Επιστολή ενός πατέρα στο Υπουργείο Παιδείας.

Θέμα: Παράλληλη Στήριξη - Κοροϊδία 

Από: ...........ς .................ς

Με EMAIL: ...........@yahoo.gr 

Τηλέφωνο: 210.............. 69...............

............ς ...........ς. Γεννημένος στις ............... 20.... Μαθητής της Β’ Δημοτικού στο .................... Πάσχει από αυτισμό. Είναι ανάπηρος με ποσοστό 67% δια βίου. Μετά από τρομερή ταλαιπωρία και αφού η δημοσιοϋπαλληλική ανοησία και γραφειοκρατική βαναυσότητα του κράτους σας εξαντλήθηκε (και στα δύο αυτιστικά παιδιά μου, με αποκορύφωμα το Α ΚΕΔΔΥ Αμπελοκήπων), οι δομές τού υπουργείου σας (ΔΕΔΕΑ) εδέησαν να του εγκρίνουν πλήρη παράλληλη στήριξη για όλο το Δημοτικό (υποθέτω, γιατί η γνωμάτευση χρειάζεται «ερμηνεία»). Πέρυσι ήλθε μια ειδική δασκάλα για 8 (οκτώ), όλες κι όλες, ώρες την εβδομάδα. Φέτος ήρθε για 6 (έξι) ώρες. 

Τώρα το σχολείο μού ζητά «να διαμαρτυρηθώ στο υπουργείο». Ο κύριος σύμβουλος «δεν μπορεί να κάνει κάτι». Μου συστήνουν να πάω πάλι στο ΚΕΔΔΥ για μία ακόμη γραφειοκρατική γελοιότητα: «να συμπληρώσουν ότι το παιδί χρειάζεται τμήμα ένταξης». 

Είναι σαφές ότι με κοροϊδεύετε. Είναι σαφές ότι δεν ζω σε πολιτισμένο κράτος, αφού ο πολιτισμός φαίνεται και από την συμπεριφορά του κράτους στα ΑμΕΑ. Είναι σαφές ότι στερείτε από το παιδί μου αυτό που δικαιούται. Είναι σαφές ότι πιστεύετε πως οι φανφάρες στα κανάλια και οι χλιδάτες ιστοσελίδες αρκούν. 

Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι αυτό θα περάσει έτσι; 

Απαιτώ λύση τώρα. Όχι μόνο για το δικό μου το παιδί. Για όλα. 

..........ς ..................ς .................., αρκούντως εξοργισμένος ώστε να χτυπηθώ με οποιονδήποτε (επειδή ο υπουργός σας είχε δηλώσει τις προάλλες ότι θα χτυπηθούνε με όσους διακρίνουν τα παιδάκια με βάση το χρώμα). 

Προσέξτε, δεν θέλω δικαιολογίες, ευχολόγια και υπεκφυγές, θέλω βοήθεια για όλα τα παιδάκια που το έχουν ανάγκη. Το παρόν κοινοποιείται στο διαδίκτυο. Αν απαντήσετε, συνιστώ να προσέξετε και τα κόμματα, διότι θα κοινοποιήσω και την απάντηση στο διαδίκτυο. 

Υ.Γ Για την ακρίβεια των αναφερομένων και την εγκυρότητα της καταγγελίας, εγγυώμαι προσωπικά. 

Αριστείδης 

Ανανέωση 11-10-2017
Αγαπητέ κύριε, το μήνυμά σας προωθήθηκε στην ηγεσία.
Σας ευχαριστούμε για την επικοινωνία.

Με εκτίμηση.
Γραφείο ενημέρωσης πολιτών. 
Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων

Για όσους «σοκάρονται» από τον καρκίνο...

Όπως πληροφορήθηκα από έγκυρες ιστοσελίδες, ο Αμερικανός γερουσιαστής Τζον Μακέιν, προσεβλήθη από καρκίνο τού εγκεφάλου και μεγάλο σοκ ακολούθησε το άκουσμα της είδησης. Τα ελληνικά «μέσα» μού μαστίγωσαν τα νεύρα με την Αμερικανιά «διαγνώσθηκε με καρκίνο τού εγκεφάλου» (δεν υπάρχει τέτοια ελληνική έκφραση, το είπα, το ξαναλέω). 
 

 

Η θανατηφόρα Αμερικανιά όμως είναι αλλού. 

Την άνοιξη τού 2010, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έλαβε γραπτώς την αναφορά τής Επιτροπής Καρκίνου του Προέδρου (President’s Cancer Panel, θεσμικού οργάνου τού Υπουργείου Υγείας των ΗΠΑ και κλάδου τού πανίσχυρου Εθνικού Ιδρύματος Καρκίνου), για το χρονικό διάστημα 2008-2009. 

Στην αναφορά αυτή αναφέρονται σαφώς τα εξής (η μετάφραση δική μου από το πρωτότυπο): 

«Κανονισμός περί Περιβαλλοντικών Ρύπων. 

Στις ΗΠΑ ο τρόπος που προσεγγίζεται το θέμα περιλαμβάνει κυρίως μέτρα αντίδρασης και όχι προφύλαξης. 

Όταν δηλαδή υπάρχει αβεβαιότητα σχετικά με τις βλάβες που μια χημική ουσία ή άλλος περιβαλλοντικός ρύπος μπορεί να προκαλέσει, κανένα προληπτικό μέτρο δεν λαμβάνεται. Ο κίνδυνος για την υγεία πρέπει να αποδειχθεί πέραν πάσης αμφιβολίας, πριν την ανάληψη οποιασδήποτε δράσης. 

Αντί δηλαδή να απαιτείται από την βιομηχανία ή άλλους υπέρμαχους συγκεκριμένων χημικών, συσκευών ή δραστηριοτήτων να αποδείξουν την ασφάλειά τους, το βάρος τής απόδειξης ότι η έκθεση σε κάποιον τέτοιον περιβαλλοντικό παράγοντα είναι επιβλαβής, βαραίνει το κοινό! 

Μόνο μερικές εκατοντάδες από τις 80 και πλέον χιλιάδες χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στις ΗΠΑ έχουν υποβληθεί σε δοκιμασίες ασφαλείας.» 

Αυτά για τα Αμερικανάκια και «Αμερικανάκια» που «σοκάρονται» από την επίπτωση του καρκίνου στον βιομηχανοποιημένο κόσμο… 

Δεν σας είπαμε κλέφτες σύντροφοι. Καπιταλιστές σας είπαμε!

Αν βέβαια είστε πραγματικοί αριστεροί και θεωρείτε τον καπιταλισμό κλοπή (του πλούτου των λαών), τότε ναι, δικαιούστε να διαμαρτύρεστε ότι σας είπαμε κλέφτες! 

