Πέμπτη 5 Σεπτεμβρίου 2013
Πώς να τα βάλω με τη Χρυσή Αυγή;
Πέμπτη 15 Αυγούστου 2013
«Αριστερές» και «πατριωτικές» ευαισθησίες: τρεις πεντάρες η οκά.
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2013
Ποια είπαμε ότι είναι τα δικαιώματα του πολίτη; Ποιος είπαμε ότι τα προστατεύει;
Τρίτη 5 Μαρτίου 2013
«Σαμαράκι» στα δημόσια έσοδα! Αθάνατο ελληνικό κράτος!
Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010
Μη σώσετε και γαμηθείτε.
Κοινωνική ασφάλιση. Παραμυθάκι της Χαλιμάς.
Στον ΟΠΑΔ στην οδό Μακεδονίας, στο κέντρο της Αθήνας, αδιαχώρητο. Δυστυχισμένοι συνταξιούχοι (κυρίως) και εν ενεργεία φουκαράδες, που πληρώνουν επί δεκαετίες φόρους και εισφορές στο ξεσκισμένο ελληνικό κράτος και στα γαμημένα «ταμεία» του, συνωστίζονται (το πιάσατε το υπονοούμενο ε;) καθημερινά για να «θεωρήσουν» φάρμακα και εξετάσεις. Δεν είναι απλώς ταλαιπωρία, είναι προσπάθεια φυσικής εξόντωσής τους από πρόθεση. Πάρα πολλοί υπερήλικες και καρκινοπαθείς (και καρδιοπαθείς και νεφροπαθείς και… και…), επί ώρες στο όριο της κατάρρευσης, σε τριτοκοσμική αίθουσα που βρωμάει και όχι μόνο (εντάσεις, διαπληκτισμοί, αλαλούμ). Αν δεν πάνε οι ίδιοι πρέπει να «αγγαρέψουν» κάποιον με μεγαλύτερες αντοχές, ο οποίος όμως θα πρέπει να χάσει ένα μεροκάματο.
Αυτά γιατί; Για να περικόψει το χρεωκοπημένο δημόσιο «δαπάνες». «Έκοψε» τους ελεγκτές στην περιφέρεια! Τρομερή οικονομία! Υπολογίζω ότι έτσι εξοικονομεί σε ένα χρόνο, όσα κλέβει ένα και μόνο λαμόγιο σε μία και μόνη μέτρια κατάχρηση. Οι οποίοι ελεγκτές τι χρειάζονται; Για να εγκρίνουν αυτά που γράφουν οι συμβεβλημένοι γιατροί! Το μπουρδέλο δηλαδή (λέγε με ελληνικό δημόσιο) δεν εμπιστεύεται τους συνεργάτες του, τους βάζει χωροφύλακες και όοοολοι μαζί γαμάνε τον ασφαλισμένο!
Κι αν στρίψεις στη γωνία, ευτυχή αλλοδαπά καθάρματα περνάνε φίνα γαμώντας όλο τον ποινικό κώδικα, και τα γνωστά πρακτόρια με αφίσες πολυτελείας καλούν τους εποίκους σε εξέγερση, υπό την αιγίδα των τσατσάδων και των νταβατζήδων του μπουρδέλου (των τεσσάρων εξουσιών).
Στην Αγίου Κωνσταντίνου, στο κεντρικό φαρμακείο του ΙΚΑ (αυτό κι αν είναι ταμείο-γαμιάς, κλείνεις ραντεβού αγνή κόρη και εξετάζεσαι χήρα με τέσσερα παιδιά). Εκατοντάδες άνθρωποι στήνονται όρθιοι, έξω, χύμα στο πεζοδρόμιο, για να εξυπηρετηθούν. Για να τους δώσουν ό,τι δικαιούνται, αφού βέβαια τους πήραν πρώτα και τα σώβρακα, πρέπει να τους βγάλουν την πίστη ανάποδα.
Είκοσι (μετρημένα) μέτρα πιο κάτω, δυο μέτρα παλικάρια, αρσενικά και θηλυκά, Έλληνες νεολαίοι, εξαθλιωμένοι και εξαχρειωμένοι, παρακαλάνε έγχρωμα κτήνη για μια δόση. Και οι δύο αυτές όψεις βάσει σχεδίου. Του οποίου σύλληψη και εκτέλεση ανήκουν στην εξουσία (τσατσάδες και νταβατζήδες που έλεγα παραπάνω).
