Θύματα τα θύματα, θύματα κι οι θύτες.

Ο μουσουλμάνος Ομάρ. Θύμα. Του «ριζοσπαστικού» Ισλάμ. Ξεκινά τη μάχη της προπαγάνδας. 

Οι γκέι. Θύματα. Της «ομοφοβίας». Κερδίζουν τη μάχη της προπαγάνδας. 

Το «μετριοπαθές» Ισλάμ. Θύμα κι αυτό. Της «Ισλαμοφοβίας». Νικητής κι αυτό στη μάχη της προπαγάνδας. 

Η «διαφορετικότητα». Η μαμά των γκέι, των μουσουλμάνων, των μεταναστών, των έγχρωμων κτλ. Θύματα τα παιδιά της, θύμα κι αυτή. Θριαμβεύτρια στη μάχη της προπαγάνδας. 

Μόνα θύματα εμείς. Στη μάχη της προπαγάνδας.

Ο μικρός αυτοκράτωρ Αλέξης.

Ο μικρός Αλέξης δεν τα πηγαίνει καλά με τις λέξεις. Δεν υπάρχει καμιά που να μην της έχει αλλάξει το νόημα. Ούτε έχει αφήσει ψευτιά, υπεκφυγή και κοτσάνα που να μην την ξεστομίσει. 

Τι κι αν είναι αυτοκράτωρ; 

Αυτοκράτωρ! Εκλεκτός θεών και ανθρώπων, ακριβώς όπως στην παρακάτω διδακτική ιστοριούλα: 

Ένας σοφός παιδαγωγός, μύστης του Κομφουκιανισμού, ρώτησε κάποτε τον νηπιακής ηλικίας Κινέζο αυτοκράτορα, να του πει πώς λέγονταν τα συμπαθή ζωάκια που είχαν συναντήσει κατά τον τελευταίο τους περίπατο στην εξοχή. 

«Αρνάκια» απάντησε ο μικρούλης μονάρχης. 

«Ο γιος τού Ουρανού απάντησε τέλεια» είπε ο δάσκαλος. «Θα πρόσθετα μόνο ότι τα αρνάκια αυτού του είδους συνήθως τα λέμε γουρουνάκια»! 

Και μπορεί το Κινεζάκι να είχε το ελαφρυντικό της προσχολικής ηλικίας. Το δικό μας όμως ανθρωπάκι είναι μικρό σε όλα εκτός από την ηλικία. 

Όταν οι λέξεις κακοποιούνται και οι έννοιες διαστρεβλώνονται από ενήλικες, δεν υπάρχουν ιδεολογίες, παρά μόνο εξουσίες και αυλές. 

Και κανένα ελαφρυντικό. 

Υ.Γ Η ιστοριούλα είναι από το βιβλίο «Ελευθερία και Νόμος» («Freedom and the Law»), του Μπρούνο Λεόνι, εκδόσεις Nash, Λος Άντζελες 1961, σε μετάφραση δική μου.

«Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων». Ανοησία ολκής.

Σε προηγούμενη ανάρτηση εξέφρασα πλήρη αντίθεση στην εμμονή με την προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ, επειδή δεν πρόκειται για απόδοση προσωρινού ονόματος εν αναμονή νέου, αλλά για διατήρηση του παλαιού (σφετερισθέντος) ονόματος με προσωρινό προσδιορισμό εν αναμονή νέου προσδιορισμού. Η διαφορά είναι χαώδης και γι αυτό κεφαλαιώδης και αδυνατώ να την τονίσω περισσότερο. 

Όποιος κι αν είναι ο προσδιορισμός (γεωγραφικός, πολιτικός, φυλετικός) οι Σκοπιανοί είναι απατεώνες και θα βρουν τρόπο να τον παρακάμψουν μέχρι να τον εξαφανίσουν. Το δεδομένο μας πρέπει να είναι ότι πρόκειται για εχθρικά διακείμενους προς την Ελλάδα δόλιους και τα πολιτικά-διπλωματικά τερτίπια πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους. 

«Σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων» λοιπόν. Ανοησία ολκής. 

Επαναλαμβάνω ότι αναφερόμαστε σε όνομα κρατικής οντότητας, συνεπώς πρέπει να συζητάμε με βάση διοικητικούς όρους (διεθνούς) γραφειοκρατίας. Γεωγραφικός προσδιορισμός κράτους έχει νόημα μόνο αν υφίσταται ανεξάρτητο κράτος με το ίδιο όνομα, με ή χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό. Το όνομα Νότια Κορέα στη διεθνή γραφειοκρατία έχει νόημα μόνο επειδή υπάρχει ξεχωριστή Βόρεια Κορέα. Για να αποφεύγεται η σύγχυση. Για να μην υπάρχουν άσκοπες τριβές. Το 2011 δημιουργήθηκε νέο κράτος με το όνομα Νότιο Σουδάν. Πού βρίσκεται; Μα φυσικά στα νότια του ανεξάρτητου κράτους με το όνομα Σουδάν (απ’ αυτό αποσχίστηκε). Αν το κράτος από το οποίο έγινε η απόσχιση λεγόταν Ουζουγκούρου το νέο κράτος δεν χρειαζόταν, δεν στεκόταν λογικά, δεν έπρεπε να λέγεται Νότιο Σουδάν. Θα λεγόταν Νότια Ουζουγκούρου ή σκέτο Σουδάν. Καμία σύγχυση δεν θα προέκυπτε. Η μόνη περίπτωση το αποσχισθέν έδαφος της Ουζουγκούρου να λεγόταν Νότιο Σουδάν, θα ήταν να υπήρχε στα νότια της χώρας επαρχία με το όνομα Σουδάν και το βόρειο τμήμα της επαρχίας αυτής να παρέμενε στη χώρα, οπότε ασφαλώς η τελευταία θα είχε διαφωνήσει-εμποδίσει την απόσχιση με τέτοιο όνομα (υπό τον προφανή κίνδυνο να συμπαρασυρθεί στο μέλλον και το εναπομείναν τμήμα της επαρχίας), πολύ δε περισσότερο θα είχε προσπαθήσει να αποτρέψει το όνομα «Σουδάν» χωρίς προσδιορισμό. Είναι προφανές: άλλο Βόρεια Κορέα και Νότια Κορέα, άλλο Ελλάς και Βόρεια Μακεδονία. Άλλο Σουδάν και Νότιο Σουδάν, άλλο Ελλάς και Νέα Μακεδονία. 

