Αθώωση ουσιών και εμπόρων.

Εξαρτημένο νεαρό άτομο, έχει μείνει στεγνό. Από λεφτά και, κατά συνέπεια, από ουσίες. Μεγάλο ζόρι τα στερητικά. Χρήμα πουθενά, ο χρόνος πιέζει, παρότι είναι «ψυχούλα» δεν βρίσκει άλλη λύση. Μέσα στην ταραχή (της στέρησης και των χιλιάδων άλλων προβλημάτων που τον οδήγησαν στις ουσίες) ορμάει στον πρώτο «στόχο». Σε μαγαζί που υπολογίζει ότι θα έχει μετρητά ή εμπόρευμα αξίας. 

Ατζαμής και σε πλήρη σύγχυση, τα θαλασσώνει. Η ληστεία εξελίσσεται σε φιάσκο. Αντί να κλέψει, τρώει ξύλο. Η γειτονιά τής υποβαθμισμένης συνοικίας, σύσσωμη εναντίον του. Όσοι βιώνουν εγκατάλειψη, βία και απειλή, ορμάνε να τον λιντσάρουν. Το θύμα γίνεται μεμιάς ο «κακός» για τα άλλα θύματα. Όσοι ζουν ανάμεσα στη βρωμιά, στην πορνεία, στα ναρκωτικά, στην εγκληματικότητα, λυσσάνε να αποδώσουν δικαιοσύνη. Επί τόπου. Σε κάποιον απ’ αυτούς. Οι δυστυχείς εναντίον τού δυστυχούς. Αυτοακρωτηριασμός στο πλαίσιο αυτοδικίας. 

Στα στερητικά προστίθεται πόνος και αγωνία. Του εγκλωβισμένου. Του μελλοθάνατου. Ο άνθρωπος είναι τώρα πια «άλλος άνθρωπος», ανεξέλεγκτος. Και το ξύλο ξύλο. 

Μετά αριβάρει η αστυνομία. Ολόκληρη διμοιρία για να τον «κάνει καλά». Ο δυστυχής. Εκεί που ήταν στερημένος, τώρα είναι στερημένος, ληστής, δαρμένος και συλληφθείς. Και το ξύλο ξύλο. 

Δεν γνωρίζω κανέναν που θα επιβίωνε από τέτοια κόλαση. 

Τραγωδία μέχρις εδώ, τραγωδία και παρακάτω. 

Παίρνουν αμπάριζα οι προχω και βγαίνουν να πάρουν ρεβάνς από την «κοινωνία», για μια «καλύτερη κοινωνία». Κάνουν αντεπίθεση οι πατριω να σώσουν την «κοινωνία» κι αυτοί για μια «καλύτερη κοινωνία». Μέλη της ίδιας κοινωνίας όλοι, δεν διστάζουν να αλληλοσκοτωθούν πάνω από το πτώμα τού νέου για τις ιδεολογικές τους διαφορές, ενόσω οι έμποροι ουσιών σκοτώνουν την κοινωνία. Αλληλοεξόντωση των αυτόκλητων σωτήρων τής κοινωνίας ενώ ακούγεται ο επιθανάτιος ρόγχος της. 

Μετά αναλαμβάνουν οι συνήθεις κανίβαλοι (αστυνομία, ιατροδικαστές, δημοσιογράφοι, δικαστές και φιλοθεάμον κοινό). Πεθαίνει ο χρήστης και όλοι διερωτώνται από τι πέθανε. Αναμένουν εναγωνίως οι ηλίθιοι της μιας πλευράς τα αποτελέσματα της τοξικολογικής εξέτασης. Ευελπιστούν ότι ο νεκρός θα είναι τίγκα στις ουσίες ώστε να αναφωνήσουν «είδατε; Γι’ αυτό πέθανε!». Αρνητική η τοξικολογική, αναθαρρούν οι ηλίθιοι της άλλης πλευράς : «είδατε; Ήτανε καθαρός. Από το ξύλο πέθανε!». Για το ότι οι τοξικολογικές είναι εξετάσεις και εξετάσεις με ακρίβεια 100% δεν υφίστανται, κανείς δεν έχει ακούσει. Για σύνδρομο στέρησης, εφιαλτική επιπλοκή της χρήσης, που υποχρεώνει ακόμα και το αρνί να γίνει λύκος, κανείς δεν μιλά. Με το σύνδρομο στέρησης που (ω! ναι!) μπορεί να είναι θανατηφόρο, και οι τοξικολογικές να μη δείχνουν τίποτε, κανείς δεν ασχολείται. Το σύνδρομο στέρησης που απαιτεί χείρα βοηθείας και όχι χείρα τιμωρού, δεν απασχολεί την ηλιθιότητα, άρα ούτε και τη δημοσιότητα. 

Από κοντά και οι «ειδικοί» που αποφαίνονται ότι ο θάνατος «προήλθε συνεπεία ισχαιμικών αλλοιώσεων» και άλλα τέτοια. Όποιον γιατρό κι αν ρωτήσεις, θα σου πει ότι τους ανθρώπους σκοτώνει η καραμπινάτη ισχαιμική πάθηση που λέγεται έμφραγμα. Οι «ισχαιμικές αλλοιώσεις» γενικώς και αορίστως είναι μια πρώτης τάξεως δικαιολογία, ώστε κάποιος που δεν κατάφερε να βρει την πραγματική αιτία θανάτου (πράγμα καθόλου σπάνιο) να αποφύγει να βρεθεί στη δύσκολη θέση και να πει «δεν ξέρω» (πράγμα που θα ήταν λογικό). Ειδικά οι «ισχαιμικές αλλοιώσεις» (φλου) «επί εδάφους πολλαπλών τραυμάτων» (καρα-φλου) είναι ένας πρώτης τάξεως φερετζές για να κρυφτεί πίσω του η ουσία (οι ουσίες). 

Αθώωση ουσιών και εμπόρων. Ο ορισμός της ηλιθιότητας. 

Υ.Γ Μην προσπαθήσετε να συνδέσετε το κείμενο με πρόσωπα και γεγονότα της επικαιρότητας. Είναι (ολόκληρο) προϊόν φαντασίας. Η φαντασία είναι διαχρονική. Όπως και η ηλιθιότητα.

Για προσέξτε καλά εκεί στη Μάνδρα!

Έχετε ξεφύγει μού φαίνεται! 

Για προσέξτε λοιπόν: 

1) Αποκτήσατε μετά μυρίων βασάνων σπιτάκια-κουτάκια πάνω στα μπαζωμένα ρέματα και διαμαρτύρεστε κι από πάνω που τα πήρε το ποτάμι; Δεν ξέρετε πως «ό,τι πληρώσεις παίρνεις;». Έπρεπε να αγοράσετε οικόπεδα φιλέτα και να φτιάξετε βιλλίτσες με πισίνες και μπάρμπεκιου. Σε μέρη ευήλια, απάνεμα και αδιάβροχα, με την εγγύηση επαγγελματιών οικοπεδοφάγων. Είναι επιστήμη η καταπάτηση. Είναι τέχνη η αυθαιρεσία. Εσείς φταίτε που πνιγήκατε (όπως και οι άλλοι φταίνε που καήκανε)! 

