Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Ασφαλώς και ΔΕΝ καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Μια φιλοσοφική προσέγγιση προς υπεράσπιση του λαού και της πατρίδας.



Το 1916, στο Γερμανικό επιστημονικό περιοδικό Physikalische Zeitschrift (Επιθεώρηση Φυσικής) δημοσιεύθηκε άρθρο του Αλβέρτου Αϊνστάιν προς τιμήν του αποβιώσαντος Έρνστ Μαχ (1838-1916), εξέχοντος φυσικού και φιλοσόφου του 19ου-20ου αιώνα. 
Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν (1879-1955), δεν χρειάζεται ασφαλώς συστάσεις ως επιστήμονας, είναι απαραίτητο όμως να υπενθυμίζεται πάντα η τεράστια συμβολή του στη Φιλοσοφία, μέσω της φιλοσοφίας της Επιστήμης, στην οποία κληροδότησε εξίσου όσα και στην Επιστήμη. 
Στο αφιέρωμα λοιπόν του περιοδικού στον Μαχ, ο Αϊνστάιν συνοψίζει την προσωπική του φιλοσοφική άποψη, ως εξής (μετάφραση δική μου από αγγλικό κείμενο που περιλαμβάνεται στη Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια της Φιλοσοφίας, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ των ΗΠΑ): 

«Έννοιες που έχουν αποδειχθεί χρήσιμες για την τακτοποίηση των πραγμάτων, εύκολα αποκτούν τέτοια επιρροή πάνω μας, ώστε να λησμονούμε τη γήινη προέλευσή τους και να τις δεχόμαστε ως ακλόνητες αρχές. Έτσι, αποκτούν σφραγίδα «προαπαιτούμενων» για τη σκέψη, «εξορισμού αληθειών» κτλ. Το μονοπάτι της επιστημονικής προόδου έχει συχνά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, καταστεί αδιάβατο λόγω τέτοιων λαθών. Για τον λόγο αυτό, δεν είναι καθόλου άσκοπο να καταπιαστούμε με την ανάλυση των παλαιών κοινόχρηστων εννοιών και να εκθέσουμε τις συνθήκες από τις οποίες η δικαιολόγηση και η χρησιμότητά τους εξαρτώνται, το πώς ωρίμασαν, η καθεμιά ξεχωριστά, από τα εμπειρικά δεδομένα. Με τον τρόπο αυτό η μεγαλειώδης αυθεντία τους θα διαρραγεί.».

Είναι λοιπόν τεκμηριωμένη και απολύτως σαφής η σχετικότητα την οποία ο Αϊνστάιν προσδίδει σε έννοιες χρήσιμες μεν, οι οποίες όμως κλονίζονται όταν αναλυθούν υπό συνθήκες διαφορετικές από τις συνήθεις. Αυτή του άλλωστε η «φιλοσοφία» ήταν που του επέτρεψε να αμφισβητήσει την έως τότε απόλυτη σταθερά του φυσικού κόσμου: τον χρόνο. 

Κατ’ επέκταση, ας εξετάσουμε ορισμένες «σταθερές» από εκείνες που η Εξουσία επιχειρεί να επιβάλλει ως απόλυτες και διαχρονικές αλήθειες, ιδιαίτερα σε λαούς που δοκιμάζονται, όπως ο δικός μας. 

«Καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται». 

«Δεν διεκδικούμε τίποτε, δεν παραχωρούμε τίποτε». 

«Το κράτος έχει συνέχεια». 

Γενικές και αόριστες, βασίζονται σε θεωρητικά «ηθικά» θεμέλια (καταδίκη βίας, εξορκισμός αλυτρωτισμών –άρα εθνικισμών-, διαχρονικότητα –άρα αξιοπιστία- κράτους) και δίνουν την εντύπωση «Εντολών» από κάποιο Υπέρτατο Ον, η παράβαση των οποίων ανοίγει την Πύλη της Κολάσεως για τους θνητούς. 

Η υιοθέτησή τους αποτελεί προϋπόθεση για τη λήψη πιστοποιητικού πολιτικής ορθότητας (είναι το σύγχρονο ανάλογο της αποκήρυξης του κομμουνισμού προς απόκτηση πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων, που άνοιγε κάποτε τον δρόμο σε έναν «εθνικόφρονα» βίο λοβοτομής και βολέματος). 

«Καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται». 

Στη συνείδηση του απλού ανθρώπου, η βία ταυτίζεται με την απρόκλητη φυσική βία ενός αντικοινωνικού πλάσματος, το οποίο στερούμενο συναισθημάτων και επιχειρημάτων καταφεύγει σε βιαιοπραγίες προκειμένου να ωφεληθεί σε κάτι ή να επιβάλλει τις απόψεις του. 

Το γλωσσικό τέχνασμα συνολικής καταδίκης της βίας όμως, δήθεν ανεπιτήδευτο αφού δεν κάνει «διακρίσεις» μεταξύ των δραστών, δεν είναι παρά τσουβάλιασμα αδίκων και δικαίων και ισοπέδωση κινήτρων. 

Η (αυτο)αμυντική βία ενός τυραννισμένου λαού έναντι οποιουδήποτε δυνάστη, εξωτερικού ή εσωτερικού, και η τιμωρητική βία εις βάρος προδοτών, δεν μπορούν να τσουβαλιάζονται με τις υπόλοιπες, διότι τότε ακυρώνονται οι ποταμοί αίματος για την ελευθερία και οι παραδειγματικές ποινές των εχθρών του λαού. 

