Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Ελλάς το μεγαλείο σου (2).



Όσο ο Σόρος μας χορηγεί είναι καλός. Όταν μας κόβει την χορηγία και την δίνει σε άλλους, τρώει ανάθεμα. Και αυτός και οι νέοι χορηγούμενοι. Keep Sponsoring Uncle George… 

Τελικά τα άλογα όταν γεράσουν δεν τα σκοτώνουν απλώς. Τα κάνουν κιμά και μας ταΐζουν εν αγνοία μας. 

Όλοι έχουν ακούσει την λαϊκή ρήση «όλα εδώ πληρώνονται». Οι περισσότεροι όμως νόμισαν ότι η πληρωμή αφορά σε εκατομμύρια ευρώ. Ο Βασίλης ο Παπαγεωργόπουλος πρέπει να τους εξηγήσει ότι ενίοτε (και ας ελπίσουμε πάντοτε) η πληρωμή αφορά σε έτη καθείρξεως. 

Η Ισραηλινή ερμηνεύτρια Νόα χαρακτήρισε τον Νταλάρα «φωνή της Ελλάδας». Κάποιος να την πληροφορήσει ότι πράγματι όταν τραγουδάει ο Νταλάρας ακούγεται η φωνή της Ελλάδας, αλλά όχι από το στόμα του. Από το κοινό έρχεται, από το ακροατήριο. Και γιουχάρει… 

Το Ίδρυμα Ωνάση πληρώνει και Ολλανδοί αρχιτέκτονες εκτελούν. Προς ανάπλαση το κέντρο της Αθήνας με άξονα την Πανεπιστημίου, η οποία πεζοδρομείται. Φαίνεται ότι το παραεμπόριο και το πρεζεμπόριο ξεφορτώνονται επιτέλους το τελευταίο εμπόδιο στον δρόμο τους. Τα τροχοφόρα… 

Πάνω από ένα εκατομμύριο προϊόντα παραεμπορίου καταστράφηκαν, λέει, το 2012. Πόσα πουλήθηκαν και πόσα νόμιμα εμπορικά καταστήματα κλείσανε, θα μας πουν; 

Τη σύσταση Μητρώου Εργασίας Αποκλειστικών Νοσοκόμων προβλέπει άρθρο νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας. Είδατε που τα «ντου» από τους φασίστες δεν είναι πάντα επιζήμια; 

Το επίδομα τοκετού καταργείται. Το επόμενο βήμα είναι η κατάργηση του τοκετού. Θα αναπαραγόμαστε δια απλής διαιρέσεως. Όπως οι αμοιβάδες. Με τους κώλους που μπλέξαμε… 

Να πω κι άλλα; 

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Alexis ... Yes You Can!



Alexis,

Alexis Tsipras: The new face of an old hero

You can save Greece. 
You can save EU. 
You can save the World. 
Yes You Can! 

Υ.Γ Τον καλό φίλο, αναγνώστη, σχολιαστή και ... φωτοσοπά Αυτόλυκο, ευχαριστώ πολύ!

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2013

Καταλαβαίνετε τι κάνετε μωρέ; Η συνέχεια.



Λοιπόν φιλαράκια, συνεχίζω αυτό που άφησα στη μέση εδώ

Ξεκινάω με δύο βασικές παραδοχές. Αν δεν τις θεωρείτε σωστές, μην διαβάσετε παρακάτω. Αν δεν συμφωνείτε, σημαίνει ότι δεν έχουμε κανέναν κοινό τόπο και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε. 

Παραδοχή πρώτη: η επανάσταση (η αντίσταση, η εγρήγορση κτλ) πρέπει να είναι διαρκής. Γενικά, η αφοσίωση σε υψηλά ιδανικά πρέπει να είναι ισόβια και να την διακόπτει μόνο ο φυσικός θάνατος. Δύο υψηλότατες στάσεις ζωής είναι ιδιαίτερα βαριές: η καλογερική και η επανάσταση. Το λέει κι ο λαός: «Είναι βαριά η καλογερική». Και η επανάσταση, προσθέτω εγώ. 

