Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ κι όποιος ψηφίσει ας το μαυρίσει.

Αφού σας θυμίσω ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ (του ΓΑΠ) έλαβε περίπου το 44% των εγκύρων ψήφων, δηλαδή το εμπιστεύτηκαν περίπου 3.000.000 (τρία εκατομμύρια) συμπολιτών μας, παίρνω στην τύχη μια πρόσφατη επίσημη δημοσκόπηση για τις ευρωεκλογές (εταιρεία Pulse, 7/5/2014): 

ΣΥΡΙΖΑ: 23% 

Ελιά/ΠΑΣΟΚ: 7,5% 

ΔΗΜΑΡ: 2,5% 

Το Ποτάμι: 7,5% 

Τι παρατηρούμε; Ότι αν η δημοσκόπηση επαληθευτεί, το σύνολο των ΠΑΣΟΚων ψηφοφόρων (άθροισμα όλων των παραπάνω δυνάμεων) υπερβαίνει το 40% (23+7.5+2,5+7,5). Αν σ’ αυτό συνυπολογιστούν όσοι σκοπεύουν να ψηφίσουν Αλαβάνο ή διαφωνήσαντες πρώην ΠΑΣΟΚους (Τζουμάκα, Κατσανέβα), αλλά και όσοι μετακινήθηκαν προς τα δεξιά (ακόμη και στη Χρυσή Αυγή), είναι βέβαιο ότι οι πρώην, νυν και αεί ΠΑΣΟΚοι είναι γύρω στο 45%. 

Είναι λογικό: 3.000.000 άνθρωποι δεν μπορεί να εξαϋλώθηκαν ξαφνικά, δεν μπορεί να απήχθησαν από εξωγήινους. Μερικές χιλιάδες απ’ αυτούς δεν ήταν ποτέ ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς πλανήθηκαν ή πάνω στην απελπισία (ανεργία) τους λάθεψαν. Ο κύριος όγκος όμως, οι έχοντες νοοτροπία ΠΑΣΟΚ, ζει και βασιλεύει. Και αν αντιτείνετε ότι η ελαφρά Αριστερά πνέει μένεα κατά του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης και οι υποστηρικτές του το καταγγέλλουν, θα σας απαντήσω μόνο τούτο: Ο κύριος Θεοδωράκης ποτέ δεν έκρυψε ότι ήταν ΠΑΣΟΚ (ακόμη και σήμερα, σε κάθε του φράση υπονοεί «εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ, αυτοί δεν είναι»), ενώ η μόνη ουσιαστική διαφορά της ελαφράς Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ ήταν ανέκαθεν ότι το τελευταίο δεν ήταν αρκετά γκέι, αρκετά εθνομηδενιστικό, αρκετά λαθρολάγνο. 

Συμπέρασμα: οι 3.000.000 ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, διασκορπισμένοι αλλά δυνατοί. Η νοοτροπία ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Υπό άλλες σημαίες αλλά δυνατή. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν στη χώρα εισρεύσει και πάλι χρήμα (δανεικό) και επανέλθει η πλαστή ευδαιμονία, όλοι τούτοι θα σβήσουν από τη μνήμη τους τα δίσεκτα τρέχοντα χρόνια και θα ενωθούν και πάλι υπό το κοινό λάβαρο (του ΠΑΣΟΚ ή όπως στο διάβολο θα ονομάζεται). 

Ας δούμε τώρα τις προτροπές των εντίμων αριστερών, ανέντακτων ή/και περιθωριοποιημένων: 

