Δεν είναι ούτε καν λάθος!

Das is nicht einmal falsch! (Δεν είναι ούτε καν λάθος!)… 

… αναφώνησε κάποτε ο Αυστριακός φυσικός Βόλφγκανγκ Πάουλι (βραβείο Νόμπελ 1945, προταθείς από τον Αϊνστάιν!), για την εργασία ενός νεαρού επιστήμονα, κρίνοντας ότι αυτή δεν είχε την παραμικρή επαφή με την πραγματικότητα. 

Υπάρχουν, λοιπόν, προϋποθέσεις για να ασχοληθούμε με κάτι. Με μια σκέψη, μια πρόταση, μια θεωρία. Αν είναι λογικώς ασυνάρτητη, ασύμβατη με αληθινά γεγονότα και καταστάσεις, αδικαιολόγητα αντίθετη με καταξιωμένες αρχές που διέπουν τον κόσμο, δεν είμαστε υποχρεωμένοι ούτε καν να τη διαψεύσουμε. Μπορούμε να την πετάμε απευθείας στον κάλαθο των αχρήστων. 

Οι θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με την πανδημία του κορωνοϊού είναι παρακμιακά φαινόμενα. Δεν αντέχουν σε κριτική. Πρέπει να απορρίπτονται με συνοπτικές διαδικασίες, εν ανάγκη και χωρίς ευγένειες. Οι αρνητές πρέπει να απομονωθούν. 

Όχι μόνο οι αντιφάδες και τα λοιπά φασιστοειδή, αλλά και οι αυτοπροδιοριζόμενοι ως μέλη του «δημοκρατικού πατριωτικού χώρου». 

Από τον εξυπνάκια που ονομάζει τον ιό «κοροϊδοϊό», «μαϊμού» και «μούφα», μέχρι τον θρησκόληπτο που, απ’ όλη τη Βίβλο, ζήλεψε τη δόξα του «άπιστου Θωμά». Από τον ημιμαθή που ξημεροβραδιάζεται στο διαδίκτυο για να ανακτήσει κάθε ψευδή ή επισφαλή πληροφορία κατά της επικινδυνότητας του ιού και να την σερβίρει ως «αδιάσειστο στοιχείο», μέχρι τον κουλτουριάρη που διαρρηγνύει τα ιμάτιά του για την «απροσωποποίηση που επιβάλλεται» δια της χρήσης μάσκας. Από τον «ψαγμένο» που αρθρογραφεί βάζοντας την πανδημία σε εισαγωγικά διερωτώμενος ως άλλος Ηρακλής Πουαρό «cui bono?», μέχρι τον «νηφάλιο» που πατάει σε δυο βάρκες («ναι μεν ιός αλλά όχι και πανδημία», «ναι μεν πανδημία αλλά όχι και θάνατοι», «ναι μεν θάνατοι αλλά όχι και τόσο πολλοί» κτλ). 

Η πατρίδα δεν έχει ανάγκη από δαύτους. 

Φανατικοί που ρωτούν «είδατε τον ιό; Πώς ξέρετε ότι υπάρχει;» πρέπει να λοιδορούνται. Ούτε τη βαρυτική δύναμη βλέπουμε, ούτε το ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν πηδάμε όμως από ταράτσες, ούτε βάζουμε σύρματα με γυμνά χέρια στις πρίζες. Για κάποιες γνώσεις οι αισθήσεις μας δεν επαρκούν. 

Μισάνθρωποι που ρωτούν «είδατε εσείς κανέναν νεκρό από τον ιό;» πρέπει να διαπομπεύονται. Ούτε τον Μιλτιάδη να μακελεύει Πέρσες είδαμε, ούτε τον Χριστό να αποθνήσκει εσταυρωμένος. Ούτε στη Γαλλική επανάσταση ήμασταν παρόντες, ούτε στην Οκτωβριανή. Ούτε τη μάχη στο Βαλτέτσι παρακολουθήσαμε, ούτε την εκτέλεση στο Σκοπευτήριο. Δεν είδαμε τους νεκρούς. Τους τιμάμε όμως. Για κάποιες γνώσεις διαθέτουμε μόνο μαρτυρίες. 

Για να τελειώνουμε. Εδώ είναι η γη απ’ όπου ξεκίνησε η Φιλοσοφία, η Λογική και οι Επιστήμες. Όσοι αρνούνται τις διδαχές τους, δεν μπορούν να λέγονται πατριώτες.

Ο αμοραλισμός τής κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Του Περικλή Δανόπουλου

Στη διάρκεια του δίμηνου υποχρεωτικού κατ' οίκον εγκλεισμού, η κυβέρνηση τακτοποίησε κάποιες εκκρεμότητες και ορισμένες ειλημμένες υποχρεώσεις. 

Πριμοδότησε γερά και προκλητικά πολιτικούς φίλους και διαπλεκόμενους, την ίδια στιγμή που μοίρασε επιδόματα ελεημοσύνης στους πληττόμενους εργαζομένους. 

Προέβη σε απευθείας αναθέσεις σε οικείους (ακόμα και αν κάπου ξεμπροστιάστηκε τελικά). 

Έφερε νομοσχέδια (για την Παιδεία κλπ), που σε άλλες εποχές θα ξεσήκωναν τον κόσμο, πέρασε διατάξεις και πράξεις νομοθετικού περιεχομένου που ανατροφοδοτούν τα σχέδια για εργασιακές γαλέρες. 

Υπηρετώντας τα εθνομηδενιστικά της σχέδια ξεμπέρδεψε, έστω και προσωρινά, με τις «εθνικιστικές» ενοχλητικές παρελάσεις, με σαφή πρόθεση να πράξει ανάλογα και στο μέλλον. 

Χτύπησε στην καρδιά τής πίστης των πολιτών, στην ελπίδα που γεννά το μεταφυσικό, δαιμονοποιώντας το τελετουργικό, ενώ μέχρι και τις καμπάνες θρασύτατα απαγόρευσε, λες και οι καμπάνες δημιουργούν κύματα μετάδοσης του ιού. 

Μετέφερε με συνοπτικές διαδικασίες, μετανάστες στην ενδοχώρα χωρίς καμία αντίδραση, χωρίς ιχνηλάτηση, χωρίς στοιχειώδη μέτρα προστασίας, θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωές και των ιδίων και του τοπικού πληθυσμού. 

Και τέλος, μέσα από την συνεργασία της με τον Τύπο, προέβαλε την εικόνα τής κυβέρνησης που σώζει ζωές και μέσα από το ψευδεπίγραφο «όλοι μαζί θα τα καταφέρουμε», ετοιμάζεται να ανανεώσει τη λαϊκή εντολή, ποντάροντας στην ευγνωμοσύνη των ανοήτων, στον φόβο των τρομοκρατημένων και στη στείρα λογική τού «δεν υπάρχει κάτι καλύτερο». 

 

Όσο κακό κι αν ακουστεί, ούτε στα πιο τρελά όνειρα του Πρωθυπουργού και του Υπουργού Ανάπτυξης δεν χωρούσε τόσο ευνοϊκό σενάριο. 

Αμφιβάλλει κανείς μήπως για τον αμοραλισμό τους; 

Κι αν αμφιβάλλει, δεν έχει παρά να περιμένει τις οικονομικές επιπτώσεις. 

Et preterea censeo Carthago delenda est...

 

Ζήτω το αποϊδεολογικοποιημένο πατριωτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού!

Του Νίκου Σταθόπουλου

Το θέμα με την Κεραμέως δεν είναι ζήτημα «δεξιάς παραχάραξης», αλλά συνολικά «ερμηνείας» της ιστορικής μας αλήθειας. 

Η Αριστερά μιλά για «αντιφασιστικό ΟΧΙ», προβάλλοντας το αντιφασιστικό της αφήγημα, την επιδίωξή της όλη η Ιστορία να στριμωχτεί στο δίπολο «φασισμός – αντιφασισμός» και έτσι να δικαιώσει τη σημερινή της επιλογή να ταυτίζεται με την κουλτούρα της Κλίντον, του Σόρος, της παγκοσμιοποίησης. Ο εθνομηδενισμός της Αριστεράς, συμπληρώνεται από τον ευρωγραικυλισμό της Δεξιάς που εξειδικεύει στα καθ' ημάς τον «αντιλαϊκισμό» της Ευρωμαφίας. 

Και οι δύο συνιστώσες του ξενόδουλου κυβερνητισμού, περιφρονούν τη μνήμη και το διαπλαστικό βίωμα του λαού και κατασκευάζουν «Ιστορία» προσαρμοσμένη στις ιδεολογικές και πολιτικές τους προδιαγραφές. Και οι δυο, εντείνουν την υποτέλεια μεθοδεύοντας την αποικιοποίηση της συνείδησής μας. Είναι όψεις της οργανωμένης εθνοαποδόμησης: η Αριστερά που αρνείται συλλήβδην το έθνος, η Δεξιά που εμπλέκεται στις αντιφάσεις της «εθνικοφροσύνης» υπηρετώντας τις Αγορές και την Ευρωκρατία. 

Ενδοερίζουμε, λοιπόν, για τον «χαρακτήρα του ΟΧΙ», παγιδευμένοι στις αλλοιωτικές μυλόπετρες ενός Εμφύλιου που κρατά ακόμα, αλλά σήμερα εντελώς εξωστρεφούς, εντελώς ακυρωτικού της εθνικής μας ταυτότητας. 