Υπάρχει μια παλιά καραμέλα που πιπιλάνε συστηματικά οι λεφτάδες: «Δεν τα έκλεψα. Με τη δουλειά μου τα κέρδισα». Υπάρχει μια χιλιομασημένη τσιχλόφουσκα, μονίμως στα στόματα των προυχόντων: «Όλα έγιναν σύμφωνα με τον νόμο». Υπάρχει κι ένα λιωμένο γλειφιτζούρι καρφωμένο στη γλώσσα των ανακόλουθων: «είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου». Πάγιες δικαιολογίες των καπιταληστών, καμία πρωτοτυπία. Όταν όμως τις παραπάνω σάχλες τις επικαλούνται οι «αριστεροί» και μάλιστα προσθέτουν αγωνιστικές περγαμηνές του παρελθόντος ώστε να φιμώσουν τους διαμαρτυρόμενους, τότε οι ελπίδες του λαού ψυχορραγούν. 

Μέγα θέμα προέκυψε από τη νοσηλεία τής υπουργού τής «αριστερής» κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ σε μεγάλη ιδιωτική κλινική. Η κυρία υπουργός, η Νάντια Βαλαβάνη, διάσημη πλέον για τη διάσταση που έδωσε στην έννοια «πατριωτικό καθήκον», δέχθηκε δριμύτατη επίθεση από ομοτράπεζό της, κορυφαίο συνδικαλιστή των γιατρών του Δημοσίου. Ο άνθρωπος αυτός (Δ. Βαρνάβας, Πρόεδρος ΟΕΝΓΕ) έκραξε την κυρία υπουργό, θέτοντας μείζον ζήτημα ηθικής τάξης: ασυνέπεια λόγων και έργων από την πλευρά τής υπουργού και άλλων κυβερνητικών στελεχών. Της υπενθύμισε ότι «δικό της πατριωτικό καθήκον είναι να εμπιστεύεται το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας μας» και με την ευκαιρία απαίτησε από όσους έχουν χρήματα στο εξωτερικό να τα επαναπατρίσουν αμέσως. 

Στη μεστή ουσίας και αρχών αντιπολιτευτική αυτή κίνηση του κυρίου Βαρνάβα (φαίνεται ότι η μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση στον ΣΥΡΙΖΑ τού 40% είναι ο ΣΥΡΙΖΑ τού 4%) επιχείρησαν να απαντήσουν ανεπιτυχώς διάφοροι, κατά κανόνα συναισθηματικοί, στερούμενοι όμως λογικής, προεξαρχούσης της αδελφής τής υπουργού, η οποία ξιφούλκησε: 

«Μένω άφωνη από το μένος και την κακία, που αναρτάται στο διαδίκτυο από μικρόψυχους ανθρώπους, που ψάχνουν να "κατασπαράξουν" αποδεδειγμένους αγωνιστές της αριστεράς, διαστρεβλώνοντας αλήθειες. Κανείς δεν έγραψε ότι η Νάντια ήταν 9 μέρες στο πόδι με πνευμονία χωρίς να την εξετάσει γιατρός, διακινδυνεύοντας την ζωή της για το πόστο που έχει αναλάβει. Ότι από την δουλειά της σαν ασφαλίστρια δικαιούται δωρεάν περίθαλψη σε ιδιωτικά κέντρα από την ιδιωτική ασφάλεια υγείας, που πληρώνει τόσα χρόνια. Ότι τα χρήματα για τα οποία την κατηγορούν ότι έχει, είναι η νόμιμη κληρονομιά της από το οικογενειακό ξενοδοχείο, που δημιούργησαν οι αυτοδημιούργητοι γονείς της μοχθώντας δεκαετίες σκληρά. Ότι οι 14.000 χάρτινες λίρες Αγγλίας, που αποτελούν τις καταθέσεις της στο εξωτερικό, είναι χρήματα που περίσευσαν από τις σπουδές του γιού της στην Αγγλία. Είναι έγκλημα που ο πατέρας της δημιούργησε περιουσία, αυτοδημιούργητος, χωρίς καμία βοήθεια; Το ευχαριστώ για την αντιστασιακή του δράση επί δικτατορίας Μεταξά και κατά τον πόλεμο, που πολέμησε σαν κομάντος και κατάσκοπος των συμμάχων στην Μέση Ανατολή ήταν να τον στείλουν φυλακή και εξορία. Το ίδιο τώρα ο "όχλος" είναι έτοιμος να καταπιεί την Νάντια, που 20χρονη όταν της έκαναν φάλαγγα ούτε καν έδειχνε πόσο πονούσε και είχε το σθένος ν' αντιμετωπίσει τους βασανιστές της χωρίς καμιά διαμαρτυρία. Ντροπή να πιάνετε στο στόμα σας μια αγωνίστρια, που δεν μπορείτε να της μοιάσετε ούτε στο μικρό της δακτυλάκι». 

Επειδή παρόμοια είναι (πάνω-κάτω) τα «επιχειρήματα» των υποστηρικτών τής κυρίας Βαλαβάνη, με τα οποία ασφαλώς συμφωνεί (εφόσον δεν διαψεύδει) και η ίδια, 

επειδή ακόμη κι αν διαφωνεί η ίδια ή οποιοσδήποτε υγιής ΣΥΡΙΖαίος, οι περισσότεροι σύγχρονοι αριστεροί σε κάθε παρόμοια περίπτωση υιοθετούν τις καραμέλες-τσιχλόφουσκες-γλειφιτζούρια που επεσήμανα στην αρχή τού κειμένου, επιτρέψτε μου μια μακροσκελή παρέμβαση. 

Είναι πολύ θλιβερό και ταυτόχρονα πολύ γελοίο, κάποιος κατηγορούμενος για πταίσμα και οι συνηγοροί του, να επιχειρούν υπεράσπιση ομολογώντας κακουργήματα. 

Οι διασημότητες της πολιτικής αδυνατούν φαίνεται να κατανοήσουν ότι αποτελούν παραδείγματα (προς μίμηση ή αποφυγή, αναλόγως της περιπτώσεως) και ότι οι ενέργειες και δηλώσεις τους πρέπει να συμβαδίζουν με τα διακηρυγμένα πιστεύω τους ώστε ο λαός να τους εμπιστεύεται. Αδυνατούν να κατανοήσουν ότι τα ανθρώπινα σφάλματα μπορούν να τους συγχωρεθούν (αρκεί βεβαίως να ζητήσουν έμπρακτα συγγνώμη), αλλά η πολιτική κάλυψη των ανθρωπίνων σφαλμάτων είναι απαράδεκτη. 

