Τι δουλειά έχει η Χάγη στα δικά μας τα πελάγη...

Η Χάγη δεν είναι δικαστήριο απόδοσης Δικαιοσύνης. 

Είναι δικαστήριο επίλυσης διαφορών. 

Είναι τμήμα τού «Διεθνούς Δικαίου», υπό το οποίο η Κύπρος και η Σερβία απώλεσαν τμήμα της ιερής γης τους. 

Η Χάγη είναι κάτι σαν τον Βασιλιά Σολομώντα. 

Κόβει το παιδί στα δύο και το μοιράζει εξίσου στη φυσική μάνα και στην ψεύτικη που το διεκδικεί. 

Στη Χάγη η φυσική μάνα χάνει. 

Στη Χάγη ο φυσικός κάτοχος χάνει. 

  

Η Χάγη είναι φύλλο συκής για γυμνούς ραγιάδες. 

Η Χάγη είναι φερετζές για χανουμάκια. 

Η Χάγη είναι συχωροχάρτι για γιουσουφάκια. 

Στείλτε στο διάολο τη Χάγη και όσους την προμοτάρουν. 

Ρουβίκωνας: ένας κοινός μπάτσος.

Το σούπερ σάιτ τού Μαρινάκη (in.gr), μόνο που δεν πανηγυρίζει σήμερα Τετάρτη 22 Γενάρη 2020. Η είδηση, προσεκτικά διατυπωμένη ώστε να μην κινεί υποψίες, αναφέρει τα εξής: 

«Παρέμβαση σε ιατρείο γυναικολόγου του Κέντρου Υγείας Πατησίων, η οποία φέρεται να αρνήθηκε να κάνει άμβλωση σε ασθενή, πραγματοποίησε ο φεμινιστικός τομέας του Ρουβίκωνα.» 

«Αντικειμενική» η εισαγωγή, το δίχως άλλο. 

Αμέσως μετά όμως, πριν περάσει στο τι έκανε (ή τι δεν έκανε) ο Ρουβίκωνας, ο άγνωστος συντάκτης τού Μαρινάκη (το άρθρο φέρει τη «γενική» υπογραφή τού in.gr και όχι το όνομα δημοσιογράφου), επικαλούμενος άλλο άρθρο τού in.gr, αναμασά τα περί «καταγγελίας» γυναίκας, «σάλου», «θρησκευτικής κατήχησης», «εκφοβισμού» κτλ. Όλα αναπόδεικτα, όλα αυθαίρετα, όλα δεδομένα. 

Ο λόγος προφανής: 

Ο αρθρογράφος του Μαρινάκη ΑΒΑΝΤΑΡΕΙ την ενέργεια του Ρουβίκωνα. Αφού «τελεσιδικεί» για τους κακούς σκοταδιστές που αρνήθηκαν την έκτρωση, προϊδεάζοντας (ορθότερα: υποβάλλοντας) τον αναγνώστη, μετά περνά στο ψητό: 

«Η καταγγελία αυτή προκάλεσε την αντίδραση του φεμινιστικού τομέα του Ρουβίκωνα…» και μπλα, μπλα, μπλα ... αναπαράγει την ανακοίνωση. 

Διαβάστε και θαυμάστε. 

Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μπάτσους. 

 

Προβλέψιμους μέχρι αηδίας, με «παρεμβάσεις» βούτυρο στο ψωμί του συστήματος, εκεί που πρέπει, την ώρα που πρέπει.

Οι μπατσίνες τού Ρουβίκωνα, εκτός από το ότι δρουν ανενόχλητες (ο ένας μπάτσος νίβει τον άλλον και οι δυό το καθεστώς), μεταφέρουν αυτολεξεί την προπαγάνδα της Νέας Τάξης, τις ανοησίες δηλαδή περί «αυτοδιάθεσης», δεχόμενες μάλιστα «τελική πάσα» (ασίστ) από προπαγανδιστικά έντυπα μεγιστάνων που κατά τα άλλα είναι «συντηρητικοί» και «θεοσεβούμενοι» (πού τον χάνεις, πού τον βρίσκεις τον Μαρινάκη, σε τελετές αγκαλιά με τον Σεραφείμ του Πειραιώς). 

Καθόλου πρωτότυπο πάντως. 

Τα λαϊκά και εργατικά κινήματα έχουν αντικατασταθεί από καιρό. Τη θέση τους πήραν οι αοριστίες περί «διαφορετικότητας», «αυτοδιάθεσης» και «χειραφέτησης». Όλες οι «προοδευτικιές» και «δικαιωματικιές» κομπλεξάρες χρησιμοποιούν τα όπλα που τους παρέχει δωρεάν ο καπιταλισμός από το δικό του οπλοστάσιο. Εξορισμού αναποτελεσματικά εναντίον του και δραστικά μόνο έναντι των πραγματικών λαϊκών αναγκών. 

Όλοι οι μπάτσοι τα ίδια όπλα. 

Σσσστ! Μη μιλάτε για πόλεμο!

Σσσστ! Μη μιλάτε για πόλεμο! Ο «ρεαλιστής» παθαίνει αναφυλαξία. Ο «ρεαλισμός» του επιβάλλει υποχωρήσεις έναντι του τουρκικού ιμπεριαλισμού. Κατευνασμό του θηρίου. Θυσία εθνικής κυριαρχίας και λαϊκής περιουσίας προς χάριν της «ειρήνης». Δεν είναι ο πόλεμος βία. Δεν είναι η βία ωμότητα. Δεν είναι η ωμότητα ρεαλισμός. Ρεαλισμός είναι η λούφα. Η κρυψώνα. Η αδιαφορία. 

Σσσστ! Μη μιλάτε για πόλεμο! Η ελίτ «λιποθυμάει». Θεατρικά. Πούστικα. Πουτανίστικα. Νοιάζεται για «τα παιδιά του λαού» που θα σκοτωθούνε. Κυνικά μάς θυμίζει ότι τα κωλόπαιδά της θα λακίσουν. Το καλό των παιδιών μας θέλει. Ζωντανά τα χρειάζεται. Ζωντανά και υπόδουλα στα μπαστάρδια της. 