«Μπλε», «κόκκινοι», «ροζ», «μαύροι», κάθε ιδεοκαρυδιάς καρύδι, σε μόνιμη εναντίωση με ό,τι συντηρεί ο λαός μας στην καρδιά του. 

Και οι Τούρκοι, να καταγγέλουν στον ΟΗΕ την Κύπρο για «εθνοκάθαρση»(!!!). 

Και οι κυβερνομαφιόζοι της Αλβανίας να κάνουν καθαρή κρατική τρομοκρατία για το μνημόσυνο του Κατσίφα που σχεδιασμένα δολοφόνησαν. 

Και ο Πάιατ να διανέμει την Ελλάδα με κριτήριο τις ΝΑΤΟϊκές «ανάγκες». 

Και οι Αγορές να αυξομειώνουν κατά τα σχέδιά τους την «αξιοπιστία» της Ελλάδας με κριτήρια «επενδυτικής απόδοσης». 

Και οι πολλές μικροπεμπτοφάλαγγες του εσωτερικού μας να αποκαθηλώνουν κάθε σωστικό ιερό και όσιο, με την ύβριν στην ημερήσια διάταξη, για να μείνουμε κενός λαός χωρίς περιεχόμενο και αντιστάσεις καρδιάς και Προσώπου. 

Και τα «παιδιά με τα πρησμένα πόδια που τα λέγανε αλήτες» να αναμένουν ακόμα δικαίωση. 

Και ο Άγιος Δημήτριος να είναι έτοιμος να ξαναζωστεί ξίφος και κοντάρι, να ξαναγίνει ο πολεμικός προστάτης όπως μέχρι το 1912-3 σε μια ρημαγμένη Ελλάδα που τη βγάζουν πλήρως στο σφυρί. 

Ζήτω το αποϊδεολογικοποιημένο πατριωτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού! 

ΝΑΙ, ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ, με τα πατριωτικά τραγούδια, με αναπαραγωγές της μνήμης. 

Πώς αλλιώς; Μήπως με την «ιστορική ανάλυση», τις «πολιτικοδιπλωματικές λεπτομέρειες» και τις εκτός τόπου και χρόνου «συσχετίσεις με το παρόν»; Με όλα δηλαδή τα τεχνάσματα αποστράγγισης του κεντρικού νοήματος εκείνου του επικού Πατριωτικού Πολέμου; 

Θέλουν να μας «επιστημονικοποιήσουν» και «ρεαλιστικοποιήσουν», δηλαδή να μας πείσουν γκαιμπελικά ότι είμαστε κάτι σάπιοι «νοικοκυραίοι» που νοσταλγούν «εθνικισμούς» και μέσω αυτών πετροβολούμε «απεγνωσμένους μετανάστες». Θέλουν να φτύσουμε στους τάφους των πολεμισταράδων παππούδων μας που είχαν ιδανικά και υπερατομική ηθική και τα έδωσαν όλα για τους βωμούς και τις εστίες της κοινής ζωής. Θέλουν να μείνουμε παγκοσμιοποιημένοι ξέμπαρκοι των «μοντέρνων απόψεων», να πάψουμε να έχουμε ρίζες, ιστορική αναφορά, μνήμες που γεννούν τίμιους ανθρώπους με καθολική ηθική και πλατιά συνείδηση. Μας θέλουν αβαθή έρμαια στους συρμούς που πατεντάρουν οι διανοούμενοι του πλανητικού κεφαλαίου. 

ΟΧΙ! Έχουμε τεράστια άθλα πίσω μας, για να κακομοιριάσουμε σήμερα σαν τάχα «σκεπτόμενοι» καταναλωτές που λησμονώντας τα χτεσινά τους μεγαλεία γίνονται εθελοντές κρουπιέρηδες στους Λάτσηδες της απρόσωπης διεθνοποιημένης ψευτοΕλλάδας. Η πίστη στο τρομερό μας ΟΧΙ, είναι καίρια συμβολή στις μεγάλες αντιστάσεις του παρόντος, είναι μέρος του αγώνα να παραμείνουμε λαός με Πρόσωπο και όχι άθροισμα από «κοινωνικά» τσούρμα που απλώς «κάνουν δικαιωματισμό» μέσα σε μια σκορπισμένη χώρα-χώρο. 

ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ’40! 

Γιατί επιμένουμε σ' αυτό και όχι στις τζούφιες «Απελευθερώσεις»; 

Μα γιατί ποιος άλλος λαός έχει να επιδείξει κάτι τέτοιο; Ποιος; 

Τους ενοχλεί αυτό, τους χαλάει τις ιδεοσούπες των σύγχρονων παγιδεύσεων στα κολπάκια της Ευρωκρατίας και των παγκοσμιοποιητικών κέντρων. 

Ζήτω το αποϊδεολογικοποιημένο πατριωτικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού! 

Για μια Κίνηση Κοινωνικού Πατριωτισμού (πρώτες σκέψεις για μια περαιτέρω συλλογική επεξεργασία).

Με τον όρο «Κοινωνικός Πατριωτισμός» εννοούμε την άρρηκτη σύνδεση του Κοινωνικού με το Εθνικό! 

Δεν νοείται σήμερα πατριωτισμός δίχως να στηρίζεται σε κείνα τα κοινωνικά (ταξικά) θεμέλια που συγκρούονται στρατηγικά και τακτικά με τις δυνάμεις που ισοπεδώνουν και καταλύουν τη συγκρότηση (δομές και θεσμούς) των Εθνικών Κρατών: Δηλαδή που καταλύουν τον κοινωνικό χαρακτήρα των Εθνικών Ζητημάτων… 

Μπροστά στις στρατηγικές του ΥΠΕΡ-εθνικού κεφαλαίου και των ΥΠΕΡ-εθνικών δομών εξουσίας του (Νέα Τάξη-4ο Ράιχ), στρατηγικές που έχουν δρομολογήσει το θάνατο των εθνών, την καθυπόταξη των λαών, την ολοκληρωτική αποσάθρωση και αποτέφρωση των Κοινωνιών, δεν μπορεί να υπάρξει «εθνική πολιτική» και ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ, δίχως να συγκρούεται ΑΣΥΜΦΙΛΙΩΤΑ με τις δυνάμεις της Παγκοσμιοποίησης και τους πολιτικούς μηχανισμούς αυτών των δυνάμεων.

Η συνέχεια ΕΔΩ. 

Δημοκράτες πατριώτες, προσοχή παρακαλώ!

Λίγον καιρό πριν (Απρίλης 2017), σε «κοινωνικό δίκτυο» (Facebook), με αφορμή δηλώσεις μιας κυρίας εκπροσώπου τού Μελανσόν (υποψηφίου τότε Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας) η οποία απεφάνθη ότι «δεν υπάρχει Γαλλική εθνότητα (εθνικότητα) …

 

… αναρτώ τα εξής: 

«Παράκληση προς Έλληνες αριστερούς πατριώτες: Μην ξανοίγεστε πολύ με τον Μελανσόν. Όταν κάποιος ΑΙΦΝΗΣ αρχίζει να μιλάει για πατρίδα, κρατήστε μικρό καλάθι. Κι αν σας δοθεί η δυνατότητα, ρωτήστε τον τι σημαίνει «πατρίδα». Όταν απαντήσει, ίσως χρειαστεί να πετάξετε εντελώς το καλάθι…». 

Ακολουθεί μια σειρά από σχόλια πρωτόγνωρης για τον «τοίχο» μου ποσότητας (πολλά) και ποιότητας (σχολιαστές ήταν ορισμένοι βαρείς θεωρητικοί του κινήματος «Άρδην» του Γιώργου Καραμπελιά, στο οποίο ήμουν και εξακολουθώ να είμαι μέλος). Το συμπέρασμα; Πλήρης επιβεβαίωση των φόβων μου: 

Ορίζουμε αλλιώς τον πατριωτισμό! 

Αυτό βεβαίως δεν είναι οπωσδήποτε κακό, ούτε πρέπει να σταθεί εμπόδιο για μια, αμήν και πότε, συσπείρωση όλων των δημοκρατικών πατριωτικών δυνάμεων. Ακόμη κι αν έχουμε διαφορετικές απόψεις, ας συνεργαστούμε επί μιας ελάχιστης βάσεως και ό,τι προκύψει. 

Το πρόβλημα είναι άλλο. Αν ο όρος «πατριωτισμός» χαλαρώσει πολύ, τότε κινδυνεύει να συμπεριλάβει όχι μόνο τους δεξιούς οπαδούς του ΝΑΤΟ και τους νεοφιλελεύθερους ευρωλιγούρηδες, αλλά και τους ψευτοαριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ! Επίσης, κινδυνεύει να συμπεριλάβει αλλοδαπούς (Ευρωπαίους κατά βάση) «πατριώτες» για τους οποίους δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτε και με τους οποίους, ενδεχομένως, δεν έχουμε τίποτε κοινό! Αν, όμως, η «ελάχιστη βάση συνεργασίας» δεν είναι ξεκάθαρη, ασφαλώς δεν μπορεί να έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό. Αν όλοι μπορούν να συμμαχήσουν με όλους ενάντια σε κάποιον αόρατο ή θολό εχθρό, θα βρεθούμε οι πατριώτες και δημοκράτες, στο πλευρό χουντικών και εθνομηδενιστών! Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και ορατός και δεν μπορώ να τον τονίσω περισσότερο. 