Άλλωστε, κατά τον Όργουελ, οι «ειρηνιστές» (pacifists) είναι σε θέση να καταδικάζουν τη βία επειδή κάποιοι άλλοι είναι πρόθυμοι να την ασκήσουν για λογαριασμό τους!


Ο Όργουελ βεβαίως αναφέρεται σε αντιμιλιταριστές παντός τύπου, οι οποίοι απολαμβάνουν την ελευθερία να καταδικάζουν τους στρατούς και τις ένοπλες συρράξεις επειδή αγνά λαϊκά παιδιά υπηρετούν τη θητεία τους προστατεύοντάς τους. Ωστόσο, ο γίγας αυτός της σκέψης, δεν θα είχε φαντάζομαι αντίρρηση να συμπεριλάβουμε και τους σύγχρονους εξουσιαστές που καταδικάζουν τη βία εν μέσω σωματοφυλάκων και πραιτωριανών. 

«Δεν διεκδικούμε τίποτε, δεν παραχωρούμε τίποτε». 

Αρχίζοντας από το δεύτερο μέρος, διαπιστώνουμε απόλυτη και αφόρητη υποκρισία. Όσοι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία χρέους, με υποθήκευση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, κουνούν το δάχτυλο και αναφωνούν «δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή γης». Θα ήταν αστείο, αλλά δυστυχώς είναι τραγικό. 

Και τώρα το καυτό πρώτο μέρος: «δεν διεκδικούμε τίποτε». Πώς προέκυψε κάτι τέτοιο, ποιος το αποφάσισε και με ποιο σκεπτικό; Όχι βέβαια ο ελληνικός λαός. 

Πρόκειται για την επιβληθείσα δια της βίας άποψη των επαγγελματιών της πολιτικής, οι οποίοι σε έναν παροξυσμό πατερναλισμού και «ρεαλισμού» (κυνισμού και εθελοδουλίας) μας πληροφορούν εσχάτως ότι «εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με το θυμικό», εννοώντας προφανώς ότι εξωτερική πολιτική γίνεται μόνο με κρυφά αλισβερίσια, εντολές άνωθεν, δωροδοκίες, εκβιασμούς, απειλές, πρακτοριλίκια και άλλα «διπλωματικά όπλα». 

Το δόγμα υποθέτω ότι επιχειρεί να εξοβελίσει τους μύθους περί χαμένων πατρίδων, οι οποίοι στα χέρια ανίκανων και θερμοκέφαλων ελληναράδων, αντί να ενισχύσουν το έθνος, το συρρίκνωσαν προσθέτοντας εθνικές τραγωδίες. Αν και αυτό είναι προφανώς αληθές, γιατί δεν μπορούμε να υπερφορτώσουμε τεχνητά το δικό μας μέρος της πλάστιγγας, ώστε να εξισορροπήσουμε την υπερφόρτωση των απέναντι; Γιατί δεν επιτρέπεται να διεκδικούμε την Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να σώσουμε τα νησιά μας; Γιατί απαγορεύεται να κυκλοφορήσουμε χάρτες της Μεγάλης Ελλάδας που να περιλαμβάνουν την Βόρειο Ήπειρο και την (ψεύτικη) Βόρειο Μακεδονία, προκειμένου να γλυτώσουμε τη Βόρεια Ελλάδα; 

Ποιο ακριβώς είναι το αντίβαρο στον υπαρκτό εθνικισμό των γειτόνων; Το «διεθνές δίκαιο» των πλανηταρχών; Ο ραγιαδισμός; Η πολιτική κατευνασμού; Ο σχετικισμός και οι ανοησίες περί της αλήθειας του άλλου; Τα ρομαντικά τσιτάτα περί «φιλίας και συνεργασίας των λαών»; Τα αυστηρά μηνύματα των διακοσμητικών γλαστρών του προεδρικού Μεγάρου; 

Ποιος είναι τέλος πάντων αυτός που με πάγια διαταγή μάς αποτρέπει από το να γίνουμε αντιρροπιστικά εθνικιστές, όταν ακόμη και ο άπατρις κύριος Κόινερ (φανταστικός ήρωας του Μπρεχτ) μεταμορφώθηκε, έστω και για λίγο, σε εθνικιστή επειδή υποχρεώθηκε σε ταπείνωση από εθνικιστή αξιωματικό, κατακτητή της χώρας του; 

Είναι αναγκαιότητα η διεκδίκηση. Είναι όρος επιβίωσης. 

«Το κράτος έχει συνέχεια». 

«Κράτος» είναι διοικητικός όρος. Το κράτος είναι ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου για πολιτική οργάνωση και άσκηση εξουσίας. Υπό αυτή την έννοια, την αυστηρά γραφειοκρατική, ασφαλώς έχει «συνέχεια» και βεβαίως οι δεσμεύσεις του πρέπει να τηρούνται. Δυστυχώς για τους καρεκλοκένταυρους όμως, κράτος χωρίς λαό δεν υφίσταται. Η ύπαρξη κράτους προϋποθέτει ύπαρξη λαού και όχι το αντίστροφο. Το κράτος υπάρχει προς χάριν του λαού και είναι υποχρεωμένο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και μόνον. Οτιδήποτε άλλο είναι δευτερεύον. Οτιδήποτε διαφορετικό είναι εξορισμού ανήθικο. 

