Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη Φιλέλληνες.

Την παρακάτω επιστολή απέστειλε στην εφημερίδα Καθημερινή, ο Φινλανδός πολιτικός αναλυτής και φιλέλληνας Τέμου Λέχτινεν.

Δημοσιεύθηκε στις 24-10-2020, υπό τον τίτλο «Διδάγματα από τον Βορρά για τις σχέσεις γειτονίας».

Διάβασα με ενδιαφέρον το άρθρο του καθηγητή Νίκου Μαραντζίδη στην «Καθημερινή» της Κυριακής 18 Οκτωβρίου, που παρά τον ποδοσφαιρικό του τίτλο είναι στην πραγματικότητα μία «προκλητική» θεώρηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων μέσα από την εμπειρία του ευρωπαϊκού Βορρά και δη της Φινλανδίας. Παρότι κάποια σημεία με βρίσκουν σύμφωνο, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μία διαφορετική οπτική που εξηγεί γιατί νομίζω ότι τελικά κάνει λάθος.

Ας ξεκινήσω από το σημείο που πιστεύω ότι ο κ. Μαραντζίδης έχει δίκιο. Τα μικρά, περιφερειακά έθνη, τα οποία στο τέλος της ημέρας μπορούν να στηρίζονται μόνο στον εαυτό τους και όχι σε συμμάχους που ίσως είναι αλλά και ίσως να μην είναι εκεί όταν χρειαστεί, δεν μπορούν να έχουν πολιτικές αυταπάτες μεγαλείου. Όπως είπε ο Juho Paasikivi, πρόεδρος της Φινλανδίας (1946-56), και αρχιτέκτονας της φινλανδικής μεταπολεμικής εξωτερικής πολιτικής: «η αναγνώριση των γεγονότων είναι η αρχή κάθε σοφίας». Στην αρχή αυτή στηρίχθηκε το λεγόμενο «δόγμα Paasikivi», η εξισορρόπηση δηλαδή της φινλανδικής εξωτερικής πολιτικής μεταξύ Ανατολής και Δύσης, η «ευμενής ουδετερότητα» έναντι της ΕΣΣΔ που αναφέρει ο κ. Μαραντζίδης, η φινλανδοποίηση της εξωτερικής πολιτικής (Finlandisierung), η οποία συνεχίστηκε από το 1956 έως το 1981 από τον πρόεδρο Urho Kekkonen.

Έτσι, φαίνεται να λέει ο κ. Μαραντζίδης, το θεμελιώδες δίδαγμα που προσφέρει το φινλανδικό παράδειγμα είναι ότι αφού οι μικρές χώρες δεν μπορούν να αλλάξουν την πραγματικότητα, πρέπει να μάθουν να ζουν και να λειτουργούν σε έναν σκληρό κόσμο. Μέχρι εδώ συμφωνώ. 

Εκεί όπου διαφωνώ είναι στο συμπέρασμα στο οποίο φαίνεται να καταλήγει: ότι μακροπρόθεσμα οι μικρές χώρες θα αναδειχθούν νικήτριες: το θηρίο θα εξαφανιστεί και εκείνες θα ευημερήσουν. Κάτι σαν τη Δευτέρα Παρουσία δηλαδή.

Σύμφωνα με το επιχείρημα που αναπτύσσει ο κ. Μαραντζίδης, η Φινλανδία μια χαρά τα πήγε κατά τη διάρκεια εφαρμογής της φινλανδοποίησης, ενώ η ΕΣΣΔ ήταν μία κομμουνιστική δικτατορία. Σήμερα η Φινλανδία είναι μία από τις καλύτερες χώρες στον κόσμο να ζει κανείς, ενώ η ΕΣΣΔ εξαφανίστηκε (που μεταξύ μας, ούτε αυτό είναι ακριβές… δεν εξαφανίστηκε, μεταλλάχθηκε στη Ρωσία του Πούτιν). Μπορεί η Τουρκία σήμερα να μην έχει το βεληνεκές της ΕΣΣΔ των χρόνων του Ψυχρού Πολέμου, αλλά η Τουρκία είναι μια μικρή υπερδύναμη δίπλα στην Ελλάδα. Εάν επομένως η συνειδητοποίηση των πολιτικών αναγκαιοτήτων σε σχέση με την Τουρκία, οδηγεί στη φινλανδοποίηση της Ελλάδας, δεν έχει και μεγάλη σημασία λέει ο κ. Μαραντζίδης.

Εδώ, λοιπόν, υπάρχει κατά τη γνώμη μου ένα λογικό σφάλμα, ένα ψευδές δίλημμα: ο δρόμος δεν είναι ή φινλανδοποιημένη ουδετερότητα ή πόλεμος. Υπάρχει μεγάλη γκάμα επιλογών στη διεθνή πολιτική. Η δεύτερη πλάνη αφορά τη σύγχυση μεταξύ «συσχέτισης» και «αιτιώδους συνάφειας». Η Φινλανδία δεν τα πάει καλά σήμερα, απαραίτητα διότι τον περασμένο αιώνα ήταν «φινλανδοποιημένη». Η πραγματικότητα μπορεί μάλιστα να είναι ότι η Φινλανδία τα πάει καλά σήμερα, παρά το γεγονός ότι ήταν κάποτε «φινλανδοποιημένη».

Για να το κατανοήσουμε αυτό, πρέπει να έχουμε υπόψη μας πώς ήταν η ζωή στη Φινλανδία κατά την περίοδο εκείνη. Με δύο λόγια, η καθημερινή ζωή στη Φινλανδία στα χρόνια του δόγματος Paasikivi δεν ήταν ακριβώς σπουδαία. Η μεταπολεμική Φινλανδία ήταν φτωχή. Η Φινλανδία τη δεκαετία του 1960 ήταν φτωχή. Και η Φινλανδία τη δεκαετία του 1970 ήταν φτωχή. Δεν ήταν φτωχή όπως ενδεχομένως οι χώρες του ανατολικού μπλοκ, αλλά κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, η Φινλανδία ήταν ο φτωχός και καταπιεσμένος ξάδελφος των Σκανδιναβών με πολύ λίγα άξια να της ζηλέψει κανείς.

Τα οικονομικά, όσο σημαντικά κι αν είναι, είναι μόνο ένα μέρος της ευρύτερης εικόνας. Όπως προειπώθηκε, η πραγματιστική εξωτερική πολιτική της Φινλανδίας είχε ένα στόχο: τη διατήρηση της εδαφικής κυριαρχίας απέναντι σε μία παρακείμενη υπερδύναμη, τη Σοβιετική Ενωση. Και φαίνεται ότι σε αυτό ήταν επιτυχής.

Αλλά η λογική αυτή παραβλέπει ένα ουσιαστικό ερώτημα: Παρά τη διατήρηση της εδαφικής κυριαρχίας, ήταν πραγματικά ελεύθερη η Φινλανδία; Δεν μου αρέσει, όπως δεν αρέσει σε πολλούς από τους συμπατριώτες μου Φινλανδούς, ότι η απάντηση είναι όχι. Η Φινλανδία δεν ήταν ελεύθερη. Το δόγμα της φινλανδικής εξωτερικής πολιτικής οδήγησε σε εντελώς απρόβλεπτα και ανεπιθύμητα αποτελέσματα στο εσωτερικό της χώρας.