2) Εποχή είναι αυτή που διαλέξατε να πνιγείτε στη λάσπη; Δεν γνωρίζατε ότι όταν η περιφερειάρχης είναι μια Πασιονάρια της ελληνικής Αριστεράς, ούτε πνιγόμαστε, ούτε καιγόμαστε, ούτε κιχ βγάζουμε; Δεν ξέρατε ότι οι βάρδιες των συντρόφων αριστερών και δη των γυναικών είναι ιερές και κάθε στραβή θεωρείτε πάραυτα προπαγάνδα της αντίδρασης, σεξιστική και ακροδεξιά; 

3) Πήρατε εφάπαξ ποσό συγκρίσιμο με τον μισθό ενός Καρανίκα και μιλάτε κιόλας; Ζητάτε κι άλλα; Τόσα λεφτά για 25 μακαρίτες και μερικά ψωροέπιπλα σας φανήκαν λίγα; Αυτό είναι αχαριστία ρε! Προσβολή μιας εμβληματικής μορφής της ελληνικής Αριστεράς! 

4) Δεν κοιτάτε τι γίνεται παραπέρα; Σεισμοί, λοιμοί, καταποντισμοί παντού. Καταστροφές σε όλον τον πλανήτη. Τι θέλετε δηλαδή να κάνουν κυβέρνηση και αυτοδιοίκηση; Να αυτοκτονήσουν; Ξέρετε ρε τι σας χρειάζεται; Την επόμενη φορά που κάποια κατολίσθηση καταπλακώσει παραγκούπολη σε χώρα του Τρίτου Κόσμου, να τουϊτάρει κανας σύντροφος υπουργός «50 νεκροί από κατολίσθηση στη Σρι-Λάνκα κι ακόμα να παραιτηθεί η Δούρου». Χλευασμός σας χρειάζεται ρε, κι εσάς και των άλλων αχάριστων στη Σρι-Λάνκα. 

5) Έχετε και το θράσος να μιλάτε για εγκατάλειψη; Πώς τολμάτε ρε να κατηγορείτε για αναλγησία την πιο στοργική κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ ο τόπος; Δεν παρακολουθείτε την ΕΡΤ; Δεν βλέπετε τα δελτία της; Ρε οι συντάξεις δεν κόβονται και θα πάρουμε και μέρισμα! Ένα μικρό αλλά συμβολικό μέρος των κλεμμένων επιστρέφει στους ληστευθέντες, κατόπιν των αόκνων προσπαθειών των πεφωτισμένων Συριζαίων! Ξέρετε πώς λέγεται αυτό βρε άσχετοι; Λέγεται κοινωνικό πρόσωπο του καπιταλισμού. Λέγεται Αριστερά. Λέγεται Σοσιαλδημοκρατία. Αλλά πού να ξέρετε εσείς από τέτοιες υψηλές έννοιες; 

6) Για να ‘χουμε καλό ρώτημα, πόσοι είστε τέλος πάντων; Πόσες ψήφους έχετε; Διότι η απιθανοφοβερότερη κυβέρνηση όλων των εποχών δεν ξεχνά. Ιδιαίτερα τις παραμονές των εκλογών. 

Έφθασε η ώρα να κόψουμε λαιμούς.

Μια σειρά από πρωθυπουργούς (Σημίτης, Καραμανλής σύζυγος Παζαΐτη, Γ. Παπανδρέου, Σαμαροβενιζέλος), φρόντισαν να ροκανίσουν αργά και σταθερά τα θεμέλια της πατρίδας. Λίγο ο ένας, πολύ ο άλλος, παραχώρησαν την, ούτως ή άλλως περιορισμένη, κυριαρχία τής χώρας στους φονιάδες (οικονομικούς και στρατιωτικούς) των Βρυξελλών. Έστρωσαν μάλιστα και κόκκινο χαλί σε τυχάρπαστους Τσιπροκαμμένους, για να παραδώσουν οι τελευταίοι τα κλειδιά, να ολοκληρώσουν δηλαδή τη βρωμοδουλειά. 

Πού βρισκόμαστε τώρα το βλέπει ο καθένας. Εντάξει, όχι ο καθένας. Ο εργολάβος των δημοσίων έργων δεν το βλέπει. Ο βιομήχανος που είδε τα κέρδη του να απογειώνονται δεν το βλέπει. Το «αυτοδημιούργητο» λαμόγιο που έφτιαξε αυτοκρατορία δεν το βλέπει. Όποιος διόρισε την κόρη του (αυτή που η γειτονιά κάτι σε –άνα την ανέβαζε και την κατέβαζε) στο Δημόσιο, δεν το βλέπει. Γενικά, όποιος κοιτά το συμφέρον του, δεν βλέπει όσα οι υπόλοιποι. 

Εμείς το βλέπουμε. 

Απώλεια Ιστορίας, απώλεια εθνικής κυριαρχίας, απώλεια εδαφών-υδάτων-εναέριου χώρου, απώλεια επιστημόνων και απώλεια ψυχών. 

Ο ένας φονιάς έρχεται εδώ να μπεκρουλιάσει και του κρατάμε το αλεξήλιο. Ο άλλος φονιάς μας λέει ότι είμαστε περιορισμένων δικαιωμάτων και δεν μπορούμε να απαιτούμε. Ο παράλλος μιλάει καθαρά για μεταβολή συνόρων. 

Διαπρεπείς ιθαγενείς παρλαπίπες (Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος) και άλλοι παραγεμισμένοι με χαβιάρι φασιανοί, αμολάνε «βαρυσήμαντα μηνύματα με πολλούς αποδέκτες», τάχα ότι φυλάνε Θερμοπύλες. Καλούν και σε ενότητα. Του κολίγα με τον κοτζάμπαση. Του ιδεολόγου με τον φελλό. Του πατριώτη με τον εθνομηδενιστή. 

Προσβολές, εκβιασμοί, φοβέρες, από Ευρωατλαντικούς πολιτικούς ταγούς, κατ’ ουσίαν πολιτισμικούς τράγους. 

Ένα μάτσο κερατάδες, άλλοι απευθείας απόγονοι τυχοδιωκτών και αποικιοκρατών, άλλοι μπάσταρδοι των Ναζίδων, φίλοι υποτίθεται, εταίροι και σύμμαχοι, ξεδιψούν με το αίμα μας. 

Μια παγκόσμια ελίτ κοινών δολοφόνων, με συνεργάτες την εγχώρια ελίτ δοτών και προθύμων, απειλεί πλέον την ίδια την επιβίωσή μας. 

Γκαρσόνια χρεωμένα, ευτυχή για τα φιλοδωρήματα. Αυτό είναι το μέλλον μας. 

Ασφυξία. Το οξυγόνο τελειώνει. 

Η επιβίωσή μας απαιτεί να κόψουμε λαιμούς. 

Το πλήρες σχέδιο βίαιης ανατροπής του σάπιου αυτού καθεστώτος και εγκαθίδρυσης Λαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας θα το βρείτε ΕΔΩ.

Προληπτικές οδηγίες για την περίπτωση πολέμου.

 

Επειδή τα σύννεφα πολέμου πυκνώνουν στα Βαλκάνια και μπορεί (χτύπα ξύλο) να εμπλακούμε σε πόλεμο (ο μη γένοιτο) ή οποιοδήποτε άλλο κακό (μακριά από μας), ακολουθούν χρήσιμες οδηγίες προληπτικής φύσεως. 