Προδοτικές πράξεις εις βάρος του λαού και δράσεις εναντίον των συμφερόντων του, ασφαλώς και δεν μπορεί να έχουν «συνέχεια», ούτε βεβαίως υπογραφές αντίθετες με τη βούλησή του έχουν οποιαδήποτε ισχύ. «Συνέχεια» στην προδοσία και στην αντιλαϊκή πολιτική μόνο ως μαύρο χιούμορ μπορεί να εκληφθεί. 

Καλά θα κάνουν λοιπόν οι νενέκοι και οι φαύλοι που κυβερνούν ερήμην του λαού να προσέξουν πολύ. Το δίκαιο είναι με το μέρος του λαού. Οι Εντολές των ΑρχιΤεκτόνων της Παγκοσμιοποίησης απορρίπτονται. 

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2018

Έφθασε η ώρα να κόψουμε λαιμούς.



Μια σειρά από πρωθυπουργούς (Σημίτης, Καραμανλής σύζυγος Παζαΐτη, Γ. Παπανδρέου, Σαμαροβενιζέλος), φρόντισαν να ροκανίσουν αργά και σταθερά τα θεμέλια της πατρίδας. Λίγο ο ένας, πολύ ο άλλος, παραχώρησαν την, ούτως ή άλλως περιορισμένη, κυριαρχία τής χώρας στους φονιάδες (οικονομικούς και στρατιωτικούς) των Βρυξελλών. Έστρωσαν μάλιστα και κόκκινο χαλί σε τυχάρπαστους Τσιπροκαμμένους, για να παραδώσουν οι τελευταίοι τα κλειδιά, να ολοκληρώσουν δηλαδή τη βρωμοδουλειά. 

Πού βρισκόμαστε τώρα το βλέπει ο καθένας. Εντάξει, όχι ο καθένας. Ο εργολάβος των δημοσίων έργων δεν το βλέπει. Ο βιομήχανος που είδε τα κέρδη του να απογειώνονται δεν το βλέπει. Το «αυτοδημιούργητο» λαμόγιο που έφτιαξε αυτοκρατορία δεν το βλέπει. Όποιος διόρισε την κόρη του (αυτή που η γειτονιά κάτι σε –άνα την ανέβαζε και την κατέβαζε) στο Δημόσιο, δεν το βλέπει. Γενικά, όποιος κοιτά το συμφέρον του, δεν βλέπει όσα οι υπόλοιποι. 

Εμείς το βλέπουμε. 

Απώλεια Ιστορίας, απώλεια εθνικής κυριαρχίας, απώλεια εδαφών-υδάτων-εναέριου χώρου, απώλεια επιστημόνων και απώλεια ψυχών. 

Ο ένας φονιάς έρχεται εδώ να μπεκρουλιάσει και του κρατάμε το αλεξήλιο. Ο άλλος φονιάς μας λέει ότι είμαστε περιορισμένων δικαιωμάτων και δεν μπορούμε να απαιτούμε. Ο παράλλος μιλάει καθαρά για μεταβολή συνόρων. 

Διαπρεπείς ιθαγενείς παρλαπίπες (Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος) και άλλοι παραγεμισμένοι με χαβιάρι φασιανοί, αμολάνε «βαρυσήμαντα μηνύματα με πολλούς αποδέκτες», τάχα ότι φυλάνε Θερμοπύλες. Καλούν και σε ενότητα. Του κολίγα με τον κοτζάμπαση. Του ιδεολόγου με τον φελλό. Του πατριώτη με τον εθνομηδενιστή. 

Προσβολές, εκβιασμοί, φοβέρες, από Ευρωατλαντικούς πολιτικούς ταγούς, κατ’ ουσίαν πολιτισμικούς τράγους. 

Ένα μάτσο κερατάδες, άλλοι απευθείας απόγονοι τυχοδιωκτών και αποικιοκρατών, άλλοι μπάσταρδοι των Ναζίδων, φίλοι υποτίθεται, εταίροι και σύμμαχοι, ξεδιψούν με το αίμα μας. 

Μια παγκόσμια ελίτ κοινών δολοφόνων, με συνεργάτες την εγχώρια ελίτ δοτών και προθύμων, απειλεί πλέον την ίδια την επιβίωσή μας. 

Γκαρσόνια χρεωμένα, ευτυχή για τα φιλοδωρήματα. Αυτό είναι το μέλλον μας. 

Ασφυξία. Το οξυγόνο τελειώνει. 

Η επιβίωσή μας απαιτεί να κόψουμε λαιμούς. 

Το πλήρες σχέδιο βίαιης ανατροπής του σάπιου αυτού καθεστώτος και εγκαθίδρυσης Λαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας θα το βρείτε ΕΔΩ.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Τα ράκη του φθαρμένου καθεστώτος απειλούν πλέον τον ίδιο τον πολιτισμό.



Απόπειρα φίμωσης του «Άρδην»: Μια ιστορία πολιτικοδικαστικής τρέλας. 

Του Γιώργου Καραμπελιά 
Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα τού «Άρδην». 