Σε περίπτωση οποιασδήποτε σύνθετης ονομασίας όπως «Βόρεια Μακεδονία»: 

α) ο πολίτης της χώρας αυτής θα δηλώνει «Μακεδόνας». Πείτε μου σε ποιο δημόσιο έγγραφο, ποιος δημόσιος υπάλληλος τρίτης χώρας θα καταχωρήσει ως «εθνικότητα» την ... «ΒορειοΜακεδονική». Κανείς. Οι χώρες μπορούν να διακριθούν σε Βόρειες και Νότιες, Ανατολικές και Δυτικές, Άνω και Κάτω. Τα έθνη ποτέ. Ο Κορεάτης είναι Κορεάτης είτε είναι πολίτης Βόρειας είτε Νότιας Κορέας. Ο Σουδανός είναι Σουδανός είτε κατοικεί στο (Βόρειο) Σουδάν, είτε στο Νότιο Σουδάν. Η εθνικότητα δεν αλλάζει αναλόγως του κράτους. Ακόμη κι αν υπάρχει ρητή πρόβλεψη στη «συμφωνία» που θα υπογράψουμε, το «ΒορειοΜακεδονική εθνικότης» είναι γελοίο. 

β) η γλώσσα του θα καταχωρείται ως «Μακεδονική», για τους ίδιους ακριβώς λόγους, όπως στο α). Οι γλώσσες δεν έχουν τέτοιου είδους διακρίσεις. Η αγγλική γλώσσα έχει παραλλαγές (Βρετανικά αγγλικά, αγγλικά ΗΠΑ, αγγλικά Καραϊβικής!) αλλά Βορειοαγγλική αδύνατον να ειπωθεί. Βορειομακεδονική γλώσσα, είναι επίσης γελοίο και άχρηστο και κάθε γραπτή συμφωνία που θα το περιλαμβάνει θα είναι το ίδιο (γελοία και άχρηστη). 

Τι μένει; Μόνο η καταχώρηση της χώρας (του κράτους) ως Βόρειας Μακεδονίας σε δημόσια έγγραφα. Αυτό παίρνει πολύ νερό: 

1) η κατοχύρωση, στην πράξη έστω, Μακεδονικής εθνικότητας και γλώσσας θα συμπαρασύρει και το όνομα της χώρας (επίσης στην πράξη). 

2) οι Σκοπιανοί μπορούν εύκολα να προτάσσουν το αρχικό της λέξης «Βόρεια» (North) και να γράφουν «Β. Μακεδονία» («N. Macedonia»). Το Β. (Ν.) σε λίγον καιρό μπορεί άνετα να εξαφανιστεί κτλ κτλ. Είναι αδύνατον για τους Έλληνες να παρακολουθούμε τις σκόπιμες μεταβολές. Αν στην Ουζουγκούρου η πρεσβεία των Σκοπιανών παραγγείλει μια καινούργια πινακίδα προς αντικατάσταση της παλαιάς φθαρμένης που έγραφε «Β. Μακεδονία», με σκέτο «Μακεδονία» δεν θα είμαστε εκεί. Δεν μπορούμε να είμαστε εκεί. Κι αν είμαστε εμείς δεν θα είναι τα παιδιά μας. Κι αν είναι τα παιδιά μας, οπωσδήποτε δεν θα είναι τα εγγόνια μας. 

3) Τα λάθη και οι γκάφες (σαν του Μουζάλα) θα δίνουν και θα παίρνουν. Θα πρέπει να διαθέτουμε ειδική(-ες) υπηρεσία (-ες) επιφορτισμένη (-ες) με αυτό το έργο. Τη διόρθωση των λαθών και την ανάκληση στην τάξη των γκαφατζήδων. Αδύνατον. Είτε θεσμικώς είτε εθελοντικώς, κάποτε θα ολιγωρήσουμε, κάποτε θα βαρεθούμε, κάποτε θα κουραστούμε. Το «γκαφικό» (κατά το «εθιμικό») δίκαιο στο τέλος θα επικρατήσει. 

