στα αντιρατσιστικά συλλαλητήρια αλλά για την παραπαιδεία «δεν γνωρίζω-δεν απαντώ»);

Είναι αυτή μου η πρόταση αρκετά προοδευτική για τα μούτρα τους;

Κακό το κάπνισμα, κάκιστη η υποκρισία.

2011-01-20T01:06:00.005+02:00

Ας το εμπεδώσουμε επιτέλους. Το σύστημα (πείτε το καπιταλισμό, οικονομία της ελεύθερης αγοράς, ή όπως αλλιώς θέλετε) δεν δίνει δεκάρα για την υγεία μας. Όλοι οι εντολοδόχοι του, οι «στοργικές» κυβερνήσεις (και στο εγγύς μέλλον η Μία και Μοναδική Παγκόσμια), οι «ευαίσθητοι» ηγέτες, τα «κοινωνικά» κράτη κτλ, πίσω από μάσκες και βιτρίνες, επιδίδονται στο προσφιλές τους άθλημα: ληστεία μετά φόνου. Ομαδική ληστεία, μαζική δολοφονία.

Με πρόφαση την προστασία της υγείας, ανακοινώνουν «μέτρα», αναλαμβάνουν «εκστρατείες», και κηρύσσουν τον «πόλεμο» κατά του καπνίσματος. Υποβάλλουν τους πολίτες σε μια άνευ προηγουμένου πλύση εγκεφάλου, με άσκηση αφόρητης προπαγάνδας και τεράστιας ψυχολογικής βίας, ενώ ουσιαστικά τους αφαιμάσσουν και τους δολοφονούν.

Στις γραμμές που ακολουθούν θα σας αποδείξω ότι ο σκοπός του «πολέμου» είναι η ενίσχυση των κεφαλαιοκρατών. Ο «πόλεμος» ουσιαστικά γίνεται για την εγκαθίδρυση του καπνίσματος, τη χειραγώγηση των μαζών και για να γίνουν οι πλούσιοι πλουσιότεροι.

Σαν αποδεικτικά στοιχεία θα χρησιμοποιήσω αμιγώς επιστημονικά δεδομένα, από αυτά που το ίδιο το σύστημα επικαλείται στον υποτιθέμενο αγώνα του κατά του καπνίσματος! Θα στρέψω τα όπλα του συστήματος εναντίον του.

Σκοπός μου δεν είναι να αναλύσω γιατί καπνίζει κανείς. Οι καπνιστές ας ψάξουν μέσα τους, οι υπόλοιποι ας διαβάσουν άλλες αναλύσεις. Αποκλειστικό θέμα μου είναι η υποκρισία του συστήματος.
Απαριθμώ τα αδιάσειστα επιστημονικά στοιχεία (τα παρέχει το σύστημα και η απλή λογική):

Αδιάσειστο στοιχείο υπ’ αριθμόν 1: Το τσιγάρο και τα λοιπά προϊόντα καπνού, είναι τα μοναδικά παγκοσμίως, νομίμως πωλούμενα «αγαθά», που στη συνιστώμενη δοσολογία σκοτώνουν.

Αδιάσειστο στοιχείο υπ’ αριθμόν 2: Η περιεχόμενη στον καπνό (ανάμεσα σε χιλιάδες άλλες βλαβερές χημικές ενώσεις) νικοτίνη, αποτελεί ισχυρότατη εθιστική ουσία, με απευθείας δράση στον εγκέφαλο. Ως αποτέλεσμα, οποιαδήποτε προσπάθεια διακοπής του καπνίσματος, ακόμη και η πιο σοβαρή-επιστημονική, προσκούει στην εξάρτηση από τη νικοτίνη. Ο καπνιστής είναι εξαρτημένος και ως τέτοιος πρέπει να αντιμετωπίζεται. Επιβολή τιμωρίας ή ποινής στον εξαρτημένο, προκειμένου αυτός να απεξαρτηθεί δεν νοείται.

Αδιάσειστο στοιχείο υπ’ αριθμόν 3: Ο καπνιστής που επιθυμεί να διακόψει το κάπνισμα χρειάζεται συστηματική βοήθεια (άλλοτε άλλου μεγέθους), μέρος της οποίας είναι και η παροχή κινήτρων.

Το πρώτο στοιχείο είναι αρκετό για να αναδείξει το μέγεθος της υποκρισίας. Είναι σαν το σύστημα να παρέχει, με το αζημίωτο (υπέρογκοι έμμεσοι φόροι), γεμάτα και οπλισμένα περίστροφα και εντελώς δωρεάν, στην ίδια συσκευασία, το βιβλιαράκι «Πώς να Γλυτώσετε από τη Μιζέρια: Εγχειρίδιο Ανώδυνης Αυτοκτονίας». Και μετά, ενώ συνεχίζει να εισπράττει τα ποσοστά από τις πωλήσεις, ενώ συνεχίζει να συντηρεί τη μιζέρια, να κηρύττει τον πόλεμο στην αυτοκτονία. Δεν πείθει κανέναν.

Είναι πλέον σαφές. Για το σύστημα η έμμεση φορολόγηση του καπνού είναι η χήνα με τα χρυσά αυγά. Οι κερδισμένοι από το κάπνισμα είναι δύο: οι καπνοβιομήχανοι (στυλοβάτες του συστήματος όπως όλοι οι βιομήχανοι) και το κράτος (ο διεκπεραιωτής του συστήματος). Δηλαδή ο εξής ένας: το σύστημα.

Το δεύτερο στοιχείο κατ’ ουσίαν εξευτελίζει το σύστημα. Είναι αποδεδειγμένο στην πράξη ότι η εξάρτηση δεν μπορεί να θεραπευθεί με τιμωρίες. Το ίδιο το σύστημα άλλωστε, θεωρεί τους χρήστες ναρκωτικών ασθενείς. Επομένως, και εφόσον οι καπνιστές είναι εξαρτημένοι, οι απειλές φυλάκισης, τα πρόστιμα και οι λοιποί μπαμπούλες δεν έχουν σκοπό να τους θεραπεύσουν, αλλά να τους τρομοκρατήσουν, να τους ενοχοποιήσουν (ο τρομοκρατημένος και ο «ένοχος» χειραγωγούνται εύκολα) και, εν τέλει, να τους αρμέξουν.

Εμετική είναι η προβολή από το σύστημα της δικαιολογίας της δήθεν προστασίας των μη καπνιστών. Συνεχίζω την παραπάνω παρομοίωση (η οποία είναι ίσως ατυχής, αφού ο θάνατος από περίστροφο είναι ακαριαίος, ενώ από το κάπνισμα αργός και βασανιστικός): Όποιος, ενώ εξωθεί κάποιον στην αυτοκτονία και του προμηθεύει το όπλο, καμώνεται ότι κόπτεται για την ασφάλεια των παρευρισκομένων που μπορεί να πληγούν από τη σφαίρα που διαπερνά τους κροτάφους τού αυτόχειρα, είναι απλώς Φαρισαίος.

Το τρίτο στοιχείο είναι εξίσου βασικό. Η παροχή κινήτρων για οποιονδήποτε θέλει να απεξαρτηθεί από ο,τιδήποτε είναι ασφαλώς θεμιτή. Το σύστημα όμως ρίχνει όλο του το βάρος στα αντικίνητρα: αυστηρότατοι αντικαπνιστικοί νόμοι, απαγορεύσεις, χρηματικά πρόστιμα κτλ. Η σκόπιμη μεγέθυνση των αντικινήτρων και η μετατροπή τους σε άμεσες απειλές εναντίον ανθρώπων που έχουν ανάγκη από βοήθεια, αποτελεί το άκρον άωτον του σαδισμού.

Πέραν όμως του προφανούς οικονομικού οφέλους από την είσπραξη βαρέων προστίμων, το σύστημα προσβλέπει και σε άλλο, λιγότερο φανερό, αλλά μακροπρόθεσμο και καθόλου ευκαταφρόνητο κέρδος.
Αυτό που γνωρίζει το σύστημα και ίσως δεν γνωρίζετε εσείς, είναι ότι όταν τα αντικίνητρα απειλούν ευθέως με εξόντωση τους καπνίζοντες, οι τελευταίοι, όπως και οποιοσδήποτε άνθρωπος που ενώ βλάπτεται από το αποτέλεσμα της πράξης του, αντιμετωπίζει και δυσανάλογα μεγάλη ποινή, αισθάνονται αδικημένοι. Σε τέτοιες περιπτώσεις κατάφωρης αδικίας, το άτομο αντανακλαστικά επιστρατεύει μηχανισμό άμυνας που λέγεται «αντίδραση δια του αντιθέτου». Για να αντισταθεί στην αδικία, συνεχίζει την πράξη (εν προκειμένω το κάπνισμα) ενδεχομένως και με μεγαλύτερη ένταση και συχνότητα. Ήδη στο διαδίκτυο κυκλοφόρησαν καλοπροαίρετες και αυθόρμητες αναρτήσεις με περιεχόμενα του τύπου «δεν το κόβουμε ρε, έτσι για να σας τη σπάσουμε» και «μήπως πρέπει να αρχίσουμε να καπνίζουμε από αντίδραση στα σχέδιά τους;».

Επίσης, όταν οι επιπτώσεις του καπνίσματος υπερτονίζονται με σενάρια τρόμου, οι καπνιστές είναι επόμενο να αισθάνονται ότι είναι ήδη νεκροί, οπότε δεν έχουν λόγο να διακόψουν το κάπνισμα. Μελέτες στη Γαλλία απέδειξαν ότι όσοι καπνιστές είδαν στην τηλεόραση τα τρομακτικά αντικαπνιστικά «σποτς» του Γαλλικού Υπουργείου Υγείας, όχι μόνο δεν διέκοψαν το κάπνισμα, αλλά μάλλον το αύξησαν, άλλοι αντιδρώντας δια του αντιθέτου και άλλοι κρίνοντας ότι η υγεία τους είχε ήδη καταστραφεί.

Γεγονός είναι ότι ο τρόμος που το σύστημα έντεχνα αφήνει να πλανάται, ο τρόμος του θανάτου, ο τρόμος του προστίμου … εγκαθιδρύει το κάπνισμα!

Για το τέλος άφησα τη σαθρή δικαιολογία-καραμέλα του συστήματος, περί αιμορραγίας των ασφαλιστικών ταμείων και των συστημάτων υγείας από τις δαπάνες που σχετίζονται με τις παθήσεις που προκαλεί το κάπνισμα. Παγίδα πρώτου μεγέθους. Πράγματι, δισεκατομμύρια ξοδεύονται για τη θεραπεία και ανακούφιση των παθήσεων αυτών. Έχετε όμως αναρωτηθεί πού πάνε αυτά τα χρήματα, τα χρήματα που οι λαοί εισφέρουν, που αποτελούν κομμάτι του μόχθου τους; Στους φαρμακοβιομήχανους (άλλοι στυλοβάτες του συστήματος), στους προμηθευτές εργαλείων και υλικών, στους ιδιώτες (κλινικές, νοσοκομεία, γιατροί) και στην Ελλάδα, εκτός αυτών και στα τρωκτικά του Δημοσίου (φακελλάκια, μίζες κτλ). Μπορεί δηλαδή ο λαός να χάνει, το κράτος να χάνει, αλλά ο καπιταλισμός κερδίζει! Άλλωστε αν ασφαλιστικά ταμεία και συστήματα υγείας χρεωκοπήσουν, το κράτος-υπάλληλος του καπιταλισμού δεν έχει κανένα πρόβλημα να τα πουλήσει σε ιδιωτικά συμφέροντα. Οι σχετικές μελέτες και τα αντίστοιχα νομοσχέδια, ευρίσκονται στα συρτάρια των αρμοδίων υπουργών, εδώ και πολλά χρόνια.

Παρακαλώ τους καπνιστές να σκεφτούν:

Όσο πιο δημοφιλές είναι ένα καταναλωτικό αγαθό, τόσο ισχυρότερο όπλο του καπιταλισμού γίνεται, διότι τόσο μεγαλύτερη είναι η δύναμη του ως εργαλείο αποβλάκωσης, πλασματικής ευδαιμονίας και τεχνητής «φυγής» από τη μιζέρια. Τρανό παράδειγμα η κόκα-κόλα. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με το κάπνισμα, μόνο που διαφεύγει εύκολα της προσοχής. Γνωρίζω πολλούς συνειδητοποιημένους ανθρώπους που εκ πεποιθήσεως δεν καταναλώνουν κόκα-κόλα, αλλά καπνίζουν αρειμανίως. Δεν αναφέρομαι στη λαλίστατη χριστανοκομμουνίστρια που φουμάρει προκλητικά μπροστά στις κάμερες, μιλώ για σοβαρά άτομα.

Παρακαλώ τους καπνιστές να σταματήσουν να καπνίζουν. Να αντιδράσουν δια του αντιθέτου, στο «αντίθετο» που προσδοκά το σύστημα.

Το σύστημα επανεκκινεί.

2011-01-13T12:23:00.004+02:00

Όταν τα αυτονόητα προκαλούν «αίσθηση», τα ηλίου φαεινότερα βαφτίζονται «αποκαλύψεις» και τα σάπια σερβίρονται για «φρέσκα».

Ρε σεις τα μάθατε τα νέα; Ταυτόχρονος χαλασμός σε πολλά επίπεδα.

Ένα παλικάρι από Ν.Δ μεριά, αποκάλεσε «ντιντήδες» τους φλώρους, τους δανδήδες, τους κυριλέδες και τους φλούφληδες και έγινε σεισμός! Μείζον θέμα στους δεξιούληδες, αλλά και στους σοσιαλιστούληδες και στους αριστερούληδες κτλ κτλ. Οι δε δεξιούληδες μπλόγκερς με τα πολλά κλικς, παραλίγο να κατουρηθούν από την πολλή χαρά. Είδανε (στον ξύπνιο τους) τον Αντωνάκη πάνω σε άσπρο άτι, με το σπαθί στο χέρι, να τραβά προς τη δόξα! Αυτό που λένε χρόνια τώρα όλοι οι καφενόβιοι, όλες οι μανταμίτσες στα συνοικιακά κομμωτήρια, όλοι οι ταξιτζήδες στις πιάτσες και γενικά όλοι οι απλοί άνθρωποι στις παρέες, αίφνης συντάραξε το πανελλήνιο. Ο μον ντιέ, που θα’λεγε και η κυρία Ρεπούση.

Μετά φυσικά τα γύρισε, διότι όταν έπεσε στο τραπέζι το όνομα ενός τζιτζιφιόγκου που πολύ «κουνιέται» τελευταίως , είπε ότι δεν εννοούσε αυτόν. Καλά τώρα. Όταν φθάνουμε στο «δια ταύτα» δεν λέγαμε γι αυτόν αλλά για «τον άλλον». «Όχι! Όχι αυτόν τον άλλον, τον άλλον άλλον» κτλ. Και η αρχική υποκρισία και αυτού που τάχα πέταξε την πέτρα στο νερό και αυτών που τάχα πιτσιλιστήκανε, πολλαπλασιάζεται.

Και κάτι ακόμη. Αν ήθελε να είναι αντικειμενικό το παλικάρι μας, όφειλε να υπενθυμίσει στους αναγνώστες του, ότι δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα στο στρατόπεδο των μπούληδων. Κάποτε υπήρχαν Κένταυροι, Ρέιντζερς, Καλαμπόκες κτλ. Αυτό είναι και το κακό με τη ΝΔούλα. Από τους τραμπούκους κατευθείαν στα βουτυρόπαιδα. Τίποτε στο ενδιάμεσο δεν σας βρίσκετε ρε παιδιά;

Στην αντίπερα όχθη, πονοκεφαλιάσανε λέει, διότι διέρρευσε ότι ο φανερός «εκλεκτός» των Αμερικανών στο «κίνημα» (μόνο τατουάζ με την Αστερόεσσα στο μέτωπο δεν έχει), έδινε αναφορά «χαρτί και καλαμάρι» στον Αμερικανό πρέσβη. Εντάξει ρε σύντροφοι, παρέβη την ιεραρχία. Αμέσως από πάνω από τον «αρχιεκλεκτό» της Ψωροκώσταινας, είναι η καθαρίστρια της Αμερικάνικης Πρεσβείας. Το ξέρουμε. Πώς κάνετε έτσι;

Χαμός και γι αυτό. Οι του «πατριωτικού ΠΑ.ΣΟ.Κ» (εδώ γελάνε) «ενοχλήθηκαν». Άντε ρε γελοίοι. Όταν ο τύπος έγινε Γραμματέας, ο παλιός Γραμματέας που εκπαραθυρώθηκε εν μία νυκτί, ποιοι είπε ότι τον «φάγανε»; Οι εξωγήινοι; Οι Αμερικανοί είπε. Όλοι το ‘χουν τούμπανο και σεις δεν ξέρετε, δεν είδατε;

Αμ οι δεξιούληδες που βρήκανε θέμα για αντιπολίτευση; Για βαστάτε ρε καλόπαιδα. Οι δικοί σας «εκλεκτοί» των Αμερικανών δεν δίνουνε αναφορές; Άμα οι «εκλεκτοί» δεν αναφέρουν στους προϊσταμένους τους πώς θα προκόψουν οι υπηρεσίες, μού λέτε;

Πάντως, εκλεκτός-ξεεκλεκτός ο τέως Προ.Πο είχε κι ένα δίκιο. Μπαίνει μέσα και βλέπει όλο ρουσφέτια. Όλοι οι βουλευτάδες, δικαστάδες, γαλονάδες είχανε διορίσει τις γυναίκες τους, τις κόρες τους, τις ανιψιές τους, τις γκόμενές τους… Σου λέει «μυστική υπηρεσία είναι εδώ ή Ολυμπιακή; Να ξέρουμε, να βάλουμε λουκέτο και πωλητήριο αμέσως, να μην παλεύουμε άδικα».

Κι άλλα πολλά. Το προ-βλήμα ζήτησε από τους υπουργούς του να «δοθεί έμφαση στα προβλήματα της καθημερινότητας». Κουβέντες σαν και το κεφάλι αυτουνού που τις λέει. Κούφιες. Τι θα κάνουν δηλαδή ρε γιόκα της Μάργκαρετ; Θα ζωστεί ο Παπουτσής το σπαθί του και θα σώζει γριούλες από αδίστακτους λαθρεποίκους ή θα πάρει ο Μαγκριώτης σφυρί και καλέμι να κατεδαφίζει σταθμούς διοδίων; Σε ποιον τα πουλάτε αυτά ρε; Τι σχέση έχεις εσύ με την καθημερινότητα; Πού την είδες, πού την ξέρεις και τη μελετάς;

Και για το τέλος η «είδηση» της δεκαετίας (μάλλον εικοσαετίας): Οι ελεεινοί των media, εκδότες και δημοσιοκάφροι, αλλά και όλο το τσούρμο των «θεσμικών παραγόντων» (πίσσα και πούπουλα ρε ξεφτίλες) που κυκλοφορεί με θωρακισμένα και το φυλάνε γορίλλες, ανακάλυψαν το μεταναστευτικό, την εγκληματικότητα και άλλα τρομερά. Πουλάνε και αγριάδα. Σηκώσανε το πηγούνι, τη μύτη, το φρύδι και αναφώνησαν «δεν πάει άλλο». Είκοσι χρόνια «μπάτε σκύλοι», είκοσι χρόνια βρωμιά και τρόμος, κι αυτά τα σκύβαλα καμώνονται πως ανακαλύπτουν τον τροχό! Πάει πολύ δεν νομίζετε;

Όπου να 'ναι λοιπόν αναμένουμε να «διαρρεύσει» ότι η γη είναι στρογγυλή, να προκαλέσει «σοκ» η «αποκάλυψη» ότι το γάλα είναι άσπρο και να λάβει τα εύσημα κάποιος που σε «ριζοσπαστικό» άρθρο του θα μας πληροφορήσει ότι ένα κι ένα ίσον δύο!

Δεν σας κάνουν εντύπωση όλα αυτά; Τόσος ντόρος για τα οφθαλμοφανή; Γιατί;

Γι αυτό σας λέω φίλοι.

Μην τσιμπάτε! Το σύστημα είδε τα σκούρα και έλαβε μέτρα αυτοπροστασίας. Ξεκινά από την αρχή. Επιστρέφει στα βασικά. Για να μας καλμάρει. Κόλλησε και έκανε επανεκκίνηση. Και μετά την επανεκκίνηση όμως, τίποτε δεν θα αλλάξει. Ίδια είναι τα εξαρτήματά του, ίδιο το λογισμικό, ίδια τα προγράμματα. Πάλι θα κολλήσει. Κι αυτή τη φορά θα καεί. Και θα κάψει κι εμάς.

Πατήστε «Έξοδος» για να εξέλθετε.

ΠΑΝΚΑΛΟΣ

2011-01-06T00:47:00.009+02:00

Παν: Το σύνολο, το όλον, το καθετί.

Κάλος (από το λατινικό callus, ελληνιστί τύλος): Τοπική ΣΚΛΗΡΥΝΣΗ και ΠΑΧΥΝΣΗ του δέρματος, προϊόν χρονίας πιέσεως. Ως μειωτικός χαρακτηρισμός αποδίδεται σε άτομα με μειωμένες έως ανύπαρκτες τις ανώτερες εγκεφαλικές λειτουργίες (σκέψη, κρίση, συνείδηση κτλ), εξ ού και η φράση «έχει κάλο στον εγκέφαλο».

Η πρώτη λέξη, ως πρόθεμα της δεύτερης, στερεί από την τελευταία τις τοπικές ιδιότητες αυτής και γενικεύει το νόημά της.

Το μαθηματάκι ετυμολογίας είναι αναγκαίο διότι, εσχάτως, διάφοροι άτιμοι και ανυπόληπτοι σέρνουν αγνούς πατριώτες σε δικαστήρια και κρατητήρια, υπερασπιζόμενοι (νομίζουν!) τη μηδενική τιμή και την άφαντη υπόληψή τους, ενώ γνωστοί και μη εξαιρετέοι κατ’ επάγγελμα βωμολόχοι και κατ’ εξακολούθηση υβριστές του λαού, τυγχάνουν ασυλίας (αντί να τυγχάνουν υποχρεωτικού εγκλεισμού σε άσυλο) και χαρακτηρίζονται απλώς ως «αθυρόστομοι» (sic) από τους «συντρόφους» τους αλήτες-ρουφιάνους.

Υ.Γ Το σχέδιο αποτελεί συνεισφορά νεότερου μέλους της οικογένειας, στο ιστολόγιό μου (μας). Ευχαριστίες…

Ζήτημα θέλησης, επιμονής και ανάγκης.

2010-12-27T16:49:00.004+02:00

Αιώνες πριν, στα βάθη της Ασίας. Ξημέρωμα. Λίμνη μεγάλη και βαθιά. Υγρασία και ομίχλη. Αυτοσχέδια βάρκα με κουπιά κινείται με μικρή ταχύτητα, μέσα σε απόλυτη ησυχία. Ο γέροντας που κωπηλατεί, με όση δύναμη του επιτρέπουν οι ρευματισμοί του, δεν έχει κανένα λόγο να βιάζεται. Το αντίθετο. Η γαλήνη της φύσης, ο αργός-ρυθμικός παφλασμός των κουπιών στο νερό, το αμυδρό φως και τα σύννεφα των υδρατμών, είναι ό,τι πρέπει για διαλογισμό. Ο σοφός δάσκαλος-στοχαστής, αρχιερέας του τοπικού θρησκευτικού-φιλοσοφικού ιερατείου, διότι περί αυτού πρόκειται, κάνει ακριβώς την ίδια διαδρομή, κάθε μέρα, επί δεκαετίες. Τον βοηθά να χαλαρώνει, να σκέπτεται, να φιλοσοφεί. Δεν σκοπεύει να εγκαταλείψει αυτή του τη συνήθεια, παρότι τόσα χρόνια διαβάσματος, διδασκαλίας και διαλογισμού, τον έχουν φέρει πολύ κοντά στην απόλυτη σοφία.