Στην Αχαρνών, στο 96, ανάπηροι στα καροτσάκια, χωρίς καμιά ελπίδα να ξαναπερπατήσουν, περνάνε και ξαναπερνάνε «επιτροπές» σε ένα κτίριο τρισάθλιο, προσβολή της δημόσιας αιδούς. (Κάποιος πρέπει να πει στους καρεκλοκένταυρους ξεφτίλες ότι μόνο ο Χριστός θεραπεύει τους παραλυτικούς και η Δευτέρα Παρουσία δεν ήρθε ακόμη. Όταν έρθει θα το μάθουν και τότε μπορούν να ξανακρίνουν τους παραπληγικούς, μήπως θεραπεύθηκαν). Γιατί; Για να πάρουν μηνιαίο επίδομα (δηλαδή ελεημοσύνη), όσα βγάζει η Αφρικανή πόρνη απέξω σε μια μέρα (αν «βάλει τα δυνατά της») ή ο Αφρικανός κλέφτης αυτοκινήτων στο δίπλα στενό, σε ένα λεπτό (αν πετύχει «καλή μπάζα»).
Το κοινωνικό κράτος του Γιωργάκη, του Αντρέα, της Μαριλίζας και του Μιχάλη. Διαχρονικό. Απαράλλαχτο μ’ εκείνο του Κωστάκη, της Φανής, του Δημήτρη και του Πάκη. Εξολόθρευση του νομοταγή-αδύνατου, επιβράβευση του συμμορίτη. Ηλικιωμένοι, άρρωστοι και ανάπηροι υπό διωγμό. Πρεζέμποροι, ληστές και φονιάδες στα πάνω τους.
Κοινωνική ασφάλιση. Παραμυθάκι της Χαλιμάς. Για να κοιμούνται τα προβατάκια. Και να αλωνίζουν οι λύκοι. Υγεία και Πρόνοια. Φανφάρες για κατανάλωση.
Χαράτσια σε μισθούς και συντάξεις πείνας για υπηρεσίες της συμφοράς και δίπλα τρωκτικά και γκάνγκστερς κάνουν τζίρο εκατομμυρίων. Σχιζοφρενική γραφειοκρατία καταδικάζει παιδάκια με λευχαιμία σε θάνατο και ταυτόχρονα το λαθρεμπόριο κάνει θραύση. Τραυματίες ξεματώνουν αβοήθητοι σε ράντζα, ενώ τα αιδοία των νονών γεννοβολάνε σε λουξ σουίτες. Αλλόφρονες φαρμακοποιοί κυνηγάνε πελάτες-ασθενείς κι όλοι μαζί συνοικιακά γιατρουδάκια, ώστε οι συνταγές εκτός από ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις, ταχυδρομικούς κώδικες, τηλέφωνα, αριθμούς μητρώων, ΑΦΜ, έτη γεννήσεως και φύλα, να περιέχουν και δύο εντεκαψήφιους ΑΜΚΑ και παραπέρα βροντάνε Καλάσνικοφ. Για μια απλή επέμβαση πουλάς το σπίτι σου και ο μπράβος της γειτονιάς σου χτίζει βίλες στα προάστια. Δούλευε σκλαβάκι μέχρι τα βαθιά σου γεράματα, ώστε ο μαφιόζος στα τριάντα του να κάνει στράκες με κάμπριο και ξανθό σερνεικαράβι.
Λοιπόν εκτρώματα των τεσσάρων εξουσιών που ηδονίζεσθε να ξεζουμίζετε τον κοσμάκη και κυρίως εσείς οι εθνοπατέρες που ψηφίσατε το αντιασφαλιστικό αίσχος (και οι λοιποί που θα ψηφίζατε κάτι ανάλογο δικό σας αν κυβερνούσατε):
Μην παριστάνετε τους ηλίθιους. Είστε μοχθηροί και δόλιοι.
Θα σας έλεγα, σαδιστικά τέρατα, να πάτε να γαμηθείτε. Σκέφτηκα όμως ότι αυτό μόνο ξέρετε να κάνετε και αυτό κάνετε. Ολημερίς κι ολονυχτίς. Γαμιέστε. Και γουστάρετε. Οπότε η βρισιά μου δεν θα σας πειράξει. Γι αυτό θα σας καταραστώ:
Μη σώσετε και γαμηθείτε.
Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Μια ανάλυση γραφο-ψυχο-λογική.