Παραδοχή δεύτερη: επανάσταση ερήμην του λαού δεν νοείται. Η επανάσταση γίνεται από τον λαό για τον λαό. Επανάσταση «εις το όνομα του λαού», με τον λαό (όποιος κι αν είναι αυτός) απόντα, αδιάφορο ή εχθρικό, δεν είναι επανάσταση. 

Επανάσταση λοιπόν «δι αντιπροσώπου», αλά καρτ, υπό προθεσμία ή με δόσεις, είναι ατόπημα, δεν εκφράζει τον λαό ή και στρέφεται εναντίον του. 

Πάμε παρακάτω. 

Το φτωχό μυαλό μου διακρίνει τους ανθρώπους σε φτωχούς, μεσαίους και πλούσιους. Εσείς μπορείτε να διαφωνήσετε, ή να συμφωνήσετε προσθέτοντας κι άλλες κατηγορίες, να είστε περισσότερο ακριβείς χρησιμοποιώντας επιπλέον όρους όπως ελίτ, λούμπεν κ.α., οι περισσότεροι όμως απλοί άνθρωποι διακρίνουν τις τάξεις όπως κι εγώ. 

Δεδομένων των παραδοχών και όσον αφορά στην ένοπλη δράση σας, σας λέω ευθέως: 

Για τους φτωχούς είστε ανύπαρκτοι. Τους μεσαίους τους τρομάζετε. Τους πλούσιους τους εξυπηρετείτε. 

Εξηγώ: 

Οι φτωχοί είναι πολλοί και οι χαρακτήρες τους ακόμη περισσότεροι, με βάση όμως την πολιτική τους συνείδηση είναι δύο ειδών: αυτοί που δεν έχουν, κι αυτοί που έχουν. 

Οι πρώτοι πλειοψηφούν. Εκτός της πολιτικής συνείδησης στερούνται και παιδείας, οπότε ούτε και ταξική συνείδηση έχουν. Η μόνη τους έννοια είναι πώς θα πιάσουν την καλή, πώς θα ανέβουν κατηγορία. Πώς θα γίνουν μεσαίοι και μετά πλούσιοι ή … απευθείας πλούσιοι. Ένας πολτός είναι, μια μάζα άμορφη και αποκρουστική, τμήμα του συστήματος αναπόσπαστο. Το πόσο αχρείοι είναι, αποδεικνύεται περίτρανα κάθε φορά που κάποιοι (ελάχιστοι) από δαύτους τα καταφέρνουν και γίνονται πλούσιοι (νεόπλουτοι). Κομπλεξικοί και ακαταλόγιστοι, είναι πιο επικίνδυνοι από τους αναντάμ-παπαντάμ πλούσιους. Ασφαλώς κανείς λογικός άνθρωπος δεν περιμένει συμμετοχή τους σε επανάσταση ή αντίσταση οποιασδήποτε μορφής. 

Οι δεύτεροι, οι συνειδητοποιημένοι, οι διαβασμένοι, οι υποψιασμένοι έστω, είναι λιγότεροι. Επειδή όμως έχουν παιδευτεί (έλαβαν παιδεία, έστω και στοιχειώδη) ή διαθέτουν στοιχειώδη λογική, σκέψη και κρίση, γνωρίζουν πολύ καλά ότι επανάσταση δεν γίνεται με σπασμωδικές κινήσεις, ούτε από δυό-τρείς εις το όνομα των υπολοίπων (δυό-τρείς ίσως μπορούν ν’ αλλάξουν τον κόσμο, αλλά όχι ως ταύροι σε υαλοπωλείο). Επειδή κατανοούν ότι η καλογερική (η αντίσταση) είναι βαριά και ουδείς μπορεί να την σηκώσει μόνος του, οργανώνονται. Σε σωματεία, κινήσεις, κινήματα κτλ και (δυστυχώς;) σε κόμματα, κατά κανόνα σε όσα χρησιμοποιούν ρητορική ρήξης. Παλαιότερα σε κομμουνιστικά ή κομμουνιστικής κατεύθυνσης. Εσχάτως στα ακριβώς αντίθετα. Την ώρα που σας ανέκριναν στα κρατητήρια, πάνω από 30.000 άνθρωποι μετείχαν σε συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής. Και ανάθεμα αν ένας ή δυό απ’ αυτούς έχουν στον ήλιο μοίρα. Ουδείς πάντως φτωχός, ακόμη και ανένταχτος, όση οργή κι αν έχει, θα συνταχθεί με «φαντομάδες» που δεν ξέρει από πού κρατάει η σκούφια τους, που επιλέγουν στόχους με άγνωστα (αν όχι περίεργα) κριτήρια και ασκούν ανεξέλεγκτη βία δίνοντας δικαιολογία στο καθεστώς να αστυνομοκρατεί τα πάντα. Θα προτιμήσει να διαδηλώσει υπερήφανα, με το κεφάλι ψηλά και το πρόσωπο ακάλυπτο. 