Αυτό που δεν γνωρίζει, είναι ότι η σημερινή μέρα δεν είναι σαν τις άλλες. Δεν του περνά από το μυαλό ότι σε λίγα λεπτά θα δοκιμάσει την οδυνηρότερη έκπληξη της μακράς ζωής του. Ότι η γνώση, η εμπειρία και οι απόλυτες απόψεις του, θα αναγκαστούν να υποκλιθούν στον πανίσχυρο συνδυασμό θέλησης, επιμονής και ανάγκης.

Κωπηλατεί και κωπηλατεί, κι ενώ ο ήλιος που ανεβαίνει διαλύει σιγά-σιγά την ομίχλη, την ησυχία του πρωινού και τον ειρμό των σκέψεών του διακόπτουν φωνές. Δυνατές, επαναλαμβανόμενες κραυγές, που λένε και ξαναλένε το ίδιο πράγμα: μια σύντομη αλληλουχία λέξεων, κάτι σαν προσευχή, σαν ποίημα, σαν ξόρκι. Αναγνωρίζει και τα λόγια και αυτόν που απαγγέλλει. Ένας από τους νεότερους μαθητές του, εντελώς αρχάριος αλλά ενθουσιώδης και πείσμων, πειραματίζεται στην όχθη, αναφωνώντας τη μαγική φράση που, σύμφωνα με το «σύστημά» τους, είναι απαραίτητη για να μπορέσει κανείς να περπατήσει πάνω στο νερό.

Ο δάσκαλος κουνά το κεφάλι και χαμογελά συγκαταβατικά. Ο μαθητής τα κάνει όλα λάθος. Ούτε η σειρά των λέξεων είναι σωστή, ούτε η προφορά, ούτε ο τονισμός. Ο νέος ματαιοπονεί. Άλλωστε, ούτε ο ίδιος, ο πάνσοφος και φωστήρας, ο κατέχων το «σύστημα» όσο κανένας άλλος, ο βαθύς γνώστης του τελετουργικού, έχει καταφέρει ποτέ να περπατήσει στο νερό.

Κάνει να συνεχίσει την πορεία του, αλλά το ξανασκέπτεται. Δεν μπορεί να επιτρέψει τέτοια γελοιοποίηση του «συστήματος», αλλά ούτε και να στερήσει από τον αδαή αυτόν την, έστω αμυδρή, ελπίδα να περπατήσει πάνω στο νερό. Προσεγγίζει λοιπόν την όχθη, με σκοπό να διδάξει τον φτωχό νεανία το «σωστό».

Ο μαθητής αιφνιδιάζεται. Η αυτού εξοχότης ο τρισμέγιστος δάσκαλος, ο γκουρού, ο παντογνώστης, διακόπτει τη βαρκάδα του για να ασχοληθεί με την ταπεινότητά του. Μεγάλη η τιμή, μεγάλη και η ταραχή του. Ενόσω ο διδάσκαλος μιλά, η καρδιά του πάει να σπάσει, τ’ αυτιά του βουίζουν. Και φυσικά αδυνατεί να συγκεντρωθεί, αδυνατεί να παρακολουθήσει, αδυνατεί να κατανοήσει. Η διάλεξη τελειώνει, ο μαθητής ευχαριστεί, ο δάσκαλος αναχωρεί.

Ικανοποιημένος ο γέροντας σοφός, επιβιβάζεται στη βάρκα του και απομακρύνεται. Διανύει μερικές δεκάδες μέτρα και την ικανοποίηση διαδέχεται η … πλήρης απογοήτευση. Πίσω του ο νέος συνεχίζει την εξάσκηση αναφωνώντας … τα ίδια λάθη. Λάθος η σειρά, λάθος η προφορά, λάθος ο τονισμός. Τίποτε δεν κατάλαβε, χαμένος ο κόπος και η ώρα που του αφιέρωσε. Κουνά το κεφάλι με απόγνωση, αναλογιζόμενος τη στενομυαλιά τού νεαρού. Γυρίζει να του ρίξει μια τελευταία ματιά και … δέχεται το τελειωτικό χτύπημα.

Ο μαθητής του ΠΕΡΠΑΤΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ ερχόμενος προς αυτόν! Πλησιάζει, φθάνει στη βάρκα και … ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΟΡΘΙΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, ρωτώντας ευλαβικά τον εμβρόντητο γέροντα:
«Δάσκαλε συγγνώμη, αλλά νομίζω ότι, πάνω στη λαχτάρα μου, δεν κατάλαβα όσα είπες. Μήπως μπορείς να τα επαναλάβεις;».

Υ.Γ. Την παραπάνω ιστορία, πολύ γνωστή στην Ανατολή, σας τη μεταφέρω όπως την άκουσα πριν πολλά χρόνια από τον πατέρα μου, έναν γέροντα δάσκαλο με πλήρη σεβασμό στη θέληση και το πείσμα κάθε μαθητή. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, αλλά την είχε διαβάσει, μαζί με άλλες, σε βιβλίο Αμερικανού συγγραφέα που είχε ζήσει επί σειρά ετών στην Ασία. Ελλείψει του πρωτοτύπου, έγιναν δικές μου παρεμβάσεις προς χάριν της αφήγησης, οι οποίες όμως καθόλου δεν αλλοιώνουν το νόημά της.
Την αφιερώνω, με την ευκαιρία του νέου έτους, σε όλους τους ανασφαλείς, ηττοπαθείς, γκρινιάρηδες και μίζερους, που αναζητούν «πεφωτισμένους» ηγέτες στο δρόμο τους και «μαγικές» λύσεις στα προβλήματά τους.

Όχι άλλους συστημικούς επαναστάτες please. Αρκετά!

2010-12-15T02:32:00.004+02:00

Το κακό με τα «επώνυμα»-διάσημα-αναγνωρίσιμα τυπάκια που τα «χώνουν» στο σύστημα που τα γέννησε και τα τρέφει (από το υστέρημα του λαού), έχει παραγίνει.

Ηθοποιάκια της συμφοράς, χαβαλετζήδες επιπέδου γυμνασιακού χιούμορ, βρωμόστομοι διασκεδαστές, τηλεπερσόνες της … βούρτσας, σκυλοπόπ αοιδοί, κίτρινοι εκδότες, δημοσιοκαφράκια της κακιάς ώρας αλλά και παλιοκαραβάνες της τέταρτης εξουσίας που δεν περνάει πια η μπογιά τους, πουροφρικιά, ενσωματωμένοι ιστολόγοι, καθηγητάδες με διατριβές στο νεποτισμό αλλά και «έγκριτοι» αναλυτές, «ριζοσπαστικοί» ρεπόρτερς, και «σοβαροί» αρθρογράφοι, έχουν ξεσκιστεί στο «χώσιμο».

Αθυρόστομοι τάχα (εκ του ασφαλούς βεβαίως-βεβαίως), «αγανακτισμένοι» (σιγά τα αίματα ρε), «μαχητικοί» (με τα καλσόν ακέραια και τις τσέπες γεμάτες), τα «χώνουν» ολημερίς κι ολονυχτίς στο σύστημα, στο καθεστώς, στον καπιταλισμό, στα λαμόγια κτλ. Στην οικογένειά τους δηλαδή. Στους πατεράδες, στις μανάδες και στ’ αδέλφια τους. Γιατί αυτό είναι: σπλάχνα από τα σπλάχνα του συστήματος.

Το μόνο «χώσιμο» που βλέπω εγώ είναι το χώσιμό τους από την κορυφή μέχρι τα νύχια στα σκατά του συστήματος. Άλλοι βουτηγμένοι στη διαπλοκή, άλλοι με τρελές κονόμες και οι περισσότεροι και τα δύο. Και μερικοί απλώς … μαλακοί.

Απ’ όλα έχει το πανέρι: Λαζόπουλους, Αναστασιάδηδες, Κανάκηδες, Ελληνοφρενείς (Καλαμούκηδες, Μπαρμπαγιάννηδες), Αρναουτόγλουδες, Σφακιανάκηδες, ΓιωργοΚουρήδες, Χίους, Χαρδαβέλλες, ΤζιμοΠανούσηδες, Πιτσιρίκους, Πιπερόπουλους, αλλά και ΚατερινοΑκριβοπουλάδες, Κουλογλάδες, Φυντανίδηδες και πάει λέγοντας.

Από πού εκπέμπουν όλοι αυτοί τις «αντισυστημικές» κορώνες τους; Πού δημοσιεύουν τα «επαναστατικά» μανιφέστα τους; Πού «πυροβολούν» την κακιά εξουσία, την κακούργα κοινωνία και το σάπιο καθεστώς; Μα φυσικά στα media του Ψυχάρη, του Μπόμπολα, του Αλαφούζου, του Βαρδινογιάννη και των λοιπών φιλανθρώπων, πονόψυχων, αλτρουιστών, υγιών επιχειρηματιών!

Το έχω ξαναπεί και το επαναλαμβάνω: Το σύστημα διαθέτει βαλβίδες ασφαλείας. Θυρίδες εκτόνωσης της λαϊκής οργής. Θερμοστάτες που εμποδίζουν την υπερθέρμανση και την έκρηξη (του κοσμάκη). Ο φουκαράς ο νεοέλληνας (και ο Τούρκος και ο Αμερικανός και… και…), πρέπει να βρίσκει στην οθόνη της τουβούλας, στις αράδες της φυλλάδας, στον «αέρα» του ραδιοφώνου, τον «άνθρωπό του».

Τον «δικό του» άνθρωπο. Αυτόν που θα λέει ό,τι δεν μπορεί να πει ο ίδιος. Που θα καταγγέλλει, θα φωνάζει, θα στιγματίζει, θα βρίζει. Αυτόν λοιπόν τον άνθρωπο, τους ανθρώπους γενικότερα, τους «δικούς μας ανθρώπους», τους παρέχει, με χαρακτηριστική άνεση και αφθονία, σαν να μην τρέχει τίποτα, το … ίδιο το σύστημα! «Τσιμπάει» ο φουκαράς, εκτονώνεται μέσω αυτών (των μπράβων του συστήματος), δεν σκέπτεται καν το προφανές, πώς είναι δηλαδή δυνατόν το σύστημα να επιτρέπει να του τα «χώνουν» από τα μέσα, πώς είναι δυνατόν το καθεστώς να αφήνει τα δάχτυλά του να απειλούν τα μάτια του, δεν απορεί που παρά τα τόσα «χωσίματα» το σύστημα παραμένει ακλόνητο και πάει να κάνει νάνι ανακουφισμένος. Η οργή του εξατμίστηκε. Τα «έχωσε» μέσω αντιπροσώπου. Με πληρεξούσιο που ούτε καν υπέγραψε…

Δεν υποστηρίζω ότι όλοι οι «χωσιματίες» (όπως «κινηματίες») είναι συνειδητά όργανα της εξουσίας. Αρκετοί είναι απλώς … μαλακοί. Την κοσμοθεωρία τους, την τρέλα τους, τις μηδενιστικές τους τάσεις, απλώς τις εκμεταλλεύεται το σύστημα. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο. Κρατάνε τα μπόσικα. Υπό αυτή την έννοια αποκτά τεράστια σημασία η κυνική δήλωση του κυρίου «Αποστόλη» του Σκάαααϊ τις προάλλες: «αν νομίζετε, ότι εμείς (εννοεί την αφεντιά του, τον Καλαμούκη κτλ) νομίζουμε ότι κάτι μπορούμε να αλλάξουμε στον κόσμο μ’ αυτήν εδώ την εκπομπή, είστε γελασμένοι».

Γι αυτό σας παρακαλώ συν-πατριώτες, συν-ιστολόγοι. Μην πέφτετε κι εσείς στην παγίδα τού «ωραία τους τα ‘χωσε ο τάδε διάσημος». Μην τους αναπαράγετε. Κι αν το κάνετε, μην τους ηρωοποιείτε. Κρατείστε επιφυλάξεις. Η επίθεση που δέχονται η πατρίδα μας, τα όσια και τα ιερά μας, δεν δικαιολογούν να αποζητούμε στηρίγματα σε τσιράκια του καθεστώτος. Είναι ξεφτίλα να γυρεύουμε να πιαστούμε από κάπου, από μια σωστή δήλωση, μια λογική κουβέντα, μια πατριωτική αποστροφή κάποιου συστημικού μαλακίου. Και μην μου πείτε «να μην τα ισοπεδώνουμε όλα». Μη με ρωτήσετε «εσύ δεν είσαι που έγραφες ότι οι σωστές κουβέντες απ’ όπου κι αν προέρχονται παραμένουν σωστές;». Εγώ και επιμένω. Όταν όμως αυτή την αρχή το σύστημα επιχειρεί να την χρησιμοποιήσει εναντίον μας, δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.

Από πού κι ως πού λοιπόν «σωστή» η μανδάμ που πιπίλιζε συνέχεια περί ανάγκης αναγνώρισης της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου ως σύγχρονης πραγματικότητας, και το επαναλάμβανε ακόμα και χωρίς αφορμή όπως ο Βουτσάς το «έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;». Από πού κι ως πού «πατριώτης» ο αβανταδόρος του «λυγίζω κουτάλια με τη σκέψη»; Από πού κι ως πού «ελληνόψυχος» ο διασκεδαστής των χαρτογιακάδων του Δ.Ν.Τ; Από πού κι ως πού «καρντάσια» οι γλείφτες της Πασοκόσκυλας με τα ωραία μάτια; Από πού κι ως πού «σοφός» ο «παίρνω σβάρνα τα blogs, εγώ κι η κόρη μου κι ο γιός μου-ωχ! ξέχασα να κάνω λέκτορα τη γάτα μου»;

Το ερώτημα «αν μπορεί να κάνει κανείς να γκρεμίσει το σύστημα από τα μέσα με φανφάρες, αστειάκια, ατάκες κτλ» το απαντώ σήμερα: Ο-Χ-Ι. Όσοι τα επιχειρούν αυτά είναι πιόνια του συστήματος εκόντες ή άκοντες.

Όσοι κηρύττουν αληθινό πόλεμο στο σύστημα, επωνύμως, επισήμως και δημοσίως, πληρώνουν ακριβά. Το τίμημα είναι περιθωριοποίηση ή θάνατος.

Οι υπόλοιποι είναι επαναστάτες της πορδής.

Αποριών συνέχεια.

2010-11-18T17:29:00.006+02:00

Με βάση την προηγούμενη ανάρτηση εδώ, επανέρχομαι και επισημαίνω:

Κατακλύστηκε το διαδίκτυο από φωτογραφίες των μουσουλμάνων που προσεύχονταν σε ανοιχτούς δημόσιους χώρους την Τρίτη 16/11/2010.

Στις φωτογραφίες από τα Προπύλαια ήταν ξεκάθαρη η παρουσία εικόνας μασκοφόρου δημίου με πέλεκυ και αλυσοδεμένης γυναίκας, ΥΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ προσεύχονταν οι πιστοί. Αυτό, η συνύπαρξη δηλαδή μουσουλμάνων που προσεύχονταν κάτω από ανατριχιαστική εικόνα βίας, σχολιάστηκε αρνητικά από τους περισσότερους Έλληνες, αφού ορθώς (έστω και συνειρμικά) αποτελούσε έμμεση απειλή.

Η παρακάτω φωτογραφία (με κλικ μεγαλώνει),τραβήχτηκε σήμερα 18/11/2010.

Η εικόνα είναι ακόμη εκεί.

Η απορία μου λοιπόν είναι: Η εικόνα ανήκει στους αντικαθεστωτικούς Ιρανούς που είχαν κατασκηνώσει εκεί (και άγνωστο τι έκαναν κατά την ομαδική προσευχή), οι οποίοι επέστρεψαν (;) ή στους προσευχομένους της Τρίτης που την άφησαν εκεί;

Αν ανήκει στους πρώτους, οπότε προφανώς αποτελεί γραφική απεικόνιση των δεινών που κατ’ αυτούς υποφέρει ο λαός στην πατρίδα τους από το θεοκρατικό-ΙΣΛΑΜΙΚΟ καθεστώς της Τεχεράνης (εφόσον μάλιστα από κάτω της υπάρχουν πρόσωπα γυναικών σε ξεχωριστές εικόνες), τότε το ερώτημα είναι: Οι προσευχόμενοι είδαν την εικόνα ναι ή όχι; Αυτό είναι το Ισλάμ κατά τη γνώμη τους; Δήμιοι, τσεκούρια και αλυσίδες; Αν ναι πώς περιμένουν να τους συμπαρασταθούμε; Μας απειλούν; Δεν γνωρίζουν ότι οι Έλληνες δεν δέχονται απειλές και μάλιστα μέσα στην πατρίδα τους; Αν όχι γιατί δεν την κατέβασαν; Προσεύχονταν στον Προφήτη κάτω από μια εικόνα που διαλαλεί, αφήνει έστω να εννοηθεί, ότι υπάρχει κακό Ισλάμ;

Αν πάλι ανήκει στους προσευχηθέντες, γιατί την άφησαν εκεί; Αποτελεί αυτό μήνυμα κατάληψης, όπως όταν υψώνουμε τη δική μας σημαία στο κάστρο του εχθρού;

Και μια προειδοποίηση προς όσους παίζουν παιχνίδια στην πλάτη των Ελλήνων: θα βρεθείτε προ εκπλήξεων. Οδυνηρών.

Χοντρά παιχνίδια στις πλάτες μας.

2010-11-17T00:44:00.005+02:00

Το φτωχό μου το μυαλό ζητά βοήθεια. Έχω πολλές απορίες που με βασανίζουν από καιρό. Τις θέτω υπόψιν σας και όποιος μπορεί ας βοηθήσει. Ζητώ κυρίως τη συνδρομή των πεφωτισμένων της «αριστεράς», μιας και εσείς οι παλιοφασίστες ελληναράδες που με διαβάζετε συνήθως, είναι μάλλον απίθανο να ξέρετε τις απαντήσεις. Τέτοιου είδους πολύπλοκα και υψηλά νοήματα μόνο οι Έλληνες (ποιοι;) αριστεροί (ξανά: ποιοι;) μπορούν να τα συλλάβουν.

Χιλιάδες μουσουλμάνοι προσευχήθηκαν το πρωί της Τρίτης (16/11/2010) σε ανοιχτούς χώρους της Αθήνας.

Απορία πρώτη: όλοι αυτοί οι μουσουλμάνοι εισήλθαν στη χώρα εσχάτως; Πέρυσι-πρόπερσι δεν ήταν εδώ; Όλως τυχαίως αποφάσισαν να προσευχηθούν μαζικά και δημόσια τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή; Σας φαίνεται αυτό αυθόρμητο; Αν όχι, η οργάνωσή τους πότε, από ποιους και με ποιες διαδικασίες έγινε;

Απορία δεύτερη: πού προσευχήθηκαν οι μουσουλμάνοι της υπόλοιπης Ελλάδας; Δεν υπάρχουν ή δεν προσευχήθηκαν; Αν δεν υπάρχουν στην υπόλοιπη Ελλάδα, γιατί έχει μόνο η Αθήνα αυτή την τύχη; Αν υπάρχουν αλλά δεν προσευχήθηκαν γιατί συνέβη αυτό; Αν υπάρχουν και προσευχήθηκαν (μεμονωμένα ή σε μικρά ή σε αυτοσχέδια τζαμιά) έχει καλώς, αλλά τότε γιατί η κατασκευή τζαμιού στην Αθήνα θα λύσει το πρόβλημα; Θα αρκέσει ένα και μόνο τζαμί στην Αθήνα, όσο μεγάλο και αν είναι, να στεγάσει τόσους πολλούς πιστούς; Μήπως μετά την κατασκευή του, όλοι οι άθεοι «αριστεροί» αλλά και οι «χριστιανοί» νεοταξίτες θα ανακαλύψουν αίφνης ότι δεν επαρκεί και γι αυτό τότε που θα έχει «πέσει το ταμπού» (sic) θα αρχίσουν να ξεφυτρώνουν τζαμιά κάθε εκατό μέτρα, ανά την επικράτεια, χτισμένα με πετροδολλάρια; Αν πάλι η ελληνική (ποια;) πολιτεία υποστηρίξει ότι η ανέγερση τζαμιού θα καλύψει τους νόμιμους μουσουλμάνους μετανάστες, με τους παρανόμους τι θα γίνει; Θα τους διώξει ή θα τους απαγορεύσει να προσεύχονται; Και τα δύο δεν τα θέλει κι αν θελήσει, είναι ανίκανη να τα πετύχει. Αφήστε που ο δόκτωρ Καμίνης και τα παρτάλια που τον στηρίζουν (Πορτάλιου, Ψαριανός, Κωνσταντίνου κτλ) είναι σαφείς: νόμιμοι όλοι. Άρα και τζαμιά για όλους;

Απορία τρίτη: τι ακριβώς συνέβη στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου; Προσευχήθηκαν εκεί χιλιάδες μουσουλμάνοι, ναι ή όχι; Έχουν εκεί κατασκηνώσει (κυριολεκτικά) από καιρό, Ιρανοί υπήκοοι που αυτοχαρακτηρίζονται ως πολιτικοί πρόσφυγες και ζητούν άσυλο με ραμμένα στόματα, στολίζοντας με διάφορα κοσμητικά επίθετα το καθεστώς τού Ιράν; Αυτοί, κατά την προσευχή των μουσουλμάνων έφυγαν ή έμειναν; Αν έφυγαν, γιατί έφυγαν και πού πήγαν; Αν έμειναν, προσευχήθηκαν και αυτοί; Είναι μουσουλμάνοι; Είναι θρήσκοι; Αν είναι και προσευχήθηκαν, τότε γιατί καταγγέλλουν την ΙΣΛΑΜΙΚΗ Δημοκρατία του Ιράν; Το Ισλάμ είναι καλό, αλλά η Ισλαμική Δημοκρατία είναι κακή; Και οι μουσουλμάνοι που προσευχήθηκαν, τι γνώμη έχουν για τους αντιφρονούντες από το Ιράν; Είναι καλοί ή κακοί; Αν είναι καλοί τότε η Ισλαμική Δημοκρατία είναι κακή; Αν είναι κακοί τότε πώς συνυπήρξαν έστω και για λίγο μαζί τους; Και, τέλος πάντων, ας μας απαντήσουν όσοι κόπτονται για τα δικαιώματα των μουσουλμάνων (σύσσωμος η ελληνική –ποια;- κυβέρνηση, ο Καμίνης, ο Κωνσταντίνου, οι Συνασπισμένοι, οι Κουβέληδες, οι Αλαβαναίοι, η Άφρα, οι παπαγάλοι, ορισμένοι θλιβεροί δεξιούληδες κτλ κτλ): υπάρχει καλό και κακό Ισλάμ; Ποιοι μουσουλμάνοι είναι με το μεν και ποιοι με το δε; Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, η Ισλαμική Επανάσταση, ο Πρόεδρος Αχμαντινετζάν, ο Καντάφι είναι καλοί ή κακοί; Αν θεωρούν όλο το Ισλάμ καλό (άρα και τους φανατικούς Ισλαμιστές και το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν), αυτό η πρεσβεία του Ισραήλ το ξέρει; Αν θεωρούν ότι όλο το Ισλάμ είναι κακό, οι εν Ελλάδι μουσουλμάνοι και ο Πρόεδρος Αχμαντινετζάν το ξέρουν; Αν πάλι πιστεύουν ότι μόνο το μετριοπαθές Ισλάμ είναι καλό και οι φανατικοί είναι κακοί, οι τελευταίοι το ξέρουν; Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις πολύ θα ήθελα να ξέρω την γνώμη των κυρίων Αχμαντινετζάν, Καντάφι, Μπιν Λάντεν και της ηγεσίας της Χεζμπολά για τον κύριο Τσίπρα λ.χ)

Και το βασικότερο όλων: οι Έλληνες, τις απόψεις αυτών των απίθανων φασουλήδων που λέγονται πολιτικοί τις ξέρουν; Διότι εδώ έχουμε φτάσει σε επίπεδο σχιζοφρένειας. Η πλέον Εβραιόφιλη κυβέρνηση των τελευταίων ετών, στηρίζεται σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης (Καμίνης, Μπουτάρης κτλ) από τους Τσιπραίους οι οποίοι πρωτοστατούν (Κουράκης και Σία) στον αγώνα των Παλαιστινίων και στο σπάσιμο αποκλεισμού της Γάζας!

