Ασφαλώς και ΔΕΝ καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται. Μια φιλοσοφική προσέγγιση προς υπεράσπιση του λαού και της πατρίδας.

Το 1916, στο Γερμανικό επιστημονικό περιοδικό Physikalische Zeitschrift (Επιθεώρηση Φυσικής) δημοσιεύθηκε άρθρο του Αλβέρτου Αϊνστάιν προς τιμήν του αποβιώσαντος Έρνστ Μαχ (1838-1916), εξέχοντος φυσικού και φιλοσόφου του 19ου-20ου αιώνα. 

Ο Αλβέρτος Αϊνστάιν (1879-1955), δεν χρειάζεται ασφαλώς συστάσεις ως επιστήμονας, είναι απαραίτητο όμως να υπενθυμίζεται πάντα η τεράστια συμβολή του στη Φιλοσοφία, μέσω της φιλοσοφίας της Επιστήμης, στην οποία κληροδότησε εξίσου όσα και στην Επιστήμη. 

Στο αφιέρωμα λοιπόν του περιοδικού στον Μαχ, ο Αϊνστάιν συνοψίζει την προσωπική του φιλοσοφική άποψη, ως εξής (μετάφραση δική μου από αγγλικό κείμενο που περιλαμβάνεται στη Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια της Φιλοσοφίας, του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ των ΗΠΑ): 

«Έννοιες που έχουν αποδειχθεί χρήσιμες για την τακτοποίηση των πραγμάτων, εύκολα αποκτούν τέτοια επιρροή πάνω μας, ώστε να λησμονούμε τη γήινη προέλευσή τους και να τις δεχόμαστε ως ακλόνητες αρχές. Έτσι, αποκτούν σφραγίδα «προαπαιτούμενων» για τη σκέψη, «εξορισμού αληθειών» κτλ. Το μονοπάτι της επιστημονικής προόδου έχει συχνά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα, καταστεί αδιάβατο λόγω τέτοιων λαθών. Για τον λόγο αυτό, δεν είναι καθόλου άσκοπο να καταπιαστούμε με την ανάλυση των παλαιών κοινόχρηστων εννοιών και να εκθέσουμε τις συνθήκες από τις οποίες η δικαιολόγηση και η χρησιμότητά τους εξαρτώνται, το πώς ωρίμασαν, η καθεμιά ξεχωριστά, από τα εμπειρικά δεδομένα. Με τον τρόπο αυτό η μεγαλειώδης αυθεντία τους θα διαρραγεί.».

Είναι λοιπόν τεκμηριωμένη και απολύτως σαφής η σχετικότητα την οποία ο Αϊνστάιν προσδίδει σε έννοιες χρήσιμες μεν, οι οποίες όμως κλονίζονται όταν αναλυθούν υπό συνθήκες διαφορετικές από τις συνήθεις. Αυτή του άλλωστε η «φιλοσοφία» ήταν που του επέτρεψε να αμφισβητήσει την έως τότε απόλυτη σταθερά του φυσικού κόσμου: τον χρόνο. 

Κατ’ επέκταση, ας εξετάσουμε ορισμένες «σταθερές» από εκείνες που η Εξουσία επιχειρεί να επιβάλλει ως απόλυτες και διαχρονικές αλήθειες, ιδιαίτερα σε λαούς που δοκιμάζονται, όπως ο δικός μας. 

«Καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται». 

«Δεν διεκδικούμε τίποτε, δεν παραχωρούμε τίποτε». 

«Το κράτος έχει συνέχεια». 

Γενικές και αόριστες, βασίζονται σε θεωρητικά «ηθικά» θεμέλια (καταδίκη βίας, εξορκισμός αλυτρωτισμών –άρα εθνικισμών-, διαχρονικότητα –άρα αξιοπιστία- κράτους) και δίνουν την εντύπωση «Εντολών» από κάποιο Υπέρτατο Ον, η παράβαση των οποίων ανοίγει την Πύλη της Κολάσεως για τους θνητούς. 

Η υιοθέτησή τους αποτελεί προϋπόθεση για τη λήψη πιστοποιητικού πολιτικής ορθότητας (είναι το σύγχρονο ανάλογο της αποκήρυξης του κομμουνισμού προς απόκτηση πιστοποιητικού κοινωνικών φρονημάτων, που άνοιγε κάποτε τον δρόμο σε έναν «εθνικόφρονα» βίο λοβοτομής και βολέματος). 

«Καταδικάζουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται». 

Στη συνείδηση του απλού ανθρώπου, η βία ταυτίζεται με την απρόκλητη φυσική βία ενός αντικοινωνικού πλάσματος, το οποίο στερούμενο συναισθημάτων και επιχειρημάτων καταφεύγει σε βιαιοπραγίες προκειμένου να ωφεληθεί σε κάτι ή να επιβάλλει τις απόψεις του. 

Το γλωσσικό τέχνασμα συνολικής καταδίκης της βίας όμως, δήθεν ανεπιτήδευτο αφού δεν κάνει «διακρίσεις» μεταξύ των δραστών, δεν είναι παρά τσουβάλιασμα αδίκων και δικαίων και ισοπέδωση κινήτρων. 

Η (αυτο)αμυντική βία ενός τυραννισμένου λαού έναντι οποιουδήποτε δυνάστη, εξωτερικού ή εσωτερικού, και η τιμωρητική βία εις βάρος προδοτών, δεν μπορούν να τσουβαλιάζονται με τις υπόλοιπες, διότι τότε ακυρώνονται οι ποταμοί αίματος για την ελευθερία και οι παραδειγματικές ποινές των εχθρών του λαού. 

Άλλωστε, κατά τον Όργουελ, οι «ειρηνιστές» (pacifists) είναι σε θέση να καταδικάζουν τη βία επειδή κάποιοι άλλοι είναι πρόθυμοι να την ασκήσουν για λογαριασμό τους!

Ο Όργουελ βεβαίως αναφέρεται σε αντιμιλιταριστές παντός τύπου, οι οποίοι απολαμβάνουν την ελευθερία να καταδικάζουν τους στρατούς και τις ένοπλες συρράξεις επειδή αγνά λαϊκά παιδιά υπηρετούν τη θητεία τους προστατεύοντάς τους. Ωστόσο, ο γίγας αυτός της σκέψης, δεν θα είχε φαντάζομαι αντίρρηση να συμπεριλάβουμε και τους σύγχρονους εξουσιαστές που καταδικάζουν τη βία εν μέσω σωματοφυλάκων και πραιτωριανών. 

«Δεν διεκδικούμε τίποτε, δεν παραχωρούμε τίποτε». 

Αρχίζοντας από το δεύτερο μέρος, διαπιστώνουμε απόλυτη και αφόρητη υποκρισία. Όσοι μετέτρεψαν την Ελλάδα σε αποικία χρέους, με υποθήκευση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας για 99 χρόνια, κουνούν το δάχτυλο και αναφωνούν «δεν παραχωρούμε ούτε σπιθαμή γης». Θα ήταν αστείο, αλλά δυστυχώς είναι τραγικό. 

Και τώρα το καυτό πρώτο μέρος: «δεν διεκδικούμε τίποτε». Πώς προέκυψε κάτι τέτοιο, ποιος το αποφάσισε και με ποιο σκεπτικό; Όχι βέβαια ο ελληνικός λαός. 

Πρόκειται για την επιβληθείσα δια της βίας άποψη των επαγγελματιών της πολιτικής, οι οποίοι σε έναν παροξυσμό πατερναλισμού και «ρεαλισμού» (κυνισμού και εθελοδουλίας) μας πληροφορούν εσχάτως ότι «εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με το θυμικό», εννοώντας προφανώς ότι εξωτερική πολιτική γίνεται μόνο με κρυφά αλισβερίσια, εντολές άνωθεν, δωροδοκίες, εκβιασμούς, απειλές, πρακτοριλίκια και άλλα «διπλωματικά όπλα». 

Το δόγμα υποθέτω ότι επιχειρεί να εξοβελίσει τους μύθους περί χαμένων πατρίδων, οι οποίοι στα χέρια ανίκανων και θερμοκέφαλων ελληναράδων, αντί να ενισχύσουν το έθνος, το συρρίκνωσαν προσθέτοντας εθνικές τραγωδίες. Αν και αυτό είναι προφανώς αληθές, γιατί δεν μπορούμε να υπερφορτώσουμε τεχνητά το δικό μας μέρος της πλάστιγγας, ώστε να εξισορροπήσουμε την υπερφόρτωση των απέναντι; Γιατί δεν επιτρέπεται να διεκδικούμε την Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να σώσουμε τα νησιά μας; Γιατί απαγορεύεται να κυκλοφορήσουμε χάρτες της Μεγάλης Ελλάδας που να περιλαμβάνουν την Βόρειο Ήπειρο και την (ψεύτικη) Βόρειο Μακεδονία, προκειμένου να γλυτώσουμε τη Βόρεια Ελλάδα; 

Ποιο ακριβώς είναι το αντίβαρο στον υπαρκτό εθνικισμό των γειτόνων; Το «διεθνές δίκαιο» των πλανηταρχών; Ο ραγιαδισμός; Η πολιτική κατευνασμού; Ο σχετικισμός και οι ανοησίες περί της αλήθειας του άλλου; Τα ρομαντικά τσιτάτα περί «φιλίας και συνεργασίας των λαών»; Τα αυστηρά μηνύματα των διακοσμητικών γλαστρών του προεδρικού Μεγάρου; 

Ποιος είναι τέλος πάντων αυτός που με πάγια διαταγή μάς αποτρέπει από το να γίνουμε αντιρροπιστικά εθνικιστές, όταν ακόμη και ο άπατρις κύριος Κόινερ (φανταστικός ήρωας του Μπρεχτ) μεταμορφώθηκε, έστω και για λίγο, σε εθνικιστή επειδή υποχρεώθηκε σε ταπείνωση από εθνικιστή αξιωματικό, κατακτητή της χώρας του; 

Είναι αναγκαιότητα η διεκδίκηση. Είναι όρος επιβίωσης. 

«Το κράτος έχει συνέχεια». 

«Κράτος» είναι διοικητικός όρος. Το κράτος είναι ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου για πολιτική οργάνωση και άσκηση εξουσίας. Υπό αυτή την έννοια, την αυστηρά γραφειοκρατική, ασφαλώς έχει «συνέχεια» και βεβαίως οι δεσμεύσεις του πρέπει να τηρούνται. Δυστυχώς για τους καρεκλοκένταυρους όμως, κράτος χωρίς λαό δεν υφίσταται. Η ύπαρξη κράτους προϋποθέτει ύπαρξη λαού και όχι το αντίστροφο. Το κράτος υπάρχει προς χάριν του λαού και είναι υποχρεωμένο να εξυπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και μόνον. Οτιδήποτε άλλο είναι δευτερεύον. Οτιδήποτε διαφορετικό είναι εξορισμού ανήθικο. 