Κι αν τους φτωχούς τους χάνετε, με τους μεσαίους ανοίξατε μέτωπο. 

Οι μεσαίοι είναι επίσης πολλοί. Η διάκρισή τους ανάλογα με την πολιτική τους συνείδηση και η σχετική αναλογία (πολλοί άξεστοι, λίγοι διαβασμένοι) ισχύουν απαράλλαχτες. Ετούτοι όμως, έχουν διπλό καημό: αγωνίζονται να πλουτίσουν, αλλά σε περιόδους «κρίσης» (καπιταλιστικής βεβαίως-βεβαίως) παλεύουν να μην φτωχύνουν. Βασικό κομμάτι της πυραμίδας κι αυτοί, στυλοβάτες των κομμάτων εξουσίας, έχουν ένα μοναδικό γνώρισμα: έχουν κάτι να χάσουν. Μίζεροι κατά κανόνα, μίζερο είναι κι αυτό το κάτι (δουλίτσα, σπιτάκι, αυτοκινητάκι κτλ). Είναι όμως δικό τους και δεν γουστάρουν να το χάσουν. Ούτε ν’ ακούσουν θέλουν για επαναστάσεις και συναφή. Γι αυτούς, όπως και για τους ηλίθιους, τίθεται το ερώτημα: «είναι η μιζέρια -και η ηλιθιότητα- θανάσιμα αμαρτήματα;». Η μέχρι τώρα στάση σας μαρτυρά ότι απαντάτε καταφατικά. Όπως και να ‘χει πάντως τους τρομάζετε. Υποστήριξη απ’ αυτούς δεν πρόκειται να βρείτε. Το αντίθετο μάλιστα. Όποιος φοβάται πολύ παίρνει ανάποδες βόλτες. Αν τους παρατρομάξετε θα τους στρέψετε όλους προς τον φασισμό. Γι αυτό εκείνο το συνθηματάκι με τους αστούς που θα τους φάνε τα παιδιά τους, προτείνω να το καταργήσετε. Κάθε φορά που το φωνάζετε οι ακροδεξιοί ανοίγουν σαμπάνιες. 

Επαναλαμβάνω εδώ κάτι που έγραψα παλαιότερα: επανάσταση δεν κάνουν οι βολεμένοι ούτε εκείνοι που ελπίζουν να βολευτούν. 

Ο κύριος όγκος λοιπόν του λαού, της κοινωνίας, δεν σας υποστηρίζει. Ίσως δεν σας μισεί, ίσως σας δικαιολογεί, αλλά δεν σας υποστηρίζει. Μπορείτε βέβαια να αντιτείνετε ότι δεν σας ενδιαφέρει. Μπορείτε να πείτε θαρραλέα ότι αδιαφορείτε για την κοινωνία έτσι που κατάντησε και δεν ζητάτε την υποστήριξη κανενός. Ότι κάνετε αντάρτικο και όχι επανάσταση. Ότι έχετε την συμπαράσταση των συντρόφων σας (λίγων και καλών και προσεχώς, λόγω ανέχειας, περισσότερων), ότι έχετε τα νιάτα σας, ότι έχετε την οργή σας. Ότι θα κάνετε όση περισσότερη ζημιά μπορείτε κι ας πάει στον αγύριστο ο φαύλος λαός και η μίζερη κοινωνία. 