Πώς είναι δυνατόν πρόσωπα και πολιτικοί σχηματισμοί να είναι και με το Ισραήλ και με τους μουσουλμάνους, οι μουσουλμάνοι να δέχονται να υποστηρίζονται από Εβραιόφιλους και οι Ισραηλινοί να συμμαχούν με μια χώρα που Ισλαμοποιείται;

Τρέλα έτσι; Εκτός εάν… Μπααα! Αδύνατον!

Το χείρον βέλτιστον!

2010-11-14T23:56:00.007+02:00

Οι απέχοντες σήμερα πρέπει να πανηγυρίζουν(-με). Το «πτύειν το σύστημα» θριάμβευσε. Το άθροισμα αποχής και άκυρων-λευκών, διαθέτει πλέον ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ και μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να κλωτσήσει πισινούς. Το μήνυμα (τι τετριμμένη λέξη!) σαφές: «βάλτε τις εκλογές και τη “δημοκρατία” σας εκεί που ξέρετε».

Και όχι μόνον αυτό. Οι αηδιασμένοι διαλέξαμε και αντίπαλο. Για την τελική(;) αναμέτρηση.

Διαλέξαμε το «τέρας».

Την ιστοριούλα με το τέρας την ξέρετε. Μας τρόμαζε η ιδέα του μέχρι που, με τον καιρό, τη συνηθίσαμε και μας τρόμαζε πια η εμφάνισή του. Αφού εμφανίστηκε πολλές φορές, τη συνηθίσαμε κι αυτήν και τώρα μας τρόμαζε η μόνιμη παρουσία του. Όταν στρογγυλοκάθισε δίπλα μας, συνηθίσαμε, και τρομάζαμε μόνο όταν μας πλησίαζε. Το συνηθίσαμε όμως κι αυτό και φοβόμασταν μόνο την επαφή του. Κι όταν μας αγκάλιασε συνηθίσαμε. Ζήτημα συνήθειας.

Τώρα το τέρας απειλεί να μας φάει. Τέρμα οι συνήθειες. Ή αυτό ή εμείς. Πρέπει να το φάμε. Είναι ευκαιρία. Ίσως η τελευταία.

Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών είναι εξαιρετικά.

Κατ’ αρχάς ξεφορτωθήκαμε τους δεξιούληδες (με την εξαίρεση κάτι γάβρων που λυσσάξανε να βγάλουν τον βάζελο). Έχω ξαναπεί και δεν θα κουραστώ να το λέω ότι στην Ελλάδα οι δεξιοί δεν ανήκουν πλέον στη «δεξιά». Την «δεξιά» αποτελούν κάτι αχαμνά, αναλώσιμα πιόνια. Πιόνια του συστήματος, έτοιμα να θυσιαστούν για τον Μεγάλο Αδελφό, την Νέα Τάξη, την παγκόσμια διακυβέρνηση-παγκοσμιοποίηση κτλ. Τα πιόνια αυτά, τα αποκαλώ συλλήβδην «δεξιούληδες». Και τα στείλαμε στο διάβολο.

Η αποχή μας έβγαλε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το μνημόνιο. Τα λαμόγια, τους λαθραίους, την εγκληματικότητα. Τον Καμίνη, τον Μπουτάρη, τον Τατούλη και τ’ άλλα παιδιά.

Ορθόν. Στην εξουσία θλιβερές μειοψηφίες, με δική μας ευθύνη. Την αναλαμβάνουμε.

Μπορούμε λοιπόν ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να λογαριαστούμε μαζί τους. Απευθείας και χωρίς μεσάζοντες. Αν εδώ είναι η Αθήνα του Μιλτάδη, οι ταλιμπάν του Καμίνη δεν θα έχουν καμία τύχη. Αν όχι, η αναξιότητά μας είναι δυσθεώρητη και καλά θα κάνουμε να αυτοκτονήσουμε ή να μεταναστεύσουμε ή να κρυφτούμε.

Σταματήστε λοιπόν οι πατριώτες και δημοκράτες να καταστροφολογείτε. Η ανυπακοή που προτείνεται από πολλούς, ο ακτιβισμός, η αυτοοργάνωση σε επίπεδο γειτονιάς-παρέας-χώρου δουλειάς-οικογένειας, ας γίνουν επιτέλους πράξη.

Ψήφο στο ΠΑ.ΣΟ.Κ! Ναι στο Μνημόνιο!

2010-11-11T16:09:00.003+02:00

Το σκέφτηκα πολύ, πριν γράψω αυτές τις αράδες.

Ίσως φανώ ανακόλουθος, ίσως προκλητικός. Οι ανατρεπτικές ιδέες και οι ριζοσπαστικές προτάσεις δεν είναι του τύπου μου.

Είναι πιθανό, πιθανότατο, εσείς οι δημοκράτες και πατριώτες φίλοι μου να εξοργιστείτε. Να υποστηρίξετε (δικαίως) ότι δεν έχω δικαίωμα να ομιλώ. Αναλαμβάνω την ευθύνη και προχωρώ.

Δεν ψηφίζω. Απέχω. Το γιατί το έχω αναλύσει πέρυσι εδώ. Θα τολμήσω όμως να προτείνω τι να ψηφίσετε εσείς (όσοι δεν απέχετε), στο δεύτερο γύρο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών του 2010!

Πώς; Ένσταση; Κάποιος που υποτίθεται ότι φτύνει το σύστημα και αποχωρεί βροντώντας την πόρτα πίσω του, επιστρέφει από άλλη πόρτα και συμμετέχει στις διαδικασίες τού συστήματος ανεπίσημα;

Η ένσταση απορρίπτεται. Αν θεωρείτε ότι «δεν σας τα λέω καλά» και δεν μ’ αφήσετε να συνεχίσω ή σταματήσετε να διαβάζετε παρακάτω, θα χάσετε. Αν ήδη θυμώσατε, δεν θα έχετε την ευκαιρία να θυμώσετε περισσότερο.

Για το καλό της πατρίδας, προτείνω να υπερψηφιστούν οι υποψήφιοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Διαβάσατε καλά. Τώρα μπορείτε να θυμώσετε. Να βγείτε από τα ρούχα σας. Συστήνω ανεπιφύλακτα ψήφο στους Σγουρό, Μπόλαρη, Τατούλη, Καμίνη, Μπουτάρη, Μίχα. Και το εννοώ. Και γενικεύω: στις επόμενες βουλευτικές εκλογές όλοι ΠΑ.ΣΟ.Κ.! Μονοκούκι! Να πάρει ο Yorgo της Margaret 100%!

Είναι η μόνη λύση.

Αν θόλωσαν τα μάτια σας από τη τσαντίλα, αν βουίζουν τ’αυτιά σας, αν με στολίζετε με κοσμητικά επίθετα … κάντε μια παύση στην ανάγνωση και όταν συνέλθετε (αν συνέλθετε) διαβάστε τα παρακάτω σημαντικότατα οφέλη που θα αποκομίσει η πατρίδα από την εκλογή των πράσινων σοσιαλκαπιταλιστών του μνημονίου, της πολυπολιτισμικότητας και του νεοοθωμανισμού.

Επιτρέψτε μου ένα πρωθύστερο. Θα αναφέρω πρώτα το δευτερογενές όφελος: δίνουμε ένα πρώτης τάξεως μάθημα στους δεξιούληδες. Σ’ αυτά τα μίζερα, άχρωμα ανθρωπάκια. Σ’ αυτά τα ασπόνδυλα αμφίβια που κολυμπάνε σε μια θάλασσα από σκατά (διαπλοκή, διαφθορά και μαλακία) και μετά βγαίνουν στη στεριά και καμώνονται τους «θετικούς», τους «συντηρητικούς», τους «θεοσεβούμενους», τους «νοικοκυραίους». Ιδεολογία δεν έχουν. Υπαλληλάκια είναι της Νέας Τάξης. Την παγκοσμιοποίηση προωθούν κι ας καμώνονται τους πατριώτες. Τσαγανό δεν έχουν. Σκιαγμένοι είναι. Τους κατατρέχουν κάτι αρχαία σύνδρομα (της κακιάς δεξιάς, του παρακράτους, της βίας και νοθείας κτλ). Έχουν ένα διαρκή φόβο μην τους πούνε φασίστες. Καθαρές κουβέντες δε λένε. Όλο μισόλογα είναι και υπεκφυγές. Ναι μεν αλλά. Και με τους νόμιμους και με τους παράνομους. Και με το εμπόριο και με το παραεμπόριο. Και με τους Έλληνες και με τους λαθραίους. Κι άλλα πολλά. Και με την Παρθένα και με τον Σατανά. Οι άνθρωποι είναι ΔΗΘΕΝ. Χεσμένοι βουτυράτοι μπούληδες.

Ενώ οι άλλοι;

Ω οι άλλοι! Είναι ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ! Επαγγελματίες. Κυνικοί.

Παραδέχονται ευθαρσώς και χωρίς περιστροφές ότι πούλησαν την Ελλάδα. Ότι απωλέσθη η εθνική μας κυριαρχία. Ότι μαζί φάγαμε τα κλεμμένα. Μνημόνιο και ξερό ψωμί. Θέμα χρόνου να συνηθίσουμε τους λαθραίους. Σταράτες κουβέντες. Αυτοί μάλιστα!

Πείτε μου σας παρακαλώ τι έχουμε να φοβηθούμε απ’ τον Καμίνη; Τι χειρότερο θα κάνει από τον Κακλαμάνη; Το πολύ-πολύ αντί να προσεύχονται οι λαθραίοι στην πλατεία Κοτζιά, να προσεύχονται στην πλατεία Συντάγματος. Άντε να απαγορεύσει και την κυκλοφορία των Ελλήνων-Χριστιανών στο κέντρο της Αθήνας. Και λοιπόν; Γιατί τώρα μπορούμε να κυκλοφορήσουμε; Άντε να επεκταθεί και η μπόχα κοπράνων και ούρων από το Κέντρο στο Κουκάκι, τα Πετράλωνα και το Παγκράτι. Γιατί τόσα χρόνια με τον Νικήτα οι γειτονιές αυτές δεν βρωμάγανε; Ο Καμίνης θα νομιμοποιήσει τους λαθραίους; Ωραία. Τώρα θα είναι νόμιμοι και επικίνδυνοι, αντί για παράνομοι και επικίνδυνοι που ήταν επί Κακλαμάνη. Εμάς το επικίνδυνοι μας ενδιαφέρει και αυτό δεν θα αλλάξει. Ο Καμίνης είναι αυθεντικός. Αυθεντικός ελληνόφωνος ανθέλληνας. Δεν το κρύβει. Δεν παριστάνει ότι είναι κάτι άλλο. Αξίζει την ψήφο σας. Ο Κακλαμάνης είναι κάλπικος Έλληνας. Είναι υποκριτής. Είναι χειρότερος. Προτιμήστε το original προϊόν. Είναι πιο αξιόπιστο. Δώστε στον Κύριο Συνήγορο τη δυνατότητα να είναι ο πρώτος που θα τελέσει γάμο ομοφυλόφιλων στο Δημαρχείο της Αθήνας («στην έσπασα» Νικήτα).

Και τώρα το κύριο όφελος.

Με το σταυρό στο χέρι, με το «σας και με το σεις», με τις εκλογές και με τους θεσμούς γενικότερα, όχι μόνο προκοπή δεν είδαμε, αλλά χρεοκοπήσαμε κιόλας. Ηθικά, πνευματικά, οικονομικά. Ποιο είναι το μόνο που μπορεί να γκρεμίσει τους φαύλους και τους ξοφλημένους θεσμούς τους;

Η λαϊκή οργή.

Μόνο αυτό θα μας σώσει. Έκρηξη αυθόρμητης και ωμής λαϊκής οργής. Μπράβοι που θα τρέχουν πανικόβλητοι να κρυφτούν. Πολιτικοί, λεφτάδες, τραπεζίτες, λαμόγια, εκδότες, καναλάρχες, παπαγάλοι στα λαϊκά δικαστήρια. Και καταδίκες. Χωρίς ψευτοδάκρυα του τύπου «η δημοκρατία ξέρει να συγχωρεί». Ο λαός πρέπει να υπερασπίσει τον εαυτό του.

Και τώρα το μέγα ερώτημα: ποιος είναι πιθανότερο να πυροδοτήσει τη λαϊκή οργή; Ο «σώφρων» (χέστης) δεξιούλης ή ο πωρωμένος εκβιαστής πρασινοφρουρός;

Ο δεύτερος φυσικά.

Αν και κανένα από τα μέχρι τώρα γεγονότα δεν μας κάνει να αισιοδοξούμε ότι ο λαός θα ξυπνήσει επιτέλους, δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλη επιλογή. Η λαϊκή έκρηξη αν και φαίνεται απίθανη, δεν είναι αδύνατη και αποτελεί, εντέλει, τη μόνη διέξοδο. Και μόνο η στυγνή χουντική βία που ασκεί κατά του λαού το μεταλλαγμένο ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ικανή να την επισπεύσει.

Ψηφίστε λοιπόν ΠΑ.ΣΟ.Κ. Σηκώστε τους Πασόκους ψηλά. Πολύ ψηλά. Όσο πιο ψηλά βρεθούν, τόσο περισσότερο θα αφηνιάσουν και τόσο πιθανότερο είναι να αφυπνισθεί ο λαός και να στείλει στον αγύριστο κι αυτούς και τα αφεντικά τους.

Δώστε πλειοψηφία στο διάβολο, μήπως ξυπνήσουν οι αγγέλοι.

Αεροδρόμιο στο Ελληνικό, πάρκο στο Βοτανικό και τζαμί στο Καστρί.

2010-09-28T16:04:00.007+03:00

Στο Ελληνικό να γίνει … αεροδρόμιο!

Τις φανφάρες για «μητροπολιτικό πάρκο» του αλήστου μνήμης ψευτάκου-λογιστάκου και την κακουργηματική εκχώρηση κρατικής περιουσίας για εγκατάσταση νόμιμου τζόγου, από τον (κατά Καραμπελιά) δόλιο βλάκα, να τις βάλουν οι καπιτάλες-συμμορίτες οι μασκαρεμένοι σε «συντρόφους», εκεί που ξέρουν.

Το Ελληνικό πρέπει να γίνει αεροδρόμιο. Θα ‘γραφα «να μείνει αεροδρόμιο», αλλά η εγκατάλειψή-διάλυσή του είναι τόσο μεγάλη, που πρέπει να γίνει εξαρχής.

Όλες οι μεγαλουπόλεις οφείλουν να έχουν δύο τουλάχιστον αεροδρόμια. Το κύριο και ένα δευτερεύον-εφεδρικό. Το δεύτερο πρέπει να είναι ικανού μεγέθους (όχι … χωράφι, όπως τα λοιπά της Αττικής), επανδρωμένο (με δυνατότητα άμεσης μετάβασης εφεδρειών) και πάντα σε ετοιμότητα. Για την περίπτωση που το κύριο ανεπαρκεί ή τεθεί εκτός λειτουργίας, από ατύχημα, τρομοκρατική επίθεση, χιονόπτωση, ομίχλη, φυσικές καταστροφές κτλ.

Φαντάζεστε τι έχει να γίνει σε περίπτωση – μακριά από μας – συντριβής ή σύγκρουσης αεροσκάφους στον ευρύτερο χώρο του «Ελευθέριος Βενιζέλος»; Θα χάσει το σκυλί τον αφέντη του! Εδώ αγωγός της Ε.ΥΔ.Α.Π σπάει και γίνεται της μουρλής, εδώ φανάρια δυσλειτουργούν και γίνεται αλαλούμ. Αν κλείσει αιφνιδίως το κύριο αεροδρόμιο, όσοι είναι στον αέρα θα στέλνονται Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, Χίο, Μυτιλήνη (όπως λέμε «άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη) κτλ κτλ. Αν είναι εποχή-ώρα αιχμής, δεν θα μας φθάνει η κόλαση στη γη, θα 'χουμε και κόλαση στον αέρα!

Δικαιολογίες-φερεντζέδες του τύπου «μας έπιασε ο πόνος για το περιβάλλον και θέλουμε πάρκο» ή «χρειαζόμαστε επενδύσεις και χτίζουμε ναούς του τζόγου» τις επιστρέφουμε στα μούτρα τους.

Αεροδρόμιο στο Ελληνικό, πάρκο στο Βοτανικό και τζαμί στο Καστρί.

Αχρείοι! Ε αχρείοι!

Σημειολογία

2010-08-25T23:36:00.011+03:00

Η νίκη είναι δική μας! Το λένε τα «σημεία»!

Φέτος, στις ολιγοήμερες διακοπές μου στα ιερά χώματα της Αρκαδίας, συνάντησα πολλά και ενδιαφέροντα. Μερικά ήταν καταπληκτικά. Δεν τα επεδίωξα, δεν τα σχεδίασα. Έπεσα πάνω τους τυχαία.

Τυχαία; Δεν γνωρίζω αν επρόκειτο περί «τύχης», «συμπτώσεων», «μηνυμάτων» κτλ, πάντως η σημειολογία ήταν τρομερή. Οι οιωνοί άριστοι.

Δείτε και κρίνετε (με κλικ επάνω τους, όλες οι φωτογραφίες μεγαλώνουν πολύ):

Μπαίνω σε κλειστό από χρόνια χωριατόσπιτο ενός μακαρίτη πια συγγενούς και τι να δω;

Αυτό:

Το πλαστικό λουλούδι πάνω στο τζάκι έγειρε!
Το ψεύτικο μαράθηκε!!

Δεν περνάνε λίγες ώρες και βρίσκω αυτήν την πανέμορφη άγρια τριανταφυλλιά:

Θα μου πείτε ... «εντάξει, άγρια τριανταφυλλιά στην ύπαιθρο. Πού είναι το σημείο»;

Για προσέξτε τη φωτογράφηση από πιο μακριά:

Νάτο το «σημείο»! Η ροζ άγρια τριανταφυλλίτσα φύτρωσε στα ερείπια! Στα χαλάσματα του γκρεμισμένου από πολύ παλιά αγροτόσπιτου!!

Το συμπέρασμα έρχεται αβίαστα:

Το ψεύτικο στο τέλος θα λυγίσει! Το αγνό, το αληθινό, το ωραίο δεν θα χαθεί ποτέ!

Λίγοι αλλά εκλεκτοί φίλοι που με διαβάζετε.

Σας εξορκίζω! Στις δύσκολες αυτές εποχές για την πατρίδα μας, μην εγκαταλείπετε! «Βαρύς χειμώνας» έρχεται, αλλά μην τα παρατάτε! Θα νικήσουμε οπωσδήποτε, έστω κι αν δεν ζήσουμε για να χαρούμε τους καρπούς της νίκης μας!

Γιατί σκότωσαν τον Σωκράτη.

2010-07-22T01:23:00.015+03:00

Ο Σωκράτης δεν επιχείρησε μόνο να χτυπήσει το σύστημα (εκ των έσω). Eπιχείρησε να στρέψει ενάντια στο σύστημα τα ίδια τα όπλα του συστήματος! Ο Σωκράτης, μέλος του συστήματος, είχε ανακαλύψει ότι το σύστημα δεν διαθέτει αμυντικούς μηχανισμούς για τα ίδια του τα όπλα. Ο Σωκράτης είχε εντοπίσει «κενό ασφαλείας». Γι αυτό έπρεπε να πεθάνει…

Ο Σωκράτης Γκιόλιας ήξερε πολλά. Χρόνια στην πιάτσα, δίπλα στον Ταρζάν, είχε ράμματα για πολλών τις γούνες. Πολιτικών, επιχειρηματιών, αθλητών, τσάτσων, λαμόγιων κτλ. Ακόμη περισσότερα ήξερε για το δημοσιογραφικό σινάφι. Ποιος τα παίρνει από ποιον, ποιος παπαγαλίζει ποιον, ποιος τρώει από τα κόμματα και κυρίως ποιος είναι ο χαφιές (ορθότερα: ποιοι είναι οι χαφιέδες). Όλα αυτά όμως τα «μπουμπούκια», είναι αμφίβολο αν θα μπορούσε να τα ξεμπροστιάσει. Όλοι πλέον οι παράνομοι και οι πουλημένοι είναι επαγγελματίες. Ξέρουν να φυλάγονται. Δεν αφήνουν ίχνη κι αν τους ξεφύγει καμιά λεπτομέρεια, έχουν πιάσει τα πόστα: εκβιάζουν, δωροδοκούν ή απειλούν όσους κρατικούς λειτουργούς (αστυνομικούς, δικαστικούς) και δημοσιογράφους δεν είναι δικοί τους και τα ίχνη εξαφανίζονται. Γι αυτό μόνο λίγα «μικρά ψάρια» αποκαλύπτονται κι ακόμα λιγότερα τιμωρούνται.

Γνώριζε λοιπόν ο Σωκράτης (από τα μέσα), ότι το σύστημα δεν χτυπιέται με «αποκαλύψεις». Ακόμη κι αν συνταράξεις το πανελλήνιο με την αποκάλυψη ενός σκανδάλου και «κάψεις» τους πρωταγωνιστές του, το σύστημα ουδόλως βλάπτεται. Την ίδια ώρα λαμβάνουν χώρα χιλιάδες άλλα σκάνδαλα και χιλιάδες άλλοι πρωταγωνιστές δρουν ανενόχλητοι.

Επιχείρησε λοιπόν ο Σωκράτης κάτι αντισυμβατικό. Μέσα από το σύστημα, να διαμορφώσει συνειδήσεις. Υγιείς. Αγνές. Χρόνια στο κουρμπέτι, γνώριζε πολύ καλά ποιο είναι το ισχυρό όπλο του συστήματος: η πλύση εγκεφάλου, η αποβλάκωση, η προπαγάνδα. Γνώριζε άριστα ο Σωκράτης, την ψυχολογία του τηλεθεατή, του ακροατή, του αναγνώστη, του καταναλωτή εν τέλει: έλκεται από ό,τι δημιουργεί εντυπώσεις, από το ευτελές που διεγείρει τις αισθήσεις, το ελαφρό, το γρήγορο, το πικάντικο, το χαζοχαρούμενο. Γνώριζε επίσης ότι αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται η συστημική προπαγάνδα για να περάσει τα μηνύματά της. Μηνύματα καθεστωτικά, παγκοσμιοποιημένα, στην υπηρεσία της Νέας Τάξης. Σκέφτηκε λοιπόν να χρησιμοποιήσει αυτή την αδυναμία του κοσμάκη, προς όφελος του τελευταίου. Να χρησιμοποιήσει καλαμπόκι για να μαζέψει τις κότες, όπως όλοι, με σκοπό όμως, όταν οι κότες μαζευτούν, να τους περάσει μηνύματα δικά του, ώστε να πάψουν να είναι κότες.