Ο όρος Finlandisierung (φινλανδοποίηση) στην πραγματικότητα δεν αφορά την εξωτερική πολιτική της Φινλανδίας. Ο όρος Finlandisierung δημιουργήθηκε από Γερμανούς πολιτικούς επιστήμονες, προκειμένου να περιγράψουν τα αποτελέσματα του δόγματος Paasikivi στο εσωτερικό της Φινλανδίας. Finlandisierung συμβαίνει όταν κάποιος διατηρεί ονομαστικά την εξωτερική κυριαρχία, ενώ στην πράξη την έχει απολέσει στο εσωτερικό. 

Ο τρόπος είναι απλός. Όταν υπάρχει μόνο μία αλήθεια και ένας στόχος ζωής ή θανάτου που υπαγορεύεται από την εξωτερική πολιτική μιας μικρής χώρας, αυτή η μοναδική αλήθεια διεισδύει σε ό,τι κάνει κανείς. Είναι σαν να ζεις δίπλα σε ένα θηρίο που φοβάσαι: αποφεύγεις να αναστατώσεις το θηρίο με οποιοδήποτε κόστος. Ο φόβος διεισδύει στην κοινωνία από πάνω προς τα κάτω και το αντίστροφο. Αλλάζει την πολιτική, τον πολιτισμό, τη δημοσιογραφία, την καθημερινή ζωή, την ατμόσφαιρα και τις σκέψεις. Τα πάντα υπαγορεύονται από τις ιδιοτροπίες που μπορεί να έχει το θηρίο – ή από τι πιστεύουν οι εκλεκτοί πολιτικοί στη μικρότερη χώρα ότι είναι οι ιδιοτροπίες του.

Με την πάροδο του χρόνου, το θηρίο αναπτύσσει ισχυρά δίκτυα στο εσωτερικό της χώρας. Και όπως συνέβη στην περίπτωση της Φινλανδίας, το θηρίο επέλεξε ποιες εμπορικές συμφωνίες ήταν καλές για τη Φινλανδία και σε ποιες διεθνείς οργανώσεις θα μπορούσε να ενταχθεί η Φινλανδία. Το θηρίο επέλεξε επίσης αρχηγούς κομμάτων, κατάλληλους προεδρικούς υποψηφίους, αρχισυντάκτες εφημερίδων, διευθύνοντες συμβούλους της εθνικής ραδιοτηλεοπτικής εταιρείας. Οι χρήσιμοι ντόπιοι φίλοι του θηρίου αποφάσισαν τι είδους πολιτιστικές αναφορές ήταν αποδεκτές και τι όχι, τι μπορούσε να ειπωθεί και τι όχι. Η εξωτερική κυριαρχία κερδήθηκε, η εσωτερική κυριαρχία χάθηκε.

Μια φινλανδοποιημένη Ελλάδα θα είχε συνεχή αυτολογοκρισία, στα μέσα ενημέρωσης και στον δημόσιο λόγο. Θα είχε λιγότερη πολυφωνία και περισσότερη αναγκαστική ομοιομορφία. Θα έβλεπε μία διαίρεση μεταξύ εκείνων που είναι στη «σωστή πλευρά» ως συμπαθείς στην Τουρκία, και εκείνων που πρέπει να αποφεύγουν τη δημόσια ζωή, επειδή δεν συμφωνούν με την επίσημη πολιτική.

Ο διάλογος και η ζωηρή πολιτική συζήτηση θα γίνονταν κουρασμένοι μονόλογοι αυταρέσκειας που εξυπηρετούν έναν και μόνο στόχο. Η Ελλάδα θα έπρεπε να χαμηλώσει τη φωνή της στην Ε.Ε., το ΝΑΤΟ και άλλα διεθνή fora για οποιοδήποτε θέμα θα μπορούσε να αναστατώσει την Τουρκία, και με την πάροδο του χρόνου θα έχανε πολύτιμους φίλους. Σε μια τέτοια Ελλάδα οι πολίτες της θα κοιτούσαν πάνω από τους ώμους τους με τον φόβο ότι κάτι που λένε, κάνουν ή πιστεύουν θα μπορούσε να θεωρηθεί λάθος από την Τουρκία – και έτσι θα απέχουν από αυτό.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η όλη έννοια του Finlandisierung είναι το αντίθετο από αυτό που αντιπροσωπεύει η Ελλάδα, τουλάχιστον στα δικά μου τα μάτια: την οικουμενική δημοκρατία. Σε σύγκριση με το σκοτάδι της οπισθοδρομικής νεο-οθωμανικής Τουρκίας, η Ελλάδα είναι μια δυτική, σύγχρονη φιλελεύθερη δημοκρατία, ένας φάρος ευρωπαϊκής κουλτούρας στην περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της εγγύς Ανατολής, φορέας ελπίδας. Ακόμη και η σκέψη ότι η Ελλάδα θα ήταν κατά κάποιο τρόπο πρόθυμη να θέσει σε κίνδυνο αυτή τη θέση με πονάει. Μια φινλανδοποιημένη Ελλάδα θα ήταν πολύ μακριά από την Ελλάδα που θα μπορούσε να δώσει το ισχυρότερο δυνατό παράδειγμα στη γειτονική Τουρκία, δηλαδή μια ανοιχτή Ελλάδα που κοιτάει μπροστά και κάνει τις επιλογές της με βάση τις δικές της επιθυμίες, τα δικά της θέλω, τις δικές της ανάγκες και φιλοδοξίες.

Μνημόνιο κατανόησης με την Τουρκιά ΤΩΡΑ!

Έχει ένα προβληματάκι ο γείτονας. Κατανόησης. 

Δηλαδή τι προβληματάκι; Προβληματάρα! Δεν καταλαβαίνει τίποτα! 

Δεν καταλαβαίνει από αυστηρά μηνύματα, αποφάσεις-ραπίσματα, σκληρές-δηλώσεις, καταγγελίες, καταδίκες κλπ κλπ. 

Ο γείτονας έχει ένα πράγμα στο μυαλό του: να καταπιεί τους πάντες και τα πάντα. Παντουρκισμός είναι η επιδίωξή του. Ιμπεριαλισμός κάθε πτυχή της δράσης του. 

Εντάξει, κόλλημα είναι κι αυτό, όπως όλα τ' άλλα. Εμμονή. Αρρώστια. Κατανοητόν. Κανείς δεν είναι τέλειος. 

Μόνο που ... το κόλλημα του καθενός δεν θα το πληρώσουμε εμείς. Τον μισανθρωπισμό, τον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία δεν τα ανεχόμαστε. Τον φασισμό τον πολεμάμε. Είναι ανάγκη, και για το δικό του καλό, να κατανοήσει. Εφόσον αδυνατεί να κατανοήσει αλλιώς, ας του προσφέρουμε ένα διαφορετικό μνημόνιο κατανόησης, έξω από τα συνηθισμένα της διπλωματίας, για το καλό όλων μας. 

Κλωτσιές στα πισινά.

Ο φασιστικός κwλος, που φορά μεταξωτά ευρωπαϊκά βρακιά και στρογγυλοκάθεται σε χρυσό Νατοϊκό θρόνο, πρέπει να πονέσει.

Κλωτσιές στα πισινά.

Ακούστε ραγιάδες…

Η ντροπή σου, χιλιόχρονε ραγιά 

κι από τα σίδερά σου πιο βαριά! 

Κώστας Βάρναλης 

Κάποιος είπε ότι η κρίση είναι πρωτίστως ηθική. Οικονομική, πολιτική, ανθρωπιστική … είναι δευτερευόντως. Βουνό το δίκιο του, ας το πάμε και πιο πέρα. 

Είναι θέμα αξιοπρέπειας. Υπερηφάνειας. 

Αυτό λείπει, από εκεί ξεκινάνε όλα. 

Ραγιάδες. 