Σσσστ! Μη μιλάτε για πόλεμο! Του πλούσιου σπαράζει η καρδιά. «Όχι! Όχι! Δεν το λέω για μένα! Για σένα το λέω!». «Μη ζητάς λαουτζίκο πόλεμο, με τον πόλεμο γίνομαι πλουσιότερος. Θες να με κάνεις πλουσιότερο;». Ο πόλεμος είναι που κάνει τον πλούσιο πλουσιότερο. Η «ειρήνη» τού πλούσιου απλώς κάνει τον φτωχό φτωχότερο. 

Σσσστ! Μη μιλάτε για πόλεμο! Ο ρεαλισμός των ελίτ και των πλουσίων θ’ αποφασίσει πότε θα γίνει… 

Οι άρρηκτοι δεσμοί μεταξύ κράτους κεφαλαίου και ΜΚΟ που ασχολούνται με το μεταναστευτικό.

Το φαινόμενο των ΜΚΟ έχει πάρει τόσο μεγάλες διαστάσεις που παρεμβαίνουν πια απευθείας στην κεντρική πολιτική σκηνή. Με αφορμή αυτήν την ανακοίνωση κάναμε μία σύντομη έρευνα στις ΜΚΟ που την υπογράφουν και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια αποδείχτηκαν οι άρρηκτες σχέσεις με το μεγάλο κεφάλαιο και το κράτος. 

Όταν λέμε έρευνα μην φανταστείτε τίποτα το ιδιαίτερο, απλά μπήκαμε στις σελίδες τους και διαβάσαμε όσα οι ίδιες δηλώνουν για τον εαυτό τους και τα οποία είναι υπεραρκετά για να εξαχθούν συμπεράσματα. 

Η συνέχεια ΕΔΩ. 

Πρόσφυγες; Κανένα Πρόβλημα!

Refugees? No Problem! 

 

Ώστε οι πρόσφυγες δεν είναι μέρος ενός προβλήματος! 

Οι πρόσφυγες δεν είναι μέρος τού προβλήματος «πόλεμος»! Ή μήπως ο πόλεμος δεν είναι καν πρόβλημα; 

Ώστε οι πρόσφυγες (που δεν τους δημιουργεί το πρόβλημα «πόλεμος» ή ο πόλεμος που τους δημιουργεί δεν είναι πρόβλημα) είναι μέρος της καθημερινής μας ζωής! 

Άρα οι πρόσφυγες ξεφυτρώσανε ξαφνικά, άνευ προβλήματος, άνευ λόγου και αιτίας στην καθημερινή μας ζωή! 

Ή μήπως ο πόλεμος που τους δημιουργεί και δεν είναι πρόβλημα, είναι κι αυτός μέρος της καθημερινής μας ζωής; 

«Ηνωμένα Έθνη». Θεσμικοί ρατσιστές. 

«Ηνωμένα Έθνη». Στην Υπηρεσία του ιμπεριαλισμού. 

«Ηνωμένα Έθνη». Αφόρητη προπαγάνδα. 

«Ηνωμένα Έθνη». Αμφίσημα σλόγκαν και προσβολή νοημοσύνης. 

 

Σημίτης: Ένας νεκροζώντανος απειλεί.

Στην «Καθημερινή της Κυριακής», σήμερα 09/06/2019 δημοσιεύθηκε άρθρο-παρέμβαση (!) του Κ. Σημίτη, πρώην προέδρου του ΠΑ.ΣΟ.Κ και πρωθυπουργού. 

Δεδομένο 1ο: ο Σημίτης αρθρογραφεί σε έντυπο του Αλαφούζου. 

Το άρθρο διαφημίζεται στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας υπό τον τίτλο «Δεν αποκλείω νέα Ίμια» και στην πλήρη του μορφή (σελίδα 10) έχει τίτλο: «Αιγιαλίτιδα ζώνη – ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα: Προσοχή τώρα». 

Δεδομένο 2ο: Και οι δύο τίτλοι προδίδουν «ανησυχία». Ο Κ. Σημίτης φαίνεται να παρεμβαίνει επειδή «αγωνιά». Επειδή ως «παλαίμαχος» και «έμπειρος» διακρίνει ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα στο Αιγαίο και προβλέπει κινδύνους. Φαίνεται δηλαδή να αναλαμβάνει ρόλο σοφού-βετεράνου που προειδοποιεί, νουθετεί, προτείνει λύση. 

Εντός του (μακροσκελούς) άρθρου, ο Κ. Σημίτης διαπιστώνει τα προφανή («η έντονη πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα … δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις … η Τουρκία μπορεί να θεωρήσει ότι η περίοδος αυτή προσφέρεται για να επιβάλει τις απόψεις της»), ανακαλύπτει τον τροχό («είναι πεποίθησή μου ότι το πρόβλημα των Ιμίων το 1996 δεν προέκυψε τυχαία»), προβλέπει τα αυτονόητα (οι δηλώσεις τού Πάιατ για «συμφωνίες εξίσου επωφελείς» θεωρεί ότι υποδηλώνουν «πρωτοβουλίες που ίσως (!) δεν θα είναι επωφελείς για τη χώρα μας»), προφητεύει μετά Χριστόν (η αποστολή τουρκικού πλοίου για έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας «αντί να προκαλέσει την αρνητική στάση και τη διαμαρτυρία των συμμάχων της Ελλάδας πιθανόν να τους οδηγήσει σε μια επιφυλακτική στάση»), ευλογεί τα γένια του («η κυβέρνησή μου … είχε επιτύχει το 1999 … να συμπεριληφθεί ρήτρα που υποχρέωνε κάθε υποψήφιο κράτος να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την επίλυση κάθε εκκρεμούς συνοριακής διαφοράς»), κρατά πολιτικώς ορθότατη «αντικειμενική» στάση («η ελληνική άποψη», «η τουρκική άποψη») και καταλήγει: 

«ο κίνδυνος επεισοδίων με αρνητικές επιπτώσεις θα είναι υπαρκτός, εάν δεν προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες ίσως, αλλά που κατοχυρώνουν την ειρήνη στην περιοχή». 