Κι ακόμη: 

«Έναντι όλων». Αυτό ίσως είναι το ανέκδοτο της χιλιετίας. Σας είναι γνωστό ότι πάμπολλες χώρες, ακόμη και φιλικές (σε πολλά εισαγωγικά) προς την Ελλάδα, έχουν ήδη διπλωματικές σχέσεις με κάποια σκέτη Μακεδονία, παρά την «ενδιάμεση» συμφωνία, παρά τις «κατανοητές» αντιρρήσεις μας κτλ. Καμία συμφωνία δεν μπορεί να παρέχει εγγυήσεις περί του αντιθέτου. Καμία συμφωνία, ακόμη και τελική, ακόμη και ισχυρή, υπό την αιγίδα υπερδυνάμεων ή διεθνούς θεσμού δεν μπορεί να δεσμεύσει τρίτο κράτος να μην δέχεται έγγραφα και προϊόντα «Μακεδονικά», να μην υποδέχεται «Μακεδόνες» και να μην ανοίγει προξενεία σε κάποια «Μακεδονία». Πολύ δε περισσότερο όταν η Ελλάδα συμφωνήσει και αυτό διατυμπανιστεί δεόντως, χωρίς πολλές λεπτομέρειες (χωρίς να τονιστούν εξίσου οι προϋποθέσεις και υποχρεώσεις της συμφωνίας). Διότι ... 

...υπάρχουν και χειρότερα: 

Θα συμφωνήσετε ότι ο μοναδικός λόγος που δεν έχουμε ακόμη υποστεί ήττα κολοσσιαίων διαστάσεων επί του θέματος είναι ... οι ίδιοι οι Σκοπιανοί. Τα ξιπασμένα αυτά ανθρωπάρια, κινούμενα μεταξύ παράνοιας και χρηματοδότησης από αγνώστους-γνωστούς διεθνείς νταβατζήδες, έχουν στυλώσει τα πόδια! Εμμένουν να τα θέλουν όλα! (Θέλουν και τη Θεσσαλονίκη και δεν το κρύβουν). Ποια είναι τα χειρότερα; Μα να δεχθούν τους όρους μας! Ή ακόμη πιο άσχημα να μας καλέσουν να τους ορίσουμε εμείς όνομα (απορώ γιατί δεν το έχουν ήδη κάνει). Να μας πουν «πολύ καλά Έλληνες, κερδίσατε! Δεχόμαστε γεωγραφικό προσδιορισμό και μάλιστα δεν θα εμπλακούμε σε συζητήσεις. Θα δεχθούμε όποια ονομασία μάς υπαγορεύσετε εσείς»! 

Φαντάζεστε τη συνέχεια; Μπορείτε να φανταστείτε την ελληνική αντιπροσωπεία να επιστρέφει από τέτοια «μεγαλειώδη νίκη» σαν τον Καίσαρα με τους στρατηγούς του να γυρίζουν από εκστρατεία στην οποία κατατρόπωσαν τους βαρβάρους; Αν όχι ανατρέξτε σε φωτογραφίες των εφημερίδων της εποχής Σημίτη, όταν ο ολίγιστος αυτός επέστρεφε με τον Πάγκαλο από τη περιλάλητη «συμφωνία της Μαδρίτης» (όπου για πρώτη φορά ελληνική κυβέρνηση αναγνώριζε την ύπαρξη ζωτικών Τουρκικών συμφερόντων στο Αιγαίο). Δείτε το θριαμβευτικό γέλιο του, διαβάστε τις λεζάντες περί «πλήρους προάσπισης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων» και έπειτα ανατρέξτε στους διθυράμβους των παπαγάλων. Προβλέπετε την καταστροφή; Όλα τα ανατριχιαστικά που περιγράφω στην αρχή, με συμφωνία της Ελλάδος; Με ταρατατζούμ και φανφάρες; Με «ανακούφιση» αλλά και «υπερηφάνεια»; Ποιος σπόνσορας των Σκοπιανών θα αφήσει την ευκαιρία για προπαγάνδα; Σε ποιο μήκος και πλάτος της γης δεν θα φτάσει το μήνυμα «τα βρήκαν»; Ποιος καλόπιστος αλλά αδιάφορος τρίτος δεν θα τσιμπήσει; Αν μαθευτεί ότι «η διαφορά με την Ελλάδα ελύθη», οι μεν εχθροί θα αποθρασυνθούν, οι δε τρίτοι, (ουδέτεροι και έχοντες σοβαρότερα να ασχοληθούν) στην καλύτερη περίπτωση θα αδιαφορήσουν και στη χειρότερη θα αρχίσουν μπίζνες χωρίς ενδοιασμούς. (Για τον λόγο αυτόν το ρεαλιστικό τάχα επιχείρημα «όλοι Μακεδονία την λένε» είναι ουσιαστικά κατά οποιασδήποτε συμφωνίας: αν «όλοι» δέχονται το ψέμα χωρίς την ύπαρξη συμφωνίας, δεν έχουμε κανέναν λόγο να το επικυρώσουμε συμφωνώντας!). 

Κι επειδή είθισται να ζητούνται από οποιονδήποτε ασκεί κριτική οι προτάσεις του, θα είμαι ξεκάθαρος: Καθόλου Μακεδονία. 

Και αν δια της βίας απαιτηθεί σύνθετη ονομασία: ΨευτοΜακεδονία (PseudoMacedonia). 

Ευχαριστώ. 

Υ.Γ 1 Το παρόν κείμενο δημοσιεύεται παρά τις ενστάσεις όσων φίλων το διάβασαν κατ’ ιδίαν και παρότι οι (γνώστες) αυτοί επιμένουν ότι περιέχει συλλογιστικά (λογικά) σφάλματα και κατ’ ουσίαν αγνοεί βασικά στοιχεία της διεθνούς Διπλωματίας και γραφειοκρατίας, στις οποίες αναφέρεται. 