Ο Θύμιος Παπανικολάου αναγνωρίζει την παθολογία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά παρά ταύτα συνιστά να υπερψηφιστεί. Την προτροπή του την στηρίζει στο ότι θεαματική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα ανατρέψει τις καθεστωτικές ισορροπίες και θα δώσει το έναυσμα για την ανέγερση λαϊκών κινημάτων. Ωστόσο, τον ελκυστικό θεωρητικά αυτόν συλλογισμό, τον έχω απορρίψει εδώ και ο Θύμιος έχει συμφωνήσει (αν αντιλαμβάνομαι καλώς, διότι τα κείμενά του είναι βαριά και δαπανώ ώρες για να τα κατανοήσω, με αμφίβολο αποτέλεσμα): Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μπαλαντέρ του καθεστώτος και ως τέτοιος χρησιμοποιείται απ’ αυτό τη δεδομένη στιγμή. Φρονεί ο Θύμιος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ερμαφρόδιτος και ανομοιογενής και ο αναπόφευκτος εμφύλιος μεταξύ των φατριών του θα απελευθερώσει-γεννήσει αυθόρμητες λαϊκές δυνάμεις. Φαίνεται να μην γνωρίζει τον βασικό κανόνα των «Οικογενειών» (μαφιόζων): όταν υπάρχει ψητό και ο καθένας περιορίζεται στον τομέα ευθύνης του όλα είναι μέλι-γάλα. Η εξουσία είναι από μόνη της εκλεκτό ψητό. Κοντολογής ανατροπή των ισορροπιών του συστήματος με τον Μίλερ, τον Σπέκχαρντ, τον Πέρεζ, τη Ρένα του Άκη και του Μαρινάκη και τον «σερ» Μαρκεζίνη δεν μπορεί να επιτευχθεί. Το πολύ-πολύ να αποχωρήσουν μερικές συνιστώσες. Το σύστημα θα ισορροπεί και πάλι, με την παλάντζα να γέρνει ελαφρώς αριστερά, αντί για ελαφρώς δεξιά. Νομίζω ότι σκοπός μας είναι να σπάσει η παλάντζα. 

Ο Γιώργος Καραμπελιάς προτείνει μαύρο στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή πρόκειται για εκ θεμελίων εθνομηδενιστικό μόρφωμα και έχει την άποψη ότι πρέπει να υπερψηφιστούν οι πατριώτες των κομμάτων, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ για όποιον επιμένει να τον ψηφίσει. Για τους πατριώτες των κομμάτων σάς έχω επανειλημμένα κουράσει εδώ. Είναι αδιανόητο να ψηφίζεις Κρανιδιώτη και να βγαίνει Τζαβέλα, να ψηφίζεις Στάθη και να βγαίνει εκλεκτός του τουρκικού Προξενείου. Ο Καραμπελιάς λ.χ προτείνει, μεταξύ άλλων, τον κύριο Πισσία των Οικολόγων (δεν τον γνωρίζω, έχει φαίνεται προσωπική άποψη την οποία σέβομαι), φοβάμαι όμως ότι ψηφίζοντας τον άνθρωπο αυτόν ενδέχεται να εκλεγεί η κυρία Στάμου με την μαντήλα ή οποιοσδήποτε άλλος αναλόγων με αυτήν φρονημάτων. Είναι τρομερή παγίδα ο σταυρός στις εκλογές. Ο υγιής ή πατριώτης υποψήφιος χρησιμοποιείται ως κράχτης, προσελκύει ψηφοφόρους που ανεβάζουν τα ποσοστά του κόμματος (οποιουδήποτε κόμματος) άρα και τον αριθμό των εκλεγομένων και τελικώς εκλέγονται οι πριμοδοτούμενοι από το κόμμα διαπλεκόμενοι και ανθέλληνες. 

Προτείνει βέβαια ο Καραμπελιάς (μεταξύ άλλων, χωρίς ανάλυση) και το κόμμα ΑΣΚΕ (Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό). Εδώ θα συμφωνήσω (δείτε στον επίλογο). Τις θέσεις τού κόμματος αυτού θα τις βρείτε εδώ. 

Τέλος ο Τάκης Φωτόπουλος, ιθύνων νους της «Περιεκτικής Δημοκρατίας» όπως πάντα εύστοχος και ενημερωμένος, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου (όπου κίνδυνος οι ψευτοαριστεροί) και απ’ όσο γνωρίζω μέχρι τώρα δεν λαμβάνει θέση υπέρ οποιουδήποτε κόμματος. 

Και τώρα στο δια ταύτα. 

Θα απέχω διότι εμμένω στις θέσεις μου (δεν μου φταίνε μόνο τα κόμματα, μου φταίνε και οι ψηφοφόροι), τις οποίες μπορείτε να χαρακτηρίσετε υπερβολικές έως και ελιτίστικες. 

