Λοιπόν συμπολίτη μας, αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. Είσαι εν δυνάμει φονιάς.

Αγαπητέ συμπολίτη. 

Δεν ξέρω ποιος είσαι, ούτε και με νοιάζει. Μπορεί να ΄σαι καλός. Έντιμος, εργατικός κτλ. 

Αδιάφορο. 

Μήνες τώρα παρκάρεις το Ι.Χ σου πάνω στο πεζοδρόμιο. Μέσα στο ιδιόκτητο πάρκινγκ σου έχεις κάτι σκεπασμένο με μουσαμά. Κολλητά η καγκελόπορτα, κι απέξω το όχημα της φωτογραφίας. Πιάνει όλο το πεζοδρόμιο. 

Αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Μετέτρεψες δημόσιο χώρο σε ιδιωτικό. Δικό σου. Τσιφλίκι σου. Αδιαφορείς για τους άλλους. Τους γράφεις εκεί που δεν πιάνει μελάνη. Κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. 

Αυτό είναι αντικοινωνική συμπεριφορά. 

Βεβαίως, βρήκες και τα κάνεις. Το γ@μημένο ελληνικό κράτος και η γ@μημένη τοπική αυτοδιοίκηση σού το επιτρέπουν. Εγώ περνάω αραιά και που από κει αλλά πάντα η ίδια εικόνα. Το αμάξι σου στην ίδια θέση. Η αστυνομία και η δημοτική αστυνομία δεν μπορεί να μην πέρασαν ποτέ. Πέρασαν. Σίγουρα πέρασαν. Απλώς και αυτοί γράφουν τον πολίτη εκεί που δεν πιάνει μελάνη. 

Εξίσου βεβαίως, δεν είσαι ο μόνος. Οι γράφοντες τους συνανθρώπους τους εκεί που δεν πιάνει μελάνη είναι πλέον αμέτρητοι. Αφού μπορούν, τα κάνουν. Αφού καμία συνέπεια δεν θα έχουν, τα κάνουν. 

Αυτά όμως, η αδιαφορία δηλαδή των «αρχών» και η ασυδοσία των νεοελλήνων δεν αποτελούν ελαφρυντικά. 

Είσαι εν δυνάμει φονιάς. 

Το ότι δεν σκότωσες ακόμη κανέναν είναι αποτέλεσμα τύχης. Ρίξε μια ματιά στη δεύτερη φωτογραφία. 

«Γκρίχενλαντ Ούμπερ Άλες» Αλέξη!

Άτιμο πράγμα το Facebook. Πολύ άτιμο. 

Ξέρετε τώρα. Αιτήματα φιλίας, η μηχανή βγάζει πιθανούς φίλους, μήπως ξέρετε αυτόν, μήπως τον άλλον κτλ. 

Βρίσκω λοιπόν έναν παλαιό συμφοιτητή μου. Μέγα και τρανό τώρα (όχι άδικα). Αιτούμαι διαδικτυακή φιλία και ... 

«Πήγα να ξανασάνω κι ήβρα μαλλί να ξάνω» που λέει και ο λαός. 

Πριν καν αποδεχθεί το αίτημα ο περί ου (η αποδοχή εκκρεμεί κάτι μέρες τώρα), το Facebook θεωρεί σκόπιμο να μου μοστράρει όλα τα post που κάνει «like». Και τρώω πρωινιάτικα ένα πάτημα στον κάλο, όλο δικό μου. 

Εμφανίζεται αναρτημένο post άλλου συμφοιτητή (ήταν ένα έτος μικρότερο), επίσης μεγαλοσχήμονος, στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ θεωρεί την κίνηση του Τσίπρα να επισκεφθεί τους αρχιφασίστες της Ουκρανίας, ως την μόνη ευφυή τοιούτη που έχει κάνει το, κατά τα άλλα, ζαβό (έτσι τον χαρακτηρίζει ο καλός συνάδελφος). 

Ο «Γκρίχενλαντ Ούμπερ Άλες» Αλέξης

Και ποια είναι η δικαιολογία κατά τον φίλο τού φίλου; 

Μα η «υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων» η οποία μπορεί «να επιβάλει» ακόμα και την συνεργασία με ακροδεξιούς. 

Καταλάβατε τώρα. 

Και θα καταλάβετε περισσότερα αν σας πω τις ιδιότητες των συμφοιτητών μου αυτών κατά τη διάρκεια των σπουδών μας: συνδικαλιστές. Ο φίλος τής ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και ο φίλος τού φίλου τής ΠΑΣΠ. Τότε «μάλωναν», αλλά τώρα τα βρήκαν. 