Ραγιάδες οι ταγοί. Μες στη Βουλή, στα Ανώτατα Δικαστήρια, στην Αρχιεπισκοπή, στην Ακαδημία, στα Πανεπιστήμια, στα εκδοτικά συγκροτήματα, στα τζάκια … η σπορά των κοτζαμπάσηδων, των δωσίλογων και των χουντικών. 

Ραγιάδες οι πολίτες. Τα μιστά, τις συντάξεις, τα επιδόματα (όλα δανεικά), τα μπάνια του λαού, την τσόντα και τα τουρκικά σήριαλ. 

Δουλοπρέπεια και υποτέλεια. 

Από εκεί ξεκινάνε όλα. 

Επιτέλους ραγιάδες, σταθείτε κάποτε στο ύψος των περιστάσεων. Τσοπαναραίοι και πρόβατα, αρχηγοί και ψηφοφόροι, ελίτ και ζήτουλες κάντε κάτι αξιοπρεπές, έστω για μία και μοναδική φορά. 

Δώστε τα κλειδιά της Ελλάδας στον Ερντογάν. Απευθείας και γρήγορα. 

 

Μην το κουράζετε με διαπραγματεύσεις, συνομιλίες, συνθήκες, διεθνή δίκαια, συντεταγμένες, Λωζάνες, ΟΗέδες, Χάγες. Μην μας ζαλίζετε με θερμά επεισόδια, απειλές πολέμου, συμμαχίες και αποτρεπτικές δυνάμεις. Θα ‘ναι ντόμπρο να επιστρέψετε τη χώρα στον Σουλτάνο. 

Δώστε τα κλειδιά στον Ερντογάν. 

Σ’ αυτό το αιμοσταγές, μεγαλομανές θηρίο. Σ’ αυτόν τον διεφθαρμένο παράφρονα και μισάνθρωπο. 

Δεν είναι, ο Ταγίπ, τίποτε άλλο από το alter ego των οικονομικών φονιάδων τής Δύσης. Δεν είναι τίποτε παραπάνω από το αντεστραμμένο είδωλο ενός ιέρακα της Ουάσινγκτον ή των Βρυξελλών, στον παραμορφωτικό καθρέφτη τού ιμπεριαλισμού. Δεν είναι τίποτε λιγότερο από τον κύριο Τζέκιλ ενός φίλου, εταίρου και συμμάχου δόκτορος Χάιντ. 

Εμπρός λοιπόν ραγιάδες, αξιοπρέπεια! 

Πετάξτε τα φύλλα συκής και ξεγυμνώστε τη φύση σας. 

Όχι στο ΝΑΤΟ, όχι στις Πρέσπες, όχι και στον κάθε Νταβανέλο.

Γράφει ο Α. Νταβανέλος: 

«Η «διαρ­ροή» της εί­δη­σης ότι η ελ­λη­νι­κή πο­λε­μι­κή αε­ρο­πο­ρία θα ανα­λά­βει επι­σή­μως τη στρα­τιω­τι­κή «προ­στα­σία» του FIR της Βό­ρειας Μα­κε­δο­νί­ας, δεί­χνει την πρό­θε­ση της με­τα­τρο­πής της γει­το­νι­κής χώρας σε «προ­τε­κτο­ρά­το» του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού, υπό την γε­νι­κό­τε­ρη αι­γί­δα, ασφα­λώς, του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Η εξέ­λι­ξη αυτή ξε­δο­ντιά­ζει πλή­ρως την κρι­τι­κή όσων απέρ­ρι­ψαν τη συμ­φω­νία των Πρε­σπών από τη σκο­πιά των κιν­δύ­νων «αλυ­τρω­τι­σμού» των γει­τό­νων μας, ακυ­ρώ­νει πλή­ρως τις κρι­τι­κές στους Τσί­πρα-Κο­τζιά από τη σκο­πιά της «εθνι­κής μειο­δο­σί­ας», αλλά δεν ακυ­ρώ­νει κα­θό­λου τον κίν­δυ­νο ενί­σχυ­σης του ρεύ­μα­τος του εθνι­κι­σμού στο εσω­τε­ρι­κό της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας: η ιστο­ρία στα Βαλ­κά­νια λέει ότι σε ανά­λο­γες «στιγ­μές» –όταν χτι­ζό­ντου­σαν πο­λι­τι­κές με στόχο να «αρ­πά­ξου­με τις ευ­και­ρί­ες» σε βάρος των άλλων– κο­ρυ­φώ­θη­καν οι εθνι­κι­σμοί και οι πο­λε­μι­κοί κίν­δυ­νοι με­τα­ξύ των λαών.» 

Να μας συμπαθάει ο Α. Νταβανέλος, αλλά τα δόντια μας τα ‘χουμε όλα και ακέραια. Επίσης, οι κριτικές μας είναι έγκυρες και ανθεκτικές στην ιδεολογική σκουριά. 

Το επιχείρημα του Α. Νταβανέλου είναι χονδροειδώς το εξής: 

1) Οι εθνικοπατριώτες προσκυνάνε το ΝΑΤΟ 

2) Οι εθνικοπατριώτες αντιδρούν στις Πρέσπες 

3) Οι Πρέσπες είναι Νατοϊκό κατασκεύασμα 

Άρα οι εθνικοπατριώτες είναι ανακόλουθοι (ξεδοντιασμένοι, άκυροι), αφού αντιδρούν σ’ αυτό που προσκυνάνε. 

Άλλη εκδοχή του επιχειρήματος του Α. Νταβανέλου είναι και τούτη: 

1) Με τις Πρέσπες προκύπτει κίνδυνος για τους άλλους ΑΠΟ την Ελλάδα (μετατροπή σε προτεκτοράτο του ελληνικού καπιταλισμού) 

2) Οι εθνικοπατριώτες λένε τις Πρέσπες επικίνδυνες ΓΙΑ την Ελλάδα 

Άρα οι εθνικοπατριώτες είναι ανακόλουθοι κλπ κλπ 

(Σημείωση: Εθνικοπατριώτες είναι δικός μου χαρακτηρισμός, ο Α. Νταβανέλος είναι αριστερός και δεν λέει κακά λόγια). 

Τόση πολλή θολούρα σε επιχειρήματα, ομίχλη κανονική με μηδέν ορατότητα, καιρό είχαμε να δούμε. 

Ο Α. Νταβανέλος κόβεται από τα σήματα: από τις προϋποθέσεις υπ’ αριθμόν 1 όπως κι αν διαβαστούν τα επιχειρήματά του. 

Ο Α. Νταβανέλος θεωρεί όλους τους πατριώτες, οπαδούς του ΝΑΤΟ. Αυτό λέγεται προκατάληψη (για να μην πω φανατισμός και μισαλλοδοξία). Κάποιος να τον πληροφορήσει ότι πολλοί (όλο και περισσσότεροι) Έλληνες πατριώτες σιχαινόμαστε το ΝΑΤΟ. Το θεωρούμε ως τον στρατιωτικό βραχίονα των τραπεζιτών που αναλαμβάνει να «πείσει» (με βόμβες) όποιον λαό δεν μπορούν να «πείσουν» τα χρέη. Το θεωρούμε ως τον κύριο υπεύθυνο απώλειας εθνικής (λαϊκής) γης της Κύπρου και της Σερβίας, προς όφελος αυθεντικών φασιστών (Τούρκων και Αλβανών). Οι Πρέσπες είναι Νατοϊκό κατασκεύασμα που φτύνουμε μαζί με τον κατασκευαστή του. 

Άρα βρισκόμαστε σε πλήρη ακολουθία με τα πιστεύω μας κι ο Α. Νταβανέλος να μετρήσει τα δόντια του. 