Σεβαστή τέτοια στάση, αλλά ανακόλουθη. 

Προσδίδετε πολιτικά κίνητρα στις πράξεις σας, αναλαμβάνετε την πολιτική ευθύνη των ενεργειών σας και δηλώνετε πολιτικοί κρατούμενοι. Ομολογείτε δηλαδή ότι είστε πολιτικά όντα. Τα πολιτικά όντα είναι εξορισμού κοινωνικά όντα. Τα πολιτικά-κοινωνικά όντα δεν αδιαφορούν για την κοινωνία, ούτε πολύ περισσότερο στρέφονται εναντίον της, ακόμη κι αν αυτή είναι σαθρή, ηλίθια, πωρωμένη ή κοιμώμενη. Η άναρχη κοινωνία προϋποθέτει ύπαρξη κοινωνίας. Η λαϊκή αυτοδιάθεση προϋποθέτει ύπαρξη λαού. Ο αναρχικός αγωνίζεται για έναν καλύτερο κόσμο και όχι για καθόλου κόσμο. 

Κι αν στα παραπάνω κάπου υπάρχει λάθος (ή εσείς κάνετε λάθος ή εγώ), το επόμενο είναι αποκλειστική σας ευθύνη. 

Το μόνο που καταφέρνετε με τον ένοπλο ακτιβισμό είναι να στηρίζετε την άρχουσα τάξη. 

Ασυγχώρητο. 

Το καθεστώς που λέτε (πείτε το σύστημα, κυβέρνηση, ελίτ, πλουτοκρατία … όπως θέλετε) το δουλεύει πολύ το παραμύθι. Τα παραμύθια. Τα παραμυθάκια. 

Τα περισσότερα παραμυθάκια είναι για νανούρισμα. Για να κάνουν οι βάσεις της πυραμίδας γλυκά και ήσυχα νανάκια. Υπάρχουν όμως και τρομακτικά παραμυθάκια για άτακτα παιδάκια. Αυτά τα τελευταία περιλαμβάνουν μορφές ομιχλώδεις και φοβερές. Σκοτεινές και απειλητικές. Απόκοσμα τέρατα, αποκυήματα νοσηρής φαντασίας. Τους Μπαμπούλες. 

Αυτόν τον ρόλο αναλάβατε οικειοθελώς να παίξετε εσείς. Να δώσετε σάρκα και οστά σε ανύπαρκτες απειλές, σε φανταστικούς εχθρούς. Αν αυτό δεν είναι στήριξη των αρχόντων, τότε τι είναι; 

Συνειδητοποιείτε ότι έτσι δίνετε στο καθεστώς την αφορμή που ζητάει για να βαράει ή να πνίγει στο αίμα οποιαδήποτε διαμαρτυρία; Καταλαβαίνετε ότι όποιος κατεβάσει τον σκουριασμένο γκρα του παππού από την σοφίτα για να υπερασπιστεί το καλυβάκι του που κατάσχει ο Τραπεζίτης (είτε ως Τραπεζίτης-τραπεζίτης, είτε ως Τραπεζίτης-υπουργός) θα εξοντωθεί επιτόπου ως «τρομοκράτης», όρο που καθιέρωσε το σύστημα και εδραιώσατε εσείς; Κατανοείτε ότι το μόνο που θα πετύχετε στο τέλος είναι να έχουμε όοοολοι από έναν μπάτσο κάτω από το κρεβάτι μας; 

Ασυγχώρητο. 