Αν η κυρία Βαλαβάνη προέβαλε αμιγώς ανθρώπινους λόγους θα ήμασταν όλοι στο πλευρό της. Αν μας έλεγε «συγγνώμη βρε παιδιά, ήμουν εξουθενωμένη. Ήμουν άρρωστη, άυπνη και κατάκοπη. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπόρεσα να προβλέψω τον αρνητικό συμβολισμό που θα είχε η πράξη μου, να πάω να νοσηλευθώ σε χλιδάτο ιδιωτικό νοσοκομείο ενώ ο κοσμάκης πεθαίνει στα ράντζα ή στον δρόμο. Συμφωνώ μαζί σας, ο αριστερός ηγέτης πρέπει να πηγαίνει στο δημόσιο νοσοκομείο, κι αν ο μη γένοιτο ξαναασθενήσω, να είστε σίγουροι, εκεί θα πάω. Κι αυτά τα ρημαδολεφτά, έτσι το ‘φεραν οι περιστάσεις και τ’ απέκτησα και μείναν έξω. Έχετε δίκιο θα τα φέρω πίσω το συντομότερο». Ποιος δεν θα την δικαιολογούσε; 

Τώρα τι μας λέει (μέσω αντιπροσώπου); 

1) Ότι πλήρωνε επί χρόνια ασφαλιστική εταιρεία και μπορούσε να πάει δωρεάν σε ιδιωτικό νοσοκομείο. Κοινώς «ήταν νόμιμο, ήταν δικαίωμά της και αφού μπορούσε γιατί να μην πάει;». 

Μα είμαστε με τα καλά μας; Είπε κανείς ότι πήγε τσάμπα ή/και στα πλαίσια διαπλοκής; Για αρνητικές εντυπώσεις επί ηθικού θέματος εγκαλείται. Όχι για απάτη ή παράνομη συναλλαγή. 

Επίσης, η ιδιωτική ασφάλιση και τα συμβόλαια για δωρεάν νοσηλείες σε γκλαμουράτα ιδρύματα εμπίπτουν στο αλφαβητάρι του καπιταλισμού. Είναι δυνατόν να τα επικαλείται αριστερός που υποτίθεται ότι παλεύει για δωρεάν δημόσια υγεία; Οποιοδήποτε σοβαρό αριστερό κοινωνικό κράτος προσφέρει στον πολίτη του δωρεάν Υγεία τέτοιας ποιότητας, ώστε η ιδιωτική υγεία να καθίσταται από ασύμφορη έως άχρηστη. Είναι δυνατόν καπιταλιστικά σλόγκαν (όποιος «επένδυσε» στην υγεία του ζει, όποιος περιμένει από το κράτος πεθαίνει) να χρησιμοποιούνται από αριστερούς που κόπτονται για το δημόσιο συμφέρον; Και στο κάτω-κάτω τα ιδιωτικά συμβόλαια υγείας απαγορεύουν τη νοσηλεία στο Δημόσιο; Ξεκάθαρα όχι. Αντιθέτως την ευνοούν! Συνεπώς η νοσηλεία δεν είχε οικονομικό κίνητρο: η Νάντια Βαλαβάνη δεν θα πλήρωνε (εκείνα τα πενιχρά του κρατικού τιμολογίου) ούτε στο δημόσιο! 

Πολλοί στο διαδίκτυο (όχι η αδερφή της) είπαν ότι ίσως εκεί (στο ιδιωτικό θεραπευτήριο) ήταν ο γιατρός της. Ο προσωπικός της γιατρός με τον οποίο συνδέεται με ιερή σχέση (γιατρού-ασθενούς). Αν και γενικά σεβαστό, το επιχείρημα αυτό στην προκειμένη περίπτωση είναι εναντίον της. Τι θα πει αριστερέ μου «είναι ο γιατρός της εκεί» (στο ιδιωτικό); Με τι μούτρα ένας αντιπρόσωπος του λαού θα αντικρύσει τον πολίτη, που τον γιατρό που είναι «εκεί» δεν μπορεί να τον δει ούτε με το κυάλι; Όταν ο γιατρός σου είναι «εκεί», αλλά ο απλός (φτωχός) πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να τον προσεγγίσει (ενώ εσύ την έχεις, ανεξαρτήτως του πώς την απέκτησες), τίθεται αυτομάτως ζήτημα ανισότητας: εσύ είσαι στην ελίτ και ο λαός στην απέξω. Αν ο γιατρός του απλού Έλληνα δεν μπορεί να είναι «εκεί» τίθεται και δεύτερο θέμα ανισότητας: ο γιατρός σου είναι στην ελίτ και οι υπόλοιποι γιατροί στην απέξω. Διπλή ανισότητα δεν συνάδει με αριστερές ιδέες, δεν νομίζεις; 

Αν λοιπόν για το κίνητρο της νοσηλείας σε ιδιωτικό κέντρο δεν χωρούν δικαιολογίες οικονομικής φύσεως ή προσωπικού γιατρού, τι μένει; Η ποιότητα υπηρεσιών. Τίποτε άλλο. 

Είναι τραγικό. Οι νοσηλευόμενοι σε ιδιωτικά ιατρικά κέντρα ή/και στο εξωτερικό «λαϊκοί» ηγέτες της Ελλάδας, ουσιαστικά παραδέχονται ότι ο ιδιωτικός τομέας υγείας ή αλλοδαπές δομές υγείας προσφέρουν καλύτερη ποιότητα υγείας απ’ ότι το ελληνικό ΕΣΥ. Η Νάντια Βαλαβάνη δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία. Έχουν προηγηθεί άλλοι, συμπεριλαμβανομένων των εμπνευστών και ιδρυτών τού ΕΣΥ (Ανδρέας Παπανδρέου, Γιώργος Γεννηματάς). Προσπαθούν όλοι να μας πείσουν ότι τα λουξ δωμάτια, ο ξενοδοχειακός εξοπλισμός πέντε αστέρων, οι κουζίνες με σεφ κτλ υπερτερούν του καταρρέοντος ελληνικού δημόσιου νοσοκομείου. Αυτά όμως είναι εκδοχές του καπιταλισμού. Συνεπώς όλοι αυτοί οι φιλεύσπλαχνοι ηγέτες που φτύνουν στα μούτρα το ΕΣΥ και όλους εμάς όταν ασθενήσουν, αυτό ουσιαστικά κηρύττουν: την ανωτερότητα του καπιταλισμού. 