Τι έχουμε εδώ;
Διαφωνία κόκκινων και μαύρων ρατσιστών;
Παρατηρούμε:
1) Γράφουν και οι δύο με ωραία, στρογγυλά, στοιχημένα, συμμετρικά γράμματα. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα … και τα δύο είναι εναντίον τους:
α) Πρόκειται για «καλούς μαθητές». Η καλλιγραφία είναι προσόν μόνο των επιμελών μαθητών (το αντίθετο και το αντίστροφο δεν ισχύουν πάντοτε). Σε κάθε περίπτωση οι «καλοί μαθητές» (με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό) είναι στυλοβάτες του συστήματος (με ό,τι μπορεί να σημαίνει κι αυτό). Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι είναι καλοί μαθητές που το γυρίσανε στο αντάρτικο (πολύ απίθανο), τα αποστειρωμένα βουτυρόπαιδα δεν πείθουν για επαναστάτες.
β) Έχουν άνεση χρόνου. Δεν εννοώ ότι είναι γενικά αργόσχολοι, αυτό είναι πασιφανές. Εννοώ ότι γράφουν το σύνθημα με το πάσο τους, ενδεχομένως και στο φως της ημέρας. Δεν βιάζονται. Γιατί; Ακόμη και αν έχουν τσιλιαδόρους ή/και σκοπούς, αυτές οι δουλειές προϋποθέτουν βιασύνη. Η μόνη λογική εξήγηση είναι ότι το έχουν σίγουρο πως δεν θα πάθουν τίποτε. Είναι βέβαιοι πως δεν θα τους ενοχλήσει κανείς. Ή ο νόμος δεν τους απασχολεί (καθόλου κολακευτικό για το σύστημα επιβολής της τάξης να μην το υπολογίζουν οι παράνομοι) ή … αυτοί οι ίδιοι είναι ο νόμος! (το τελευταίο χωρεί πολλές ερμηνείες, τις αφήνω για τους αναγνώστες μου που είναι … γάτες!).
2) Αρχικά περνάει αυτός με το κόκκινο σπρέι. Υπογράφει ως (Α)ναρχικός (άμα θέλουμε το πιστεύουμε). Αποκαλεί τους μπάτσους μ…ιά.
Το «μπάτσος» όμως είναι μειωτικός χαρακτηρισμός από μόνο του. Σημαίνει τον κακό αστυνομικό. Τον άξεστο, επίορκο κρατικό λειτουργό. Δεν χρειάζεται κι άλλον μειωτικό χαρακτηρισμό. Μπορεί κανείς να προσθέσει ιδιότητα που δεν περιλαμβάνεται στο απαξιωτικό «μπάτσος». Συγκεκριμένη όμως ιδιότητα, με κακή έννοια, χειρότερη από την απλή προσβολή που εμπεριέχει το «μπάτσος». Π.χ «δολοφόνος». Έτσι μάλιστα! «Μπάτσοι – Δολοφόνοι!» ναι. Όχι όμως «Μπάτσοι – Μ…ιά!». Όταν αναφωνείται το σύνθημα «Μπάτσοι – Γουρούνια – Δολοφόνοι», αυτό γίνεται για λόγους ευφωνίας. Λέγεται τραγουδιστά. «Μπάτσοι – Γουρούνια – Δόο-λόο-φόνοι». Γκέγκε;
Έστω όμως ότι το γράφουν για να τονίσουν το μένος τους κατά των μπάτσων. Γιατί «μ…ιά»;
Τι ρατσισμός είναι αυτός αντιρατσισταράδες μου; Γιατί χρησιμοποιείτε εξευτελιστικά το γυναικείο γεννητικό όργανο; Εσείς δεν γεμίσατε την Αθήνα με αφίσες, τότε … τον καιρό του υποτιθέμενου βιασμού στην Αμάρυνθο, όπου ξεσπαθώνατε κατά των Ελληνοπαίδων διότι μεγαλώνουν με τη φράση «πώω πώω ρε ένα μ…ίιιι!» λες και οι Αλβανόπαιδες, Πακιστανόπαιδες κτλ δεν μεγαλώνουν με τα ίδια; Στο κάτω-κάτω όποιος εκφράζεται έτσι για μια γυναίκα, ουσιαστικά τη θαυμάζει. Όποιος όμως το όργανο μέσω του οποίου είδε το φως της ζωής το χρησιμοποιεί για βρισιά και μάλιστα για να βρίσει έναν μπάτσο τι είδους ρατσιστικό ζώο είναι;
3) Μετά περνάει αυτός με το μαύρο σπρέι. Υπογράφει με ένα αστέρι (τι σημαίνει αυτό ρε παιδιά, πείτε μου κι εμένα που σιχαίνομαι τα παραμυθάκια με τα μυστικά σύμβολα και τους κώδικες, τύπου Νταν Μπράουν;). Είναι ανθυπολοχαγός; (Αν ναι σε ποιο στρατό;). Πάντως είναι πιο "καλός μαθητής". Γράφει περισσότερα στην έκθεση. Μπορεί να είναι και δάσκαλος, αφού διορθώνει τον «μικρό» από κάτω.