Μπορείτε βέβαια να υποστηρίξετε ότι εσείς απλώς δίνετε το έναυσμα. Ανάβετε τις σπίθες για να παραδειγματιστούν κι άλλοι και ν’ ανάψουν φωτιά. Είναι λάθος. Ανάβετε σπινθήρες κατευθείαν μέσα στην δεξαμενή των καυσίμων. Μέσα εκεί έχει υποχρεωτικά βυθιστεί ο λαός. Θα γίνει έκρηξη και θα κάψετε τον λαό και μάλιστα νωρίτερα απ’ ότι σχεδιάζουν αυτοί που τον βούλιαξαν εκεί. Και μετά δεν θα μείνει κανείς για να σώσετε, κανείς για να χαρεί τον καινούριο καλύτερο κόσμο. 

Και τελειώνω με την άλλη έντεχνα καμουφλαρισμένη παγίδα που σας έχει στήσει το σύστημα: τις δηλώσεις-εκδηλώσεις αλληλεγγύης. Ιδιαίτερα από κόμματα και αλήτες-ρουφιάνους (δημοσιογράφους). Ιδιαίτερα από τους «αριστερούς». 

Προσέξτε πολύ. Όλη η καθεστωτική αριστερά (γνωρίζεται εύκολα· μετέχει στις εκλογές και αρθρογραφεί σε «προχώ» έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα) είναι δηλητηριώδης γλίτσα. Είναι κεφαλαιοκρατικά σκατά πασπαλισμένα με «ριζοσπαστική» άχνη για να μην βρωμάνε και να μην αναγνωρίζονται. Αρνηθείτε τέτοια «αλληλεγγύη». 

Επιτρέποντας σε κόμματα να μιλούν για λογαριασμό σας, καταργείτε στην πράξη οποιαδήποτε έννοια αναρχισμού και αντιεξουσιαστικής θεωρίας. Αν κόμματα που ψαρεύουν ψήφους κοινοβουλευτικής δημοκρατίας εκπροσωπούν αναρχικούς και αντιεξουσιαστές καήκαμε. Αν είναι έτσι, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές να ιδρύσουν δικό τους κόμμα και να γυρεύουν κι αυτοί ψηφαλάκια (ή μήπως έγινε κι αυτό;). Γενικά, η έστω και παθητική αποδοχή από μέρους σας «αλληλεγγύης» ή ψευτοανθρωπιστικής συμπαράστασης από την άρχουσα τάξη (κόμματα, βουλευτές, πολιτικάντηδες, εκδοτικό και οικονομικό κατεστημένο κτλ), η κάλυψή σας από καθεστωτικούς δήθεν αριστερούς που τα κάνανε πλακάκια με τα αφεντικά (σαν τα γουρούνια στη φάρμα του Όργουελ), η συμπόρευσή σας με δήθεν αντιεξουσιαστές τους οποίους όταν συλληφθούν απελευθερώνει ο μπαμπάς-βουλευτής και το προμοτάρισμα (μέσω της παραχώρησης συνεντεύξεων) χαφιέδων δημοσιοκάφρων με προβιά αριστερού-αντιεξουσιαστή, σας εκθέτουν ανεπανόρθωτα στα μάτια όποιου έχει 5 δράμια μυαλό στο κεφάλι του. 

Αποκηρύξτε τους. Ξορκίστε τους. Κράξτε τους. Ξεφωνίστε τους. Όλους. Απαγορέψτε τους να σας πιάνουν στο στόμα τους, απαντήστε με φτύσιμο στις φιλοφρονήσεις και στα γλειψίματα. Μην δυσφημείτε την ιδεολογία του αναρχικού και την φιλοσοφία του αντιεξουσιαστή. Αλλιώς, κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε αμετάκλητα ως «Επαναστάτες Βορείων Προαστίων» ή «Επαναστάτες με την ευγενική χορηγία της Χαλυβουργικής», αν εννοείτε τι εννοώ. 