Τι βρήκαν; Μα ότι το εθνικό μας συμφέρον ενδεχομένως, ίσως, πιθανόν κτλ να περνάει από τις γραμμές του φασισμού! 

Λογικότατο! Δεν πειράζει που χάσαμε κανα εκατομμύριο Ελλήνων στα μέτωπα της Αλβανίας και στην πείνα της Κατοχής. Περασμένα-ξεχασμένα. 

Φυσιολογικότατο! Τα μούλικα των Ναζήδων στην Ανατολική Ευρώπη, αφού γαλουχήθηκαν επί Στάλιν και κατέληξαν στο ΝΑΤΟ, είναι σύμμαχοι και εν δυνάμει σωτήρες μας. 

Ευκολότατο! Οι σπόροι των συνεργατών του Αδόλφου που γουστάρουν Τσαμουριές, Μακεδονίες κτλ είναι φίλοι μας, όπως ήταν (και είναι) οι Γερμανοί. 

Απλούστατο! Οι νεοφασίστες τής ομάδας Βίζενγκραντ που μας θεωρούν νήσο Έλλις είναι εταίροι μας! 

Ευτυχώς που στο Facebook δεν υπάρχει κουμπί για φάσκελο. Θα έχανα τους φίλους, ακόμη δεν τους (ξανα)βρήκα… 

Κάτω τα χέρια απ' τον Καρανίκα.

Είναι θέμα της φιλοσοφίας.

Είναι αντικείμενο της λογοτεχνίας.

Είναι ζήτημα της τέχνης.

 

Έλληνας ούτε γεννιέσαι, ούτε γίνεσαι. Έλληνας πεθαίνεις!

«Έλληνας». Είναι τίτλος. Είναι παράσημο. Είναι προνόμιο. 

Όποιος το(ν) λαμβάνει, τίθεται δίπλα στον Λεωνίδα και στον Παπαφλέσσα.

Έλληνας δεν μπορεί να λογίζεται ο τρυφερόκωλος αριστοκράτης που παίρνει άδεια από το κέντρο νεοσυλλέκτων πριν την ορκωμοσία. 

Έλληνας δεν μπορεί να θεωρείται ο φασιστάκος που σχηματίζει τον αητό της Αλβανίας ντυμένος στα χρώματα του ελληνικού στρατού. 

Ας αφήσουν οι διακοσμητικοί καρεκλοκένταυροι τις πομφόλυγες περί «μετεχόντων της ελληνικής παιδείας». 

Ας αφήσουν οι εθνομηδενιστές τα φληναφήματα περί «ενσωμάτωσης». 

«Έλληνας» σημαίνει θάνατος. 

Έλληνας είναι όποιος πεθαίνει για την Ελλάδα. 

Κι επειδή λίγοι πια έχουν τέτοια τύχη, ας λέγεται Έλληνας κι όποιος ΘΑ πέθαινε για την Ελλάδα. Όποιος ακούει τον εθνικό ύμνο και συγκινείται. Όποιος ατενίζει τη γαλανόλευκη και αγαλλιάζει. 

Ο μπαγάσας με το τρελόχαρτο δεν είναι Έλληνας όπου και αν γεννήθηκε, από όποιους και αν γεννήθηκε. Ο απατεώνας που απέκτησε γραφειοκρατική ιθαγένεια γιατί κάπου έπρεπε να τρυπώσει δεν είναι Έλληνας. 

«Έλληνας» σημαίνει θάνατος. 

Ας κρατήσουν τις φανφάρες οι απόγονοι των Ναζί, από όποια πλευρά των συνόρων κι αν γεννήθηκαν. 

Ας κρατήσουν τις απειλές οι φασίστες, ελληνόφωνοι και βαρβαρόφωνοι. 

Ο Έλληνας δεν ζει ΣΤΗΝ Ελλάδα. Ζει ΓΙΑ την Ελλάδα. 

Και, πάνω απ΄όλα, ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. 

Αητό εσείς; Αητό κι εμείς!

Αητό εσείς; 

 

Αητό κι εμείς!

Κι εμείς υπουργέ μου. Κι εμείς θα χτυπηθούμε με τους ρατσιστές.

Ο κύριος υπουργός. Της Παιδείας. Ο κύριος Γαβρόγλου. 

Εδήλωσε ευθαρσώς ότι θα χτυπηθούνε. Οι αριστεροί (και καλά) ταγοί και οι αντιρατσιστές (και καλά) αλληλέγγυοι. Με όσους διακρίνουν παιδιά με βάση το χρώμα. 

Πολύ ωραία υπουργέ μου. Κι εμείς μαζί σου (σας). 