Μεγάλο γέλιο:
α) Αυτός μας καλεί σε πόλεμο. Πολεμοχαρής και πολεμοκάπηλος πουλάκι μου ε; (Γι αυτό λέω εγώ για ανθυπολοχαγό. Ένα αστέρι και διατάζει: "Δεν συναινούμε! Πολεμάμε!". Όπως: "Δεν περπατάμε! Τρέχουμε!").
β) Αλλάζει το «μ…ιά» σε «γουρούνια». Εδώ υπάρχουν τέσσερις εξηγήσεις, άπασες κακές και ψυχρές για δαύτον: β1) είναι μπάτσος και παρεξηγήθηκε με βάση τη λογική «είπαμε μπάτσοι-γουρούνια. Τρομάξαμε να το συνηθίσουμε. Τώρα θα το αλλάξουμε πάλι;» (κάτι έλεγα παραπάνω περί του ποιος είναι ο νόμος…) β2) είναι μ…ί και παρεξηγήθηκε (εγώ μπορώ να χρησιμοποιώ τέτοια ρατσιστικά, διότι είμαι φασίστας-ρατσιστής. Έτσι δεν με ανεβοκατεβάζετε στα μηνύματά σας;) β3) όπως προείπα, είναι ο δάσκαλος του μαθητή με το κόκκινο σπρέι και τσαντίστηκε γιατί άλλα τού 'πε κι αυτός άλλα έγραψε (μερικά παιδιά είναι ανεπίδεκτα μαθήσεως, ιδιαίτερα στην εφηβεία όπου σκέφτονται συνεχώς μ...ιά) β4)συμμερίζεται τα όσα έγραψα παραπάνω περί προσβολής τού γυναικείου φύλου. Αντιρατσιστής; Σε καμία περίπτωση! Αυτός προσβάλει τα ωφελιμότερα των ζώων, τα άκακα γουρουνάκια (μπορεί να είναι ο κακός λύκος!)!
Πώς το ‘παν οι Κινέζοι; «Μια εικόνα = χίλιες λέξεις» ;
Γι αυτό κι εγώ δεν είμαι ούτε με τους μαύρους, ούτε με τους κόκκινους, αλλά με τους κίτρινους!
Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010
Κότες.
Όσο περισσότεροι και όσο πιο οργανωμένοι, αποφασισμένοι, άγριοι και βίαιοι είναι οι παράνομοι, τόσο πιο εύκολα διαφεύγουν του νόμου, κηρύσσονται αθώοι ή γίνονται «ήρωες» και «επαναστάτες».
Ας υποθέσουμε ότι το πορνείο στο οποίο ζείτε (κατ’ ευφημισμόν «Ελληνικό Κράτος»), αποφασίζει να σας εξοντώσει. Να σας αποδώσει ρόλο «μαύρου προβάτου» προς σφαγή. (Μη γελιέστε, είμαστε όλοι αναλώσιμοι).
Προς παραδειγματισμό. Για να μάθουν τα άλλα προβατάκια τι θα πει «καθεστώς». «Νόμος». «Τάξη». «Δικαιοσύνη».
Προς άλλοθι. Για να καλύψει τη σαπίλα του και την ανεπάρκειά του.
Για ασήμαντη αφορμή. Για ένα μικροχρέος ας πούμε. Για μια μικροπαράβαση.
Ολόκληρη η υδροκέφαλη, διεφθαρμένη, κακόβουλη, απάνθρωπη, σκουριασμένη, βραδυκίνητη, γραφειοκρατική μηχανή του εναντίον σας.
Σας τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί. Σας εξουθενώνει ηθικά και σωματικά, σας σέρνει σε δικαστήρια, σας στερεί την ελευθερία σας, σας δημεύει το καλύβι σας, σας κλείνει το μαγαζάκι σας κτλ κτλ. Την ίδια ώρα που οι συνεργάτες-στυλοβάτες του (θεσμικοί συμμορίτες, σύννομοι μεγαλοαπατεώνες, έμποροι θανάτου, ελίτ του υποκόσμου, παρακρατικοί) δρουν υπό την κάλυψή του και αδίστακτοι «ανεξάρτητοι-μεμονωμένοι» κακοποιοί μένουν ατιμώρητοι ή τιμωρούνται με χάδια.