Ζητώ συγγνώμη, αλλά ορισμένα πράγματα είναι δυσνόητα έως ακατανόητα. 

Αδυνατώ να κατανοήσω γιατί ορισμένοι πατριώτες (χωρίς εισαγωγικά) συγχρωτίζονται με την εφημερίδα «Εστία». Το έντυπο αποτελεί τον κατεξοχήν απολογητή του Παυλόπουλου μαζί με τον κουμπάρο του Καμμένου (Olympia.gr). Από πότε ο Παυλόπουλος και οι κόλακές του είναι πατριώτες; 

Αδυνατώ να κατανοήσω τι δουλειά έχουν ορισμένοι πατριώτες να αρθρογραφούν σε Βαξεβάνεια έντυπα μαζί με Συριζαίους, προς συγκρότηση «μετώπου» κατά της «μαύρης συμμαχίας». Από πότε ο Βαξεβάνης και το σινάφι του είναι πατριώτες; 

Αδυνατώ να κατανοήσω από πού κι ως πού ορισμένοι πατριώτες φιλοξενούν στα σάιτ τους τις ασυναρτησίες του Καμμένου και μάλιστα σε συνέχειες (κάθε δεύτερη-τρίτη ανάρτηση και νέο ανδραγάθημα του Καμμένου). Από πότε ο Καμμένος και οι θαυμαστές του είναι πατριώτες; 

Αγαπητοί φίλοι, πατριώτες και δημοκράτες. Δεν θα αμφισβητήσω τον πατριωτισμό σας. Όχι εγώ, όχι τον δικό σας πατριωτισμό. Θα ακολουθήσει άρθρο-κάλεσμα για συσπείρωση. Επιτρέψτε μου όμως να συστήνω ΠΡΟΣΟΧΗ. 

Έφθασε η ώρα να κόψουμε λαιμούς.

Μια σειρά από πρωθυπουργούς (Σημίτης, Καραμανλής σύζυγος Παζαΐτη, Γ. Παπανδρέου, Σαμαροβενιζέλος), φρόντισαν να ροκανίσουν αργά και σταθερά τα θεμέλια της πατρίδας. Λίγο ο ένας, πολύ ο άλλος, παραχώρησαν την, ούτως ή άλλως περιορισμένη, κυριαρχία τής χώρας στους φονιάδες (οικονομικούς και στρατιωτικούς) των Βρυξελλών. Έστρωσαν μάλιστα και κόκκινο χαλί σε τυχάρπαστους Τσιπροκαμμένους, για να παραδώσουν οι τελευταίοι τα κλειδιά, να ολοκληρώσουν δηλαδή τη βρωμοδουλειά. 

Πού βρισκόμαστε τώρα το βλέπει ο καθένας. Εντάξει, όχι ο καθένας. Ο εργολάβος των δημοσίων έργων δεν το βλέπει. Ο βιομήχανος που είδε τα κέρδη του να απογειώνονται δεν το βλέπει. Το «αυτοδημιούργητο» λαμόγιο που έφτιαξε αυτοκρατορία δεν το βλέπει. Όποιος διόρισε την κόρη του (αυτή που η γειτονιά κάτι σε –άνα την ανέβαζε και την κατέβαζε) στο Δημόσιο, δεν το βλέπει. Γενικά, όποιος κοιτά το συμφέρον του, δεν βλέπει όσα οι υπόλοιποι. 

Εμείς το βλέπουμε. 

Απώλεια Ιστορίας, απώλεια εθνικής κυριαρχίας, απώλεια εδαφών-υδάτων-εναέριου χώρου, απώλεια επιστημόνων και απώλεια ψυχών. 

Ο ένας φονιάς έρχεται εδώ να μπεκρουλιάσει και του κρατάμε το αλεξήλιο. Ο άλλος φονιάς μας λέει ότι είμαστε περιορισμένων δικαιωμάτων και δεν μπορούμε να απαιτούμε. Ο παράλλος μιλάει καθαρά για μεταβολή συνόρων. 

Διαπρεπείς ιθαγενείς παρλαπίπες (Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος) και άλλοι παραγεμισμένοι με χαβιάρι φασιανοί, αμολάνε «βαρυσήμαντα μηνύματα με πολλούς αποδέκτες», τάχα ότι φυλάνε Θερμοπύλες. Καλούν και σε ενότητα. Του κολίγα με τον κοτζάμπαση. Του ιδεολόγου με τον φελλό. Του πατριώτη με τον εθνομηδενιστή. 

Προσβολές, εκβιασμοί, φοβέρες, από Ευρωατλαντικούς πολιτικούς ταγούς, κατ’ ουσίαν πολιτισμικούς τράγους. 

Ένα μάτσο κερατάδες, άλλοι απευθείας απόγονοι τυχοδιωκτών και αποικιοκρατών, άλλοι μπάσταρδοι των Ναζίδων, φίλοι υποτίθεται, εταίροι και σύμμαχοι, ξεδιψούν με το αίμα μας. 

Μια παγκόσμια ελίτ κοινών δολοφόνων, με συνεργάτες την εγχώρια ελίτ δοτών και προθύμων, απειλεί πλέον την ίδια την επιβίωσή μας. 

Γκαρσόνια χρεωμένα, ευτυχή για τα φιλοδωρήματα. Αυτό είναι το μέλλον μας. 

Ασφυξία. Το οξυγόνο τελειώνει. 

Η επιβίωσή μας απαιτεί να κόψουμε λαιμούς. 

Το πλήρες σχέδιο βίαιης ανατροπής του σάπιου αυτού καθεστώτος και εγκαθίδρυσης Λαϊκής Ελληνικής Δημοκρατίας θα το βρείτε ΕΔΩ.

Κίνημα Άρδην. Ιδρυτική Συνδιάσκεψη. Σάββατο 12 Νοεμβρίου.

Χαμός! Ποια MILFάρα αναστάτωσε Σαββατιάτικα την Ψαρρού;

Φωτιά άναψε στη Μύκονο! Κάηκε η παραλία! Κόλαση κανονική! Τέτοιος χαλασμός δεν έχει ξαναγίνει! Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την κατάσταση! Σεισμός και παλιρροϊκό κύμα μαζί!

Πόσες φορές έχουμε ξαναδεί τέτοια πράγματα; 

Πόσες φορές τα έχουμε ξαναδιαβάσει; 

Άπειρες! Διότι άπειρη είναι η μακακία του ανθρώπου, άπειρη και η εκμετάλλευσή της από τους πονηρούς. 

Και βεβαίως θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τους πονηρούς και τις MILFάρες τους και όλες τις juicy (my ass) ειδήσεις τους. Εξυπνάκηδες, κουτσομπόληδες, ματάκηδες και ηλίθιοι υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν για πάντα. Τώρα μάλιστα που ζούμε στην εποχή της τσόντας, τόσα lifestyle (ξανά my ass) περιοδικά, τόσοι paparazzi, τόσα soft porn sites είναι απολύτως αναμενόμενα. 

Το πρόβλημα είναι ότι πάμπολλοι πλέον πονηροί προσπαθούν να πουλήσουν φιλολαϊκό προφίλ και παριστάνουν και τους πατριώτες. Και πήξαμε στις «πατριωτικές», «αντιμνημονιακές» και «λαϊκές» ιστοσελίδες. Της τσόντας. 

Και ανάμεσα στις «εθνικοπατριωτικού» και «ελληνοχριστιανικού» περιεχομένου ειδήσεις, να ‘σου και τα ξέκωλα. Ανάμεσα στις «σοσιαλιστικές» απόψεις, να και τα ξώβυζα. Ανάμεσα στα «κοινωνικά» νέα, να και το πουταναριό. 

Λοιπόν ψευταράδες σας πήραμε χαμπάρι. Σας νοιάζει μόνο να τα αρπάξετε. 

Κάτι τίτλους του τύπου «Δείτε τη Ρωσίδα που τα πέταξε όλα στη Μύκονο» για να τσιμπήσουν οι αφελείς, να τους βάλετε εκεί που ξέρετε. Στα φρύδια μας και η Μύκονος και η Ψαρρού και οι πασαρέλες της πορνείας. 

Και κάτι φουστιές του τύπου «Δείτε ποιος δημοφιλής ηθοποιός ψυχορραγεί» για να πάρετε κλικ και να τα πιάσετε από τις διαφημίσεις, ξεχάστε τις. Δεν μασάμε. Αν καλά και σώνει θέλετε να μας ενημερώσετε, να λέτε όλη την αλήθεια στον τίτλο. 

Και κυρίως μην μας παριστάνετε τους πατριώτες. Μην ξεσπαθώνετε κατά του Φίλη και στο καπάκι κώλους από κοσμικά νησιά. Μην αναδημοσιεύετε Αμβρόσιο και αμέσως από πάνω λολίτες. Μην κατακεραυνώνετε τον Τσίπρα και κολλητά ποστάρετε στρινγκάκια. 

Δεν είναι έτσι ο πατριωτισμός ρε καριόληδες. 

Υ.Γ είχα σκοπό να ανεβάσω και στιγμιότυπα, αλλά έδωσα τόπο στην οργή. Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι καταλαβαίνουν ποιους εννοώ. Για τις Αμερικανιές ζητώ συγγνώμη, αλλά οι δεξιούληδες της Θεσσαλονίκης μας τα πρήξανε με την κατεξοχήν Αμερικανιά MILF (my ass again). 