Αν πρόκειται να ψηφίσετε αριστερά, κεντροαριστερά, σοσιαλισμό κτλ, προτιμήστε όσους έθεσαν εαυτούς στο περιθώριο, συγκρουόμενοι ευθέως και μόνο για ιδεολογικούς λόγους με τον Αντρέα Παπανδρέου και μάλιστα την εποχή της παντοδυναμίας του, αρνούμενοι τον εκφυλισμό τους σε καθεστωτικούς αυλοκόλακες με το αζημίωτο.

Υ.Γ Περιττό να τονίσω ότι με το ΑΣΚΕ και τους ανθρώπους του δεν έχω καμία σχέση. 

Εκλογές 2012. Τα πραγματικά αποτελέσματα.

They live. Τουλάχιστον 830.000 Πασόκοι εξακολουθούν να ζουν ανάμεσά μας (πρόκειται για ταινία τρόμου, απομακρύνετε τα παιδιά). Εμ βέβαια. Αν τον γιο σου τον σκράπα τον ακαμάτη, τον έχωσες στο δημόσιο, αλλάζεις κόμμα; Δεν αλλάζεις, στον αιώνα τον άπαντα. 

1.180.000 νοικοκυραίοι συμπολίτες μας, εμπιστεύθηκαν τη σωτηρία τής χώρας στους μνημονιακούς και φιλοευρωπαϊστές ντιντήδες. Φυσικά. Αν έχεις λάβει ένα σκασμό δανεικά και δεν μπορείς να ξεχρεώσεις, τι κάνεις; Ζητάς κι άλλα! Νοικοκυρέικη λογική. 

160.000 άλλοι νοικοκυραίοι, θεωρούν τους άλλους 1.180.000 νοικοκυραίους προδότες. Επειδή, μάλλον, δεν έταξαν αρκετά στους τοκογλύφους. 

1.050.000 υποστηρίζουν σθεναρά την νομιμοποίηση των εποίκων, την αποχριστιανοποίηση του κράτους (με την ισλαμοποίηση δεν έχουν πρόβλημα), την κατάργηση των παρελάσεων κτλ κτλ. Αναμενόμενο. Όταν υποστηρίζεις ότι μπορείς να συμβιώνεις με τους τοκογλύφους και να δανείζεσαι απ’ αυτούς χωρίς καμία υποχρέωση, έχεις ομίχλη στο κεφάλι. Δεν έχεις; 

380.000 φρονούν ό,τι και οι παραπάνω 1.050.000, αλλά επιπλέον διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι στη Σμύρνη το ’22 υπήρξε συνωστισμός. Α ρε συνωστισμός που σας χρειάζεται… 

665.000 έχουν ξεκάθαρη άποψη. Ναι στην ΕΟΚ, όχι στο μνημόνιο. Δηλαδή ναι στους καπιταλιστές, όχι στον καπιταλισμό. Ναι στους τοκογλύφους όχι στην τοκογλυφία. Ωραία ανεξαρτησία… 

530.000 φωνάζουν «Έξω από την ΕΟΚ, έξω από το ΝΑΤΟ». Κραυγάζουν κατά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, αλλά δεν τους ακούει κανείς. Φαίνεται ότι τα ουρλιαχτά 4.000.000 λαθραίων σκεπάζουν τις φωνές τους. 

400.000 και πλέον ακροδεξιοί εμφανίστηκαν την τελευταία διετία στην Ελλάδα. Λογικόν. Απευθυνθείτε στους «δημοκράτες» πολιτικούς μας για περισσότερα. Αν τους βρείτε φυσικά...

185.000 πιστεύουν ότι η καλλιέργεια πουρναριών είναι η ενδεδειγμένη λύση για όλα μας τα προβλήματα (οικονομικά, υπαρξιακά, ψυχοσεξουαλικά κτλ). Επίσης θεωρούν ότι ο Κεμάλ είναι εθνικός μας ήρωας και οι βόρειοι γείτονές μας είναι Μακεδόνες (με περικεφαλαία). 

180.000 θρηνούν ήδη που η Βάνα, ο Γιαννάκης, ο Πασχάλης και τ’ άλλα παιδιά δεν μπαίνουν στη βουλή. Δεν ήξερα ότι το τσίρκο έχει τόσους φαν στην Ελλάδα. 