Δεδομένο 3ο: ο Κ. Σημίτης προτείνει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι πρέπει να τα μοιράσουμε (τα δικά μας) για την «ειρήνη» (για να κοιμόμαστε ήσυχοι). 

Συνδυάστε, παρακαλώ, τα δεδομένα 1-3 (πού, πώς, τι). 

Το πολιτικό ζόμπι, ο πρωθυπουργός των «no flags, no troops» σε ελληνικό έδαφος, του «ευχαριστούμε τους Αμερικανούς», της παράδοσης Οτσαλάν, της αναγνώρισης ζωτικών δικαιωμάτων της Τουρκίας στο Αιγαίο (Μαδρίτη), συστήνει να πάμε οικειοθελώς να παραχωρήσουμε συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. 

Ο αχυράνθρωπος των τραπεζιτών (τραπεζίτες τον διόριζαν, τραπεζίτες διόριζε), θεωρεί δεδομένη την συνεκμετάλλευση και προσπαθεί «στοργικά» να μας απαλλάξει από την ταλαιπωρία (θερμά επεισόδια, κρίσεις, πολέμους). 

Μας λέει, το νεκροζώντανο αυτό απομεινάρι της σοσιαλδημοκρατικής φάρας, το αμίμητο: «Η υπερεθνική ελίτ έχει ήδη αποφασίσει εναντίον σας. Τι το κουράζετε; Πηγαίνετε να δώσετε γην και ύδωρ (υπέδαφος) πριν σας ζητηθεί. Με το καλό, όχι με το στανιό». 

Δεν αποκλείει νέα Ίμια, όχι για να μας θέσει σε εγρήγορση, αλλά για να μας απειλήσει! 

Συγκαλυμμένη η προπαγάνδα, ευθεία η απειλή! 

Πρώτα ο Κοτζιάς («μην είμαστε μοναχοφαγάδες»), μετά ο Κατρούγκαλος («τόσα μίλια ακτές έχει η Τουρκία»), τώρα ο Σημίτης. 

Κλασική περίπτωση σερβιρίσματος υποτέλειας: «παλαίμαχοι σοφοί» και «αναλυτές», σποραδικές περιπτώσεις «μάχιμων» της πολιτικής, «φωνές που πυκνώνουν» και στο μέλλον κάποια εν ενεργεία ελληνική κυβέρνηση… 

Οι παρακαταθήκες τού Χίτλερ στην πράξη.

Ο εχθρός σήμερα είναι «λυτρωτής και σύμμαχος». 

Του Γιάννη Λαζάρου. 

Είναι φυσικό να μην είναι φανερά σήμερα ευαγγέλιο για την Ευρώπη ο «Αγών μου» διότι ακόμη είναι νωρίς, όμως η προεργασία για την τελική πράξη συντελείται καθημερινά γύρω μας με τις ευλογίες «πατριωτών» ψηφισμένων και ψηφοφόρων. 

Στην Ελλάδα που προτρέπει τους νέους να καλλιεργήσουν αρωματικά φυτά πληρώνοντας χρυσάφι το σιτάρι για να φάνε ψωμάκι, στην Ελλάδα όπου ο διορισμένος πρωθυπουργός ενδιαφέρεται για τους γαμιστρώνες της νεολαίας, στην Ελλάδα όπου ο τσαμπουκάς του δίκαννου και του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ" έγινε ατελείωτη ουρά στην κάθε ΔΕΗ για επιβίωση, οι «δημοκρατικά» ψηφισμένοι παρακρατικοί δεν κρύβονται πια. Αντίθετα καμαρώνουν αφού είναι οι «σωτήρες» και οι «λυτρωτές» μιας χώρας που παραδόθηκε αμαχητί στις ορέξεις των Γερμανών. 

Ξέρουν πολύ καλά πως δεν φτάνει να πληρώνουν τον μισθουλάκο των εκατομμυρίων υπαλλήλων τους στην Ελλάδα αλλά πρέπει να δημιουργήσουν υπόβαθρο μακροχρόνιας κατοχής διότι κάποια στιγμή ο μισθουλάκος θα γίνει καπνός. Τον ρόλο των εκμαυλιστών εκτός από τους εγχώριους πρόθυμους για όλα με οργανώσεις, ΜΚΟ, κόμματα, αναλαμβάνουν και επίσημα οι σύγχρονοι Γκέμπελς. 

Η περίπτωση του Ιδρύματος Konrad Adenauer...

Η συνέχεια ΕΔΩ.

 

Η σύγχρονη 5η φάλαγγα.

Του Νίκου Σταθόπουλου

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ ΣΗΜΕΡΑ...

...και η Δούρου, αυτά τα «λερωμένα χέρια» σε Μάνδρα και Μάτι, παραχώρησε το Πεδίον τού Άρεως για να γιορτάσουν, με 5 ευρώ εισιτήριο, οι καταληψίες του City Plaza την επέτειο της κατάληψης! 

Αυτό σημαίνει «ιστορική μνήμη» για τους πουλημένους λιγούρηδες της Αριστεράς! 

Την ίδια ώρα, δια χειρός Γαβρόγλου, τιμούν δωσίλογους και μαυραγορίτες και ο Καραγκιόζης μιλάει για «πεζούλια» στη Λαμία!

Δεν τίμησε μια τεράστια ανοιχτή πληγή στο εθνολαϊκό σώμα, δεν πένθησε τους 350.000 μακελεμένους 'Έλληνες, δεν σεβάστηκε τη βαθιά συγκίνηση του λαού. 

Όχι! Για τα απίθανα ξενόδουλα ρομπότ της δικαιωματικής Αριστεράς, παν το ελληνικό πρέπει να αφανιστεί, συνεχίζοντας έτσι τη «δουλειά» που ξεκίνησε το τουρκικό χατζάρι. 