1) Όποιος διαθέτει ξένο διαβατήριο, να το θεωρήσει (αν δεν το έχει κάνει) και να το διατηρεί σε καλή κατάσταση και σε άμεσα προσβάσιμο σημείο. Οι έχοντες τις προϋποθέσεις να εκδώσουν ξένο διαβατήριο να επιταχύνουν τις σχετικές διαδικασίες. Η αναβλητικότητα που μας χαρακτηρίζει ως λαό, δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία. Προσοχή να μην επικρατήσει πανικός και συνωστισμός στις αρμόδιες υπηρεσίες. Να βασιλεύει τάξη και ηρεμία, διότι αφενός μεν μπορεί να μας την πέσουν οι μη έχοντες ελπίδα διαφυγής, αφετέρου δε ίσως χρειαστεί να επιστρέψουμε κάποτε (όταν περάσει η μπόρα) και τότε μπορεί να μας την πέσουν οι ανόητοι που έμειναν και πολέμησαν ή οι επιζώντες συγγενείς τους. 

2) Όποιος σκοπεύει να λεηλατήσει κατάστημα (π.χ σούπερ μάρκετ) να το κάνει εγκαίρως και μεθοδικά. Τα ντου της τελευταίας στιγμής είναι επικίνδυνα (θα σκοτωθούμε μεταξύ μας) και πολλάκις αναποτελεσματικά (μένουν μόνο οι γατοτροφές και δεν τρώγονται οι ρημάδες). Οι διαθέτοντες κατοικίδια ζώα (κοινώς πετς) να λάβουν αυξημένα μέτρα προστασίας, γιατί αν οι γείτονες αμέλησαν να λεηλατήσουν κατάστημα τροφίμων, τα ζώντα ζώα είναι η μόνη εναλλακτική και τα αδέσποτα θα εξαφανισθούν εν ριπή αυτομάτου όπλου. 

3) Όποιος έμπορος (χονδρός ή λιανός αδιάφορον), παραγωγός, μεσάζων κτλ δεν διαθέτει απόθεμα (κοινώς στοκ) να δημιουργήσει πάραυτα. Οι διαθέτοντες στοκ να φροντίσουν για την απόκρυψη αυτού κατά τους κανόνες του εθιμικού δικαίου. Ειδικώς οι έμποροι καυσίμων και πυρομαχικών να μεριμνήσουν για την ασφάλεια του αποκρυφθέντος υλικού, ούτως ώστε να αποφευχθούν θλιβερά φαινόμενα τύπου Κουγκίου. 

4) Άπαντες οι πολίτες καθ’ άπασα την επικράτεια να προετοιμάσουν βαλιτσάκι με τα απαραίτητα προς επιβίωση είδη, ήτοι σμαρτφόουν (χαντσφρί προαιρετικόν) και τάμπλετ (τα οποία θα πρέπει απαραιτήτως να συνοδεύονται από τους οικείους φορτιστές), πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες (κοινώς κρέντιντ και ντέμπιτ καρντς) κτλ. Καλόν είναι επίσης να αποθηκεύσουν σε ασφαλές σημείο έναν κατάλογο προσωπικών αριθμών ταυτοποιήσεως (κοινώς ΠΙΝς) και συνθηματικών (κοινώς πάσγουορντς) προκειμένου όλα τα παραπάνω να μην καταστούν άχρηστα. (Όσοι νομίζουν ότι τα θυμούνται εύκολα, πλανώνται. Ο καλύτερος φίλος τού πολέμου είναι η αμνησία). 

5) Επειδή σε περίπτωση εχθροπραξιών η πιθανότητα να μετατραπεί κανείς σε πρόσφυγα είναι μεγάλη, σκόπιμο είναι να γνωρίζουμε πώς θα κινηθούμε. Απαιτείται ενημέρωση για τις οδούς διαφυγής, τα μέσα προς τούτο, το κόστος κτλ. Επειδή, ως είθισται, το Ελληνικό Δημόσιο υστερεί σε τέτοια θέματα ενώ η ιδιωτική πρωτοβουλία θριαμβεύει, το κοινό συνιστάται να απευθύνεται σε πράκτορες εξειδικευμένους στην εμπορία ανθρώπων (κοινώς χιούμαν τράφικινγκ), πολλοί εκ των οποίων φέρουν υψηλού βαθμού πιστοποίηση και απολαμβάνουν της απόλυτης εμπιστοσύνης διεθνών Οργανώσεων και Θεσμών. 

Φυλάξτε τις οδηγίες αυτές για την κρίσιμη εκείνη ώρα (κούφια ετούτη που τ’ ακούει). 

Ισλαμοφασίστες – Κοσμικοί Φασίστες 2-1 με ανατροπή (Ημίχρονο 0-1).

Στη Σούπερ Λίγκ των φασιστών, των εκ γενετής μισανθρώπων, σφαγέων και γενοκτόνων, έγινε χθες (15/07/2016) το βράδυ, το ματς της δεκαετίας. Ντέρμπι για γερά νεύρα. 

Πριν καλά-καλά ξεκινήσει ο αγώνας (10 το βράδυ τοπική ώρα, ποιος ηλίθιος μίλησε για πραξικόπημα, τα πραξικοπήματα γίνονται το ξημέρωμα, αργά το βράδυ γίνονται αγώνες των Λιγκ: Τσάμπιονς Λιγκ κτλ) οι φιλοξενούμενοι αιφνιδίασαν τους γηπεδούχους και προηγήθηκαν. Οι γηπεδούχοι, εμφανώς μουδιασμένοι χάσανε τη μπάλα και βολόδερναν στο γήπεδο επί πολλή ώρα (καλά να πάθουνε, όλοι οι ξένοι παρατηρητές τούς είχαν προειδοποιήσει ότι η πάλαι ποτέ κραταιά ομάδα των Κοσμικών Φασιστών, αργά ή γρήγορα θα επιχειρούσε να ξαναπάρει το πρωτάθλημα). 

Στην ανάπαυλα του ημιχρόνου όμως, ο προπονητής των γηπεδούχων Ερντίπ Ταογάν, με λόγο-φωτιά στα αποδυτήρια επανέφερε τους παίκτες του στην πραγματικότητα. Τους υπενθύμισε ότι οι Κοσμικοί Φασίστες είχαν μεν προσφέρει πολλά στον φασισμό, είχαν αποδεκατίσει Έλληνες, Αρμένηδες, Κυπρίους, Ποντίους, Άραβες κτλ, οι μέθοδοί τους όμως ήταν ξεπερασμένες. Ωμές μεν, αλλά πολύ φανερές, πολύ φαντεζί, πολύ προβλέψιμες. Και για αυτό είχαν καταδικαστεί αμετάκλητα στη συνείδηση των απανταχού φασιστών. Σήμερα, τους υπενθύμισε, ο φασισμός έχει εξελιχθεί. Ωμότητες μεν, αλλά με κάλυψη μπούργκας. Φρικαλεότητες με τσαντόρ. Σφαγές με μαντήλες. Μοντέρνα πράγματα. Πολιτικώς ορθά. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι Ισλαμοφασίστες είχαν αποτέλεσμα: Κούρδους, Ιρακινούς, Σύρους (σφαγμένους). Δεν ήταν τυχαίο ότι έκαναν εξαγωγή κατσαπλιάδων σε όλο τον πλανήτη. Δεν μπορεί να ήταν τυχαίο. 

Εμψυχώθηκαν λοιπόν οι Ισλαμοφασίστες και στο δεύτερο ημίχρονο τα πράγματα άλλαξαν. Έπεσαν κορμιά. Σφάχτηκαν παλικάρια. Φαγώθηκαν σάρκες. Συνεπικουρούμενοι από τους οπαδούς τους (Αλλάχου Ακμπάρ και τέτοια), αντεπετέθησαν και αρχικά ισοφάρισαν (οι Κοσμικοί είχαν ξεσυνηθίσει τις σφαγές, πώς να το κάνουμε;), για να ακολουθήσει η επική ανατροπή του σκορ και να πανηγυρίσουν οι Ισλαμοπαράφρονες μία ακόμη νίκη, ένα ακόμα φασιστικό πρωτάθλημα. 