135.000 ήθελαν δημιουργία ξανά, με κυβέρνηση τεχνοκρατών βεβαίως-βεβαίως… 

113.000 ψήφισαν δαγκωτό τον αυτοανακηρυχθέντα αρχηγό των γκέι, για τρελή δράση… 

75.000 κουκουλοφόροι συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία παρά τη ζέστη. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν οι εκλογές γίνονταν χειμώνα… 

35.000 επιχείρησαν να λευκάνουν την κάλπη. Μάταιος κόπος αδέλφια. 

Περίπου 3.500.000 δεν μετείχαν (δεν ξέρω πόσοι εξ αυτών απλώς δεν μπόρεσαν) στο πανηγύρι. Πάντως δεν έχασαν και τίποτε. 

Δημοσκόποι και δημοκόποι περαστικά σας! (Απόλυτη ήττα «σύντροφοι»! Αρχίστε τώρα το γλείψιμο!).

Στο Ελλάντα, ως γνωστόν, το ψεύτικο επικρατεί του αληθινού. Το «δήθεν» εκτοπίζει το υπαρκτό. Το πλαστό υποσκελίζει το αυθεντικό. Το σχετικό νικά το απόλυτο.

Το τελευταίο εφαρμόζεται κατά κόρον στις «μετρήσεις», στις «δημοσκοπήσεις», στις «σφυγμομετρήσεις», στις «έρευνες» και, δυστυχώς, στις εκλογές.

Η βιομηχανία του θεάματος για παράδειγμα (big money), μας πληροφορεί εκστασιασμένη μέσω της πολυθρύλητης ιδιωτικής εταιρείας AGB, ότι ο κ^ος Λαζόπουλος «χτυπάει σαραντάρια-πενηντάρια-εξηντάρια», εννοώντας ότι η τηλεθέαση του εν λόγω προπαγανδ… συγγνώμη… φασουλ… και πάλι συγγνώμη… καλλιτέχνη, υπερβαίνει το σαράντα-πενήντα-εξήντα τοις εκατό αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει, πολύ απλά, ότι το 40, 50 ή 60% όσων 1) διαθέτουν τηλεόραση και 2) την έχουν ανοικτή την ώρα που παραληρεί ο κ^ος Λαζόπουλος, παρακολουθεί την εκπομπή του.

Ποσοστά και πάλι ποσοστά. Όχι απόλυτοι αριθμοί!

Η διατυμπανιζόμενη αυτή «επιτυχία», που αποφέρει «δόξα» και διαφημίσεις (πάλι big money) στον γελωτοποιό και στο κανάλι και συμβάλει τα μέγιστα στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, δεν είναι παρά μια «φούσκα» του καθεστώτος (ως «καθεστώς», θεωρήστε το αμαρτωλό συνονθύλευμα πρεσβειών-εκδοτών-κεφαλαιοκρατών που δυστυχώς κυβερνά τον τόπο).

Οι απόλυτοι αριθμοί λένε άλλα. Εντελώς διαφορετικά. Με πολύ χοντρικούς υπολογισμούς, όταν ο κ^ος Λαζόπουλος έχει τηλεθέαση 50%, τον παρακολουθούν περίπου δύο εκατομμύρια (2.000.000) θεατές. Δηλαδή πάνω από οχτώ εκατομμύρια (8.000.000) άνθρωποι δεν τον βλέπουν! Τον αγνοούν, του γυρίζουν την πλάτη, μένουν αλώβητοι από την ελεεινή του προπαγάνδα. Φυσικά, και από τα 2.000.000 των συνανθρώπων μας που επέλεξαν να χαραμίσουν εκείνη την ώρα τής ζωής τους στο χαζοκούτι, πάρα πολλοί δεν συμφωνούν μαζί του, ιδιαίτερα πολιτικά. Αλλιώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 2.000.000 ψηφοφόρους και θα βιώναμε όλοι μας τη δικτατορία των τραμπούκων και των λαθρομεταναστών! (επισήμως, διότι ανεπισήμως ήδη τη βιώνουμε). Πολύ κακό λοιπόν για το τίποτα (όπου τίποτα βάλτε Λαζόπουλο ή οποιονδήποτε εκατομμυριούχο-ψευτοαριστερό φελλό).