Υ.Γ 2 Το πρώτο μέρος έτυχε ελάχιστης αποδοχής, πράγμα αναμενόμενο (το θέμα έχουν εξαντλήσει πάμπολλοι πατριώτες και φιλέλληνες ειδικοί). Δεν κομίζω γλαύκας. Καταθέτω τη γνώμη μου (και την ψυχή μου).

Τι είναι η πατρίδα μας;

-Τι είναι η πατρίδα μας;

-Χοτ Σποτς σε γκρίζες ζώνες.

-Ποιοι είναι σύμμαχοι και εταίροι;

-Αγαρηνοί και Σταυροφόροι. 

-Ποιοι είναι οι κυβερνήτες μας;

-Χαχανούλης και Μπούλης (και προσεχώς Κούλης).

-Τι είναι η Εκκλησία μας;
-Άφαντοι σταυροί και εγκόλπια.

-Τι είναι οι δικαστές μας;

-Αλληλοκατηγορούμενοι αυτοαπαλλασσόμενοι ένοχοι.

-Τι είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας;

-Αδελφές τού ελέους.

-Τι είναι οι ήρωές μας;

-Αγνοημένοι και αγνοούμενοι.

-Τι είναι ο πολιτισμός μας;

-Παλλόμενα πέη.

-Τι είναι η Παιδεία μας;

-Κενά και φωτοτυπίες.

-Τι είναι οι αντιεξουσιαστές μας;

-Τραμπούκοι ανεκτικοί μόνο στο Ισραήλ.

-Τι είναι η Υγεία μας;

-Φακελάκια παντού και σύριγγες πουθενά.

-Τι είναι ο τουρισμός μας;

-Τρύπια φουσκωτά και αυτοσχέδιοι απόπατοι.

-Πού είναι οι επιχειρήσεις μας;

-Στην εφορία ή στη Βουλγαρία.

-Τι είναι οι τράπεζές μας;

-Δανειζόμενοι δανειστές.

-Τι είναι οι μισθοί και οι συντάξεις μας;

-Κουρεμένα δανεικά προς εξαγορά ψήφων.

 Και ακόμα επιμένετε ότι θα σωθούμε;

Τι σημαίνει επιτέλους «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας»; (Ή πώς κατάπιαμε την κάμηλο-Δούρειο ίππο αμάσητη, διυλίζοντας κώνωπες-λαγούς).

Για πολλοστή φορά το πανελλήνιο ασχολείται με το πώς αποκαλεί το φασιστικό ψευδοκράτος στα βόρεια σύνορά μας ο κάθε γελοίος του «προοδευτικού» χώρου, ο κάθε έμμισθος πρακτορίσκος και ο κάθε υπάλληλος του Σόρος. 

Αυτό είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο, διότι όλοι οι προαναφερόμενοι είναι «λαγοί». Οδηγούν μια κούρσα αντοχής, τακτικής και συμφερόντων. Μας αποσπούν την προσοχή και μας εξουθενώνουν. Είναι απολύτως αναγκαίο να απεμπλακούμε από την αδιάκοπη τριβή με εξοργιστικές μεν, λεπτομέρειες δε, διότι τα γεράκια της ελίτ που έχει επενδύσει στο προτεκτοράτο Σκόπια με την συναίνεση των προσκυνημένων, μας έχουν καταφέρει σημαντικά πλήγματα που δυστυχώς δεν έχουν γίνει (ακόμα) αντιληπτά. 

Πού έχουμε καταλήξει; Μα στο σημείο υγιείς και ενθουσιώδεις πατριώτες να απαιτούν να αναφέρεται επισήμως το εχθρικό κρατίδιο ως ΠΓΔΜ (FYROM). 

Έχετε όμως σκεφθεί τι ακριβώς σημαίνει «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας»; Μη βιαστείτε να απαντήσετε «ό,τι λέει η φράση». Διότι η «ονομασία» αυτή («προσωρινή» επί 25 ετία!) είναι ασαφής και διφορούμενη και συμφέρει αποκλειστικά τους Σκοπιανούς. Είναι διατυπωμένη με τέτοιον τρόπο ώστε το κάθε ενδιαφερόμενο μέλος να καταλαβαίνει ό,τι το συμφέρει (αυτή είναι μια πάγια τακτική της «διπλωματίας» όταν θέλει να κουκουλώσει ένα πρόβλημα μεταξύ διαφωνούντων). Ακόμα χειρότερα, οποιοσδήποτε «τρίτος» ικανός για έστω και στοιχειώδη λογική ανάλυση, αν εμβαθύνει στο θέμα, δικαιώνει τους Σκοπιανούς! 

Το κλειδί του γρίφου είναι στο τι προσδιορίζει η λέξη «πρώην». 

Η λέξη αυτή, θα σκεφθείτε, τοποθετημένη στην αρχή της πρότασης, αναφέρεται σε όλα όσα ακολουθούν. «Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» λεγόταν (για μερικές δεκαετίες μόνο, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα), «Πρώην ΠΓΔΜ» συμφωνήσαμε να λέγεται. Σωστά; 

Λάθος. 

Προσπαθήστε να σκεφθείτε αντικειμενικά και ψύχραιμα, όσο είναι δυνατόν. 

