Η δεισιδαιμονική αντίληψη της Ιστορίας…

Του Θύμιου Παπανικολάου

(Μια εξαιρετική ανάλυση. ΟΧΙ δεν πατάει κάποιος ένα κουμπί...)

Η οκνηρή σκέψη δεν είναι μόνο μια τυπική σκέψη του μαύρου-άσπρου. Είναι μια «τεμπέλικη» σκέψη που την κουράζουν αβάστακτα οι Αντιφάσεις, οι Περιπλοκές, οι Ποικιλίες και οι Πολυχρωμίες της Πραγματικότητας. Αυτή βλέπει μόνο τις πεδιάδες, τις ισιάδες και όχι τα βουνά, τους λόφους, τους χείμαρρους και τα χαντάκια, τις καμπύλες και τις στροφές… Η «τεμπελιά» της οκνηρής σκέψης είναι τέτοια που ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ, Απλουστεύει και Σχηματοποιεί την πραγματικότητα, την αφυδατώνει από τους Ιστορικούς χυμούς της, της αφαιρεί κάθε Κοινωνική Αντίφαση και Διαλεκτική Κίνηση, κάθε Πολιτική Δράση. 

Όταν αφαιρείς την ΚΙΝΗΣΗ από τα πράγματα τα απονεκρώνεις. Μοιραία, κατόπιν, κατρακυλάς σε δεισιδαιμονικές ερμηνείας των πραγμάτων… 

Μια τέτοια δεισιδαιμονία είναι το «οκνηρό αξίωμα» της «τεμπέλικης» και «ακίνητης» Σκέψης που βλέπει, ως ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΟ κινητήριο μοχλό της ιστορικής εξέλιξης, κάποιον «δάκτυλο», κάποιον «διάβολο»… 

Έτσι, η Ιστορία δεν κινείται σύμφωνα με τις οικονομικές και κοινωνικές νομοτέλειες κάθε εποχής, δεν κινείται μέσα από μια ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ πολυεδρικών και περίπλοκων αντιφάσεων και συγκρούσεων, αλλά από ένα δεισιδαιμονικό «σατανά», ο οποίος, κάπου στο υπερπέραν, κρατάει τα νήματα… 

Η Ιστορία, δηλαδή, είναι ένα κουκλοθέατρο και κάποιος «διάβολος», ΕΞΩ και ΥΠΕΡΑΝΩ της Κοινωνίας, ΕΞΩ και ΥΠΕΡΑΝΩ των κοινωνικών και πολιτικών αντιφάσεων, κινεί τα νήματα… 

Μια τέτοια αντίληψη δεν είναι απλώς η αστυνομική αντίληψη της Ιστορίας, αλλά άκρως δεισιδαιμονική… 

Η συνέχεια ΕΔΩ. 

Zugzwang (Τσούκτσβανγκ).

Πολλούς απασχολεί η ορθότητα των «αστυνομικών» μέτρων που παίρνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη για την πανδημία. Λουκέτα, ακυρώσεις, απαγορεύσεις, έλεγχοι κλπ κλπ. Γίνονται, λέει, δημοσκοπήσεις και η πλειοψηφία όσων συμμετέχουν τα κρίνουν ως «σωστά». Λίγοι από τους υπόλοιπους τα χαρακτηρίζουν «λανθασμένα». 

Πρόκειται για αποπροσανατολισμό. 

Για να κρίνουμε τις κινήσεις Μητσοτάκη, ας δανειστούμε λίγη σοφία από το σκάκι.

Στη θέση αυτή (αριστερή εικόνα) είναι η σειρά τού (ισχυρότερου εδώ) λευκού να παίξει. Ο μαύρος είναι στριμωγμένος και υποχρεούται να αμυνθεί (Φιλιντόρ 1777). 

Η κίνηση που σκοτώνει είναι η μετακίνηση του λευκού βασιλιά στο τετράγωνο γ3 (δεξιά εικόνα). Ο μαύρος είναι τώρα χαμένος. Οποιαδήποτε νόμιμη κίνηση οδηγεί σε απώλεια της παρτίδας. Ο μαύρος βρίσκεται σε κατάσταση Zugzwang. 

Η λέξη αυτή είναι γερμανική (!) αν και η ιδέα που εμπεριέχει υπάρχει στο σκάκι αιώνες πριν εφεύρουν τον όρο οι Γερμανοί. Σημαίνει την υποχρεωτική και συνάμα καταστροφική κίνηση. Ο παίχτης πρέπει να κινηθεί, αλλά όλες οι σύμφωνες με τους κανόνες κινήσεις σημαίνουν ήττα. 