Όπως ίσως έχει ήδη πληροφορηθεί ο αναγνώστης, αυτές τις ημέρες, εκτυλίσσεται μία προσπάθεια βίαιης έξωσης και καταστροφής του μοναδικού ίσως ανεξάρτητου και αυτόνομου χώρου πολιτιστικού και πολιτικού προβληματισμού, του Κέντρου Πολιτικής και Πολιτισμού «Ρήγας Βελεστινλής», στο Σύνταγμα, Ξενοφώντος 4. Εκεί στεγάζονται το κίνημα ΑΡΔΗΝ, το ομώνυμο περιοδικό, που εκδίδεται από το 1996, η Εταιρεία Μελέτης Ελληνικού Πολιτισμού, με πρόεδρο τον ζωγράφο και καθηγητή Σωτήρη Σόρογκα, και το περιοδικό που αυτή εκδίδει, ο νέος Λόγιος Ερμής –ένα από τα σημαντικότερα περιοδικά επιστημονικού και φιλοσοφικού προβληματισμού– η μηνιαία εφημερίδα Ρήξη, που εκδίδεται από το 2007, και οι Εναλλακτικές Εκδόσεις, που έχουν ιδρυθεί το 1980 και έχουν εκδώσει πάνω από 250 τίτλους βιβλίων. 

Η συνέχεια εδώ.

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Φύλλο συκής οι πολιτικές και νομικές προσεγγίσεις τού Σκοπιανού προβλήματος. Η γύμνια των ιμπεριαλιστών όμως δεν κρύβεται.



Αρκετοί ειδικοί (χωρίς εισαγωγικά), όπως πολιτικοί επιστήμονες, νομικοί, διπλωμάτες και άλλοι, αρθρογραφούν τελευταίως για το Σκοπιανό πρόβλημα, με επιχειρήματα είναι η αλήθεια, σε πλαίσιο επιστημονικό και με όρους πολιτικής φιλοσοφίας, με καλές ως φαίνεται προθέσεις, και νηφάλια. 

Οι άνθρωποι αυτοί, άγνωστοί μου οι περισσότεροι, στους οποίους δεν καταμαρτυρώ κάτι, εκφράζουν και αναλύουν τη γνώμη τους, όπως έχουν κάθε δικαίωμα και αποβλέπουν βεβαίως στην ενημέρωση των υπολοίπων που δεν έχουμε εξειδικευμένο επί του θέματος υπόβαθρο. 

Μία τέτοιου είδους ανάλυση, εκπαιδευτική θα την έλεγα, μπορείτε να διαβάσετε εδώ

Δυστυχώς θα πρέπει να είμαι ωμός. Να απορρίψω, όχι ασφαλώς την ουσία των λεγομένων και γραφομένων τους (δεν δύναμαι να την κρίνω), ούτε την αναγκαιότητά τους, αλλά τη χρησιμότητά τους. 

Ως βάση της δικής μου σκέψης, χρησιμοποιώ την κυνική, ισοπεδωτική πράγματι, φράση του Αμβροσίου Μπιρς: «Πολιτική = πόλεμος συμφερόντων, μεταμφιεσμένος σε υγιή αντιπαράθεση αρχών και αξιών». 

«Προκατάληψη» θα πείτε και μάλλον θα έχετε δίκαιο σε θεωρητικό επίπεδο. Διότι πρακτικώς, δύσκολα θα μπορέσετε να ανακαλέσετε στη μνήμη σας πολιτικούς με αποδεδειγμένα αγνά ελατήρια. 

Δυστυχώς λοιπόν, η εντιμότητα των θεωρητικών αναλυτών και οι σπουδαίες ιδέες που μεταχειρίζονται, επέχουν θέση φύλλου συκής. Τις προβάλλουν οι έχοντες συμφέροντα, με σκοπό να κρυφτούν από πίσω τους, όταν διαπιστώνουν ότι η δυσφήμιση των αντιφρονούντων δεν έχει αποτέλεσμα. 

Καμία σημασία δεν έχουν οι διαφορές εννοιών όπως εθνότητα, εθνικότητα, ιθαγένεια, όταν έχουμε να κάνουμε με οικονομικές και στρατιωτικές αυτοκρατορίες. Αυτές είναι ωραίες συζητήσεις για υγιείς κοινωνίες. Όταν το διακύβευμα είναι βάσεις θανάτου, περιττεύουν. 

Ας γίνει καθαρό: 

δεν μας ενδιαφέρουν οι νομικές, φιλοσοφικές και πολιτικές λεπτομέρειες του Σκοπιανού, εφόσον πίσω από το πρόβλημα αυτό κρύβονται συμφέροντα ισχυρών με βεβαρημένα μητρώα. 

Αδιαφορούμε για τις νομικές και πολιτικές αποχρώσεις μιας συμφωνίας που ως μοναδικό σκοπό έχει τη δημιουργία τετελεσμένων προς όφελος ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. 

Δεν ασχολούμαστε με νομικές και πολιτικές διατυπώσεις γραφειοκρατικών κειμένων που συντάσσονται ερήμην του λαού. 

Το Σκοπιανό ζήτημα είναι δημιούργημα απολυταρχικών καθεστώτων του παρελθόντος, το οποίο υιοθέτησαν απολυταρχικά καθεστώτα του παρόντος, για να εδραιώσουν το εξίσου απολυταρχικό μέλλον τους. 