Ο Α. Νταβανέλος θεωρεί ότι όλη μας (των πατριωτών) η έννοια είναι πώς θ’ αρπάξουμε την ευκαιρία, πώς η Ελλάδα (ένα ΗΔΗ προτεκτοράτο των ΗΠΑ) θα κάνει προτεκτοράτο της ένα ΗΔΗ προτεκτοράτο των ΗΠΑ. Αυτό λέγεται συγχυτική κατάσταση. Ταύτιση του μη προνομιούχου Έλληνα πατριώτη με τον εγχώριο καπιταλισμό. Για μας όμως, Ελληνικός και Σκοπιανός καπιταλισμός είναι τα χέρια που νίβουν το ένα τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο, τον Αμερικάνικο καπιταλισμό. Αυτά τα παραμυθάκια περί Ελλάδας «ηγέτιδας δύναμης» στα Βαλκάνια τ’ ακούμε βερεσέ. Μας τα σερβίρουν οι καπιταλιστές ως χάντρες στους ιθαγενείς, μας τα σερβίρει κι ο Α. Νταβανέλος για να τα στρέψει εναντίον μας. Ρίχνουμε «άκυρο» και στους δυο. Μόνη έγκυρη η άποψή μας κι ο Α. Νταβανέλος να μετράει τα λόγια του. 

Όχι στο ΝΑΤΟ, όχι στις Πρέσπες, όχι και στον κάθε Νταβανέλο.

Στους πιστούς των ΗΠΑ φίλους (σκύλους).

Mερικοί-μερικοί μας γανώνανε το κεφάλι, χρόνια ολόκληρα, δεκαετίες. Με τους αγώνες τους. Αντιδικτατορικούς, αντιιμπεριαλιστικούς, αντιΝατοϊκούς. Τώρα που άσπρισε η τρίχα τους είναι στην εξουσία. Και τι διαπιστώνουμε; Ότι εξαργυρώσανε τους αγώνες τους. Για ένα χάδι του Αμερικανού πρέσβη στη μαδημένη γέρικη πλάτη τους. Ας πληροφορήσει κάποιος τους πιστούς αυτούς των ΗΠΑ φίλους (σκύλους), τους ρεζίληδες των σκύλων, ότι ανεξαρτήτως ράτσας και ηλικίας, τους έχουμε χεσμένους. Κι αυτούς και τους αγώνες τους και τους φίλους τους.

ΣΥΡΙΖΑ DOGS

Εντάξει! Βγάλτε τα τανκς να τελειώνουμε!

Η ξεφτίλα της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας δεν έχει όριο. 

Κανείς δεν ξέρει τι έχει υπογραφεί και τι θα ισχύσει. Δεν ξέρουν καν τι ισχύει μέχρι στιγμής. Επίσημα έγγραφα αγνοούνται και τη θέση τους παίρνουν ανεπίσημα. Ρηματικές διακοινώσεις αντί για Συντάγματα. Παιχνίδι με τις λέξεις. Άρθρα και παράγραφοι ένα κουβάρι. Άλλα αγγλικά, άλλα ελληνικά κι άλλα αλαμπουρνέζικα. Τα συμφωνηθέντα είναι συμφωνηθέντα, αλλά μπορεί και να μην είναι. Δημιουργική ασάφεια που ‘λεγε κι ο Βαρουφάκης, να καταλαβαίνει ο καθένας ό,τι τον συμφέρει. 

Κι όλα αυτά γιατί; Μα για ν’ αυγατίσει το ΝΑΤΟ. Για περισσότερα πυρηνικά όπλα στη γειτονιά μας. Για το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για περισσότερους αγωγούς και μπίζνες. 

Στο διάολο να πάτε όλοι! Και οι πολιτικοί και οι σύμμαχοι. 

Βγάλτε τα τανκς να τελειώνουμε! Αφού ο λαός είναι κατά της Συμφωνίας, ο στρατός πρέπει να είναι υπέρ του ΝΑΤΟ. 

Βγάλτε τα τανκς! Νατοϊκό καθήκον! 

Βγάλτε τα τανκς! Να τηρήσουμε την παράδοση! 

Το Σκοπιανό είναι στα χέρια της Δεξιάς. Και ο χρόνος της τελειώνει.

Θα είμαι σύντομος. 

Οι φούσκες περί «Βόρειας Μακεδονίας έναντι όλων», ήταν υπεκφυγές του Καραμανλή της Ραφήνας και της Μπακογιάννη, για να χαλαρώσουν τη θηλιά που τους είχαν βάλει στο λαιμό ο Μπους ο νεότερος και η Κοντολίζα Ράις. Για όσο δεν τις δέχονταν οι Σκοπιανοί, όλα πήγαιναν καλά για την Ελληνική Δεξιά. 

Καμία δεξιά Ελληνική κυβέρνηση, όσους πράκτορες και χαφιέδες των ΗΠΑ και αν περιελάμβανε, δεν θα τολμούσε ποτέ να χρεωθεί μασκαραλίκι σαν αυτό της συμφωνίας Κοτζιά-Δημητρόφ (αφήστε τις Πρέσπες ήσυχες). 

Κυβέρνηση εθνομηδενιστών και αμοραλιστών, με 1-2 πράκτορες και χαφιέδες των ΗΠΑ (αρχικά), συνεπικουρούμενη από δεξιούς σε ρόλους επιτηρητών, ήταν η ιδανική συνταγή: οι εθνομηδενιστές δεν θα είχαν ενδοιασμούς, οι δεξιοί δεν θα είχαν εκτεθεί φανερά και οι ΗΠΑ κερδισμένες. 

Η Συμφωνία έγινε για να δημιουργήσει εντυπώσεις και τετελεσμένα. (Δείτε αναλυτικά εδώ). Με τη μη κύρωσή της αποτρέπουμε προσωρινά την αυτοκτονία. 

Η Νέα Δημοκρατία, πιστή στα δόγματα δεκαετιών (δείτε περισσότερα εδώ), αποκλείεται να προβάλει αντίσταση επί της ουσίας. Δεν υπάρχει δεξιός που να διανοείται αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ. Όλες οι συνιστώσες της Ν.Δ (Καραμανλικοί, ακροδεξιοί κτλ) έχουν ανακουφιστεί που η χειροβομβίδα θα σκάσει (αν σκάσει) στα χέρια κάποιων άλλων. Αν δεν σκάσει, θα βρεθούν στη δυσάρεστη θέση να την κρατούν εκείνοι, με τραβηγμένη την περόνη. 

Τα περί λαϊκής Δεξιάς που ΘΑ συνασπιστεί, ΘΑ ενωθεί, ΘΑ διεκδικήσει ρόλο κτλ είναι παραμύθια. Πρόκειται για αμετανόητους ΝΑΤΟϊκούς φαφλατάδες. 

Ο Καμμένος δεν έχει πρόθεση να ρίξει την κυβέρνηση. Ο ρόλος του είναι να συνδράμει και να προκαλεί σύγχυση στον λαό. Ακόμα και αν ήθελε, δεν θα μπορούσε: ο Τσίπρας μπορεί να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης για κυβέρνηση μειοψηφίας, να την λάβει με αποστάτες άλλων κομμάτων (ΑΝΕΛ, Ποτάμι, Ένωση Κέντρου) και ανεξάρτητους και με τους ίδιους να κυρώσει τη Συμφωνία. 