Στην πολιτική και ιδιαίτερα στην ουσία της δημοκρατίας, τις εκλογές, τα ίδια και χειρότερα.

Εδώ και αρκετό καιρό ζούμε μια χούντα. Των δημοσκοπήσεων. Επί μονίμου βάσεως, κάθε εβδομάδα(!), υπό μορφή «βαρομέτρων», «καταγραφών τάσεων», «ψηφοφοριών» και λοιπών ανοησιών, οι σύγχρονοι διαμορφωτές συνειδήσεων βομβαρδίζουν το λαό με ποσοστά. Άγνωστης (συνεπώς αμφισβητήσιμης) επιστημονικής επάρκειας ανεξέλεγκτες έρευνες, ιδιωτικών (συνεπώς κερδοσκοπικών) εταιρειών, κατά παραγγελία άλλων ιδιωτικών εταιρειών (εκδοτικών συγκροτημάτων καθόοοολου διαπλεκομένων), γαρνιρισμένες με σάλτσες πολύυυυυ αντικειμενικών «αναλυτών», επιτελούν έναν εντέλει σκοπό: αντί να αποτυπώνουν την «κοινή γνώμη», την καθορίζουν!

Τη γνώμη μου για την καινοφανή αυτή χούντα, την είπα τρεις αναρτήσεις πιο πριν, προ των ευρωεκλογών, παραφράζοντας το «ρητό» αγνώστου σ’ εμένα σοφού.

Όσον αφορά δε σε αυτές καθαυτές τις εκλογές, μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά. Μας κυβερνούν σχετικές πλειοψηφίες, με βάση καλπονοθευτικά συστήματα ενισχυμένης αναλογικής που ψηφίζουν οι ίδιες (ενίοτε βαφτίζοντάς τα ξεδιάντροπα «συστήματα απλής αναλογικής»), υπό το πρόσχημα της ανάγκης σταθερών και βιώσιμων κυβερνητικών σχημάτων! Προσφάτως μάλιστα, με απόφαση ανώτατου δικαστηρίου, καθιερώθηκε ως απόλυτα νόμιμη και συνταγματική η εκλογή δημοτικών αρχόντων με ποσοστό 42% ή μεγαλύτερο, από την πρώτη ψηφοφορία! Αυτό βέβαια σημαίνει ότι μπορεί πλέον (και με τη βούλα!) να εκλεγεί δήμαρχος και κάποιος τον οποίον σιχαίνεται το 57 και κάτι τοις εκατό των συμπολιτών του!

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές μία από τα ίδια. Πανωλεθρία των «δημοσκόπων» και παπαγάλων (θα συμμαζευτούν έστω και τώρα;), η οποία όμως δεν φαίνεται να πτοεί τους εθισμένους στα μαγειρέματα πολιτικούς. Ειδικά οι ανεγκέφαλοι της «κεντροαριστεράς» και της «άλλης αριστεράς» είναι για κλάματα. Κυρίως οι πρώτοι.

Ο ηγέτης των «σοσιαλιστών» και «νικητής» των εκλογών απώλεσε, σε απόλυτο αριθμό, περίπου 200.000 ψήφους σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2004. Συμπεριφέρεται όμως ήδη σαν πρωθυπουργός! Μαζί και οι χειροκροτητές του. Συλλαμβάνετε το μέγεθος της βλακείας; Σε χαλαρές εκλογές, τις οποίες ο ίδιος είχε ανακηρύξει σε μείζον θέμα και ενώ την ίδια στιγμή ο αμετανόητος (επιμένων «Γιαννάκου») άφαντος ηγέτης της νεοφιλελεύθερης-νεοταξίτικης δεξιάς έχανε περίπου 1.000.000 ψήφους, ο κ^ος Παπανδρέου της Μαργαρίτας «κατάφερε» να υστερήσει (κατά 200 ολόκληρες χιλιάδες) σε ψήφους, και από αυτήν ακόμα την εποχή που το «κίνημα» παρέπαιε λόγω της λαίλαπας των «εκσυγχρονιστών»! Και νομίζει ότι «νίκησε»! Πάνω από 8.000.000 Έλληνες τον έφτυσαν και ετοιμάζεται να σχηματίσει κυβέρνηση!