Σ’ αυτή τη θέση βρίσκεται ο Μητσοτάκης και οι λοιποί ηγέτες των δυτικών καπιταλιστικών χωρών. Είναι υποχρεωμένοι να κάνουν κίνηση (είναι η σειρά τους), αλλά όλες οι διαθέσιμες νόμιμες κινήσεις οδηγούν σε καταστροφή. 

Δεδομένου ότι ο ιός δεν είναι κατασκευασμένος σε εργαστήριο (επιτρέψτε μου να σας διαβεβαιώσω) καμιά θεωρία συνωμοσίας δεν χωρεί. Ο καπιταλισμός ζορίζεται στ’ αλήθεια. Ουδέποτε θα ρίσκαρε να ρίξει την παγκόσμια οικονομία σε ύφεση, μόνο και μόνο για να βάλει χέρι στα ανθρώπινα δικαιώματα. Ουδέποτε θα δοκίμαζε να μαντρώσει με τη βία τούς ήδη μαντρωμένους με την εικονική πραγματικότητα. Ουδέποτε θα εμπόδιζε τις μετακινήσεις συμπαρασύροντας το εμπόριο. Ουδέποτε θα ακύρωνε τα πανηγυράκια του, τα τόσο αποχαυνωτικά και ταυτόχρονα κερδοφόρα (Γιουροβίζιον, Γιούρο, ΝΒΑ, Ολυμπιακούς κ.ά). Ουδέποτε θα άφηνε ανέργους τους κράχτες των μονοπωλίων του (αθλητές, αστέρες του θεάματος, ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα). Ουδέποτε θα έκλεινε στάδια, γήπεδα, mall και αλυσίδες εστιατορίων. Ουδέποτε θα δημιουργούσε και μάλιστα από τη μια στιγμή στην άλλη, στρατιές αναξιοπαθούντων και περιθωριακών, εν δυνάμει επαναστατών. Ουδέποτε θα έθετε υπό αμφισβήτηση τις χήνες του με τα χρυσά αυγά: τις Κεντρικές του Τράπεζες. 

Βεβαίως τα μέτρα περιορισμού των ελευθεριών και η κρατική τρομοκρατία είναι υπαρκτά. Υπήρχαν, σίγουρα, ως σενάρια σε απόρρητα σχέδια διαχείρισης κρίσεων. Εφαρμόζονται όμως τόσο αλλοπρόσαλλα, τόσο σπασμωδικά και τόσο χοντροκομμένα, που υποδεικνύουν ένα και μόνο ενδεχόμενο: Ο καπιταλισμός έχει βρεθεί σε θέση Zugzwang. Είναι υποχρεωμένος να κινηθεί καταστροφικά. 

Ασφαλώς δεν θα πρέπει να είμαστε αιθεροβάμονες. Δεν πρόκειται για το τέλος του καπιταλισμού, αλλά για την αρχή του τέλους. Η παρτίδα έχει ακόμη πολύ δρόμο και σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχείς αν κερδηθεί με κόστος την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. 

Πρέπει πάντως να δράσουμε (δέχομαι προτάσεις), όσο έχουμε καιρό. Μπροστά στην αναπόφευκτη ήττα το σύστημα μπορεί να ξεφύγει βίαια: να μη συνεχίσει το παιχνίδι, να αναποδογυρίσει τη σκακιέρα… 

Υ.Γ Αν συναντήσετε περιχαρή ΝεοΔημοκράτη που πανηγυρίζει για τον ηγέτη αρχηγό του και τον «δυναμισμό» του τελευταίου, πείτε του απλώς «Zugzwang». Αν δεν γνωρίζει γερμανικά, ας ρωτήσει τον κύριο Μητσοτάκη, για να μη σας πω να ρωτήσει απ’ ευθείας την κυρία Μέρκελ. 

Alert! Ψευτοπατριώτες είδαν φως και μπήκαν!

ΣΥΡΙΖΑ (11/03/2020): 

«Να γνωρίζει η τουρκική ηγεσία ότι οι Έλληνες είναι ενωμένοι απέναντι σε οποιαδήποτε παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας».

 

Μνημόνιο κατανόησης με την Τουρκιά ΤΩΡΑ!

Έχει ένα προβληματάκι ο γείτονας. Κατανόησης. 

Δηλαδή τι προβληματάκι; Προβληματάρα! Δεν καταλαβαίνει τίποτα! 

Δεν καταλαβαίνει από αυστηρά μηνύματα, αποφάσεις-ραπίσματα, σκληρές-δηλώσεις, καταγγελίες, καταδίκες κλπ κλπ. 