Όταν πρόκειται για ονομασία και μάλιστα επίσημη, που θα γραφτεί σε διεθνή ή κρατικά έγγραφα, ο προσδιορισμός «πρώην», ακολουθούμενος από το παλαιό όνομα, έχει νόημα μόνο αν όλα μαζί συνοδεύουν το νέο όνομα και για σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε οι εμπλεκόμενοι να προσαρμοστούν στη μεταβολή. Κάθε τι διαφορετικό είναι γελοίο και άχρηστο. Δεν μπορείτε να δώσετε στους πελάτες σας ως (νέα) διεύθυνση της επιχείρησής σας την οδό «πρώην Χρυσανθέμων», αλλά την οδό «Ηρώων Πολυτεχνείου (πρώην Χρυσανθέμων)». Κανείς Αφρικανός δεν δήλωνε στις αρχές της δεκαετίες του ΄80 πολίτης «πρώην Ροδεσίας», αλλά πολίτης «Ζιμπάμπουε (πρώην Ροδεσίας)». Οι υπηρεσίες του ελληνικού κράτους ζήτησαν από τον πρώην βασιλιά της Ελλάδος να δώσει επώνυμο, όταν πριν από χρόνια επιχείρησε να εισέλθει στη χώρα και δεν δέχθηκαν το «Κωνσταντίνος πρώην βασιλεύς των Ελλήνων». 

Είναι λοιπόν υποχρεωτική η εξής παραδοχή (που απορρέει από τη λογική, την αντικειμενικότητα και την εμπειρία μας ως πολιτών): κανείς ουδέτερος κριτής δεν μπορεί να συμφωνήσει ότι το «πρώην» αναφέρεται (όπως εμείς υποστηρίζουμε) στο σύνολο της ονομασίας, ούτε και στο όνομα «Μακεδονία» γενικότερα. Ό,τι κι αν είχε στο μυαλό του αυτός που σκέφθηκε και πρότεινε αυτή την προσωρινή λύση, ένα είναι βέβαιο: 

Δεν ήθελε να πει την γείτονα «πρώην Μακεδονία», με κανέναν τρόπο και σε κανέναν συνδυασμό! Πρώην όνομα χωρίς το νυν, δεν υφίσταται πουθενά στην Διοίκηση (κρατική, ευρωπαϊκή, παγκόσμια) και πολύ περισσότερο όνομα κράτους! 

Τότε τι συμβαίνει; Τι ακριβώς νομίζουμε ότι συμφωνήσαμε και τι νομίζουν οι άλλοι ότι συμφωνήσαμε; 

Κατά τα μαθηματικά, οι δυνατοί συνδυασμοί 3 πραγμάτων, ανά ένα, ανά δύο και ανά τρία, με υποχρεωτική την τήρηση της σειράς τους, είναι συνολικά επτά: το πρώτο μόνο του, το δεύτερο μόνο του, το τρίτο μόνο του, το πρώτο και το δεύτερο, το πρώτο και το τρίτο, το δεύτερο και το τρίτο, και τα τρία μαζί. Αν τα 3 πράγματα είναι οι λέξεις Γιουγκοσλαβική, Δημοκρατία, Μακεδονία, όταν τοποθετήσουμε τη λέξη «πρώην» πριν τους 7 συνδυασμούς τους παίρνουμε τους παρακάτω νέους 7 συνδυασμούς: 

1) πρώην Γιουγκοσλαβική 

2) πρώην Δημοκρατία 

3) πρώην Μακεδονία 

4) πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία 

5) πρώην Γιουγκοσλαβική Μακεδονία 

6) πρώην Δημοκρατία Μακεδονίας 

7) πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία Μακεδονίας 

Οι συνδυασμοί 3, 5, 6 και 7 αποκλείονται (δυστυχώς) με βάση την παραπάνω παραδοχή (είπαμε: πρώην Μακεδονία χωρίς νυν κάτι, δεν έχει νόημα για τους γραφειοκράτες). Ο συνδυασμός 2 επίσης αποκλείεται. Αν και αυτή η χώρα είναι ξεκάθαρα φασιστική και παριστάνει τη Δημοκρατία, αυτό δεν είναι το θέμα μας εδώ . 

Τι μένει; 

α) πρώην Γιουγκοσλαβική

β) πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία. 

Συγχαρητήρια, μόλις χάσαμε! Αν πρόκειται για «πρώην Γιουγκοσλαβική», αυτό που περισσεύει (και ουσιαστικά αυτό που προσδιορίζεται από το «πρώην Γιουγκοσλαβική») είναι «Δημοκρατία της Μακεδονίας»! Αν πρόκειται για «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία», το υπόλοιπο (και προσδιοριζόμενο) είναι «Μακεδονία». Και στις δύο περιπτώσεις οι Σκοπιανοί κερδίζουν. 

Μάλιστα κυρίες και κύριοι, έχουμε συμφωνήσει και παλεύουμε (κυριολεκτικά) να τηρείται, ένας προσωρινός και ανώφελος προσδιορισμός κάποιας ανύπαρκτης «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» ή «Μακεδονίας». 

Φυσικά υπάρχουν και χειρότερα: η καταστροφή τής «σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό έναντι όλων», με την οποία θα σας απασχολήσω άλλη φορά (σύντομα) γιατί κουράστηκα και σας κούρασα. 

Τσίπρα, απλώς επειδή είσαι για λύπηση, δεν θα σε λυπηθούμε κιόλας.

Κυβερνάς με επαγγελματίες σαλτιμπάγκους, ξεμωραμένους μαθουσάλες, εμπαθείς αναλφάβητους, συμπλεγματικούς μισέλληνες, άνανδρους γυμνοσάλιαγκες και καθ’ έξιν κηφήνες. 