Προδοτικές πράξεις εις βάρος του λαού και δράσεις εναντίον των συμφερόντων του, ασφαλώς και δεν μπορεί να έχουν «συνέχεια», ούτε βεβαίως υπογραφές αντίθετες με τη βούλησή του έχουν οποιαδήποτε ισχύ. «Συνέχεια» στην προδοσία και στην αντιλαϊκή πολιτική μόνο ως μαύρο χιούμορ μπορεί να εκληφθεί. 

Καλά θα κάνουν λοιπόν οι νενέκοι και οι φαύλοι που κυβερνούν ερήμην του λαού να προσέξουν πολύ. Το δίκαιο είναι με το μέρος του λαού. Οι Εντολές των ΑρχιΤεκτόνων της Παγκοσμιοποίησης απορρίπτονται. 

Αν καταλάβατε Έλληνες...

Αν καταλάβατε...

Μ' αρέσει που πάτε και ψηφίζετε ρε μ@λ@κες!

Κάρλο Κοταρέλι. «Τεχνοκράτης» (καταλάβατε τώρα εσείς), εντολοδόχος πρωθυπουργός της Ιταλίας...

Deutschland über alles!

ΕΣΥ! ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕΣ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟΝ ΜΠΟΥΤΑΡΗ;

Η προθεσμία για την καταδίκη της επίθεσης στον Μπουτάρη εκπνέει. Όσοι δεν καταδικάσατε (ακόμα;) σπεύσατε, για να μην έχουμε άλλα… 

Μπουτάρης και Ζουράρης τρέφονται από τη δημοσιότητα. Όπως η μύγα απ’ το σκατό.

Γνωστά πολιτικά σούργελα, φασουλήδες ενός τραγικού θιάσου, γελοίοι εκπρόσωποι μιας ξεπεσμένης δημοκρατίας. 

Η ίδια τους η ύπαρξη, τρανή απόδειξη παρακμής. 

Η ομιλία τους βόρβορος, οι πράξεις τους βούρκος. 

Κάθε πτυχή της δημόσιας ζωής τους πρόκληση της ηθικής, προσβολή της αισθητικής, θάνατος της λογικής. 

Μπουτάρης, Ζουράρης κι άλλοι πολλοί. 

Χρειάζεται προσοχή. 

Τον Μπουτάρη δεν τον δέρνεις, τον Ζουράρη δεν τον προπηλακίζεις. 

Χρειάζεται ψυχραιμία. 

Καμία βία, λεκτική ή σωματική, εναντίον τους. 

Όχι επειδή η πολιτική ορθότης επιβάλλει άρνηση της βίας «απ’ όπου κι αν προέρχεται». Η πολιτική ορθότης είναι περίττωμα από τα σπλάχνα ενός πολιτικού συστήματος που ασκεί ωμή βία απέναντι στον λαό. Που χρησιμοποιεί χαφιέδες με βαριοπούλες και ΜΑΤατζήδες με κλομπς εναντίον αόπλων πολιτών. 

Όχι επειδή η άσκηση βίας έναντι ασθενεστέρων (και ως τέτοιοι νοούνται οι 70+ Μπουταροζουραραίοι) είναι βαρβαρότητα και χείριστη μορφή εξουσίας. Μπουτάρηδες, Ζουράρηδες και λοιποί, είναι οι ίδιοι εξουσιαστές, συναυτουργοί σε βαρβαρότητες εναντίον των Ελλήνων. 

Όχι επειδή οι εικόνες γερόντων που κείτονται δαρμένοι στο έδαφος ή τρέχουν αλλόφρονες να σωθούν περιτριγυρισμένοι από φρουρούς, είναι θλιβερές, δείγματα ελλείμματος πολιτισμού. Οι ίδιοι αυτοί γέροντες είναι συνυπεύθυνοι για το χάλι άλλων γερόντων, συνταξιούχων και ασθενών, που φυτοζωούν απροστάτευτοι και των οποίων οι εικόνες σε σκουπιδοντενεκέδες και ράντζα είναι τραγικές, δείγματα πολιτισμικής ζούγκλας. 

Όχι επειδή οι πραγματικοί εχθροί του λαού δεν είναι οι φαφλατάδες μαϊντανοί, αλλά τα αφεντικά τους, εγχώρια και διεθνή. Οι αιχμές του δόρατος δεν είναι δυνατόν να απολαμβάνουν ασυλίας επειδή κάποιος άλλος κρατά το δόρυ. 

Αλλά επειδή, 

Μπουτάρης, Ζουράρης και λοιποί φελλοί, τρέφονται από τη δημοσιότητα. Όπως η μύγα απ’ το σκατό. Επιτιθέμενοι σε Μπουτάρη-Ζουράρη, φραστικά ή σωματικά, τους κάνουμε τη χάρη. 

Καραγκιόζηδες σαν κι αυτούς, επιζητούν τις επιθέσεις. Επιζητούν επεισόδια, ή τουλάχιστον επιδιώκουν ντόρο. Εμφανίζονται προκλητικά, όπου είπες και παρήγγειλες, με σκοπό την προβολή. Ο στόχος τους είναι να μείνουν στην επικαιρότητα, χωρίς την οποία δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Ο σκοπός τους είναι να εκνευρίσουν, για να εμφανιστούν μετά τις επιθέσεις ως θύματα. Θέλουν να προβοκάρουν για να δρέψουν έπειτα «αγωνιστικές» δάφνες. Με πρόσχημα τις δημόσιες θέσεις τους, ξεφυτρώνουν ανάμεσα σε θιγόμενους από το πολιτικό αληταριό ανθρώπους, για να προκαλέσουν την μήνιν τους και στη συνέχεια να ρευστοποιήσουν τις «δημοκρατικές» μετοχές που κέρδισαν για την υποτιθέμενη αντίστασή τους έναντι ανύπαρκτων τραμπούκων. Ταυτόχρονα, αβαντάρουν τα υπόλοιπα σκύβαλα του καθεστώτος, ώστε τα τελευταία να επισείσουν κατασκευασμένους ακροδεξιούς και φασιστικούς μπαμπούλες, να αυξήσουν την αστυνόμευση και την κρατική καταστολή και να διαλύσουν οποιαδήποτε λαϊκή αντίδραση. Ξέχειλοι από ματαιοδοξία, λαγοί στην κούρσα των πολιτικάντηδων, κερδίζουν τη φήμη που τους αναλογεί. 

Τότε, θα μου πείτε, «τι μπορούμε να κάνουμε;». Πώς να αντιδρούμε; Πώς είναι δυνατόν να συγκρατηθούμε όταν Μπουτάρηδες και Ζουράρηδες έρχονται απρόσκλητοι στο γάμο μας και μας εύχονται «και του χρόνου!»; 

Είναι δύσκολο, το παραδέχομαι. Για το λόγο αυτό άλλωστε, οι δολοφόνοι που αποφυλακίζονται με χάρη (π.χ δράκος της Θεσσαλονίκης), απαγορεύεται να εμφανίζονται στο περιβάλλον των θυμάτων. 

Προτείνω να τους αγνοούμε. 

Μπαίνουν σε κατάστημα; Εξερχόμαστε αμέσως. Μπαίνουν σε κλειστό δημόσιο χώρο; Το ίδιο. Παρουσιάζονται σε εκδήλωση; Αποχωρούμε (Αν ο οργανωτής αντιδράσει, ας διώξει εκείνος τον Μπουτάρη, αν τολμά). Σε περίπτωση που είναι αναγκαίο να μείνουμε και δεν πρέπει να χαρίσουμε την εκδήλωση στον Ζουράρη, απομακρυνόμαστε όσο μπορούμε, εντός του χώρου της εκδήλωσης. Αφήνουμε λ.χ τα διπλανά καθίσματα κενά. Κάνουμε ό,τι μπορούμε τέλος πάντων εκτός από επίθεση, που τελικά θα χρησιμοποιηθεί εναντίον μας.

Οι εγκεφαλικά ψωριάρηδες χώρια. 

Μερικές δύσκολες ερωτήσεις για γκέι ακτιβιστές και πστδες υποστηρικτές τους.

Ξεκαθαρίζω εξαρχής ότι ο ομοφυλόφιλος της διπλανής πόρτας, ο αφανής και σοβαρός, είναι ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν είναι ασθενής, μίασμα, απόβλητος κτλ κτλ. Γι αυτό του απηύθυνα στο παρελθόν ανοικτή επιστολή, με το δέοντα σεβασμό προς την ανθρώπινη φύση του και την αξιοπρεπή στάση του. 

Και τώρα τα δύσκολα. 

Ο λαός λέει ότι οι γεμάτοι ντενεκέδες δεν κάνουν σαματά όταν τους κλωτσήσεις (αντιθέτως μπορεί να κάνεις εσύ φασαρία ουρλιάζοντας από τον πόνο). Οι άδειοι όμως ... χαλάνε τον κόσμο. 

Όλοι οι «εκπρὀσωποι» της γκέι κοινότητας, αυτοανακηρυχθέντες και αμετροεπείς, αλλά και οι συνήθεις πστδες (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επώνυμοι ξεφτίλες) αυτόκλητοι συνήγοροι και υποκριτές, μας ζαλίσανε τον έρωτα (κυριολεκτικά) με το Σύμφωνο Συμβίωσης. 