Η μόνη κίνηση που σώζει (προσωρινά, διότι οι πράκτορες των ΗΠΑ στην ελληνική πολιτική ζωή είναι αμέτρητοι) τη Μακεδονία, είναι η παραίτηση Παυλόπουλου. Ο Παυλόπουλος είναι ο συνδετικός κρίκος (δείτε εδώ). Ένας αποσπασμένος στην αυλή των ΗΠΑ (ΣΥΡΙΖΑ) Καραμανλικός δεξιός, επιτηρητής και εγγυητής, άβουλος και πειθήνιος. Είναι η Αχίλλειος πτέρνα του συστήματος. 

Όποιος θεωρεί τον εαυτό του πατριώτη, καλεί τον Παυλόπουλο σε παραίτηση. Κατηγορηματικά και επιτακτικά. 

Το Σύνταγμα δεν απαγορεύει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πράττει κατά συνείδηση, ούτε να παραιτείται. Αντιθέτως, προβλέπει και καθορίζει τη διαδικασία μετά από ενδεχόμενη παραίτηση. 

Οι δικαιολογίες περί θεσμών, αρμοδιοτήτων, Συντάγματος κτλ είναι πολύ φτηνές συγκρινόμενες με τον Ιστορία χιλιετιών. 

Ρηματική διακοίνωση για το Σκοπιανό και την «συμφωνία» Τσίπρα - Ζάεφ.

«Η Συμφωνία μεταξύ Αθηνών και Σκοπίων που υπεγράφη μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών κ.κ Κοτζιά και Ντιμιτρόφ την 17η Ιουνίου 2018, καθίσταται από τούδε και στο εξής ανενεργή, επειδή κατά τις διαπραγματεύσεις που προηγήθηκαν δεν τηρήθηκαν βασικές αρχές της Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά και επειδή οι αντιδράσεις, μεμονωμένες και συλλογικές, της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών, τόσο πριν όσο και μετά την συμφωνία, υπήρξαν προδήλως αρνητικές. Η Ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να παραπέμψει το ζήτημα στον απόλυτο κριτή της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Ελληνικό λαό, με τη βεβαιότητα ότι όλες οι δημοκρατικές κοινωνίες θα στηρίξουν την διαδικασία και θα σεβαστούν την απόφασή του.» 

Αυτή είναι η πρώτη ενέργεια, υπό μορφή ρηματικής διακοίνωσης, στην οποία θα πρέπει να προβεί ο υπουργός Εξωτερικών της νέας Ελληνικής κυβέρνησης, όποτε αυτή προκύψει, αμέσως μετά την ορκωμοσία του (πριν στεγνώσει το μελάνι της υπογραφής διορισμού του). 

Καλό θα είναι μάλιστα, όποιος προαλείφεται για τη θέση αυτή να αρχίσει τις πρόβες (δηλώσεις στα ΜΜΕ, κατ’ ιδίαν συναντήσεις) το συντομότερο δυνατό. Οτιδήποτε άλλο συνιστά προδοσία των προσδοκιών του λαού και ως τέτοια θα αντιμετωπιστεί. 

Καμία αντίρρηση από τη ΝΔ; 

Υ.Γ Διακρίνω μούδιασμα και κατήφεια. Αναμενόμενο. Μην πτοείστε όμως! Μόλις αρχίσαμε! 

Η λογική του παραλόγου είναι ίδιον των φασιστών.

Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε… 

Το ΝΑΤΟ μας προστατεύει … από το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε μας δανείζει ... αέρα! Θα σεβαστούν αυτοί τη Μακεδονία;

Το θέμα μας είναι το Σκοπιανό. Θα μπορούσε να είναι το Κυπριακό, το Τσάμικο ή της Ανατολικής Θράκης. 

Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο και να επαναλαμβάνεται, «γραφικά» και «μονότονα», με κάθε ευκαιρία: ο εχθρός μας είναι η εγκληματική οργάνωση (κοινοπραξία) ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Με αυτό κατά νου, μπορούμε να εξηγούμε την πλειοψηφία των καταστροφών που υφιστάμεθα. 

Η «λύση» του Σκοπιανού, εις βάρος μας βεβαίως, είναι έργο των «συμμάχων» και «εταίρων». Έγινε απροκάλυπτα, όχι απλώς υπό την αιγίδα τους, αλλά υπό το καθεστώς εντολών και απειλών εκ μέρους τους. Ακόμα και τα συγχαρητήριά τους προς τους ΤσιπροΚοτζιάδες απειλητικά είναι: γαρνίρονται με προειδοποιήσεις προς τους αντιφρονούντες και σερβίρονται με ψεύτικα-παγερά χαμόγελα επαγγελματιών. 

ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ ΝΟΝΩΝ.

Ο καθένας μπορεί να απαντήσει στα παρακάτω απλά ερωτήματα: 

Α) από ποιον μας προστατεύει το ΝΑΤΟ; Ποιος απειλεί εθνική ακεραιότητα και ιστορία της Ελλάδας; 

Μα … η Τουρκία, η Αλβανία και τα Σκόπια! Δύο χώρες του ΝΑΤΟ και μια προς ένταξη! 

Ας παραδεχθούμε εκείνο που είτε λόγω συμφερόντων είτε λόγω φόβου αρνούμεθα: οι φονιάδες του Βορειοατλαντικού Συμφώνου εφαρμόζουν στρατηγικές του κοινού ποινικού δικαίου. Πουλάνε προστασία, από τους ίδιους! Στέλνουν τους μπράβους να εκφοβίσουν φιλήσυχους μαγαζάτορες κι αν δεν συμμορφωθούν τους καίνε. Μετά οι μπράβοι επιστρέφουν εγκαλώντας τους «επιπόλαιους» μαγαζάτορες και η συμφωνία «προστασίας» τίθεται σε εφαρμογή. Τα περί «ειρήνης, συνεργασίας και σταθερότητας» στα Βαλκάνια είναι η αργκό της συμμορίας: σε μετάφραση σημαίνουν «νόμος είναι το συμφέρον του Νονού». 

Β) τι μας δανείζει η Ε.Ε; Μα … αέρα! 

Το περιβόητο χρέος, τα δανεικά, δεν είναι παρά μαύρα μηδενικά σε λευκά χαρτιά (ή οθόνες υπολογιστών). Το σύγχρονο χρήμα υπό τη μορφή του δανεισμού, δεν είναι μόνο άυλο, είναι και ανύπαρκτο, δεν έχει κανένα αντίκρισμα. Κάθε φορά που κάποια ιδιωτική τράπεζα χορηγεί δάνειο, το ποσό του δάνειου δημιουργείται εξαρχής: ολοκαίνουργιο χρήμα από το πουθενά! Η Τράπεζα δεν μας δανείζει από τα ποσά που κατέθεσαν άλλοι, ούτε από δικά της κεφάλαια. Το χρήμα γεννιέται από την υπογραφή μας για την αποδοχή του δανείου. Πρόκειται για απάτη κολοσσιαίων διαστάσεων σε κοινή θέα. Φυσικά για τα δανεικά βάζουμε υποθήκη τη γη μας, την οποία σε βάθος αγνώστου χρόνου θα χάσουμε, μαζί με την ψυχή μας. 