Ας υποθέσουμε ότι η αδικία «σας βαράει στο κεφάλι» και αντί να δεχθείτε «τη μοίρα» σας, ή να διαμαρτυρηθείτε κοσμίως, ή να αυτοκτονήσετε, ή να κάνετε απεργία πείνας , αποφασίζετε να αντισταθείτε. Βίαια. Παράνομα.
Έστω ότι ταμπουρώνεστε στο μαγαζάκι ή στο καλυβάκι, παρέα με μια καραμπίνα και αρνείστε να το εγκαταλείψετε.
Τι θα γίνει τότε;
Το σύστημα θα επιστρατεύσει βία. Φυσικά. Διαθέτει άφθονη και τη στρέφει εναντίον των προβάτων και όχι των λύκων. Επίσης φυσικά.
Θα σας επισκεφθούν πάνοπλες «ειδικές δυνάμεις», θα γίνετε θέαμα στα ανθρωποφάγα κανάλια και αποτέλεσμα … μηδέν. Αν χρησιμοποιήσετε την καραμπίνα, θα καταλήξετε ή στο χώμα ή στη φυλακή. Κι αν δεν το κάνετε, ίδιο θα είναι το αποτέλεσμα, αν και υπάρχει μικρή πιθανότητα να σας "τη χαρίσει", προκειμένου να προσθέσει ένα ακόμη άλλοθι στην πλούσια συλλογή του: "κοινωνικό" δήθεν πρόσωπο.
Ας υποθέσουμε ότι σε άλλη περιοχή του πορνείου, ταυτόχρονα, υπάρχει άλλος ένας σαν κι εσάς. Αδικία, καραμπίνα, ταμπούρι, πυροβολισμοί.
Τι θα γίνει τότε;
Τα ίδια. «Ειδικές δυνάμεις», κανάλια, τάφος ή φυλακή.
Αν υπάρξουν ταυτόχρονα δέκα σαν κι εσάς; Είκοσι; Πενήντα; Εκατό; Χίλιοι;
Τι θα γίνει τότε;
ΤΙΠΟΤΑ! Μάλλον θα σας γλείψουν κιόλας. Όλοι.
Όσο περισσότεροι και όσο πιο οργανωμένοι, αποφασισμένοι, άγριοι και βίαιοι είναι οι παράνομοι, τόσο πιο εύκολα διαφεύγουν του νόμου, κηρύσσονται αθώοι ή γίνονται «ήρωες» και «επαναστάτες». Αμείλικτοι δικαστές, σκληροί μπάτσοι και κανίβαλοι ρεπόρτερς είναι απλώς ένας συρφετός από … κότες. Επιδεικνύουν δύναμη, εξαντλούν αυστηρότητα, ασκούν βία και γενικώς τσαμπουκαλεύονται όπου τους παίρνει. Σε πρόβατα καλόπιστα, μεμονωμένα, αδύνατα και βεβαίως εύκολα εντοπίσιμα, με ονοματεπώνυμο, δουλίτσα, οικογένεια, σταθερή διεύθυνση, ΑΦΜ, ΑΜΚΑ κτλ.
Δειλοί και τιποτένιοι είναι οι εξουσιαστές. Τσάμπα μάγκες. Γιαλαντζί δερβίσηδες.
Όταν μυρίζει μπαρούτι … πέρδονται γεώμηλα.
Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2009
Οι «νομικώς πλανημένοι».
Τον άθλο αυτόν επέτυχε το τριμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης, το οποίο αθώωσε τους φοιτητές που «διαμαρτυρόμενοι» έχτισαν με τούβλα την είσοδο του γραφείου τού αντιπρύτανη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Ολόκληρη η είδηση εδώ.
Τα «παιδιά», λέει, είχαν υλοποιήσει απόφαση του συλλόγου φοιτητών και αντιμετώπιζαν τις κατηγορίες τής φθοράς ξένης περιουσίας, της άσκησης παράνομης βίας, καθώς και της διατάραξης οικιακής ειρήνης δημόσιας υπηρεσίας. Στο πλευρό τους στη δίκη… οι καθηγητές τους (εκπλαγήκατε έτσι;) και βασικός μάρτης υπεράσπισης ο βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α κύριος Τάσος Κουράκης (δεύτερη έκπληξη, ακόμα μεγαλύτερη ε;).