Μέχρι αυτή την ώρα η Διεθνής Ομοσπονδία Φασιστών, μέχρι προσφάτως χολωμένη με την Τοπική Ομοσπονδία Ισλαμοφασιστών, για τις επιχειρούμενες από την τελευταία δραστικές αλλαγές στο καταστατικό της, δεν έχει ακόμη σχολιάσει το αποτέλεσμα του καθοριστικού αγώνα. Προβλέπεται όμως να επιχειρήσει σικάτη (συμφιλιωτική) παρέμβαση (με αναφορές στη δημοκρατία και την ειρήνη, γνωστούς φερετζέδες του φασισμού), διότι ως γνωστόν όλοι οι φασίστες την ίδια μούρη έχουνε. 

Υ.Γ Κάτι άσχετοι που αρέσκονται στις θεωρίες συνωμοσίας, λένε ότι το ματς ήταν στημένο. Επ’ ουδενί. Κάνουν τέτοια πράγματα οι φασίστες;

Τι είναι η πατρίδα μας;

-Τι είναι η πατρίδα μας;

-Χοτ Σποτς σε γκρίζες ζώνες.

-Ποιοι είναι σύμμαχοι και εταίροι;

-Αγαρηνοί και Σταυροφόροι. 

-Ποιοι είναι οι κυβερνήτες μας;

-Χαχανούλης και Μπούλης (και προσεχώς Κούλης).

-Τι είναι η Εκκλησία μας;
-Άφαντοι σταυροί και εγκόλπια.

-Τι είναι οι δικαστές μας;

-Αλληλοκατηγορούμενοι αυτοαπαλλασσόμενοι ένοχοι.

-Τι είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις μας;

-Αδελφές τού ελέους.

-Τι είναι οι ήρωές μας;

-Αγνοημένοι και αγνοούμενοι.

-Τι είναι ο πολιτισμός μας;

-Παλλόμενα πέη.

-Τι είναι η Παιδεία μας;

-Κενά και φωτοτυπίες.

-Τι είναι οι αντιεξουσιαστές μας;

-Τραμπούκοι ανεκτικοί μόνο στο Ισραήλ.

-Τι είναι η Υγεία μας;

-Φακελάκια παντού και σύριγγες πουθενά.

-Τι είναι ο τουρισμός μας;

-Τρύπια φουσκωτά και αυτοσχέδιοι απόπατοι.

-Πού είναι οι επιχειρήσεις μας;

-Στην εφορία ή στη Βουλγαρία.

-Τι είναι οι τράπεζές μας;

-Δανειζόμενοι δανειστές.

-Τι είναι οι μισθοί και οι συντάξεις μας;

-Κουρεμένα δανεικά προς εξαγορά ψήφων.

 Και ακόμα επιμένετε ότι θα σωθούμε;

Έχουμε πρόβλημα! Δεν φτάνουν τα κρουασάν!

Ένα συμπαθέστατο θύμα του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού, είπε τις προάλλες σε μια ευαίσθητη κάμερα, ότι όλες αυτές οι ροές αναξιοπαθούντων πολύ γουστάρουν την Ελλάδα (τον ήλιο της ασφαλώς, γεια σου Τασία!), αλλά δεν θέλουν να μείνουν εδώ διότι τα επιδόματά μας είναι χάλια. 

Δεν ξέρω αν αντέχετε τέτοια ξευτίλα. Εγώ όχι. Θα ενώσω τη φωνή μου με τους αλληλέγγυους: 

Να ληφθούν μέτρα αμέσως! Αυτό το πράγμα δεν μπορεί να συνεχιστεί! Χωρίς επίδομα, τζάμπα στέγη, διατροφή και γκόμενες; Τότε γιατί ταλαιπωρείται τόσος κοσμάκης και περπατάει χιλιάδες χιλιομέτρων; Γιατί δέχεται κλωτσιές και ροπαλιές σ’ όλη τη διαδρομή; Γιατί θαλασσοπνίγεται; 

Είναι μέρος αυτό για μετανάστες; Αν αύριο-μεθαύριο αυτόχειρας ημεδαπός που σαλτάρει από την ταράτσα προσγειωθεί στο κεφάλι μετανάστη και τον πάρει μαζί του, πώς θα αντικρύσουμε ξανά τους ανθρώπους αυτούς στα μάτια; Αν υπέργηρος ιθαγενής που ψάχνει τα σκουπίδια στερήσει από αλλοδαπό ευπαθή το γεύμα του, πώς θα κοιμηθούμε ξανά ήσυχοι; Αν ντόπιος άνεργος αρπάξει από τα χέρια τού Ασιάτη δικαιούχου το πενιχρό αυτό επίδομα, πώς θα απολογηθούμε στους φιλανθρώπους Ευρωπαίους και Αμερικανούς; 

Οι κίνδυνοι για την καλή φήμη μας είναι άμεσοι και ορατοί. Δεν δίνουμε αρκετά και θα υποστούμε τις συνέπειες. 

Μην πάτε μακριά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές, μια σοβαρή ελληνική εταιρεία τροφίμων προσφέρει ένα εκατομμύριο κρουασάν, ως μικρό δείγμα ανθρωπιάς. Κατά τον τουρκικό τύπο όμως στις ακτές της γείτονος συνωστίζονται (γεια σου Μαρία!) τρία εκατομμύρια υποψηφίων Ευρωπαίων. 

Συνειδητοποιείτε το ζήτημα που θα ανακύψει; Τα κρουασάν δεν φτάνουν! 

Καταλαβαίνετε τι θα επακολουθήσει; Αναλογίζεστε το μέγεθος της ευθύνης; Μπορείτε να προβλέψετε τις παρενέργειες; 

Να ληφθούν μέτρα αμέσως! Να δράσουν οι συνήθεις ανθρωπιστές!

Να επέμβει ο υπερπατριώτης Καμμένος! Να υποχρεωθούν οι στρατιωτικοί φούρνοι και τα ΚΨΜ να διαθέσουν όλα τα αποθέματά τους σε κρουασάν! Να παρέμβουν οι απόστολοι Ιερώνυμος και Πατούλης! Όλα τα κυλικεία, σωματεία, γηροκομεία, νοσοκομεία, νεκροτομ... (άκυρο, παραπήρα φόρα), να μην αφήσουν κρουασάν ούτε για δείγμα! Να ενεργοποιηθεί η πρέσβειρα Μαριάννα (του Βαρδή)! Να παραγγείλει εκατομμύρια κρουασάν και να τα διανείμει δωρεάν! 

Το σύνθημά μας να είναι: κανείς ευπαθής χωρίς κρουασάν! 

Διακυβεύεται το κύρος της χώρας σάς λέω! 

Φίλε Γιάνη για πες μας: η θεωρία των παιγνίων περιλαμβάνει το κάψιμο του Καρνάβαλου;

Γιάνη να με συμπαθάς, αλλά το δήλωσα από την πρώτη στιγμή: είσαι κομήτης. 

Γιάνη μετά συγχωρήσεως αλλά το φώναξα εξαρχής: είσαι ψυχωσικός. 