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, προς τους ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγών (γκέι και αλληλέγγυους), έχω μερικές δύσκολες ερωτήσεις: 

Δεν μου λέτε παλικάρια (τρόπος του λέγειν), μόνο η ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας αντιτίθεται στο Σύμφωνο; Διότι στην Ελλάδα διαβιούν νομίμως και μωαμεθανοί στο θρήσκευμα πολίτες, με γνωστές για την ομοφυλοφιλία απόψεις. Οι κληρικοί τους γνωρίζετε τι λένε επί του θέματος; Προτίθεστε μήπως να οργανώσετε χάπενινγκς και άλλες χαριτωμενιές σαν εκείνα στη Μητρόπολη και έξω από τα τζαμιά; Ή μήπως θα κρατήσετε τις δυνάμεις σας για το μέλλον; Μήπως θα διοργανώσετε ογκώδη (με φτερά) και μαχητική (με πούπουλα) διαδήλωση έξω από το τέμενος του Βοτανικού όταν ο μουφτής διακηρύξει για μια ακόμα φορά την χιλιοδιακηρυγμένη θέση της πίστης του για την ομοφυλοφιλία, καλώντας τους πιστούς του σε πόλεμο; 

Μόνο οι εκφράζοντες (υποκριτικά έστω) τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη βουλευτές αντιδρούν; Οι μουσουλμάνοι βουλευτές τι στάση θα κρατήσουν στην ψηφοφορία στην ολομέλεια; Θα πειθαρχήσουν στα κόμματα του δημοκρατικού-συνταγματικού (και άλλα τέτοια γλαφυρά) τόξου στα οποία ανήκουν ή θα ψηφίσουν κατά την (τουρκική=μουσουλμανική) συνείδησή τους; Στην τελευταία περίπτωση (που ταχθούν ονομαστικά κατά του Συμφώνου) οι ηγεσίες των κομμάτων θα τολμήσουν να τους διαγράψουν; Ή επειδή το θέμα θεωρητικώς δεν ανήκει στα προααπαιτούμενα (ουσιαστικώς ανήκει· οι ΕΟΚικες ντιρεκτίβες δεν είναι μόνο οικονομικές), θα σηκώσουν όοολοι ψηλά τους ώμους, θα σφυρίξουν αδιάφορα και θα αραδιάσουν τις γνωστές πστιές περί πολυφωνίας και πλουραλισμού; 

Και αυτό το συνθηματάκι «νόμος είναι η αγάπη» τι ακριβώς σημαίνει; Το πιστεύετε; Εσείς δεν είστε που εγκαλείτε τους Χριστιανούς ότι τάχα δεν αγαπάνε τον πλησίον τους αφού στρέφονται εναντίον σας, αντίθετα με αυτά που υποτίθεται ότι πιστεύουν; Εσείς που θεωρείτε την αγάπη νόμο γιατί δεν τον τηρείτε; Γιατί δεν δράτε «χριστιανικά» δεχόμενοι στωικά τις διαμαρτυρίες, αλλά οργίζεστε, υβρίζετε και ασχημονείτε; Η αγάπη σας έχει σχέση μόνο με το σεξ; Η αγάπη σας δεν περιλαμβάνει τους αντιφρονούντες; Κάνει η αγάπη διακρίσεις; 

Και επιτέλους αφού είστε τόσο μαχητικοί και δεν διστάζετε να αντιπαρατεθείτε με τους οπισθοδρομικούς, για πείτε μας: γιατί δεν διαμαρτύρεστε στις πρεσβείες των μουσουλμανικών κρατών; Γιατί δεν επιδίδετε ψήφισμα στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ; Εκεί η ομοφυλοφιλία είναι εκτός νόμου. Γιατί εν τέλει δεν ζώνεστε τ’ άρματα να πάτε να πολεμήσετε το Ισλαμικό Κράτος; Εδώ οι χριστιανοί Έλληνες είναι μόνο λόγια. Άντε και καμιά ροχάλα. Εκεί κάτω τους ομοφυλόφιλους τους πετάνε από ψηλά κτίρια. Δεν νιώθετε την ανάγκη να πάτε να τους προστατεύσετε; Η αγάπη-νόμος σας εξαντλείται σε πανηγυράκια; Δεν αξίζει θυσίες; 

Διότι μερικές φαρμακόγλωσσες (κι η δικιά μου μαζί) επιμένουν ότι οι σπόνσορες του γκέι κινήματος και του Ισλαμικού κράτους είναι τα ίδια πρόσωπα. Ότι οι γκέι παρελάσεις και οι υπαίθριες μουσουλμανικές προσευχές, έχουν κοινούς υποκινητές. Και η στάση σας δείχνει να το επιβεβαιώνει. Είναι τουλάχιστον περίεργη. 

Και λέω περίεργη, γιατί αλλιώς πρέπει να πω πστικη.

Προς τον ομοφυλόφιλο της διπλανής πόρτας (1).

Φίλε/η 

σου απευθύνω αυτή την επιστολή, επειδή διαπιστώνω ότι πήρες στραβό δρόμο. 

Μην βιάζεσαι να θυμώσεις. Όταν λέω «στραβό», δεν εννοώ τον δρόμο της ομοφυλοφιλίας. Εννοώ το πολύ επικίνδυνο μονοπάτι διεκδίκησης ανύπαρκτων δικαιωμάτων και, εν τέλει, επιβολής της ομοφυλοφιλίας στην κοινωνία, στο οποίο σε οδηγούν. Ποιοι, θα μάθεις παρακάτω. 

Εξαρχής σου δηλώνω ότι θεωρώ την ομοφυλοφιλία αμαρτία ενώπιον του Θεού. Ωστόσο, επειδή οι δικές μου αμαρτίες είναι εξίσου σοβαρές, μην θεωρήσεις ότι θα σου μιλήσω αφ’ υψηλού. Θα ακολουθήσει εξήγηση και όχι κήρυγμα ή κατηγορητήριο. 

Σκοπός μου, το ξεκαθαρίζω νωρίς, είναι να σου αποδείξω ότι δεκάρα δεν δίνουν για σένα σαν άνθρωπο, σαν οντότητα, σαν προσωπικότητα. Τα «προσόντα» σου είναι που επιχειρούν να εκμεταλλευτούν. Ποιοι, θα γίνει φανερό στη συνέχεια. 

Δεν πρέπει να το επιτρέψεις. Πρέπει να αντισταθείς. Είναι απόλυτη ανάγκη. 

Το βασικό σου λοιπόν «προσόν» είναι ότι δεν αναπαράγεσαι. Αδυνατείς να διαιωνίσεις το ανθρώπινο είδος. 

Μην εξάπτεσαι, δεν επιθυμώ να σε προσβάλω. Απλώς αντιμετωπίζω το θέμα ψυχρά και ρεαλιστικά όπως κι εκείνοι. 

Το σκεπτικό τους λοιπόν είναι πάνω-κάτω το εξής: 

Ο πλανήτης Γη έχει κορεστεί. Υπερπληθυσμός και εξάντληση των πηγών. Δεν πάει άλλο. Οι λύσεις είναι δύο: ή πάμε σε άλλον πλανήτη (ανέφικτο σενάριο επιστημονικής φαντασίας) ή ... λιγοστεύουμε! Άρχισες να μπαίνεις στο νόημα; Χαίρομαι! 

Για να λιγοστέψουμε υπάρχουν πολλοί τρόποι. Φυσικά φαινόμενα, επιδημίες, πόλεμοι. Όλα τυχαία και απρόβλεπτα παλαιότερα, πλήρως ελεγχόμενα και κατευθυνόμενα πια. Έχουν όμως αδυναμίες. Τα τεχνητά φυσικά φαινόμενα μπορεί να είναι μόνο τοπικά (αλλιώς θα βλάψουν και όσους τα εξαπολύουν) και η φύση έχει τον τρόπο να τα εξισορροπεί, τα τρομερά μικρόβια και τα ακόμη πιο τρομερά εμβόλια δεν έχουν επί του παρόντος το αναμενόμενο αποτέλεσμα (το παλεύουν πάντως να τα βελτιώσουν) και ο μόνος πόλεμος που θα μπορούσε να αποδώσει στην πράξη (να «καθαρίσει» μερικά δισεκατομμύρια ψυχών) είναι ο πυρηνικός, που όμως θα μετατρέψει τη Γη σε περιβάλλον αφιλόξενο για τους «εκλεκτούς» που θα επιζήσουν. Από ραδιοϊσότοπα με μεγάλο χρόνο (ημι)ζωής δεν «καθαρίζει» κανείς εύκολα. (Παρεμπιπτόντως, θυμήσου ότι η πανδημία του AIDS ξεκίνησε από ομοφυλοφιλικές κοινότητες των ΗΠΑ. Όχημα έγινε το τρίτο φύλο για την εξάπλωση. Σχέδιο απλό και γι αυτό επιτυχημένο. Όσο για την δικαιολογία περί «υψηλού κόστους» μιας πανδημίας για δαπάνες γιατρών, νοσοκομείων και φαρμάκων, που τάχα δεν θα συνέφερε εκείνους που την σχεδίασαν, μην πλανάσαι. Δεν ευσταθεί. Έχω αποδείξει ότι τα υψηλά κόστη για την Υγεία μπορεί φαινομενικά να είναι ασύμφορα αφού επιβαρύνουν κράτη και ασφαλιστικά ταμεία, ωστόσο για τον καπιταλισμό είναι επιθυμητά. Οι φαρμακοβιομηχανίες των «εκλεκτών» θησαυρίζουν. Κοινώς: «Αν πεθάνεις από τον ιό που ελευθέρωσα έχει καλώς. Αν όχι, θα πουλήσεις τα πάντα – εσύ ή το κράτος, δηλαδή πάλι εσύ – για να σου δώσω το φάρμακο). 

Γι αυτό λοιπόν, οι άοκνες προσπάθειές τους να σκοτώνουν ανθρώπους (της πείνας που γεννά η άνιση κατανομή του πλούτου συμπεριλαμβανομένης), παρότι ευδοκιμούν και εξελίσσονται, δεν επαρκούν. Είναι αναγκαία η διακοπή της αναπαραγωγής μας. 

Για να μην αναπαράγονται οι άνθρωποι, δύο είναι και πάλι οι λύσεις: στείρωση (δύσκολη· δεν χάφτουν όλοι τα παραμύθια περί «θαυματουργών» τροφίμων, ποτών και φαρμάκων, οπότε δεν χάφτουν ούτε αυτά, ενώ τα χημικά και οι ακτινοβολίες που δεχόμαστε «για το καλό μας» παραδόξως δεν πιάνουν σε όλους) ή ... αντισύλληψη! 

Για να μην παρεξηγηθώ: χρησιμοποιώ την «αντισύλληψη» με τη γενική της έννοια (συνειδητή προσπάθεια αποφυγής της σύλληψης σε επίπεδο παγκόσμου πληθυσμού και όχι σε επίπεδο ζευγαριών ή ατόμων). 

Με την «αντισύλληψη» τα πράγματα είναι κάπως πιο περίπλοκα. Πώς να συνδυάσει κανείς την καλλιεργούμενη (επιβαλλόμενη) υπερσεξουαλικότητα με «αντισύλληψη»; 

Και όμως υπάρχει λύση: παραπλάνηση και τρόμος. 