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο κ. Κουράκης ανέφερε ότι «είναι αντίθετος σε οποιαδήποτε προσπάθεια ποινικοποίησης της δράσης των φοιτητών εντός του Πανεπιστημίου» και ότι «παρόμοιες ενέργειες που κινούνται στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας υπάρχουν διαρκώς και δεν είχαν σαν στόχο να διαταράξουν τη λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά να διαμαρτυρηθούν για τα δίκαια αιτήματά τους για ένα δημόσιο και ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Επεσήμανε ιδιαίτερα το γεγονός ότι υλοποιούσαν απόφαση του συλλόγου φοιτητών που ελήφθη με μεγάλη πλειοψηφία και δεν έδρασαν αυτοβούλως…».
Δεν θα προχωρήσω φυσικά σε κρίσεις για τους κυρίους φοιτητές και καθηγητές, του κυρίου Κουράκη συμπεριλαμβανομένου. Είναι γνωστή πλέον η ιδεολογική τρομοκρατία που ασκείται εντός των πανεπιστημίων και ακόμη πιο γνωστό το ποιοι φέρουν ακέραια την ευθύνη. Το θέμα μου εδώ είναι οι δικαστικοί λειτουργοί (ποιοι;) και κυρίως ο κύριος «δημόσιος κατήγορος» (ποιος;).
Ο τελευταίος φαίνεται ότι βάσισε την πρότασή του για αθώωση των «παιδιών» στο «Κουράκειο» σκεπτικό. Αν αληθεύουν τα όσα γράφει η εφημερίδα, σύμφωνα με τον εισαγγελέα της έδρας, «τα αδικήματα της άσκησης βίας και της διατάραξης οικιακής ειρήνης φαίνεται από τις καταθέσεις και στοιχεία της δικογραφίας ότι έχουν αντικειμενικά διαπραχθεί. Εντούτοις οι νεαροί βρίσκονταν υπό νομική πλάνη, θεωρώντας ότι στο πλαίσιο της διαμαρτυρίας αντίστοιχες ενέργειες καταγράφονται συχνά και έχοντας δικαιολογημένη εντύπωση ότι κινούνται εντός της νομιμότητας.»!
Θαυμάσια! Τι μας λένε λοιπόν οι «Κουράκηδες» λειτουργοί της Θέμιδος; (ποιας;).
Τα εξής περισπούδαστα:
1) όταν η παρανομία είναι αποτέλεσμα συλλογικής απόφασης, οι παράνομοι αθωώνονται, διότι δεν έδρασαν αυτοβούλως! Αν δηλαδή η «μεγάλη πλειοψηφία» τού συλλόγου των φοιτητών είχε αποφασίσει να διαμαρτυρηθεί με απαγχονισμό τού αντιπρύτανη από το φωτιστικό τού γραφείου του, η επιτροπή που θα προέβαινε στην εκτέλεση θα έπρεπε να αθωωθεί (και φυσικά κανείς να μην καταδικαστεί, διότι ο «σύλλογος» είναι απρόσωπος «θεσμός»)!
2) όταν η παρανομία διαπράττεται επειδή «έτσι είθισται», οι παράνομοι αθωώνονται διότι έχουν τη δικαιολογημένη εντύπωση ότι κινούνται εντός της νομιμότητος! Αντί δηλαδή οι εντεταλμένοι νομικοί (ποιοι;) να πράξουν ό,τι πρέπει για να μην καταγράφονται συχνά (και ακόμα καλύτερα να μην καταγράφονται καθόλου) παρανομίες στο πλαίσιο των διαμαρτυριών, θεωρούν την ύπαρξη των παρανομιών ρουτίνα και την επανάληψή τους «νομική πλάνη»! Έτσι, καθιερώνοντας πλέον δια «νομικού» σκεπτικού την ατιμωρησία για «δημοφιλή αδικήματα», οι δικαστικοί-εξουσιαστές όχι μόνο ενθαρρύνουν τη διαιώνιση τού φαινομένου (βία-τρομοκρατία κατά τη διαμαρτυρία), αλλά ανοίγουν διάπλατα την πόρτα στον εφιάλτη: Βία-τρομοκρατία μεταμφιεσμένη σε διαμαρτυρία. Όσοι λοιπόν θέλουν να διαλύσουν την κοινωνική γαλήνη (τα μέσα γνωστά… καταστροφές, εμπρησμοί, πλιάτσικο), επειδή π.χ έτσι τους διέταξε η Χ πρεσβεία, δεν έχουν παρά να επενδύσουν στο γερό χαρτί τής «διαμαρτυρίας». Εκτός της συνδρομής των πανεπιστημιακών, θα έχουν και την έγκριση της Ελληνικής Δικαιοσύνης, της «τυφλής» κτλ την οποία υπολήπτομαι κτλ κτλ, ως «νομικώς πλανημένοι»!