2) Λέει η αδελφή της Ν. Βαλαβάνη ότι η Νάντια έφθασε στο «αμήν». Ανθρωπίνως είμαστε μαζί της, πολιτικώς όμως όχι. Ο αγνός λαϊκός αγωνιστής προκειμένου να σώσει τον λαό δεν διστάζει να αναλώσει και τον εαυτό του ακόμα. Αυτό είναι αξιοθαύμαστο, δεν μπορεί όμως να αποτελεί δικαιολογία για νοσηλεία σε ιδιωτικό ίδρυμα όπου το καρδιογράφημα κάνει 100 ευρώ. Έφθασε ο λαοπρόβλητος ηγέτης στο «παρά πέντε» για το κοινό καλό; Λαμπρά. Ας πάει λοιπόν στο εφημερεύον δημόσιο νοσοκομείο όπου το καρδιογράφημα δεν χρεώνεται καθόλου. Έτσι θα το στηρίξει και θα κάνει το λαό υπερήφανο. Υπάρχει κάποια αντίρρηση στην πρότασή μου αυτή; 

3) Λένε οι αδελφές Βαλαβάνη ότι τα χρήματα της Νάντιας είναι νόμιμα και ουσιαστικά προέρχονται από κληρονομιά. Είπε κανείς ότι είναι παράνομα; Το ότι είναι νόμιμα και προϊόντα κληρονομιάς τα εμποδίζει να επιστρέψουν στην Ελλάδα; Γελοιότητες και υπεκφυγές. Κανείς δεν σας κατηγορεί γι αυτό, φίλη Νάντια. Για το ότι τα έχετε ασφαλή έξω κατηγορείστε και επί της ουσίας δεν απαντάτε τίποτε. Για το ότι τα προφυλάσσετε στα άντρα του καπιταλισμού (τράπεζες του εξωτερικού) ενώ ο ελληνικός λαός δεινοπαθεί από τα ίδια άντρα-κέντρα κατηγορείστε και κάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε. 

Και αυτό με τις σπουδές του παιδιού τι είναι πάλι; Είναι ανάγκη να μας θυμίσετε ότι τα ευγενή τέκνα σας σπουδάζουν στα Πανεπιστήμια του εξωτερικού που βγάζουν ηγέτες, ενώ τα πτυχία στην Ελλάδα είναι κωλόχαρτα; 

Και αυτή η αναφορά στους αγώνες της Νάντιας και του αειμνήστου πατέρα της προς τι; Οι αγώνες αποτελούν ασπίδα για πολλές κατηγορίες, όχι όμως και για την κατηγορία αλλοτρίωσης. Όχι για την κατηγορία ασπασμού του καπιταλισμού. Γι αυτό αγωνίστηκαν πατέρας και κόρη; Για να μπορεί η Νάντια να νοσηλεύεται ανενόχλητη σε νοσοκομείο-ξενοδοχείο με ημερήσια νοσήλια εκατοντάδων ευρώ; Δεν είναι αυτό προσβολή για τους ίδιους και τους αγώνες τους; 

Ας το βάλλουν καλά στο μυαλό τους και η Νάντια Βαλαβάνη και οι λοιποί αριστεροί: 

Τις «δουλειές» που αποφέρουν «περιουσίες» τις επιτρέπει μόνον ο καπιταλισμός. Τα «νόμιμα» κέρδη των «αυτοδημιούργητων» που βεβαίως δεν τα έκλεψαν αλλά τα απέκτησαν κατόπιν «υγιούς ανταγωνισμού» σε καπιταλιστικές «ελεύθερες αγορές» και τα «επενδύουν» με την κάλυψη καπιταλιστικών νόμων, τα παράγει μόνον ο καπιταλισμός. Την «ελεύθερη επιλογή» γιατρού και σχολείου τού «ιδιωτικού τομέα» ή του εξωτερικού για τους έχοντες και κατέχοντες ολίγους την ευνοεί μόνον ο καπιταλισμός. 

Η αναδιανομή τού πλούτου που υποτίθεται ότι πρεσβεύουν οι υποτιθέμενοι αριστεροί θα έπρεπε να δημιουργεί ανθρώπους απόλυτα ίσους στις περιουσίες, στις δυνατότητες, στις επιλογές. Και όσοι αριστεροί έτυχε (;) να ευνοηθούν από τις καπιταλιστικές συνθήκες και να είναι πιο ίσοι από τους άλλους, θα έπρεπε να μετατρέπονται σε φωτεινά παραδείγματα, αν όχι απαρνούμενοι τις περιουσίες τους, τουλάχιστον με το να μην προκαλούν. Με το να μην παίζουν χοντρά καπιταλιστικά παιχνίδια με funds στην πλάτη των ανέργων, να μην επιδεικνύουν πολυτελή ακίνητα και αυτοκίνητα στα μούτρα αστέγων και να μην διαφημίζουν έμμεσα ξένα και ντόπια ιδιωτικά κολλέγια και ιατρικά κέντρα στα παιδιά των διαλυμένων δημόσιων σχολείων και τους ασθενείς των ράντζων. 

Να πληροφορήσω τις κυρίες και τους κυρίους αριστερούς, ότι ένας πραγματικός επαναστάτης του παρελθόντος δήλωσε απεριφράστως ότι «είναι ευκολότερο να περάσει η καμήλα από το κεφάλι της βελόνας, παρά να εισέλθει ο πλούσιος στη βασιλεία των ουρανών». Και παρότι ουδέποτε ανακήρυξε αυτή καθαυτή την κατοχή πλούτου σε αμαρτία, συνέστησε σε εύπορο νεαρό που ήθελε να τον ακολουθήσει (γοητευμένος από το κήρυγμά του), να μοιράσει πρώτα όλη του την περιουσία στους φτωχούς. Ο ίδιος μάλιστα φορούσε έναν μόνο χιτώνα, κοιμόταν σε στρώματα από άχυρα, έτρωγε ψωμί κι ελιές και μετακινείτο με γαϊδουράκι. Είναι λοιπόν μονόδρομος για όσους ΗΓΕΤΕΣ επαγγέλλονται ισότητα, ομόνοια και αγάπη, για όσους ΑΡΧΗΓΟΥΣ θέλουν να σύρουν το ποίμνιο στο σωστό δρόμο, να κάνουν οι ίδιοι την αρχή. Έστω και συμβολικά, αφού τα ένστικτα της ιδιοκτησίας, της αδηφαγίας και της απληστίας είναι έμφυτα και αυτό εκμεταλλεύεται ο καπιταλισμός. 

Εν ολίγοις, δεν σας είπαμε κλέφτες σύντροφοι. 

Καπιταλιστές σας είπαμε! 

Υ.Γ Συγγνώμη για το σεντόνι. Δεν μπορώ τα περίεργα.

Άδωνις-Ευγενία και ΔΟΛ: Να ξερνάς κι από τις πλάτες.

Σύμφωνα με το «ανάλαφρο» (sic) αλλά «βαρυσήμαντο με πολλούς αποδέκτες» (προπαγανδιστικό) δημοσίευμα των ΔΟΛίων (αλλά και άλλων μέσων μαζικής παραπλάνησης), η κυρία Ευγενία Μανωλίδου, κυοφορούσα τον καρπό τού έρωτός της με τον κύριο υπουργό της Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, τηλεφώνησε στον σύζυγό της ενόσω αυτός προήδρευε του Συμβουλίου των υπουργών Υγείας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. 

«Αγάπη μου χρειάζομαι έναν γυναικολόγο» αναφώνησε η έγκυος. 