Για τους Συριζαίους δε λέω τίποτα. Τους απάντησε ο λαός.

Απευθύνομαι λοιπόν, με την ευκαιρία, σε «σοσιαλιστές» και ροζ «αριστερούς»: Ηττηθήκατε απολύτως «συντρόφια». Οι Έλληνες δεν σας θέλουν! Μόνο το γλείψιμο σας «σώζει». Ξέρετε εσείς. Αρχίστε αμέσως!

Πρώτα γλείψτε ο ένας τον άλλον:

-Αλέξη μου…

-Γιώργο μου…

Ξεθάψτε το παραμυθάκι της «ευρύτερης κεντροαριστεράς» και των «άλλων δημοκρατικών δυνάμεων». Κυβέρνηση είναι αυτή! Κουτάλα! Θα κάνετε ό,τι θέλετε! Θα φάτε καλά! Θα αναγνωρίσετε τη «Μακεδονία» και το «Κόσσοβο»! Θα αλλάξετε και την Ιστορία! Θα μοιράσετε και το Αιγαίο με τα μεμέτια! Θα νομιμοποιήσετε και τους gay! Θα ικανοποιήσετε Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες! Κι αν τα «κουκιά» δεν σας βγαίνουν, γλείψτε και τους «Πράσινους»:

-Μιχάλη μου…

Έτσι θα αποκτήσετε την πολυπόθητη «πλειοψηφία» (τη σχετική, γιατί την απόλυτη ούτε να το σκέπτεστε). Κι αν το πράγμα «στραβώσει» (κοινώς «σας πάρουν και οι τελευταίοι ανόητοι Έλληνες χαμπάρι») καλέστε τις εφεδρείες. Τους μετανάστες. Τους οποίους φυσικά θα έχετε στο μεταξύ νομιμοποιήσει (όλους) και θα σας ψηφίζουν. Κι αν προκύψει πάλι πρόβλημα, αν π.χ οι Αλβανοί ανεξαρτητοποιηθούν και φτιάξουν δικό τους κόμμα και οι αυτοαποκαλούμενοι «Τούρκοι» της Θράκης δικό τους (με τη σύμπραξη όλων των Ελλάδι μουσουλμάνων βεβαίως) κτλ κτλ, ξέρετε εσείς. Γλείψιμο και σ’ αυτούς. Παραχωρήσεις και γλείψιμο.

Προσέξτε μόνο γιατί οι Έλληνες μπορεί να αγριέψουν. Και να σας κόψουν τη γλώσσα. Να μη μιλάτε και να μη γλείφετε.

Υ.Γ Συστήνω σε όλους το θαυμάσιο βιβλίο του Darrell Huff, «How to Lie with Statistics» («Πώς να λέτε ψέματα χρησιμοποιώντας τη στατιστική»). Γραμμένο το 1954(!) είναι πάντα επίκαιρο!

Προσοχή! Μην παίζετε «Θανάση»! Δεκάδες πλέον οι «μπαλαντέρ» της Νέας Τάξης.

Οι μυημένοι στα μυστικά της πράσινης τσόχας, της τράπουλας ειδικότερα, θα κατάλαβαν. Για όσους δεν έχουν σχέση με το τζόγο (άριστα πράττοντες) αναφέρω τη βασική διαφορά του τυχερού παιχνιδιού «Θανάσης» με το κλασσικό «κουμ-καν», του οποίου αποτελεί παραλλαγή: οι «μπαλαντέρ»! Στο νόμιμο-κλασσικό (και σε μεγάλο βαθμό τεχνικό) παιχνίδι, οι «μπαλαντέρ», τα φύλλα δηλαδή που μπορούν να αντικαταστήσουν άλλα φύλλα (που λείπουν από τον παίχτη) είναι δύο. Στον παράνομο «Θανάση» είναι δέκα! Όσο περισσότερους «μπαλαντέρ» διαθέτει ο παίχτης τόσο το καλύτερο. Όταν μάλιστα ο dealer (αυτός που μοιράζει τα χαρτιά· οι αγγλοσαξονικοί όροι στο παρόν κείμενο αναφέρονται εντελώς συμπτωματικά, αν σας γεννιούνται συνειρμοί με ξένες πρεσβείες δεν φταίω εγώ) είναι επαγγελματίας (χαρτοκλέφτης), μπορεί άνετα να αποκτήσει πολλούς ή και όλους τους «μπαλαντέρ» και να κερδίσει, όσο καλοί κι αν είναι οι αντίπαλοι.