Πείτε μου τώρα εσείς, είναι δυνατόν οι ανωτέρω συμμορίτες να σεβαστούν τη Μακεδονία; Είναι δυνατόν να σεβαστούν την Κύπρο, τη Θράκη, την Ήπειρο; Ποιες αρχές και αξίες, ποια ιδανικά και δικαιώματα σεβάστηκαν ποτέ οι φονιάδες; 

Ας αναγνωρίσουμε επιτέλους τους πραγματικούς εχθρούς και ας μην αναλωνόμαστε με τους προθύμους υποτακτικούς τους εντός Ελλάδας. Ας μην αναλωνόμαστε με την καταδίκη του Τσίπρα. Ο Τσίπρας είναι ένα αναλφάβητο, ανερμάτιστο παλιόπαιδο που αποφάσισε να τρυπώσει στα σαλόνια της ελίτ. Για τίποτε άλλο δεν ήταν ικανός, παρά για να αρπάξει ένα όπλο και να φυτεύει χαριστικές βολές στα θύματα που εκτέλεσαν τα αποσπάσματα ΝΑΤΟ-Ε.Ε. Υπό αυτήν την έννοια ήταν πολύτιμη η βοήθεια του. Και για τα αποσπάσματα και για τα θύματα. Στο κάτω-κάτω βρήκε την πόρτα ανοιχτή, το χαλί στρωμένο και τον πολυέλαιο να καίει. Βρήκε δομές της 5ης φάλαγγας που λέγεται «Δεξιά», εγκατεστημένες, αναβαθμισμένες και έτοιμες προς χρήση. Ειδικά για τη Μακεδονία οι πεμπτοφαλαγγίτες είναι συγκεκριμένοι: Καραμανλής, Μπακογιάννη, Παυλόπουλος, Καμμένος. 

Αν δεν ήταν ο Τσίπρας θα ήταν κάποιος άλλος… 

Υ.Γ Αύριο ο Τσίπρας εκτός απροόπτου υπογράφει. Η απώλεια ιστορίας αιώνων δεν πρέπει να μας πτοήσει. Χρειαζόμαστε συγκεκριμένη στρατηγική. Προτεραιότητες, και μακροπρόθεσμα σχέδια. Θα συνεχίσω έστω και μόνος μου… 

Το συνδικάτο που μας κυβερνά.

Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε…

Καλωσορίζουμε τον νέο μας σύμμαχο…

Φυσικά δεν τελειώσαμε ακόμη. Τώρα αρχίζουμε…

 

Ας θυμηθούμε τα βασικά (Back to the basics): η Τουρκία είναι μέλος τού ΝΑΤΟ.

Νατοϊκή χώρα μας απειλεί. 

Νατοϊκά γεράκια κάνουν τις πάπιες. 

Νατοϊκά πρακτόρια πιπιλάνε καραμέλες περί «συμμάχων» μας στο ΝΑΤΟ. 

Νατοϊκά υπαλληλάκια αξιώνουν εφαρμογή του διεθνούς δικαίου (λέμε και καμιά ακακία για να περνάει η ώρα). 

Οι «Έξω από το ΝΑΤΟ» Νατοϊκοί γλείφτες δηλώνουν υποταγή. 

 

Ο εχθρός είναι το ΝΑΤΟ. Ο στρατιωτικός βραχίονας των τραπεζιτών. 

Η «μικρή πλην τιμία» Ελλάς συνθλίβεται από το ΝΑΤΟ. 

Δεν είναι μόνο η Τουρκία ο εχθρός. Η Τουρκία είναι κουνάβι. Σκοτώνει όλες τις κότες και τους πίνει το αίμα. Είναι η φύση της. Δεν σταματά, αν δεν βρεθεί σκύλος να την τρομάξει. Εν ανάγκη να την δαγκώσει. 

Το ΝΑΤΟ είναι εχθρός. Και οι ραγιάδες. 

ΥΓ. Θυμηθείτε τα παραπάνω, ακόμη και σε περίπτωση στρατιωτικής εμπλοκής ΗΠΑ-Τουρκίας. 

Να χαρώ εγώ «εθνικιστές»!

Στη Βρετανία αποφασίζουν έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με δημοψήφισμα. Σκωτσέζοι και Ιρλανδοί ζητάνε απόσχιση και παραμονή στην Ε.Ε οι πρώτοι, επανένωση Ιρλανδίας και παραμονή στην Ε.Ε οι δεύτεροι. Λογικότατο ε; Σε μια έκρηξη εθνικισμού, συναντώνται σε κοινό τόπο: την Ε.Ε των τραπεζιτών! Οι εθνικιστές γουστάρουν Ε.Ε και δανεικά. Γιούρογκρουπ και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σόιμπλε και Ντράγκι! 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Οι Ουκρανοί ναζί, εξορισμού εθνικιστές, σφάζουν κοσμάκη με Αμερικανική και ΕΟΚική κάλυψη. Ορφανά του Αδόλφου στην υπηρεσία Σιωνισμού και ΝΑΤΟ. 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Ο Σουλτάνος Ταγίπ ο Α’ ο Μεγαλοπρεπής, εθνικισταράς του κερατά και Ισλαμιστής τρανός, τα ξαναβρήκε με τους Σιωνιστές (εθνικιστές!) υπό την αιγίδα των Η.Π.Α και θα (ξανα)συνεργαστούν λέει στενά. Διότι τα κοιτάσματα είναι μεγάλα και τα γεωπολιτικά συμφέροντα μεγαλύτερα. Και μερικές εκπτώσεις στον εθνικισμό δικαιολογούνται. 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Και ο Βλαδίμηρος, λέει, έριξε νερό στο κρασί του. Επαναπροσέγγιση, λέει, με τον Ταγίπ και θα άρει τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς για την Τουρκία. Ε, δεν μένει παρά να (ξανα)δω μερικά μιλιούνια Ρώσων τουριστών στα παράλια της Μικράς Ασίας για να αναφωνήσω: 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Έλεος! Μην πέφτετε άλλοι από τα σύννεφα! Είμαστε και κόσμος από κάτω!

Πέσανε πολλοί από τα σύννεφα επειδή ο Αλέξης συναντούσε λέει κρυφά τον Ψυχάρη. Όταν ο Αλέξης χασκογέλαγε με τους τέως Αμερικανούς πρέσβεις στα φόρα, έσπαγε τις διακοπές του για να συναντήσει τον Πέρεζ και έτρωγε χαβιάρι σε παραλίμνιες μαζώξεις με την οικονομική ελίτ, αυτοί μάλλον έβοσκαν αμέριμνοι αριστερό σανό και δεξιό χορτάρι. 

Πέσανε περισσότεροι από τα σύννεφα (ντόπιοι και ξένοι) επειδή οι προσφυγικές ροές ήτανε λέει μαζικές και αιφνιδιαστήκανε. Δεν το περιμένανε, δεν είχανε σχέδιο κτλ κτλ. Εδώ και δυο χρόνια όποιο ιστολόγιο μέσης αναγνωσιμότητας με πατριωτικές ανησυχίες και να διάβαζες ένα πράγμα μάθαινες: ότι στα τουρκικά παράλια ανέμεναν δεκάδες χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών για να μπουν στας Ευρώπας. Τώρα πώς διάολο το ξέρανε όλοι οι μικρομεσαίοι μπλόγκερς, ενώ οι καλοκουρδισμένες μηχανές (ελληνική κυβέρνηση, ευρωπαϊκή ένωση) δεν γνωρίζανε, δεν φανταστήκανε, δεν προβλέψανε, θα σας γελάσω. 

Πέσανε από τα σύννεφα και οι ΝΑΤΟϊκοί στρατηγοί, οι αναλυτές και τα θινκ τανκς, με τη συμπεριφορά της Τουρκίας. Δεν συνεργάζεται λέει για τη Συρία, εκθέτει τους συμμάχους της σε κινδύνους και εγκαλεί και τις ΗΠΑ. Εκατοντάδες χρόνια τώρα, ήταν ευκολότερο να βρεις νερό στη Σαχάρα παρά συνθήκη ή συμφωνία που να έχουν υπογράψει και τηρήσει οι Τουρκαλάδες και οι ΝΑΤΟϊκοί εξεπλάγησαν τώρα. Μόνο τανκς. Καθόλου θινκ. 