Αντί άλλου επιλόγου, σας παραθέτω απόσπασμα του βιβλίου «Εθνικισμός εξ Αριστερών» («Nationalism from the Left») του κυρίου Γιάννη Σύγκελου, από τις εκδόσεις Brill, σειρά «Βιβλιοθήκη Βαλκανικών Σπουδών» 2011, σε δική μου μετάφραση από την αγγλική. Το έργο εξετάζει την ιστορία του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων και στη σελίδα 30 διαβάζουμε (εντός παρενθέσεων δικές μου επεξηγήσεις): 

«… η Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία δημιουργήθηκε το 1920 και σύντομα έθεσε το Μακεδονικό ζήτημα σε υψηλή προτεραιότητα. Η Κομιντέρν (η 3η Διεθνής) πίστευε ότι το σύνθημα για ανεξάρτητη Μακεδονία και Θράκη, θα έφερνε τις μειονοτικές οργανώσεις όπως η IMRO (Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση Εσωτερικού· λίγο πιο πάνω ο συγγραφέας την ορίζει σαφώς ως «σημαντική παραστρατιωτική τρομοκρατική οργάνωση, που είχε καταστεί κράτος εν κράτει στην περιοχή τού Πιρίν») σε συμμαχία με τους κομμουνιστές και θα διευκόλυνε τον σχηματισμό ενιαίου επαναστατικού μετώπου, το οποίο θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει τις Βαλκανικές Μοναρχίες και να συνεργαστεί με την Σοβιετική Ένωση.». 

Γι’ αυτό λοιπόν πρόκειται: 

Για Εθνικισμό εξ αριστερών των γειτόνων μας, τον οποίο υιοθέτησαν οι σύγχρονες υπερδυνάμεις προς το δικό τους συμφέρον. 

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Οι δεξιές γκουβερνάντες του Τσίπρα μας εμπαίζουν και προκαλούν.



Στην κλασσική ταινία «Κάτι κουρασμένα παλικάρια», ο «Κουνέλας» (Χρόνης Εξαρχάκος), ένας γραφικός απατεωνίσκος των σαλονιών, μεσάζων και βοηθός κομπιναδόρος, συζητώντας με την μεγαλοαπατεώνισσα κυρία Μαλτέζου (Μέλπω Ζαρόκωστα) για το ποσό που θα αποσπάσουν ξεγελώντας τον υπερφίαλο και αφελή επιχειρηματία Ντίνο Διαμαντίδη (Λάμπρος Κωνσταντάρας), όταν εκείνη προτείνει 500-600 χιλιάδες, αναφωνεί: «Ααα είναι πολλά! 400 χιλιάδες. Είναι φίλος μου!». 

Λίγο αργότερα, ισχυριζόμενος ψευδώς ότι η Μαλτέζου έχασε τα χρήματα στο καζίνο και η δική του επέμβαση εμπόδισε μεγαλύτερη χασούρα, ασκεί ψυχολογική πίεση στον Ντίνο Διαμαντίδη για να δώσει ο τελευταίος αυτό το ποσό ως ολιγοήμερη διευκόλυνση (δανεικά κι αγύριστα) και στην οργισμένη αντίδραση του επιχειρηματία «… μου ζητάς να σκάσω τετρακόσια χιλιάρικα!» απαντά με την αληθή επί της ουσίας ατάκα: «τι να σου κάνω, έπρεπε να την αφήσω να σκάσεις εξακόσια ή πεντακόσια! Εγώ την συγκράτησα κύριέ μου!». 

Η φιλοσοφικών προεκτάσεων αυτή στιχομυθία που συνέγραψαν οι γίγαντες σεναριογράφοι Γιαλαμάς - Πρετεντέρης, βρίσκει, θα συμφωνήσετε παρακάτω, εφαρμογή στην ιλαροτραγωδία της σύγχρονης Ελληνικής πολιτικής σκηνής. 

Σύμφωνα με τα φερέφωνα των Καμμένου - Παυλόπουλου στο διαδίκτυο (Olympia.gr), αλλά και συντηρητική εφημερίδα με μεγάλο, καθώς φαίνεται, σεβασμό στον Παυλόπουλο (Εστία), ο τελευταίος διαδραμάτισε σοβαρό ρόλο στη συμφωνία Αθηνών - Σκοπίων, εξ αποστάσεως και εκ του ασφαλούς βεβαίως - βεβαίως, νουθετώντας τους διαπραγματευτές Τσίπρα - Κοτζιά, ώστε να κατοχυρώσουν την πρόβλεψη των αλλαγών του Συντάγματος των Σκοπίων, ως όρου της συμφωνίας. Δεν διστάζουν μάλιστα, οι «άνθρωποι του Προέδρου», να προσθέσουν και γαρνίρισμα στο ανδραγάθημα: Ο Σούπερ Πρόεδρος δεν περιορίστηκε μόνο στην αποστολή «βαρυσήμαντων μηνυμάτων με πολλούς αποδέκτες» (έτσι αποκαλούν οι παπαγάλοι τα φληναφήματα των ανδρεικέλων), αλλά τόλμησε (διάσημος άλλωστε για την τόλμη του ο Παυλόπουλος) να στήσει και καυγά με τον «Κακό» της ιστορίας Κοτζιά! 