Πολιτικό Κίνημα «Άρδην» (Γ. Καραμπελιάς και συνεργάτες). Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Την Πέμπτη 30 Ιουνίου, ο γνωστός αγωνιστής Γιώργος Καραμπελιάς και οι συνεργάτες του σε «Άρδην» και «Ρήξη» έκαναν ένα βήμα παραπάνω. Κρίσιμο και δυναμικό. 

Προχώρησαν σε διακήρυξη ίδρυσης Πολιτικού Κινήματος με την ονομασία «Άρδην» (φυσικά!). 

Αυτό πρέπει να μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Οι υγιείς δυνάμεις (όσες και όποιες) πρέπει να τολμούν. Όταν το πράττουν, ένα παράθυρο ανοίγει. Προσμονής και ελπίδας. 

Οι φίλοι τού «Άρδην» καλούν τους «πιστούς» να προσέλθουν. Να συνυπογράψουν τη ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ. 

Συντάχθηκα (άλλο που δεν ήθελα). Προσωπικές μου απόψεις για μεμονωμένα πρόσωπα, γεγονότα, ιδεολογικά-θεωρητικά ζητήματα, θα τις κρατήσω για μένα. Προέχει η σωτηρία της πατρίδας. 

Αυτοπροσδιορίζομαι πάντοτε ως «Έλληνας, Πατριώτης και Δημοκράτης». Σήμερα, θα προσθέσω και άλλον αυτοπροσδιορισμό: «αγύριστο κεφάλι». 

Ως τέτοιο, κατανοώ απολύτως τα υπόλοιπα «αγύριστα κεφάλια» (τον τρόπο σκέψης τους και την συνέπειά τους και όχι απαραίτητα τις γνώμες τους). Κυρίως αυτά των ομοϊδεατών μου πατριωτών και ειδικότερα εκείνα της λεγόμενης «πατριωτικής» αριστεράς (έχω ξανατονίσει ότι ο προσδιορισμός είναι περιττός, η αριστερά είναι εξορισμού πατριωτική, αλλά δυστυχώς οι ψευτοαριστεροί πλεονάζουν, οπότε τον χρησιμοποιώ κι εγώ). 

Μέχρι στιγμής, στα διαδικτυακά μέσα πατριωτικής λογικής που επισκέπτομαι, η ίδρυση του κινήματος «Άρδην» δεν έλαβε την προσοχή που της αξίζει, παρότι πολλά αναμετέδωσαν ειδήσεις σχετικές με ιδρύσεις νεοφιλελεύθερων σχηματισμών. Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για ελλιπή ενημέρωση ή προσωπικές διαφωνίες με τον Καραμπελιά, ωστόσο καλώ όλους τους πατριώτες και κυρίως τα «αγύριστα κεφάλια» να αναδημοσιεύσουν, να ενημερώσουν, να πάρουν θέση. Ακόμη και η κριτική στάση θα είναι προς όφελος του νέου κινήματος και σε τελική ανάλυση της πατρίδας. 

Περιττό να δηλώσω ότι καμία σχέση ή και απλή επαφή δεν είχα έως τώρα με την ομάδα «Άρδην». 

Προσδοκώντας ένωση όλων των υγιών πατριωτικών δυνάμεων, συνυπογράφω τη διακήρυξη του Καραμπελιά. 

Το γνωστό σας «αγύριστο κεφάλι», 

Αριστείδης. 

Πραξικόπημα; Όχι Αλέξη Τσίπρα, δεν θα την γλυτώσεις τόσο εύκολα!

Κάτι ανεγκέφαλοι συμπατριώτες μας καλούν τον στρατό να αναλάβει δράση. Μαζί τους (συγκαλυμμένα) και πολλοί, πάμπολλοι προβοκάτορες και agents πρεσβειών και συμφερόντων. 

Βίαιη επέμβαση του στρατού με οποιονδήποτε τρόπο είναι απαράδεκτη. Ο Ελληνικός Στρατός έχει καθήκον να αναχαιτίσει μόνο ένοπλη επίθεση εχθρικού στρατού, τακτικού ή άτακτου, έστω και αν πολιτικά σκύβαλα όπως αυτά που μας κυβερνούν εσχάτως, εκμεταλλεύονται τα θερμά επεισόδια και τις συρράξεις για ίδιον (και ταπεινό) όφελος. Αν ορισμένοι αρβυλοφύλακες ονειρεύονται άλλα, θα μας βρουν απέναντι. Όποιος ζητά την ανατροπή κυβερνήσεως, έστω και αυτής της προφανώς ανίκανης και προδήλως ανθελληνικής, από το ένδοξο ελληνικό στράτευμα, είναι θερμόαιμος ή βαλτός και σε κάθε περίπτωση επικίνδυνος. 

Σε καθαρά πρακτικό επίπεδο, σε τέτοια περίπτωση (πραξικόπημα), θα δοθεί αγωνιστικό άλλοθι στην ψευτοαριστερή (με ψευτοπατριωτική συνιστώσα) κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και συγχωροχάρτι για την εγκληματική της στάση σε όλα τα θέματα. Η αποκαθήλωση Τσίπρα-Καμμένου δια των τανκς, απλώς θα ηρωοποιήσει τους αγύρτες. 

Πάμε παρακάτω. 

Οι κλακαδόροι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ο ερασιτεχνικός αλλά θρασύτατος μηχανισμός προπαγάνδας της, εκμεταλλεύονται τη φημολογία περί ενδεχόμενης εμπλοκής του στρατού για να κολλήσουν επαναστατικά ένσημα και αυτό είναι καταφανές. Ας μην ελπίζουν. Ας μην επιχαίρουν. Αν γίνει πραξικόπημα το πιθανότερο είναι να το κάνει η κυβέρνηση. 

Το ανθρωπάκι που κυβερνάει το έχει στο μυαλό του (ή ότι άλλο έχει μέσα στο κεφάλι του). Το έχει πει σαφώς. Το είχε ορίσει σαν μία από τις δύο επιλογές, στην συζήτησή του με την Ζωή Κωνσταντοπούλου, όπως άφησε να διαρρεύσει η τελευταία. Η παρουσία του ψευτοπατριώτη Καμμένου στο κρίσιμο υπουργείο, η πρόσκληση στο ΝΑΤΟ και η φαινομενικά ανθρωπιστική είσοδος του στρατού στο παιχνίδι (κατασκευή κέντρων διαλογής προσφύγων) θα πρέπει να θεωρούνται υλικά της ίδιας συνταγής. 

Ο τίτλος του άρθρου είναι αμφίσημος. 

Η διασάλευση της τάξης είναι αρμοδιότητα των Σωμάτων Ασφαλείας. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία περιήλθαμε και για την οποία την ευθύνη φέρει ακέραια η νυν κυβέρνηση, αποτελεί πρώτης τάξεως αφορμή για δικτατορία που ανεξάρτητα του ποιος θα την επιβάλει, τον μόνο που θα εξυπηρετήσει είναι ο συρφετός που κυβερνά. 

Οι υποτιθέμενοι λαοπρόβλητοι κυβερνήτες μας δεν είναι παρά άσχετα, εμπαθή και κομπλεξικά ζαγάρια, κρυπτόμενα πίσω από τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν. Κανείς από το στράτευμα να μην τους κάνει τη χάρη. 

Το πρόβλημά σας είναι οι παρελάσεις ή οι επέτειοι; Απεχθάνεσθε τις τελετές ή την μνήμη; Σας τρομάζουν οι ΟΥΚ ή η εθνική μας συνείδηση;

Θάνατος είναι η λήθη. Κι εμείς δεν ξεχνάμε.

Λοιπόν βρωμόσκυλα, τώρα θα τ’ ακούσετε για τα καλά. Ευγενής με τα κτήνη δεν μπορώ να είμαι. Συγκαταβατικός με τα τέρατα αδυνατώ να γίνω. Κόσμιος με τα τομάρια αρνούμαι να καταστώ. 

Σε κάθε εθνική επέτειο, συνήθως με αφορμή τις παρελάσεις, ξερνάτε σκατά. Αυτό είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των δυσκοίλιων, των στριμμένων άντερων, όταν τα σκύβαλα υπερχειλίζουν. Πανηγυράκια οι εκδηλώσεις, φασιστικά κατάλοιπα οι παρελάσεις, μιλιταριστικά στερεότυπα οι ομοιόμορφες στολές, σταγονίδια οι ειδικές δυνάμεις, σπατάλες τα καύσιμα των ελικοπτέρων κτλ κτλ. 

Σκόπιμη, δηλαδή πούστικη, η από μέρους σας διαστρέβλωση της αλήθειας. Γνωρίζετε πολύ καλά ξεσκισμένα εσείς ψοφίμια, ότι οι επέτειοι είναι μέρες μνήμης. Και τιμής. 

Θυμόμαστε τους αγώνες μας. Και τιμάμε τους νεκρούς μας. Κι αυτό τα αλήτικα μυαλά σας δεν το ανέχονται. 

Παίζουμε τον Εθνικό Ύμνο, παρελαύνουμε και γιορτάζουμε, για να θυμηθούμε ένδοξες μέρες, να αποδώσουμε σεβασμό στους νεκρούς και να ακονίσουμε έτσι τη συνείδησή μας, που αμβλύνεται από τη ρουτίνα, τη θλίψη και την ασημαντότητα της σύγχρονης μίζερης ζωής. Αυτή είναι η αλληλουχία και το ξέρετε κοπρίτες. Κι εσείς και τα αφεντικά σας. 