Ποια η σχέση των παιγνιόχαρτων μ’ εμάς;

Ελάτε τώρα! Μετρήστε:

Συνασπισμός και «συνιστώσες», Οικολόγοι-Πράσινοι, Φιλελεύθερη Συμμαχία, ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, Δράση και ποιος ξέρει τι άλλο στο μέλλον.

Ελσίνκια, Ουράνια τόξα, Μασκαρεμένες Καθυποδουλωτικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο).

Βαλλιανάτοι, Δημητράδες, Λαζόπουλοι, Βοσκόπουλοι, Τρεμόπουλοι.

Άπαντες «μπαλαντέρ» και μάλιστα σημαδεμένοι. Στα χέρια αδίστακτου και επιδέξιου dealer. Βουλώνουν τρύπες. Γεμίζουν κενά, αλληλοσυμπληρώνονται και αλληλοβοηθούνται.

Τι λείπει σήμερα; Αριστερά με χαμηλά λιπαρά, για γκόμενες Βορείων Προαστίων; Τσούπ! Μπαλαντέρ! Δεν «τραβάει»; Ο επόμενος! Τι άλλο λείπει; Οικολογικές ευαισθησίες; Τον αντίστοιχο μπαλαντέρ! Και πάει λέγοντας…

Ενίοτε, για «τα μάτια του κόσμου» έχουμε και κανένα «σικέ» καυγαδάκι (δε λέω τίποτα για γύφτους που τα μαλώματα τα ΄χουν για πανηγύρια, γιατί θα προσβάλω τους γύφτους). Π.χ Δημητράς εναντίον Λαζόπουλου ή Συριζαίων. Παλιό το κόλπο. Propaganda. Marketing. Χρησιμοποιείται κατά κόρον στη showbiz και το μάθαμε πια. Δύο «αστέρες» (π.χ Βίσση-Βανδή) υποτίθεται ότι ερίζουν. Για διαφημιστικούς λόγους. Έτσι παραμένουν και οι δύο στη δημοσιότητα, τυχόν πολέμιοι του ενός συντάσσονται με τον άλλον (παραμένοντας όμως έτσι οπαδοί-καταναλωτές εντός του star system) και όταν έρθει η ώρα τα βρίσκουν! Αίφνης κάτι τους ενώνει και μαζί προς τη δόξα τραβούν! Και φτου κι απ’ την αρχή δημοσιότητα, μέχρι το επόμενο καυγαδάκι των ιδίων ή άλλων και… και… αέναη επανάληψη.

Ο dealer που λέτε, είναι πανέξυπνος. Μαθαίνει από τα λάθη του. Είδε ότι στο κλασσικό παιχνίδι έχανε συνέχεια. Ό,τι κι αν επιστράτευσε, ηττήθηκε. Πόλεμοι, εμφύλιοι σπαραγμοί, δικτατορίες, διχόνοια, δεν στάθηκαν ικανά να εξοντώσουν τους αντιπάλους (εμάς). Αγύριστα κεφάλια οι άτιμοι! Με το στανιό δεν κατάφερε τίποτε. Άλλαξε λοιπόν τους κανόνες. Έκανε το παιχνίδι πιο light. Ελκυστικότερο. Γκλαμουράτο. Επένδυσε σε πράγματα ωραία. Στα «ανθρώπινα δικαιώματα». Στην «αγάπη για το περιβάλλον». Στη «φιλία των λαών». Στο «δίκαιο του άλλου». Στην «πολυπολιτισμικότητα». Στην «προστασία των μειονοτήτων». Στην «άρση του κοινωνικού αποκλεισμού». Στην «ελευθερία σεξουαλικού προσανατολισμού». Στο «σεβασμό τής διαφορετικότητας και του δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού». Όχι όμως στα (ούτως ή άλλως αδύνατα) αυθεντικά χαρτιά, αλλά σε σημαδεμένα κάλπικα υποκατάστατα. Στους «μπαλαντέρ». Στα πλήρως ελεγχόμενα απ’ αυτόν, ψεύτικα κωλόχαρτα.