Γιάνη εξκιούζ μι αλλά ήτανε φανερό εκ προοιμίου: είσαι ισχυρός διαλύτης (κάτι σαν ακουαφόρτε και βάλε). 

Όλες στο πέταλο αδερφέ μου, μαντζουράνα στο κατώι και κούρευε χελώνες. 

Τίποτε από τα παραπάνω δεν είναι κακό από μόνο του. Ακόμα κι ο συνδυασμός τους δεν είναι (κατ’ ανάγκην) κακός. Άλλο είναι το κακό: 

Αδύνατον με λογικά κριτήρια να κατανοήσει κανείς πώς βρέθηκες εκεί, αντιπρόσωπος ενός ένδοξου λαού σε κρισιμότατη καμπή της ιστορίας του. Ποιος σ’ έβαλε να διαπραγματεύεσαι τις τύχες εκατομμυρίων ψυχών με τους τοκογλύφαρους. Ποιος σε τοποθέτησε μπροστάρη στην αντιπαράθεση με τους Τραπεζίτες. 

Γιατί μην μου πεις φίλε (το εννοώ) Γιάνη ότι βρέθηκες εκεί από τύχη (καλή ή κακή αδιάφορο). Ούτε μπορεί να ισχυριστεί κανείς πως ήτανε θέλημα Θεού ή ότι έτσι τα ‘φερε ο διάβολος. Μαθηματικά κατέχεις και ξέρεις πως είναι αμελητέο τέτοιο τυχαίο ενδεχόμενο, θεολογία κατέχω και σε διαβεβαιώνω ότι ούτε ο Θεός ούτε ο διάβολος θα ανακατεύονταν ποτέ. 

Κάτι άλλο συνέβη Γιάνη, κάτι απλούστερο. 

Άνθρωπος(-οι) έβαλε το χεράκι του. Με σχέδιο και προοπτική. Τι σχεδίασε και τι θα πετύχει ... θα σε γελάσω. 

Δεν ξέρω φίλε (επιμένω) Γιάνη τι λένε οι μαθηματικές σου θεωρίες. Δεν ξέρω αν περιλαμβάνουν μαύρα πρόβατα, εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίους τράγους. 

Ξέρω όμως ότι αυτή η περιβόητη «διαπραγμάτευση» κατήντησε γυφτοπανήγυρις, τσίρκο, καραγκιόζ μπερντές. 

Κατήντησε καρναβάλι Γιάνη, στου οποίου τη λήξη (σου θυμίζω) καίνε τον Βασιλιά Καρνάβαλο. Δεν τον χρειάζονται πια, τον επόμενο χρόνο φτιάχνουν άλλον... 

Γέφυρα. Λειψή και ανισόρροπη.

Υ.Γ Ευχαριστίες προς το νεότερο μέλος της οικογένειας

Αν είναι πείραμα, ας τελειώσει πια. Το πειραματόζωο δεν αντέχει άλλο.

Μια φορά κι έναν (κακό) καιρό ήτανε κάποιοι οικονομικά ισχυροί. Αποφάσισαν να ενωθούν, φτιάχνοντας μια κοινότητα. Οικονομική. Στην πορεία έγινε κάτι παραπάνω από οικονομική, αλλά αυτό δεν επηρεάζει τον συλλογισμό που ακολουθεί, οπότε μπορούμε να το αγνοήσουμε. 

Ισχυροί οι εταίροι, ισχυρή και η κοινότητα. Στο πέρασμα του χρόνου ισχυροποιήθηκε ακόμη περισσότερο και ο αριθμός των εταίρων αυξήθηκε. Σε ένα κρίσιμο νούμερο, το δέκα (το κακό), στους ισχυρούς εταίρους προστέθηκε ένας πτωχός συγγενής. Ομιχλώδες παραμένει το ποιος και γιατί τον πρόσθεσε στους ισχυρούς. Ακούστηκαν φήμες ότι η προσθήκη έγινε λόγω προσωπικής φιλίας δύο ηγετών, λόγω φιλανθρωπίας, λόγω μεγάλης ιστορίας και βαριάς πολιτιστικής κληρονομιάς του πτωχού συγγενούς, λόγω του ότι ο πτωχός συγγενής ήταν πολλά υποσχόμενος κτλ κτλ. Γελοιότητες. Οι ισχυροί δεν έχουν φίλους, κι όταν πολύ σπάνια έχουν, ποτέ δεν ανακατεύουν τις φιλίες στις μπίζνες. Οι ισχυροί δεν είναι φιλάνθρωποι παρά μόνο όταν η φιλανθρωπία τούς αποφέρει κέρδη. Ιστορία και πολιτισμός δεν τους ενδιαφέρουν διότι ανήκουν στο παρελθόν κι εκείνοι νοιάζονται μόνο για το μέλλον. Οι ισχυροί μπορεί να ποντάρουν σε πολλά υποσχόμενους, αλλά όχι τα ρέστα τους. Ειδικώς τον συγκεκριμένο πτωχό συγγενή ποτέ δεν τον είχαν σε υπόληψη. Τεμπέλη τον θεωρούσαν πάντα, επιπόλαιο και χαβαλέ. Γενικώς οι συγκεκριμένοι ισχυροί με βεβαρημένο ιστορικό σταυροφοριών, αποικιοκρατίας και παγκοσμίων πολέμων αποκλείεται να είχαν αγνά ελατήρια. 

Σε κάτι άλλο υπολόγιζαν. Κάτι άλλο είχαν στο νου τους. Ή ο πτωχός συγγενής δεν ήταν και τόσο φτωχός, (είχε ας πούμε πλεονεκτικά εδάφη και υπεδάφη), ή είχαν αποφασίσει να τον χρησιμοποιήσουν ως πειραματόζωο. Ίσως και τα δύο μαζί: ένα ηλίθιο ματαιόδοξο πειραματόζωο, οι χειρισμοί επί του οποίου, εκτός από τα όποια υλικά οφέλη θα τους απέφεραν και πολύτιμες εμπειρίες, χρήσιμες για ευρύτερες περαιτέρω εφαρμογές. 

Όχι μόνο δέχθηκαν λοιπόν τον πτωχό συγγενή στους κόλπους τής κοινότητας μετά βαΐων και κλάδων, αλλά τον προήγαγαν τάχιστα και σε ισότιμο μέλος. Και περνούσε ο καιρός και μεγάλωνε η κοινότητα και κάποια στιγμή όλοι (ή σχεδόν όλοι) οι εταίροι ενοποιήθηκαν «νομισματικώς». Υιοθέτησαν δηλαδή κοινό νόμισμα, σημαντικό βήμα προς την «ολοκλήρωση» (αυτή την τελευταία έννοια, την κοινοτική «ολοκλήρωση», ποτέ δεν την έκαναν λιανά, ποτέ δεν εξήγησαν τι σήμαινε, οπότε παρέμεινε κι αυτή σε καθεστώς ομίχλης όπως τόσες και τόσες έννοιες αυτής της ισχυρής κοινότητας). 

Η νομισματική ένωση συνοδεύτηκε και από άλλο παράδοξο που πάλι αφορούσε στον πτωχό συγγενή. Ενώ οι εταίροι γνώριζαν ότι ο πτωχός συγγενής δεν τα πήγαινε καλά με τα μαθηματικά, ούτε καν με τα βασικά, δέχθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες τα νούμερα που τους σερβίρισε ώστε να περάσει τις εξετάσεις ενοποίησης. Οικονομικοί εγκέφαλοι ολκής, δεν φάνηκαν να προσέχουν φτιασιδωμένους οικονομικούς δείκτες και καλλωπισμένα μεγέθη. Καμία υποψία, κανείς έλεγχος.