Καταρχάς καλλιεργείται η μαλακία. Κυριολεκτικά. Τσόντα εδώ, τσόντα εκεί, πολλοί θα βολευτούν έτσι (πού να τρέχουμε τώρα για σεξ;). Οι υπόλοιποι που σώνει και καλά θέλουν σεξ (επιθυμητό είναι, όποιος ασχολείται συνεχώς με το σεξ ξεχνάει και να φάει που λέει ο λόγος και πάντως ξεχνάει να κάνει ενοχλητικές ερωτήσεις) πρέπει να τρομοκρατηθούν. Πρέπει να προειδοποιηθούν σαφώς (και εντόνως, και συνεχώς, και ποικιλοτρόπως) για τους κινδύνους. Ο βασικός κίνδυνος είναι η εγκυμοσύνη κι ας καμώνονται μερικοί ότι κόπτονται για την προστασία από τα αφροδίσια νοσήματα. Εγκυμοσύνη όμως έχουμε μόνο μετά από επαφή άντρα και γυναίκας. Μπαίνεις βαθύτερα στο νόημα έτσι; Χαίρομαι και πάλι! 

Αφού λοιπόν οι «σώνει και καλά σεξ» επιμένουν, μιας πρώτης τάξεως ιδέα είναι να στραφούν στο ομοφυλοφιλικό σεξ. Σεξ; Ναι! Πολύ! Αχαλίνωτο! Αλλά να ... ας ανακαλύψουν οι άντρες τη θηλυκή τους πλευρά και οι γυναίκες την αρσενική τους. Έτσι δεν διατυμπανίζουν νυχθημερόν τα κανάλια και τα περιοδικά των «εκλεκτών»; Έτσι δεν επιβάλει η μόδα και είδωλα; 

Για όσους επιμένουν ακόμα στο ετεροφυλοφιλικό σεξ, τρόμος: «Το σκέφτηκες καλά; Είμαστε τώρα για ευθύνες; Είμαστε για να γεννοβολάμε και να ανατρέφουμε μυξιάρικα; Η καλοπέρασή μας μετράει. Η ζωή μας. Η καριέρα μας.». Ή «Πού θα βγάλεις παιδί; Σε ποιον κόσμο; Πείνα, εξαθλίωση, φτώχεια, εγκληματικότητα. Το σκέφτηκες καλά; Θα πάρεις στο λαιμό σου ένα αγγελούδι;». Είναι ιδιοφυής η μετατροπή του ιερού σε απειλητικό. 

Κι αν παρά ταύτα γίνει η σύλληψη, η επιχείρηση «αντισύλληψη» έχει έτοιμη την απάντηση: Έκτρωση! «Αν θες να μην υποφέρεις, σκότωσέ το! Αν θες να μην υποφέρει αυτό, πάλι σκότωσέ το!». Είναι διαβολική η ένδυση του συμφέροντος με συναισθηματισμό. Και δώστου προπαγάνδα και δώστου ψευτοεπιστημονικά-ψευτονομικίστικα τερτίπια των «εκλεκτών» της Πολιτικής, της Ιατρικής και της Δικαιοσύνης. Είναι έξυπνη η μεταμφίεση της κακοήθειας σε επιστήμη και νόμο. 

Κι αν η ψυχούλα γεννηθεί, νέος τρόμος: «Δεν μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη. Δώστο για υιοθεσία!». Και, δεν πειράζει καθόλου, απεναντίας το ενθαρρύνουν οι «εκλεκτοί», «δώστο για υιοθεσία σε ζευγάρι ομοφυλόφιλων». Έτσι θα απομακρυνθεί από τον κύκλο της σύλληψης. Πολύ περισσότερο από τα υπόλοιπα παιδιά που θα βρεθούν αντιμέτωπα μόνο με τη σχολική προπαγάνδα κατά της κλασσικής οικογένειας. 

Στην ιστορία αυτή λοιπόν, μέχρι στιγμής, η ομοφυλοφιλία εμπλέκεται τρεις φορές: όχημα για μετάδοση δολοφονικής ασθένειας, προπαγάνδα αποτροπής γενετήσιας επαφής άνδρα-γυναίκας, μέσο απομάκρυνσης ανώριμων ψυχών από τον κύκλο της σύλληψης. 

Αν κατάλαβες φίλε ομοφυλόφιλε, αν άρχισες έστω να υποψιάζεσαι, ακόμη κι αν πνέεις μένεα εναντίον μου, μείνε στη γραμμή. 

Συνεχίζεται... 

Οι σκιές μεγαλώνουν ...

Γράφει ο Αυτόλυκος. 

Τα τελευταία πενήντα χρόνια η ανάπτυξη της τεχνολογίας ήταν αλματώδης, κατακόρυφη, έως και … αδικαιολόγητη! Ξεκινά από την κατασκευή τού πρώτου τρανζίστορ και φθάνει στην νανοτεχνολογία. Βλέπουμε συνεχείς εφευρέσεις, οι οποίες όμως έχουν κάτι πολύ περίεργο. 

Δεν έχουν εφευρέτες! 

Είναι δυνατόν κάτι τέτοιο; Και όμως είναι. Π.χ. ποιός είναι ο εφευρέτης τού τρανζίστορ; Μην βιαστείτε να πείτε η Bell. Πράγματι, στα εργαστήρια της Bell κατασκευάστηκε το πρώτο τρανζίστορ. Άλλο όμως η κατασκευή, κι άλλο η εφεύρεση. Πουθενά δεν αναφέρεται εφευρέτης ή ερευνητική ομάδα με το όνομα τού επικεφαλής της ομάδας. Δεν υπάρχει κατοχύρωση δικαιωμάτων, δηλαδή πατέντα. Γι αυτό υπάρχουν πολλές κατασκευάστριες εταιρείες, χωρίς όμως να κατασκευάζουν κατόπιν αδείας ή να πληρώνουν δικαιώματα. 

Το ίδιο συνέβη με τα τσιπ, τις ακτίνες Laser, τα ανθρακονήματα (Kevlar) και τις οπτικές ίνες. Η πιθανότητα ταυτόχρονης ανακάλυψης και παραγωγής από διαφορετικές εταιρείες, που εδρεύουν σε διαφορετικές χώρες, και μάλιστα την ίδια ημερομηνία, νομίζω ότι είναι μηδενική. Υπάρχει η άποψη ότι κάποιος «κύκλος» την διέθεσε ταυτόχρονα, ή κάποιοι «κύκλοι» αναλόγως των προτιμήσεών τους. Μία άλλη άποψη είναι αυτή της εφαρμογής αντίστροφης μηχανικής σε UFO πού συνετρίβησαν. Τόσα πολλά όμως συνετρίβησαν, και σε τόσες χώρες; Και την ίδια περίπου εποχή; Και η αντίστροφη μηχανική λειτούργησε με την ίδια ταχύτητα; Κάπως δύσκολο! Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση. 

Το θέμα όμως δεν είναι μόνον η προέλευση και η ανάπτυξή της, αλλά κυρίως οί επιπτώσεις της στην καθημερινή ζωή. Σίγουρα έχουμε όφελος σε πολλές περιπτώσεις. Πολλά είναι αυτά πού γίνονται πιο εύκολα, και με μεγάλη οικονομία χρόνου. Το αν ο χρόνος αυτός χρησιμοποιείται εποικοδομητικά, είναι άλλο θέμα. Παράλληλα αυξήθηκαν τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων λόγω μείωσης του κόστους. Αν πολλές από αυτές «ξέχασαν» να μειώσουν τις τιμές, γιατί επεδίωξαν το υπερκέρδος, τι να κάνουμε ... ανθρώπινα τα λάθη! 

Άμεση ήταν η εφαρμογή της στην πολεμική βιομηχανία, αλλά και στις μυστικές υπηρεσίες. Αυτές, δυστυχώς και πολύ κακώς, είχαν πάντα διπλό ρόλο. (Το «κακώς», ως προς την κατασκοπία πολιτών χωρίς καμία διάκριση). Με την τεχνολογική εξέλιξη το έργο τους γίνεται πολύ πιο εύκολο. Παλαιότερα μετέτρεπαν εξ αποστάσεως τα ηχεία συσκευών ήχου σε μικρόφωνα. Σήμερα αρκεί μία ακτίνα Laser να ακουμπήσει το τζάμι τού παραθύρου. Οι οθόνες LED είναι εν δυνάμει κάμερες. Οι Web κάμερες ενεργοποιούνται χωρίς καμία ένδειξη. Γι αυτό καλό είναι να αποσυνδέονται όταν δεν χρησιμοποιούνται. Οι εκτυπωτές, στο επάνω αριστερό μέρος τής σελίδας, εκτυπώνουν τον σειριακό αριθμό τους. Είναι ορατός μόνο με ειδική διάταξη δώδεκα λυχνιών υπερύθρων. Έχουν γίνει και επιθέσεις hacking μέσω εκτυπωτών. 

Όλα αυτά, λίγο - πολύ, είναι γνωστά καί αντιμετωπίζονται. Ένα από τα χειρότερα, πού ήδη έχει αρχίσει η εφαρμογή του, αφορά στα τσιπ RFID. Δείτε πόσο εύκολο είναι να υποκλέψει κάποιος τα στοιχεία πιστωτικής κάρτας, σε αυτό το video.

Αυτό σημαίνει ότι όλες οι μετακινήσεις μας μπορούν πολύ εύκολα να καταγράφονται από ανάλογους ανιχνευτές, εάν έχουμε μαζί μας πιστωτική κάρτα, δίπλωμα οδήγησης, διαβατήριο ή (προσεχώς) νέου τύπου ταυτότητα. Δείτε ένα εξαιρετικό video - καμπάνια κατά των RFID. (Προπαγάνδα πού «σκοτώνει» είναι, αλλά αφού είναι για καλό σκοπό, προσωπικά την αποδέχομαι). 

Στις κάρτες που δίνουν στοιχεία για τον κάτοχό τους περιλαμβάνονται και οι κάρτες αγορών των supermarket. Οι διατροφικές συνήθειες αποτελούν (και αυτές) στοιχείο δημιουργίας ψυχολογικού προφίλ. Το ενδιαφέρον των υπηρεσιών δεν εστιάζεται στο παρελθόν τού καθενός (τους είναι γνωστό εξάλλου), αλλά στο τι είναι ικανός να κάνει κάποιος. Εφαρμόζουν δηλαδή το «προλαμβάνειν» αντί του «θεραπεύειν». 