Όπως πληροφορούμαστε λοιπόν από το άρθρο, ο κύριος υπουργός, σφόδρα ανήσυχος, αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι δεν επρόκειτο περί προβλήματος επειγούσης φύσεως και προκειμένου να μείνει απερίσπαστος στο έργο του (της προεδρίας βεβαίως-βεβαίως) παρέπεμψε την ωραία συμβία του στο ΠΕΔΥ (ήτοι Πρωτοβάθμιο Εθνικό Δίκτυο Υγείας) στον αρμόδιο δηλαδή μηχανισμό της Πολιτείας, δικής του (αν και οι κακές γλώσσες το αμφισβητούν) συλλήψεως και εκτελέσεως. 

Και, ω του θαύματος, άπαντα λειτούργησαν άψογα. Η κυρία Μανωλίδου εξυπηρετήθηκε άριστα, έκλεισε ραντεβού μετά από πενθήμερο με συμβεβλημένο ιατρό πλησίον της οικίας της και περιχαρής απέστειλε στον σύζυγό της γραπτό μήνυμα (sms) περί της τελειότητος του συστήματος, το οποίο ο κύριος υπουργός χρησιμοποίησε ενώπιον των ομοιοβάθμων του, ως ακαταμάχητη απόδειξη της αποτελεσματικότητος του μεταρρυθμιστικού του έργου. 

Από την ανάγνωση του άρθρου ευκόλως εννοούμε ότι: 

1) η κυρία Μανωλίδου, εξέχον μέλος της Ελληνικής ελίτ, σύζυγος υπουργού, γνωστή τηλεπερσόνα με δυσθεώρητες αμοιβές, δεν διαθέτει γυναικολόγο. Αν της συμβεί κάτι απευθύνεται έντρομη στον σύζυγό της και αναζητεί οποιονδήποτε γυναικολόγο. 

2) Παρότι έχει τον κοινό νου (ως φαίνεται τουλάχιστον) και δεν είναι πρωτάρα, έχει δηλαδή ξαναπεράσει από στάδια εγκυμοσύνης, φαίνεται να αγνοεί ποιο είναι το επείγον και ποιο το μη επείγον. Διότι αν δεν το αγνοούσε δεν θα έπρεπε να διακόψει τον σύζυγό της από τόσο σπουδαίο καθήκον. 

3) Αν της συγχωρεθεί η άγνοια (δεδομένης της κατάστασής της και του ψυχισμού της εγκύου), εφόσον από τη συνομιλία μεταξύ μιας υπερευαίσθητης εγκύου και του συζύγου της ο τελευταίος έκρινε ότι δεν συνέτρεχε λόγος ανησυχίας και απαιτείτο προγραμματισμένη (με ραντεβού) επίσκεψη στο ιατρείο μαιευτήρος, θα πρέπει να θεωρείται ότι ο κύριος Γεωργιάδης εκτός από υπουργός Υγείας είναι και ιατρός ή τέλος πάντων εμπειρότερος στα της εγκυμοσύνης από την ίδια την έγκυο. 

4) Το διάστημα των 5 (πέντε) ημερών μεταξύ της εμφάνισης του προβλήματος και της ημέρας του ραντεβού, δεν επαρκεί ώστε ο κύριος υπουργός να επιστρέψει στο σπίτι του, να συνεννοηθεί με τη σύζυγό του και να απευθυνθούν σε κάποιον πρωτοκλασάτο μαιευτήρα της πιάτσας, που θα τους δεχθεί αυθημερόν (λόγω του προφανούς ειδικού τους βάρους ως πελάτες) και τελικά θα αναλάβει και τον τοκετό. 

Και άλλα πολλά... 

Με όποιον υποστηρίξει ότι τόσο το «γεγονός», όσο και η περιγραφή του αποτελούν ευθείες προσβολές της νοημοσύνης των αναγνωστών (όσων διαθέτουν τέτοια), δεν θα διαφωνήσω. 

Σε όποιον ισχυριστεί ότι πρόκειται για καραστημένο, κακοστημένο και ευτελές προπαγανδιστικό σόου, με γλοιώδεις αποχρώσεις, συνιστώσες γελοιότητας και έντονα εμετικά στοιχεία, δεν θα αντιτάξω επιχειρήματα. 

Θα αναφωνούσα «ντροπή» («αιδώς» για τον κύριο υπουργό). Στη χώρα όμως που οι ελλείψεις στα νοσοκομεία επισκιάζονται από κιτσάτα επικοινωνιακά τρικ του κυρίου υπουργού, η ντροπή έχει χαθεί. Μαζί με χιλιάδες ζωές ασθενών και αναξιοπαθούντων. 

Διάσημε κύριε Τάδε, είσαι κλέφτης και επικίνδυνος!

Ο Νικολάκης γιόρταζε. 

Κι επειδή ο Νικολάκης γιόρταζε, πήρα ένα παιχνιδάκι για δώρο και τον επισκέφτηκα. 

Καλή η παρέα, καλά περνάγαμε, πέρασε και η ώρα. 

Ο μπαμπάς του Νικολάκη είπε να κεράσει σουβλάκια. Δεν είχε την οικονομική δυνατότητα για κάτι παραπάνω, αλλά και οι υπόλοιποι της παρέας δεν είχαμε απαίτηση για κάτι παραπάνω (στο ίδιο οικονομικό επίπεδο-χάλι είμαστε όλοι). 

-«Εδώ κάτω στην πλατεία. Ξέρετε ... την κεντρική. Είναι ο Τάδε». 

-«Ποιος είναι ο Τάδε ρε παιδιά;». 

-«Δεν τον έχετε ακούσει; Αααα, το καλύτερο σουβλάκι της Αθήνας. Από το 19τόσο!». 

-«Σοβαρά; Ε τότε βουρ! Ένα καλαμάκι κοτόπουλο-ντομάτα-πατάτες για μένα». 
Κτλ κτλ. 

Η ιδέα (καθόλου πρωτότυπη, μα τόσο οικεία, ανθρώπινη και προσφιλής στην ελληνική παρέα) απεδείχθη ατυχής. 

Αφού πέρασε καμιά ώρα και είχαμε αλληθωρίσει από την πείνα («Εεε, γιορτή σήμερα, θα ‘χει πολλή δουλειά μωρέ» κτλ κτλ), έρχεται ένας βρωμύλος (ούτε ο ήρωας εργάτης υπονόμων αμέσως μετά την καθ’ όλα σεβαστή δουλειά του δεν βρωμάει έτσι) και φέρνει τα σουβλάκια τού Τάδε, τα καλύτερα της Αθήνας από το 19τόσο:

Όλα καμένα. 