Ο γείτονας έχει ένα πράγμα στο μυαλό του: να καταπιεί τους πάντες και τα πάντα. Παντουρκισμός είναι η επιδίωξή του. Ιμπεριαλισμός κάθε πτυχή της δράσης του. 

Εντάξει, κόλλημα είναι κι αυτό, όπως όλα τ' άλλα. Εμμονή. Αρρώστια. Κατανοητόν. Κανείς δεν είναι τέλειος. 

Μόνο που ... το κόλλημα του καθενός δεν θα το πληρώσουμε εμείς. Τον μισανθρωπισμό, τον φανατισμό και τη μισαλλοδοξία δεν τα ανεχόμαστε. Τον φασισμό τον πολεμάμε. Είναι ανάγκη, και για το δικό του καλό, να κατανοήσει. Εφόσον αδυνατεί να κατανοήσει αλλιώς, ας του προσφέρουμε ένα διαφορετικό μνημόνιο κατανόησης, έξω από τα συνηθισμένα της διπλωματίας, για το καλό όλων μας. 

Κλωτσιές στα πισινά.

Ο φασιστικός κwλος, που φορά μεταξωτά ευρωπαϊκά βρακιά και στρογγυλοκάθεται σε χρυσό Νατοϊκό θρόνο, πρέπει να πονέσει.

Κλωτσιές στα πισινά.

ΜΚΟ: η ΑΠΑΤΗ της «κάθαρσης».

Του Θύμιου Παπανικολάου

Σήμερα, σχεδόν, οι πάντες γνωρίζουν ότι οι «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», οι δήθεν «Μη Κερδοσκοπικές», είναι και άκρως Κυβερνητικές και αχαλίνωτα Κερδοσκοπικές… Επίσης, γνωστό είναι ότι αυτές οι οργανώσεις χρηματοδοτούνται αδρά και σκανδαλωδώς από το κεφάλαιο, ιδιαίτερα το διεθνές χρηματιστηριακό κεφάλαιο και από τις πλανητικές δομές του: ΕΕ, ΗΠΑ, και λοιπά δίκτυα της πλανητικής εξουσίας… 

Πλέον, όλοι ξέρουν ότι ΜΚΟ σημαίνει: «Μπίζνες Καλά Οργανωμένες»! 

Αυτό, όμως, που αποκρύπτεται, επιμελώς, είναι ότι οι ΜΚΟ αποτελούν τις «Ομάδες Κρούσης» του ΥΠΕΡ-Εθνικού κεφαλαίου και των δομών εξουσίας του: Τις «Ομάδες Κρούσης» της Νέας Τάξης, δηλαδή του σύγχρονου φασισμού (4ο Ράιχ). 

Αυτή η απόκρυψη, δηλαδή ότι οι ΜΚΟ αποτελούν τις ΣΥΝΕΙΔΗΤΕΣ «Ομάδες Κρούσης» του 4ου Ράιχ, δεν είναι δίχως δόλο και σκοπιμότητα.

Η συνέχεια ΕΔΩ. 

Refugees Welcome! United We Stand...

... in Ellis Island.

Welcome to Greece. The Land of Lost Souls.

Τι δουλειά έχει η Χάγη στα δικά μας τα πελάγη...

Η Χάγη δεν είναι δικαστήριο απόδοσης Δικαιοσύνης. 

Είναι δικαστήριο επίλυσης διαφορών. 

Είναι τμήμα τού «Διεθνούς Δικαίου», υπό το οποίο η Κύπρος και η Σερβία απώλεσαν τμήμα της ιερής γης τους. 

Η Χάγη είναι κάτι σαν τον Βασιλιά Σολομώντα. 

Κόβει το παιδί στα δύο και το μοιράζει εξίσου στη φυσική μάνα και στην ψεύτικη που το διεκδικεί. 

Στη Χάγη η φυσική μάνα χάνει. 

Στη Χάγη ο φυσικός κάτοχος χάνει. 

  

Η Χάγη είναι φύλλο συκής για γυμνούς ραγιάδες. 

Η Χάγη είναι φερετζές για χανουμάκια. 

Η Χάγη είναι συχωροχάρτι για γιουσουφάκια. 

Στείλτε στο διάολο τη Χάγη και όσους την προμοτάρουν. 

«Όποιος έχει ανθρώπινα δικαιώματα να κάνει ένα βήμα μπροστά! Πού πας ρε Ασσάνζ; Πού πας ρε Βίννικ;».