Αντίθετα πριμοδότησαν και πήραν υπό την αιγίδα τους αυτό το πληρωμένο ανθελληνικό τσούρμο αληταράδων, που προάγουν τη διάβρωση του τόπου και εγκαθιδρύουν άντρα υποκοσμικότητας στο κέντρο της πόλης. 

Κοινοί λωποδύτες και ασύδοτοι μετανάστες του μερκελικού ονείρου και υπαλληλάκια ΜΚΟ, γίνονται συνεργάτες μιας κάποιας Δούρου του Μελισσανίδη. 

Ένα εθνομηδενιστικό παραλήρημα με έντονο φαιό χρώμα προσβολής της καρδιάς μας. 

Τσιμουδιά για την ανατριχιαστική Γενοκτονία, τσιμουδιά για τους οιονεί βάρβαρους εγκληματίες, μόνο no border και εισβολή ανατολίτικης προβοκάτσιας. 

Είναι η σύγχρονη Πέμπτη Φάλαγγα, και σαν τέτοια πρέπει να αντιμετωπιστούν...

Υ.Γ Με δικές μου μικρές παρεμβάσεις, ώστε όποιος θέλει να μπορεί να αναδημοσιεύσει άφοβα... 

Να ποιοι έσπειραν τον σπόρο τού τρισκατάρατου «λαϊκισμού»!

Σειρά «Εθνικές Κρίσεις». 

Τεύχος 7ο «Εκσυγχρονισμός και Συντήρηση από τον 19ο στον 21ο αιώνα». 

Συγγραφέας ο κύριος Θάνος Βερέμης. 

Καθημερινές Εκδόσεις ΑΕ, Μάιος 2019. 

Διανεμήθηκε μαζί με την Καθημερινή της Κυριακής 11/05/2019. 

Χωρίς σχόλια. 

Κοινωνική καμπάνια ή νεοφιλελεύθερη προπαγάνδα;

Την παρακάτω φωτογραφία έπιασε ο φακός μου μέσα σε βαγόνι του μετρό, σήμερα Παρασκευή 22/03/2019. 

Είναι μέρος «πρωτοβουλίας» για μια «νέα δημόσια εμπειρία». Σύμφωνα με την ιστοσελίδα ενός εκ των χορηγών (ΕΔΩ) «Σε χώρο συνέλευσης των πολιτών θα μετατραπεί για ένα ακόμα διήμερο, 22 – 23 Μαρτίου 2019, ο πολυχώρος στο σταθμό του Μετρό "Σύνταγμα" κατά τα πρότυπα των αρχαίων ημών προγόνων. Η πρωτοβουλία, η οποία ανήκει στον καθηγητή Κοινωνιολογίας του Πανεπιστήμιου Αθηνών Νίκο Παναγιωτόπουλο, έχει στόχο την δημιουργία ενός δημόσιου χώρου που θα λειτουργεί ως μια νέα μορφή Αγοράς του Δήμου. 

… 

Αυτό που προτείνεται στο μετρό του Συντάγματος, εξηγεί στον Αθήνα 9.84 ο κ. Παναγιωτόπουλος, είναι ταυτόχρονα κάτι πολύ ταπεινό και πολύ σημαντικό. Πρόκειται για μια πρόταση δημιουργίας ενός νέου θεσμού στους χώρους του μετρό, νέων μορφών Αγοράς του Δήμου όπου οι πολίτες θα μπορούν να μάθουν, να συζητούν, να προβληματίζονται, τελικά να αποκτούν γνώμη, βασική προϋπόθεση για την άσκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Πρόκειται για μια νέα δημοσία εμπειρία η οποία θα μπορούσε, με τα κατάλληλα μέσα, να αποτελέσει ένα μόνιμο θεσμό στους χώρους του μετρό της Αθήνας. Έχω συνείδηση πως δεν είναι εύκολο καθώς στην Ελλάδα ο δημόσιος χώρος πάσχει από έλλειψη συμμετοχής και δημιουργικότητας, κυριαρχείται από ένα διαρκώς εντεινόμενο αίσθημα απαξίωσης, αμφισβήτησης και κοινωνικής ματαίωσης. Έχουμε συλλογικά παραγνωρίσει πως ο δημόσιος χώρος αποτελεί θεμελιώδη δημοκρατική ιδέα, η οποία εμπεριέχει την έννοια της ισοπολιτείας, πως η ποιότητά του αντανακλά την ποιότητα της δημοκρατίας.» 

Μέχρι εδώ, θαυμάσια. 

Και τώρα παρακαλώ προσέξτε: 

Α) τους χορηγούς (στη βάση της φωτογραφίας). Γνωστοί και μη εξαιρετέοι. Ένας κι ένας… κι άλλος ένας. Δεν θα σχολιάσω, αφήστε την κρίση σας να δουλέψει. 

Β) τον συλλογισμό στη φωτογραφία. Την αφετηρία του («Σύνταγμα (σταθμός): χώρος δημόσιος εντός του οποίου μετακινούνται ιδιώτες») και το τέλος του, το «ηθικό δίδαγμα» («… να αποτελέσει τον τόπο διερεύνησης μιας γόνιμης οργανικής συνύπαρξης του ιδιωτικού με το δημόσιο»). Εδώ έχουμε δράματα. 