Πέσανε κι άλλοι από τα σύννεφα για εκβιασμούς εκδοτών και δημοσιογράφων, κρατικές διαφημίσεις και διαπλοκή. Ενώ τόσα χρόνια όταν διάφοροι δημοσιοκάφροι γλείφανε εκεί που φτύνανε και το αντίστροφο αλλάζοντας στάση εν μία νυκτί, ήτανε επειδή εμφανιζότανε ο άγιος Μηνάς (προστάτης της δημοσιογραφίας) στον ύπνο τους. 

Αυτές οι μαζικές πτώσεις από τα σύννεφα, έχουνε πάντως όνομα στην ελληνική γλώσσα. Λέγονται υποκρισία. 

Πραξικόπημα; Όχι Αλέξη Τσίπρα, δεν θα την γλυτώσεις τόσο εύκολα!

Κάτι ανεγκέφαλοι συμπατριώτες μας καλούν τον στρατό να αναλάβει δράση. Μαζί τους (συγκαλυμμένα) και πολλοί, πάμπολλοι προβοκάτορες και agents πρεσβειών και συμφερόντων. 

Βίαιη επέμβαση του στρατού με οποιονδήποτε τρόπο είναι απαράδεκτη. Ο Ελληνικός Στρατός έχει καθήκον να αναχαιτίσει μόνο ένοπλη επίθεση εχθρικού στρατού, τακτικού ή άτακτου, έστω και αν πολιτικά σκύβαλα όπως αυτά που μας κυβερνούν εσχάτως, εκμεταλλεύονται τα θερμά επεισόδια και τις συρράξεις για ίδιον (και ταπεινό) όφελος. Αν ορισμένοι αρβυλοφύλακες ονειρεύονται άλλα, θα μας βρουν απέναντι. Όποιος ζητά την ανατροπή κυβερνήσεως, έστω και αυτής της προφανώς ανίκανης και προδήλως ανθελληνικής, από το ένδοξο ελληνικό στράτευμα, είναι θερμόαιμος ή βαλτός και σε κάθε περίπτωση επικίνδυνος. 

Σε καθαρά πρακτικό επίπεδο, σε τέτοια περίπτωση (πραξικόπημα), θα δοθεί αγωνιστικό άλλοθι στην ψευτοαριστερή (με ψευτοπατριωτική συνιστώσα) κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και συγχωροχάρτι για την εγκληματική της στάση σε όλα τα θέματα. Η αποκαθήλωση Τσίπρα-Καμμένου δια των τανκς, απλώς θα ηρωοποιήσει τους αγύρτες. 

Πάμε παρακάτω. 

Οι κλακαδόροι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο ερασιτεχνικός αλλά θρασύτατος μηχανισμός προπαγάνδας της, εκμεταλλεύονται τη φημολογία περί ενδεχόμενης εμπλοκής του στρατού για να κολλήσουν επαναστατικά ένσημα και αυτό είναι καταφανές. Ας μην ελπίζουν. Ας μην επιχαίρουν. Αν γίνει πραξικόπημα το πιθανότερο είναι να το κάνει η κυβέρνηση. 

Το ανθρωπάκι που κυβερνάει το έχει στο μυαλό του (ή ότι άλλο έχει μέσα στο κεφάλι του). Το έχει πει σαφώς. Το είχε ορίσει σαν μία από τις δύο επιλογές, στην συζήτησή του με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, όπως άφησε να διαρρεύσει η τελευταία. Η παρουσία του ψευτοπατριώτη Καμμένου στο κρίσιμο υπουργείο, η πρόσκληση στο ΝΑΤΟ και η φαινομενικά ανθρωπιστική είσοδος του στρατού στο παιχνίδι (κατασκευή κέντρων διαλογής προσφύγων) θα πρέπει να θεωρούνται υλικά της ίδιας συνταγής. 

Ο τίτλος του άρθρου είναι αμφίσημος. 

Η διασάλευση της τάξης είναι αρμοδιότητα των Σωμάτων Ασφαλείας. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία περιήλθαμε και για την οποία την ευθύνη φέρει ακέραια η νυν κυβέρνηση, αποτελεί πρώτης τάξεως αφορμή για δικτατορία που ανεξάρτητα του ποιος θα την επιβάλει, τον μόνο που θα εξυπηρετήσει είναι ο συρφετός που κυβερνά. 

Οι υποτιθέμενοι λαοπρόβλητοι κυβερνήτες μας δεν είναι παρά άσχετα, εμπαθή και κομπλεξικά ζαγάρια, κρυπτόμενα πίσω από τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν. Κανείς από το στράτευμα να μην τους κάνει τη χάρη. 

Αν η πατρίδα με καλέσει στα όπλα, ασφαλώς θα υπακούσω. Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα...

Αν απέναντι είναι Ρώσοι, Ιρανοί, Σύριοι ή οποιοσδήποτε άλλος τον οποίον η Νέα Τάξη θα υποδείξει σαν εχθρό 

και δίπλα βρίσκονται Τούρκοι, Αλβανοί, ΨευτοΜακεδόνες και λοιποί αχρείοι δήθεν σύμμαχοι... 

... τα δικά μου τα πυρά θα στραφούν στο πλάι. 

Κατανοητόν; 

Μην μου πείτε μετά «μα...» και «μου...».

Άντε μη σας στείλω στο γεροδιάολο με τη ΒορειοΑτλαντική Συμμορία σας προσκυνημένοι πρωινιάτικα. 

Αλέξη Τσίπρα διαθέτεις γεννητικούς αδένες; Αν ναι, η ώρα να τους δείξεις είναι τώρα!

Λοιπόν Αλέξη Τσίπρα δυο κουβέντες αντρικές θα σου πω. 

Ξεκαθαρίζω ότι σε θεωρούσα και σε θεωρώ ασήμαντο. Όπως τ΄ακούς. Καμιά παιδεία δεν έχεις, κανένα θεωρητικό υπόβαθρο, κανένα αγωνιστικό παρελθόν. Καμία εκτίμηση δεν σου ‘χω, δεν πιστεύω λέξη απ’ όσα λες και φυσικά δεν έχω καμιά διάθεση για γλειψίματα και ευχολόγια οποιασδήποτε μορφής. Από υποσχέσεις έχω χορτάσει, από ψεύτικες ελπίδες έχω μπουχτίσει, από καπιταλιστές που αποκαλούν αλλήλους «συντρόφους» έχω μπαϊλντίσει. 

Το χάλι της πατρίδας όμως είναι τέτοιο, που με υποχρεώνει σε απεγνωσμένη προσπάθεια: σε δημόσιο μήνυμα. Όχι βέβαια προς τον σταρ Τσίπρα, ούτε προς τα Αμερικανάκια που σέρνει μαζί του. 

Μήνυμα προς τον άνθρωπο που τα ‘φερε ο διάβολος (είμαι σίγουρος) να βρεθεί για πρώτη φορά στην ιστορία, τόσο κοντά στο να λυτρώσει την πατρίδα. Είναι τραγικό ή αστείο (αναλόγως πώς το βλέπει κανείς) η μοναδική ιστορικά και ίσως τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να απελευθερωθεί, να δίνεται σε έναν ελάχιστο σαν κι εσένα. Όμως έτσι είναι. Αυτόν τον «ηγέτη» μας επεφύλαξε η μοίρα, σ’ αυτόν πρέπει να απευθυνθώ. Πρέπει η έσχατη ελπίδα να ζήσει ή να πεθάνει τώρα (το ρητό λέει ότι πεθαίνει τελευταία, δεν λέει ότι δεν πεθαίνει καθόλου).