Σε αυτό τους βοηθά και ένα καινούργιο εργαλείο. Οι νέου τύπου μετρητές κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος, οι οποίοι μπορούν και μεταδίδουν στοιχεία. Έτσι γίνεται γνωστό πόση ώρα είμαστε στον υπολογιστή ή βλέπουμε τηλεόραση κλπ. Δέχτηκα τηλεφώνημα από ιδιωτική εταιρεία, η οποία μου πρότεινε να αντικαταστήσει τον μετρητή τής ΔΕΗ, λέγοντας ότι ο νέου τύπου εξοικονομεί ρεύμα κλπ. Η απάντηση που τους έδωσα δεν γίνεται να γραφτεί εδώ. 

Πριν από περίπου δύο χρόνια ανακοινώθηκε ότι σύντομα, (ακόμη να γίνει), το κόστος διοδίων των εθνικών οδών θα υπολογίζεται με βάση την απόσταση που έχει διανύσει το όχημα, από την είσοδό του στην εθνική οδό έως και την έξοδό του. Αυτό, «για να είναι δικαιότερη η χρέωση» και ... λοιπές γνωστές αρλούμπες. Υποτίθεται ότι ανιχνευτές θα σκανάρουν την πινακίδα κατά την είσοδο, και η χρέωση θα γίνεται αυτομάτως με δεύτερο σκανάρισμα στον σταθμό διοδίων. Είδατε κάποιο τέτοιο μηχάνημα; Ούτε και θα δείτε. Κι όμως ήδη υπάρχει κάτι, μερικά χρόνια μετά την ανακοίνωση. 

Κατά την είσοδο και έξοδο σε εθνικές οδούς, λεωφόρους, αλλά και πολλούς κεντρικούς δρόμους, παρατηρήστε κάποια τετράγωνα περιγράμματα στην επιφάνεια της ασφάλτου. Διακρίνονται από το πιο σκούρο χρώμα της ασφάλτου. Είναι μεγάλου μεγέθους και καλύπτουν σχεδόν ολόκληρη την λωρίδα κυκλοφορίας. Σε κάθε λωρίδα υπάρχει κι από ένα. Υποχρεωτικά το αυτοκίνητο θα περάσει από πάνω τους. 

Τα περιγράμματα αυτά περιέχουν ένα είδος πηνίου. Έτσι τουλάχιστον μοιάζει. Τοποθετήθηκαν με τον εξής τρόπο: Ειδικό μηχάνημα, με ατσάλινο τροχό, κόβει την άσφαλτο στο σχήμα τού περιγράμματος. Αφαιρείται το κομμένο τμήμα. Τοποθετείται το πηνίο. Προστίθεται άσφαλτος για να καλύψει το κενό. Επειδή η προστιθέμενη άσφαλτος είναι καινούργια και αυτή του δρόμου παλαιότερη, το περίγραμμα διακρίνεται. 

Βασικά το πηνίο είναι ένα είδος δέκτη. Μένει λοιπόν να βρεθεί ο πομπός. Δεν είναι μακριά. Είναι κάτω από το καπό τού αυτοκινήτου. Συγκεκριμένα στον εγκέφαλο (πλακέτα) της αντλίας καυσίμων (injection). Είναι ένα τσιπ, το οποίο αν αφαιρεθεί παύει και η λειτουργία της μηχανής. Το τσιπ αυτό εκπέμπει ένα σήμα, το οποίο δείχνει τον αριθμό πλαισίου. Άρα και την αντίστοιχη πινακίδα, επομένως και το δρομολόγιο του αυτοκινήτου. 

Για να τοποθετήσουν το συγκεκριμένο τσιπ, οι αυτοκινητοβιομηχανίες ζήτησαν και έλαβαν επιδότηση! 

Μήπως τελικά αυτός ήταν ένας βασικός λόγος που δόθηκαν κίνητρα όπως αυτό της απόσυρσης και των μειωμένων τελών κυκλοφορίας; 

Ρε σεις Αμερικανάκια…

Για να καταφέρουμε να εισέλθουμε νόμιμα στο έδαφός σας, μόνο που δεν χρειάζεται να καταφύγουμε σε πεοθηλασμό. 

Για να περάσουμε από τα αεροδρόμιά σας, μόνο που δεν μας βάζετε κωλοδάχτυλο.

Για να πάρουμε άδεια παραμονής, εργασίας κτλ, μόνο που δεν απαιτείται να φιλήσουμε πισινούς.

Για να γράψουμε δυό αράδες στο διαδίκτυο, μόνο που δεν χρειάζεται να γλείψουμε τα πρακτόρια σας που μας παρακολουθούν.

Για να στείλουμε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή ένα γραπτό μήνυμα κινητού, μόνο που δεν πρέπει να σας το υποβάλουμε για έγκριση.

Με τα πάντα μάς παρακολουθείτε: ρουφιάνους, πράκτορες, κοριούς, δορυφόρους. 

Εδώ φακελώνετε νήπια επειδή, μες στην παιδική τους αφέλεια, ρωτάνε γιατί το διπλανό παιδάκι είναι μαύρο. 

Εδώ οι σούπερ μπάτσοι σας κόβουνε πρόστιμα σε σχολιαρόπαιδα που πουλάνε σπιτική λεμονάδα για να μαζέψουν χαρτζηλίκι για να πάνε εκδρομή. 

Εδώ μπαγλαρώνετε όποιον θέλετε, σε όποιο μέρος του κόσμου θέλετε και μετά Γκουαντάναμο και εικονική εκτέλεση.

Και θέλετε να πιστέψουμε ότι Τσετσένοι φανατικοί Ισλαμιστές ζουν νόμιμα στη χώρα σας, έχουν γεμίσει τα κοινωνικά δίκτυα με αντιαμερικανικές-ισλαμικές κορώνες και αφήνουν ανενόχλητοι τσάντες με εκρηκτικά μες στον ανυποψίαστο κοσμάκη, σαν να μην τρέχει τίποτε; 

Σε ποιον τα πουλάτε αυτά ρε; 

Για Αμερικανάκια μας περάσατε;

Ποια είπαμε ότι είναι τα δικαιώματα του πολίτη; Ποιος είπαμε ότι τα προστατεύει;

Βραδάκι Μαρτίου σωτηρίου έτους 2013. Επαρχιακή πόλη. Ο πολίτης πεινάει (νηστικός από το πρωί). Εισέρχεται σε ταχυφαγείο της αλυσίδας Goody’ s. 

Λίγα δευτερόλεπτα μετά την είσοδό του, πριν ακόμη φθάσει στην ουρά παραγγελιών, δέχεται γραπτό μήνυμα (SMS) στο κινητό του τηλέφωνο (καρτοκινητό της εταιρείας Vodafone). 

Το μήνυμα μπορείτε να το δείτε στην πρώτη φωτογραφία:

  

Δεν κάθεται να το σκεφθεί. Ένα ακόμη μήνυμα προώθησης προϊόντος, απ’ αυτά με τα οποία συνηθίζουν να μας ενοχλούν οι πάντες. 

Τρώει το φαγητό και αποχωρεί. Πεζός. 

Ούτε 50 μέτρα παρακάτω, δέχεται νέο μήνυμα, το οποίο έχει ως εξής (δεύτερη φωτογραφία):

  

Τώρα θυμώνει. 

Κατόπιν προτροπής φίλου του ειδικού περί τις τηλεπικοινωνίες, το διαδίκτυο κτλ, από την προηγμένης τεχνολογίας συσκευή του έχει ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ από καιρό την ασύρματη επικοινωνία (Wi-Fi, Bluetooth), το 3G και οποιαδήποτε ανταλλαγή δεδομένων. Η συσκευή λειτουργεί ΜΟΝΟ ως κινητό τηλέφωνο. 

Ρωτάει και ρωτώ κι εγώ μαζί του: 

1) Πώς είναι σε θέση οι εταιρείες Goody’s, Vodafone και Ηol να γνωρίζουν ότι η συσκευή και συνεπώς ο κάτοχός της, εισήλθε τάδε μέρα-τάδε ώρα σε κατάστημα της πρώτης, όπου λειτουργεί ασύρματο δίκτυο σύνδεσης 3G των δύο τελευταίων; Με άλλα λόγια, πώς είναι σε θέση ιδιώτες να γνωρίζουν την ακριβή θέση συγκεκριμένου πολίτη πάνω στον πλανήτη; 

2) Με ποιο δικαίωμα χρησιμοποιούν την ως άνω γνώση τους για δικούς τους σκοπούς (προώθηση προϊόντων); 

3) Ποιος εξασφαλίζει τον πολίτη από διαρροή τής πολύ σημαντικής αυτής πληροφορίας (της θέσης του στον πλανήτη) σε ασχέτους με άνομα συμφέροντα; 

4) Με ποιο δικαίωμα ενοχλούν τον πολίτη και τον υποχρεώνουν να ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία (αποστολή SMS) για να πάψουν να τον ενοχλούν; 

5) Ποια είναι η νομική κατοχύρωσή τους για τις παραπάνω ενέργειές τους και πώς ενημερώθηκε ο πολίτης γι αυτό; 

Υπενθυμίζω ότι πρόκειται για καρτοκινητό τηλέφωνο και δεν έχει υπογραφεί κανένα συμβόλαιο μεταξύ του πολίτη και κάποιες από τις προαναφερόμενες εταιρείες. Δεν υπάρχουν, συνεπώς, "ψιλά γράμματα". Το μόνο που έχει κάνει ο πολίτης είναι να δηλώσει (βάσει του νόμου) ότι ο συγκεκριμένος αριθμός καρτοκινητού τού ανήκει. 

Αναμένουμε απαντήσεις. Και γρήγορα, διότι με κάθε καθυστέρηση οι σκιές μεγαλώνουν… 

Οι φασίστες δέρνουν τους λαθρομετανάστες; Ε, τότε διώξτε τους λαθρομετανάστες, να μην τους δέρνουν οι φασίστες!

Αν είναι κάτι για το οποίο διακρίνονται τόσο οι Νεοταξίτες, όσο και οι χρήσιμοι κολαούζοι τους είναι ο «ρεαλισμός». 

 «Η μετανάστευση είναι μια πραγματικότητα», «η Αθήνα είναι μια πολυπολιτισμική πρωτεύουσα» κτλ. Τα ‘χουν δεδομένα. Ρεαλισμός! 

Για την εγκληματικότητα των αλλοδαπών φταίει ο ρατσισμός των Ελλήνων, οι αλληλοσφαγές μεταξύ συμμοριτών λαθρεποίκων βαφτίζονται ρατσιστικές επιθέσεις, θύματα και θύτες αλλάζουν θέσεις, το άσπρο γίνεται μαύρο, το μαύρο άσπρο κτλ. Ρεαλισμός! 