Εμείς χανόμαστε κι εσύ χτενίζεσαι. 

Περιφέρεσαι σαν ξεπουπουλιασμένη κότα, χασκογελάς σαν Χαχανούλης και βγάζεις δεκάρικους ανά πεντάλεπτο. Τρως σφαλιάρες και κλωτσιές, ανέχεσαι προσβολές και χαριεντίζεσαι με τα κτήνη. Γλείφεις εκεί που έφτυνες, φτύνεις εκεί που έγλειφες, σε φτύνουνε οι πάντες. 

Εμείς καταρρέουμε κι εσύ διασκεδάζεις. 

Το μόνο που πάει καλά επί των ημερών σου είναι το ίδιο, το μοναδικό που πήγαινε καλά και επί Ραφηνάτου: η ακαδημαϊκή καριέρα της συμβίας σου. 

Οι μόνοι που σε υποστηρίζουν είναι οι οικονομικοί φονιάδες, οι σφουγγοκωλάριοι δημοσιογράφοι, οι κακοήθεις μεταστάσεις του ΠΑΣΟΚ και κάτι πουρογκόμενες μεταξύ Μανχάταν και Παρισίων. 

Το μόνο που μένει ν’ ακουστεί είναι ο πάταγος από την πτώση της χώρας. 

Εμείς χανόμαστε κι εσύ χαζεύεις. 

Τέτοιον κοσμοπολίτη επαίτη, τέτοιον ακαταλόγιστο εξυπνάκια, τέτοιον ευθυνόφοβο ανεύθυνο ούτε έχει δει, ούτε θα ματαδεί ο ντουνιάς. 

Πουλάς ψέματα με το κιλό, υποσχέσεις με την οκά και αοριστίες με τη σέσουλα. 

Μοιράζεις δημοσιοσχεσίτικα γελάκια πάνω από την καμένη γη, φεμινιστικά λουλουδάκια πάνω από τους τάφους, αμερικανιές και χαριτωμενιές πάνω από τη λάσπη. 

Εμείς διαλυόμαστε κι εσύ λιάζεσαι. 

Τους πρόσφυγες τους πήρες στο λαιμό σου. Τους προσκάλεσες και μετά τους άφησες να πνιγούν στο Αιγαίο. Τους έταξες Ευρώπες και μετά τους φυλάκισες εδώ. Τους απασφάλισες σαν χειροβομβίδα και σκάσανε στα χέρια σου. 

Πολεμάς να μας αποτελειώσεις κι εμάς. Ήρθες ψεύτικος σωτήρας, τζάμπα μάγκας και κάλπικος παράς να ασελγήσεις στα πτώματα. Όποιος σε πίστεψε χάνει. 

Εμείς ψυχορραγούμε κι εσύ κοροϊδεύεις. 

Σταμάτα πια ρε! 

Τόση έπαρση και επιπολαιότητα είναι αρρώστια. Τόσο θράσος και αμετροέπεια είναι πάθηση. Τόση ασχετοσύνη και γελοιότητα είναι για λύπηση. 

Για λύπηση. Μετά τον θυμό, η λύπηση. Αφού καταλαγιάσει η οργή, ο επιτήδειος ζήτουλας κερδίζει τον οίκτο (Καρκαβίτσα, «ο Ζητιάνος»). 

Εμείς όμως δεν είμαστε λεφτάδες. Είμαστε μελλοθάνατοι. Μη νομίζεις ότι θα σε λυπηθούμε κιόλας.

Έχουμε πρόβλημα! Δεν φτάνουν τα κρουασάν!

Ένα συμπαθέστατο θύμα του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού, είπε τις προάλλες σε μια ευαίσθητη κάμερα, ότι όλες αυτές οι ροές αναξιοπαθούντων πολύ γουστάρουν την Ελλάδα (τον ήλιο της ασφαλώς, γεια σου Τασία!), αλλά δεν θέλουν να μείνουν εδώ διότι τα επιδόματά μας είναι χάλια. 

Δεν ξέρω αν αντέχετε τέτοια ξευτίλα. Εγώ όχι. Θα ενώσω τη φωνή μου με τους αλληλέγγυους: 

Να ληφθούν μέτρα αμέσως! Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί! Χωρίς επίδομα, τζάμπα στέγη, διατροφή και γκόμενες; Τότε γιατί ταλαιπωρείται τόσος κοσμάκης και περπατάει χιλιάδες χιλιομέτρων; Γιατί δέχεται κλωτσιές και ροπαλιές σ’ όλη τη διαδρομή; Γιατί θαλασσοπνίγεται; 

Είναι μέρος αυτό για μετανάστες; Αν αύριο-μεθαύριο αυτόχειρας ημεδαπός που σαλτάρει από την ταράτσα προσγειωθεί στο κεφάλι μετανάστη και τον πάρει μαζί του, πώς θα αντικρύσουμε ξανά τους ανθρώπους αυτούς στα μάτια; Αν υπέργηρος ιθαγενής που ψάχνει τα σκουπίδια στερήσει από αλλοδαπό ευπαθή το γεύμα του, πώς θα κοιμηθούμε ξανά ήσυχοι; Αν ντόπιος άνεργος αρπάξει από τα χέρια τού Ασιάτη δικαιούχου το πενιχρό αυτό επίδομα, πώς θα απολογηθούμε στους φιλανθρώπους Ευρωπαίους και Αμερικανούς; 

Οι κίνδυνοι για την καλή φήμη μας είναι άμεσοι και ορατοί. Δεν δίνουμε αρκετά και θα υποστούμε τις συνέπειες. 