Η αφετηρία του συλλογισμού ακόμη και ως ευφυολόγημα, λογοπαίγνιο ή αλληγορία είναι απαράδεκτη. Εάν είναι προϊόν αφέλειας τότε φλερτάρει με την ανοησία, εάν όχι τότε συνουσιάζεται με την σκοπιμότητα. Ο κύριος καθηγητής και οι χορηγοί του ατύχησαν: είναι ακραία κακογουστιά (έως κακοήθεια) η χρήση της βασικής έννοιας του όρου «ιδιώτης» (κοινός πολίτης) για να παραπεμφθεί το κοινό στη δεύτερη έννοια του ίδιου όρου («ιδιώτης»: αυτός που εκπροσωπεί ατομικά συμφέροντα). Επίσης, η χαριτωμενιά αυτή δεν μπορεί να συνδεθεί ούτε στο ελάχιστο με οποιουδήποτε είδους συνύπαρξη. Ο όρος συνύπαρξη προϋποθέτει την ύπαρξη ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ πραγμάτων/εννοιών, τα οποία (αν και διαφορετικά) συμβιώνουν αρμονικά. Εδώ πρόκειται για ύπαρξη πολιτών σε χώρο δημόσιο (της Πολιτείας). Πρόκειται για σχέση πολιτών και Πολιτείας, όπως απορρέει από το Σύνταγμα (δικαίωμα των πρώτων, υποχρέωση της δεύτερης) και όχι για συνύπαρξη. 

Το τέλος του συλλογισμού, ακόμα κι αν δεν είναι τέλος, (ακόμα κι αν δεν πρόκειται καν για συλλογισμό αλλά για συρραφή «ό,τι να ‘ναι»!), είναι εξίσου απαράδεκτο. Η «γόνιμη οργανική συνύπαρξη του ιδιωτικού με το δημόσιο» είναι ο γνωστός ευφημισμός που χρησιμοποιούν οι νεοφιλελεύθεροι για να δηλώσουν την βάσει σχεδίου εξαχρείωση του δημοσίου τομέα και το καπέλωμά του από τα ιδιωτικά συμφέροντα με απώτερο σκοπό την ολοκληρωτική επικράτηση των τελευταίων: τα ιδιωτικά σχολεία «αρωγοί» στην Παιδεία, τα ιδιωτικά νοσοκομεία «συμπλήρωμα» του ΕΣΥ και οσονούπω τα ιδιωτικά πανεπιστήμια «συμπαραστάτες» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και η ιδιωτική ασφάλιση «πυλώνας» του ασφαλιστικού συστήματος. 

Δεν ξέρω αν πρέπει να καταλογίσουμε στον κύριο καθηγητή και στους χορηγούς του βλακεία ή προπαγάνδα. Οι καιροί όμως είναι πονηροί (νεοφιλελεύθεροι). Δικαιούμαστε να υποπτευθούμε ακόμη και βλακώδη προπαγάνδα.

Παγιώνεται μια εικόνα ανάκαμψης της οικονομίας (Νίκος Παππάς).

Ο υπουργός προπαγάνδας υπενθυμίζει: 

ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΘΑ ΚΕΡΔΗΘΟΎΝ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Ναι, κι εμείς δεν ξέρουμε πώς γίνατε καθηγητές, ούτε ποιος είναι ο "Guardian".

Και επίσης δεν ξέρουμε ούτε ποιοι είναι οι Αλαφούζος και Μαρινάκης, ούτε ποια είναι τα μέσα "Ντόιτσε Βέλλε" και "Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων" που χρησιμοποιούν για "πηγές" τέτοιων προπαγανδιστικών τίτλων:

Όλα θέμα προπαγάνδας είναι...

Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε… 

Κοιτάξτε κόσμε στήσιμο υπουργού για φωτογράφιση!

Το χτίσιμο του προφίλ τής κυρίας Ευτυχίας Αχτσιόγλου, συνεχίζεται με ταχείς ρυθμούς. Στον αντιπολιτευόμενο Τύπο παρακαλώ! Ειδικώς οι πρώην Λαμπρακαίοι, τέως Ψυχαραίοι και νυν Μαρινακαίοι, δίνουν ρέστα. Έφη λένε και στάζει το στόμα τους μέλι. Η υπουργός από 'δω, η υπουργός από 'κεί, η υπουργός παραπέρα... 

Κοιτάξτε κόσμε στήσιμο υπουργού για φωτογράφιση!

Σκοπιανό: η συμφωνία ΔΕΝ χάλασε. Απλώς το ζήτημα πρέπει να λυθεί «ξαφνικά».

Για να διαβάσετε παρακάτω πρέπει να θυμάστε δύο πράγματα: 

1) Ο κλασσικός Έλλην καθεστωτικός δημοσιογράφος είναι το ανάλογο της νυχτερίδας: μικρός εγκέφαλος, κρέμεται ανάποδα, κυκλοφορεί νύχτα, τρέφεται με αίμα, μεταδίδει μικρόβια. 

2) Υπουργός προπαγάνδας της Κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου είναι ο Νίκος Παππάς. 

Τον Μάη του 2015 (εκεί γύρω στην εκατοστή ημέρα της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου) έγραφα: Τόσες «διαρροές» είναι ή «κόψιμο» ή ακράτεια. Και τα δύο βρωμάνε. 

Ειδικά στο Σκοπιανό έχουν δώσει ρέστα: διαρροές σκόπιμα διφορούμενες, αλληλοσυγκρουόμενες, σχιζοφρενικές. 

Μην πιστεύετε τίποτε. Συμφωνία υπήρχε εξαρχής: είχαν συμφωνήσει ότι θα συμφωνήσουν (αφεντικές διαταγές). 

Τώρα υποτίθεται ότι η «δουλειά» (business as usual) κολλάει στα Σκόπια (αυτά Παρασκευή μεσημέρι). 

Την Κυριακή το πρωί μπορεί να ξυπνήσουμε με συμφωνία. Ή την άλλη Κυριακή. Ή κάποια μέρα με καύσωνα. Ή σε κάποια αργία. Σε μια βδομάδα, σ’ ένα μήνα, σ΄ ένα χρόνο. Να ανακουφιστούν και τα εκδοτικά συγκροτήματα (σύσσωμα υπέρ συμφωνίας, τετελεσμένα επιθυμούν, τετελεσμένα θα μεταδώσουν ξαφνικά). 

Είναι Οργουελικό το σενάριο: δυστοκία τάχα και αγωνία, δύσκολη η κατάσταση, άγχος, αβεβαιότητα, μετά σιωπή και περίσκεψη. Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα, νεύρα τεντωμένα, όλα κρέμονται από μια κλωστή και … αίφνης χαρμόσυνες σάλπιγγες. Τέλος καλό, ευτυχώς όλα πήγαν κατ’ ευχήν, λυτρωτική λύση, win-win και άλλες Αμερικανιές. 