Επέτειος=Μνήμη. Παρέλαση=Τιμή. Μνήμη+Τιμή=Συνείδηση. Εθνική Συνείδηση. 

Αυτός είναι και ο στόχος σας. Η Εθνική μας Συνείδηση. Γι αυτό λυσσάτε. Όποιος έχει Εθνική Συνείδηση αμφισβητεί τις κοσμοπολίτικες παπαριές σας, απορρίπτει τις πολυπολιτισμικές μπούρδες σας και εξεγείρεται στις φιλειρηνικές μαλακίες σας. 

Κι επειδή δεν μπορείτε να τα βάλετε με τον γάιδαρο, μπάσταρδα εσείς μουλάρια, βαράτε το σαμάρι. Επειδή δεν μπορείτε να μας πείτε κατάμουτρα ότι δεν γουστάρετε το ελληνικό έθνος και τις επετείους του, δυσφορείτε για τις παρελάσεις. Επειδή χέζεστε να μας πείτε καθαρά ότι σιχαίνεστε τον ελληνικό στρατό, στραβομουτσουνιάζετε με τις ΟΥΚ. Επειδή κωλώνετε να μας φωνάξετε τα αδερφίστικα συνθήματά σας, κατακεραυνώνετε τα δικά μας. Βλαμμένοι εσείς εγκέφαλοι, θύματα πέφτετε της πώρωσής σας: δεν λέτε αυτό που πιστεύετε, γιατί θα πέσει φάπα. Παίρνετε κομιλφό στυλάκι και εκτοξεύετε φούσκες. Υποκρισία και προπαγάνδα. Αυτά για τα οποία μας κατηγορείτε. Κατά τα άλλα εμείς είμαστε δέσμιοι στερεοτύπων κι εσείς υπεράνω. 

Πανηγυράκια είναι οι μαζώξεις σας, φασιστικά κατάλοιπα οι εμμονές σας, στερεότυπα τα ψευτοειρηνιστικά σας κινήματα, σταγονίδια τα μυαλά σας και σπάταλες οι υπάρξεις σας. 

Και τους ένστολους έλληνες να μην τους πιάνετε στο βρωμόστομά σας παλιοχαμούρες. Είναι ταγμένοι να πάνε να πεθάνουν. Να σκοτωθούν. Και να σκοτώσουν. Γιατί αν δεν σκοτώσουν και δεν σκοτωθούν, θα σκοτωθούμε εμείς. Ή θα γίνουμε σκλάβοι. 

Όταν πας ν’ ανταμώσεις τον θάνατο πρέπει να γίνεις σαν κι αυτόν: ωμός. Όποιος έχει αποστολή να σκοτώσει ή να σκοτωθεί πρέπει να είναι αδίστακτος. Σκληρός. Αδυσώπητος. Συνεχώς και αδιαλείπτως. Χωρίς παζάρια και σκόντα. Πρέπει να είναι άγριο θηρίο. Αποφασισμένο και έτοιμο ανά πάσα στιγμή. Να μουγκρίζει, να βρυχάται και να δείχνει δόντια με κάθε ευκαιρία. Να ηλεκτρίζει, να προκαλεί, να διεγείρει. Να θυμίζει ότι θα γίνει απάνθρωπος αν και όταν χρειαστεί. Να φοβούνται οι απέναντι και να ενθαρρύνονται οι αποδώ. 

Τα σάπια μυαλά σας είναι φυσικό να μην σέβονται αυτούς που θα πεθάνουν, αφού δεν σέβονται όσους ήδη πέθαναν και μας αρνούνται να τους τιμήσουμε όπως τους αξίζει. Αλλά δεν θα σας περάσει. Θα τιμάμε για να μην ξεχνάμε.

Την Ιερά Εξέταση που έχετε συστήσει την έχουμε χεσμένη. 

 Υ.Γ ΟΥΚάδες υποκλίνομαι. 

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ κι όποιος ψηφίσει ας το μαυρίσει.

Αφού σας θυμίσω ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2009 το ΠΑΣΟΚ (του ΓΑΠ) έλαβε περίπου το 44% των εγκύρων ψήφων, δηλαδή το εμπιστεύτηκαν περίπου 3.000.000 (τρία εκατομμύρια) συμπολιτών μας, παίρνω στην τύχη μια πρόσφατη επίσημη δημοσκόπηση για τις ευρωεκλογές (εταιρεία Pulse, 7/5/2014): 

ΣΥΡΙΖΑ: 23% 

Ελιά/ΠΑΣΟΚ: 7,5% 

ΔΗΜΑΡ: 2,5% 

Το Ποτάμι: 7,5% 

Τι παρατηρούμε; Ότι αν η δημοσκόπηση επαληθευτεί, το σύνολο των ΠΑΣΟΚων ψηφοφόρων (άθροισμα όλων των παραπάνω δυνάμεων) υπερβαίνει το 40% (23+7.5+2,5+7,5). Αν σ’ αυτό συνυπολογιστούν όσοι σκοπεύουν να ψηφίσουν Αλαβάνο ή διαφωνήσαντες πρώην ΠΑΣΟΚους (Τζουμάκα, Κατσανέβα), αλλά και όσοι μετακινήθηκαν προς τα δεξιά (ακόμη και στη Χρυσή Αυγή), είναι βέβαιο ότι οι πρώην, νυν και αεί ΠΑΣΟΚοι είναι γύρω στο 45%. 

Είναι λογικό: 3.000.000 άνθρωποι δεν μπορεί να εξαϋλώθηκαν ξαφνικά, δεν μπορεί να απήχθησαν από εξωγήινους. Μερικές χιλιάδες απ’ αυτούς δεν ήταν ποτέ ΠΑΣΟΚ. Ασφαλώς πλανήθηκαν ή πάνω στην απελπισία (ανεργία) τους λάθεψαν. Ο κύριος όγκος όμως, οι έχοντες νοοτροπία ΠΑΣΟΚ, ζει και βασιλεύει. Και αν αντιτείνετε ότι η ελαφρά Αριστερά πνέει μένεα κατά του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο κύριος Σταύρος Θεοδωράκης και οι υποστηρικτές του το καταγγέλλουν, θα σας απαντήσω μόνο τούτο: Ο κύριος Θεοδωράκης ποτέ δεν έκρυψε ότι ήταν ΠΑΣΟΚ (ακόμη και σήμερα, σε κάθε του φράση υπονοεί «εγώ είμαι ΠΑΣΟΚ, αυτοί δεν είναι»), ενώ η μόνη ουσιαστική διαφορά της ελαφράς Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ ήταν ανέκαθεν ότι το τελευταίο δεν ήταν αρκετά γκέι, αρκετά εθνομηδενιστικό, αρκετά λαθρολάγνο. 

Συμπέρασμα: οι 3.000.000 ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, διασκορπισμένοι αλλά δυνατοί. Η νοοτροπία ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Υπό άλλες σημαίες αλλά δυνατή. Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι αν στη χώρα εισρεύσει και πάλι χρήμα (δανεικό) και επανέλθει η πλαστή ευδαιμονία, όλοι τούτοι θα σβήσουν από τη μνήμη τους τα δίσεκτα τρέχοντα χρόνια και θα ενωθούν και πάλι υπό το κοινό λάβαρο (του ΠΑΣΟΚ ή όπως στο διάβολο θα ονομάζεται). 

Ας δούμε τώρα τις προτροπές των εντίμων αριστερών, ανέντακτων ή/και περιθωριοποιημένων: 

Ο Θύμιος Παπανικολάου αναγνωρίζει την παθολογία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά παρά ταύτα συνιστά να υπερψηφιστεί. Την προτροπή του την στηρίζει στο ότι θεαματική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα ανατρέψει τις καθεστωτικές ισορροπίες και θα δώσει το έναυσμα για την ανέγερση λαϊκών κινημάτων. Ωστόσο, τον ελκυστικό θεωρητικά αυτόν συλλογισμό, τον έχω απορρίψει εδώ και ο Θύμιος έχει συμφωνήσει (αν αντιλαμβάνομαι καλώς, διότι τα κείμενά του είναι βαριά και δαπανώ ώρες για να τα κατανοήσω, με αμφίβολο αποτέλεσμα): Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μπαλαντέρ του καθεστώτος και ως τέτοιος χρησιμοποιείται απ’ αυτό τη δεδομένη στιγμή. Φρονεί ο Θύμιος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ερμαφρόδιτος και ανομοιογενής και ο αναπόφευκτος εμφύλιος μεταξύ των φατριών του θα απελευθερώσει-γεννήσει αυθόρμητες λαϊκές δυνάμεις. Φαίνεται να μην γνωρίζει τον βασικό κανόνα των «Οικογενειών» (μαφιόζων): όταν υπάρχει ψητό και ο καθένας περιορίζεται στον τομέα ευθύνης του όλα είναι μέλι-γάλα. Η εξουσία είναι από μόνη της εκλεκτό ψητό. Κοντολογής ανατροπή των ισορροπιών του συστήματος με τον Μίλερ, τον Σπέκχαρντ, τον Πέρεζ, τη Ρένα του Άκη και του Μαρινάκη και τον «σερ» Μαρκεζίνη δεν μπορεί να επιτευχθεί. Το πολύ-πολύ να αποχωρήσουν μερικές συνιστώσες. Το σύστημα θα ισορροπεί και πάλι, με την παλάντζα να γέρνει ελαφρώς αριστερά, αντί για ελαφρώς δεξιά. Νομίζω ότι σκοπός μας είναι να σπάσει η παλάντζα. 