Πάει το βράδυ, πάει η ωραία ατμόσφαιρα, πάει κι η παρέα. Αρχίσανε όλοι τα «Γαλλικά», εκνευρισμός, άλλοι προτείνανε να τον υποχρεώσουμε να φέρει καλύτερα (μετά από 2 ώρες υποθέτω, αφού γι αυτά τα σκατά-καλύτερα χρειάστηκε 1 ώρα), άλλοι να τα επιστρέψουμε και να πάρουμε τα χρήματα πίσω (και να μείνουμε νηστικοί ή να απευθυνθούμε σε άλλον καραγκιόζη που πουλάει καλύτερα καλύτερα σουβλάκια από το 18τόσο) κτλ κτλ.

Ένας πιο παρατηρητικός διαπίστωσε ότι τα καλύτερα σουβλάκια από το 19τόσο συνοδεύονταν απ’ αυτό: 

Το δελτίο παραγγελίας. Ένα εσωτερικό στοιχείο του καταστήματος που δεν πρέπει να φτάνει στον πελάτη και τίποτε άλλο. 

Απόδειξη που-θε-νά. 

Ζήτησα ευγενικά συγγνώμη («Είναι ήδη αργά. Δεν πειράζει ... άλλη φορά»), παρηγόρησα τον συντετριμμένο μπαμπά του Νικολάκη («Τον καραγκιόζη μου χάλασε τη γιορτή»), φίλησα τον Νικολάκη και αποχώρησα. 

Πριν φύγω τελείως από την περιοχή, έκανα μια επίσκεψη στο ψητοπωλείο του Τάδε όπου από το 19τόσο φτιάχνονται τα καλύτερα μελαχρινά σουβλάκια. 

Κατόπιν όλων αυτών, και αφού επαναλάβω την προτροπή προς τους αναγνώστες μου να στέλνουν στο διάβολο όποιον φημισμένο κερατά τους πουλάει σκατά και τους φτύνει στα μούτρα, είμαι υποχρεωμένος να προβώ στις παρακάτω δηλώσεις: 

Κύριε Τάδε μου, από το 19τόσο. 

Δεν πιστεύω ότι έγινες τυχαία διάσημος. Από το 19τόσο που ξεκίνησες και για πολλά έτη πρέπει να έφτιαχνες καλό σουβλάκι. Δεν μπορεί όοολοι αυτοί που περιδρομιάζουν σε σένα από το 19τόσο να τρώνε καμένα. Θα το μαθαίναμε. Θα τους είχε θερίσει ο καρκίνος. 

Θα ήσουν λοιπόν καλός. Θα είχες μεράκι, τέχνη και καλά υλικά. Τι να τα κάνω όμως; 

Τι να την κάνω την ιστορία σου; Τι να το κάνω το κυριλέ (και προσφάτως ανακαινισθέν και επεκταθέν καθώς μανθάνω) μαγαζί σου; Τι να την κάνω τη φήμη σου και τις χαμογελαστές φάτσες διασήμων που κατά καιρούς σερβίρισες στις φωτογραφίες που κοσμούν τους τοίχους; 

Κύριε Τάδε μου, συμπάθα με, αλλά είσαι κλέφτης. Δυό φορές μάλιστα. Σήμερα, 6 Δεκέμβρη του 2013, του Άι Νικόλα ανήμερα, έκλεψες φτωχούς ανθρώπους πουλώντας τους σκατά και εισπράττοντας ευρώ και μετά τους ξανάκλεψες κρυφά μη δίνοντας απόδειξη. 

Είσαι και επικίνδυνος. Το προσωπικό σου βρωμάει (αν για τη συναλλαγή με τον ντελιβερά απαιτείται μανταλάκι στη μύτη, δεν τολμώ να φανταστώ πώς είναι ο ψήστης που ο κόσμος δεν τον βλέπει) και τα σουβλάκια σου είναι θάνατος (ρώτα έναν χημικό τροφίμων να σου πει τι σημαίνει καμένο κρέας και καμένο λίπος). 

Λοιπόν κύριε Τάδε μου, δεν ξέρω πώς ήσουνα το 19τόσο, αλλά το 2013 είσαι αχρείος. Είσαι ένα από τα πολλά σάπια φρούτα που υπάρχουν μεν παντού, αλλά ευδοκιμούν ανενόχλητα (ατιμώρητα) μόνο στην Ελλάδα. 

Είσαι σαν τα σουβλάκια που πουλάς: 

Καμένος. 

Προς Άδωνι Γεωργιάδη: εσύ που έχεις Ελληνική Παιδεία κλίνε μας το «ο γελοίος, του γελοίου ...» και όταν τελειώσεις συνέχισε με το «ο άσχετος, του ασχέτου ...».

Κατά την δημοσιογραφική αναφορά (ρεπορτάζ), σήμερα 16/11/2013, ο υπουργός Υγείας κύριος Άδωνις Γεωργιάδης, διαπληκτιζόμενος (λεκτικώς) με γιατρούς σε ημερίδα του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου, στην επισήμανσή τους ότι η «υγεία δεν είναι εμπόρευμα αλλά αγαθό», αντέτεινε το εξής βαρύγδουπο επιχείρημα-ερώτημα: «αν είναι αγαθό τότε γιατί θέλετε να πληρώνεστε γι αυτό;». 

Ως φαίνεται, ο κύριος Γεωργιάδης, λάτρης (θεωρητικώς) της αρχαίας Ελλάδος, του Πολιτισμού και της Παιδείας της, αλλά και πολιτικός ανήρ, αγνοεί (ή σκοπίμως αποσιωπά) στοιχειώδεις αρχές της Φιλοσοφίας και ιδιαιτέρως της Πολιτικής Φιλοσοφίας, αλλά και την σοφία των αρχαίων φιλοσόφων εν γένει.

Στο σοβαροφανές-λογικοφανές πλην όμως ανόητο ερώτημά του έχει απαντήσει προ πολλού ο γίγας της Φιλοσοφίας Πλάτων: 

« ... Ερωτώντας τον Θρασύμαχο ... ο Σωκράτης έθεσε ως προϋπόθεση της συζήτησης ότι η Εξουσία είναι μια μορφή Τέχνης, κάτι που ο Θρασύμαχος δεν αρνήθηκε. 

   Ο Σωκράτης τότε επεσήμανε ότι είναι χαρακτηριστικό όλων των Τεχνών (άρα και της Εξουσίας) να επιζητούν το καλό αυτών προς τους οποίους απευθύνονται και όχι εκείνων που τις υπηρετούν. Η Ιατρική, για παράδειγμα, επιζητεί την Υγεία του ασθενούς και όχι του γιατρού. Μπορεί βεβαίως οι γιατροί να ζητούν πληρωμή, αυτό όμως δεν αποτελεί μέρος της τέχνης τους. Αντίθετα, το αίτημά τους για αμοιβή, επιβεβαιώνει ότι η τέχνη τους ωφελεί κάποιον άλλο και όχι τους ίδιους...». 