Μην πάτε μακριά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, μια σοβαρή ελληνική εταιρεία τροφίμων προσφέρει ένα εκατομμύριο κρουασάν, ως μικρό δείγμα ανθρωπιάς. Κατά τον τουρκικό τύπο όμως στις ακτές της γείτονος συνωστίζονται (γεια σου Μαρία!) τρία εκατομμύρια υποψηφίων Ευρωπαίων. 

Συνειδητοποιείτε το ζήτημα που θα ανακύψει; Τα κρουασάν δεν φτάνουν! 

Καταλαβαίνετε τι θα επακολουθήσει; Αναλογίζεστε το μέγεθος της ευθύνης; Μπορείτε να προβλέψετε τις παρενέργειες; 

Να ληφθούν μέτρα αμέσως! Να δράσουν οι συνήθεις ανθρωπιστές!

Να επέμβει ο υπερπατριώτης Καμμένος! Να υποχρεωθούν οι στρατιωτικοί φούρνοι και τα ΚΨΜ να διαθέσουν όλα τα αποθέματά τους σε κρουασάν! Να παρέμβουν οι απόστολοι Ιερώνυμος και Πατούλης! Όλα τα κυλικεία, σωματεία, γηροκομεία, νοσοκομεία, νεκροτομ... (άκυρο, παραπήρα φόρα), να μην αφήσουν κρουασάν ούτε για δείγμα! Να ενεργοποιηθεί η πρέσβειρα Μαριάννα (του Βαρδή)! Να παραγγείλει εκατομμύρια κρουασάν και να τα διανείμει δωρεάν! 

Το σύνθημά μας να είναι: κανείς ευπαθής χωρίς κρουασάν! 

Διακυβεύεται το κύρος της χώρας σάς λέω! 

Α! Ώστε το προσωρινό κράτος θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες. «Προσωρινά»!

Α! Ώστε το κράτος που εγκαταλείπει τους σεισμοπαθείς πολίτες του στα κοντέινερ επί δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου στις αναδασωτέες μετά από εμπρησμούς δασικές εκτάσεις φυτεύεται τσιμέντο επί δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου τα αυθαίρετα κτίσματα και η καταπατημένη δασική γη εντάσσονται στο σχέδιο πόλεως μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου η δημόσια διοίκηση αποπέμπει επίορκους (αν ποτέ) μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου οι επιτυχόντες στις εξετάσεις Ανωτάτου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού προσλαμβάνονται (αν ποτέ) μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου η γραφειοκρατία πατάσσεται επί δεκαετίες και πάταξη δεν έχει, η διαφθορά στο δημόσιο καταπολεμάται επί δεκαετίες και καταπολέμηση δεν έχει, η βία στα γήπεδα εξαλείφεται επί δεκαετίες και εξάλειψη δεν έχει και τα τροχαία μειώνονται επί δεκαετίες και μείωση δεν έχουν, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου οι εκλογικοί κατάλογοι και τα μητρώα συνταξιούχων ανανεώνονται μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου υπάρχουν τεράστια κενά στα σχολεία και στα νοσοκομεία επί δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος που για να επιδώσει κλήσεις πολιτικής επιστράτευσης χρειάζεται ... δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου τα έργα υποδομής στοιχειώνουν επί δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου οι τελεσίδικες αποφάσεις των δικαστηρίων παίρνουν δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος που δεν απελαύνει φονταμενταλιστές που εισήλθαν απρόσκλητοι αλλά τους νομιμοποιεί μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος που ζητάει δανεικά για να τα ξεχρεώσει (αν ποτέ) μετά από δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος που κουκουλώνει όλα του τα προβλήματα (οικονομικό, δημογραφικό, Κυπριακό, Μακεδονικό και ποιος ξέρει πόσα ακόμα) για δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Α! Ώστε το κράτος όπου οι τάφοι των ηρώων αναμένουν τα οστά τους επί δεκαετίες, θα φιλοξενήσει χιλιάδες πρόσφυγες και μάλιστα «προσωρινά»! 

Με το συμπάθιο, αλλά τέτοιο κράτος δεν μπορεί παρά να είναι ... προσωρινό. Τα σύνορά του προσωρινά, η ελευθερία του λαού του προσωρινή, η υπόστασή του προσωρινή.

Τόση αγάπη για τους πρόσφυγες λέγεται ... φασισμός!

Υπάρχει ένας Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Τόσο «Ηνωμένων» που ορισμένοι διαθέτοντες πυρηνικά όπλα, 5 στον αριθμό, μπορούν να προβάλλουν βέτο στους υπόλοιπους 188, όποτε γουστάρουν. 

Ο Οργανισμός αυτός έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στους πρόσφυγες. Μόνο που για τους πολέμους που δημιουργούν τους πρόσφυγες κάνει την πάπια. Ψελλίζει κάτι ευχολόγια και μπροστά στους αυτουργούς παθαίνει γλωσσοδέτη. 

Οι κανονισμοί του προβλέπουν ότι οι πρόσφυγες μπορούν να ζητήσουν άσυλο σε όποια χώρα επιθυμούν. 

Υπάρχει και μια Ευρωπαϊκή Ένωση. Τόσο «Ένωση» που ο πλούσιος Βορράς διατάζει και οι υπόλοιποι υπακούν. 