Κοινό νόμισμα ο πτωχός συγγενής, μεγάλη η χαρά του. Δεν είχε πια να ζηλέψει τίποτε από τους ισχυρούς. Λιγούρης πάντα και ψωροπερήφανος αγνόησε και πάλι τα βασικά: ότι οι ισχυροί δεν δίνουν τίποτε χωρίς ανταλλάγματα, ότι σαν πολύ εύκολα κατάπιαν την κουτοπονηριά του, ότι απώλεσε τον έλεγχο του νομίσματός του. Για την αποτροπή αυτού του τελευταίου, αρκετοί ηγέτες μιας άλλης πανίσχυρης κοινότητας, μιας ένωσης πολιτειών, είχαν δώσει στο παρελθόν ομηρικές μάχες, χωρίς αποτέλεσμα, αλλά αυτά ήταν ψιλά γράμματα για τον πτωχό συγγενή. 

Κάθε θαύμα διαρκεί 3 ημέρες, το οικονομικό θαύμα του πτωχού συγγενούς κράτησε λίγο παραπάνω. Μερικά χρόνια. Γκρεμίστηκε απότομα όταν, με αφορμή έναν καυγά για κάποιους αγωγούς καυσίμων μιας άλλης κοινοπολιτείας, έπεσε σε δυσμένεια. Έμαθε, πολύ απότομα πράγματι, ότι χρωστάει πολλά στους ισχυρούς. Τόσο πολλά, που δεν θα μπορούσε να ξεχρεώσει εύκολα, ίσως μάλιστα να μην μπορούσε να ξεχρεώσει καθόλου. Ότι θα έπρεπε να δώσει γην και ύδωρ, να υπογράψει επαχθείς συμβάσεις, να υπομείνει δυσβάσταχτα μέτρα. 

Δεν του έκανε καμία εντύπωση ότι άλλοι πτωχοί συγγενείς που είχαν στο μεταξύ εισέλθει εν οργάνοις στην κοινότητα (στην πορεία προς την ομιχλώδη «ολοκλήρωση») χρωστούσαν επίσης πολλά. Ότι ακόμη και οι ισχυροί χρωστούσαν πολύ περισσότερα, τόσο αναλογικά όσο και σε απόλυτα νούμερα. Ότι, εν ολίγοις, το χρέος του δεν δικαιολογούσε τόσο μένος εναντίον του. Θα ‘πρεπε έστω και τώρα, έστω και αργά, να του είναι φανερό ότι αποτελεί πειραματόζωο, αλλά δεν του ήταν. Και δέχθηκε τα βασανιστήρια ώστε να παραμείνει «ισότιμος». «Ισχυρός» μέσα στους ισχυρούς. 

Φυσικά τα μέτρα δεν απέδωσαν. Το χρέος αυξήθηκε, το ίδιο και η απαξίωσή του. Έγινε μαύρο πρόβατο, παράδειγμα προς αποφυγήν. Ενστικτωδώς διαμαρτυρήθηκε. Αποφάσισε να προβάλει αντίσταση. Πιάστηκε από τα μαλλιά του. 

Εξουσιοδότησε λοιπόν ορισμένους που υποσχέθηκαν να χτυπήσουν γροθιά στο μαχαίρι. Υπόσχεση καθόλου λογική. Απονενοημένη. Καταστροφική. Αυτοκτονική. Αν το εννοούσαν όπως το έλεγαν ο θάνατος ήταν κοντά. Οι ισχυροί είχαν μακρά παράδοση σε αιματοκυλίσματα. Δεν θα δίσταζαν να σκοτώσουν πάλι και μάλιστα χωρίς αίματα: αρκούσε να πουν «όχι». 

Αμυδρές ελπίδες πρόσκαιρης επιβίωσης θα υπήρχαν μόνο αν οι εντολοδόχοι δεν το εννοούσαν, είχαν δηλαδή (προ)συμφωνήσει με τους ισχυρούς για ελαφρύνσεις, για παράταση του πειράματος και αναβολή του θανάτου για αργότερα ή το εννοούσαν, είχαν δηλαδή πράγματι αποφασίσει για γροθιές, αλλά είχαν πλάτες. Στο τελευταίο συνέτειναν τόσο τα περίεργα πρόσωπα των διαπραγματευτών όσο και οι συχνότατες αν και ομιχλώδεις (τι πρωτοτυπία) επαφές τους με τους άλλους ισχυρούς. Εκείνους της ένωσης πολιτειών κι εκείνους της κοινοπολιτείας αγωγών. Γενικά με οποιουσδήποτε ισχυρούς που δεν χώνευαν (για δικούς τους λόγους) τους ισχυρούς νυν εταίρους (και ενώ ένας πανίσχυρος ουδέτερος είχε από νωρίς διαχωρίσει τη θέση του). 

Όλα τα παραπάνω σήμαιναν ότι οι εντεταλμένοι σωτήρες ήταν ή τρελοί ή ψεύτες. Τα ενδεχόμενα ήταν τρία και όλα εφιαλτικά: 1) γροθιά στο μαχαίρι χωρίς σχέδιο. Ακαριαίος θάνατος. 2) γροθιά στο μαχαίρι για τα μάτια του κόσμου. Συμπαιγνία με τους ισχυρούς, διαιώνιση του πειράματος, θάνατος αργότερα. 3) γροθιά στο μαχαίρι με πλάτες άλλων ισχυρών. Διαιώνιση του πειράματος με το πειραματόζωο εν μέσω διασταυρούμενων πυρών (πειραμάτων). Θάνατος απρόβλεπτος χρονικά. 

Αν ο συλλογισμός είναι σωστός και πράγματι πρόκειται περί πειράματος, ας τελειώνουμε πια. Το πειραματόζωο δεν αντέχει άλλο.

Κόψτε τις μαλακίες εκεί στο Βερολίνο. Μόνο ο Αλέξης μπορεί να εγγυηθεί gay γάμους, πολυφυλετική Ελλάδα και συμφωνίες με βαλκάνιους φασίστες και Τούρκους ιμπεριαλιστές.

Τώρα, εδώ που τα λέμε, έχετε και κάποιο τοσοδούλι δίκαιο. Τόσες φωτο με τους ΑμερικανοΣιωνιστές. Τόσες απειλές προς το Γιουροπίαν Γιούνιον. Τόση αγένεια προς τους εν Ελλάδι επίσημους αντιπροσώπους σας. 

Ανησυχήσατε. Δικαίως. Αλλά ως εκεί και βήμα παραπέρα. 

Μην είστε μαλάκες. Δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Είναι και τ’ άλλα. 

Τέτοια ευκαιρία για προώθηση της παγκοσμιοποιητικής ατζέντας και μάλιστα με αριστερό ρεύμα (αέρος, όπως λέμε «λόγια τού αέρος») δύσκολα θα ξαναβρείτε. Οι δεξιούληδες υποτακτικοί σας έχουν πρόβλημα σ’ αυτό. Είναι βλέπετε υποχρεωμένοι να δώσουν εξηγήσεις για τυχόν αλλαγή ατζέντας. Τόσα χρόνια μάς λέγανε «πατριωτικές» κουβέντες (τους λέγατε να μας λένε και μας λέγανε). Τώρα πώς να τ’ αλλάξουνε; 

Τώρα το ρεύμα τού Αλέξη θα σαρώσει τα πάντα. Θα αυξήσει μισθούς και συντάξεις, θα πετάξει και κανένα μύριο θέσεις εργασίας και ποιος θα ασχοληθεί με γκέιδες και γκέισες; 

Δώστε κι εσείς κάτι. Κόψτε κάτι. Κόψτε 100, 200 ... 500 άμα λάχει δις. Τι φοβάστε δηλαδή; Μην τα χάσετε; Αφού θα εξακολουθήσουμε να δανειζόμαστε. Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά σας θα ‘ναι. 