Το ανωτέρω απόσπασμα είναι από το βιβλίο «Μια Πρόσκληση στην Πολιτική Σκέψη» των καθηγητών Deutsch και Fornieri (εκδόσεις Thomson Wadsworth 2009), σε δική μου μετάφραση. 

Τάδε έφη Πλάτων στο μνημειώδες έργο του «Πολιτεία». Σε λίγες γραμμές ισοπεδώνει τον Εξουσιαστή Γεωργιάδη που ασκεί την «τέχνη» του προς όφελος του ιδίου και αιμοσταγών κεφαλαιοκρατών και όχι του λαού, κονιορτοποιώντας ταυτοχρόνως με έναν και μοναδικό συλλογισμό, το σόφισμα του θρασύτατου αυτού καρεκλοκένταυρου περί γιατρών και Υγείας, πολύ πριν αυτό διατυπωθεί. 

Θα ήθελα να θυμίσω στον κύριο Γεωργιάδη ότι η αρχική σημασία της λέξεως «υπουργός» ήταν «υπηρέτης» και να του συστήσω να προχωρήσει στην ανάγνωση των βιβλίων που ο ίδιος εκδίδει και πέραν του εξωφύλλου, αλλά δεν θα το κάνω. 

Αντιθέτως, για την περίπτωση του κυρίου Γεωργιάδη, θα παραπέμψω τους αναγνώστες στο «Εγχειρίδιο Βλακείας» του Δ. Χαριτόπουλου (εκδόσεις Ελευθερουδάκη 2008). 

«Σαμαράκι» στα δημόσια έσοδα! Αθάνατο ελληνικό κράτος!

Θα έχετε βαρεθεί να ακούτε για «τρύπες» στα έσοδα του Δημοσίου. «Τρύπα» εδώ, «τρύπα» εκεί, «τρύπα» παραπέρα, η λεωφόρος των εσόδων του ελληνικού κράτους δεν διαφέρει σε τίποτε από τις πραγματικές ασφάλτινες οδούς καθ’ άπασαν την επικράτειαν: είναι γεμάτη τρύπες. Λακούβες! 

Όπως φαίνεται όμως, σε πλήρη αναλογία με την άσφαλτο, διαθέτει και «σαμαράκια»! Λιγότερα από τις «τρύπες», αλλά υπαρκτά. 

Εννοώ βεβαίως διάφορα «κρυφά» έσοδα, για τα οποία ουδείς πολίτης γνωρίζει κάτι και ουδείς αρμόδιος ανακοινώνει επισήμως κάτι. 

Δεν γνωρίζω αν είναι θέμα τυχαίου σφάλματος, κουτοπονηριάς ή λαμογιάς, πάντως υπάρχουν έσοδα των οποίων είναι γνωστή η προέλευση, αλλά άγνωστη η πορεία και κατάληξη. Δεν γνωρίζουμε δηλαδή ποιος τα διαχειρίζεται και πού πάνε! 

Εξηγώ: 

Συγγενικό μου πρόσωπο σκοπεύει να αποκτήσει δίπλωμα οδήγησης. Κατέβαλε λοιπόν 90 (ενενήντα) ευρώ για παράβολα, από τα οποία 40 (σαράντα) υποτίθεται ότι πάνε για ιατρικά πιστοποιητικά. Δύο γιατροί, οφθαλμίατρος και παθολόγος, από 20 (είκοσι) ευρώ έκαστος. Σωστά; 

Λάθος! 

Όταν ο συγγενής μου επισκέφθηκε τον οφθαλμίατρο, πληροφορήθηκε έκπληκτος το εξής: 

Η προηγούμενη τροϊκανή κυβέρνηση, μείωσε την αμοιβή των γιατρών στα 10 (δέκα) ευρώ για κάθε επίσκεψη. ΓΕΝΙΚΩΣ. Το ελληνικό δημόσιο αμείβει πλέον κάθε συμβεβλημένο γιατρό με δέκα ευρώ, είτε για εξέταση, είτε για συνταγογράφηση, είτε για έκδοση πιστοποιητικού. (Παρένθεση: από τα δέκα ευρώ ο γιατρός παίρνει καθαρά 6-7 κι αυτά μετά από μήνες-χρόνια. Δεν γνωρίζω άλλον επιστήμονα ή τεχνικό, στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, του οποίου το πιστοποιητικό, η σφραγίδα δηλαδή και η υπογραφή του για σοβαρότατο θέμα, να αποτιμώνται 6-7 ευρώ. Όσοι επένδυσαν, επί σειρά ετών και με σχέδιο, στην απαξίωση του ιατρικού επαγγέλματος, μέσω της υπερπαραγωγής πτυχιούχων Ιατρικής, θα πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους. Τέλος παρένθεσης). 

Ο οφθαλμίατρος λοιπόν και ο παθολόγος, για τις υπηρεσίες τους στον υποψήφιο οδηγό, παίρνουν από 10 (δέκα) ακαθάριστα ευρώ, εδώ και έναν χρόνο περίπου. Σύνολον; Είκοσι. Ο υποψήφιος οδηγός όμως συνεχίζει να πληρώνει 90 (ενενήντα) και όχι 70 (εβδομήντα) όπως θα έπρεπε! Ενώ δηλαδή οι αμοιβές των γιατρών «αναπροσαρμόστηκαν» με νόμο, το παράβολο παρέμεινε (παρανόμως;) απροσάρμοστο! 

Το θέμα δεν έχει γίνει γνωστό (άλλωστε τι σημαντικό γίνεται ποτέ γνωστό;), παρότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, εδώ και πολύ καιρό, αλληλογραφεί σε οξύ τόνο με τα (αν)αρμόδια υπουργεία και έχει προσφύγει και στην δικαιοσύνη (η οποία ως γνωστόν εκτός από τυφλή είναι και αργή, ίσως επειδή όντας τυφλή, αν βιαστεί θα σκοντάψει!). 

Το αλαλούμ συμπλήρωσε πρόσφατο έγγραφο του Υπουργείου Μεταφορών της νυν τροϊκανής κυβέρνησης προς τον Ιατρικό Σύλλογο, όπου οι (αν)αρμόδιοι προέβησαν σε πρωτοφανή κωλοτούμπα-πιρουέτα-ζεϊμπεκιά: διατείνονται ότι ζήτησαν από την Εθνική Τράπεζα ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΑΒΟΛΟΥ!!! 

Φοβερό έτσι; Το πρόβλημα ελύθη! Όταν δεν μας συμφέρει η ανάλυση ενός λογαριασμού, την διακόπτουμε! (Να το περιμένουμε και στους λογαριασμούς της ΔΕΗ και των άλλων ΔΕΚΟ;). 