Ο Γιώργος Καραμπελιάς προτείνει μαύρο στον ΣΥΡΙΖΑ επειδή πρόκειται για εκ θεμελίων εθνομηδενιστικό μόρφωμα και έχει την άποψη ότι πρέπει να υπερψηφιστούν οι πατριώτες των κομμάτων, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ για όποιον επιμένει να τον ψηφίσει. Για τους πατριώτες των κομμάτων σάς έχω επανειλημμένα κουράσει εδώ. Είναι αδιανόητο να ψηφίζεις Κρανιδιώτη και να βγαίνει Τζαβέλα, να ψηφίζεις Στάθη και να βγαίνει εκλεκτός του τουρκικού Προξενείου. Ο Καραμπελιάς λ.χ προτείνει, μεταξύ άλλων, τον κύριο Πισσία των Οικολόγων (δεν τον γνωρίζω, έχει φαίνεται προσωπική άποψη την οποία σέβομαι), φοβάμαι όμως ότι ψηφίζοντας τον άνθρωπο αυτόν ενδέχεται να εκλεγεί η κυρία Στάμου με την μαντήλα ή οποιοσδήποτε άλλος αναλόγων με αυτήν φρονημάτων. Είναι τρομερή παγίδα ο σταυρός στις εκλογές. Ο υγιής ή πατριώτης υποψήφιος χρησιμοποιείται ως κράχτης, προσελκύει ψηφοφόρους που ανεβάζουν τα ποσοστά του κόμματος (οποιουδήποτε κόμματος) άρα και τον αριθμό των εκλεγομένων και τελικώς εκλέγονται οι πριμοδοτούμενοι από το κόμμα διαπλεκόμενοι και ανθέλληνες. 

Προτείνει βέβαια ο Καραμπελιάς (μεταξύ άλλων, χωρίς ανάλυση) και το κόμμα ΑΣΚΕ (Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό). Εδώ θα συμφωνήσω (δείτε στον επίλογο). Τις θέσεις τού κόμματος αυτού θα τις βρείτε εδώ. 

Τέλος ο Τάκης Φωτόπουλος, ιθύνων νους της «Περιεκτικής Δημοκρατίας» όπως πάντα εύστοχος και ενημερωμένος, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου (όπου κίνδυνος οι ψευτοαριστεροί) και απ’ όσο γνωρίζω μέχρι τώρα δεν λαμβάνει θέση υπέρ οποιουδήποτε κόμματος. 

Και τώρα στο δια ταύτα. 

Θα απέχω διότι εμμένω στις θέσεις μου (δεν μου φταίνε μόνο τα κόμματα, μου φταίνε και οι ψηφοφόροι), τις οποίες μπορείτε να χαρακτηρίσετε υπερβολικές έως και ελιτίστικες. 

Αν πρόκειται να ψηφίσετε αριστερά, κεντροαριστερά, σοσιαλισμό κτλ, προτιμήστε όσους έθεσαν εαυτούς στο περιθώριο, συγκρουόμενοι ευθέως και μόνο για ιδεολογικούς λόγους με τον Αντρέα Παπανδρέου και μάλιστα την εποχή της παντοδυναμίας του, αρνούμενοι τον εκφυλισμό τους σε καθεστωτικούς αυλοκόλακες με το αζημίωτο.

Υ.Γ Περιττό να τονίσω ότι με το ΑΣΚΕ και τους ανθρώπους του δεν έχω καμία σχέση. 

Κάτω τα χέρια από τον Κασιδιάρη.

Η πίεση του Εθνικισμού στους εθνομηδενιστές είναι προς όφελός μας. 

Λοιπόν, μπορεί να μην μας αρέσει, αλλά αποτελεσματική πίεση στους εθνομηδενιστές ασκεί μόνο η Χρυσή Αυγή. 

Σχετικά πρόσφατα είχαμε: 

Τατσόπουλο εναντίον Πιτσιρίκου. 

Βαξεβάνη εναντίον Αλ Σάλεχ. 

Χατζηνικολάου, Αρβελέρ και Μπαμπινιώτη εναντίον Ρεπούση. 

Στ. Θεοδωράκη εναντίον Λαζόπουλου. 

Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Ακούνε έθνος και παθαίνουν αναφυλαξία. Και τώρα σκοτώνονται μεταξύ τους. Γιατί νομίζετε; 

Κι ακόμη: 

Ο Άρης της Μυκόνου δηλώνει: «δεν γίνεται να νιώθουμε μετανάστες στη γειτονιά μας». 

Ο Οικουμενιστής του Φαναρίου δηλώνει: «είμαστε αρχαιότεροι σε τούτα τα χώματα». 

Ο Αναναστασιάδης δηλώνει: «πελάτης και όχι συνέταιρος η Τουρκία». 

Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί μεταξύ τους και με τους παραπάνω; Το αυτό. Αλλεργία στο έθνος. 

Γιατί λοιπόν οι εθνομηδενιστές να αλληλοσπαράσσονται ή τουλάχιστον να μιζεριάζουν; Διότι νιώθουν πίεση. Αφόρητη πίεση. Από την αφυπνιζόμενη πατριωτική λαϊκή συνείδηση. 

Ποιος διεγείρει τα πατριωτικά αντανακλαστικά του λαού; Οι πατριώτες των «συνταγματικών» κομμάτων; Αστεία πράγματα. Οι πολιτικοποιημένοι αλλά ανένταχτοι πατριώτες; Αδυνατούν. Ο Εθνικισμός. Αυτός και μόνον. 

Ποιος εκπροσωπεί τον εθνικισμό, έστω και κακήν-κακώς, στη σύγχρονη Ελλάδα; Η Χρυσή Αυγή. 

Ακούστε φίλοι. Διαβάζω τους πάντες. Συνομιλώ με τους πάντες. 

Έχω την άποψη ότι, όπως ο αναρχισμός δυσφημείται από χουλιγκάνους και πρακτόρια, έτσι κι ο εθνικισμός δυσφημείται από τραμπούκους και αναλφάβητους. Είμαι αναγκασμένος να συμφωνήσω με τη δήλωση του κορυφαίου εν ζωή έλληνα εθνικιστή: η Χ.Α είναι για μένα «ουγκ». 

Ωστόσο, είναι ηλίου φαεινότερο ότι οι εθνομηδενιστές μόνο αυτήν λογαριάζουν ή/και φοβούνται. Το αν φοβούνται ότι θα διαλύσει την ψευδεπίγραφη δημοκρατία ή θα ενσωματωθεί σ’ αυτήν και θα τους πάρει τις ψήφους, μού είναι αδιάφορο. Οι σπασμωδικές κινήσεις εναντίον της μόνο φόβο μαρτυρούν. Άγνωστης προέλευσης, αλλά φόβο. 

Δεδομένου λοιπόν ότι ο αρχηγός είναι, επί του παρόντος, αφοπλισμένος (κάτι μου λέει ότι δεν είπε ακόμη την τελευταία λέξη) ποιος είναι «η σημαία»; 

Ο Κασιδιάρης! 

Είναι νέος (τυχεράκια!), ατρόμητος (προσόν των γενναίων και των ακαταλόγιστων), αποφασισμένος (έτσι δείχνει). 

Από τότε που σκαμπίλισε την κακιά πεθερά που επιτέθηκε πρώτη, τη Γαρουφαλιά που τη λένε Λιάνα, που όταν δεν καπνίζει βρίζει, που όταν δεν βρίζει απειλεί και όταν δεν απειλεί ειρωνεύεται, που έχει τη σωστή άποψη για όλα και δεν αφήνει άλλον να μιλήσει, που δεν ανέχεται διακοπές αλλά όλο διακόπτει, που δεν σηκώνει τσαμπουκάδες αλλά όλο τσαμπουκαλεύεται, που αποκαθιστά τον Στάλιν αλλά κάνει και τον σταυρό της, που συναγελάζεται με τις κυράτσες των προαστίων εις το όνομα του λαού και ... και ..., ο Κασιδιάρης κερδίζει συνεχώς πόντους. Πόντους. Όλη μέρα, κάθε μέρα. 

Θα είμαι ειλικρινής: 

Ο Κασιδιάρης μού δίνει στα νεύρα. Κάτι τα μούσκουλα, κάτι τα τατού, κάτι οι γκόμενες με IQ ραδικιού, κάτι τα στρατόκαυλα σπορ, κάτι η μόστρα μαγκιάς (υπαρκτής ή όχι αδιάφορο), κάτι οι συνεχείς ραδιοτηλεοπτικές εμφανίσεις, κάτι η ανυπαρξία πολιτικού λόγου (αν και σε πρακτικά θέματα είναι αποτελεσματικός) με έχουν πείσει ότι έχει τόση σχέση με τον εθνικισμό όσο ένας πιγκουίνος με την έρημο Σαχάρα. 

Έλα όμως που αυτόν φοβούνται οι Φαρισαίοι των ΜΜΕ! Έλα που συσπειρώνονται εναντίον του οι άθλιοι της Βουλής και της Θέμιδας! Έλα που τον κάνανε εικόνισμα οι πολιορκημένοι του Αγίου Παντελεήμονα! (Αυτό το τελευταίο είναι το σημαντικότερο όλων). 