 
Υπονοούν δηλαδή οι προπαγανδιστές αυτοί, ότι αν ο Παυλόπουλος δεν έπαιρνε τον Τσίπρα από το χέρι, ο κακός Κοτζιάς θα είχε ξεπουλήσει τα πάντα. Αυτό βεβαίως σημαίνει ότι Καμμένος - Παυλόπουλος συνεργάζονται με κάποιον που θέλει το κακό της πατρίδας, αλλά αυτά για τους αβανταδόρους είναι ψιλά γράμματα. Επίσης σημαίνει ότι ο Παυλόπουλος προτίμησε να μετέχει στον ακρωτηριασμό της Ελλάδας περιορίζοντάς τον, παρά να παραιτηθεί αποτρέποντάς τον εντελώς, αλλά αυτά για τους κράχτες είναι πολύπλοκα νοήματα. Σημαίνει ακόμη ότι ο Παυλόπουλος μπορεί να μην επιβλήθηκε από τον Τσίπρα αλλά να επιβλήθηκε στον Τσίπρα, αλλά αυτά για τους παπατζήδες είναι λεπτομέρειες. 

Αν το σενάριο δεν ισχύει, καμία έκπληξη. Οι εντιμότατοι φίλοι του Πάκη, ψεύδονται για μια ακόμη φορά. 

Αν το σενάριο ισχύει, ακόμη χειρότερα. Έχουμε πιστή αντιγραφή του σεναρίου Γιαλαμά - Πρετεντέρη, μέχρις σημείου πλήρους λογοκλοπής: 

Ένας συνεργός των απατεώνων, «φίλος» κατά τα άλλα των θυμάτων, εμφανίζεται στους εξαπατηθέντες διεκδικώντας δάφνες, επειδή κατά την εκτέλεση του εγκλήματος πέτυχε να περιορίσει το μέγεθος της απάτης και απέτρεψε τους απατεώνες από το να εξουθενώσουν εντελώς τα θύματα! 

Αυτό, επιτρέψτε μου, είναι το άκρον άωτον του κυνισμού απέναντι στον λαό. Είναι προσβολή της νοημοσύνης του σκεπτόμενου πολίτη. Είναι μια κακοήθης επίδειξη θράσους κάποιων ηθικών και πολιτικών νάνων προς τον απλό Έλληνα. 

Να σταματήσει λοιπόν ο Παυλόπουλος και οι λοιποί ολίγιστοι να επικαλούνται τις δυσμενείς συγκυρίες. Να σταματήσουν να δικαιολογούνται ότι έκαναν το καλύτερο δυνατόν, δεδομένων των συνθηκών. Να πάψουν να εμφανίζουν τα ξένα συμφέροντα που υπηρετούν, ως ταυτόσημα με εκείνα του ελληνικού λαού. 

Να σταματήσουν οι δεξιές γκουβερνάντες του Τσίπρα (Καραμανλήδες, Παυλόπουλοι, Καμμένοι) να μας εμπαίζουν και να προκαλούν. Όσοι του άνοιξαν τον δρόμο η/και τον καθοδήγησαν για την καταστροφή της Ελλάδος θα λογοδοτήσουν. Οι δεξιοί μίσθαρνοι Ουάσιγκτον - Βρυξελλών που πήραν απόσπαση στην αυλή των εθνομηδενιστών θα τιμωρηθούν. Ίσως και σκληρότερα από τον Τσίπρα. 

Στην αντίθετη περίπτωση η επιβίωση του έθνους είναι εξαιρετικά αμφίβολη. 

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Χωρίς λόγια…



Χωρίς λόγια… 


ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ! (Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες «ποικιλίες» της «αριστεράς»…)



Του Θύμιου Παπανικολάου
Αναδημοσίευση απο το «Ρεσάλτο».

Οι παραδοσιακές δυνάμεις της αριστεράς, σε όλες σχεδόν τις «αντιμνημονιακές» τους ποικιλίες και πολυχρωμίες, οι οποίες αντιπολιτεύονται την κυβερνώσα «αριστερά» των ανδρεικέλων του ΣΥΡΙΖΑ, επί της ΟΥΣΙΑΣ δεν διαφέρουν από το ΣΥΡΙΖΑ. 
Στα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα της εποχής μας, η ίδια η αντίληψη και η φιλοσοφία, η ίδια η ΛΟΓΙΚΗ του ΣΥΡΙΖΑ, ΔΙΑΠΕΡΝΑ το σύνολο της παραδοσιακής αριστεράς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων: 
Η Αντίληψη, η Φιλοσοφία και η ΛΟΓΙΚΗ των ιδεολογικών μυθολογιών της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης (της εξουσίας των ΥΠΕΡ-εθνικών ελίτ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου).

Η συνέχεια ΕΔΩ

Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

ΠΡΟΣΟΧΗ! Η φημολογία περί πτώσης της κυβέρνησης είναι προπαγάνδα της ίδιας της κυβέρνησης!



Πρέπει να ξεκαθαριστεί και τονιστεί: 

Όλες οι φήμες περί πιθανής πτώσης της κυβέρνησης, όπως και οι αντίστοιχες περί «θνησιγενούς» συμφωνίας Τσίπρα - Ζάεφ έχουν προέλευση την ίδια την κυβέρνηση. Σας θυμίζω ότι υπουργός προπαγάνδας είναι ο κύριος Νίκος Παππάς. 