Υ.Γ 1 Θα με πείτε ασφαλώς υπερβολικό, διότι «άλλο το χτίσιμο μερικών τούβλων και άλλο η ανθρωποκτονία». Σωστά. Υπερβάλλω σκόπιμα. Φοβάμαι ότι, κατά πώς πάμε, η παρατεταμένη ανοχή στα πταίσματα μπορεί να επεκταθεί και στα κακουργήματα.
Υ.Γ 2 Το «μάρτης» είναι σκόπιμα ανορθόγραφο. Η παρουσία Συριζαίου μάρτυρα υπεράσπισης σε τέτοια δίκη, μου φέρνει στο μυαλό τη λαϊκή σοφία: «Λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή;»!!
Υ.Γ 3 Προς νομομαθείς: Αφού το χτίσιμο ως διαμαρτυρία αθωώνεται, δικαιούμαι διαμαρτυρόμενος για την παραπάνω απόφαση, να μεταβώ στο Πλημμελειοδικείο Ξάνθης και να χτίσω την πόρτα τής τουαλέτας των συγκεκριμένων δικαστών;
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009
Μία και μόνη απορία: Η τρομοκρατία θα συνεχιστεί;
Πολλοί καλοί φίλοι έχουν διάφορες απορίες.
Τώρα που ο Γεώργιος της Μαργαρίτας μεσουρανεί…
…τι θα γίνει με τα εθνικά θέματα;
Σαν τι θέλετε να γίνει καλοί μου άνθρωποι; Επαναλαμβάνω: Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος, Μακεδονία (όχι μόνο το όνομά της), Θράκη, Αιγαίο, έχουν εκχωρηθεί ή πωληθεί έναντι συμβολικού τιμήματος. Να το ξαναπώ;
ΕΧΟΥΝ ΕΚΧΩΡΗΘΕΙ Ή ΠΩΛΗΘΕΙ ΕΝΑΝΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟΥ ΤΙΜΗΜΑΤΟΣ.
Ιστορία και πολιτισμός αιώνων, αγώνες και ποταμοί αίματος, έπεσαν στα χέρια ηλιθίων, αργυρώνητων και προσκυνημένων και τις κάνανε γκέι-παρέιντ. Τι δεν καταλαβαίνετε; Ο BravoYorgo το πολύ-πολύ να κληθεί να υπογράψει τα αντίστοιχα συμβόλαια, ως έχων το ακαταλόγιστο.
… τι θα γίνει με τους εποίκους;
Τι να γίνει καλοί μου άνθρωποι; Θεωρήστε τους ΟΛΟΥΣ νομιμοποιημένους-ελληνοποιημένους, με περισσότερα δικαιώματα από εσάς (τα «ίσα δικαιώματα» είναι πλέον τρε μπανάλ που θα ‘λεγε και η κυρία Ρεπούση). Πού είναι το δύσκολο; Προδιαγεγραμμένη πορεία ευφυούς σχεδίου. Κράτος συνεργός (βλ. ΕΔΩ). Ο Ιμπραήμ τώρα δικαιώνεται. Και εδώ ο GAP απλώς θα παραστεί για να βάλει μια «τζίφρα», ως μέχρι μανίας οπαδός της πολυπολιτισμικότητας, των πολυεθνικών κρατών κτλ.
…τι θα γίνει με την οικονομική κρίση; Πώς θα την αντιμετωπίσει ο Γιωργάκης;
Τι ερώτηση είναι πάλι αυτή; Οποιοσδήποτε προβληματικός μπορεί να χαράξει οικονομική πολιτική. Αρκεί να κάνει ό,τι του λένε!
Απορίες που τις έχετε! Δεν θα δεχθώ άλλες! Μη ρωτήσει κανείς αφελώς, «τι θα γίνει με την εγκληματικότητα, τα ναρκωτικά, τα τροχαία ή τη διαφθορά;». Πρόκειται για παγιωμένες νοσηρές καταστάσεις και θα διογκώνονται ανεξέλεγκτες. Ληστείες, βιασμοί και φόνοι, εξαθλιωμένοι εξαρτημένοι, διαμελισμένα κορμιά στην άσφαλτο και μίζες-φακελάκια, θα λούζονται πλέον από το πράσινο φως του «κινήματος» αντί για το κυανό της «επάρατης».
Όχι φίλοι. Εγώ για άλλο απορώ. Άλλο διερωτώμαι. Το δήλωσα άλλωστε εξαρχής ότι δεν τα πάω καλά με τα κατασκοπικά, τα πρακτόρικα, τα προβοκατόρικα.