Στις παρακάτω φωτογραφίες, τα έγγραφα όπως εστάλησαν από τον Ιατρικό Σύλλογο στον φίλο οφθαλμίατρο. Κλικάρετε, διαβάστε και γελάστε!

   

Εγώ πάντως, ως έλλην πολίτης, έχω δικαίωμα και γι αυτό απαιτώ να μάθω: 

Τι σόι «σαμαράκι» είναι αυτό στην σύγχρονη Σαμαρική Ελλάδα; 

Πού πάνε τα 20 ευρώ, από κάθε υποψήφιο, που δεν πάνε στους γιατρούς; 

Ποιος διαχειρίζεται τα χρήματα αυτά; 

Πού είναι, αν υπάρχει, η νομοθετική ρύθμιση γι αυτό; 

Θα επανέλθω… 

Υ.Γ Οι παπαγάλοι του διαδικτύου και όσοι κοιμούνται και ξυπνάνε με τα εικόνισματα του Καραμανλή της Ραφήνας και του Yorgo της Μάργκαρετ (που παραλίγο να σώσουν την Ελλάδα, αλλά δεν τους αφήσανε), μην αρχίσουν τους αφορισμούς. Τα πράγματα είναι σοβαρά. Ο Ιατρικός Σύλλογος είναι θεσμικό όργανο και έχει νομική υπηρεσία! Το δε Δ.Σ του πρόσκειται στην συμπολίτευση… 

Απαξίωση δημόσιας Υγείας. Ποιος ωφελείται;

Ας υποθέσουμε ότι σας έπιασε η καρδιά σας (χτυπάω ξύλο, μακριά από εμάς κτλ). Κάτι ξαφνικό βρε αδερφέ. Κάτι επείγον.

Αν είστε ασφαλισμένος του Δημοσίου, πάτε στον γείτονα καρδιολόγο, τον συμβεβλημένο με τον ΟΠΑΔ. Σας κοιτάει, ακούει την καρδιά σας, σας ζουλάει, σας βγάζει και καρδιογράφημα. Κάτι δεν του αρέσει, κάτι τον ανησυχεί, κάτι φοβάται και αποφαίνεται ότι πρέπει να πάτε σε νοσοκομείο. Μεγάλο. Με καρδιολόγους, στεφανιογράφους, μονάδες εντατικής και τέτοια (χτυπάω ξύλο, μακριά από εμάς κτλ).

Πόσο θα αμειφθεί ο καρδιολόγος για τις υπηρεσίες του;

Κάντε κλικ στην παρακάτω εικόνα.



Μάλιστα.

Είκοσι (20) ολόκληρα ευρώ, καθαρά περίπου δεκατέσσερα (14) και πληρωτέα του Αγίου Ποτέ διότι ο ΟΠΑΔ έκοψε τις πληρωμές.

Αν είστε ασφαλισμένος ΙΚΑ, ΤΕΒΕ κτλ δηλαδή ταμείων που δεν αμείβουν τον συμβεβλημένο γιατρό «κατά πράξη» αλλά με πάγια μηνιαία αποζημίωση, ο γείτονάς σας ο καρδιολόγος, δεν θα πάρει τίποτε παραπάνω, από τα 500-600 ευρώ της αντιμισθίας. Όσους σαν κι εσάς κι αν εξετάσει, καμία η διαφορά στις αποδοχές του.

Ξεκινάτε λοιπόν πανικόβλητοι για το νοσοκομείο, βρίσκετε ποιο εφημερεύει και σπεύδετε στα «επείγοντα» καρδιολογικά ιατρεία.

Δεν θα περιγράψω ακριβώς τι θα αντιμετωπίσετε, διότι μπορεί να διαβάζουν και ανήλικοι. Ελάχιστα τρελαμένα γιατρουδάκια (ανειδίκευτα, καθόσον οι διευθυντάδες εφημερεύουν εξ αποστάσεως να ‘ούμ) και ισάριθμες, επίσης αλλόφρονες, νοσηλεύτριες θα διαπληκτίζονται με ορδές ιθαγενών και αλλοδαπών, οι οποίοι θα έχουν τα ίδια ή και χειρότερα μ’ εσάς και έχουν έρθει ΠΡΙΝ από εσάς. Εξεταστικά κρεβάτια ούτε για δείγμα, χάλασε ο καρδιογράφος, απεργούν οι τραυματιοφορείς, πλημμύρισε η εντατική κτλ κτλ. Βρωμιά και δυσωδία, αδιαχώρητο, σπασμένα νεύρα κτλ. Αν καταφέρετε να εξεταστείτε, αυτός που θα σας ζουλήξει και θα σας κάνει και καρδιογράφημα δεν θα πάρει ξεχωριστή αμοιβή. Παίρνει μισθό γι αυτό το πράγμα.

Αν λοιπόν, αηδιασμένοι, φύγετε και πάτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, τότε … ετοιμαστείτε για εκπλήξεις που θα απειλήσουν την καρδιά σας, περισσότερο από την πάθησή σας (χτυπάω ξύλο κτλ). Θα βυθιστεί το πόδι σας σε παχιά μοκέτα, θα σπεύσουν να σας εξυπηρετήσουν χαμογελαστοί υπάλληλοι, γιατροί και νοσηλευτές, θα σας ζουλήξουν, θα σας βγάλουν και καρδιογράφημα και … κλικ στην παρακάτω εικόνα.



Μάλιστα. Για τις ίδιες υπηρεσίες η ιδιωτική επιχείρηση ζητά (και λαμβάνει) το δεκαπλάσιο!

Της το επιτρέπει ο νόμος. Η νομοθεσία, οι φίλτατοι νομοθέτες μας. Οι βουλευτές ντε!

Για τον καπιταλισμό αυτά είναι βασικά πράγματα. Οι υπάλληλοί του (όλο το πολιτικό σύστημα) εξαθλιώνουν σκόπιμα τον ασφαλισμένο-ασθενή και το συνοικιακό-ταμειακό γιατρουδάκι, απαξιώνουν σκόπιμα το δημόσιο νοσοκομείο, και ΚΑΤΕΥΘΥΝΟΥΝ τον κοσμάκη στην ιδιωτική υγεία. Δημόσιοι γιατροί και ασφαλισμένοι πρέπει να βράζουν όλοι στο ίδιο καζάνι, να μαλώνουν μεταξύ τους (όλοι με όλους), οι πρώτοι να γίνονται ζήτουλες και οι τελευταίοι αντικείμενα εκμετάλλευσης. Οι πρώτοι να καταλήξουν υπάλληλοι και οι δεύτεροι πελάτες του ιδιότυπου ολιγοπωλίου της ιδιωτικής υγείας της Ελλάδας.

Μην πιστεύετε λέξη από εξαγγελίες περί αναμόρφωσης του συστήματος υγείας κτλ.

Το παιχνίδι είναι στημένο. Στη λήξη του, οι πλούσιοι θα είναι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.