Και αυτή η «Ένωση» συμπονά τους πρόσφυγες. Μόνο που όταν τους είδε από κοντά πρόγκηξε. Οι χώρες της κλείνουν τα σύνορά τους και οι δικαστές της (κάτι δοχεία νυκτός με τήβεννο) απεφάνθησαν ότι οι δεσμευτικοί κανονισμοί του «Οργανισμού» δεν είναι δεσμευτικοί και οι πρόσφυγες δεν μπορούν να ζητούν άσυλο στη χώρα που θέλουν. 

Υπάρχει και μια χώρα της «Ένωσης» πολύ δημοκρατική. Τόσο δημοκρατική, που το 15% των κατοίκων της φτιάχνει ισχυρή κυβέρνηση που εξουσιάζει το υπόλοιπο 85%. Τόσο δημοκρατική, που ο Ανώτατος Άρχων δεν ξεχωρίζει από τις παρακείμενες γλάστρες του Προεδρικού Μεγάρου. Τόσο δημοκρατική, που η Βουλή της παρέχει ασυλία στις βουλευτίνες ακόμα και στις διαμάχες με τους πρώην συζύγους τους. Τόσο δημοκρατική, που οι συγγενείς των λαϊκών αγωνιστών δικαιούνται να διορίσουν τις γκόμενές τους στο Δημόσιο. 

Κι αυτή η δημοκρατική χώρα συμπάσχει με τους πρόσφυγες και μάλιστα τους υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες. Μόνο που από την πολλή δημοκρατία έχει χρεοκοπήσει και δεν ξέρει τι να τους κάνει. Μόνο που από την πολλή δημοκρατία και επειδή έχει χρεοκοπήσει δέχεται να τους μαντρώσει για λογαριασμό της «Ένωσης». 

Και τώρα οι πρόσφυγες. 

Τους ρήμαξαν οι ισχυροί του «Οργανισμού» που αγαπάει τους πρόσφυγες. Ξεκίνησαν για τον πλούσιο Βορρά της «Ένωσης» που αγαπάει τους πρόσφυγες. Τους μάντρωσε, παρά τη θέλησή τους, η «πολύ δημοκρατική» χώρα της «Ένωσης» που αγαπάει τους πρόσφυγες. 

Τόση αγάπη, κι αν κάνω λάθος διορθώστε με, λέγεται φασισμός. 

Έλεος! Μην πέφτετε άλλοι από τα σύννεφα! Είμαστε και κόσμος από κάτω!

Πέσανε πολλοί από τα σύννεφα επειδή ο Αλέξης συναντούσε λέει κρυφά τον Ψυχάρη. Όταν ο Αλέξης χασκογέλαγε με τους τέως Αμερικανούς πρέσβεις στα φόρα, έσπαγε τις διακοπές του για να συναντήσει τον Πέρεζ και έτρωγε χαβιάρι σε παραλίμνιες μαζώξεις με την οικονομική ελίτ, αυτοί μάλλον έβοσκαν αμέριμνοι αριστερό σανό και δεξιό χορτάρι. 

Πέσανε περισσότεροι από τα σύννεφα (ντόπιοι και ξένοι) επειδή οι προσφυγικές ροές ήτανε λέει μαζικές και αιφνιδιαστήκανε. Δεν το περιμένανε, δεν είχανε σχέδιο κτλ κτλ. Εδώ και δυο χρόνια όποιο ιστολόγιο μέσης αναγνωσιμότητας με πατριωτικές ανησυχίες και να διάβαζες ένα πράγμα μάθαινες: ότι στα τουρκικά παράλια ανέμεναν δεκάδες χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών για να μπουν στας Ευρώπας. Τώρα πώς διάολο το ξέρανε όλοι οι μικρομεσαίοι μπλόγκερς, ενώ οι καλοκουρδισμένες μηχανές (ελληνική κυβέρνηση, ευρωπαϊκή ένωση) δεν γνωρίζανε, δεν φανταστήκανε, δεν προβλέψανε, θα σας γελάσω. 

Πέσανε από τα σύννεφα και οι ΝΑΤΟϊκοί στρατηγοί, οι αναλυτές και τα θινκ τανκς, με τη συμπεριφορά της Τουρκίας. Δεν συνεργάζεται λέει για τη Συρία, εκθέτει τους συμμάχους της σε κινδύνους και εγκαλεί και τις ΗΠΑ. Εκατοντάδες χρόνια τώρα, ήταν ευκολότερο να βρεις νερό στη Σαχάρα παρά συνθήκη ή συμφωνία που να έχουν υπογράψει και τηρήσει οι Τουρκαλάδες και οι ΝΑΤΟϊκοί εξεπλάγησαν τώρα. Μόνο τανκς. Καθόλου θινκ. 

Πέσανε κι άλλοι από τα σύννεφα για εκβιασμούς εκδοτών και δημοσιογράφων, κρατικές διαφημίσεις και διαπλοκή. Ενώ τόσα χρόνια όταν διάφοροι δημοσιοκάφροι γλείφανε εκεί που φτύνανε και το αντίστροφο αλλάζοντας στάση εν μία νυκτί, ήτανε επειδή εμφανιζότανε ο άγιος Μηνάς (προστάτης της δημοσιογραφίας) στον ύπνο τους. 

Αυτές οι μαζικές πτώσεις από τα σύννεφα, έχουνε πάντως όνομα στην ελληνική γλώσσα. Λέγονται υποκρισία.