Ρε σεις τι το περάσατε εδώ πέρα; 

Εδώ είναι Νέα Τάξη πραγμάτων. Εδώ κυβερνά ο Μπιγκ Μπράδερ. Εδώ υπάρχει δημοκτατορία τής διαφορετικότητας. Της ανεκτικότητας. Του πολυπολιτισμού. Του αντιρατσισμού, αντιφασισμού, αντιμιλιταρισμού. 

Εδώ μόνο τα αιδοιοπρωκτικά δικαιώματα προηγούνται. 

Είστε κύριοι γκέι; Είστε άθεοι, παιδεραστές ή βιγκανιστές; Όχι αν είστε, να μας το δηλώσετε να σας δούμε με συμπάθεια. Να ρίξουμε νερό στο κρασί μας, να φανούμε προχώ και υπεράνω. Να κάνουμε καμιά διαμαρτυρία έτσι για να μην ερημώνει ο τόπος. 

Οικολογικές ανησυχίες δεν έχετε; Η κλιματική αλλαγή δεν σας απασχολεί; Η υπερθέρμανση του πλανήτη; Οι εναλλακτικές πηγές ενέργειας; Η πράσινη επανάσταση; Ψάξτε ρε να βρείτε κάτι, κάντε κάποια κουλή δήλωση, βοηθήστε λίγο. 

Τη διεθνή πολιτική σκηνή δεν την παρακολουθείτε; Μια καταγγελία κατά του Άσσαντ, του Μοράλες, του Μαδούρο … κάτι τέλος πάντων; Μια καταδίκη τού Ιράν, της Υεμένης, της Βόρειας Κορέας ίσως; 

Έτσι γίνονται αυτά τα πράγματα ρε παιδιά! Δεν μπορείτε να τα βάζετε με το καθεστώς και να περιμένετε συμπαράσταση χωρίς να έχετε το παραμικρό ελαφρυντικό. Τι να σας κάνουμε κι εμείς οι αριστεροί, οι αναρχικοί, οι αντιεξουσιαστές, οι αντιϊμπεριαλιστές, οι αντιφασίστες, οι αντικαπιταλιστές, οι δικαιωματιστές; Πώς να σας υποστηρίξουμε, αφού δεν υποστηρίζετε εσείς οι ίδιοι τους εαυτούς σας; 

Ρουβίκωνας: ένας κοινός μπάτσος.

Το σούπερ σάιτ τού Μαρινάκη (in.gr), μόνο που δεν πανηγυρίζει σήμερα Τετάρτη 22 Γενάρη 2020. Η είδηση, προσεκτικά διατυπωμένη ώστε να μην κινεί υποψίες, αναφέρει τα εξής: 

«Παρέμβαση σε ιατρείο γυναικολόγου του Κέντρου Υγείας Πατησίων, η οποία φέρεται να αρνήθηκε να κάνει άμβλωση σε ασθενή, πραγματοποίησε ο φεμινιστικός τομέας του Ρουβίκωνα.» 

«Αντικειμενική» η εισαγωγή, το δίχως άλλο. 

Αμέσως μετά όμως, πριν περάσει στο τι έκανε (ή τι δεν έκανε) ο Ρουβίκωνας, ο άγνωστος συντάκτης τού Μαρινάκη (το άρθρο φέρει τη «γενική» υπογραφή τού in.gr και όχι το όνομα δημοσιογράφου), επικαλούμενος άλλο άρθρο τού in.gr, αναμασά τα περί «καταγγελίας» γυναίκας, «σάλου», «θρησκευτικής κατήχησης», «εκφοβισμού» κτλ. Όλα αναπόδεικτα, όλα αυθαίρετα, όλα δεδομένα. 

Ο λόγος προφανής: 

Ο αρθρογράφος του Μαρινάκη ΑΒΑΝΤΑΡΕΙ την ενέργεια του Ρουβίκωνα. Αφού «τελεσιδικεί» για τους κακούς σκοταδιστές που αρνήθηκαν την έκτρωση, προϊδεάζοντας (ορθότερα: υποβάλλοντας) τον αναγνώστη, μετά περνά στο ψητό: 

«Η καταγγελία αυτή προκάλεσε την αντίδραση του φεμινιστικού τομέα του Ρουβίκωνα…» και μπλα, μπλα, μπλα ... αναπαράγει την ανακοίνωση. 

Διαβάστε και θαυμάστε. 

Εδώ λοιπόν έχουμε να κάνουμε με μπάτσους. 

 

Προβλέψιμους μέχρι αηδίας, με «παρεμβάσεις» βούτυρο στο ψωμί του συστήματος, εκεί που πρέπει, την ώρα που πρέπει.