Γι αυτό κι εγώ στο θέμα που τους κόφτει, μην τυχόν και ανοίξει μύτη κανενός εισβολέα, απαντάω ρεαλιστικά. 

Σωστός; 

Ε! Εσείς εκεί στη show-biz! Προσέξτε με ποιον πηδιέστε!

Προς καλλιτεχνάρες, δημοσιογραφάρες, αθλητάρες και λοιπούς επαγγελματίες της σόου-μπιζ. 

Φίλτατοι. Ζούμε στην εποχή του Big Brother, της Παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής ορθότητας. Αυτά υπηρετείτε και οφείλετε να τα σέβεστε. Διακρίνω μια ελαφρότητα ανεπίτρεπτη. Μια χαλαρότητα ασυγχώρητη. 

Προσέξτε λοιπόν τις κακές παρέες, γιατί το σύστημα που σας ταΐζει τσαντίζεται και θα πέσουν κεφάλια. 

Σεξ με εθνικιστές ή έστω απλούς πατριώτες απαγορεύεται. Όταν σας είπαν ότι μπορείτε να βγάζετε τα μάτια σας ασυστόλως, δεν εννοούσαν στενές επαφές με τους ανωτέρω. Η υπερσεξουαλικότητα είναι βασικό στοιχείο επιτυχίας, αλλά όχι και με τους φασίστες. Εδώ απαγορεύεται οποιαδήποτε νύξη κατά του Σιωνισμού (θυμηθείτε τον κύριο Γκίμπσον) και θα επιτρεπόταν σαρκική επαφή με εχθρούς της διαφορετικότητας; Εδώ η άλλη έγραψε γυμνασιακό αστειάκι και έχασε τους Αγώνες κι εσείς το κάνετε με μη ανεκτικούς Ελληνάρες; Πάτε καλά; 

Τα αφεντικά δεν αστειεύονται. Οι παραβάτες θα τιμωρούνται αυστηρά. Οι ποινές είναι βαρύτατες ακόμα και για πταίσματα, πολύ δε περισσότερο για κακούργημα (σεξ με δαύτους). Οι ηθοποιοί-σκηνοθέτες δεν θα σταυρώνουν ταινία, οι τραγουδιστές θα ξεχνούν τη δισκογραφία, οι αθλητές θα αποκλείονται, ουδείς θα καλείται στα πρωινάδικα κτλ κτλ. 

Επίσης σε περίπτωση παρτούζας προσέξατε: ακόμη και ένας των συμμετεχόντων αρκεί για να σας κακοχαρακτηρίσει όλους. 

Εκτός των εθνικιών, ιδιαίτερα πρέπει να προσέχετε και τους αλλοδαπούς. Βεβαίως, ένας από τους σημαντικότερους τομείς που έχουν αναλάβει οι τελευταίοι στη Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι και το σεξ. Είναι ένα από τα αγαθά της Παγκοσμιοποίησης. Έτσι μπορεί ο καθένας να απολαμβάνει όποιο χρώμα και μυρωδιά σάρκας κάνει κέφι, ενώ ταυτόχρονα η διαφυλετική συνουσία προάγει την παραγωγή «διαφορετικών» ατόμων, που τόσο έχει ανάγκη η Νέα Τάξη. 

Όμως αρκετοί απ’ αυτούς είναι πολύ ατίθασοι. Κάνουν όλο αταξίες. Εμπίπτουν στο κοινό Ποινικό Δίκαιο. Παρόλο που τα μίντια είναι πλήρως ελεγχόμενα, ο Μεγάλος Αδελφός αδυνατεί (επί του παρόντος) να κουκουλώνει τα πάντα. Ορισμένα διαρρέουν (περίπτωση Πάρου) και ποιος ακούει τους Ελληνάρες. Τα μάτια σας τέσσερα λοιπόν… 

Ομπάμα ο Σκλάβος.

«Ουάσινγκτον. 
Η καταγωγή και το γενεαλογικό δέντρο του Αμερικανού προέδρου έχουν απασχολήσει αρκετές φορές τα μέσα ενημέρωσης. Τώρα ερευνητές, ειδικοί στη γενεαλογία, δηλώνουν ότι βρήκαν αποδείξεις ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είναι πιθανότατα απόγονος ενός από τους πρώτους καταγεγραμμένους Αφρικανούς σκλάβους στις ΗΠΑ.»

… έλεγε η σημερινή «είδηση» του in.gr. 

Πέραν του γελοίου (ή μήπως τραγικού;) του πράγματος, οι «ειδικοί επιστήμονες» να αναλώνουν χρόνο και χρήμα για να βρουν από πού κρατάει η σκούφια ενός και μόνο ανθρώπου ενώ η ανθρωπότητα πάει κατά διαβόλου, κι αυτό το αίσχος (η προπαγάνδα του κερατά) να αναπαράγεται ως «είδηση», έχω μια απορία: 

Ελέγχει ο πλανητάρχης τα του οίκου του; Μπορεί να κάνει παιχνίδι χωρίς την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, τον κολοσσό που είναι τόσο Ομοσπονδιακός (δηλαδή κρατικός) όσο κι εγώ αστροναύτης; Μπορεί π.χ να τυπώσει δολάρια χωρίς να πάρει άδεια από τον Μπερνάνκι; 

Δεν ξέρω αν οι πρόγονοι του κυρίου Ομπάμα ήταν σκλάβοι. Ο ίδιος πάντως είναι. 

Των τραπεζιτών. 

Και μαζί κι ο λαός του. Κι όλοι οι λαοί του κόσμου. 

Όσα δίνει ο διάβολος, τα παίρνει ο διάβολος.

Τραπεζίτα.

Τα συγχαρητήριά μου.

Αποδείξατε περίτρανα ότι όποιος «μαγειρεύει» καλά, αργά ή γρήγορα ανταμείβεται. Γίνεται Αρχιμάγειρος. Σεφ. (Δεν θυμάμαι ποιος κακοήθης είπε ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει αξιοκρατία).

Πιθανώς όμως να έχετε ένα μικρό πρόβλημα. Και οι μάγειροι και οι τραπεζοκόμες, και οι καμαριέρες και τα γκαρσονάκια και οι ρεσεψιονίστ και οι ρουμ-σέρβαντς και οι παρκαδόροι και οι καθαρίστριες …

… λογαριάζετε χωρίς τον ξενοδόχο.

Εξ ονόματος του (πραγματικού) ξενοδόχου, σας θυμίζω:

Male parta male dilabuntur.

Είναι κάτι καθάρματα…

… που κάνουν παρέα με το διάβολο. Ειδικεύονται στα πάντα, και ιδιαίτερα στην κατασκευή «εχθρών» και στο χειρισμό των μαζών.

Για τα καθάρματα αυτά, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία.

Εδώ σκοτώσανε άνω των τριών χιλιάδων ανθρώπων στους δίδυμους πύργους, στους 100 Νορβηγούς θα κολλάγανε;

«Ο ρόλος της αριστεράς» και άλλες ονειρώξεις.

Αμέτρητοι οι επιδέξιοι αριστεροί κώλοι που φορέσανε μεταξωτά βρακιά.

Εδώ και χρόνια υποστήριζα ότι η λύση θα έρθει από τα αριστερά. Στο συμπέρασμα αυτό είχα οδηγηθεί δια της εις άτοπον απαγωγής. Εγώ, ένας δημοκράτης και πατριώτης αστός, από παλιά, τους «από ‘δω μεριά» τους είχα καταλάβει. Και οι Νατοϊκοί ακροδεξιοί και οι κεντροδεξιοί (γελάστε άφοβα) και οι μασκαρεμένοι σε «κεντρώους»-«σοσιαλιστές»-κτλ καραδεξιοί, όλοι τιποτένιοι. Υπαλληλάκια των λεφτάδων. Τι να περιμένεις από δαύτους; Έλεγα λοιπόν, ότι μόνο κάποιος απ’ αυτούς που εναντιώνονται στο κεφάλαιο, έστω και στα λόγια, θα κάνει τη διαφορά. Και ποιοι απ’ αυτούς είναι οι περισσότεροι; Οι αριστεροί. Στατιστικώς λοιπόν, περίμενα φως από κάποιον αριστερό.

Φαίνεται ότι στα μαθηματικά είμαι σκράπας και πρέπει να σκίσω τα πτυχία μου.

Άλλοι το ανέλυσαν και το τόνισαν κι εγώ το προσυπογράφω. Οι περισσότεροι αριστεροί είναι πλέον επαγγελματίες. Σαν τον συνάδελφό μου το γκρουπούσκουλο, που του ‘δινα 100άρικα τη δεκαετία του ’90 για οικονομική ενίσχυση και τώρα προσελήφθη από γνωστό διαπλεκόμενο ιδιώτη, καθαρίζει δύο χιλιαρικάκια και συνεχίζει να μας δουλεύει από το «μετερίζι» του Συνασπισμού των συνιστωσών.

Απευθύνομαι λοιπόν στους ελάχιστους εναπομείναντες ιδεολόγους αριστερούς, που εμμένουν να ερίζουν για το ποιος πρέπει να είναι «ο ρόλος της αριστεράς».

Λυπάμαι που θα σας λυπήσω, αλλά ο ανύπαρκτος δεν μπορεί να παίξει κανέναν ρόλο.

Για ποια αριστερά μιλάτε;

Για την παρανοϊκή του Περισσού ή για τη μποέμισσα της Κουμουνδούρου; Γι αυτή που σπουδάζει τα τέκνα της στο Deree ή γι αυτή που τα γεννοβολάει στις σουίτες του ΙΑΣΩ; Γι αυτή που φέρεται αλήτικα στον Φαράκο ή γι αυτή που τρώει γκεμπελικά τον Κωνσταντόπουλο; Αυτές πήραν ψηλά τον αμανέ και φαλτσάρουν. Αν συνάδετε μαζί τους θα γίνετε σαν τα μούτρα τους.