Το Σκοπιανό θα λυθεί «ξαφνικά» κι εμείς πρέπει να είμαστε σε διαρκή ετοιμότητα. 

Μην πιστεύετε τίποτε οι πατριώτες. Μην επαναπαύεστε. 

Υπουργός προπαγάνδας είναι ο κύριος Παππάς. 

ΕΣΥ! ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΣ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ;

Η προθεσμία για την καταδίκη της επίθεσης στον Μπουτάρη εκπνέει. Όσοι δεν καταδικάσατε (ακόμα;) σπεύσατε, για να μην έχουμε άλλα… 

Μπουτάρης και Ζουράρης τρέφονται από τη δημοσιότητα. Όπως η μύγα απ’ το σκατό.

Γνωστά πολιτικά σούργελα, φασουλήδες ενός τραγικού θιάσου, γελοίοι εκπρόσωποι μιας ξεπεσμένης δημοκρατίας. 

Η ίδια τους η ύπαρξη, τρανή απόδειξη παρακμής. 

Η ομιλία τους βόρβορος, οι πράξεις τους βούρκος. 

Κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής τους πρόκληση της ηθικής, προσβολή της αισθητικής, θάνατος της λογικής. 

Μπουτάρης, Ζουράρης κι άλλοι πολλοί. 

Χρειάζεται προσοχή. 

Τον Μπουτάρη δεν τον δέρνεις, τον Ζουράρη δεν τον προπηλακίζεις. 

Χρειάζεται ψυχραιμία. 

Καμία βία, λεκτική ή σωματική, εναντίον τους. 

Όχι επειδή η πολιτική ορθότης επιβάλλει άρνηση της βίας «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Η πολιτική ορθότης είναι περίττωμα από τα σπλάχνα ενός πολιτικού συστήματος που ασκεί ωμή βία απέναντι στον λαό. Που χρησιμοποιεί χαφιέδες με βαριοπούλες και ΜΑΤατζήδες με κλομπς εναντίον αόπλων πολιτών. 

Όχι επειδή η άσκηση βίας έναντι ασθενεστέρων (και ως τέτοιοι νοούνται οι 70+ Μπουταροζουραραίοι) είναι βαρβαρότητα και χείριστη μορφή εξουσίας. Μπουτάρηδες, Ζουράρηδες και λοιποί, είναι οι ίδιοι εξουσιαστές, συναυτουργοί σε βαρβαρότητες εναντίον των Ελλήνων. 

Όχι επειδή οι εικόνες γερόντων που κείτονται δαρμένοι στο έδαφος ή τρέχουν αλλόφρονες να σωθούν περιτριγυρισμένοι από φρουρούς, είναι θλιβερές, δείγματα ελλείμματος πολιτισμού. Οι ίδιοι αυτοί γέροντες είναι συνυπεύθυνοι για το χάλι άλλων γερόντων, συνταξιούχων και ασθενών, που φυτοζωούν απροστάτευτοι και των οποίων οι εικόνες σε σκουπιδοντενεκέδες και ράντζα είναι τραγικές, δείγματα πολιτισμικής ζούγκλας. 

Όχι επειδή οι πραγματικοί εχθροί του λαού δεν είναι οι φαφλατάδες μαϊντανοί, αλλά τα αφεντικά τους, εγχώρια και διεθνή. Οι αιχμές του δόρατος δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνουν ασυλίας επειδή κάποιος άλλος κρατά το δόρυ. 

Αλλά επειδή, 

Μπουτάρης, Ζουράρης και λοιποί φελλοί, τρέφονται από τη δημοσιότητα. Όπως η μύγα απ’ το σκατό. Επιτιθέμενοι σε Μπουτάρη-Ζουράρη, φραστικά ή σωματικά, τους κάνουμε τη χάρη. 

Καραγκιόζηδες σαν κι αυτούς, επιζητούν τις επιθέσεις. Επιζητούν επεισόδια, ή τουλάχιστον επιδιώκουν ντόρο. Εμφανίζονται προκλητικά, όπου είπες και παρήγγειλες, με σκοπό την προβολή. Ο στόχος τους είναι να μείνουν στην επικαιρότητα, χωρίς την οποία δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Ο σκοπός τους είναι να εκνευρίσουν, για να εμφανιστούν μετά τις επιθέσεις ως θύματα. Θέλουν να προβοκάρουν για να δρέψουν έπειτα «αγωνιστικές» δάφνες. Με πρόσχημα τις δημόσιες θέσεις τους, ξεφυτρώνουν ανάμεσα σε θιγόμενους από το πολιτικό αληταριό ανθρώπους, για να προκαλέσουν την μήνιν τους και στη συνέχεια να ρευστοποιήσουν τις «δημοκρατικές» μετοχές που κέρδισαν για την υποτιθέμενη αντίστασή τους έναντι ανύπαρκτων τραμπούκων. Ταυτόχρονα, αβαντάρουν τα υπόλοιπα σκύβαλα του καθεστώτος, ώστε τα τελευταία να επισείσουν κατασκευασμένους ακροδεξιούς και φασιστικούς μπαμπούλες, να αυξήσουν την αστυνόμευση και την κρατική καταστολή και να διαλύσουν οποιαδήποτε λαϊκή αντίδραση. Ξέχειλοι από ματαιοδοξία, λαγοί στην κούρσα των πολιτικάντηδων, κερδίζουν τη φήμη που τους αναλογεί. 

Τότε, θα μου πείτε, «τι μπορούμε να κάνουμε;». Πώς να αντιδρούμε; Πώς είναι δυνατόν να συγκρατηθούμε όταν Μπουτάρηδες και Ζουράρηδες έρχονται απρόσκλητοι στο γάμο μας και μας εύχονται «και του χρόνου!»; 

Είναι δύσκολο, το παραδέχομαι. Για το λόγο αυτό άλλωστε, οι δολοφόνοι που αποφυλακίζονται με χάρη (π.χ δράκος της Θεσσαλονίκης), απαγορεύεται να εμφανίζονται στο περιβάλλον των θυμάτων. 