Θρήσκος, δημοκράτης και πατριώτης, εκμεταλλευόμενος τη δύναμη του διαδικτύου, έφτιαξε το «Τρωκτικό». Πετούσε «καλαμπόκι», δηλαδή σόου-μπιζ, κουτσομπολιό, καλλίγραμμες υπάρξεις, σκανδαλάκια, αξιοπερίεργα, ευτράπελα κτλ και μάζευε «κότες», δηλαδή νέους ανθρώπους, ευάλωτους, απογοητευμένους, απελπισμένους, πλανημένους.

Εκπαίδευσε και τους, επίσης νέους, διαχειριστές του ιστολογίου ανάλογα και…
Ανάμεσα στους «κράχτες» (σοφτ τσόντα, ξεμαλλιάσματα, ξεκατινιάσματα, ανέκδοτα κτλ) περνούσαν (και περνούν) αυτά:

Τολμούσε να κατακρίνει τους Τούρκικους τσαμπουκάδες και τις Σκοπιανές προκλήσεις, να στιγματίζει τη βεβήλωση σημαίας και ναών, να ενημερώνει για την εγκληματικότητα των αλλοδαπών, να αναπαράγει άρθρα από το «Ρεσάλτο», να φτύνει τους υποτιθέμενους τρομοκράτες κτλ. Μέσα στο συρφετό δηλαδή των «φτηνών» αναρτήσεων, εκεί που θα περίμενε κανείς να βρει μηνύματα αμοραλισμού, «πολιτικώς ορθά», αντεθνικά κτλ, περνούσαν μηνύματα δημοκρατικά, χριστιανικά, πατριωτικά. Προπαγάνδα μέσα από το σύστημα, μπούμερανγκ εναντίον του συστήματος, υπέρ πατρίδας και θρησκείας! Ευφυής σύλληψη, ευφυέστατη εκτέλεση.

Πάρα πολλοί, μεταξύ αυτών και ορισμένοι πρωτοκλασάτοι μπλόγκερς, σοβαροί τάχα, μετρημένοι και έγκυροι, κατ’ εμέ μασκαρεμένοι δεξιούληδες δήθεν σεμνότυφοι, και φυσικά η καθεστωτική δημοσιογραφία και οι αποσπασμένοι στο διαδίκτυο πράκτορες και κομματόσκυλοι, αλλά και απλοί έλληνες πατριώτες-δημοκράτες (μπλόγκερς και μη) είχαν «πυροβολήσει» το «χαμηλό επίπεδο» του «Τρωκτικού». Ο Γκιόλιας όμως ήξερε πολύ καλά τι έκανε. Δεν ήταν τυχαίο το ότι ο «ασύδοτος ασίκης» κατά Βότση είχε χαρακτηρίσει το «Τρωκτικό» ακροδεξιό, ούτε το ότι στη νεκρολογία του Σωκράτη δήλωνε ότι «γελάει που με τη δολοφονία Γκιόλια ασχολείται το τμήμα Ανθρωποκτονιών», πεπεισμένος προφανώς ότι οι «επαναστάτες» φίλοι του ήταν που εκτέλεσαν το «φασιστάκι».

Κλείνω εδώ. Δεν ήταν σκοπός μου να ηρωοποιήσω το Σωκράτη Γκιόλια. Δεν θα το ‘θελε ούτε ο ίδιος. Για τις πολυτιμότατες υπηρεσίες που προσέφερε στην πατρίδα, τη δημοκρατία και το Χριστό, τον ευχαριστώ από καρδιάς και του εύχομαι καλό ταξίδι και καλήν αντάμωση.

Μη σώσετε και γαμηθείτε.

2010-07-09T02:09:00.014+03:00

Κοινωνική ασφάλιση. Παραμυθάκι της Χαλιμάς.

Στον ΟΠΑΔ στην οδό Μακεδονίας, στο κέντρο της Αθήνας, αδιαχώρητο. Δυστυχισμένοι συνταξιούχοι (κυρίως) και εν ενεργεία φουκαράδες, που πληρώνουν επί δεκαετίες φόρους και εισφορές στο ξεσκισμένο ελληνικό κράτος και στα γαμημένα «ταμεία» του, συνωστίζονται (το πιάσατε το υπονοούμενο ε;) καθημερινά για να «θεωρήσουν» φάρμακα και εξετάσεις. Δεν είναι απλώς ταλαιπωρία, είναι προσπάθεια φυσικής εξόντωσής τους από πρόθεση. Πάρα πολλοί υπερήλικες και καρκινοπαθείς (και καρδιοπαθείς και νεφροπαθείς και… και…), επί ώρες στο όριο της κατάρρευσης, σε τριτοκοσμική αίθουσα που βρωμάει και όχι μόνο (εντάσεις, διαπληκτισμοί, αλαλούμ). Αν δεν πάνε οι ίδιοι πρέπει να «αγγαρέψουν» κάποιον με μεγαλύτερες αντοχές, ο οποίος όμως θα πρέπει να χάσει ένα μεροκάματο.

Αυτά γιατί; Για να περικόψει το χρεωκοπημένο δημόσιο «δαπάνες». «Έκοψε» τους ελεγκτές στην περιφέρεια! Τρομερή οικονομία! Υπολογίζω ότι έτσι εξοικονομεί σε ένα χρόνο, όσα κλέβει ένα και μόνο λαμόγιο σε μία και μόνη μέτρια κατάχρηση. Οι οποίοι ελεγκτές τι χρειάζονται; Για να εγκρίνουν αυτά που γράφουν οι συμβεβλημένοι γιατροί! Το μπουρδέλο δηλαδή (λέγε με ελληνικό δημόσιο) δεν εμπιστεύεται τους συνεργάτες του, τους βάζει χωροφύλακες και όοοολοι μαζί γαμάνε τον ασφαλισμένο!

Κι αν στρίψεις στη γωνία, ευτυχή αλλοδαπά καθάρματα περνάνε φίνα γαμώντας όλο τον ποινικό κώδικα, και τα γνωστά πρακτόρια με αφίσες πολυτελείας καλούν τους εποίκους σε εξέγερση, υπό την αιγίδα των τσατσάδων και των νταβατζήδων του μπουρδέλου (των τεσσάρων εξουσιών).

Στην Αγίου Κωνσταντίνου, στο κεντρικό φαρμακείο του ΙΚΑ (αυτό κι αν είναι ταμείο-γαμιάς, κλείνεις ραντεβού αγνή κόρη και εξετάζεσαι χήρα με τέσσερα παιδιά). Εκατοντάδες άνθρωποι στήνονται όρθιοι, έξω, χύμα στο πεζοδρόμιο, για να εξυπηρετηθούν. Για να τους δώσουν ό,τι δικαιούνται, αφού βέβαια τους πήραν πρώτα και τα σώβρακα, πρέπει να τους βγάλουν την πίστη ανάποδα.

Είκοσι (μετρημένα) μέτρα πιο κάτω, δυο μέτρα παλικάρια, αρσενικά και θηλυκά, Έλληνες νεολαίοι, εξαθλιωμένοι και εξαχρειωμένοι, παρακαλάνε έγχρωμα κτήνη για μια δόση. Και οι δύο αυτές όψεις βάσει σχεδίου. Του οποίου σύλληψη και εκτέλεση ανήκουν στην εξουσία (τσατσάδες και νταβατζήδες που έλεγα παραπάνω).

Στην Αχαρνών, στο 96, ανάπηροι στα καροτσάκια, χωρίς καμιά ελπίδα να ξαναπερπατήσουν, περνάνε και ξαναπερνάνε «επιτροπές» σε ένα κτίριο τρισάθλιο, προσβολή της δημόσιας αιδούς. (Κάποιος πρέπει να πει στους καρεκλοκένταυρους ξεφτίλες ότι μόνο ο Χριστός θεραπεύει τους παραλυτικούς και η Δευτέρα Παρουσία δεν ήρθε ακόμη. Όταν έρθει θα το μάθουν και τότε μπορούν να ξανακρίνουν τους παραπληγικούς, μήπως θεραπεύθηκαν). Γιατί; Για να πάρουν μηνιαίο επίδομα (δηλαδή ελεημοσύνη), όσα βγάζει η Αφρικανή πόρνη απέξω σε μια μέρα (αν «βάλει τα δυνατά της») ή ο Αφρικανός κλέφτης αυτοκινήτων στο δίπλα στενό, σε ένα λεπτό (αν πετύχει «καλή μπάζα»).

Το κοινωνικό κράτος του Γιωργάκη, του Αντρέα, της Μαριλίζας και του Μιχάλη. Διαχρονικό. Απαράλλαχτο μ’ εκείνο του Κωστάκη, της Φανής, του Δημήτρη και του Πάκη. Εξολόθρευση του νομοταγή-αδύνατου, επιβράβευση του συμμορίτη. Ηλικιωμένοι, άρρωστοι και ανάπηροι υπό διωγμό. Πρεζέμποροι, ληστές και φονιάδες στα πάνω τους.

Κοινωνική ασφάλιση. Παραμυθάκι της Χαλιμάς. Για να κοιμούνται τα προβατάκια. Και να αλωνίζουν οι λύκοι. Υγεία και Πρόνοια. Φανφάρες για κατανάλωση.

Χαράτσια σε μισθούς και συντάξεις πείνας για υπηρεσίες της συμφοράς και δίπλα τρωκτικά και γκάνγκστερς κάνουν τζίρο εκατομμυρίων. Σχιζοφρενική γραφειοκρατία καταδικάζει παιδάκια με λευχαιμία σε θάνατο και ταυτόχρονα το λαθρεμπόριο κάνει θραύση. Τραυματίες ξεματώνουν αβοήθητοι σε ράντζα, ενώ τα αιδοία των νονών γεννοβολάνε σε λουξ σουίτες. Αλλόφρονες φαρμακοποιοί κυνηγάνε πελάτες-ασθενείς κι όλοι μαζί συνοικιακά γιατρουδάκια, ώστε οι συνταγές εκτός από ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις, ταχυδρομικούς κώδικες, τηλέφωνα, αριθμούς μητρώων, ΑΦΜ, έτη γεννήσεως και φύλα, να περιέχουν και δύο εντεκαψήφιους ΑΜΚΑ και παραπέρα βροντάνε Καλάσνικοφ. Για μια απλή επέμβαση πουλάς το σπίτι σου και ο μπράβος της γειτονιάς σου χτίζει βίλες στα προάστια. Δούλευε σκλαβάκι μέχρι τα βαθιά σου γεράματα, ώστε ο μαφιόζος στα τριάντα του να κάνει στράκες με κάμπριο και ξανθό σερνεικαράβι.

Λοιπόν εκτρώματα των τεσσάρων εξουσιών που ηδονίζεσθε να ξεζουμίζετε τον κοσμάκη και κυρίως εσείς οι εθνοπατέρες που ψηφίσατε το αντιασφαλιστικό αίσχος (και οι λοιποί που θα ψηφίζατε κάτι ανάλογο δικό σας αν κυβερνούσατε):
Μην παριστάνετε τους ηλίθιους. Είστε μοχθηροί και δόλιοι.

Θα σας έλεγα, σαδιστικά τέρατα, να πάτε να γαμηθείτε. Σκέφτηκα όμως ότι αυτό μόνο ξέρετε να κάνετε και αυτό κάνετε. Ολημερίς κι ολονυχτίς. Γαμιέστε. Και γουστάρετε. Οπότε η βρισιά μου δεν θα σας πειράξει. Γι αυτό θα σας καταραστώ:

Μη σώσετε και γαμηθείτε.

Οι φτωχοί χαλάσανε. Αυτό είναι το παράπονό μου.

2010-07-01T01:20:00.010+03:00

Πάνε κι οι φτωχοί. Χαλάσανε κι αυτοί.
Αυτό με «τρώει». Αυτό είναι το παράπονό μου.

Πλούσιοι υπήρχαν πάντα. Και νεόπλουτοι. Και τζάκια και αριστοκράτες και γαλαζοαίματοι και άλλα τέτοια παράσιτα. Προκλητικοί και σνομπ, αιμοσταγείς και ανάλγητοι, μακριά από το «λαουτζίκο» και τα βάσανά του, ματαιόδοξοι και συναισθηματικά ρηχοί. Ήταν σχετικά λίγοι, αλλά τώρα πληθύνανε. Δεν είναι όμως αυτό το πρόβλημά μου (μας).

Και φτωχοί υπήρχαν πάντα. Μη προνομιούχοι γενικότερα. Απλοί και έντιμοι οι περισσότεροι. Προτιμούσαν την αξιοπρέπεια από το χρήμα. Και δεν πουλούσαν την ψυχή τους για να τα οικονομήσουνε. Δουλεύανε σαν σκύλοι κι αν έπιαναν κανα φράγκο είχε καλώς. Ανάμεσά τους βέβαια υπήρχαν και μερικοί λιγότερο απλοί και τελικά καθόλου έντιμοι. Θέλανε να πλουτίσουν. Ποθούσανε τη χλιδή. Θα κάνανε τα πάντα για να «πιάσουν την καλή». Οι πρώτοι λιγοστέψανε επικίνδυνα (είναι είδος προς εξαφάνιση) και οι δεύτεροι πληθύνανε. Και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά μου (μας). Το ότι χαλάσανε οι φτωχοί.

Η πλειοψηφία τους θέλει πια να διαφθαρεί. Δεν τους ενδιαφέρει να έχουν το «κούτελο ψηλά», αλλά την τσέπη γεμάτη. Δεν τους νοιάζει να έχουν τη συνείδησή τους αναπαυμένη, αλλά να απαλλαγούν απ’ αυτή. Δεν έχουν σκοπό να κοιμούνται ήσυχοι τη νύχτα, αλλά να κερδίσουν εκατομμύρια, καρέκλες, ένα καλό πήδημα ή (γιατί όχι;) όλα μαζί.

Οι φτωχοί σαπίσανε. Έχω αποδείξεις.

Πάρτε για παράδειγμα κάτι που είχαν πάντα σαν «αποκούμπι». Τη μουσική. Την ελληνική λαϊκή μουσική. Που έφτιαχνε αριστουργήματα σαν κι αυτό:

Στη δεύτερη στροφή σκιρτώ:

«Αγαπώ τους φουκαράδες
που δεν έχουνε παράδες,
που δεν έχουνε μιά τρύπα για να μπουν.
Κάτι μίζερες ζωούλες,
λιανοτρέμουλες καρδούλες
που γυρεύουνε συγγνώμη που χτυπούν».

Ακούω το "Πιστεύω" μου σε ρυθμό εννέα ογδόων.

Τέτοια τραγούδια δεν γράφονται πια. Γιατί;

Ποιος να τα γράψει και ποιος να τα ακούσει;

Ποιος να τα γράψει ρε γαμώτο; Τα τσογλάνια οι σύγχρονοι «τραγουδοποιοί»; Οι λογοκλέπτες; Οι ατάλαντοι, γκλαμουράτοι, καλοζωισμένοι φλώροι; Ποιος να τα τραγουδήσει; Οι κακόφωνες, ζάμπλουτες, κοκαϊνομανείς πουτάνες; Ποιος να τα ακούσει; Το τσουλί που τρώει και τα 500 ευρώ που βγάζει η μάνα του πλένοντας σκάλες, για μαλλί, νύχι, κλάμπινγκ και κινητό; Ή ο εκκολαπτόμενος γιάπης που πατάει στα πτώματα των συναδέλφων του για να κάνει τα 700 μηνιαία ευρώ του 800; Και μη μου πείτε ότι αυτοί είναι εξαιρέσεις. Κανόνας είναι πια!

Ποιος να τα γράψει ρε πούστη μου και ποιος να τα ακούσει;

Παλιά τα τραγούδια γράφονταν από φτωχούς για φτωχούς. Τώρα γράφονται από μπάσταρδους για μπάσταρδους. Τι λένε τα σύγχρονα τραγούδια του κώλου; Τι θέμα έχουν; Με την εξαίρεση ελαχιστότατων περιπτώσεων καταγγελτικής (κυρίως ραπ ή ροκ) μουσικής, το θέμα είναι ένα: το σεξ! Ακόμα κι αν μιλάνε για έρωτα, αυτός είναι τόσο φτιασιδωμένος, τόσο ψεύτικος, τόσο σιλικονούχος που παραπέμπει σε τσόντα. Τα πρωτεία έχει βέβαια η νεοελληνική ποπ, αλλά και στο «λαϊκό» χαίρε βάθος… Λαϊκό τραγούδι σήμερα, ουσιαστικά δεν υφίσταται, αντικαταστάθηκε από τον κύριο Χάιντ, το σκυλάδικο, με κύριο θέμα το ίδιο. Έρωτας να ‘ούμ και κατ’ουσίαν πορνό. Όλο κάτι χιλιοειπωμένοι-τετριμμένοι στίχοι με μικρές παραλλαγές και πανομοιότυπες, συνήθως κλεμμένες μελωδίες. Εκεί που ακούμπαγε ο λαός, ο κοσμάκης παλιότερα, στηρίζεται σήμερα ο υπόκοσμος των εκφυλισμένων νεοελλήνων.

Ποια ήταν η θεματολογία του λαϊκού τραγουδιού παλιότερα; Έρωτας; Φυσικά! Αγνός σαν τους τότε ανθρώπους. Αλλά και φτώχεια. Ανέχεια. Ορφάνια. Ξενιτιά. Γειτονιά. Παρέα. Πατρίδα. Πίστη.

«Όποιος μεγάλωσε στα ξένα χέρια
Κι ήπιε το δάκρυ της ορφάνιας το πικρό…».

«Φτωχαδάκια και οι δυό μας
Μεροδούλι-μεροφάι
Ξεροσφύρι την περνάμε…».

«Γκρεμίζουν φτωχοκάλυβα και χτίζουνε παλάτια…».

Ποιος να τα γράψει τώρα αυτά και ποιος να τα ακούσει; Οι φτωχοί βρωμίσανε.
Αυτό με τρώει. Αυτό είναι το παράπονό μου…

Των πρακτόρων η σχολή.

2010-06-26T00:11:00.007+03:00

Όποιος ταχυδρόμησε τη βόμβα είχε ορατό στόχο το Χρυσοχοΐδη και κυρίως στόχο το λαό. Τα λοιπά … «στόχος η δημοκρατία», «στόχος η εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση», «στόχος οι θεσμοί» κτλ είναι γλυκανάλατα παραμυθάκια των δημοσιοκάφρων και των πολιτικάντηδων, του διακοσμητικού παπούλη συμπεριλαμβανομένου. Τι είδους στόχος όμως ήταν ο Χρυσοχοΐδης; Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: Ή ο βομβιστής ήθελε να τον σκοτώσει-τραυματίσει ή δεν ήθελε. Αν ήθελε να τον σκοτώσει-τραυματίσει είναι απλώς ηλίθιος. Έπρεπε να στείλει το δέμα στο σπίτι του υπουργού. Αυτή θα ήταν η μοναδική περίπτωση να το ανοίξει ο ίδιος ο Προ-Πο. Στο πολιτικό του γραφείο ή στο υπουργείο ήταν βέβαιο ότι κάποιος άλλος θα το άνοιγε και κάποιος άλλος θα ΄τρωγε την έκρηξη. Ο αποστολέας όμως δεν είναι ηλίθιος. Ηλίθιοι που να διαθέτουν υλικά και τεχνογνωσία για να κατασκευάσουν ταχυδρομική βόμβα δεν υπάρχουν.

Άρα ο επιτιθέμενος ΔΕΝ ήθελε τη φυσική εξόντωση του Χρυσοχοΐδη. Ο Χρυσοχοΐδης ήταν λοιπόν πολιτικώς στόχος. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: ο βομβιστής ήθελε να τον «κάψει» ή … να τον βοηθήσει! Ποιος θα ήθελε να τον «κάψει»; Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: οι «κακοί τρομοκράτες» και οι κακοί εξουσιαστές (καθεστωτικοί, συστημικοί, πείτε τους όπως θέλετε).

Ποιος όμως σοβαρός «τρομοκράτης» στοχοποιεί τον υπουργό Προ-Πο (Δημόσιας Τάξης ντε!, τον πολιτικό προϊστάμενο των «μπάτσων»), με την ελπίδα να τον σβήσει από το χάρτη, να τον εξαναγκάσει σε παραίτηση; Κανείς! Κάθε σοβαρός αντιεξουσιαστής-αναρχικός κτλ γνωρίζει ότι οι υπουργοί κρίσιμων υπουργείων είναι απλώς πιόνια. Διαβασμένα ίσως, καμιά φορά προικισμένα, επιθετικά, αλλά πιόνια. Αν λείψει κάποιος, περιμένουν δεκάδες πανομοιότυποι μ’ αυτόν να τον διαδεχτούν και να συνεχίσουν την ίδια πολιτική (που έχουν επιβάλει διεθνή κέντρα, ας μη γελιόμαστε).

Υπάρχει βέβαια το ενδεχόμενο ο «τρομοκράτης» να σκόπευε μόνο σε ένα φανταιζί χτύπημα. Να δηλώσει «παρών». Να προκαλέσει ντόρο. Να εξευτελίσει το «σύστημα». Στην περίπτωση αυτή το σενάριο είναι εφιαλτικό. Ζήτω που καήκαμε! Ο τρομοκράτης είναι κόπανος! Υποτιθέμενος λαϊκός αγωνιστής τραβάει την προσοχή του λαού μακριά από τα πραγματικά προβλήματα, για να αυτοεπιβεβαιωθεί. Εδώ καιγόμαστε, κι αυτός παίζει παιχνιδάκια (θανάσιμα). Στην περίπτωση αυτή ως λαός ξοφλήσαμε. Έχουμε τους «επαναστάτες» που μας αξίζουν…

Κακός καθεστωτικός μήπως; Ποιος; Ποιος διακηρυγμένος εχθρός-αντίζηλος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη υφίσταται; Ποιος του στέλνει επιστολές-προειδοποιήσεις (επισημότης ε;) για κοινωνικές εκρήξεις, ενώ θα μπορούσε απλώς να του το υπενθυμίσει (ο Μιχάλης το γνωρίζει) προφορικά, αφού κάθεται λίγα μέτρα πιο πέρα στο υπουργικό συμβούλιο;

Χααα! Σας την έσκασα. Όχι! Τη βόμβα δεν την έστειλε η Άννα! (ούτε η Μάνια! Πάλι χαααα!). Να βλέπουμε πέρα από τα πρόσωπα παρακαλώ. Εννοώ ότι ο Χρυσοχοΐδης δεν είναι απλώς ένας «προβεβλημένος», «χαρισματικός», «επιτυχημένος» υπουργός και άλλες φανφάρες των ΜΜΕ. Είναι υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, με πλάτες στο Λάνγκ… εεε… με συμπάθειες στην Ουάσινγκτον. Αν κάποιος επιχειρεί να τον «κάψει», σημαίνει ότι αυτός ο κάποιος είναι τόσο ισχυρός ώστε να τα βάζει με τους πανίσχυρους φίλους του ή … επιχειρούν να τον «κάψουν» οι ίδιοι οι «φίλοι» του, για άγνωστους λόγους. Εδώ σταματώ. Παρακάτω δεν έχει. Δεν ξέρω τι παιχνίδια παίζονται σε επίπεδο παγκόσμιων φατριών, ιερατείων, λεσχών κτλ.