Θα συνταχθούμε μαζί σας. 

Θα χτυπηθούμε κι εμείς. Με τους φασίστες. Με τους ρατσιστές. Με ΟΛΟΥΣ τους φασίστες. Με ΟΛΟΥΣ τους ρατσιστές. 

Θα χτυπηθούμε, ας πούμε, με τους αλήτες που κόβουν τις δαπάνες ειδικής αγωγής από τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. 

Θα χτυπηθούμε, ας πούμε, με τους κ@ριόληδες που θεωρούν τα παιδιά τεκμήρια προς φορολόγηση. 

Θα χτυπηθούμε, ας πούμε, με τους ξεκωλι@ρηδες που κόβουν το ρεύμα σε πολυτέκνους. 

Θα χτυπηθούμε υπουργέ. 

Με όσους σκοτώνουν τα ελληνόπουλα. 

Και αλίμονό τους. 

Καμιά απορία; 

Αριστείδης (ο Δίκαιος;). 
Πατέρας δύο τέκνων με ειδικές ανάγκες. Αρκούντως σαλταρισμένος για να χτυπηθώ με οποιονδήποτε. Κατανοητόν;

Μερικά ερωτήματα προς τις υπηρεσίες ασφαλείας της Ρωσίας.

Φίλτατοί μου, 

κατ’ αρχάς συλλυπητήρια για την απώλεια του εκλεκτού συμπατριώτη σας, Ρώσου πρεσβευτή στην Άγκυρα. 

Βάναυσος και γι αυτό καταδικαστέος ο τρόπος που έφυγε από τη ζωή. Σοκαριστικός ο χαμός του, αηδιαστικός ο φονέας και εφιαλτικές οι προεκτάσεις. 

Δυστυχώς, μετά το σοκ της εν ψυχρώ δολοφονίας, ορισμένοι εκ φύσεως καχύποπτοι τύποι (εμού συμπεριλαμβανομένου) βασανίζονται από μερικά καίρια ερωτήματα, με καθόλου προφανείς απαντήσεις: 

Είχε ο εκλιπών Ρωσική φρούρηση και μάλιστα την δέουσα για το είδος της θέσης του, τη φύση των αρμοδιοτήτων του, το περιβάλλον εξάσκησης των καθηκόντων του και τον συμβολισμό που θα αναδείκνυε οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του; Αν όχι γιατί; 

Οι Ρώσοι πρεσβευτές σε ολόκληρη την ακτίνα βεληνεκούς των Ισλαμιστών και πολύ περισσότερο στην Τουρκία, χώρα χορηγό του Ισλαμικού κράτους (πριν την εισδοχή της εις τας αγκάλας της Μόσχας) και άντρο πάσης φύσεως φανατικών, εγκληματιών και τρομοκρατών, ήταν ηλίου φαεινότερον ότι θα αποτελούσαν πιθανότατους στόχους. Είναι δυνατόν η ασφάλεια του υπ’ αριθμόν 1 Ρωσικού στόχου σε όλη την Τουρκική επικράτεια να αφήνεται στην τουλάχιστον αμφισβητούμενων δυνατοτήτων Τουρκική αστυνομία; 

Αν ναι, αν υπήρχε Ρωσική φρούρηση, θεωρείτε ότι ήταν αντιπροσωπευτική των αρίστης φήμης Ρωσικών υπηρεσιών ασφαλείας; 

Είναι ποτέ δυνατόν ένας VIP τέτοιου μεγέθους να πέφτει νεκρός από σφαίρες χωρίς να σημειωθεί αμέσως και επί τόπου καμία ανταλλαγή πυρών; Είναι δυνατόν ο VIP-στόχος να μην φορά αλεξίσφαιρο πουκάμισο και να υποχρεώνεται να παραμείνει όρθιος σε σταθερή θέση, στο μέσον σάλας, χωρίς τοίχο ή άλλη κάλυψη στην πλάτη, με όλο το σώμα εκτεθειμένο πίσω από ένα υποτυπώδες πόντιουμ; Είναι δυνατόν ο δολοφόνος, έστω και αστυνομικός, να πλησιάζει ανενόχλητος τον VIP-στόχο εκ των νώτων και μετά την πράξη του να περιφέρεται πάνω από το πτώμα κραδαίνοντας το όπλο και βγάζοντας λόγο; 

Εν ολίγοις: Ο Ρώσος πρεσβευτής θυσιάστηκε, ναι ή όχι και γιατί; 

Πειστικές απαντήσεις παρακαλώ. Αλλιώς, προτιμότερη η σιωπή. 

Όταν δεν σου κάθεται ο τίτλος ... (πώς να κάνεις προπαγάνδα;).