Μία και μόνη απορία έχω:
Τώρα που (ξανα)ανέτειλε ο ήλιος των «σοσιαλιστών», τώρα που κυβερνάει ο «λευκός Ομπάμα», ο εκλεκτός τής Ολμπράιτ, ο «ναι στον Ανάν», ο «όχι στον Ρώσικο αγωγό»…
… η τρομοκρατία στη χώρα μας θα συνεχιστεί; Θα καιγόμαστε συμπούπουλοι κάθε καλοκαιράκι; Θα επαναληφθούν Δεκέμβρηδες και «επαναστάσεις» μουσουλμάνων; Θα συνεχίσουν τα βουτυρόπαιδα των Βορείων Προαστίων να μας ανατινάζουν; Θα επιμείνει η γιάφκα του Ε.Μ.Π να σπέρνει ανέμους και να θερίζουμε θύελλες;
Διότι αν μεν εξαφανιστούν ξαφνικά, δικαιούμαστε να αναπτύξουμε θεωρίες συνομωσίας.
Αν όμως επιμείνουν, τότε πρέπει να ρωτήσουμε «τι θα κάνει ο George»; Ήτοι…
«Εδώ σε θέλω κάβουρα (Γιωργάκη). Πώς περπατάν στα κάρβουνα (τρομοκρατία, ντόπια και εισαγόμενη);»
Παρακαλώ σας. Βοηθήστε τον αδαή. Φωτίστε τον αόμματο.
Δευτέρα 27 Ιουλίου 2009
Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει… αλλά τρώει τον αρκουδιάρη!
Οι εργαζόμενοι στην "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ" διανύουν τον τρίτο μήνα απλήρωτοι!
Η υπομονή όλων εξαντλήθηκε. Τα δανεικά εξαντλήθηκαν κι αυτά. Οι υποσχέσεις για "καλύτερες ημέρες" δεν γεμίζουν το στομάχι, ούτε πληρώνουν λογαριασμούς και νοίκια.
Τελευταία μισθοδοσία 17/6/09, οπότε πληρώθηκαν με καθυστέρηση το πρώτο 15ήμερο του Μάη (αν κατάλαβα καλά, γιατί με τις καθυστερήσεις και τις μαϊμουδιές, οι εργαζόμενοι χάσανε τη μπάλα). Έκτοτε μηδέν!
Εδώ βέβαια είναι Ελλάς και δεν υπάρχει Πούτιν για να υποχρεώνει τους μεγιστάνες να πληρώνουν τους μισθούς. Υπάρχει όμως οργή. Συσσωρευμένη. Καμιά δεκαριά παραιτήσεις εργαζομένων δεν είναι και λίγες (αφού δεν πληρώνεται κανείς γιατί να εργαστεί;).
Το καλό που τους θέλω. Τα οφειλόμενα στους εργαζόμενους ΑΜΕΣΑ.
Όχι για να σβήσουν την ξεφτίλα. Αυτή έχει ήδη κατοχυρωθεί στην πιάτσα.
Αλλά γιατί έπεσε πείνα.
Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Σύμφωνοι. Αλλά επιτίθεται. Για να φάει. Τον πρώτο που θα βρει μπροστά του. Αυτόν που όφειλε να το ταΐσει. Τον αρκουδιάρη.
Υ.Γ Το παρόν ιστολόγιο είναι προσωπικό, δεν έχει καμία σχέση με δημοσιογράφους, πολιτικούς, κόμματα και κάθε λογής συμφέροντα. Το ξαναλέω γιατί προβλέπω σεισμό. Η παρούσα ανάρτηση έχει να κάνει με δικό μου άνθρωπο, εργαζόμενο στην εν λόγω εταιρεία, απλήρωτο επί τρεις ολόκληρους μήνες. Μη σπεύσουν λοιπόν τίποτε παπαγάλοι, γλείφτες, διαπλεκόμενοι κτλ να με χαρακτηρίσουν κακοήθη, προπαγανδιστή κτλ. Μη διανοηθεί κανείς να με κατηγορήσει ότι «δουλεύω για τον ανταγωνισμό», ότι «χτυπάω ελληνική εταιρεία» κτλ. Και προπαντός ΜΗ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ, γιατί …ούτε ψύλλος στον κόρφο του! Οι νόμοι είναι με τον εργαζόμενο! Υπάρχει εργασιακό δίκαιο και θα εφαρμοστεί! Είτε το θέλουν μερικοί, είτε όχι!