Μήπως τελικά ο δολοφόνος ήθελε να βοηθήσει το Μιχάλη και κατ’ επέκταση ό,τι αυτός εκπροσωπεί (το big brother, την παγκόσμια διακυβέρνηση, τους ισχυρούς του πλανήτη βρε αδερφέ);

Αθώος σκοτώθηκε, άπαντες συγκινήθηκαν (θα μπορούσε να ήταν μια γραμματέας, ένας κλητήρας, ένας ταχυδρόμος, κάποιος από μας), τα media λυσσάξανε, τα αντιλαϊκά μέτρα ως κάτι ομιχλώδες και άπιαστο (το αίμα είναι χειροπιαστό) πέρασαν σε δεύτερη (ή και τρίτη, μετά το ποδόσφαιρο) μοίρα, η ανθελληνική-κατοχική κυβέρνηση βρήκε ευκαιρία να μας καλέσει σε «συστράτευση» (παλιό κόλπο ο πραγματικός θύτης να εφευρίσκει έναν πλασματικό , ώστε να προσελκύσει το θύμα ως «σωτήρας»), ο Μιχάλης ως «στόχος» επαιτεί τώρα τη συμπάθειά μας για να απαιτήσει περαιτέρω περιορισμό των ελευθεριών και συνταγματικών δικαιωμάτων μας στο άμεσο μέλλον κτλ κτλ.

Δεν ξέρω γιατί, μού ‘ρχεται στο μυαλό το τραγουδάκι …

«Των πρακτόρων η σχολή
Είναι χρήσιμη πολύ.
Κι οι καλοί της μαθηταί
Δεν ξεκουράζονται ποτέ.»

Άει στο διάολο!

2010-05-15T15:22:00.005+03:00

«Ακρωτηριασμός το να χάνεις φίλους»

Γ. Βότσης

Φίλη. Φίλτατη. Καιρό είχα να ακούσω νέα της. Περίμενα τηλεφώνημα, αν και αργότερα. Κοντά στις δημοτικές εκλογές. Είναι βλέπετε οπαδός (και όχι μόνο) του δημάρχου.

Ευγενέστατη και γλυκύτατη όπως πάντα. Είχε όρεξη για κουβέντα.

Κουβέντα στην κουβέντα λοιπόν, άρχισα να ακούω πράγματα που δεν μου άρεσαν. Καθόλου. Κάτι ξύλινα λόγια με άχρωμη φωνή (αν δεν την ήξερα θα ορκιζόμουν ότι τα διάβαζε), κάτι πολιτικάντικες μπαρούφες, κάτι ψευτοπροοδευτικά, κάτι ψευτοσυνδικαλιστικά. Εξεπλάγην δυσάρεστα. Τα λεγόμενα δεν ταίριαζαν με το υψηλότατο επίπεδό της.

Είχα δύο επιλογές. Ή να ακολουθήσω το ρυθμό τής συζήτησης ή να εκνευριστώ και να ζητήσω εξηγήσεις. Προτίμησα έναν συνδυασμό αυτών. Ακούστε λοιπόν τι «ψάρεψα».

Ο νυν και (αυτοανακηρυχθείς και πάλιν) υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, έχει επιδοθεί στο προσφιλές αυτή την εποχή άθλημα όλων των υποψηφίων (πλην της άγρας ψηφοφόρων). Την αναζήτηση προσώπων για συμπλήρωση των ψηφοδελτίων. Λέω συμπλήρωση, διότι όπως γνωρίζετε πολύ καλά, ορισμένες θέσεις είναι «ρεζερβέ». Από τους κολλητούς τού δημάρχου, τους κολλητούς άλλων που έχουν εξυπηρετήσει ή θα εξυπηρετήσουν το δήμαρχο και … γενικά κολλητούς, κομματόσκυλους, παρατρεχάμενους κτλ. Το κύριο μέλημά του σ’ αυτό τον αγώνα είναι … οι μετανάστες.

Μάλιστα.

Ο κύριος νυν (και αεί;) δήμαρχος καταβάλει λυσσώδεις προσπάθειες για την ένταξη στα ψηφοδέλτιά του «ενσωματωμένων» και «πετυχημένων» μεταναστών, που θα λειτουργήσουν ως «κράχτες». Για την ψήφο άλλων μεταναστών και «προοδευτικών» νεοελλήνων. Ψηφαλάκια να ΄ναι κι ας είν’ κι εποίκων …

Δεν εκπλαγήκατε ε; Όλα τα παγκοσμιοποιημένα νεοταξίτικα φυντάνια την ίδια συμπεριφορά έχουν. Όλα θηλάζουν τους εποίκους. Για αυτό είναι κατασκευασμένα. Για αυτό είναι προγραμματισμένα. Το ξέρατε και το ήξερα.

Δεν είναι αυτός ο λόγος της ανάρτησης. Είναι το τι ακολούθησε.

Όταν άρχισα να «αγριεύω» ξύνοντας πληγές (τη ρώτησα π.χ αν η εκλογή νεοϊθαγενών θα εξαφανίσει την εγκληματικότητα ή έστω την μπόχα ούρων και κοπράνων από το κέντρο της Αθήνας) έδειξε να ενοχλείται και … έβγαλε τον άσσο από το μανίκι. Μου είπε ότι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ μπορεί να μην έχουν καταλήξει στο ποιος θα διεκδικήσει το δήμο (άρα οι δεξιούληδες είναι πολύυυυ μπροστά), αλλά οι μετανάστες υποψήφιοι έχουν ήδη βρεθεί και έχουν ήδη καπαρώσει τις θέσεις (άρα ο Κακλαμάνης που ακόμα ψάχνει είναι ... πατριώτης)! Όποιος κι αν είναι δηλαδή ο "σοσιαλιστής" υποψήφιος δήμαρχος, αυτούς θα έχει στο ψηφοδέλτιο θέλει δεν θέλει!

Έχετε ακούσει για το «κατώφλι»;

Αν όχι θα σας πω εγώ. Για όλα τα πράγματα, κυρίως δε για τα ενοχλητικά, επώδυνα, αφόρητα κτλ υπάρχει ένα όριο. Ένα «κατώφλι» που αν το διαβείς, δεν υπάρχει γυρισμός. Αφήνεις πίσω σου υπομονή, ανοχή, συγκαταβατικότητα, ευγένεια και βυθίζεσαι στην οργή, τη μανία, την αηδία. Το κατώφλι αυτό δεν είναι το ίδιο για όλους και μπορεί να διαφέρει και στον ίδιο άνθρωπο, ανάλογα με τις συνθήκες.

Το διάβηκα.

Ήταν οι ανοησίες που άκουσα από μια αξιολογότατη κατά τα άλλα κυρία; Ήταν η εμετική προπαγάνδα που ξεστόμιζε μια αποδεδειγμένα δημοκράτισσα και πατριώτισσα; Ήταν η επίκληση ενός χειρότερου αντιπάλου για να δικαιολογηθεί η ασημαντότητα και ο ραγιαδισμός του δημάρχου και των κομμάτων που τον στηρίζουν;

Ίσως όλα μαζί. Πάντως την έστειλα στο διάολο. Τη διέκοψα βίαια και ξεφώνισα «άει στο διάολο».

Ο δημοσιογράφος Γ. Βότσης, σε παλαιότερο άρθρο του όπου τα έψελνε στον «ΤαρζανοΜάκη», περιέγραφε ότι τα είχε χαλάσει με κάποιον πολύ φίλο του, εξαιτίας αυτού του «ασύδοτου ασίκη» και κατέληγε ότι «είναι ακρωτηριασμός το να χάνεις φίλους». Είχε απόλυτο δίκιο. Κι ακόμα χειρότερα είναι να τους στέλνεις στο διάολο. Στενοχωρήθηκα όσο δεν παίρνει.

Δεν μετανιώνω όμως. Η παρούσα προσωπική ιστοριούλα και η στάση μου σ’ αυτήν, παρακαλώ να θεωρηθεί και ως μια απάντηση στους διάφορους Μαυρουδήδες που θυσιάζουν (ή καμώνονται πως το κάνουν) τις συντάξεις των γονέων τους «υπέρ Πατρίδος».

Άλλοι, Μαυρουδήδες μου, σκοτώνονται ή σακατεύονται στη μάχη. Εγώ, προς το παρόν (ελλείψει μάχης), «ακρωτηριάζομαι» θυσιάζοντας φίλους. Τους στέλνω στο διάολο. Έστω κι αν μείνω εντελώς χωρίς άκρα. Ολομόναχος.

Υ.Γ Δεν περιμένατε βέβαια να γράψω για τον Ερντογάν. Έγραψα πέρυσι, ΕΔΩ. Μόνο που τώρα είναι ακόμα χειρότερα. Ούτε στον Άγνωστο Στρατιώτη δεν καταδέχεται πια να καταθέσει στεφάνι...

Μια ανάλυση γραφο-ψυχο-λογική.

2010-05-07T02:38:00.013+03:00

Τι έχουμε εδώ;

Διαφωνία κόκκινων και μαύρων ρατσιστών;

Παρατηρούμε:

1) Γράφουν και οι δύο με ωραία, στρογγυλά, στοιχημένα, συμμετρικά γράμματα. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα … και τα δύο είναι εναντίον τους:

α) Πρόκειται για «καλούς μαθητές». Η καλλιγραφία είναι προσόν μόνο των επιμελών μαθητών (το αντίθετο και το αντίστροφο δεν ισχύουν πάντοτε). Σε κάθε περίπτωση οι «καλοί μαθητές» (με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό) είναι στυλοβάτες του συστήματος (με ό,τι μπορεί να σημαίνει κι αυτό). Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι καλοί μαθητές που το γυρίσανε στο αντάρτικο (πολύ απίθανο), τα αποστειρωμένα βουτυρόπαιδα δεν πείθουν για επαναστάτες.

β) Έχουν άνεση χρόνου. Δεν εννοώ ότι είναι γενικά αργόσχολοι, αυτό είναι πασιφανές. Εννοώ ότι γράφουν το σύνθημα με το πάσο τους, ενδεχομένως και στο φως της ημέρας. Δεν βιάζονται. Γιατί; Ακόμη και αν έχουν τσιλιαδόρους ή/και σκοπούς, αυτές οι δουλειές προϋποθέτουν βιασύνη. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι το έχουν σίγουρο πως δεν θα πάθουν τίποτε. Είναι βέβαιοι πως δεν θα τους ενοχλήσει κανείς. Ή ο νόμος δεν τους απασχολεί (καθόλου κολακευτικό για το σύστημα επιβολής της τάξης να μην το υπολογίζουν οι παράνομοι) ή … αυτοί οι ίδιοι είναι ο νόμος! (το τελευταίο χωρεί πολλές ερμηνείες, τις αφήνω για τους αναγνώστες μου που είναι … γάτες!).

2) Αρχικά περνάει αυτός με το κόκκινο σπρέι. Υπογράφει ως (Α)ναρχικός (άμα θέλουμε το πιστεύουμε). Αποκαλεί τους μπάτσους μ…ιά.

Το «μπάτσος» όμως είναι μειωτικός χαρακτηρισμός από μόνο του. Σημαίνει τον κακό αστυνομικό. Τον άξεστο, επίορκο κρατικό λειτουργό. Δεν χρειάζεται κι άλλον μειωτικό χαρακτηρισμό. Μπορεί κανείς να προσθέσει ιδιότητα που δεν περιλαμβάνεται στο απαξιωτικό «μπάτσος». Συγκεκριμένη όμως ιδιότητα, με κακή έννοια, χειρότερη από την απλή προσβολή που εμπεριέχει το «μπάτσος». Π.χ «δολοφόνος». Έτσι μάλιστα! «Μπάτσοι – Δολοφόνοι!» ναι. Όχι όμως «Μπάτσοι – Μ…ιά!». Όταν αναφωνείται το σύνθημα «Μπάτσοι – Γουρούνια – Δολοφόνοι», αυτό γίνεται για λόγους ευφωνίας. Λέγεται τραγουδιστά. «Μπάτσοι – Γουρούνια – Δόο-λόο-φόνοι». Γκέγκε;

Έστω όμως ότι το γράφουν για να τονίσουν το μένος τους κατά των μπάτσων. Γιατί «μ…ιά»;

Τι ρατσισμός είναι αυτός αντιρατσισταράδες μου; Γιατί χρησιμοποιείτε εξευτελιστικά το γυναικείο γεννητικό όργανο; Εσείς δεν γεμίσατε την Αθήνα με αφίσες, τότε … τον καιρό του υποτιθέμενου βιασμού στην Αμάρυνθο, όπου ξεσπαθώνατε κατά των Ελληνοπαίδων διότι μεγαλώνουν με τη φράση «πώω πώω ρε ένα μ…ίιιι!» λες και οι Αλβανόπαιδες, Πακιστανόπαιδες κτλ δεν μεγαλώνουν με τα ίδια; Στο κάτω-κάτω όποιος εκφράζεται έτσι για μια γυναίκα, ουσιαστικά τη θαυμάζει. Όποιος όμως το όργανο μέσω του οποίου είδε το φως της ζωής το χρησιμοποιεί για βρισιά και μάλιστα για να βρίσει έναν μπάτσο τι είδους ρατσιστικό ζώο είναι;

3) Μετά περνάει αυτός με το μαύρο σπρέι. Υπογράφει με ένα αστέρι (τι σημαίνει αυτό ρε παιδιά, πείτε μου κι εμένα που σιχαίνομαι τα παραμυθάκια με τα μυστικά σύμβολα και τους κώδικες, τύπου Νταν Μπράουν;). Είναι ανθυπολοχαγός; (Αν ναι σε ποιο στρατό;). Πάντως είναι πιο "καλός μαθητής". Γράφει περισσότερα στην έκθεση. Μπορεί να είναι και δάσκαλος, αφού διορθώνει τον «μικρό» από κάτω.

Μεγάλο γέλιο:

α) Αυτός μας καλεί σε πόλεμο. Πολεμοχαρής και πολεμοκάπηλος πουλάκι μου ε; (Γι αυτό λέω εγώ για ανθυπολοχαγό. Ένα αστέρι και διατάζει: "Δεν συναινούμε! Πολεμάμε!". Όπως: "Δεν περπατάμε! Τρέχουμε!").

β) Αλλάζει το «μ…ιά» σε «γουρούνια». Εδώ υπάρχουν τέσσερις εξηγήσεις, άπασες κακές και ψυχρές για δαύτον: β1) είναι μπάτσος και παρεξηγήθηκε με βάση τη λογική «είπαμε μπάτσοι-γουρούνια. Τρομάξαμε να το συνηθίσουμε. Τώρα θα το αλλάξουμε πάλι;» (κάτι έλεγα παραπάνω περί του ποιος είναι ο νόμος…) β2) είναι μ…ί και παρεξηγήθηκε (εγώ μπορώ να χρησιμοποιώ τέτοια ρατσιστικά, διότι είμαι φασίστας-ρατσιστής. Έτσι δεν με ανεβοκατεβάζετε στα μηνύματά σας;) β3) όπως προείπα, είναι ο δάσκαλος του μαθητή με το κόκκινο σπρέι και τσαντίστηκε γιατί άλλα τού 'πε κι αυτός άλλα έγραψε (μερικά παιδιά είναι ανεπίδεκτα μαθήσεως, ιδιαίτερα στην εφηβεία όπου σκέφτονται συνεχώς μ...ιά) β4)συμμερίζεται τα όσα έγραψα παραπάνω περί προσβολής τού γυναικείου φύλου. Αντιρατσιστής; Σε καμία περίπτωση! Αυτός προσβάλει τα ωφελιμότερα των ζώων, τα άκακα γουρουνάκια (μπορεί να είναι ο κακός λύκος!)!

Πώς το ‘παν οι Κινέζοι; «Μια εικόνα = χίλιες λέξεις» ;

Γι αυτό κι εγώ δεν είμαι ούτε με τους μαύρους, ούτε με τους κόκκινους, αλλά με τους κίτρινους!

Προς το καθεστώς και τους φρουρούς του.

2010-05-02T00:00:00.007+03:00

Επειδή η Ελλάδα πέθανε και καθήκον μας είναι να μην πεθάνει μαζί της και ο Ελληνισμός. Επειδή ο τόπος εισέρχεται σε κατάσταση ελεγχόμενου (από τον Μεγάλο Αδελφό) χάους, ώστε φρέσκες νεοταξίτικες μαριονέτες να ξεπροβάλουν ως νέοι «σωτήρες». Επειδή οι ταραχές που θα ακολουθήσουν θα είναι από πολύ σοβαρές έως καταστροφικές. Επειδή ορδές από πρακτόρια και χουλιγκάνια μασκαρεμένα σε «επαναστάτες» βρίσκονται σε ετοιμότητα για ανάληψη δράσης, ενώ αδίστακτα λαθραία αλλοδαπά καθάρματα περιμένουν να επωφεληθούν. Επειδή «αντιεξουσιαστές» και κακοποιοί είναι ένα και το αυτό, δηλαδή φρουροί του καθεστώτος. Επειδή κινδυνεύει πλέον και η φυσική μας υπόσταση, δηλαδή η ζωή και η σωματική μας ακεραιότητα. Επειδή προστάτες του πολίτη (sic) και δικαστές, κρατάνε τα μπόσικα της εξουσίας και μόνο αφελείς θα περίμεναν βοήθεια από δαύτους...

δηλώνω απεριφράστως μέσα από αυτό το ιστολόγιο που αποτελεί κομμάτι του εαυτού μου,

ότι θα προβάλω αντίσταση σε οποιαδήποτε επίθεση κατά της (μικρής) περιουσίας ή της (πολυτιμότατης) ζωής, της δικής μου και της οικογένειάς μου.

Σε περίπτωση δε (κούφια η ώρα…) απώλειας ζωής ή σωματικής βλάβης, θα επιδιώξω, εάν ζω, την παραδειγματική τιμωρία των ΗΘΙΚΩΝ αυτουργών.

Δεν πρόκειται για προειδοποίηση. Πρόκειται για υπόσχεση. Για όρκο.

Προσθήκη 06/05/2010

Τα παραπάνω γράφτηκαν 3 (τρεις) μέρες πριν το φόνο των εργαζομένων στη Σταδίου.

Καθεστωτικά καθάρματα και φρουροί αυτών:

Σας διαβάζω(-ζουμε) πλέον σαν ανοιχτό βιβλίο.
Είμαι πολύ τυχερός που δεν ανήκω στα θύματά σας (ακόμα).
Είστε πολύ τυχεροί που κανένα από τα θύματά σας δεν ανήκει στην οικογένειά μου.
Θα τα ξαναπούμε...

Ποιος είμαι.

2010-04-16T22:17:00.010+03:00

Δεν πρέπει να στρέφουμε την μήνιν μας σε ιδεολογίες, κοσμοθεωρίες, θρησκείες και θεσμούς, αλλά στους ανάξιους ή υποκριτές «εκπροσώπους» και υποστηρικτές τους, επίσημους ή αυτόκλητους.

Επειδή είναι Απρίλης. Επειδή το παρόν ιστολόγιο έκλεισε χρόνο. Επειδή η «Εθνοσωτήριος» πλησιάζει. Επειδή έχω λάβει πολλά επικριτικά ή υβριστικά μηνύματα, όπου διάφοροι με χαρακτηρίζουν από «φασίστα» (οι περισσότεροι) έως «κομμουνιστή» (καθένας με τον πόνο του), αλλά και αρκετά υποστηρικτικά όπου, μεταξύ άλλων, μερικοί με θεωρούν «δικό τους» ήτοι θαυμαστή των τανκς, επιθυμώ να σας πω ποιος είμαι, χωρίς ονοματεπώνυμο επί του παρόντος.

Είμαι αυτός …

Ή μάλλον ο γιός αυτού:

Το κωλόχαρτο που βλέπετε στην εικόνα, είναι ένα από τα πολλά που τα σκατοκέφαλα Απριλιανά καθάρματα έστειλαν στον πατέρα μου το 1968, όταν τον απέλυσαν από δημόσιο υπάλληλο, αφήνοντάς τον άνεργο, με γυναίκα «οικιακά» και παιδιά στο σχολείο. Αφαίρεσα στοιχεία, για ευνόητους λόγους, άφησα όμως τα ψεύδη και την εμπάθεια. Δεν θα συνεχίσω με λεπτομέρειες. Μπορείτε να φανταστείτε τη συνέχεια. Ακολούθησε τουλάχιστον μια δεκαετία ανέχειας και απομόνωσης (για πολλούς η μεταπολίτευση δεν ήρθε το ’74 και η «αποκατάστασή» τους από τη «δημοκρατία» είχε χαρακτήρα αλείμματος με λάδι τού Γιάννη που κάηκε).

Όπως βλέπετε, είμαι σε θέση να γνωρίζω από πρώτο χέρι, στο πετσί μου, τι σημαίνει να μένεις στο δρόμο, φτωχός και περιθωριοποιημένος, επειδή είσαι δημοκράτης. Τι σημαίνει φασισμός και τι δικτατορία. Τι σημαίνει μπάτσος και τι ρουφιάνος. Τι σημαίνει καθεστωτική κακουργία και αυθαιρεσία, με την απειλή των όπλων και την κάλυψη του παρακράτους.

Γνωρίζω επίσης πολύ καλά τι σημαίνει ψεύτικος αντιστασιακός, τι αγωνιστής εκ του ασφαλούς, τι γιαλαντζί αριστερός και τι δημοκράτης της πλάκας. Είδα πολλούς από δαύτους. Ήταν αρχικά συνοδοιπόροι του πατέρα μου, μεταμορφώθηκαν όμως εν μία νυκτί. Τη νύχτα της 20ης Απρίλη του 1967 κοιμήθηκαν «αριστεροί», «προοδευτικοί», «δημοκράτες» κλπ (τότε η «οικολογία» και ο «αντιρατσισμός» δεν ήταν της μόδας) και την αυγή της επομένης ξύπνησαν συνομιλητές ή και αβανταδόροι της χούντας. Και βέβαια όταν η «εθνική κυβέρνησις» πήρε την κατιούσα (Πολυτεχνείο, Κύπρος), με την ίδια ευκολία ξανάγιναν «παιδιά του λαού», για να τους υποστούμε τελικά κι αυτούς και τους κλώνους τους επί δεκαετίες. Μέχρι σήμερα.

Ο άνθρωπος λοιπόν αυτός, ο πατέρας μου, ο μελετητής Πλάτωνα και Αριστοτέλη με υψηλό μαθηματικό υπόβαθρο, ο αφανής λαϊκός αγωνιστής, ο οποίος πάντως δεν υπήρξε ποτέ κομμουνιστής, με δίδαξε μερικά βασικά πράγματα.

Με δίδαξε ότι η ουσία λόγων και έργων είναι το παν και όχι το ποιος ομιλεί ή ποιος πράττει. Ότι η αξία ορθών λόγων και σωστών πράξεων δεν μειώνεται ούτε κατ’ ελάχιστον όταν γίνονται από αχρείους, ούτε όμως μπορεί να τους εξαγνίσει. Ότι σοφές δηλώσεις ή σώφρονες κινήσεις, ανεξάρτητα με το αν γίνονται για το θεαθήναι ή προβοκατόρικα ή για ταπεινούς ιδιοτελείς σκοπούς, διατηρούν το υψηλό νόημά τους, χωρίς να δικαιώνουν το βίο και την πολιτεία των τιποτένιων που προέβησαν σ’ αυτές. Κι από την άλλη, «αμαρτωλά» λόγια και έργα δεν καθαγιάζονται όταν γίνονται από ανθρώπους με έντιμο, δημοκρατικό ή και αγωνιστικό πρότερο βίο. Έτσι, η μετάλλαξη των αντιστασιακών και η εξαργύρωση μαχών και θυσιών, δεν ακυρώνει τις τελευταίες, αλλά στερεί από τους ίδιους και τις δάφνες τους και το σεβασμό μας.