Ή μήπως αναφέρεστε στις αποφυάδες, παραφυάδες και περικοκλάδες; Στους γελοίους που αφού εξάντλησαν πια τους επιθετικούς προσδιορισμούς του όρου «αριστερά» προσπαθώντας να βρούνε ονόματα για τα πολυποίκιλα επιδοτούμενα μαγαζάκια τους, καταφεύγουν τώρα σε ηλιθιότητες; Τι θα πει τέλος πάντων «Δημοκρατική Αριστερά»; Οι άλλες αριστερές είναι μη δημοκρατικές; Δεν καταλαβαίνουν ότι τα συντροφικά μαχαιρώματα και οι μπηχτές προς την «απολυταρχική» αριστερά δεν αφορούν κανέναν άλλον πλην των ιδίων και ουσιαστικά εξευτελίζουν εαυτούς και αλλήλους; Τι στο διάβολο σημαίνει «Αντικαπιταλιστική Αριστερά»; Δεν εννοούν ότι είναι σαν να λένε «εγκληματικό έγκλημα» ή «μυστηριώδες μυστήριο»; Είναι άσχετοι ή τους άσχετους παριστάνουν; Είναι αριστεροί ή τους αριστερούς παριστάνουν; Μήπως έχουν δίκιο οι παρανοϊκοί που τους λένε πράκτορες;

Για να τελειώνουμε: η αριστερά είναι εξορισμού δημοκρατική, αντικαπιταλιστική, εργατική, πατριωτική και ριζοσπαστική και δεν χρειάζεται επίθετα. Αν δεν είναι κάτι από τα παραπάνω, τότε δεν είναι αριστερά. Τα υπόλοιπα είναι ωκεανοί μιζέριας, ποταμοί γελοιότητας και πακτωλοί δολλαρίων.

Πολλές οι πληγές της αριστεράς, πολλές και αγιάτρευτες. Η ξύλινη ακαταλαβίστικη γλώσσα της, η επιρρέπειά της σε διασπάσεις (ούτε πυρηνικός αντιδραστήρας να ‘τανε), η μανία της να θεωρεί οποιαδήποτε διαφορετική άποψη στους κόλπους της ως φράξια-προβοκάτσια-πρακτοριλίκι, η ιδιότητά της να «πουλάει» τους συντρόφους της, η «ικανότητά» της να αποδεικνύεται πάντα «λίγη» σε κάθε κρίσιμη για τον τόπο στιγμή, οι προδοσίες, τα «ξεκαθαρίσματα» κτλ κτλ. Τις ξέρετε, ιδεολόγοι μου, τούτες τις πληγές, στο πετσί σας είναι, χρόνια τις κουβαλάτε και συμπαθάτε με αν τις ξύνω.

Αυτό όμως το αχαλίνωτο πάθος για τους λαθρεποίκους τι είναι πάλι; Τι έχετε να πείτε αγνοί ιδεολόγοι μου, για την δυσθεώρητη ηδυπάθεια που διακατέχει σύσσωμη την «αριστερά» για οτιδήποτε αλλοδαπό;

Πάντα υπήρχε βέβαια ένας λανθάνων ερωτισμός. Οι συντρόφισσες για παράδειγμα. Είτε στα Ταμπούρια μένανε, είτε στο Ψυχικό, πάντα διεγείρονταν με την καφρίλα. Είτε της κόκκινης αριστεράς, είτε της ροζ, πάντα γουστάρανε τη μαύρη σάρκα. Είτε γόβα Gucci φορούσανε, είτε πέτσινο σανδάλι ασορτί με τη βρώμικη πατούσα τους, μια φαντασίωση με σκατόφατσες την είχανε. Αυτό ήταν και το κοινό σημείο τους με τις μεγαλοαστές, τις «δεξιές», τις «συντηρητικές». Τι διάβολο; Στο κάτω-κάτω η αριστερά ενώνει τους λαούς, ενώνει τους φτωχούς, ενώνει τους δυστυχισμένους, γιατί να μην ενώνει την άγρια μούρη του Βαλκάνιου κατσαπλιά, το μελαμψό δέρμα του Αφρικανού προαγωγού και τη ξινή βρώμα του Ασιάτη λαθρέμπορου με τις γηγενείς συντρόφισσες;

Τι έγινε λοιπόν τώρα; Από τις φαντασιώσεις περάσανε στη δράση; Και οι σύντροφοί σας πώς το επιτρέπουν; Καλά οι μπίζνεσμεν, τα στελέχη και οι γιάπηδες. Αυτοί τρέχουν όλη τη μέρα για χρήμα. Οι σύντροφοι όμως; Ετούτοι δεν διακρίνονται για την εργατικότητά τους. Όλο συνδικαλισμό και αργομισθίες είναι. Γιατί παραμελούν τις συντρόφισσες; Και γιατί και αυτοί τόση λατρεία για τους λαθρομετανάστες; Ρε μπας και το γυρίσανε στο αλλιώτικο; Ή μήπως έχουν αναλάβει τη «μύηση» των κυριών από την Ανατολική Ευρώπη;

Τέλος πάντων, τι λιγούρα είναι αυτή με τον κάθε συμμορίτη; Τι φαγούρα είναι αυτή με τον κάθε φονταμενταλιστή; Τι κόλλημα είναι αυτό με τον κάθε τυχοδιώκτη; Τι σύμπλευση είναι αυτή με τον κάθε δουλέμπορο; Τι αβάντα είναι αυτή στον Μεγάλο Αδελφό; Τι προμοτάρισμα είναι αυτό στην Παγκοσμιοποίηση;

Κι εσείς ω ιδεολόγοι μου; Γιατί συναινείτε με τους επαγγελματίες; Ποιο είναι το δικό σας το κόλλημα; Ποια είναι η δική σας η φαντασίωση;

Ονειρεύεστε τον εαυτό σας πάνω σε άτι, με το σπαθί στο χέρι; Να ηγείστε της επανάστασης κατά της ολιγαρχίας; Να τρέχουν πίσω σας ορδές πολύχρωμων αλλοδαπών προλετάριων με υπόκρουση αντάρτικης μουσικής; Επαναστατικό στρατό θεωρείτε αυτά τα ορκ; Ταξικά αδέρφια σας λογαριάζετε τους πολιτικά αναλφάβητους; Μα για να ‘χει κανείς ταξική συνείδηση πρέπει πρώτα να ‘χει πολιτική συνείδηση ρε φουκαράδες. Ή μήπως θαρρείτε ότι μπορείτε να τους διδάξετε, να τους «διαφωτίσετε»; Εδώ δεν σας καταλαβαίνουμε εμείς που ξέρουμε και ελληνικά!

Ρε κακομοίρηδες τόσον καιρό διαβάζετε, τόσα χρόνια αναλύετε, τόσες δεκαετίες ζείτε εντός των τειχών του καπιταλισμού και δεν καταλάβατε ακόμη ποιο είναι το κύριο γνώρισμα και συνάμα όπλο του; Θα σας το πω εγώ σήμερα και δωρεάν.

Ο καπιταλισμός διαφθείρει.

Γι αυτό έρχονται όλοι αυτοί εδώ. Γι αυτό μεταναστεύουν στας Ευρώπας και στην Αμέρικα, στα άντρα δηλαδή του καπιταλισμού. Οι ήδη διεφθαρμένοι-εγκληματίες-αντικοινωνικοί έρχονται στο στοιχείο τους. Αλλά και οι «πτωχοί πλην τίμιοι», να διαφθαρούν θέλουν, να τα οικονομήσουν, να πιάσουν την καλή. Δεν είναι φτωχοί που θέλουν να επιβιώσουν, είναι φτωχοί που θέλουν να πλουτίσουν. Αφήστε που οι περισσότεροι είναι από χέρι κατά της αριστεράς. Οι μεν της Ανατολικής Ευρώπης φάγανε «υπαρκτό σοσιαλισμό» -δηλαδή κόκκινη χούντα- με το τσουβάλι και είναι εξορισμού αντιαριστεροί, οι δε ισλαμιστές, ακόμη και οι μετριοπαθέστεροι, ακούνε αριστερά και αθεΐα και βγάζουν σπυριά.
Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τους (καθόλου αμελητέους σε αριθμό) γκάνγκστερς, τους φανατικούς θρησκόληπτους, τους φασίστες (Τσάμηδες, κομιτατζήδες, Ουτσεκάδες κτλ), τους πράκτορες Άγκυρας-Ουάσινγκτον-Τελ Αβίβ, τους κουτοπόνηρους-δουλοπρεπείς-καταφερτζήδες που κοιτάνε να «τρυπώσουν» και δεν δίνουν δεκάρα για την πολιτική, πόσοι και ποιοι σας μένουν για «διαφωτισμό», για συγκρότηση του «στρατού»; Μερικές εκατοντάδες, άντε χιλιάδες, ξελιγωμένοι. Οι οποίοι όταν λιγδώσει το άντερό τους, θα σας φτύσουν και θα βυθιστούν κι αυτοί πατόκορφα στον καπιταλισμό. Θα ζητάνε ολοένα και περισσότερα. Από πεινασμένοι θα γυρεύουνε χαβιάρια. Από ρακένδυτοι θα κυνηγάνε επώνυμα συνολάκια. Από άστεγοι και τρωγλοδύτες θα ζητάνε βιλλάρες. Από ξυπόλητοι θα θέλουνε κουρσάρες.

Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση ρε παιδιά. Αχόρταγη. Κι αυτό εκμεταλλεύεται ο καπιταλισμός.

Τη συντρόφισσά σας την ξεχάσατε; Που από εκφωνήτρια έγινε επίτροπος; Που από επαναστάτρια εντός του Πολυτεχνείου και εχθρός των «Αμερικάνων», άρχισε ξαφνικά να «αλληθωρίζει»; Να 'τα τα πέτσινα κολάν, να 'τα τα εύσημα από τον Λαμπράκη, να τα μεγαλεία, να «ου Συνασπισμούς», να «ου Σοσιαλισμούς» και … τσουπ η «έξω από το ΝΑΤΟ - έξω από την ΕΟΚ» διορίστηκε από Νατοϊκό πρωθυπουργό επίτροπος στην ΕΟΚ! Ξέρετε. Από εκείνους τους διορισμένους- πιόνια του κεφαλαίου που νομοθετούν και διατάζουν τις εκλεγμένες κυβερνήσεις. Αμ οι δημοσιοκάφροι που κόπτονται υπέρ του μνημονίου; Κνίτες δεν ήτανε; Αμ ο Σαλονικιός δανδής που έγινε και προϊστάμενος των «μπάτσων»;

Αμέτρητοι οι επιδέξιοι αριστεροί κώλοι που φορέσανε μεταξωτά βρακιά. Οι μετανάστες γιατί πρέπει να διαφέρουν;

Πείτε λοιπόν στους επαγγελματίες των κομμάτων σας, να μη ματαιοπονούν. Ούτε οι «Μπάγκλα» ούτε οι «Πάκι» θα τους σώσουν. (Παρένθεση για τους αμύητους αναγνώστες μου: οι στρατολόγοι των κομμάτων της αριστεράς, έχουν μάθει 5-6 λέξεις ξένων, Ασιατικών κυρίως, γλωσσών για να ψαρεύουν μετανάστες ως νεοσύλλεκτους για τους κομματικούς στρατούς. Όπως οι βρωμύλοι των περασμένων δεκαετιών, τα περιβόητα «καμάκια», με το ανοιχτό πουκάμισο και την τρίχα-δάσος, είχαν μάθει λίγα κουτσοαγγλικά για να ψαρεύουν τουρίστριες στις παραλίες. Όπου δουν λοιπόν μελαμψό Ασιάτη, του την πέφτουν: -«Μπάγκλα»; -«Πάκι»; Κι ανάλογα με το τι θα απαντήσει ο δυστυχής, ακολουθεί χαιρετισμός στην αντίστοιχη γλώσσα. Θα συμφωνήσετε ότι πρόκειται περί κατάντιας. Τέλος παρένθεσης.). Αν έχουν διαλέξει για συμμάχους τους λαθραίους, αν αναζητούν μισθοφόρους έναντι πινακίων φακής, αν συστήνουν λεγεώνες των ξένων, σημαίνει ότι ήδη χρεοκόπησαν. Και όσο μένετε μαζί τους χρεοκοπείτε κι εσείς.