Το βλέπετε άλλωστε. Μαλάκωσε. Έριξε νερό στην κόκα-κόλα του. 

Μαλακώστε κι εσείς (άλλο μαλακός κι άλλο μαλάκας). Εμείς ΕΔΩ θέλουμε όλοι Αλέξη. Γιατί όχι κι εσείς; 

Υ.Γ Άσχετο αλλά σχετικό: η Ρένα πού είναι; Χάθηκε ή μου φαίνεται; Διότι στα μίντια δεν παίζει. Παίζει κάτι άλλο; 

Ε! Εσύ! Εσύ που είσαι θαμμένος στην Αμφίπολη!

Άκουσέ με! Μείνε εκεί! Μείνε μέσα! 

Κλείσε τον τάφο. Σφράγισέ τον. Εμπόδισε οποιονδήποτε να μπει. 

Αν δεις το φως κινδυνεύεις. 

Δεν μπορεί, πνεύμα εσύ μεγάλο, ζωντανό στην αιωνιότητα, κάποια κατάρα θα ξέρεις, κάποια υπερφυσική δύναμη θα ‘χεις. Ρίξε την πρώτη. Άσκησε τη δεύτερη. Κλείσε τον τάφο. Μείνε θαμμένος. 

Έξω βασιλεύει η μιζέρια. Έξω παραφυλάει η κακομοιριά. Έξω παραμονεύει ο εξευτελισμός. 

Όποιος κι αν είσαι. Όποια κι αν είσαι. Τρανά τα έτη που έζησες. Μεγαλειώδη και ιστορικά. 

Τώρα τα πράγματα αλλάξανε. Δεν κατοικούν εδώ ήρωες πια. Δεν κατοικούν ηρωίδες. 

Κάτι προδότες μείνανε, κάτι κοπρίτες, κάτι δειλοί. 

Τη χαρίσανε την ιστορία σου, την ανταλλάξανε τη δόξα σου, την πουλήσανε την κληρονομιά σου. Φτηνά. Πολύ φτηνά. Φτηνοί είναι, φτηνά πουλάνε, τσάμπα χαρίζουνε. 

Όπως κι αν πέθανες, από σπαθί ή φυσικό θάνατο, δόξα και τιμή σού πρέπει. Αν βγεις στο φως θα ξαναπεθάνεις. 

Αυτή τη φορά από ντροπή. 

ΥΓ. Δεν άντεξα...

 

Από τις Σκύλες στις Χάρυβδες...

Κάτι Αμερικανάκια (με ή χωρίς εισαγωγικά) επιμένουν ότι για να γλυτώσουμε απ’ αυτές... 

πρέπει να καταφύγουμε σ’ αυτές... 

Και γιατί να ασχοληθούμε με τις μαθήτριες και να μην καλέσουμε τις δασκάλες;

Ώπα παιδιά! Πάρτε το αλλιώς. Θα βρούμε! 

Έλληνα πάρε τ' όπλο σου!

Για το 2014 ...

Αμήν!

Τα επαγγέλματα από κυνική σκοπιά.

Πολιτικός. Ο υπηρέτης συμφερόντων που υποδύεται τον εγγυητή αρχών και αξιών. 

Δημοσιογράφος. Εκείνος που ψεύδεται για όσα ξέρει και αναλύει όσα δεν ξέρει. 

Διπλωμάτης. Αυτός που όταν σε στέλνει στο διάβολο, ανυπομονείς να πας. 

Δικαστής. Κάποιος που κάθεται ψηλά, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να πέφτει χαμηλά. 

Δικηγόρος. Κάποιος του οποίου η γνώμη δεν αξίζει τίποτε, εκτός αν πληρώσεις για δαύτην. 

Γιατρός. Αυτός που σε απασχολεί στην αρρώστια σου, μέχρι ο Θεούλης να σε κάνει καλά ή να σε καλέσει κοντά Του. 

Δάσκαλος. Αυτός που απαιτεί από τους άλλους να διαβάζουν και, όταν το κάνουν, αποδεικνύεται αδιάβαστος. 

Αστυνομικός. Εκείνος που ορκίζεται υπακοή στο Σύνταγμα και τους νόμους και δέχεται διαταγές από κάποιους που παραβιάζουν το Σύνταγμα και τους νόμους. 

Στρατιωτικός. Αυτός που πρέπει να σκοτώσει, για να μην τον σκοτώσουν κάποιοι που θέλουν να τον σκοτώσουν για να μην τους σκοτώσει. 

Καθηγητής Πανεπιστημίου. Εκείνος που πούλησε την ψυχή του για μια έδρα όπου θα κάθεται ο κ...ς του.

Δημόσιος υπάλληλος. Αυτός που έγλειψε κ...ους για μια καρέκλα όπου θα κάθεται ο κ...ς του και από την οποία θα συμπεριφέρεται ως κ...ς σ' αυτούς που δεν έχουν καρέκλα.

Παπάς. Κάποιος που δεν τον φτιάχνουν τα ράσα του. 

Ηθοποιός. Εκείνος που υποκρίνεται κι αν το κάνει καλά, πουλάει αρώματα και ρούχα με την υπογραφή του. 

Τραγουδιστής. Εκτελεστής ασμάτων που, αν δεν εκτελέσει την Τέχνη, τον εκτελούν. 

Κομμωτής. Κάποιος που ξαλαφρώνει κεφάλια και πορτοφόλια. 

Μόδιστρος. Εκείνος που ντύνει πλούσιες άσχημες γριές και γδύνει φτωχά όμορφα κορίτσια. 

Πόρνη. Εκείνη που πουλάει το κορμί της για λίγα χρήματα. (Όταν τα χρήματα είναι πολλά λέγεται σταρ). 

Πηγές: λαϊκές παροιμίες απ’ όλο τον κόσμο, θανατηφόρο χιούμορ διασήμων και δηλητηριώδεις δικές μου ατάκες. 

Και τώρα; Πώς θα ζήσουμε χωρίς φασίστες;

Ψυχραιμία! Μας μένουν για παρηγοριά οι μασόνοι!

Αν σε ρωτήσουν ...

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι ρατσιστής ... πες πως είσαι Έλληνας. 

• Αν σε ρωτήσουν αν σιχαίνεσαι τους μαύρους ... πες ότι σιχαίνεσαι τις μαύρες ψυχές. 

• Αν σε ρωτήσουν αν μισείς τους Εβραίους ... πες πως μισείς τον Σιωνισμό. 

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι κατά των ομοφυλοφίλων … πες πως είσαι υπέρ της αναπαραγωγής των ανθρώπων. 

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι εναντίον των εκτρώσεων … πες πως είσαι υπέρ της ζωής. 

• Αν σε ρωτήσουν τι ομάδα είσαι … πες πως είσαι φίλαθλος. 

• Αν σε ρωτήσουν αν κακομεταχειρίζεσαι τα ζώα … πες πως τ’ αγαπάς όλα ... και τα δίποδα. 