Συγκεκριμένα: 

Ακούμε και διαβάζουμε ότι αν ξαναγίνει πρόταση μομφής ο Καμμένος θα ρίξει την κυβέρνηση. Αν η συμφωνία φθάσει στη Βουλή ο Καμμένος θα ρίξει την κυβέρνηση. Αν η συμφωνία φθάσει στη Βουλή ο Καμμένος θα καταψηφίσει. Αν η συμφωνία φθάσει στη Βουλή ο Καμμένος θα θέσει θέμα κομματικής πειθαρχίας και θα διαγράψει όσους δεν συμμορφωθούν. Αν η συμφωνία φθάσει στη Βουλή ο Καμμένος θα απαιτήσει πλειοψηφία 180 βουλευτών ώστε να μην περάσει. 

Τι παρατηρείτε; 

ΟΛΕΣ οι παραπάνω προτάσεις, αλλά και όσες είναι δυνατόν να προκύψουν από συνδυασμό των ίδιων βασικών εννοιών (συμφωνία, κυβέρνηση, Βουλή) περιέχουν τις λέξεις ΑΝ και ΚΑΜΜΕΝΟΣ. 


Υποθετικές προτάσεις με βάση το τι θα πράξει το πλέον αναξιόπιστο πρόσωπο στον πλανήτη. Δεν πρέπει να τις λαμβάνουμε υπόψιν κι αν είναι δυνατόν να μην καταγράφονται καν από την αντίληψή μας. Να τις αγνοούμε έστω κι αν απαιτείται πολλή και συνειδητή προσπάθεια (αυτός είναι ο πρώτος τρόπος αντίδρασης στη συντονισμένη προπαγάνδα). 

Επαναλαμβάνω ότι η συμφωνία δεν θα κολλήσει πουθενά, αλλά επειδή δεν φτιάχτηκε για να εφαρμοστεί καμία σημασία δεν έχει κι αν κολλήσει. Η συμφωνία φτιάχτηκε για να δημιουργήσει τετελεσμένα και μέχρι στιγμής το καταφέρνει. Οι ασυναρτησίες του Καμμένου απλώς κερδίζουν χρόνο. Για τη συμφωνία, για τον ίδιο, για τον Τσίπρα. 

Η συμφωνία μπορεί ΣΙΓΟΥΡΑ να μην κυρωθεί (από την πλευρά μας, διότι από την πλευρά των Σκοπιανών δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει τι θα γίνει) μόνο με την παρακάτω αλληλουχία γεγονότων: 
1) Παραίτηση Παυλόπουλου πριν την κύρωση της από τη Βουλή 
2) Εκλογές 
3) Νέα Βουλή με συσχετισμό δυνάμεων που να αποτρέπει την κύρωσή της. 

Τα υπόλοιπα όπως «η κυβέρνηση μεθοδεύει την πτώση της», «η συμφωνία θα κολλήσει στα Σκόπια» και «ο Καμμένος θα ρίξει την κυβέρνηση» είναι χοντροκομμένη προπαγάνδα του κυρίου Παππά, με σκοπό να αποπροσανατολίσει εχθρούς και φίλους. 

Η κυβέρνηση σκοπεύει να εξαντλήσει και το τελευταίο δευτερόλεπτο στην εξουσία και να εδραιώσει τα τετελεσμένα. 

Τα πράγματα για πρώτη ίσως φορά μετά από δεκαετίες είναι πολύ σοβαρά. Διακυβεύεται ουσιαστικά η επιβίωση μας ως λαού. Ασφαλώς δεν θα δώσουμε στον κύριο Παππά τη χαρά να χαθούμε στην ομίχλη της προπαγάνδας του… 

Υ.Γ Θα ακολουθήσει κείμενο σχετικά με τη Δεξιά, σε ολίγον έντονο ύφος… 

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Ο σωματοφύλακας του Τσίπρα.



Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε… 


Ρηματική διακοίνωση για το Σκοπιανό και την «συμφωνία» Τσίπρα - Ζάεφ.



«Η Συμφωνία μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων που υπεγράφη μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών κ.κ Κοτζιά και Ντιμιτρόφ την 17η Ιουνίου 2018, καθίσταται από τούδε και στο εξής ανενεργή, επειδή κατά τις διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν δεν τηρήθηκαν βασικές αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά και επειδή οι αντιδράσεις, μεμονωμένες και συλλογικές, της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών, τόσο πριν όσο και μετά την συμφωνία, υπήρξαν προδήλως αρνητικές. Η Ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να παραπέμψει το ζήτημα στον απόλυτο κριτή της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Ελληνικό λαό, με τη βεβαιότητα ότι όλες οι δημοκρατικές κοινωνίες θα στηρίξουν την διαδικασία και θα σεβαστούν την απόφασή του.» 

Αυτή είναι η πρώτη ενέργεια, υπό μορφή ρηματικής διακοίνωσης, στην οποία θα πρέπει να προβεί ο υπουργός Εξωτερικών της νέας Ελληνικής κυβέρνησης, όποτε αυτή προκύψει, αμέσως μετά την ορκωμοσία του (πριν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής διορισμού του). 