Καταλαβαίνετε τώρα το ερώτημα στον τίτλο; 

Καταλαβαίνετε τι κάνετε μωρέ; 

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2013

Καταλαβαίνετε τι κάνετε μωρέ;



Απευθύνομαι σ’ αυτούς που στα είκοσί τους χρόνια πήρανε Καλάσνικοφ και βγήκαν στο κλαρί. Τους γράφω επειδή δεν τους θεωρώ πράκτορες (αν και μπορεί να άγονται και φέρονται από πράκτορες) και επειδή οποιαδήποτε αντίδραση στην βρωμιά, έστω και πρωτόγονη, έστω και ενστικτώδης, έστω και εξαρχής καταδικασμένη, εμπεριέχει υγιή στοιχεία (πόσα και ποια δεν ξέρω, πάντως είναι πολύ περισσότερα από εκείνα των καναπεδάτων θεωρητικών σαν και του λόγου μου). 

Φιλαράκια, θα σας βάλω δύσκολα. 

Θα σας θέσω ένα και μοναδικό ερώτημα, το οποίο εγώ, με τις τόσες γνώσεις, δεν κατάφερα να απαντήσω: 

«Είναι οι σπασμωδικές κινήσεις προτιμότερες από την πλήρη ακινησία;». 

Παραδεχθείτε το: 

Όλη αυτή η ιστορία του ένοπλου αγώνα σας είναι σκέτη καταστροφή. 

Εξηγώ: 

1) Επιχειρείτε ένοπλες ληστείες στην επαρχία και σε 2-3 ωρίτσες σας έχουν συλλάβει. Η αιωνίως κοιμώμενη, δυσκίνητη και φοβική αστυνομία της επαρχίας εμφανίζει, ως εκ θαύματος, ετοιμότητα, ταχύτατα αντανακλαστικά και σχέδιο, ενώ, προφανώς κατόπιν θείας φώτισης, από την πρώτη στιγμή σας κυνηγάει και η Αντιτρομοκρατική. 


Βλέπετε τίποτε περίεργο; Εγώ βλέπω. Σας παρακολουθούσαν. Δεν ξέρω αν έχετε ρουφιάνους εκεί μέσα, πάντως είχατε χάσει από χέρι. Ως σεσημασμένοι ύποπτοι υπό παρακολούθηση θα έπρεπε να κρύβεστε και όχι να κάνετε ληστείες μέρα-μεσημέρι. Τώρα εκτός από τα «τρομοκρατικά» θα σας φορτώσουν και τον μισό Ποινικό Κώδικα. 

2) Η ίδια η ιδέα της ληστείας σε τράπεζα για χρηματοδότηση αντάρτικου πόλεων είναι πια ξεπερασμένη. Οι ληστείες από ποινικούς και κατσαπλιάδες έχουν γίνει ρουτίνα και τόσο ο απλός άνθρωπος όσο και η αστυνομία έχουν ευαισθητοποιηθεί. Εκτός του ότι η βία της ένοπλης ληστείας αποτελεί άσκηση εξουσίας που δεν αρμόζει σε αντιεξουσιαστή, οι πιθανότητες να βρεθεί κανείς πρόσωπο με πρόσωπο με ενόπλους ή αόπλους που είναι αρκετά ηλίθιοι για να το παίξουν ήρωες, είναι πλέον πάρα πολλές. Στην τελευταία περίπτωση πρέπει να απαντήσει και στο ερώτημα «η ηλιθιότητα τιμωρείται με θάνατο;». Εντάξει, αποσύρω το ερώτημα. Είπα να σας βάλω δύσκολα, όχι πολύ δύσκολα. 

3) Απ’ όσο κατάλαβα, δεν ρίξατε ούτε ντουφεκιά. Πολύ σωστά κάνατε. Όταν ρίχνεις με αυτόματα μπορεί να φας κανέναν άσχετο, του οποίου το αίμα θα σε κυνηγάει μια ζωή. Ποιος όμως είναι ο λόγος να φέρεις βαρύ οπλισμό, αν δεν είσαι σε θέση ή δεν θέλεις να τον χρησιμοποιήσεις; Τι σόι τσαμπουκάς είναι αυτός με τα όπλα άκαπνα; 