Όταν λοιπόν παράφρονες Αμερικανοκίνητοι στρατιωτικοί καταλύουν το Σύνταγμα επικαλούμενοι Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια και λογής-λογής πατριδοκάπηλοι στήνουν επιχειρήσεις επί αυτών, δυσφημώντας τα ιερά και τα όσια των Ελλήνων, αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ο λαός θα πρέπει να εκχωρήσει τη χρήση ή ακόμα χειρότερα να μισήσει τα ύψιστα αυτά ιδανικά και τις παραδόσεις του.
Όταν διάφορα «νούμερα» (συνήθως μηδενικά) κάνουν αντίσταση σε απολυταρχικά καθεστώτα, όχι για ιδεολογικούς λόγους, αλλά επειδή δεν μπορούν να απολαμβάνουν την πρέζα και την παρτούζα τους, αυτό σε καμία περίπτωση δεν τα μετατρέπει σε λαϊκούς αγωνιστές.
Όταν πραγματικοί ιδεολόγοι και μαχητές, που εναντιώθηκαν σε μονάρχες, κατακτητές και πλανητικούς χωροφύλακες, φωνάζοντας «1-1-4» και «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία», ενσωματώνονται σταδιακά στο σύστημα που πολέμησαν, μετατρεπόμενοι σε καθεστωτικά γρανάζια με το αζημίωτο (οφίτσια ή χρήμα), χάνουν την ιδιότητα του αγωνιστή, διότι αυτή αντικαθίσταται από την ιδιότητα του στυγνού εξουσιαστή, τα συνθήματά τους όμως παραμένουν ισχυρά και το περιεχόμενό τους αδιαπραγμάτευτο.
Όταν σιχαμεροί πολιτικάντηδες δυσφημούν τη δημοκρατία, αυτοί και μόνον αυτοί πρέπει να τιμωρηθούν και όχι το άριστο των πολιτευμάτων.
Όταν μαρξιστές χειροκροτούν επελάσεις τανκς, παλινορθώνουν αιμοσταγείς δικτάτορες και απαιτούν μαζικές νομιμοποιήσεις εποίκων, γκάνγκστερς και τυχοδιωκτών επειδή είναι «ταξικά αδέλφια» τους, τα ανεγκέφαλα κρανία τους είναι που φταίνε και όχι ο Μαρξ.
Όταν ανεπάγγελτοι φλώροι, κομπορρήμονες πανεπιστημιακοί, φαφλατάδες διανοούμενοι, απόβλητοι μηδενιστές και κρατικοδίαιτες πουτανίτσες δηλώνουν αριστεροί, ενώ ξερνάνε ανθελληνισμό και τα δίνουν όλα για τη διάσπαση του κοινωνικού ιστού, θεοποιώντας την εξαίρεση και αρνούμενοι τον κανόνα, τα διεστραμμένα μυαλά τους είναι για φτύσιμο και όχι η αριστερά.
Όταν ορδές από χουλιγκάνια και πρακτόρια παριστάνουν τους αναρχικούς καταστρέφοντας δημόσια και ιδιωτική περιουσία, δεν είναι η καθόλα σεβαστή ιδεολογία τού αναρχισμού το πρόβλημα, αλλά τα αφεντικά τους.
Όταν μισάνθρωποι και αντικοινωνικά κτήνη, γηγενείς και έποικοι (πλέον παλαιοϊθαγενείς και νεοϊθαγενείς), βιάζουν, ληστεύουν και δολοφονούν επικαλούμενοι τη «φτώχεια», τον «αποκλεισμό» και τον «κατατρεγμό» τους, η κακούργα φύση τους είναι υπεύθυνη και όχι η «κακούργα κοινωνία».
Όταν διαπλεκόμενοι ρασοφόροι υπακούουν στις εντολές των ιερατείων τής παγκοσμιοποίησης και όχι στις εντολές τού Υψίστου, ρίχνοντας το ποίμνιό τους στους λάκκους των σύγχρονων λεόντων, η αναξιότητά τους πρέπει να κατηγορείται και όχι η θρησκεία.
Όταν άκαπνοι ανώτατοι αξιωματικοί επιδεικνύουν παράσημα του γλυκού νερού και γλείφουν πολιτικούς για ένα επιπλέον γαλόνι, μια θέση στρατιωτικού ακολούθου ή πολιτική καριέρα, τα λιγούρικα σαρκία τους χρήζουν περιφρόνησης και όχι ο ένδοξος ελληνικός στρατός.

Δεν πρέπει δηλαδή να στρέφουμε την μήνιν μας σε ιδεολογίες, κοσμοθεωρίες, θρησκείες και θεσμούς, αλλά στους ανάξιους ή υποκριτές «εκπροσώπους» και υποστηρικτές τους, επίσημους ή αυτόκλητους.

Αυτός είμαι λοιπόν και αυτά πρεσβεύω.

Σταματήστε λοιπόν οι νοσταλγοί της χούντας, οι υμνητές των ξενόδουλων, οι χειροκροτητές των βασανιστών αλλά και οι κοσμοπολίτες κουλτουριάρηδες, οι επιδοτούμενοι αντιφασίστες-αντιρατσιστές και οι κομπλεξικοί ανθέλληνες να με ενοχλείτε.

Καθεστωτικοί είστε όλοι. Κρατικοί και παρακρατικοί. Άλλοι τέως και άλλοι νυν. Το φαύλο καθεστώς που σας τρέφει, μόνιμος εχθρός μου από τότε που γεννήθηκα, δεν άλλαξε. Απλώς έβαλε τα ρούχα αλλιώς. Από εθνικοφροσύνη τώρα σερβίρει εθνομηδενισμό. Από ελληνοπρέπεια τώρα πουλάει πολυπολιτισμικότητα. Από πουριτανισμό τώρα πλασάρει αμοραλισμό. Από καθαρότητα τώρα επιβάλλει επιμειξία.

Βουλώστε το λοιπόν κι ακούστε.

Είμαι Έλληνας, Πατριώτης και Δημοκράτης.

Είμαι ο Αριστείδης και γαμώ το κράτος και το παρακράτος σας.

Κότες.

2010-03-12T22:52:00.006+02:00

Όσο περισσότεροι και όσο πιο οργανωμένοι, αποφασισμένοι, άγριοι και βίαιοι είναι οι παράνομοι, τόσο πιο εύκολα διαφεύγουν του νόμου, κηρύσσονται αθώοι ή γίνονται «ήρωες» και «επαναστάτες».

Ας υποθέσουμε ότι το πορνείο στο οποίο ζείτε (κατ’ ευφημισμόν «Ελληνικό Κράτος»), αποφασίζει να σας εξοντώσει. Να σας αποδώσει ρόλο «μαύρου προβάτου» προς σφαγή. (Μη γελιέστε, είμαστε όλοι αναλώσιμοι).

Προς παραδειγματισμό. Για να μάθουν τα άλλα προβατάκια τι θα πει «καθεστώς». «Νόμος». «Τάξη». «Δικαιοσύνη».
Προς άλλοθι. Για να καλύψει τη σαπίλα του και την ανεπάρκειά του.

Για ασήμαντη αφορμή. Για ένα μικροχρέος ας πούμε. Για μια μικροπαράβαση.

Ολόκληρη η υδροκέφαλη, διεφθαρμένη, κακόβουλη, απάνθρωπη, σκουριασμένη, βραδυκίνητη, γραφειοκρατική μηχανή του εναντίον σας.
Σας τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί. Σας εξουθενώνει ηθικά και σωματικά, σας σέρνει σε δικαστήρια, σας στερεί την ελευθερία σας, σας δημεύει το καλύβι σας, σας κλείνει το μαγαζάκι σας κτλ κτλ. Την ίδια ώρα που οι συνεργάτες-στυλοβάτες του (θεσμικοί συμμορίτες, σύννομοι μεγαλοαπατεώνες, έμποροι θανάτου, ελίτ του υποκόσμου, παρακρατικοί) δρουν υπό την κάλυψή του και αδίστακτοι «ανεξάρτητοι-μεμονωμένοι» κακοποιοί μένουν ατιμώρητοι ή τιμωρούνται με χάδια.

Ας υποθέσουμε ότι η αδικία «σας βαράει στο κεφάλι» και αντί να δεχθείτε «τη μοίρα» σας, ή να διαμαρτυρηθείτε κοσμίως, ή να αυτοκτονήσετε, ή να κάνετε απεργία πείνας , αποφασίζετε να αντισταθείτε. Βίαια. Παράνομα.

Έστω ότι ταμπουρώνεστε στο μαγαζάκι ή στο καλυβάκι, παρέα με μια καραμπίνα και αρνείστε να το εγκαταλείψετε.

Τι θα γίνει τότε;

Το σύστημα θα επιστρατεύσει βία. Φυσικά. Διαθέτει άφθονη και τη στρέφει εναντίον των προβάτων και όχι των λύκων. Επίσης φυσικά.

Θα σας επισκεφθούν πάνοπλες «ειδικές δυνάμεις», θα γίνετε θέαμα στα ανθρωποφάγα κανάλια και αποτέλεσμα … μηδέν. Αν χρησιμοποιήσετε την καραμπίνα, θα καταλήξετε ή στο χώμα ή στη φυλακή. Κι αν δεν το κάνετε, ίδιο θα είναι το αποτέλεσμα, αν και υπάρχει μικρή πιθανότητα να σας "τη χαρίσει", προκειμένου να προσθέσει ένα ακόμη άλλοθι στην πλούσια συλλογή του: "κοινωνικό" δήθεν πρόσωπο.

Ας υποθέσουμε ότι σε άλλη περιοχή του πορνείου, ταυτόχρονα, υπάρχει άλλος ένας σαν κι εσάς. Αδικία, καραμπίνα, ταμπούρι, πυροβολισμοί.

Τι θα γίνει τότε;

Τα ίδια. «Ειδικές δυνάμεις», κανάλια, τάφος ή φυλακή.

Αν υπάρξουν ταυτόχρονα δέκα σαν κι εσάς; Είκοσι; Πενήντα; Εκατό; Χίλιοι;

Τι θα γίνει τότε;

ΤΙΠΟΤΑ! Μάλλον θα σας γλείψουν κιόλας. Όλοι.

Όσο περισσότεροι και όσο πιο οργανωμένοι, αποφασισμένοι, άγριοι και βίαιοι είναι οι παράνομοι, τόσο πιο εύκολα διαφεύγουν του νόμου, κηρύσσονται αθώοι ή γίνονται «ήρωες» και «επαναστάτες». Αμείλικτοι δικαστές, σκληροί μπάτσοι και κανίβαλοι ρεπόρτερς είναι απλώς ένας συρφετός από … κότες. Επιδεικνύουν δύναμη, εξαντλούν αυστηρότητα, ασκούν βία και γενικώς τσαμπουκαλεύονται όπου τους παίρνει. Σε πρόβατα καλόπιστα, μεμονωμένα, αδύνατα και βεβαίως εύκολα εντοπίσιμα, με ονοματεπώνυμο, δουλίτσα, οικογένεια, σταθερή διεύθυνση, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ κτλ.

Δειλοί και τιποτένιοι είναι οι εξουσιαστές. Τσάμπα μάγκες. Γιαλαντζί δερβίσηδες.

Όταν μυρίζει μπαρούτι … πέρδονται γεώμηλα.

Η ερώτηση της εβδομάδας (4)

2010-03-11T22:29:00.005+02:00

Ουίλιαμ Σαίξπηρ (1564-1616). Άγγλος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

Ποια φράση και από ποιο έργο του περιγράφει πολύ επιτυχημένα τους σύγχρονους Έλληνες και τους ηγέτες τους, ιδιαίτερα μετά την αναρρίχηση στην εξουσία του Γεωργίου Παπανδρέου του β΄;

Απάντηση 10/03/2010

«Tis the time’s plague when madmen lead the blind».

Σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «Είναι σημείο κακών καιρών όταν τρελοί οδηγούν τυφλούς».
Από το έργο «King Lear» («Βασιλιάς Ληρ»).

Στον χαρακτηρισμό «madmen» του συγγραφέα, εύκολα μπορούμε να εντάξουμε άφρονες, ηλιθίους, ακαταλόγιστους και γενικά όλους τους εγκεφαλικά διαταραγμένους ταγούς μας.

Υ.Γ «Maximos» ακάθεκτος βρήκε άλλες τρεις φράσεις εξίσου σημαντικές!

Antipropaganda

2010-03-08T12:23:00.005+02:00

Απαντήσεις Αριστείδη στους προπαγανδιστές του τοίχου.

Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι.
Στον κόσμο των ξένων είμαστε όλοι αφεντικά. Γι αυτό και μας μισούν.

Για τους Έλληνες δεν υπάρχουν μετανάστες. Μόνο άνθρωποι.
Για τη Νέα Τάξη δεν υπάρχουν Έλληνες. Ούτε άνθρωποι. Μόνο μετανάστες (δηλαδή δούλοι).

Έλληνες είστε και φαίνεστε.
Μαγκιά μας.

Είμαστε όλοι μετανάστες.
Δούλοι είστε και φαίνεστε. Εμείς είμαστε ελεύθεροι.

O ρατσισμός είναι ο πολιτισμός των ηλιθίων.
Κι ο «αντιρατσισμός» σας είναι η ηλιθιότητα των απολίτιστων.

Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες.
Βαράτε τούς ανθέλληνες.

Μετανάστες αδέρφια μας πατρίδα μας η γη.
Μας συγκινήσατε. Κι επειδή εμείς είμαστε πατριώτες και σπαράζει η καρδιά μας να σας βλέπουμε μακριά από την πατρίδα σας, στην τελική σας επίθεση θα στείλουμε κι εσάς και τα αδέρφια σας σ’ αυτήν. Για την ακρίβεια 2 μέτρα βαθιά μέσα της.

Φασίστες κουφάλες έρχονται κρεμάλες.
Πάνω που ετοιμαζόμουνα το ίδιο να σας πω.

Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.
Ψάρια του γλυκού νερού πίσω στις γυάλες σας.

Η Μακεδονία είναι Κινέζικη.
Πρακτόρια της Κίνας είστε τελικά; Νομίζαμε ότι είστε των Η.Π.Α!

Πίσω σκουλήκια μικροαστοί. Είμαστε όλοι Αλβανοί!
ΕΣΕΙΣ πίσω σκουλήκια «Αλβανοί». Εμείς είμαστε άνθρωποι!

Μικροαστοί κλειστείτε στα διαμερίσματά σας, παρέα να σαπίσετε με τα έπιπλά σας.
Πρακτόρια κλειστείτε στα κεντρικά σας, παρέα να ψοφήσετε με τα αφεντικά σας.

Τα Βαλκάνια δεν θα ησυχάσουν πριν ο τελευταίος επενδυτής κρεμαστεί από τα άντερα του τελευταίου πατριώτη.
Η ανθρωπότητα δεν θα ησυχάσει πριν ο τελευταίος πράκτορας κρεμαστεί από τα άντερα του τελευταίου νεοταξίτη.

Φόβος (2)

2010-03-05T21:47:00.002+02:00

Σε ό,τι με αφορά λοιπόν, δηλώνω φοβισμένος. Λίγο πριν την εξαγρίωση.

Eπιχειρώ να ηρεμήσω, να σκεφτώ και να αποφασίσω. Δεν τα πολυκαταφέρνω βέβαια, αλλά πρέπει. Αλλιώς θα εκπλαγείτε.

Ο μόνος λόγος που με κρατά και το blog είναι ακόμα ανώνυμο είναι ο φόβος. Για να γλιτώσω από το μαλάκα της διπλανής πόρτας. Από το χουλιγκάνο που με θεωρεί φασίστα και θα μου «την πέσει» με άγριες διαθέσεις ή τον βολεμένο που θα έρθει με ηλίθιο χαμόγελο να με συγχαρεί επειδή λέω αυτά που φοβάται να πει δημοσίως εκείνος.

Δεν έχω αμφιβολίες. Όλα τα δημοκρατικά-πατριωτικά ιστολόγια αποτελούν στόχους και τα στοιχεία ΟΛΩΝ μας είναι γνωστά και καταγεγραμμένα. Αυτό ισχύει και για τους σχολιαστές κι ας είναι και ανώνυμοι. Αν όμως μας «την πέσουν» επισήμως (δικαστές και διώκτες πάσης φύσεως) ενώ υποτίθεται ότι δεν ξέρουν τα στοιχεία μας, θα είναι η καλύτερη απόδειξη ότι παραβιάζουν τους νόμους που οι ίδιοι βγάζουν. Γι αυτό, ανά πάσα στιγμή μπορεί να δεχθούμε επίθεση (σωματική/λεκτική/διαδικτυακή και γενικώς τραμπούκικη) ανεπισήμως. Από επιδοτούμενο παρακρατικό «αγανακτισμένο αντιεξουσιαστή». Και η επίσημη εκδοχή θα λέει για «προσωπικές διαφορές». Αν μάλιστα έχουμε οι ίδιοι δημοσιοποιήσει τα στοιχεία μας, τότε το καθεστώς θα νίψει πιο εύκολα τας χείρας του.
Αυτή είναι και η μόνη μου αναστολή. Μέσα μου πάντως παρακαλάω να θεσπιστεί «υπεύθυνος κατά το νόμο» για κάθε ιστολόγιο. Προσωπικά θα μου λύσουν τα χέρια…

Είμαι λοιπόν ένα «κλικ» από το να εξαγριωθώ. Είμαι στο «τσακ» να κάνω το ιστολόγιο «επώνυμο», να δημοσιεύσω τα στοιχεία μου και τη μουτσούνα μου «φάτσα-κάρτα» κι όποιον πάρει ο οξαποδώ.

Κι όποιον νομίζει ότι ως «επώνυμος» θα «κωλώσω», τον εμειδίασαν μειδίαμα πλάνο.

Σκέφτομαι μάλιστα να τα βάλω και με το πολύ συγκεκριμένο και πάντα αηδιαστικό «σινάφι» μου, οπότε θα έχω να αποφασίσω και για το αν θέλω να απολυθώ ή να εξαναγκαστώ σε παραίτηση για πολλοστή (έχασα το μέτρημα) φορά. Διότι αν ανοίξω το στόμα μου, θα βρέξει «Ρίχτερ».

Μια μικρή ώθηση θέλω μόνο. Μια τόση δα βοήθεια.

Εμπρός λοιπόν καθεστωτικά καθάρματα. Φοβίστε με λίγο περισσότερο…

Φόβος (1)

2010-03-03T00:19:00.005+02:00

Η εγκληματικότητα είναι στόχος.
Ο υπερβολικός φόβος δεν φυλάει τα έρημα. Εξαγριώνει τα ήμερα.

Προ καιρού, σε συζήτηση (στα Εξάρχεια!) με φίλο αντιεξουσιαστή, κανονικό και όχι faux, επιστήμονα, διαβασμένο και ακτιβιστή, καταλήξαμε σε κοινό συμπέρασμα. Εκείνος από τη μεριά του κι εγώ από τη μεριά της αστικής δημοκρατίας, ελεύθερης αγοράς κτλ (πού πας ρε … Αριστείδη;), συμφωνήσαμε ότι η ανεργία είναι για το σύστημα στόχος. Όχι στόχος προς καταστροφή. Στόχος προς εκπλήρωση. Ο εργαζόμενος πρέπει να φοβάται. Να είναι ανασφαλής. Να γλείφει. Να συντηρεί τους ρουσφετολόγους εθνοπατέρες και την εργοδοσία και να τους έχει και υποχρέωση για τα ψίχουλα που θα του πετάξουν.
Σήμερα γενικεύω το τότε συμπέρασμα.

Ο φόβος είναι στόχος. Καθεστωτικός στόχος προς επίτευξη.

Οι από παλιά καταρτισμένοι ίσως με ειρωνευτούν: «Μπράβο που το κατάλαβες!». Τι να γίνει αδέρφια. Δεν γεννήθηκα γνωρίζοντας την παγκόσμια αλήθεια.

Ό,τι λοιπόν προκαλεί φόβο και ανασφάλεια είναι καθεστωτικός στόχος.

Η ανεργία είναι στόχος.
Επιδημίες, πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές είναι στόχος.
Πόλεμοι και τρομοκρατία. Στόχος κι αυτές.

Και το φρούτο εποχής:

Εγκληματικότητα. Είναι στόχος.

Το καθεστώς πρέπει να βρει «εχθρούς». Αν δεν τους βρει, τους κατασκευάζει. Αν τους βρει, τους διαβρώνει εκ των έσω και τους χρησιμοποιεί ελεγχόμενα για ίδιον όφελος (εξοντώνει μόνο εκείνους που δεν μπορούν να του φανούν χρήσιμοι). Ο απλός άνθρωπος πρέπει να φοβάται διαρκώς και για τα πάντα. Έτσι δεν σκέφτεται πολύ και για προστασία απευθύνεται στο … καθεστώς. Στο ίδιο δηλαδή τέρας που προκάλεσε το πρόβλημα!

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Στην άλλη, το καθεστώς προσφέρει (επίσης ελεγχόμενα και επιτηδευμένα) ωραία πράγματα. Εικονική πραγματικότητα. Γκόμενες και παίδαρους με τέλεια σώματα, καταναλωτικά αγαθά, διασκέδαση και ποπ, ξεγνοιασιά τάχα και ευδαιμονία. Ο σκοπός του ο ίδιος. Τα ανθρωπάκια πρέπει να μην σκέφτονται αλλά να βουτάνε στην καλοπέραση (ή να φαντασιώνονται ότι το κάνουν). Για να το «ρίξουν έξω» και να ξεφύγουν για λίγο από τη μιζέρια στην οποία το σύστημα τους βύθισε, ζητούν τη βοήθεια του … συστήματος. Για να «αποδράσουν» δηλαδή από την κόλαση στρέφονται στο … διάβολο! (δείτε και ΕΔΩ).

Όπως λοιπόν κι αν πέσει το νόμισμα, κορώνα ή γράμματα, το καθεστώς κερδίζει. Το σύστημα κερδίζει. Τα αφεντικά κερδίζουν.

Εκεί βέβαια που δίνουν «ρέστα» οι καθεστωτικοί είναι στην εναλλαγή, αέναη και απρόβλεπτη, θερμού-ψυχρού. Από τον φούρνο στην κατάψυξη. Διαρκώς και με τυχαία σειρά. Πάρτε για παράδειγμα τα δελτία (μη) ειδήσεων. Γκλαμουριά και χλιδή και αμέσως μετά βρωμιά και δυσωδία. Οφθαλμολαγνεία και «καπάκι» τρόμος. Από το τέλειο και στητό βυζί με τη ρώγα που κοιτά προς τα πάνω, όπου θα μπορούσες να κρεμάσεις και σακάκι, στην αγριόφατσα κατσαπλιά Ουτσεκά με Καλάσνικοφ. Θα συμφωνείτε ότι τέτοια ψυχολογική εναλλαγή μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε αντίσταση.

Φόβος λοιπόν και των γονέων.

Εδώ είναι και το λάθος του καθεστώτος. Επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη σοφή παροιμία «ο φόβος φυλάει τα έρημα». Φωνάζει «Φοβηθείτε. Κρυφτείτε για να σωθείτε». Κάνει όμως κατάχρηση. Ο υπερβολικός φόβος ξυπνάει πρωτόγονα ένστικτα.

Ο υπερβολικός φόβος δεν φυλάει τα έρημα. Εξαγριώνει τα ήμερα.

Η ερώτηση της εβδομάδας (3)

2010-03-01T00:13:00.009+02:00

Υποθέστε ότι χαθήκατε καθ’ οδόν προς τον προορισμό σας και βρεθήκατε σε εντελώς άγνωστο περιβάλλον, χωρίς κανένα βοήθημα (χάρτη, πυξίδα, GPS κτλ). Γενικά δεν μπορείτε να στηριχτείτε σε κανένα φυσικό βοήθημα (είναι νύχτα, συννεφιά κτλ). Αίφνης συναντάτε σταυροδρόμι χωρίς πινακίδα. Ο δρόμος διχάζεται. Από τις δύο δυνατές κατευθύνσεις μόνο μία θα σας οδηγήσει εκεί που θέλετε.
Ακριβώς πάνω στο σταυροδρόμι βρίσκονται δυό ντόπιοι. Μπορείτε λοιπόν να ρωτήσετε αυτούς.
Δυστυχώς οι ντόπιοι έχουν ένα βασικό πρόβλημα. Λένε ή μόνο αλήθεια ή μόνο ψέματα. Ακόμα δυστυχέστερα, από τους δύο παρόντες ντόπιους ο ένας λέει μόνο αλήθεια κι ο άλλος μόνο ψέματα και ασφαλώς εσείς δεν μπορείτε να ξέρετε ποιος είναι ποιος.