Γι αυτό σας λέω ιδεολόγοι της αριστεράς. Ο ρομαντισμός της νιότης σας δεν μπορεί να αποτελεί εσαεί δικαιολογία. Καλές οι ονειρώξεις, αλλά είναι για τους εφήβους. Όπως και ο αυνανισμός. Οι ενήλικες εξασκούν τα καθήκοντά τους αλλιώς.

Των πρακτόρων η σχολή.

Όποιος ταχυδρόμησε τη βόμβα είχε ορατό στόχο το Χρυσοχοΐδη και κυρίως στόχο το λαό. Τα λοιπά … «στόχος η δημοκρατία», «στόχος η εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση», «στόχος οι θεσμοί» κτλ είναι γλυκανάλατα παραμυθάκια των δημοσιοκάφρων και των πολιτικάντηδων, του διακοσμητικού παπούλη συμπεριλαμβανομένου. Τι είδους στόχος όμως ήταν ο Χρυσοχοΐδης; Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: Ή ο βομβιστής ήθελε να τον σκοτώσει-τραυματίσει ή δεν ήθελε. Αν ήθελε να τον σκοτώσει-τραυματίσει είναι απλώς ηλίθιος. Έπρεπε να στείλει το δέμα στο σπίτι του υπουργού. Αυτή θα ήταν η μοναδική περίπτωση να το ανοίξει ο ίδιος ο Προ-Πο. Στο πολιτικό του γραφείο ή στο υπουργείο ήταν βέβαιο ότι κάποιος άλλος θα το άνοιγε και κάποιος άλλος θα ΄τρωγε την έκρηξη. Ο αποστολέας όμως δεν είναι ηλίθιος. Ηλίθιοι που να διαθέτουν υλικά και τεχνογνωσία για να κατασκευάσουν ταχυδρομική βόμβα δεν υπάρχουν.

Άρα ο επιτιθέμενος ΔΕΝ ήθελε τη φυσική εξόντωση του Χρυσοχοΐδη. Ο Χρυσοχοΐδης ήταν λοιπόν πολιτικώς στόχος. Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: ο βομβιστής ήθελε να τον «κάψει» ή … να τον βοηθήσει! Ποιος θα ήθελε να τον «κάψει»; Υπάρχουν δύο περιπτώσεις: οι «κακοί τρομοκράτες» και οι κακοί εξουσιαστές (καθεστωτικοί, συστημικοί, πείτε τους όπως θέλετε).

Ποιος όμως σοβαρός «τρομοκράτης» στοχοποιεί τον υπουργό Προ-Πο (Δημόσιας Τάξης ντε!, τον πολιτικό προϊστάμενο των «μπάτσων»), με την ελπίδα να τον σβήσει από το χάρτη, να τον εξαναγκάσει σε παραίτηση; Κανείς! Κάθε σοβαρός αντιεξουσιαστής-αναρχικός κτλ γνωρίζει ότι οι υπουργοί κρίσιμων υπουργείων είναι απλώς πιόνια. Διαβασμένα ίσως, καμιά φορά προικισμένα, επιθετικά, αλλά πιόνια. Αν λείψει κάποιος, περιμένουν δεκάδες πανομοιότυποι μ’ αυτόν να τον διαδεχτούν και να συνεχίσουν την ίδια πολιτική (που έχουν επιβάλει διεθνή κέντρα, ας μη γελιόμαστε).

Υπάρχει βέβαια το ενδεχόμενο ο «τρομοκράτης» να σκόπευε μόνο σε ένα φανταιζί χτύπημα. Να δηλώσει «παρών». Να προκαλέσει ντόρο. Να εξευτελίσει το «σύστημα». Στην περίπτωση αυτή το σενάριο είναι εφιαλτικό. Ζήτω που καήκαμε! Ο τρομοκράτης είναι κόπανος! Υποτιθέμενος λαϊκός αγωνιστής τραβάει την προσοχή του λαού μακριά από τα πραγματικά προβλήματα, για να αυτοεπιβεβαιωθεί. Εδώ καιγόμαστε, κι αυτός παίζει παιχνιδάκια (θανάσιμα). Στην περίπτωση αυτή ως λαός ξοφλήσαμε. Έχουμε τους «επαναστάτες» που μας αξίζουν…

Κακός καθεστωτικός μήπως; Ποιος; Ποιος διακηρυγμένος εχθρός-αντίζηλος του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη υφίσταται; Ποιος του στέλνει επιστολές-προειδοποιήσεις (επισημότης ε;) για κοινωνικές εκρήξεις, ενώ θα μπορούσε απλώς να του το υπενθυμίσει (ο Μιχάλης το γνωρίζει) προφορικά, αφού κάθεται λίγα μέτρα πιο πέρα στο υπουργικό συμβούλιο;

Χααα! Σας την έσκασα. Όχι! Τη βόμβα δεν την έστειλε η Άννα! (ούτε η Μάνια! Πάλι χαααα!). Να βλέπουμε πέρα από τα πρόσωπα παρακαλώ. Εννοώ ότι ο Χρυσοχοΐδης δεν είναι απλώς ένας «προβεβλημένος», «χαρισματικός», «επιτυχημένος» υπουργός και άλλες φανφάρες των ΜΜΕ. Είναι υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, με πλάτες στο Λάνγκ… εεε… με συμπάθειες στην Ουάσινγκτον. Αν κάποιος επιχειρεί να τον «κάψει», σημαίνει ότι αυτός ο κάποιος είναι τόσο ισχυρός ώστε να τα βάζει με τους πανίσχυρους φίλους του ή … επιχειρούν να τον «κάψουν» οι ίδιοι οι «φίλοι» του, για άγνωστους λόγους. Εδώ σταματώ. Παρακάτω δεν έχει. Δεν ξέρω τι παιχνίδια παίζονται σε επίπεδο παγκόσμιων φατριών, ιερατείων, λεσχών κτλ.

Μήπως τελικά ο δολοφόνος ήθελε να βοηθήσει το Μιχάλη και κατ’ επέκταση ό,τι αυτός εκπροσωπεί (το big brother, την παγκόσμια διακυβέρνηση, τους ισχυρούς του πλανήτη βρε αδερφέ);

Αθώος σκοτώθηκε, άπαντες συγκινήθηκαν (θα μπορούσε να ήταν μια γραμματέας, ένας κλητήρας, ένας ταχυδρόμος, κάποιος από μας), τα media λυσσάξανε, τα αντιλαϊκά μέτρα ως κάτι ομιχλώδες και άπιαστο (το αίμα είναι χειροπιαστό) πέρασαν σε δεύτερη (ή και τρίτη, μετά το ποδόσφαιρο) μοίρα, η ανθελληνική-κατοχική κυβέρνηση βρήκε ευκαιρία να μας καλέσει σε «συστράτευση» (παλιό κόλπο ο πραγματικός θύτης να εφευρίσκει έναν πλασματικό , ώστε να προσελκύσει το θύμα ως «σωτήρας»), ο Μιχάλης ως «στόχος» επαιτεί τώρα τη συμπάθειά μας για να απαιτήσει περαιτέρω περιορισμό των ελευθεριών και συνταγματικών δικαιωμάτων μας στο άμεσο μέλλον κτλ κτλ.

Δεν ξέρω γιατί, μού ‘ρχεται στο μυαλό το τραγουδάκι …

«Των πρακτόρων η σχολή
Είναι χρήσιμη πολύ.
Κι οι καλοί της μαθηταί
Δεν ξεκουράζονται ποτέ.»

Ποιος είναι επιτέλους ο εχθρός;

Εχθροί εποχής, όπως λέμε φρούτα εποχής.

Κάποτε στην Ελλάδα, παραφύλαγε ο «κομμουνιστικός κίνδυνος» και η Αριστερά. Όποιος τολμούσε να αρθρώσει την παραμικρή αντίρρηση προς την «Εθνικήν Κυβέρνησιν», ήταν κομμουνιστής, έτρωγε κλωτσιές στα πισινά κι αν επέμενε έκανε υποχρεωτικές διακοπές εις άνυδρον νήσον.

Μετά εχθρός έγινε ο ιμπεριαλισμός και η επάρατη Δεξιά. Όποιος αμφισβητούσε το αλάθητο των «άλλων δημοκρατικών δυνάμεων» ήταν όργανο της συντήρησης και της αντίδρασης. Χλεύη από παντού, παραγκωνισμός και μετάθεση στα αζήτητα.

Τώρα Αριστεροί και Δεξιοί γίνανε μαλλιά κουβάρια. Τώρα η σύγχρονη απειλή είναι ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Πατρίδα, Θρησκεία και Οικογένεια υπό απαγόρευση. Πας μη βάρβαρος φασίστας. Το φάρμακο για πάσαν μαλακίαν είναι ένα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο.

Επαναλαμβάνω λοιπόν το Οργουελικό ερώτημα:
Με ποιον πολεμάει η Ωκεανία; Με την Ευρασία ή την Ανατολασία;
Ποιος είναι ο αντίπαλος και ποιος ο σύμμαχος;

Και για να το κάνω λιανά:

Τι θα γίνει ρε Μεγάλα Αδέλφια (Big Brothers); Θα αποφασίσετε τέλος πάντων; Ζαλιστήκαμε. Κουραστήκαμε. Ποιον πρέπει να πολεμάμε; Ποιος είναι επιτέλους ο εχθρός της Ελλάδας;
Κατασταλάξτε σε έναν να τελειώνουμε!