Προτείνω να τους αγνοούμε. 

Μπαίνουν σε κατάστημα; Εξερχόμαστε αμέσως. Μπαίνουν σε κλειστό δημόσιο χώρο; Το ίδιο. Παρουσιάζονται σε εκδήλωση; Αποχωρούμε (Αν ο οργανωτής αντιδράσει, ας διώξει εκείνος τον Μπουτάρη, αν τολμά). Σε περίπτωση που είναι αναγκαίο να μείνουμε και δεν πρέπει να χαρίσουμε την εκδήλωση στον Ζουράρη, απομακρυνόμαστε όσο μπορούμε, εντός του χώρου της εκδήλωσης. Αφήνουμε λ.χ τα διπλανά καθίσματα κενά. Κάνουμε ό,τι μπορούμε τέλος πάντων εκτός από επίθεση, που τελικά θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μας.

Οι εγκεφαλικά ψωριάρηδες χώρια. 

Σε ποιον τα πουλάς αυτά ρε καραγκιόζη;

Ρε καραγκιόζη, 

Την ώρα που πουλάς καθρεφτάκια στους ιθαγενείς,

την ώρα που ξεστομίζεις βαρύγδουπες παρόλες,

την ώρα που κόπτεσαι τάχα για τα παιδιά...

... έχω πάρει σβάρνα τα δημόσια «ειδικά» σχολεία για το αυτιστικό παιδάκι μου. Και εισπράττω ένα πράγμα: εγκατάλειψη. 

Εξαίρετοι δάσκαλοι, μαχητές γονείς και γλυκύτατα παιδάκια, ένα πράγμα μού μεταφέρουν: εγκατάλειψη. 

Σχολεία με διπλάσιους μαθητές απ’ όσους σηκώνουν, με αναπληρωτές κυρίως γιατί οι μόνιμοι δάσκαλοι είναι μουσειακό είδος, με ελλείψεις στα πάντα από πάντα και πάει λέγοντας. 

Αν προσθέσεις τις παιδοψυχιατρικές δομές που για τη διάγνωση σού κλείνουν ραντεβού μετά από μήνες, τα ΚΕΔΔΥ που προσθέτουν κι άλλους μήνες αναμονής στην αγωνία σου, τις παράλληλες στηρίξεις που δεν έρχονται κι όταν έρχονται είναι κουτσουρεμένες, τις χιλιάδες αδιόριστων δασκάλων ειδικής αγωγής που φυτοζωούν σε ιδιωτικά κέντρα σαν κι αυτά στα οποία προτείνατε τις προάλλες συμβάσεις πείνας, τις ατελείωτες ουρές του ΕΟΠΥΥ που πληρώνει τις ειδικές θεραπείες μέσα από αφόρητη γραφειοκρατία και όποτε λάχει, τον νόμο που προσπαθεί αντιεπιστημονικά να μειώσει τα ποσοστά αναπηρίας των αυτιστικών για να γλυτώσει τα επιδόματα… 

…κι άλλα πολλά που χρειάζομαι τόμους για να αναφέρω… 

...το καραγκιοζιλίκι σου χτυπάει κόκκινο. 

Και το δικό σου και του έτερου αχυρανθρώπου.

Όλα αυτά συμβαίνουν στο κράτος σου καραγκιόζη. 

Επί των ημερών σου καραγκιόζη. 

Επί πρωθυπουργίας σου καραγκιόζη. 

Δεν σε ενδιαφέρουν τα παιδιά καραγκιόζη. Μόνο η προπαγάνδα. 

Καραγκιόζη. 

Υ.Γ Όποιος σκοπεύει να αναδημοσιεύσει, να προσέξει πολύ. Εξ όσων γνωρίζω, ο χαρακτηρισμός «καραγκιόζης» αποτελεί αξιολογική κρίση, και ως τέτοια δεν επιδέχεται απόδειξη, επί του προκειμένου δε, είναι απολύτως θεμιτή λόγω του ιδιαίτερου ρόλου του πρωθυπουργού στη δημόσια ζωή. Επίσης, οποιαδήποτε αξιολογική κρίση δεν είναι δυνατόν να αποσυνδέεται από τα πραγματικά γεγονότα για τα οποία γίνεται. Στην προκειμένη περίπτωση τα γεγονότα (ανεπάρκεια Ελληνικής Πολιτείας σε θέματα ειδικής αγωγής, επί πρωθυπουργίας Τσίπρα) είναι αληθή και αναμφισβήτητα. Ωστόσο οι καραγκιόζηδες που κυβερνούν δεν θα διστάσουν να κρυφτούν πίσω από τους δικαστές που κατά τα άλλα κατηγορούν, όπως δεν δίστασαν να κρυφτούν πίσω από τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν. Προσωπικά δεν φοβάμαι και αυτό φαίνεται.

Η προπαγάνδα των βαρόνων των media για το Σκοπιανό καλά κρατεί.

Παρότι οι Ψευτομακεδόνες έχουν κάνει σαφείς τις προθέσεις τους (όχι ότι τις έκρυψαν και ποτέ) και υπό φυσιολογικές συνθήκες οποιαδήποτε διαπραγμάτευση θα έπρεπε να είχε διακοπεί (με κλωτσιές), τόσο η υπερεθνική ελίτ (ΝΑΤO και ΕΕ) όσο και η εγχώρια (βαρόνοι των ελληνόφωνων media), δίνουν ρέστα (στην προπαγάνδα). 

Τελευταίο παράδειγμα (αφόρητης γελοιότητας) το παρακάτω. 

Δημοσίευμα του ειδησεογραφικού in.gr, σήμερα 19 Απριλίου 2018. 

Πρόκειται για αναδημοσίευση «ανάλυσης» αποτελεσμάτων δημοσκόπησης της εταιρείας Alco για λογαριασμό τού επίσης ειδησεογραφικού news247. 