Λοιπόν τα πολλά λόγια είναι φτώχεια (στην παρούσα περίσταση κυριολεκτικά): κάνε τους μια δυσάρεστη έκπληξη. Μιλάω για τους ισχυρούς. Όλους. Και αυτούς που σε προώθησαν και αυτούς που σε πιέζουν. Στείλε τους στο διάβολο. 

Σταμάτα τις διαπραγματεύσεις και μη ζητάς λαϊκή υποστήριξη για δαύτες. Στο λάκκο των λεόντων η διαπραγμάτευση με τους λέοντες έχει νόημα μόνο για εκείνους: για το αν θα σε φάνε ολόκληρο ή σε μερίδες. Σταμάτα τα προγράμματα, τις γέφυρες, τις μεταρρυθμίσεις και τις λοιπές ανοησίες. Κόψε τις ευγένειες και τις ωραιολογίες. Πες «όχι». 

Μην πας καθόλου στην ΕΟΚικη συνάθροιση ή πήγαινε, πιες καφέ κι όταν έρθει η σειρά σου να μιλήσεις, αντί για «new deal», πες τους «fuck off» (είναι η μόνη Αμερικανιά που σε εξουσιοδοτώ να πεις). Πήγαινε και στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και πες το ίδιο. 

Βγάλε τη χώρα από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Τώρα. Δεν χρειάζονται διαβουλεύσεις, συνελεύσεις, συζητήσεις. Δεν χρειάζεται καν δημοψήφισμα. Μην δώσεις ευκαιρία στους πράκτορες και στους χεσμένους να αντιδράσουν. Μίλα στο λαό και πες την αλήθεια. Πες ότι ο δρόμος θα είναι δύσκολος, τα βάρη δυσβάσταχτα, οι επιθέσεις τρομερές, αλλά για την ανεξαρτησία δεν υπάρχει άλλη λύση. Είναι ξευτίλα να βγαίνει ο λαός στους δρόμους με αίτημα καλύτερους όρους δανεισμού. Είναι ξευτίλα να διαπραγματεύεσαι με τους βιαστές για να σ’ αφήσουν «ολίγον έγκυο». 

Όχι μισές προθέσεις, όχι μισές δουλειές. 

Αν έχεις γεννητικούς αδένες δείξτους. Κι αν είναι και μεγάλοι, ακόμα καλύτερα. Γράψε εκεί τους «φίλους και συμμάχους» και τους εγχώριους υπαλλήλους τους. 

Αν δεν έχεις εξαφανίσου. Τα ανθρωπάκια μπορεί να λησμονούν, η Ιστορία όχι. 

Υ.Γ Αν έχασα τα λόγια μου καθόλου δεν με νοιάζει. Άλλοι για την πατρίδα χάνουν τη ζωή τους.

Προς τον συνταγματάρχη Γουόρεν.

Εκπρόσωπο τύπου του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ 

Πεντάγωνο 

Άρλινγκτον Βιρτζίνια 

ΗΠΑ 

Συνταγματάρχα, 

δήλωσες ότι τα Ρωσικά μαχητικά αεροπλάνα που την πέσανε στο αντιτορπιλικό σου στον Εύξεινο Πόντο επέδειξαν «αντιεπαγγελματική και προκλητική» συμπεριφορά που δεν συνάδει με εθνικά πρωτόκολλα και προγενέστερες διμερείς συμφωνίες. 

Δεν μου λες λεβέντη μου, 

εσύ με τις σπουδές στις Στρατιωτικές Ακαδημίες, τις μεγάλες στολές και τα γαλόνια, τις επίσημες φανφάρες και την ξύλινη γλώσσα, τη λέξη «θράσος» την ξέρεις; Την κατέχεις; Μπορείς να μας πεις το νόημά της; Αν όχι μήπως σου λέει κάτι η λέξη «υποκρισία»; 

Δεν μου λες παλικαρά μου, 

όταν ο πολύ γενναίος συνάδελφός σου σκοτώνει αμάχους στη Σερβική τηλεόραση πατώντας απλώς κουμπιά σε μια κονσόλα σκάφους στην Αδριατική, αυτό είναι επαγγελματική και φυσιολογική συμπεριφορά; 

όταν ο επίσης γενναίος πιλότος σου βομβαρδίζει κονβόι προσφύγων στα περίχωρα της Βαγδάτης, αυτό είναι επαγγελματική και αναμενόμενη ενέργεια; 

όταν όλοι οι γενναίοι σου μαζί ισοπεδώνουν καταυλισμούς αμάχων αυτό είναι επαγγελματική και δεοντολογική πράξη; 

Ο βομβαρδισμός της Κινέζικης πρεσβείας στο Βελιγράδι ήταν κίνηση επαγγελματική και μη προκλητική; Η εισβολή στη Γρενάδα ήταν επαγγελματική και μη προκλητική; Η επιχείρηση στη Σομαλία ήταν επαγγελματική και μη προκλητική; Οι επεμβάσεις των γενναίων σου με την υποστήριξη της τεχνολογίας (και μόνο) σε εδάφη ξένων κυρίαρχων κρατών είναι επαγγελματικές και μη προκλητικές; 

Το να ψαρεύουν οι στρατολόγοι σου πιτσιρικάδες παράνομους μετανάστες για τη μηχανή του κιμά (U.S Army) με δέλεαρ την νομιμοποίηση αυτών και των οικογενειών τους, είναι επαγγελματισμός και μη πρόκληση; 

Το να παραβιάζουν με τις πλάτες σου οι σύμμαχοί σου (Τούρκοι, Ισραηλινοί, Γεωργιανοί κτλ κτλ) κάθε έννοια διεθνούς δικαίου είναι επαγγελματισμός; Δεν είναι πρόκληση; Συνάδει με τα πρωτόκολλα και τις συμφωνίες; 

Άκου λοιπόν γενναίε μου, επαγγελματία και μη προκλητικέ: 

Προ ημερών ένας Ρώσος ιέρακας δήλωσε απεριφράστως ότι μπορούν να σας μετατρέψουν σε ραδιενεργή σκόνη. Τέτοιες φανατικές, (ψυχρο)πολεμικές, ιμπεριαλιστικές και εν τέλει απάνθρωπες δηλώσεις, μου προκαλούσαν πάντοτε αηδία. Τελευταίως όμως, επειδή συνεχίζετε, εσύ και οι σύμμαχοί σου, τις επαγγελματικές και μη προκλητικές ενέργειες και δηλώσεις σας, έχω αρχίσει ν’ αλλάζω γνώμη. 

Θα σε λυπήσω, αλλά είμαι υποχρεωμένος να σε πληροφορήσω ότι ο επαγγελματισμός και η μη πρόκληση έχουν και όρια. Τα οποία ξεπεράσατε εδώ και πολύ καιρό. 

Ανάρτηση λανθάνουσα τ' αληθή λέγει...

Λάθος κάνανε οι δημοσιογράφοι του newsit. Αντί για φωτογραφία του νέου γραμματέα του ΝΑΤΟ, Νορβηγού Γενς Στόλντεμπεργκ, βάλανε τη φάτσα του Μπρέιβικ, του γνωστού επίσης Νορβηγού killer. 

 Άθελά τους (είμαι βέβαιος) και θα το διορθώσουν σύντομα (είμαι επίσης βέβαιος). 

Πάντως δεν πέσανε και πολύ έξω ... και δεν εννοώ την εθνικότητα. 

Μαζικές σφαγές αθώων μας έρχονται στο νου, όποιος και να είναι στη φωτογραφία.