• Αν σε ρωτήσουν αν είσαι πλούσιος ... πες πως είσαι ... σε αισθήματα. 

• Αν σε ρωτήσουν αν χρωστάς … πες πως χρωστάς μόνο στον Θεό. 

• Αν σε ρωτήσουν αν υπάρχει Θεός … πες να κοιτάξουν τον ήλιο με γυμνά μάτια. 

Welcome to Hell.

Καλωσορίσατε στην Κόλαση. 

Ελλάς το μεγαλείο σου (2).

Όσο ο Σόρος μας χορηγεί είναι καλός. Όταν μας κόβει την χορηγία και την δίνει σε άλλους, τρώει ανάθεμα. Και αυτός και οι νέοι χορηγούμενοι. Keep Sponsoring Uncle George… 

Τελικά τα άλογα όταν γεράσουν δεν τα σκοτώνουν απλώς. Τα κάνουν κιμά και μας ταΐζουν εν αγνοία μας. 

Όλοι έχουν ακούσει την λαϊκή ρήση «όλα εδώ πληρώνονται». Οι περισσότεροι όμως νόμισαν ότι η πληρωμή αφορά σε εκατομμύρια ευρώ. Ο Βασίλης ο Παπαγεωργόπουλος πρέπει να τους εξηγήσει ότι ενίοτε (και ας ελπίσουμε πάντοτε) η πληρωμή αφορά σε έτη καθείρξεως. 

Η Ισραηλινή ερμηνεύτρια Νόα χαρακτήρισε τον Νταλάρα «φωνή της Ελλάδας». Κάποιος να την πληροφορήσει ότι πράγματι όταν τραγουδάει ο Νταλάρας ακούγεται η φωνή της Ελλάδας, αλλά όχι από το στόμα του. Από το κοινό έρχεται, από το ακροατήριο. Και γιουχάρει… 

Το Ίδρυμα Ωνάση πληρώνει και Ολλανδοί αρχιτέκτονες εκτελούν. Προς ανάπλαση το κέντρο της Αθήνας με άξονα την Πανεπιστημίου, η οποία πεζοδρομείται. Φαίνεται ότι το παραεμπόριο και το πρεζεμπόριο ξεφορτώνονται επιτέλους το τελευταίο εμπόδιο στον δρόμο τους. Τα τροχοφόρα… 

Πάνω από ένα εκατομμύριο προϊόντα παραεμπορίου καταστράφηκαν, λέει, το 2012. Πόσα πουλήθηκαν και πόσα νόμιμα εμπορικά καταστήματα κλείσανε, θα μας πουν; 

Τη σύσταση Μητρώου Εργασίας Αποκλειστικών Νοσοκόμων προβλέπει άρθρο νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας. Είδατε που τα «ντου» από τους φασίστες δεν είναι πάντα επιζήμια; 

Το επίδομα τοκετού καταργείται. Το επόμενο βήμα είναι η κατάργηση του τοκετού. Θα αναπαραγόμαστε δια απλής διαιρέσεως. Όπως οι αμοιβάδες. Με τους κώλους που μπλέξαμε… 

Να πω κι άλλα; 

Βρείτε τον μαλάκα.

Στις παρακάτω γραμμές, θα περιγράψω δύο τύπους που βρίσκονται σε αντιπαράθεση. Παρακαλώ βοηθήστε με να βρω τον μαλάκα. 

Ο πρώτος δουλεύει πολλά μέτρα κάτω από την γη. Έχει κυλιόμενες βάρδιες που περιλαμβάνουν και αργίες. Κάνει μέρες να δει τον ήλιο και τα βιολογικά του ρολόγια διαλύονται. Ο ορισμός της ανθυγιεινής εργασίας. Δουλειά ευθύνης. Αν κάνει λάθος θα πεθάνει κόσμος. Όσα κι αν παίρνει είναι λίγα. Όπως κι αν προσελήφθη οι υπηρεσίες του είναι ανεκτίμητες. 

Έχει βέβαια και κάτι συναδέλφους απαράδεκτους. Άλλους κηφήνες, άλλους ανίκανους, άλλους ανάγωγους. Και κάτι συνδικαλιστές κομματόσκυλους που κοιτάνε μόνο την προσωπική τους κομματική ανέλιξη (κοπρίτες του «μεγάλου δημοκρατικού χώρου»). Γι αυτά όμως δεν είναι υπεύθυνος ο ίδιος. Αυτοί υπάρχουν παντού. Παντού. 

Αυτός λοιπόν, έχει αποδοχές που κλαδεύονται-κουρεύονται-ψαλιδίζονται, επειδή κάτι λαμόγια κλέψανε το σύμπαν. Του αφαιρούν κάτι που ήδη έχει, «για το γενικό καλό». Αντιδρά λοιπόν. Δικαίως και με σθένος. Απεργεί. Επειδή όμως η δουλειά του είναι δουλειά ευθύνης και χωρίς αυτή δεν προχωράει το σύστημα, επιστρατεύεται. Πάλι «για το γενικό καλό». 

Συνεπώς ΚΑΙ χάνει ΚΑΙ αντιδρά ΚΑΙ σύρεται δια της βίας να εργαστεί, «για το γενικό καλό». 

Και τώρα ο δεύτερος. 

Αυτός έχει πολλά πρόσωπα. Συνήθως είναι σε δουλειά γραφείου (δημόσια ή ιδιωτική) ή ασκεί ελεύθερο επάγγελμα. Μπορεί και να μην εργάζεται. Να είναι άνεργος ή συνταξιούχος. Αυτουνού η δουλειά (αν έχει) σημαντική μεν, αλλά δεν θα πεθάνει κανείς αν αργήσει να μεταβεί σ’ αυτήν ή δεν πάει και καθόλου (εξαιρούνται ελάχιστοι). Το πολύ πολύ να πάνε λίγο πίσω τα κέρδη κάποιας πολυεθνικής ή να καθυστερήσει ο ήδη διαλυμένος δημόσιος τομέας. 

Και αυτουνού οι αποδοχές κλαδεύτηκαν-κουρεύτηκαν-ψαλιδίστηκαν για τους ίδιους λόγους όπως και του πρώτου. Συνεπώς ΚΑΙ αυτός χάνει. 

Δεν αντιδρά όμως. Δεν μάχεται. Γουστάρει την Παναγιώταινα (αντί για το ολότελα). 

Δεν απεργεί, δεν εργάζεται με το ζόρι. 

Έχει όμως μούτρα και μιλάει. Εξανίσταται και υβρίζει τον πρώτο. Διότι εκείνος τάχα του στερεί το «γενικό καλό». Διότι στο «γενικό καλό» περιλαμβάνεται η μετάβασή του στον εργοδότη που του κλάδεψε-κούρεψε-ψαλίδισε τις αποδοχές, ή η μετάβαση στην επιχείρησή του των πελατών (από τους οποίους έχει κλαδεμένα-κουρεμένα-ψαλιδισμένα έσοδα) ή η πρόσληψή του (με κλαδεμένο-κουρεμένο-ψαλιδισμένο μισθό) στη θέση κάποιου που απολύθηκε επειδή αντέδρασε στο κλάδεμα-κούρεμα-ψαλίδισμα του δικού του μισθού. 

Αυτός λοιπόν ΚΑΙ χάνει ΚΑΙ δεν αντιδρά ΚΑΙ σκύβει το κεφάλι και δουλεύει ΚΑΙ βρίζει αυτόν που ΜΟΝΟ χάνει. 

Ποιος είναι ο μαλάκας;