Αν δεν γνωρίζετε σε ποιους ανήκουν τα σάιτ news247 και in.gr και η δημοσκοπική εταιρεία Alco, ψάξτε το λίγο. Δεν θα εκπλαγείτε. 

Ακολουθεί η «ανάλυση» και με κόκκινη γραμματοσειρά τα δικά μου σχόλια. 

Τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής αντίληψης για το ζήτημα της ΠΓΔΜ καταγράφει δημοσκόπηση της Alco. («Ρεαλιστική». Αυθαίρετος προσδιορισμός, μιας αυθαίρετης κρίσης αγνώστων συντακτών. Την πραγματική αντίληψη αποδίδουν μόνο οι κάλπες και σε καμία περίπτωση τα μικρά δείγματα ερευνών, αγνώστων συμμετεχόντων, που απαντούν υπό πίεση χρόνου σε ειδικά διαμορφωμένα τηλεφωνικά ερωτηματολόγια. Την υποτιθέμενη ρεαλιστική αντίληψη θα κατέγραφε μόνο ένα δημοψήφισμα. Καμία έκπληξη. Οι δημοσιογράφοι-υπάλληλοι των βαρόνων αναλώνονται επί δεκαετίες στο να πείσουν τον Έλληνα ότι είναι ραγιάς και ότι πρέπει να αποδεχθεί τη μιζέρια του «ρεαλιστικά». Ενδιαφέρον επίσης είναι το ότι ο συντάκτης τού news247 έχει θέσει το ρεαλιστική εντός εισαγωγικών, ο συντάκτης τού in.gr όμως όχι! Είναι σαφές ότι ο συντάκτης του in.gr εμφανίζεται βασιλικότερος (Συριζαϊκότερος!) εκείνου τού news247, αφού άλλωστε αφιερώνει ειδικό άρθρο στην υποκειμενική κρίση περί «ρεαλιστικής» αντίληψης, ενώ εκείνος τού news247 απλώς την ενσωματώνει σε όλη την έρευνα!) 

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, η πλειοψηφία των ελλήνων πολιτών έχουν κατανοήσει ότι η διαπραγμάτευση θα οδηγήσει σε σύνθετη ονομασία η οποία θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». (Αγνοήστε το γλωσσικό-συντακτικό σκύβαλο και αναρωτηθείτε: ακόμη και αν είναι έτσι, αν δηλαδή οι ερωτηθέντες – και μόνο – έχουν «κατανοήσει», ζητήθηκε η γενικότερη γνώμη τους για τη διαπραγμάτευση; Διότι αν έχουν κατανοήσει ότι η διαπραγμάτευση οδηγεί σε εκχώρηση, πιθανόν να έχουν την γνώμη να μην γίνει καμία διαπραγμάτευση και ποτέ.) 

Συγκεκριμένα, η έρευνα για λογαριασμό του news247, σημειώνει ότι οι ερωτηθέντες στην πλειοψηφία τους (ποσοστό 50%) θεωρούν ότι τα ελληνικά συμφέροντα υπηρετούνται από μία κοινά αποδεκτή λύση και όχι από το ισχύον καθεστώς (32%). (Θαυμάσιο παράδειγμα προπαγάνδας ή «πώς να πάρετε την απάντηση που θέλετε»: διαμορφώστε την ερώτηση κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ο ερωτώμενος να αναγκαστεί να στραφεί σε απάντηση που περιλαμβάνει κάποια γενική αλήθεια ή γενικώς αποδεκτή αρχή. Όταν η ερώτηση επισείει τους κινδύνους για τα «συμφέροντα» που εγκυμονεί μια εκκρεμότητα, είναι φυσικό ο ερωτώμενος να διαλέξει την σιγουριά της «κοινής αποδοχής». Ο καθένας θα επέλεγε μια απάντηση που περιέχει τις σταθερές αξίες «φιλία», «συνεργασία», «ειρήνη» κτλ. Και φυσικά, όπως και προηγουμένως, μήπως οι ερωτώμενοι εννοούσαν μια κοινά αποδεκτή λύση, χωρίς καθόλου Μακεδονία; Κι ακόμη, τι ακριβώς εννοεί ο ερωτών με την έκφραση «ελληνικά συμφέροντα»; Έχουν όλοι οι ερωτώμενοι την ίδια αντίληψη για το τι σημαίνει συμφέρον και μάλιστα «εθνικό»; Έχει ο λαός τα ίδια συμφέροντα με τα διαπραγματευόμενα πολιτικά ανδρείκελα και τους δημοσιογράφους-παπαγάλους;) 

Τα ερωτήματα όπως τα δημοσιεύει το news247

Εν τέλει υπάρχουν ιστοσελίδες και εταιρείες δημοσκοπήσεων που να μην υπηρετούν «συμφέροντα»; Που να μην μας εμφανίζουν την γνώμη 1000 αγνώστων συμπολιτών μας που απάντησαν σε βροχή ερωτήσεων υπό άγνωστες (τηλεφωνικές!) συνθήκες, ως απεμπόληση από τον λαό των οσίων και ιερών του; Που να ενημερώνουν την κοινή γνώμη και όχι να την διαμορφώνουν; 

Υ.Γ Θα ‘θελα να ΄ξερα ποια ήταν η ηλικία του νεότερου των χιλίων συμμετεχόντων. Διότι οι συμμετέχοντες ήταν ηλικιακά 17+ και το δείγμα σταθμίστηκε ανάλογα και με την ψήφο των εκλογών του Σεπτεμβρίου 2015. Ο 17άρης όμως (άντε 18άρης) δεν ψήφισε τον Σεπτέμβριο του 2015.

Ευγενείς χορηγίες ψιχίων, από αριστ(ερ)οκράτες...

Μας φλόμωσαν στα ψίχουλα αυτοί οι ευγενείς εξουσιαστές. Μερίσματα, επιδόματα, βοηθήματα... δεν έχουμε πια πού να τα βάλουμε!