Στο στημένο αυτό παιχνίδι είμαστε χαμένοι από χέρι. Δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο.

Σας εξορκίζω!

Μην τους ακούτε! Μην εκφράζετε τη διαμαρτυρία σας μέσω αυτών. Μην τους ψηφίζετε! Σκίστε τους «μπαλαντέρ» και κόψτε τα χέρια του dealer!

Θράσος που το 'χουν μερικοί!

Αδικήθηκαν τα παλικάρια. Κακούργα κοινωνία!

Γνωστό σάς είναι ασφαλώς το ότι «οι βαρώνοι των media» (κατά Πασσαλάρη) εσχάτως επενδύουν μανιωδώς χρήμα και χρόνο σε «νέες πολιτικές δυνάμεις» και η προπαγάνδα τους έχει γίνει πλέον ανυπόφορη.

Από τη σημερινή «Καθημερινή» (πρωτοσέλιδο παρακαλώ):

“Μία προβληματική ρύθμιση για την προεκλογική προβολή των πολιτικών κομμάτων από τα MME, που έφερε το 2002 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και εφαρμόζεται και εφέτος, φαίνεται ότι οδηγεί στην ακύρωση της «αναλογικής ισότητας» που επικαλείται. Ο νόμος, 3023 του 2002, προβλέπει την αναλογική διανομή δωρεάν ραδιοτηλεοπτικού χρόνου στα κόμματα που διαθέτουν κοινοβουλευτική παρουσία, καταδικάζοντας τους υπόλοιπους σχηματισμούς σε αφωνία καθώς δεν επιτρέπεται ούτε καν να «αγοράσουν» χρόνο στα ΜΜΕ για την προβολή τους. Ηδη, η «Δράση» του κ. Στεφ. Μάνου και οι Οικολόγοι - Πράσινοι καταγγέλλουν ραδιοφωνική και τηλεοπτική φίμωση ενόψει και της σημερινής έκδοσης της απόφασης του υπουργείου Εσωτερικών για τη διανομή του ραδιοτηλεοπτικού χρόνου….”

Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ.

Και στο κύριο άρθρο (επίσης πρωτοσέλιδο) διαβάζουμε:

«Είναι παράλογο να μην επιτρέπεται σε νέα κόμματα να διαφημίζονται τηλεοπτικώς κατά την προεκλογική περίοδο. Από τη στιγμή που οι πόροι τους είναι διαφανείς, οιοδήποτε νέο κόμμα πρέπει να έχει το δικαίωμα της τηλεοπτικής προβολής, ασχέτως αν είναι πολιτικά βιώσιμο ή όχι. Η σχετική απαγόρευση δείχνει πως ένα τμήμα του πολιτικού συστήματος επιθυμεί να το κρατήσει κλειστό εμποδίζοντας την είσοδο νέων σχηματισμών. Δεν έχει σημασία αν τα ποσοστά τους είναι ελάχιστα. Σημασία έχει ότι η δημοκρατία πρέπει να αντιμετωπίζει με ίσο τρόπο όποιους θέλουν να διεκδικήσουν τη λαϊκή ψήφο, όσο «μικροί» και αν είναι.»

Τι τους λες τώρα;

Ο αποτυχημένος γυρολόγος-νεοφιλελεύθερος πρώην βιομήχανος (μίστερ «Αλλατίνη») και ο ανθέλληνας τουρκολάγνος «πράσινος», οι εκλεκτοί δηλαδή των μαγειρείων της τετάρτης εξουσίας, οι κατά κόρον προβαλλόμενοι από τα εκδοτικά συμφέροντα (Αγγελοπούλου-Αλαφούζος), οι όζοντες νεοταξίλα θλιβεροί υπάλληλοι ντόπιων και ξένων αφεντικών, καταγγέλλουν φίμωση και ζητούν ισονομία! Ζητούν και τα ρέστα!

Θράσος! Αίσχος! Μαύρο!