Όπως καταλαβαίνετε, αυτά τα πράγματα δεν είναι σοβαρά. Ελπίζω μάλιστα να μην επιμείνετε και στην ατάκα «μας δείρανε οι μπάτσοι», διότι όποιος κρατάει Καλάσνικοφ και διαμαρτύρεται για το ξύλο που έφαγε, είναι σαν ελέφαντας που διαμαρτύρεται ότι τον τσίμπησαν κουνούπια. Έχω πει παλαιότερα και επαναλαμβάνω κι εδώ, ότι θα συγχαρώ δημοσίως όποιον αντάρτη πόλης ή άλλον αντιεξουσιαστή συλληφθεί και: 

Α) στείλει στο διάολο τη μαμά του που διαρρηγνύει τα ιμάτιά της στις μαρκουτσοφόρες ύαινες επειδή ανησυχεί αν ο κανακάρης της είναι καλά σκεπασμένος στο κελί 

Β) στείλει στο διάολο το μπαμπά του που περιδιαβαίνει τα μπουρδελοκάναλα δηλώνοντας ότι το παιδί του το ‘φαγαν οι κακές παρέες 

Γ) στείλει στο διαόλο συγγενείς, γνωστούς και φίλους που επιμένουν ότι το παιδί ήτανε καλό, αλλά το συνέθλιψε η κακούργα κενωνία 

Δ) στείλει στο διάολο τους χασοδίκες που επιχειρούν να τον υπερασπίσουν με πουστιές του τύπου «έχουμε άλλοθι», «δεν έχετε αποδείξεις», «τα στοιχεία σας δεν είναι επαρκή», «είμαστε θύματα πλεκτάνης» κτλ 

Ε) στείλει στο διάολο τους εξουσιαστές της τετάρτης εξουσίας, όλους ανεξαιρέτως, δηλαδή και τους εκατομμυριούχους συστημικούς αλήτες που γλείφουν τον αντιεξουσιαστικό χώρο για να μην αρπάξουν καμιά μολότοφ στο Καγιέν, αλλά και τους υποκρίταρους ψευτοαριστερούς που το παίζουν επαναστάτες και αλληλέγγυοι, ενώ τσεπώνουν εκατομμύρια από την ΕΡΤ και τους εκδότες τσόντας και κρατάνε ομήρους νεαρούς δημοσιογράφους με μισθούς πείνας και απειλή απόλυσης, ως στυγνοί εργοδότες 

Στ) στείλει στο διάολο τα πολιτικά κόμματα και τους πολιτικούς, όλους ανεξαιρέτως και ιδιαίτερα τους αριστερούς-ριζοσπάστες-επαναστάτες της πορδής, που κυνηγάνε ψηφαλάκια για να κάνουνε επανάσταση από το άντρο της διαφθοράς που λέγεται Βουλή, που ψηφίζουνε αντεργατικούς και αντιλαϊκούς νόμους συμμετέχοντας σε συγκυβερνήσεις με τους καπιταλιστές ως αριστεροί Καρατζαφέρηδες ή προσκυνάνε το ευρώ, τους Γερμανούς και τους Αμερικανούς κτλ, που ποτέ δεν επιδοκιμάζουν ξεκάθαρα τις πράξεις του αντιεξουσιαστικού χώρου αυτές-καθαυτές, αλλά τον γλείφουν με πουστιές του τύπου «είμαστε με την νεολαία», «κάτω τα χέρια από τα παιδιά» κτλ κτλ 

Ζ) στείλει στο διάολο τους δικαστές συλλήβδην, μη αποδεχόμενος την εξουσία τους πάνω του, αρνούμενος να «νομιμοποιήσει» συστημικές δίκες, να απολογηθεί, να ζητάει χάρες, άδειες, αποφυλακίσεις κτλ. 

Θα συνεχίσω σε λίγες μέρες, όπου με το φτωχό μου μυαλό θα προσπαθήσω να σας αποδείξω ότι το μόνο που καταφέρνετε με τον ένοπλο ακτιβισμό είναι να στηρίζετε την άρχουσα τάξη.