Οι μπατσίνες τού Ρουβίκωνα, εκτός από το ότι δρουν ανενόχλητες (ο ένας μπάτσος νίβει τον άλλον και οι δυό το καθεστώς), μεταφέρουν αυτολεξεί την προπαγάνδα της Νέας Τάξης, τις ανοησίες δηλαδή περί «αυτοδιάθεσης», δεχόμενες μάλιστα «τελική πάσα» (ασίστ) από προπαγανδιστικά έντυπα μεγιστάνων που κατά τα άλλα είναι «συντηρητικοί» και «θεοσεβούμενοι» (πού τον χάνεις, πού τον βρίσκεις τον Μαρινάκη, σε τελετές αγκαλιά με τον Σεραφείμ του Πειραιώς). 

Καθόλου πρωτότυπο πάντως. 

Τα λαϊκά και εργατικά κινήματα έχουν αντικατασταθεί από καιρό. Τη θέση τους πήραν οι αοριστίες περί «διαφορετικότητας», «αυτοδιάθεσης» και «χειραφέτησης». Όλες οι «προοδευτικιές» και «δικαιωματικιές» κομπλεξάρες χρησιμοποιούν τα όπλα που τους παρέχει δωρεάν ο καπιταλισμός από το δικό του οπλοστάσιο. Εξορισμού αναποτελεσματικά εναντίον του και δραστικά μόνο έναντι των πραγματικών λαϊκών αναγκών. 

Όλοι οι μπάτσοι τα ίδια όπλα. 

Ακούστε ραγιάδες…

Η ντροπή σου, χιλιόχρονε ραγιά 

κι από τα σίδερά σου πιο βαριά! 

Κώστας Βάρναλης 

Κάποιος είπε ότι η κρίση είναι πρωτίστως ηθική. Οικονομική, πολιτική, ανθρωπιστική … είναι δευτερευόντως. Βουνό το δίκιο του, ας το πάμε και πιο πέρα. 

Είναι θέμα αξιοπρέπειας. Υπερηφάνειας. 

Αυτό λείπει, από εκεί ξεκινάνε όλα. 

Ραγιάδες. 

Ραγιάδες οι ταγοί. Μες στη Βουλή, στα Ανώτατα Δικαστήρια, στην Αρχιεπισκοπή, στην Ακαδημία, στα Πανεπιστήμια, στα εκδοτικά συγκροτήματα, στα τζάκια … η σπορά των κοτζαμπάσηδων, των δωσίλογων και των χουντικών. 

Ραγιάδες οι πολίτες. Τα μιστά, τις συντάξεις, τα επιδόματα (όλα δανεικά), τα μπάνια του λαού, την τσόντα και τα τουρκικά σήριαλ. 

Δουλοπρέπεια και υποτέλεια. 

Από εκεί ξεκινάνε όλα. 

Επιτέλους ραγιάδες, σταθείτε κάποτε στο ύψος των περιστάσεων. Τσοπαναραίοι και πρόβατα, αρχηγοί και ψηφοφόροι, ελίτ και ζήτουλες κάντε κάτι αξιοπρεπές, έστω για μία και μοναδική φορά. 

Δώστε τα κλειδιά της Ελλάδας στον Ερντογάν. Απευθείας και γρήγορα. 

 

Μην το κουράζετε με διαπραγματεύσεις, συνομιλίες, συνθήκες, διεθνή δίκαια, συντεταγμένες, Λωζάνες, ΟΗέδες, Χάγες. Μην μας ζαλίζετε με θερμά επεισόδια, απειλές πολέμου, συμμαχίες και αποτρεπτικές δυνάμεις. Θα ‘ναι ντόμπρο να επιστρέψετε τη χώρα στον Σουλτάνο. 

Δώστε τα κλειδιά στον Ερντογάν. 

Σ’ αυτό το αιμοσταγές, μεγαλομανές θηρίο. Σ’ αυτόν τον διεφθαρμένο παράφρονα και μισάνθρωπο. 

Δεν είναι, ο Ταγίπ, τίποτε άλλο από το alter ego των οικονομικών φονιάδων τής Δύσης. Δεν είναι τίποτε παραπάνω από το αντεστραμμένο είδωλο ενός ιέρακα της Ουάσινγκτον ή των Βρυξελλών, στον παραμορφωτικό καθρέφτη τού ιμπεριαλισμού. Δεν είναι τίποτε λιγότερο από τον κύριο Τζέκιλ ενός φίλου, εταίρου και συμμάχου δόκτορος Χάιντ. 

Εμπρός λοιπόν ραγιάδες, αξιοπρέπεια! 

Πετάξτε τα φύλλα συκής και ξεγυμνώστε τη φύση σας.