Καλό θα είναι μάλιστα, όποιος προαλείφεται για τη θέση αυτή να αρχίσει τις πρόβες (δηλώσεις στα ΜΜΕ, κατ’ ιδίαν συναντήσεις) το συντομότερο δυνατό. Οτιδήποτε άλλο συνιστά προδοσία των προσδοκιών του λαού και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί. 

Καμία αντίρρηση από τη ΝΔ; 

Υ.Γ Διακρίνω μούδιασμα και κατήφεια. Αναμενόμενο. Μην πτοείστε όμως! Μόλις αρχίσαμε! 


Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Είχε γνώσιν ο φύλακας!



Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε… 


Συμφωνία δεν υφίσταται. Αρκεί να γίνουμε «Τούρκοι».



Αν γίνατε «Τούρκοι» με τη συμφωνία, αν εξαγριωθήκατε δηλαδή, παρακαλώ προσέξτε: 

Η συμφωνία είναι των προδοτών (της Αριστεράς πρώτα απ’ όλα) Τσίπρα - Κοτζιά και όχι του λαού. Επιβλήθηκε από «συμμάχους» και «εταίρους», δηλαδή ανέντιμες και κυνικές εξουσίες, με απειλές, δωροδοκίες και εκβιασμούς στους ιθαγενείς σφουγκοκωλάριους. 

Οι ευθύνες της προδοτικής δεξιάς, ήτοι Μητσοτάκη πατρός, Καραμανλή της Ραφήνας, Μπακογιάννη, Παυλόπουλου και Καμμένου είναι τεράστιες και δεν λησμονούνται. 

Η συμφωνία θα ζήσει μόνο αν ο λαός της το επιτρέψει. 

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: από πολλούς, σκοπίμως η αφελώς, διακινούνται σενάρια περί «θνησιγενούς» συμφωνίας η οποία δεν πρόκειται να προχωρήσει. Ορισμένοι παραπλανούν ότι τάχα δεν θα κυρωθεί από τα Σκόπια, θα απορριφθεί στο Σκοπιανό δημοψήφισμα κτλ. Πρόκειται για παγίδα: ακόμη και αν οι φασίστες των Σκοπίων την μπλοκάρουν (πράγμα καθόλου βέβαιο, ο γνωστός «φιλέλλην» επίτροπος Χαν έχει ξεκαθαρίσει ότι οι ελίτ θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους – δηλαδή δωροδοκίες, εκβιασμούς και απειλές - για να πειστούν οι αντιφρονούντες Σκοπιανοί), εμάς καθόλου δεν πρέπει να μας απασχολεί αυτό. 

Θα πρέπει να γίνει καθαρό ότι 

Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ! ΕΓΙΝΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΕΤΕΛΕΣΜΕΝΑ! 

Περιλαμβάνει τόσες ασάφειες και στηρίζεται σε τόσο χρονοβόρες διαδικασίες, που είναι σχεδόν αδύνατον να εφαρμοστεί εξολοκλήρου. Ο σκοπός της είναι: 

1) να εισάγει τους Σκοπιανούς απατεώνες ΑΜΕΣΩΣ σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε 

2) να παρέχει άφθονο χρόνο στους Σκοπιανούς ώστε να πυροδοτήσουν την παγκόσμια προπαγάνδα τους εκθέτοντας την Ελλάδα στα μάτια προκατειλημμένων η αδιάφορων τρίτων ώστε όλες οι μελλοντικές μας διαμαρτυρίες να μοιάζουν γραφικές και μονότονες

3) να κερδίσει χρόνο παραμονής στην εξουσία μιας καπιταλιστικής κυβέρνησης ψευτοαριστερών 

4) να παρέχει άλλοθι σε μελλοντικές κυβερνήσεις προδοτών και

5) για να μην γελιόμαστε, να ανοίξει τον δρόμο απόσχισης της ελληνικής επαρχίας και συνένωσής της σε ανεξάρτητο κράτος με τα Σκοπιανά καθάρματα (Γι’ αυτό άλλωστε η Νατοϊκή και Ευρωπαϊκή κυβέρνηση της Βουλγαρίας, παρά τη δουλικότητά της τολμά να διατυπώνει επιφυλάξεις). 

Μην σας διαφεύγει ότι στα συρτάρια της ΣΙΑ και του ΣΤΕΙΤ ΝΤΙΠΑΡΤΜΕΝΤ υπάρχουν ΕΤΟΙΜΑ σενάρια και σχέδια απόσχισης περιοχών για όλες (ΟΛΕΣ) τις χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, τα οποία ανασύρονται κατά το δοκούν. 

Η λύση για τον λαό είναι μια: κυνισμός στον κυνισμό. «Καν’ το όπως η Τουρκία». Είναι γνωστό ότι η Τουρκία δεν εφαρμόζει ΚΑΜΙΑ από τις συμφωνίες και συνθήκες που έχει υπογράψει, αντιθέτως τις αμφισβητεί κιόλας, γράφοντας το «Διεθνές Δίκαιο» εκεί που δεν πιάνει μελάνη. 

Απαραίτητη προϋπόθεση: συσπείρωση πατριωτών με αντικειμενικό στόχο την κατάληψη της εξουσίας στην Ελλάδα. 

Θα ‘θελα να δω τα μούτρα τους απέναντι σε έναν πρωθυπουργό πατριώτη και κυνικό ταυτόχρονα, που να μιλά ψυχρά και παγερά, να χαμογελά ύπουλα. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα εργαστώ…