Την ένστασή σας την ξέρω και τη συμμερίζομαι. Πιστεύετε ότι η Χ.Α είναι ένας καθεστωτικός μπαμπούλας, που για άγνωστους λόγους εστράφη εναντίον του εργοδότη του. Ένας μπράβος που σήκωσε κεφάλι και θέλει να γίνει αρχιμαφιόζος ή που παραμένει μπράβος πιστός και απλώς καμώνεται τον επαναστάτη για να χαλιναγωγήσει τον όχλο. Θεωρείτε ότι ο λαός είναι απαίδευτος και, με τον ένα ή άλλο τρόπο, έπεσε σε παγίδα. Συμφωνώ. 

Μη σας διαφεύγει όμως ο πλέον κρίσιμος παράγων: ο κίνδυνος. Ακόμη και οι σοφοί όταν κινδυνεύουν αντιδρούν περίεργα. Πόσο μάλλον οι απαίδευτοι. 

Ο λαός κινδυνεύει. Η πατρίδα κινδυνεύει. Ας αφήσουμε την πατερναλιστική στάση κατά μέρος. Αποτύχαμε οι θεωρητικοί να (εκ)παιδεύσουμε το λαό κι ας μην είναι όλο το φταίξιμο δικό μας. Είτε ο μαθητής είναι ανεπίδεκτος είτε ο δάσκαλος ανεπαρκής το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: κινδυνεύουν και οι δύο. 

Ας αφήσουμε λοιπόν τον Κασιδιάρη να κάνει αυτό που νομίζει, όπως νομίζει. Η πίεση στους εθνομηδενιστές, έστω και βραχυπρόθεσμα, είναι προς όφελός μας. 

Υ.Γ 1 Προσοχή-Προσοχή. Αν πάθει τίποτε ο Κασιδιάρης, ο επόμενος στη διαδοχή είναι ... 

...η Ουρανία. Η Ουρανία Μιχαλολιάκου. Και ούτε ψύλλος στον κόρφο μας. Μιλάω σοβαρά. 

 Υ.Γ 2 Συνέπτυξα τρεις αναρτήσεις σε μία και ... αναμένω να μου σούρουν διάφορα απ’ όλες τις μεριές. 

Εφ Γιου Σι Κέι ... Ι-Γιου Εντ Γιου-Ες-Έι.

Αυτοί που διαμέλισαν τη Γιουγκοσλαβία, κόπτονται για την ενότητα και ακεραιότητα της Ουκρανίας. 

Αυτοί που εκβίασαν για την αποπομπή των γιαλαντζί νεοναζί της Ελλάδας, επιχαίρουν για την αποτελεσματικότητα των αυθεντικών νεοναζί της Ουκρανίας. 

Αυτοί που κήρυξαν πολέμους στους ισλαμιστές τρομοκράτες, συνεργάζονται με την Αλ Κάιντα σε Λιβύη, Αίγυπτο και Συρία. 

Αυτοί που ξεκίνησαν σταυροφορία για την εισβολή στο Κουβέιτ, επιβραβεύουν την εισβολή στην Κύπρο. 

Αυτοί που χρωστούν τρισεκατομμύρια, εγκαλούν εκείνους (εμάς) που χρωστούν δισεκατομμύρια. 

Είναι σαφές ότι μας λένε μλκες. 

Είναι σαφές ότι δεν επιζητούν υπερήφανους, λογικούς, έντιμους συμμάχους, αλλά γλοιώδεις υποτακτικούς. 

Η απάντηση είναι όχι. 

Εφ Γιου Σι Κέι Ι-Γιου Εντ Γιου-Ες-Έι.

Κυνήγι μαγισσών (φασιστών). Υπάρχουν δικαστές; Υπάρχει κανείς Πολυζωΐδης;

«Ο Άρειος Πάγος διέβη το κατώφλι της γελοιότητας» επεσήμανε φιλοκυβερνητικός (!) ιστολόγος, με αφορμή την υπερβολική και πέραν πάσης λογικής, έκτακτη συνεδρίαση στο Ανώτατο Δικαστήριο, λόγω της ανάρτησης στο ιστολόγιο των εφέδρων. 

Το σύστημα διέβη το κατώφλι του πανικού θα έλεγα εγώ. 

Η κρίση πανικού «δια ασήμαντην αφορμήν» εμπεριέχει και στοιχεία γελοιότητας και υπερβολές και άστοχες ενέργειες. 

Αυτή η ενέργεια των Ανωτάτων Δικαστών είναι απλώς το αποκορύφωμα ενός σύγχρονου κυνηγίου. Πρόκειται για κυνήγι μαγισσών. Όπως τον Μεσαίωνα η Ιερά Εξέταση αναζητούσε μετά μανίας μάγισσες (συνήθως διαταραγμένες ψυχικά ή διανοητικώς καθυστερημένες) για να τις κάψει στην πυρά, έτσι και οι σύγχρονες εξουσίες (όλες· της τετάρτης συμπεριλαμβανομένης) αναζητούν φασίστες (αναλόγων διανοητικών προσόντων). Τον Μεσαίωνα, όταν τελείωσαν οι (ελάχιστες) μάγισσες και δεν υπήρχε τίποτε άλλο να καεί, η Ιερά Εξέταση συνέχιζε ακάθεκτη. Έπιανε αθώες υπάρξεις, τις βασάνιζε, αυτές «ομολογούσαν» και καίγονταν στην πυρά. Στον σύγχρονο μεσαίωνα τα ίδια. Καμιά αλλαγή, καμιά πρωτοτυπία. Τελείωσαν οι φασίστες και σειρά έχουν οι πατριώτες. 

Τα πειστήρια-τεκμήρια του «φασισμού»; Μια κουβέντα (ίσως άστοχη, άκαιρη, ή ανόητη), μια διαμαρτυρία, μια πρόταση, μια κραυγή αγωνίας. Αρκεί να έχει πατριωτική βάση ή, έστω, πατριωτική απόχρωση. 

Όλα αυτά χαρακτηρίζουν τον σύγχρονο φασίστα. Και φυσικά τα σύμβολα. Ποια είναι τα φασιστικά σύμβολα για τα οποία προβλέπεται καύση στην πυρά; 

Μα η εμφάνιση (κούρεμα, χρώμα και τύπος ένδυσης, στολή) και φυσικά η Ελληνική Σημαία και ο Σταυρός του Κυρίου. Αν μάλιστα βρούμε και κανένα αρχαιοελληνικό σύμβολο (μαιάνδρους κτλ) ή αγκυλωτό σταυρό, ακόμα καλύτερα. 

Και μια και ανέφερα αγκυλωτούς σταυρούς, ορίστε: 

Οι αγκυλωτοί σταυροί στο κιγκλίδωμα που βλέπετε, είναι εκεί, Πανεπιστημίου 12, σε κοινή θέα. Κοσμούν το πανέμορφο κτίσμα που είναι γνωστό ως «Ιλίου Μέλαθρον» και κτίσθηκε το 1880 (!), από τον γίγαντα Ερνστ Τσίλερ, για να στεγάσει τον επίσης γίγαντα Ερρίκο Σλίμαν (ναι αυτόν που ανέσκαψε Τροία και Μυκήνες). Πρόκειται για αλλοδαπούς Φιλέλληνες που δεν χρειάζονται άλλες συστάσεις. Η λατρεία τους για την κλασσική Ελλάδα και η αγάπη τους για κάθε τι ελληνικό ήταν απεριόριστες. 

Σύμφωνα λοιπόν με την νυν κρατούσα άποψη, ο συνδυασμός ελληνολατρείας-αρχαιολατρείας και αγκυλωτών σταυρών στην πρόσοψη, καθιστά τους Φιλέλληνες γίγαντες φασίστες, οπότε (πλειοδοτώ σε ανοησία) θα πρέπει να κατεδαφίσουμε το κτίριο (ως μνημείο του φασισμού) και να απαλείψουμε τα ονόματα των ευεργετών από πλατείες-οδούς, ιστορικά και αρχιτεκτονικά βιβλία κτλ κτλ. Να ξαναγράψουμε δηλαδή την ιστορία, προς χάριν (και τέρψιν) των σύγχρονων «αντιφασιστών». 

Και ακόμη: 

Όπως θα θυμάστε οι παλαιότεροι και πρέπει να πληροφορηθείτε οι νεότεροι, το κτίριο κατά τα έτη 1929-1934 στέγαζε το Συμβούλιο της Επικρατείας και κατά τα έτη 1934-1982 τον ... Άρειο Πάγο! 

Αυτό ασφαλώς σημαίνει (κατά την τρέχουσα αντίληψη) ότι τα Ανώτατα αυτά Δικαστήρια και οι κολοσσοί δικαστικοί που τα στελέχωναν, επί 50 και πλέον χρόνια λειτουργούσαν εντός φασιστικής σχεδίασης φασιστικών εγκαταστάσεων, χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθούν αν και τα φασιστικά σύμβολα ήταν προφανή, πράγμα που τους καθιστούσε οπωσδήποτε συνενόχους φασιστικού εγκλήματος. Και (συνεχίζω την πλειοδοσία ηλιθιότητας και προκατάληψης) επειδή ο Άρειος Πάγος μετεγκαταστάθηκε το 1982 για λόγους καθαρώς χωροταξικούς και τίποτε άλλο, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το φασιστικό αυτό Σώμα ουδέποτε μετανόησε για την πεντηκονταετή του δράση υπό τα φασιστικά σύμβολα, πράγμα που βαραίνει και τους σημερινούς Αρεοπαγίτες, καθιστώντας τους κι αυτούς φασίστες! 