Στην προσπάθειά του να μας πείσει ότι οι ακροδεξιοί λαϊκίζουν (ενώ, εννοείται, το «δημοκρατικό τόξο» είναι υπεύθυνο και cool), το Ψυχαρόπουλο που είχε βάρδια σήμερα 5 Δεκέμβρη του 2016 στο in.gr, έγινε ρόμπα. 

Πάνω από μιάμιση ώρα το πάλευε το παλικάρι: αρχικά οι βουλευτές ήταν 9, μετά μόνο 3 Χρυσαυγίτες (στο κείμενο ήταν 10 μετρημένοι), έπειτα κυβερνητικοί και Χρυσαυγίτες (αλλά στο κείμενο ήταν κι ένας της Ένωσης Κεντρώων) κτλ κτλ 

Υπάρχει πάντως το τέλειο όπλο για την αντιμετώπιση τέτοιων χοντροκομμένων προσπαθειών του καθεστωτικού διαδικτυακού τύπου: λέγεται στιγμιότυπο (screenshot): 

Το ντεκολτέ της Όλγας στην κυβέρνηση.

Όπως όλοι προβλέπουν, ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει και η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται με το ένα πόδι στην κυβέρνηση. Αυτό δεν θα ήταν πρόβλημα, αν δεν υπήρχε το ντεκολτέ της κυρίας Όλγας Κεφαλογιάννη, το οποίο και κατ’ ουσίαν θα κυβερνήσει. 

Φυσικά δεν μας απασχολεί το (μάλλον τέλειο απ’ όσο μαντεύουμε) στήθος της Κρητικοπούλας αυτής, ούτε και η ανθρώπινη-γυναικεία υπόστασή της, αλλά ούτε και η προσωπικότητά της. Να τα χαίρεται όλα, να τα χαιρόμαστε κι εμείς (κυρίως το πρώτο). 

Το θέμα μας είναι οι ενδυματολογικές της επιλογές. 

Κι επειδή περί γούστου δεν χωρούν συζητήσεις, ενώ περί μόδας πρέπει να δηλώσω άσχετος, ας ασχοληθούμε με τον συμβολισμό τους. 

Έχουν κατά κόρον δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, φωτογραφίες της κυρίας Κεφαλογιάννη από τις συναντήσεις της με διαφόρους επισήμους στο πλαίσιο των θεσμικών της ρόλων. Οι πλέον χαρακτηριστικές είναι δύο: εκείνη με τον Ελληνορθόδοξο Πατριάρχη Βαρθολομαίο, κι εκείνη με την ηγεσία μουσουλμανικού κράτους. Δεν θα τις αναδημοσιεύσω εδώ, μπορείτε να τις βρείτε εύκολα με σύντομη αναζήτηση σε κάποια διαδικτυακή μηχανή. 

Εν ολίγοις: σέξυ ντεκολτέ στην πρώτη, καλυμμένα τα πάντα πλην προσώπου στη δεύτερη. 

Αυτή είναι και η ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή θα είναι και η πολιτική της. 

Σε όσους αδημονούν να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση προτείνω να προσγειωθούν ή, καλύτερα, να μην απογειωθούν καθόλου: έρχονται χειρότερα. 

Θα φύγουν οι ψευτοαριστεροί και θα έρθουν οι ψευτοπατριώτες. 

Θα πλακώσει ο εσμός σογιών (Καραμανλήδων, Μητσοτάκηδων, ΚεφαλοΒαρδινογιάννηδων, Βαρβιτσιώτηδων) με κραυγές Γεωργιάδηδων και Βορίδηδων και ψιθύρους Τζιτζικωσταίων, Σταμάτηδων και Γκιουλέκηδων. 

Είναι απλό τι θα συμβεί: όλοι οι νεοφιλελεύθεροι μοσχοαναθρεμμένοι βουτυράτοι, οι σπουδαγμένοι στα κέντρα της παγκοσμιοποίησης, κλώνοι των πατεράδων και των δασκάλων τους, θα αναλάβουν (και πάλι) να μας σώσουν χρησιμοποιώντας την ίδια θανατηφόρα συνταγή ανύπαρκτου δανεικού χρήματος, ενώ για εσωτερική κατανάλωση θα εξαργυρώνουν ληγμένα και πλαστά πατριωτικά ομόλογα. 