Έστω ότι μπορείτε να υποβάλετε μία και μόνο ερώτηση σε έναν και μόνο από τους δύο.
Τι θα ρωτήσετε και ποιον από τους δύο για να είστε 100% βέβαιοι για το ποιον δρόμο θα πάρετε;

Υ.Γ Η ερώτηση είναι πολύ διαδεδομένη. Εδώ αναφέρεται για να διδαχθούμε όλοι από τη Λογική ως επιστήμη. Η ιδέα να την επαναλάβω μου ήρθε όταν έγραφα την απάντηση στην ερώτηση της εβδομάδας (2). Περιττό να σας πω ότι όταν μου ετέθη για πρώτη φορά δεν μπόρεσα να βρω τη λύση (ερώτηση-απάντηση!).

Απάντηση 08/03/2010

Εφόσον δεν γνωρίζω ποιος από τους δύο ντόπιους λέει αλήθεια και ποιος ψέματα, θα ρωτήσω οποιονδήποτε από τους δύο. Άρα όλο το πρόβλημα περιορίζεται στο πώς θα θέσω την ερώτηση.
Μπορώ να ρωτήσω απευθείας ποιον δρόμο να διαλέξω;
Όχι. Αν επιλέξω τον ψεύτη (η πιθανότητα είναι 50%) τότε … έχασα!
Η μόνη λύση είναι να ζητήσω απ’ αυτόν που ρωτάω, την απάντηση … του άλλου (!) και να πράξω … το αντίθετο!
(Αν συζητήσω με τον ειλικρινή θα μου μεταφέρει την ψεύτικη απάντηση του άλλου, ενώ αν μιλήσω με τον ψεύτη θα αντιστρέψει την αληθή απάντηση του άλλου).

Το βρήκαν ένας ανώνυμος φίλος και ο «Maximos», ενώ ο «Ερμής» αν και δεν το βρήκε, το προσέγγισε σωστά (και χωρίς γκουγκλοβοήθεια!).

Στο σημείο αυτό ξανατονίζω ότι σκοπός μου δεν είναι να κάνω επίδειξη γνώσεων (πάντα σιχαινόμουν τους … επιδειξίες) αλλά διδαχθούμε όλοι (κι εγώ μαζί).

Η συγκεκριμένη ερώτηση αναδεικνύει την αξία της Λογικής.
Η αλήθεια αναμεταδίδει αυτούσια και την αλήθεια και το ψέμα, ενώ το ψέμα τα διαστρεβλώνει και τα δύο.
Όταν λοιπόν κάποιος χρησιμοποιεί πατριωτικά επιχειρήματα, είτε είναι πατριώτης (οπότε προσπαθεί να μας περάσει πατριωτικά μηνύματα) είτε είναι προβοκάτορας (οπότε προσπαθεί να δυσφημίσει τους πατριώτες και τα επιχειρήματά τους), ουσιαστικά επικυρώνει τα επιχειρήματα! (δείτε τον προβληματισμό στην "Ερώτηση της εβδομάδας (2)")

Νεότουρκοι και νεοραγιάδες εν δράσει ...

2010-02-27T15:13:00.007+02:00

Θαυμάστε σύμπνοια ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ. Θαυμάστε ταγούς. Αλαφούζειο αντιπροσωπευτικό άρθρο.
Κλασσικό δείγμα εμετικού νεοραγιαδισμού και νεοταξίτικης βρώμας, γαρνιρισμένο με κούφια λόγια Μαυρογιαλούρων, νεολογισμούς και λοιπές παρλαπίπες. Τα σχόλια με κόκκινο χρώμα εντός των παρενθέσεων δικά μου.

26-02-10 www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βενιζέλος: «Δεν αντιδρούμε νευρικά στις τουρκικές παραβιάσεις» (ως συνήθως ο τίτλος τα λέει όλα. Ωστόσο διαβάστε και παρακάτω. Διαβάστε και … ξεράστε)

«Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποφεύγεται η εξαγωγή της εσωτερικής έντασης στην Τουρκία για να αντιμετωπίζονται τα όποια προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες με υπερβατική διάθεση» (υπέρβαση λένε τώρα το… σκύψιμο στον πασά), τόνισε ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο συνέδριο «Ελλάδα-Τουρκία στον 21ο αιώνα» (κάτι τέτοια συνέδρια, συμπόσια, ημερίδες κτλ είναι για σερβίρισμα! Σ’ εκείνους σερβίρουν χαβιάρια και σαμπάνιες και σε μας σερβίρουν με τρόπο τις αποφάσεις που έχουν ήδη λάβει τα διεθνή κέντρα παγκοσμιοποίησης. Το συγκεκριμένο συνέδριο θα μπορούσε να λέγεται «Τουρκία στον 21ο αιώνα» σκέτο, αφού το επιμέρους σχέδιο για την περιοχή μας είναι αφομοίωση της Ελλάδας από την Τουρκία, με ένα ενδιάμεσο στάδιο «Ομοσπονδίας» για να μη μας κακοφανεί) που οργάνωσε σήμερα σε ξενοδοχείο της Αθήνας το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής (στην ονοματοδοσία Ιδρυμάτων, Κέντρων, Μ.Κ.Ο κτλ έχουν αστείρευτη φαντασία έτσι;) του πρώην υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου, (όποιοι νόμισαν ότι ο ζάμπλουτος δανδής αποστρατεύτηκε, απλώς γελάστηκαν) υπό την αιγίδα του υπουργείου Εξωτερικών. (φυσικά και είναι τα υπουργεία Εξωτερικών τα έχοντα το γενικό πρόσταγμα για την παγκοσμιοποίηση. Δεν υπηρετούν τυχαία εκεί «μορφές» σαν τον Πάγκαλο, τον ΓΑΠ, τη Θεοδωρούλα και το Δρούτσα)

Ο υπουργός Άμυνας υπογράμμισε επίσης την αποτελεσματικότητα των επαφών των δύο πλευρών μέσα από τις απευθείας γραμμές επικοινωνίας, (τρομερή πράγματι αποτελεσματικότητα να διαμαρτύρεσαι -κοσμίως και χαμηλοφώνως- για την εκτέλεση πιλότων σου και ο Τουρκαλάς από την άλλη άκρη του σύρματος να σε γράφει στα παπάρια του) καθώς και την ανάγκη επέκτασης των έργων οικοδόμησης εμπιστοσύνης (όπως λέμε επέκταση έργων του μετρό. Αυτή η οικοδόμηση πάντως έχει καταντήσει γιοφύρι της Άρτας. Αν δεν στοιχειώσουμε Θράκη-Αιγαίο-Κύπρο εμπιστοσύνη δεν στεριώνει)

«Και οι δύο χώρες βιώνουμε την οικονομική κρίση» (ο κοινός μπαμπούλας είναι πρώτης τάξεως δικαιολογία για να έρθουν δύο αντίπαλοι πιο κοντά -sic- ώστε ο ισχυρότερος να καταπιεί ευκολότερα τον άλλον), είπε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε: «Οι αμυντικές δαπάνες είναι δυσβάσταχτο βάρος. Έχουμε κάθε λόγο να ξεφύγουμε από αυτό το φαύλο κύκλο με τις λιγότερες απώλειες». (γιατί όχι και χωρίς καθόλου οικονομικές απώλειες Βαγγέλη; Αρκεί να καταργηθούν οι εθνικοί στρατοί, να υπάρχει μόνο ένας στρατός πολυεθνικός και μισθοφορικός, όπου οι Τούρκοι θα διοικούν κι εμείς θα προσφέρουμε το «κρέας» για τη σφαγή. Πλειοδότησα ε; Είδες τι εύκολο είναι να γίνει κανείς βασιλικότερος του βασιλέως;)

Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, (εντολές είναι αυτές και μάλιστα από ψηλά, δεν είναι παίξε-γέλασε) σημειώνοντας ότι η Άγκυρα πρέπει με σαφήνεια να στραφεί προς τη Δύση, λύνοντας τελικά και το «ανατολικό ζήτημα». (εδώ δεν κατάλαβα τίποτα. Κάποιος να με βοηθήσει. Με σαφήνεια)
Κατά τον κ. Βενιζέλο, στην εξεύρεση «εκτονωτικών λύσεων» θα μπορούσε ίσως να βοηθήσει και μια νέα δομή του ΝΑΤΟ. (Μπουμ! Νάτο! Μπαρδόν ΝΑΤΟ ήθελα να γράψω. Η Τουρκία περιφερική υπερδύναμη κι εμείς αναλώσιμα στρατιωτάκια στις διαταγές της. Πες το από την αρχή βρε Βαγγέλη! Τι το πας και το φέρνεις;)

«Παρακολουθούμε» (μόνο αυτό μπορείτε να κάνετε Βαγγέλη. Να παρακολουθείτε. Ούτε να προλάβετε μπορείτε, ούτε να αποτρέψετε), είπε, «με στρατηγική ψυχραιμία τις συχνές παραβάσεις και παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου ακόμη και πέρα από τα έξι μίλια. (στρατηγική ψυχραιμία. Μετά το νεοπατριωτισμό αυτό. Βρε τι άλλο θα ακούσουμε. Άτιμη προπαγάνδα τα γ…σες τα ελληνικά) Δεν αντιδρούμε νευρικά. (Φυσικά Βαγγέλη. Νευρικά μπορεί να αντιδράσει όποιος έχει νεύρο. Άνευρα-ασπόνδυλα σαν και του λόγου σας δεν μπορούν να αντιδράσουν έτσι) Αντιλαμβανόμαστε τις διακυμάνσεις, τις ισορροπίες, τους συσχετισμούς των δυνάμεων στη γειτονική χώρα. (Κι εμείς Βαγγέλη. Κι εμείς. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι διακυμάνσεις, οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Τουρκία έχουν εσαεί τον ίδιο κοινό παρονομαστή: ιμπεριαλιστικά σχέδια εναντίον Ελλάδας-Κύπρου) Όμως, δεν υπάρχει άπειρος χρόνος». (Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά εδώ ο σύντροφος υπουργός «απηύθυνε σαφές και αυστηρό μήνυμα στην Τουρκία» που θα λέγανε και οι παπαγάλοι των μίντια. Σύμφωνα με πληροφορίες από καλά ενημερωμένες πηγές, στο άκουσμα αυτού του μηνύματος οι Τούρκοι άρχισαν να αποχωρούν από την Κύπρο. Φήμες που τους θέλουν να μας επιστρέφουν Ίμβρο-Τένεδο δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Άλλα καναδυό τέτοια «αυστηρά» και τα ξεφορτωθήκαμε τα μεμέτια. Θα πάνε από ‘κει που ήρθαν. Στα βάθη της Ανατολής! Για το αμιγώς πάντως φιλοσοφικό ερώτημα της ύπαρξης η μη άπειρου χρόνου, προτείνω να απαλειφθούν από τα εγχειρίδια οι απόψεις Αριστοτέλη, Αϊνστάιν κτλ. Αφού γνωμοδότησε ο σύντροφος υπουργός έτσι είναι. Τελεία και παύλα)

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι οι συναντήσεις που είχε μέχρι τώρα με τον Τούρκο ομόλογό του, επιτρέπουν ίσως κάποια αισιοδοξία, (γιατί «ίσως» Βαγγέλη; Δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε. Τους τα δώσατε όλα) «χωρίς όμως να καταλήγουμε ιστορικά αφελείς ή υπερβολικοί, προκαλώντας εντάσεις από υπεραισιοδοξία». («Ρίξε γράμματα χασάπη». Ετούτη η κοτσάνα ξεπέρασε κι αυτές του ΓΑΠ. Το εγκεφαλικό αλαλούμ είναι κολλητικό ρε παιδιά;)

«Είναι η ώρα να φέρουμε τους λαούς μας πιο κοντά, να μπούμε στα βαθιά νερά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, να κολυμπήσουμε και όλοι γνωρίζουμε κολύμπι», (κρατηθείτε! Την πομφόλυγα δεν την πέταξε ο Βαγγέλης αλλά …) τόνισε ο πρώην υπουργός και υπεύθυνος τομέα εξωτερικής πολιτικής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημήτρης Αβραμόπουλος (κοτζάμ συνέδριο με φαγοπότι και γκλάμορ. Τι νομίσατε; Μόνο ένας φούσκας δανδής θα έπαιρνε μέρος; Πάρτε τώρα κι άλλον να βάλετε γνώση) παρεμβαίνοντας στο συνέδριο. (απ΄έξω πέρναγε και είπε να παρέμβει; Δεν ήταν καλεσμένος;) «Ήρθε η ώρα -πρόσθεσε- οι χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης να ξεπεράσουν τις αντιθέσεις που τις χωρίζουν». (Αυτό το έχουμε ξανακούσει μερικές χιλιάδες φορές. Τίποτα πιο πρωτότυπο; Τσάμπα σας ταϊζουμε στη βουλή;)

Αναφερόμενος στην Τουρκία, ο κ. Αβραμόπουλος επισήμανε την ανάγκη να εφαρμόσει άμεσα τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να αναγνωρίσει τη διεθνή προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αρχίζοντας από την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης. (Δημητράκη θα σε κακοκαρδίσω, αλλά εδώ στο Γιουνανιστάν δεν μας καίγεται καρφί για τη σχολή της Χάλκης. Είναι σαν να σου σηκώσανε το σπίτι οι κλέφτες κι εσύ να ζητάς πίσω το σκωροφαγωμένο σου παιδικό πουλόβερ διότι το θεωρείς κειμήλιο. Μερικοί ακόμη παγκοσμιοποιημένοι Τούρκοι υπήκοοι δεν θα προσθέσουν τίποτε στο υπάρχον παπαδαριό. Ίσα- ίσα θα κλωνοποιηθεί ο Βαρθολομαίος και ο Τούρκος θα το ανταλλάξει με … ολόκληρη Κύπρο ας πούμε. Εσύ το ξέρεις, ο Τούρκος το ξέρει. Κι εμείς το ξέρουμε. Σταματήστε λοιπόν το δούλεμα) ούτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. («ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία». Υπάρχουν κι άλλα πιο σύντομα ανέκδοτα Δημητράκη. Π.χ «όσιος Ουτσεκάς». Αυτό το βαρεθήκαμε)

Μιλώντας για τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία ο κ. Αβραμόπουλος υπογράμμισε την ανάγκη προσαρμογής του στρατιωτικού καθεστώτος στην πολιτική διαδικασία (αυτό Δημητράκη, με το συμπάθιο, αλλά είναι ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά ξένης χώρας. Εκτός αν ήδη τη θεωρείς χώρα σου, οπότε πάω πάσο) Επίσης, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία της Άγκυρας δεν θα εκμεταλλευτεί τη δυσμενή οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα. (Μπααα! Καθόλου! Το θερμό επεισόδιο είναι θέμα ημερών)

«Εμείς, ως χώρα -είπε- δεν επενδύσαμε ποτέ στην αδυναμία του άλλου, (είναι ανάγκη να διατυμπανίζεις τα λάθη μας;) άλλωστε και η Τουρκία έχει και αυτή τα δικά της προβλήματα από την οικονομική κρίση» (αυτόν τον μπαμπούλα τον χρησιμοποίησε ο Βαγγέλης. Να συνεννοείστε, να μη λέτε τα ίδια)

«Η ευρωπαϊκή κριτική έχει μειώσει τον ενθουσιασμό του τουρκικού λαού για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ», τόνισε ο διπλωμάτης Οσμάν Κουρουτούρκ, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής της Τουρκίας στη Γαλλία και τη Γερμανία. (Δεν πειράζει ρε μεγάλε. Πήρατε Ελλάδα-Κύπρο. Στους άλλους κάνετε ντου αργότερα. Τόσους αιώνες επεκτατισμό ασκείτε. Δεν κάνετε λίγη υπομονή ακόμα; Πώς κάνετε έτσι;)

Ο Τούρκος πρέσβης είπε ότι επί προεδρίας Σιράκ και Σρέντερ δεν ήταν τόσο αρνητικό το κλίμα κατά της Τουρκίας. Τώρα, πρόσθεσε, η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί άλλαξαν στάση γιατί στοχεύουν στις ψήφους της άκρας δεξιάς. (Πασά μου, τα παραμυθάκια με τους μπαμπούλες τα διηγηθήκανε οι προλαλήσαντες ΒαγγελοΔημήτρηδες. Από σένα περίμενα κάτι πιο κυνικό. Κάτι σε Νταβούτογλου π.χ «Θα το μετανιώσετε») «Σήμερα», υπογράμμισε, «η ΕΕ επιλέγει να αγνοήσει το κοσμικό σύστημα της Τουρκίας, τις δημοκρατικές της δυνατότητες, την επιρροή της και εκφράζει φόβους ότι θα αυξηθεί η ανεργία στην Ευρώπη με την ένταξή της». (Το ‘κανες πολύ μελό δερβίση μου. Αφού το ξέρετε ότι αυτοί οι Δυτικοί δεν τα «πιάνουν» τα σπαραξικάρδια. Απειλείστε να τελειώνουμε…)

Ο Τούρκος πρέσβης θεώρησε ακατανόητο το επιχείρημα που προβάλλεται από ευρωπαϊκής πλευράς ότι «η ΕΕ δεν είναι εναντίον της Τουρκίας, αλλά κατά της ένταξής της». (έλα μου ντε! Κι εγώ το ίδιο σκεφτόμουνα. Η λογικότερη δήλωση σ’ αυτό το συνέδριο της ξεφτίλας…)

Η Τουλού Γκουμουστεκίν, διευθύντρια μιας συμβουλευτικής οργάνωσης δημόσιας στρατηγικής στις Βρυξέλλες, (είπαμε: στην ονοματοδοσία σκίζουν! Από πού να τα «πιάνει» άραγε αυτή η οργανωσούλα; Τι πρακτόρια να φιλοξενεί;) μίλησε για όλο και περισσότερα εμπόδια που συναντά η Τουρκία στις διαπραγματεύσεις της με την ΕΕ, τα οποία, όπως είπε, απομακρύνουν όλο και περισσότερο την ένταξή της, αποθαρρύνοντας την κοινή της γνώμη. (Ε, απασχολείστε την κοινή γνώμη σας μανδάμ. Διασκεδάστε την. Μέχρι να μπείτε στην Ε.Ε σκηνοθετήστε κανένα σήριαλ της κακιάς ώρας με ατρόμητους Τούρκους και Ελληνίδες πουτάνες, ρίξτε κανένα αεροπλανάκι, κάντε καμιά απόβαση σε γκρίζο νησάκι, να ξεσεκλετιστεί η κοινή σας γνώμη. Ξέρετε εσείς. Εγώ θα σας τα λέω;)

Ο πρέσβης και πρώην γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Παύλος Αποστολίδης επισήμανε ότι είναι πολύ αργοί οι ρυθμοί διαπραγμάτευσης της Τουρκίας με την ΕΕ, (αγάλι-αγάλι αγαπητέ. Εκεί διαφέρει ο διαχρονικός έρωτας από το γρήγορο σεξ! Είπαμε η σχέση μας να περάσει σε άλλο επίπεδο. Οι βιασύνες βλάπτουν. Δεν στα μάθανε στη σχολή;) ενώ σημείωσε ότι και η Κύπρος επιθυμεί την τουρκική ένταξη. (Άντε πάλι. Είπαμε. Αν ο κάθε υπαλληλάκος αμφισβητεί τις εντολές του αφεντικού, μπορεί να πάει μπροστά η επιχείρηση; Δεν μπορεί)

Η ερώτηση της εβδομάδας (2)

2010-02-18T01:52:00.017+02:00

Ποιος και πότε έχει γράψει το κείμενο, αποσπάσματα του οποίου είναι τα παρακάτω:

«...Οι χασάπηδες λοιπόν της Άγκυρας ... μπορούν να εισβάλλουν, να καταστρέφουν, να καταλαμβάνουν ανενόχλητα το ένα τρίτο της Κύπρου. Μπορούν να διαιωνίζουν το έγκλημα, να δημιουργούν ντε φάκτο κρατίδιο, τη σημερινή ουσιαστική διχοτόμηση και αυριανή συνομοσπονδία με τις ευλογίες της διεθνούς κοινότητας και κυρίως των Αγγλοαμερικανών...

...ποτέ δεν ζητήθηκε από την Δύση ... η αποχώρηση των τούρκικων στρατευμάτων από την Κύπρο. Ποτέ δεν αποφασίστηκε κάποιο οικονομικό εμπάργκο ενάντια στην Τουρκία. Ποτέ δεν επιχειρήθηκε καμία στρατιωτική επιδρομή εναντίον της για να εξαναγκαστεί σε αποχώρηση. Και σήμερα τέλος οι μυστικές διαπραγματεύσεις γίνονται χωρίς να μπαίνει απ' τους Αγγλοαμερικάνους ο sine qua non όρος για οποιαδήποτε συμφωνία, η αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους.

Ο κάθε Έλληνας λοιπόν δεν μπορεί παρά να θαυμάσει την "αφοσίωση" της Δύσης στο διεθνή νόμο και να θεωρήσει τους Αγγλοαμερικάνους και τον Τούρκικο φασιστικό επεκτατισμό υπεύθυνους γι' αυτή τη νέα συνωμοσία σε βάρος της χώρας, τη νέα συρρίκνωση του ελληνισμού.

Η πολιτική της Δύσης απέναντι στην Τουρκία υπήρξε, από την εποχή του Κεμάλ και από τη στιγμή που αυτός ανέτρεψε τα πρώτα σχέδια της, πραγματικό σκάνδαλο.
Σκάνδαλο που συνίσταται σε συνεχείς παραχωρήσεις λόγω της σημαντικής γεωπολιτικής θέσης της Τουρκίας με σκοπό τον προσεταιρισμό της και τη μετατροπή της σε χωροφύλακα της Δύσης.

Σκάνδαλο που συνίσταται στην έμπρακτη και έμμεση αποδοχή από τη Δύση όλων των εγκλημάτων μιας απ' τις βασικές συνιστώσες του Κεμαλισμού, της φασιστικής πρακτικής και του επεκτατισμού. Έτσι ενώ η συνθήκη των Σεβρών, σε εφαρμογή της αρχής του δικαιώματος των εθνών στην αυτοδιάθεση, προέβλεπε τη δημιουργία Αρμενικού και Κουρδικού κράτους, η Δύση όχι μόνο συμφώνησε με την Κεμαλική Τουρκία, για τη μη δημιουργία τους μέχρι σήμερα, αλλά επί πλέον έκλεισε τα μάτια μπροστά στη γενοκτονία των Αρμενίων, των Κούρδων, των 350.000 Ποντίων, στις σφαγές των Ελλήνων. Συναίνεσε σιωπηλά στη φασιστικού τύπου επίλυση του ζητήματος των μειονοτήτων από τον Κεμαλισμό με τις σφαγές, τους άγριους διωγμούς και τις αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών.

...Όπως είναι φυσικό αυτή η σκανδαλώδης συμπεριφορά της Δύσης προς την Τουρκία είχε τραγικές συνέπειες για τις γειτονικές της χώρες με πρώτη ανάμεσα της την Ελλάδα. Συνέπειά της υπήρξε η δυσμενής επίλυση του αλυτρωτικού ζητήματος και η συνεχής συρρίκνωση του ελληνισμού μέχρι σήμερα.

... Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κώδικα, ποιων δικαιωμάτων των εθνοτήτων, η διασκορπισμένη σ' όλο το νησί τούρκικη μειονότητα 18% θεμελιώνει το δικαίωμα στην απόσχιση και διχοτόμηση, ενώ η αμιγής κουρδική μειονότητα 25% των 12 εκατομμυρίων Κούρδων, εκ των οποίων 5 εκατομμύρια συμπαγής πληθυσμός στο Τούρκικο Κουρδιστάν, δεν θεμελιώνει δικαίωμα στην απόσχιση και τη δημιουργία αυτόνομου Κουρδικού κράτους, όπως άλλωστε πρόβλεπε η συνθήκη των Σεβρών.
Βάσει ποιας δικαιοσύνης, ποιου ηθικού κανόνα, ποιου δικαιώματος των εθνοτήτων, τα νησιά που βρίσκονται στον Ειρηνικό η στον Ατλαντικό, χιλιάδες μίλια μακριά από τις μητροπόλεις, με ελάχιστες μειονότητες λευκών αποίκων, όπως τα νησιά της Μικρονησίας ή η Χαβάη είναι αμερικάνικα; τα νησιά της Μελανησίας ή τα Φόκλαντ είναι αγγλικά; η Νέα Καληδονία ή τα νησιά της Πολυνησίας και η Ταϊτή γαλλικά; και δεν είναι δίκαιο η Κύπρος, με 82% ελληνικό πληθυσμό επί χιλιάδες χρόνια, να είναι ελληνική!!! ...»

Απάντηση 25/02/2010

Το φυσικό πρόσωπο που συνέταξε το παραπάνω κείμενο είναι και θα παραμείνει άγνωστο.
Το κείμενο εμφανίζεται στην προκήρυξη της Επαναστατικής (κατά την ίδια) και Τρομοκρατικής (κατά το καθεστώς) Οργάνωσης «17 Νοέμβρη» με ημερομηνία 16/07/1991, όπου εξηγείται η επίθεσή της σε Τούρκους διπλωμάτες.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η χρήση από την οργάνωση, σαφών πατριωτικών ελληνικών επιχειρημάτων. Θυμίζω ότι εκείνη την εποχή σύσσωμος η «Δύση» είχε επιτεθεί στο Ιράκ, διότι «την έπιασε ο πόνος» για τη διεθνή νομιμότητα, που παραβιάστηκε όταν ο Σαντάμ εισέβαλε στο Κουβέιτ.

Άσχετα πάντως με τη γνώμη που μπορεί να έχει κανείς για τη «17Ν», είτε δηλαδή τη θεωρεί αγνή επαναστατική (έστω και ακραία) Οργάνωση, είτε συνονθύλευμα πρακτόρων και προβοκατόρων, η χρησιμοποίηση από αυτήν τόσο πατριωτικών επιχειρημάτων δικαιώνει τα επιχειρήματα!

Γιατί; Διαβάστε την «Ερώτηση της εβδομάδας (3)» προσεχώς.

Υ.Γ «Maximos» (πάντα διαβασμένος) και «Ερμής» (γκούγκλ-ξεγκούγκλ καμιά σημασία δεν έχει) το βρήκαν!

Η ερώτηση της εβδομάδας (1)

2010-02-06T23:40:00.013+02:00

Ο Αμερικανός λογοτέχνης (ποιητής και θεατρικός συγγραφέας) Ρόμπερτ Φροστ (1874-1963), περισσότερο και από το πλούσιο και εξαιρετικό έργο του, έχει μείνει στην ιστορία για τις θανατηφόρες «ατάκες» του.

Ποια από αυτές ταιριάζει γάντι στην Ελλάδα και στους «εκλεκτούς» της γείτονες, τον εποικισμό της, τα διάτρητα σύνορά της κτλ, αν και φαίνεται να την αγνοούν οι Αμερικανοτραφείς κατά τα άλλα κυβερνώντες των τελευταίων ετών;

Υ.Γ Επειδή οι αναγνώστες μου είναι "αετοί" και ξέρουν πολλά, τα σχόλια αυτής της ανάρτησης θα παραμείνουν κρυφά, ώστε αν το ξέρουν κάποιοι να μην ... το πάρει το ποτάμι! Η απάντηση σε μια βδομάδα, μαζί με την επόμενη ερώτηση.

Απάντηση 13/02/2010

"Good fences make good neighbors" δηλαδή "Καλοί φράχτες κάνουν καλούς γείτονες"!
Η φράση εμφανίζεται στο ποίημα "Mending Wall", αν και από πολλούς θεωρείται λαϊκή παροιμία του 17ου αιώνα.

Ο φίλος "Ερμής", ο μοναδικός που απάντησε, μου έστειλε την εξίσου θανατηφόρα "ατάκα" ... "Don't ever take a fence down until you know why it was put up" δηλαδή "ποτέ μη γκρεμίσεις ένα φράχτη, μέχρι να μάθεις γιατί φτιάχτηκε"(!) η οποία επίσης πιστώνεται στον Frost. Ομολογώ ότι δεν τη γνώριζα και τον ευχαριστώ πολύ.

Είδατε σοφία οι Αμερικανοί; Γι αυτό όποιος με ξαναπεί αντιΑμερικανό ... να του βγει το μάτι! Σας έφαγα γιαλαντζί "Αμερικανάκια" που από την Αμέρικα κρατάτε μόνο ό,τι σας συμφέρει.

Βρωμάει...

2010-01-29T15:12:00.002+02:00

Η υπόθεση βρωμάει. Όπως όλη η Ελλάδα.

Τι ακριβώς βρωμάει, θα σας γελάσω. Ψοφίμι ή βόθρος; Άγνωστο. Όσοι νομίζετε ότι αναγνωρίζετε την αηδιαστική οσμή, προσέξτε. Τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά. Δε μπορούμε να ταυτοποιήσουμε ούτε την οσμή, ούτε την πηγή της, διότι δε γίνεται να μπούμε στη λογική των πρακτόρων και προβοκατόρων. Δεν έχουμε ούτε τη γνώση, ούτε τη σωστή πληροφόρηση.

Γι αυτό θα αποφύγω να πάρω θέση. Απλώς θα απαριθμήσω μερικές «λεπτομέρειες».
Άκουσα-διάβασα διάφορα για τον εμπρησμό της συναγωγής στην Κρήτη. Και ερωτώ:

Μπορείτε να φανταστείτε κανέναν πράκτορα ξένης ή εγχώριας μυστικής υπηρεσίας, που να πηγαίνει να κάψει μια συναγωγή και να αφήνει τα χαρακτηριστικά του εκτεθειμένα σε ορατές κάμερες παρακείμενων κτιρίων; Ούτε μαθητευόμενος πράκτορας της Ουζουγκούρου, πολύ δε περισσότερο των ΗΠΑ, Βρεττανίας, Ισραήλ δεν δρα έτσι.
Οι μόνοι πράκτορες που τα κάνουν αυτά είναι εκείνοι που θέλουν να συλληφθούν (σίγουροι βέβαια ότι δεν θα πάθουν τίποτε). Αλλά γιατί να θέλουν να συλληφθούν;

Η φοβερή και τρομερή ΕΛ.ΑΣ η οποία για να συλλάβει τον Σάββα τον Ξηρό, έπρεπε να σκάσει η μπόμπα στα χέρια του και τους πιτσιρικάδες με τις κατσαρόλες χρειάζεται μερικούς μήνες να τους πιάσει, κατάφερε να αναγνωρίσει-εντοπίσει-συλλάβει-ανακρίνει αλλοδαπούς πράκτορες εντός ολίγων ωρών, έστω και με την καθοδήγηση άλλων ξένων πρακτόρων; Τι τρομερή πρόοδος είναι αυτή; Τι έκρηξη ευφυίας και αποτελεσματικότητας;

Αυτό με τους ξένους πράκτορες που βοήθησαν την ΕΛ.ΑΣ τι είναι πάλι; Αφού υπήρχαν ξένοι πράκτορες απίκο, με προεγκατεστημένο προφανώς δίαυλο επικοινωνίας-συνεργασίας με την ΕΛ.ΑΣ (διόλου παράξενο, η χώρα μας ήταν πάντα τίγκα σε μυστικές υπηρεσίες) κι αφού είχε προηγηθεί κι άλλη απόπειρα να καεί η συναγωγή, γιατί δεν έκαναν κάτι να αποτρέψουν τον εμπρησμό ούτε οι πράκτορες ούτε η ΕΛ.ΑΣ ούτε η τοπική Εβραϊκή κοινότητα; Εδώ γκαζάκια σε γραφεία πολιτευτών βάζουνε και από την επομένη ξεφυτρώνουν σεκιουριτάδες και ειδικοί φρουροί. Κοτζάμ Ισραήλ δεν μπορεί να προσλάβει σεκιούριτι; Κι αν δεν μπορεί, το ελληνικό κράτος που διαθέτει αβέρτα αστυνομικούς-Φιλιπινέζες για τον κάθε δημοσιοκάφρο, δεν μπορούσε να φυλάξει μεγάλης σημασίας θρησκευτικό χώρο που απειλείτο; Κι αν υποθέσουμε ότι άφησαν τη συναγωγή επίτηδες αφύλακτη, για να δελεάσουν τους εμπρηστές να ξαναπροσπαθήσουν, γιατί δεν επενέβαιναν έστω και την ύστατη ώρα, να τους πιάσουν στα πράσα και να σώσουν και τη συναγωγή;

Οι ανακοινώσεις όχι τόσο των Αμερικανών (τι είχες Γιάννη;) αλλά κυρίως των ΕλληνοΑμερικανών, πού αποσκοπούν; Όταν βεβηλώνονται χριστιανικές εκκλησίες στη μητέρα-Ελλάδα, οι ΕλληνοΑμερικανοί βγάζουν ανακοινώσεις;

Τα άρθρα στον ημερήσιο Τύπο και κυρίως στο διαδίκτυο που όλο και περισσότερο επισημαίνουν-ενημερώνουν-αφήνουν να εννοηθεί ότι το Ισραήλ τα ‘σπασε με την Τουρκία και καλό θα ήταν να επωφεληθούμε, είναι άσχετα με τον εμπρησμό, ή να τα βάλουμε στο ίδιο καλάθι;

Γι αυτό αν και όλοι συμφωνούμε ότι η υπόθεση βρωμάει, ας λείπουν οι βαθυστόχαστες αναλύσεις. Αυτά που διαβάζουμε ή ακούμε μάλλον απέχουν πολύ από την πραγματικότητα. Εγώ ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω. Και εμμένω:
Εγώ είμαι με τους Έλληνες. Κι όπως άλλος λαός θέλει φιλία με το λαό μου, να το αποδεικνύει εμπράκτως πλίιιζ…

Βοήθεια οι Χρυσαυγίτες!

2010-01-29T00:24:00.005+02:00

Μόνο φασίστες επιτίθενται ομαδόν σε έναν, άοπλο και παγιδευμένο. Μόνο φασίστες μπορούν να σε υποχρεώσουν με τη βία να πληρώσεις για να σου λερώσουν ένα καθαρό τζάμι.

Χθες κατά το σούρουπο, είχα μια εμπειρία τρόπον τινά «σοκαριστική». Είχα επαφή τρίτου τύπου με Χρυσαυγίτες!
Τους είδα! Τους είδα σας λέω! Είχαν όψη αποκρουστική. Απόκοσμη.

Ας τα πάρω από την αρχή.

Κάπου εκεί, κατά γραμμές ΟΣΕ μεριά, σταματάω το σαραβαλάκι μου (20ετίας παρακαλώ, τεκμήριο προνομιούχου καλοζωισμένου Έλληνα) στο κόκκινο φανάρι.

Ξαφνικά εμφανίζεται από το πουθενά (πού είχε κρυφτεί ο π…στης;), έγχρωμος οικονομικός πρόσφυγας από χώρα της Νοτιοανατολικής Ασίας (είμαι sic, δεν είμαι;), φέρων ψεύτικο-δουλοπρεπές γελάκι, όστις πουλά την πραμάτεια του. Τι είναι η πραμάτεια; Βιολί! Μάλιστα. Βιολί! Πουλάει βιολί στο φανάρι!

Φοράω κι εγώ συγκαταβατικό-ευγενικό γελάκι, λέω «όχι φιλαράκι δεν θέλω», ο τύπος φεύγει και νομίζω ότι ξεμπέρδεψα. Αμ δε!
Να κι ένας με εργαλεία, κι άλλος με χαϊμαλιά κι άλλος ένας με λουλούδια και… και… γεμίζει ο τόπος, το φανάρι γίνεται λαϊκή αγορά! Από πού ξεφυτρώνουν άγνωστο! Αρνούμαι σε όλους, αλλά αρχίζω να ψυλλιάζομαι ότι κάτι δεν πάει καλά. Σαν σκιές σκάνε μύτη, σαν φαντάσματα εξαφανίζονται, σαν πολλή οργάνωση έχουν αυτοί οι «δυστυχισμένοι». Και αμέσως οι υποψίες μου επαληθεύονται. Να ΄σου και δύο με σκουπόξυλα, από κείνα που στην άκρη έχουν σφουγγάρι και λάστιχο για πλύσιμο τζαμιών.

Εδώ δεν προλαβαίνω να αρνηθώ. Ο ένας από τη μεριά του οδηγού αρχίζει να πλένει το ΚΑΘΑΡΟ τζάμι μου με μια βρωμερή σαπουνάδα, χωρίς να πει τίποτα! Χωρίς καμιά κίνηση! Χωρίς να ζητήσει άδεια, έστω και με νοήματα. Ο άλλος στο τζάμι του συνοδηγού, κολλημένος και ακίνητος, με το σκουπόξυλο δίπλα, σαν στρατιώτης-σκοπός με το όπλο παραπόδα! Διαμαρτύρομαι και φωνάζω, αλλά τίποτα! Ακάθεκτος συνεχίζει να λερώνει το τζάμι. Βάζω τους υαλοκαθαριστήρες και εξακολουθώ τις φωνές και …δέχομαι επίθεση!

Ο από τη μεριά μου μπλοκάρει με το σκουπόξυλο τους υαλοκαθαριστήρες, κολλάει τη φάτσα του στο τζάμι, σκούζει σαν αφιονισμένος και βαράει με το χέρι το παράθυρο. Το κωλοφάναρο δε λέει να ανάψει, είμαι δεμένος με τη ζώνη, πίσω κανείς, μπροστά κανείς και ο από τη μεριά του συνοδηγού, κολλημένος ακόμα στο αυτοκίνητο (ώστε αν ξεκινήσω να τον παρασύρω) με καρφώνει με την παγωμένη-χαιρέκακη-ειρωνική φάτσα δήμιου που διασκεδάζει με την αγωνία του θύματος πριν την εκτέλεση και σηκώνει απειλητικά το σκουπόξυλο.

Η αδρεναλίνη μου στο κόκκινο, σκέφτομαι να τα παρατήσω, το σαραβαλάκι και πολύ περισσότερο η ζωή μου αξίζουν πολύ παραπάνω από λίγα ψιλά και ευτυχώς … ανάβει το πράσινο. Μαρσάρω, τραβιούνται, ξεκινάω και …τρώω μια γερή στο δεξί τζάμι με το σκουπόξυλο και μια κλωτσιά στην αριστερή πίσω πόρτα.

Και αφού την έβγαλα καθαρή (σχετικά), κάθισα και αναρωτήθηκα. Τι ήταν όλοι αυτοί; Τι ήταν αυτό που μου συνέβη;

Δια της λογικής έδωσα απάντηση: ΗΤΑΝ ΦΑΣΙΣΤΕΣ-ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ και βίωσα ακροδεξιά-ρατσιστική βία! Όχι που δεν θα τους καταλάβαινα. Εγώ είμαι ενεργός-ενημερωμένος-υποψιασμένος πολίτης. ΒΛΕΠΩ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΓΩ! ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΥΠΟ ΕΓΩ! Σε τα μας τώρα; Εξηγώ:

Τι ακούμε και διαβάζουμε όλη την ημέρα; Για ακροδεξιούς τραμπούκους, συνήθως Χρυσαυγίτες που ασκούν βία. Όπου βία και ακροδεξιά, όπου Χρυσή Αυγή και βία. Ποιος το λέει; Όλος ο κόσμος. Ο Ψυχάρης και η Μάνια. Ο Κυριακού και ο Βαρδινογιάννης. Ο Μπόμπολας και ο Αλαφούζος. Ο Πρετεντέρης και η Κέζα. Η Δάμα και ο Μίχας. Ο Μανδραβέλης και ο Θεοδωράκης (ο Σταύρος). Η Ακριβοπούλου και η Τριανταφύλλου. Ο Μάκης και ο Λάκης. Κι άλλοι πολλοί… Αντικειμενικοί, αδέσμευτοι, ανεξάρτητοι, ειλικρινείς. Σοφοί. Και προπάντων φτωχοί, μεροκαματιάρηδες. Άνθρωποι του λαού. Σαν κι εμένα κι εσάς.

ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ που έλεγε και η διαφήμιση.

Αυτοί λοιπόν που με πολιόρκησαν ήταν Χρυσαυγίτες. Μεταμφιεσμένοι προφανώς, αλλά Χρυσαυγίτες. Μόνο φασίστες επιτίθενται ομαδόν σε έναν, άοπλο και παγιδευμένο. Μόνο φασίστες μπορούν να σε υποχρεώσουν με τη βία να πληρώσεις για να σου λερώσουν ένα καθαρό τζάμι. Η λογική των έγκυρων-έγκριτων-έμπειρων-πεφωτισμένων ινστρουχτόρων του λαού είναι απλή μεν, αλλά επιστημονική, προϊόν μεγάλης σοφίας:

Σε όλο τον πλανήτη μόνο οι Έλληνες ακροδεξιοί ασκούν βία.
Οι Χρυσαυγίτες είναι Έλληνες ακροδεξιοί.
Άρα όποιος ασκεί βία είναι Χρυσαυγίτης.

Απλούστατο!

Με την ίδια ακαταμάχητη λογική συνεχίζω.

Η αστυνομία συνεργάζεται με τους Χρυσαυγίτες. Ποιος το λέει; Μα ο λαϊκός αγωνιστής-σοσιαλιστής σύντροφος υπουργός Χρυσοχοϊδης.

ΑΥΤΟΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΟΜΑΣΤΕ που έλεγε και η διαφήμιση (παιδί της TV είμαι, με ατάκες διαφημιστών μιλάω).

Η αστυνομία λοιπόν, αφού έχει συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες δεν τους πιάνει όταν ασκούν βία. Ούτε αυτούς που άσκησαν βία σε μένα τους έπιασε. Άρα ήταν Χρυσαυγίτες. Σας αποστόμωσα ε; Και πού να δείτε παρακάτω.

Είναι οι Χρυσαυγίτες και γενικά οι ακροδεξιοφασίστες στρατόκ…λοι; Είναι. Έχουν στρατιωτική εκπαίδευση και πειθαρχία; Έχουν. Είχαν τα ίδια προσόντα αυτοί που μου την πέσανε (παραλλαγή, αιφνιδιασμός, σχέδιο δράσης, οργάνωση, συντονισμός κινήσεων, ταχύτητα, ακρίβεια, ψυχολογικός πόλεμος στον εχθρό); Είχαν.

ΑΡΑ ΗΤΑΝ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ.

Στηριζόμενος στην ίδια τετράγωνη λογική αυτών «που ξέρουν-κι εμείς αυτούς ξέρουμε-αυτούς εμπιστευόμαστε» σας διαβεβαιώνω:
Οι ληστές με τα Καλάσνικοφ και τα Ούζι είναι Χρυσαυγίτες.
Οι απαγωγείς με τις χειροβομβίδες είναι Χρυσαυγίτες.
Οι λεωφορειοπειρατές είναι Χρυσαυγίτες.
Οι βιαστές-δολοφόνοι Ελληνίδων και παιδιών είναι Χρυσαυγίτες.
Οι φιλήσυχοι με τις χατζάρες και τα τσεκούρια στο ιστορικό τρίγωνο είναι Χρυσαυγίτες.
Οι δουλέμποροι-ναρκέμποροι-έμποροι σάρκας είναι Χρυσαυγίτες.

Δεν συνεχίζω άλλο.
Επαναλαμβάνω: όπου ακούτε βία, από πίσω είναι ακροδεξιοί, ναζί, Χρυσαυγίτες, φασίστες κτλ. Από αυτούς κινδυνεύουμε!
Όλοι κινδυνεύουν από τους φασίστες! Και οι ανήμποροι παππούδες. Και οι ασυνόδευτες κοπέλες. Και οι μοναχικές γιαγιάδες. Και τα παιδιά. Και οι οικογένειες. Και οι οδηγοί στα φανάρια. Και οι περιπτεράδες. Και οι βενζινάδες. Και οι έμποροι του κέντρου. Και οι κάτοικοι των φτωχογειτονιών. Και οι διερχόμενοι από το ιστορικό τρίγωνο.
Μη μασάτε που είναι σκοτεινόχρωμοι ή Ανατολικόφατσες. Μη δίνετε βάση που μιλάνε σπαστά ελληνικά ή ξένες γλώσσες. Είναι Χρυσαυγίτες που υποδύονται με επιτυχία τούς μετανάστες, για να τους συκοφαντήσουν. Μην κοιτάτε που μπουκάρουν κατά μυριάδες. Μην αναρωτιέστε που έφθασαν τέσσερα εκατομμύρια. Μην εκπλήσσεστε που τρώνε αδέσποτα. Μη δίνετε βάση που χεζοκατουράνε παντού. Χρυσαυγίτες είναι!
Είναι βέβαιο! Είναι εξακριβωμένο! Το διάβασα!
Πού το διάβασα; Στην τηλεόραση! (που 'λεγε κι ο Χάρρυ Κλυνν, δια στόματος Χαράλαμπου Τραμπάκουλα).

Ποιος είναι επιτέλους ο εχθρός;

2010-01-22T19:45:00.003+02:00

Εχθροί εποχής, όπως λέμε φρούτα εποχής.

Κάποτε στην Ελλάδα, παραφύλαγε ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» και η Αριστερά. Όποιος τολμούσε να αρθρώσει την παραμικρή αντίρρηση προς την «Εθνικήν Κυβέρνησιν», ήταν κομμουνιστής, έτρωγε κλωτσιές στα πισινά κι αν επέμενε έκανε υποχρεωτικές διακοπές εις άνυδρον νήσον.

Μετά εχθρός έγινε ο ιμπεριαλισμός και η επάρατη Δεξιά. Όποιος αμφισβητούσε το αλάθητο των «άλλων δημοκρατικών δυνάμεων» ήταν όργανο της συντήρησης και της αντίδρασης. Χλεύη από παντού, παραγκωνισμός και μετάθεση στα αζήτητα.

Τώρα Αριστεροί και Δεξιοί γίνανε μαλλιά κουβάρια. Τώρα η σύγχρονη απειλή είναι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια υπό απαγόρευση. Πας μη βάρβαρος φασίστας. Το φάρμακο για πάσαν μαλακίαν είναι ένα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο.

Επαναλαμβάνω λοιπόν το Οργουελικό ερώτημα:
Με ποιον πολεμάει η Ωκεανία; Με την Ευρασία ή την Ανατολασία;
Ποιος είναι ο αντίπαλος και ποιος ο σύμμαχος;

Και για να το κάνω λιανά:

Τι θα γίνει ρε Μεγάλα Αδέλφια (Big Brothers); Θα αποφασίσετε τέλος πάντων; Ζαλιστήκαμε. Κουραστήκαμε. Ποιον πρέπει να πολεμάμε; Ποιος είναι επιτέλους ο εχθρός της Ελλάδας;
Κατασταλάξτε σε έναν να τελειώνουμε!