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, η βλακεία είναι πολύ ισχυρότερη του φασισμού.

 

Θα πρέπει λοιπόν στην Δικαστική Εξουσία, σε ανώτατο επίπεδο, να υποβληθούν ορισμένα ερωτήματα: 

Πώς είναι δυνατόν μία και μόνη ανάρτηση ενθουσιώδους, απηυδυσμένου, επιπολαίου ή ανοήτου ανθρώπου (ανθρώπων) να συνιστά κίνδυνο για το πολίτευμα της Δημοκρατίας και να μην συμβαίνει το ίδιο για άνω των 50.000 (πενήντα χιλιάδων) γραπτών μηνυμάτων κινητής τηλεφωνίας του Δεκεμβρίου του 2008; (Για το κείμενο των εφέδρων προτείνω να απορριφθεί το ενδεχόμενο προβοκάτσιας, διότι αν το δεχθούμε, θα πρέπει να θεωρήσουμε το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας ως μέλος ή θύμα της προβοκάτσιας και δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο). 

Πώς είναι δυνατόν να απειλείται η Δημοκρατία από μεμονωμένες ενέργειες πολιτών ή, έστω, από εγκληματική οργάνωση χωρίς κανένα λαϊκό έρεισμα (που απλώς εξαργυρώνει την απέχθεια προς τα διεφθαρμένα κόμματα) και να μην απειλείται από τα ίδια τα κόμματα που καταλύουν το Σύνταγμα; 

Πώς είναι δυνατόν, εν τέλει, να επίκειται κατάλυση ενός πολιτεύματος που έχει ήδη καταργηθεί στην πράξη; Υπενθυμίζω ότι στη Δημοκρατία άρχει ο λαός. Στην Ελληνική Δημοκρατία πρέπει να άρχει ο ελληνικός λαός. Όταν ξενόδουλοι πολιτικοί εκχωρούν εθνική κυριαρχία, στερούν πραξικοπηματικά από το λαό μέγα μέρος της αρχής του, της εξουσίας του δηλαδή πάνω στη γη του, τον πλούτο του, τις παραδόσεις και τα πιστεύω του. Η Δημοκρατία στην Ελλάδα δεν κινδυνεύει, διότι δεν υφίσταται. 

Και το τελευταίο ερώτημα: 

Υπάρχει κανείς Πολυζωΐδης; 

Προς ακραίους.

Προς ακροδεξιούς, φασίζοντες, ακροαριστερούς, αντιεξουσιαστές κτλ. Προς όλα δηλαδή τα χουλιγκάνια που περιβάλλουν τα φονικά τους ένστικτα με μανδύα "ιδεολογίας":

Σιχαίνομαι τη βία κι εσάς επειδή ασκείτε βία. Το ότι οι εγκέφαλοί σας είναι καμένοι είναι φανερό. 

Θα σας δώσω μια ευκαιρία να αποδείξετε ότι κάνω λάθος. Ότι μπορείτε ακόμη να σκεφθείτε τα στοιχειώδη. 

Αναρωτηθείτε: 

«Τι σόι στόχοι είναι αυτοί που χτυπάμε;». 

Αφού είστε κατά του «συστήματος» και οι μεν και οι δε, κι αφού οι γάιδαροι του συστήματος είναι φανεροί, εσείς γιατί χτυπάτε τα σαμάρια; 

Όλο κανέναν φουκαρά λαθρομετανάστη, πεινασμένο και εξαθλιωμένο. Ποτέ τον βαλκάνιο κατσαπλιά με το Καλάσνικοφ, ποτέ τον Αφρικανό νταβαντζή με τη χαντζάρα. 

Όλο κανέναν μπατσάκο, οικογενειάρχη και κακοπληρωμένο. Ποτέ το λαμόγιο με τη Μερσέντες, ποτέ τον παπαγάλο με το Καγιέν. 

Όλο τις παράγκες και ποτέ τις βίλες. 

Όλο τα σαραβαλάκια και ποτέ τις κουρσάρες. 

Όλο τους αναλώσιμους και ποτέ τις ελίτ. 

Όλων σας φταίει ο καπιταλισμός, αλλά τους καπιταλισταράδες δεν τους πειράζετε. «Χώσιμο» σε πλούσιο ούτε γι αστείο δεν επιχειρείτε. Μόνο σε αδύνατους την πέφτετε, μόνους και απροστάτευτους. Πολλοί εσείς και οπλισμένοι, σε λιγότερους και αόπλους. Εύκολοι στόχοι και ακίνδυνοι. 

Την πέσατε ποτέ, είτε οι μεν είτε οι δε, στους εμπόρους ναρκωτικών; Στους λαθρέμπορους; Στους δουλέμπορους; Στους εμπόρους σάρκας; Στους εμπόρους όπλων; Οι «ιδεολογίες» σας αυτούς έπρεπε να τους στοχοποιούν πρώτους. 

Πώς; Δεν τους ξέρετε; 

Ελάτε τώρα ρε! Και οι πέτρες τους ξέρουν. Φοράνε λευκά κολάρα και πουλάνε μούρη στους μικροαστούς. Υπεράνω πάσης υποψίας είναι για τους ηλιθίους. Εσείς σαν «υποψιασμένοι» και άνθρωποι της πιάτσας πρέπει να τους γνωρίζετε καλά. 

Ακόμη όμως κι αν δεν τους ξέρετε αυτούς, τους άλλους δεν τους ξέρετε; Τους εκδότες, τους καναλάρχες, τους επιχειρηματίες νυκτερινών κέντρων, τους προέδρους των ΠΑΕ, τους μουράτους της τι-βι δεν τους ξέρετε; 

Γιατί δεν είχατε ποτέ, έτσι για αλλαγή, μια ειρηνική αντιπαράθεση με δαύτους; 

Την πέσατε ποτέ σε κανένα ξέκωλο; Αφού υποτίθεται ότι είστε προστάτες των «χρηστών ηθών» οι μεν και πολέμιοι της εμπορίας σεξ των καπιταλιστών οι δε. Πήγατε ποτέ με πανό έξω από το ξενυχτάδικο όπου η ποπ πουτάνα κουνάει τον απαυτό της και αυτό το λένε τέχνη; 

Πήγατε ποτέ να διαμαρτυρηθείτε έξω από κανένα γήπεδο; Αφού υποτίθεται ότι είστε υπέρ της ευγενούς άμιλλας οι μεν και κατά της κλοπής του ιδρώτα του λαού οι δε. Πήγατε να γιουχάρετε τους απατεώνες που ξεπλένουν το χρήμα που κλέψανε από τον λαό αγοράζοντας ντοπαρισμένα τσογλάνια που κλωτσάνε ένα πετσί και αυτό το λένε αθλητισμό; 

Το αντίθετο κάνετε. Βγαίνετε με τα ξέκωλα, ζητωκραυγάζετε τα τσογλάνια και έμμεσα ή άμεσα αβαντάρετε και τα αφεντικά τους. Βέβαια, δεν λέω, πάρα πολλοί μπράβοι των λαμόγιων είναι δικοί σας. Πάρα πολλοί φονιάδες είναι «εθνικιστές» ή «αντιεξουσιαστές». Τα βάζει κανείς με τ’ αδέρφια του; Δεν τα βάζει. 

Αλλά να, αν μπορείτε, αναρωτηθείτε: 

«Το σόι στόχοι είναι αυτοί;». 

Και μετά κάντε την κίνηση ματ. Ρωτήστε τ’ αφεντικά σας! 

«Το σόι στόχοι είναι αυτοί αφεντικό;». 

Τ’ αφεντικά σας είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία. Παίζουν συγκεκριμένους ρόλους. Στη διανομή των ρόλων, τους μεν τους βαφτίσανε «πατριώτες» τους δε «αντιεξουσιαστές». 

Και οι μεν και οι δε, θα σας απαντήσουν ότι «δεν ήρθε ακόμη η ώρα της μεγάλης αναμέτρησης» και επί του παρόντος «οι στόχοι είναι συμβολικοί». Σ’ αυτό το τελευταίο θα λένε αλήθεια. 

Οι στόχοι είναι συμβολικοί, επειδή τους επιλέγουν συστημικοί. Συμβολίζουν την προσπάθεια του συστήματος να επιβληθεί δια της ανωμαλίας. Να αποπροσανατολίσει. Να ασχολείται ο λαός με τους γοβιούς και τις σαλιάρες και να ξεφεύγουν οι καρχαρίες. 

Αποδείξτε ότι έχω άδικο και μπορείτε να σκεφτείτε. 

Ρωτήστε τους! 

Υ.Γ Μερικοί κερατούκληδες είναι και μαρτυριάρηδες (-«Έλα Ελένη!»), οπότε θα πρέπει να τους απογοητεύσω. Ομιλώ για ειρηνικό ακτιβισμό (τύπου Γκριν Πις) και τίποτε παραπάνω. Οι «στόχοι» αφορούν σε ειρηνικές πράξεις, όπως αρμόζει σε ανθρώπους.