Να μην γελιέται κανείς. Η Ν.Δ θα εφαρμόσει πλήρως και απαρέγκλιτα το νεοταξικό πακέτο: ληστρικό καπιταλισμό από τη μια, εθνική μειοδοσία, νομιμοποίηση λαθρομεταναστών, γκέι κουλτούρα από την άλλη. Με τις απαραίτητες βέβαια εθνικοπατριωτικές πινελιές από καιρού εις καιρόν, ώστε οι ψηφοφόροι της να αποκοιμούνται με την εντύπωση ότι «έχουσιν γνώσιν οι φύλακες». 

Συγκαλυμμένος αλλά σαφής πατριωτικός αισθησιασμός στο εσωτερικό, εξαφανισμένος κάτω από αντιαισθητική μαύρη μαντήλα ενώπιον των αφεντικών του εξωτερικού. 

Ακριβώς όπως το ντεκολτέ της Όλγας. 

Καραγκιόζηδες χειρότεροι του Τραμπ, θα εννοήσετε κάποτε να καταλάβετε ότι δεν έχουμε κανέναν γ@μημένο φίλο;

Ακόμα δεν τον είδαμε τον καραγκιόζη, τον Ντόναλντ Τραμπ και (ξαν)αρχίσαμε τα καραγκιοζιλίκια. 

Οι ελληνάρες (ναι, αυτοί που χάσανε την Κύπρο), πανηγυρίζουν διότι έχει λέει Ελληνοαμερικανούς συμβούλους, δεξιά χέρια (ναι, πολλά, όπως τα χταπόδια έχουν πολλά δεξιά πόδια, αναλόγως πώς τα βλέπει κανείς) και συνεπώς (εννοούν) είναι φιλέλληνας και θα σπεύσει να υπερασπίσει τα δίκαιά μας. 

Οι προχώ αριστεράντζες φτύνουν τον κόρφο τους (ενώ θα έπρεπε να φτύνουν τα μούτρα τους, ο ένας του άλλου), διότι δεν θα ενδιαφερθεί λέει για τα εθνικά μας (λες και οι ίδιοι ενδιαφέρονται), ενώ ασφαλώς (εννοούν) η Χίλαρυ με τη συμπλήρωση του 270ού εκλέκτορα θα είχε βομβαρδίσει την Τουρκία, θα μας έδινε Βόρεια Ήπειρο και Σκόπια και θα μας ένωνε με την Κύπρο. 

Συμπέρασμα: δεν είναι μόνο ο Τραμπ καραγκιόζης είναι κι άλλοι πολλοί και οι περισσότεροι ζουν μαζί μας. 

Ρε καραγκιόζηδες, θα εννοήσετε κάποτε να καταλάβετε ότι είμαστε μόνοι μας; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι δεν υπάρχουν ξανθά γένη, ορθόδοξα τόξα και ελληνοαμερικανικά λόμπι; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι δεν υπάρχει ελληνοαμερικανική, ελληνορωσική, ελληνοτουρκική, ελληνο-οτιδήποτε φιλία; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι Σέρβοι, Κούρδοι, Παλαιστίνιοι, Κουβανοί, Σύριοι, Σείριοι και Αρειανοί παλεύουν για τα δικά τους συμφέροντα (ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΝΟΥΝ!) και αν αυτά τους το επιβάλλουν θα μας γράψουν στα @ρχίδι@ τους; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι δεν έχουμε φίλους, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν φιλίες μεταξύ λαών, εθνών, κρατών κτλ, αλλά μόνο συμφέροντα; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι τις διεθνείς σχέσεις τις καθορίζει εκείνο που καθορίζει και τις διαπροσωπικές σχέσεις, δηλαδή η επικράτηση, η επιβολή, ποιος θα έχει το πάνω χέρι; 

Θα εννοήσετε ποτέ να καταλάβετε ότι οι προθέσεις μεμονωμένων ατόμων ούτε στο ελάχιστο δεν επηρεάζουν τη διελκυστίνδα δύναμης, κυνισμού και υποκρισίας; 

Τι στο διάολο θα γίνει με την πάρτη σας; Ανάλογα με το κόλλημά του ο καθένας σας θα φτιάχνει παραμύθια για συνεργασίες και συμμαχίες; Ανάλογα με το από πού τα πιάνει ο καθένας θα κατασκευάζει ιστορίες με φίλους και εταίρους; 

Δεν βαρεθήκατε πια τις μ@λ@κίες με τους σωτήρες, τους τιμωρούς και τους λευκούς ιππότες; 

Ακούστε λοιπόν καραγκιόζηδες και ακούστε το καλά: 

Δεν έχουμε κανέναν γ@μημένο φίλο, κανέναν γ@μημένο εταίρο και κανέναν γ@μημένο σύμμαχο. 

Είμαστε μόνοι μας. 

Μόνοι μας. Εντελώς. Τέλος.