Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2018

Ο ΠουΠού ο ΠουΤουΔού και η ΠουΓουΔουΜού. Μια πλαστή ιστορία.



Στον «ναό της Δημοκρατίας» οι πιστοί έχουν δικαιώματα. Το λένε οι γραφές. Το Σύνταγμα.

Κάτι διεθνή λαμόγια εμπαίζουν την Ιστορία, τη Δικαιοσύνη, τον ελληνικό λαό. Κρύβονται πίσω από κούφια λόγια και πλαστές εγγυήσεις. Για την ακρίβεια, θέλουν να κρυφτούν αλλά η χαρά δεν τ’ αφήνει. 

Όλο γελάκια δημοσιοσχεσίτικα και φούσκες ειρήνης – συνεργασίας, κι από πίσω φασισμός. Γνήσιος ιμπεριαλισμός μασκαρεμένος σε «συμφωνία», ερήμην των Ελλήνων. 

Ό,τι Νατοϊκό γεράκι υπήρχε διαθέσιμο, επιστρατεύθηκε. Ό,τι Εόκικο ερπετό λούφαζε παραζαλισμένο, βγήκε στην επιφάνεια. Να περάσει η «συμφωνία». Του Κοτζιά με τον Δημητρόφ (άστε τις Πρέσπες ήσυχες). Ψυχολογικός πόλεμος, τετελεσμένα, απειλές, δωροδοκίες. 

Εμείς εδώ έχουμε φασουλήδες. Κάτι γελοίες σκιές στον ξεσκισμένο μπερντέ που αποκαλούν «δημοκρατία». 

«Δημοκρατία». Να διαφωνεί το 80% και να επιβάλλεται «συμφωνία» με Παπαχριστόπουλους και Θεοδωράκηδες. 

Και ο εγγυητής του πολιτεύματος (λέμε και καμία ακακία να περάσει η ώρα), τσαμπουκαλεύεται τάχα, «προειδοποιεί», μιλάει «αυστηρά». Μονότονα και γραφικά. Ανέκαθεν αστείος, κατάντησε αηδία. Κονταρομαχεί (στο κενό), σκιαμαχεί, αλλά ουσιαστικά φυγομαχεί. Αν είχε λίγη, τόση δα, τσίπα θα είχε παραιτηθεί, να γλυτώσουμε από δαύτον, να γλυτώσουμε και τη Μακεδονία. 

 
Λοιπόν κύριε ΠουΠού, αξιοθρήνητε ΠουΤουΔού, αρχηγέ του προτεκτοράτου. 

Μάζεψε τ’ ασκέρι σου, τους βουλευτάδες, τους δικαστάδες και τους πρεσβευτάδες, να μετρηθούμε. Είστε μερικές εκατοντάδες θλιβεροί. Είμαστε εκατομμύρια. 

Φέρτε τη «συμφωνία» στη Βουλή. Τριακόσιοι μέσα, εκατομμύρια απέξω. Κηρύξτε και επιστράτευση. Μασκοφόρων και ροπαλοφόρων. Οι μεν αντισυγκέντρωση, οι δε τείχος από κλούβες. Οι μεν μολότοφ, οι δε χημικά, ξέρετε εσείς. Κράτος και παρακράτος εναντίον λαού. Δεν πρόκειται να φοβηθούμε, δεν πρόκειται να διαλυθούμε. 

Στον «ναό της Δημοκρατίας» οι πιστοί έχουν δικαιώματα. Το λένε οι γραφές. Το Σύνταγμα. 

Υ.Γ Όποιος σκοπεύει να αναδημοσιεύσει, να προσέξει πολύ. Το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος της Υποδιεύθυνσης Κρατικής Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ελληνικής Δημοκρατίας, καιροφυλακτεί. Εγώ δεν φοβάμαι. Δεν πάνε δα και πολλά χρόνια που το αντίστοιχο τμήμα των σκατόψυχων Απριλιανών έστελνε ραβασάκια στον πατέρα μου. Δεν φοβάμαι. Μόνο που κοιτάζω στα μάτια τους γιους μου (ΑμεΑ και οι δύο) και ντρέπομαι… 

Δεν υπάρχουν σχόλια: