Ισοδύναμες ψήφοι. Μαθηματικώς… χάσαμε!

Αν αναρωτιέστε, σοβαροί και λογικοί μου συνάνθρωποι, τι μπορούμε να αλλάξουμε με την ψήφο μας, θα σας απαντήσω (το τεκμηρίωσαν άλλοι, εγώ το επαναλαμβάνω):

Τίποτε!

Είμαστε πλέον μειοψηφία και θα παραμείνουμε τέτοια. Ο οργανισμός (η κοινωνία) κατακλύστηκε από παράσιτα που αναπαράγονται ταχύτατα και κατεστραμμένα κύτταρα. Τα υγιή κύτταρα μειοψηφούν.

Η ψήφος, λέει, κάθε πολίτη, είναι ισοδύναμη με κάθε άλλου πολίτη. Μάλιστα.

Υπάρχουν όμως οι αναγκαίες προϋποθέσεις γι αυτό; Έχουν όλοι οι ψηφοφόροι την ίδια παιδεία; Συμμετέχουν στα κοινά; Είναι έγκυρα και έγκαιρα ενημερωμένοι; Είναι ανιδιοτελείς, βάζουν δηλαδή το γενικό συμφέρον πάνω από το προσωπικό; Ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα με βάση αρχές και ιδεολογία, χωρίς φόβο, πάθη και ταπεινά ελατήρια; Διαθέτουν τον κοινό νου ώστε να θέσουν τις σωστές προτεραιότητες;

Ξεκάθαρα όχι.

Κοιτάξτε γύρω σας. Προσεκτικά και κριτικά. Παρατηρήστε και σκεφτείτε.

Έχουν δικαίωμα ψήφου (διότι δεν υπάρχει κανείς να τους το αφαιρέσει) και το ασκούν

1) όσοι, αν διαπράξουν έγκλημα, θα την γλυτώσουν λόγω «μειωμένου καταλογισμού». Ανοϊκοί (πάμπολλοι πια, είμαστε χώρα γερόντων), διανοητικώς καθυστερημένοι, σχιζοφρενείς, εξαρτημένοι κτλ

2) αυτοί που προσποιούνται τους παραπάνω, ήτοι το παίζουν «τρελοί» ή «βλάκες» και γλυτώνουν έτσι από το στρατό, τη δικαιοσύνη κτλ

3) οι (πολυάριθμοι πια) παραβατικοί, που δεν συνελήφθησαν ακόμη και ούτε πρόκειται να συλληφθούν, δηλαδή οι περισσότεροι! Χουλιγκάνια, βαποράκια, κλεφτρόνια, βιζιτούδες, νταβάδες, μπράβοι, απατεώνες, αλλά και κακούργοι ολκής, βιαστές, εκβιαστές, εμπρηστές, παιδεραστές, μαφιόζοι, έμποροι ναρκωτικών, δολοφόνοι κτλ

4) οι εραστές αρπαχτής και απληστίας, οι διαπλεκόμενοι, οι μεσάζοντες, τα λαμόγια, τα τρωκτικά

Πώς είπατε; Αυτοί που ασθενούν ή παρανομούν είναι εξαιρέσεις; Λάθος. Είναι πολλοί. Κι ακόμα περισσότεροι είναι οι παρακάτω ψηφοφόροι:

5) οι διεφθαρμένοι κεφαλαιοκράτες, οι νεόπλουτοι μπουρζουάδες, οι αποστειρωμένοι αριστοκράτες

6) τα αποβλακωμένα τηλεθεατάκια που τρώνε καθημερινά (δεν βαριούνται;) πρωινάδικα και κουτσομπολιά, ριάλιτι και εικονική πραγματικότητα, ζώδια και άστρα, προκάτ είδωλα, σιλικονούχα ξέκωλα, ντιριντάχτα και σκυλοπόπ, γκέι κουλτούρα και βία, μπάλα και τσόντα, κατευθυνόμενη ειδησεογραφία και προπαγάνδα

7) τα εκφυλισμένα-αχόρταγα-αλλοπρόσαλλα-θρασύτατα-αναιδή κτήνη που γαμ… τον Κ.Ο.Κ καθημερινά σκοτώνοντας και αυτοκτονώντας, που πετάνε τα σκουπίδια τους όπου βρουν, που δεν έμαθαν ποτέ τι σημαίνει κοινή ησυχία, ευγένεια, σεβασμός στην αξιοπρέπεια του άλλου

8) οι μανιακοί καταναλωτές δανείων και καρτών, που στερούνται τα βασικά αλλά κολυμπάνε στα λούσα, κατά το «ψωμί-τυρί δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη»

9) οι πολυπληθείς τεμπέληδες του φραπέ, που καμώνονται τους ανέργους και τα ρίχνουν στην «κακούργα κενωνία»

10) οι βολεμένοι οκνηροί δυνάστες, συνήθως δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά και οι αργόμισθοι, οι πολυθεσίτες, οι εργατοπατέρες, τα κομματόσκυλα, οι γλείφτες, τα «βύσματα» κτλ

11) εκείνοι που θέλουν να μοιάσουν στους τελευταίους, τα μίζερα δηλαδή ανθρωπάκια που ευχαρίστως ανταλλάσσουν πατρίδα, ελευθερία και ανεξαρτησία με μια θεσούλα και ιστορία, θρησκεία και πολιτισμό με έναν μισθουλάκο

12) οι κουτοπόνηροι του «όπου φυσάει ο άνεμος πάμε», «να γλυτώσουμε το πρόστιμο από την εφορία» ή «να βάλουμε ρεύμα στο αυθαίρετο»

13) οι δεδηλωμένοι ως «αλλοεθνείς», δηλαδή μη Έλληνες, που ψηφίζουν «ομοεθνείς» τους , δηλαδή επίσης μη Έλληνες (στις ελληνικές εκλογές!!), κατά διαταγή ξένων πρωτευουσών

14) οι ελληνοποιημένοι (κατά κανόνα παράνομα) αλλοδαποί που προσέρχονται στις κάλπες με τις ίδιες «αρχές» με τις οποίες ήλθαν στην Ελλάδα. Με γνώμονα τον εθνικισμό ή οποιοδήποτε θεμελιωτισμό κουβαλάνε από τη μητέρα-πατρίδα τους ή το τρίπτυχο «easy money - quick money - κάτω ο έλληνας σατράπης να πάρω εγώ τη θέση του». Αναμένεται να αυξηθούν δραματικά, αφού στο άμεσο μέλλον, κατά τις υποσχέσεις όλων των … «δημοκρατικών δυνάμεων», σ’ αυτούς θα προστεθούν πολλές ακόμη μυριάδες εποίκων με τις ίδιες ιδιότητες

Αυτοί και άλλοι πολλοί παρόμοιοι που μπορεί να μου διαφεύγουν, αποτελούν σήμερα την πλειοψηφία στην ελληνική κοινωνία. Τον κορμό του εκλογικού σώματος.

Η ψήφος καθενός από τους παραπάνω μετράει όσο και η δικιά σας (μας). Αυτοί όμως είναι εκατομμύρια και εμείς μια χούφτα. Κατακυρίευσαν την πατρίδα μας, ενώ εμείς συρρικνωθήκαμε. Οι εκλογές είναι εξ ορισμού χαμένες για μας.

Κάποτε ο κόσμος ήταν καλύτερος. Τον «τρελό» και τον «κακό» τους δείχνανε με το δάχτυλο. Παρόλα αυτά άκρη με τις εκλογές δεν βρήκανε. Πρόβατα ήταν οι ψηφοφόροι. Αγνά μεν, αλλά άγονταν και φέρονταν.

Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να δώσουν λύση οι εκλογές σήμερα. Άφρονες και κακοί είναι οι περισσότεροι. Πρόβατα είναι ακόμη οι ψηφοφόροι. Αλλά είναι τώρα χειρότερα από παλιά. Άρρωστα. Μεταλλαγμένα. Ηλίθια. Διεστραμμένα. Κακοήθη.

Δεν έχουμε θέση ανάμεσά τους.

Από τη στιγμή μάλιστα που θα κυβερνήσει πάλι κάποια οικτρή σχετική πλειοψηφία (και απόλυτη μειοψηφία) με φερετζέ το σύνθημα «ο κυρίαρχος λαός μίλησε», η συμμετοχή μας δεν έχει κανένα νόημα. Μαθηματικώς…

«Πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα» και άλλα παραμύθια.

--> -->

-->

Πάρα πολλοί σοβαροί συμπολίτες μας (αναλυτές, διανοούμενοι, ιστολόγοι αλλά και απλοί άνθρωποι) επαναλαμβάνουν συνεχώς το προφανές:

«Πατριώτες υπάρχουν σε όλα τα κόμματα».

Μας προτρέπουν μάλιστα να τους υποστηρίζουμε (ψηφίζουμε), ευελπιστώντας ότι έτσι, με την επικράτηση δηλαδή του «πατριωτικού τμήματος» κάθε κόμματος, η πολιτική όλων θα επηρεαστεί προς τη σωστή κατεύθυνση, προς όφελος των εθνικών μας συμφερόντων.

Θα το ‘λεγα ευσεβή πόθο. Θα το χαρακτήριζα αυταπάτη. Όμως η Ελλάδα ψυχορραγεί. Δεν μπορώ να είμαι τόσο επιεικής.

Είναι οικτρή πλάνη.

Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά οι αληθινοί πατριώτες βρίσκονται όπου και οι πραγματικοί ήρωες. Στην αφάνεια ή δυό μέτρα κάτω από τη γη.

«Πατριώτες» λοιπόν «υπάρχουν σε όλα τα κόμματα». Μάλιστα.

Και έντιμοι θα πρόσθετα εγώ. Και αγωνιστές. Και ιδεολόγοι. Και εργατικοί. Και λοιπόν; Τι ουσιαστικό πρόσφεραν τόσα χρόνια οι πατριώτες και οι λοιποί ενάρετοι των κομμάτων και τι πρόκειται να προσφέρουν στο εξής; Απαντώ: Τίποτε!

Και εξηγώ(-ούμαι):

Κατ’ αρχάς διακινείται άφθονος κίβδηλος πατριωτισμός. Οι περισσότεροι «πατριώτες» των κομμάτων είναι κοινοί ψεύτες. Πρόκειται για μασκαρεμένα νεοταξιτάκια (στο «casting» τα μισά πρακτοράκια τα βαφτίσανε «προοδευτικούς-αντιρατσιστές-αντιφασίστες» και τα άλλα μισά «πατριώτες») ή για ακαταλόγιστους πολιτικάντηδες. Πολλοί συνδυάζουν και τις δύο ιδιότητες. Οι πρώτοι, έμμισθοι και επιδοτούμενοι «πατριώτες», έχουν σκοπό να κατευθύνουν το γνήσιο πατριωτισμό τού λαού και την οργή του για τον διαρκή εξευτελισμό της Ελλάδας, σε σκοτεινά και πλήρως ελεγχόμενα μονοπάτια. Οι δεύτεροι, αν δεν επρόκειτο για θάνατο (της πατρίδας μας), θα ήταν απλώς γελοίοι. Ο κάθε ξεπουλημένος φαφλατάς, ο κάθε αγύρτης γυρολόγος και ο κάθε ανεγκέφαλος-θερμοκέφαλος τραμπούκος, το μάθανε το παραμύθι και το σερβίρουν καθημερινά, ψαρεύοντας οπαδούς και ψηφαλάκια. «Πατριώτες» εκ του ασφαλούς. Άριστες σχέσεις με το κεφάλαιο, βαθιά χωμένοι στη διαπλοκή, αμετροεπείς και λαϊκιστές, αλλά κατά τα άλλα «πατριώτες».

Αν όλοι οι παραπάνω αφαιρεθούν, οι πραγματικοί πατριώτες των κομμάτων είναι ελάχιστοι. Και, δυστυχώς, όχι μόνο αριθμητικά. Απελπιστικά μόνοι, χωρίς διασυνδέσεις, άχρωμοι και μονίμως απόντες από τα κέντρα αποφάσεων. Εξαντλούνται σε δηλώσεις-άρθρα-ομιλίες (σεβαστές και συγκινητικές) και εκκλήσεις χωρίς αντίκρυσμα. Έτσι, αντί να επηρεάζουν την (αντ)εθνική πολιτική του κόμματος, μάλλον την ενισχύουν: η παρουσία τους χρησιμοποιείται από τους «ατσίδες» της πολιτικής (προσκυνημένους αρχηγούς, βαρόνους, στελέχη κτλ) ως άλλοθι. Καταντούν συνένοχοι σε εγκλήματα εναντίον του ελληνισμού.

Ερωτώ:

Τι έκαναν οι νυν «πατριώτες» των δύο μεγάλων κομμάτων όταν οι αρχηγοί τους και οι πρωτοκλασάτοι συνάδελφοί τους λέγανε ναι στον Ανάν, όταν κατέβαζαν τη σημαία από τα Ίμια, όταν ευχαριστούσαν τις Η.Π.Α, όταν υπέγραφαν τη συμφωνία της Μαδρίτης, όταν παρέδιδαν τον Οτσαλάν;

Πώς αντέδρασαν όταν οι αρχηγοί τους κατέθεταν στεφάνια στα μνημεία σφαγέων των Ελλήνων και επέβαλαν δια της βίας (προπαγάνδας) την «ελληνοβαρβαρική φιλία»;

Τι έκαναν όταν ξεπουλιόνταν Κύπρος, Βόρειος Ήπειρος, Μακεδονία, Θράκη και Αιγαίο (ξεπουλήθηκαν ήδη, μη γελιέστε).

Πού ήταν όταν το Ρεπουσολόι άλωνε τα εκπαιδευτικά ιδρύματα;

Τι έκαναν όταν Τούρκοι στρατηγοί στρογγυλοκάθονταν στη Λάρισα, Τούρκικες φρεγάτες αρμένιζαν «αβλαβώς» στο Σαρωνικό και Τουρκικά αεροπλάνα «βομβάρδιζαν» τα νησάκια μας;

Τι έπραξαν όταν ορδές εποίκων κατέκλυζαν τη χώρα;

Παραιτήθηκαν μήπως αηδιασμένοι; Κατήγγειλαν τους αρχηγούς και το σινάφι τους; Ήραν την εμπιστοσύνη τους στην «παράταξη»; Όχι βέβαια! Παρέμειναν στις στάνες τους, θλιβεροί κλακαδόροι των αρχηγών, δεκανίκια των εχθρών της πατρίδας.

Να το θέσω αλλιώς;

Τι γυρεύουν οι «πατριώτες» στην ίδια στέγη με τη θυγατέρα του Εφιάλτη και με το Αμερικανάκι της Μάργκαρετ; Πώς συμβιώνουν με τους Μπίντελμπεργκ και τους εκλεκτούς της πρεσβείας; Πώς συνεργάζονται με τα Σοράκια, τα Παρατηρητήρια και τους πράκτορες Άγκυρας-Τιράνων-Σκοπίων;

Και επειδή ουδείς στο απυρόβλητο, συνεχίζω τα ερωτήματα:

Τι δουλειά έχουν οι πατριώτες με τους ριψάσπιδες, τις διαπλεκόμενες κυράτσες και τους εκδότες τσόντας; Πού κολλάνε οι πατριώτες με τις σκυλούδες και τις φτερούδες; Πώς είναι δυνατόν πατριώτες να συγχρωτίζονται με κόκκινα μεταναστολάγνα σταλινικά απολειφάδια, ροζ καρύδια κάθε εθνομηδενιστικής καρυδιάς (συνιστώσας) και πράσινους κεμαλιστές;

Αυτούς λοιπόν τους πατριώτες, να τους βράσω (για να μη χρησιμοποιήσω άλλο ρήμα). Προτείνω να στέλνουμε σ’ αυτούς και στα κόμματά τους, σαφές μήνυμα (μαύρου χρώματος) όποτε έχουμε εκλογές. Συνένοχοι είναι (εκ προθέσεως ή βλακείας μού είναι αδιάφορο).

Συνένοχοι… και τα άλλα είναι παραμύθια.

Καμικάζι-μπάτσοι. Ποιος θα μας σώσει;

Αν διαβάζουν αστυνομικοί το ιστολόγιο, τους παρακαλώ θερμά:

πείτε στον καμικάζι συνάδελφό σας, που ένστολος και με την υπηρεσιακή του μηχανή έκανε «σούζα» 100 μέτρων μπροστά από το χρηματιστήριο στη λεωφόρο Καβάλας, σήμερα 27-8-2009 στις 13:57, σπάζοντας τα τύμπανά μας και τα νεύρα μας, ενώ όταν «προσγειώθηκε» συνέχισε για αρκετά μέτρα να οδηγεί κοιτάζοντας προς τα πίσω, αναμένοντας τα «εύσημα» από τον δεύτερο του ζεύγους, ότι:

1) δεν είναι μαγκιά να γ... το νόμο που υποτίθεται ότι φυλάττεις. Μαγκιά είναι, παρά τις αντίξοες συνθήκες στις οποίες δουλεύεις και τα ψίχουλα που παίρνεις (σε σχέση μ’ αυτό που σου ζητούν να προσφέρεις) να εφαρμόζεις το νόμο, να υπηρετείς το σύνταγμα και τους συμπολίτες σου. Τα πραγματικά «σκληρά καρύδια» να εξαντλούν τη σκληράδα τους στους παρανόμους και όχι σε «σούζες-κόντρες» και να μην παριστάνουν τους «μάτσο-μεν» για φιγούρα στις γκόμενες.

2) όποιος φοράει στολή με το εθνόσημο είναι σημαιοφόρος της Ελλάδας. Πρέπει να τιμάει στολή-σημαία όπως της αξίζει και όχι να την εξευτελίζει. Πρόκειται για προδοσία

3) ο απλός λαός δεν μισεί τους αστυνομικούς, διότι είναι παιδιά από τα σπλάχνα του. Αν όμως το συγκεκριμένο "παλικάρι" και κάτι άλλα σαν και του λόγου του συνεχίσουν έτσι, δεν αποκλείεται να το καταφέρουν κι αυτό. Να απαξιώσουν τα σώματα ασφαλείας και να στρέψουν το λαό εναντίον τους. Κάτι που οι εχθροί της Ελλάδας και τα πρακτόρια τους δεν έχουν πετύχει ακόμα.

Ανασκολοπισμός. Η μόνη λύση.

Πότε θα σταματήσουν οι φωτιές στα ελληνικά δάση; Όταν εφαρμοστεί η αλάνθαστη αυτή μέθοδος-τιμωρία.

Ανασκολοπισμός. Κοινώς παλούκωμα.

Παλουκώστε άμεσα και χωρίς εξαιρέσεις:

1) τους αχυράνθρωπους που υποτίθεται ότι κυβερνούν. Τα προγραμματισμένα από το πραγματικό καθεστώς (πρεσβείες-εκδότες-κεφαλαιοκράτες) άνευρα, ασυνείδητα και άβουλα ρομποτάκια. Τα δεινά που προξενούν τα ξέρετε. Κουμπάροι, ανηψιές, κολλητοί, κλίκες, μίζες, υδροκέφαλος δημόσιος τομέας, ληστρικός ιδιωτικός τομέας, αναξιοκρατία, ρουσφέτια, άσχετοι σε νευραλγικές θέσεις κτλ κτλ.

2) τα εγχώρια και αλλοδαπά πρακτόρια των αυθεντικών κυβερνώντων. Αυτών που ένα έχουν κατά νου: το κέρδος τους. Και έναν σκοπό: να ελέγξουν τα πάντα. Πηγές ενέργειας (πετρέλαιο, φυσικό αέριο…) και αγωγούς. Δημόσια έργα και οδικά δίκτυα. Επικοινωνίες και τουρισμό. Προσεχώς το νερό και τον αέρα που αναπνέουμε.

3) τους τέως φτωχομπινέδες κωλοέλληνες που ως νεόπλουτοι απαιτούν να κατοικήσουν σε πολυτελή έπαυλη μέσα στο δάσος ή πάνω στο κύμα, τους αλήτες εργολάβους-κατασκευαστές που καταπατούν δημόσια γη για να προσφέρουν στους παραπάνω την επιβεβαίωση της ματαιοδοξίας τους και να τα οικονομήσουν, τους πουλημένους υπαλλήλους πολεοδομίας που το εγκρίνουν και τους επίορκους δικαστές που το επιτρέπουν.

Στήστε αιχμηρά παλούκια, καρφώστε εκεί όλους αυτούς τους κώλους και αφήστε τους σε κοινή θέα, έως ότου αυτά βγουν από τα βρωμοστόματά τους.

Μαντεύω ότι έτσι, όχι μόνο οι πυρκαγιές των δασών, αλλά και πολλά από τα δεινά της πατρίδας μας θα εξαφανιστούν!

Μέχρι τότε συμπατριώτες … φωτιά στα μπατζάκια μας!

Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει… αλλά τρώει τον αρκουδιάρη!

Οι εργαζόμενοι στην "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ" διανύουν τον τρίτο μήνα απλήρωτοι!
Η υπομονή όλων εξαντλήθηκε. Τα δανεικά εξαντλήθηκαν κι αυτά. Οι υποσχέσεις για "καλύτερες ημέρες" δεν γεμίζουν το στομάχι, ούτε πληρώνουν λογαριασμούς και νοίκια.

Τελευταία μισθοδοσία 17/6/09, οπότε πληρώθηκαν με καθυστέρηση το πρώτο 15ήμερο του Μάη (αν κατάλαβα καλά, γιατί με τις καθυστερήσεις και τις μαϊμουδιές, οι εργαζόμενοι χάσανε τη μπάλα). Έκτοτε μηδέν!

Εδώ βέβαια είναι Ελλάς και δεν υπάρχει Πούτιν για να υποχρεώνει τους μεγιστάνες να πληρώνουν τους μισθούς. Υπάρχει όμως οργή. Συσσωρευμένη. Καμιά δεκαριά παραιτήσεις εργαζομένων δεν είναι και λίγες (αφού δεν πληρώνεται κανείς γιατί να εργαστεί;).

Το καλό που τους θέλω. Τα οφειλόμενα στους εργαζόμενους ΑΜΕΣΑ.
Όχι για να σβήσουν την ξεφτίλα. Αυτή έχει ήδη κατοχυρωθεί στην πιάτσα.
Αλλά γιατί έπεσε πείνα.

Νηστικό αρκούδι δεν χορεύει. Σύμφωνοι. Αλλά επιτίθεται. Για να φάει. Τον πρώτο που θα βρει μπροστά του. Αυτόν που όφειλε να το ταΐσει. Τον αρκουδιάρη.

Υ.Γ Το παρόν ιστολόγιο είναι προσωπικό, δεν έχει καμία σχέση με δημοσιογράφους, πολιτικούς, κόμματα και κάθε λογής συμφέροντα. Το ξαναλέω γιατί προβλέπω σεισμό. Η παρούσα ανάρτηση έχει να κάνει με δικό μου άνθρωπο, εργαζόμενο στην εν λόγω εταιρεία, απλήρωτο επί τρεις ολόκληρους μήνες. Μη σπεύσουν λοιπόν τίποτε παπαγάλοι, γλείφτες, διαπλεκόμενοι κτλ να με χαρακτηρίσουν κακοήθη, προπαγανδιστή κτλ. Μη διανοηθεί κανείς να με κατηγορήσει ότι «δουλεύω για τον ανταγωνισμό», ότι «χτυπάω ελληνική εταιρεία» κτλ. Και προπαντός ΜΗ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ, γιατί …ούτε ψύλλος στον κόρφο του! Οι νόμοι είναι με τον εργαζόμενο! Υπάρχει εργασιακό δίκαιο και θα εφαρμοστεί! Είτε το θέλουν μερικοί, είτε όχι!

Απεβίωσε ο «βασιλιάς της ποπ». Τι πλήγμα για την ανθρωπότητα!

Πέθανε ο «σούπερ σταρ». Ο Αμερικανός ποπ τραγουδιστής Μάικλ Τζάκσον. Χαλασμός παγκοσμίως. Σεισμός στα «μίντια». Σοκαρισμένοι δηλώνουν εκατοντάδες άλλοι «αστέρες». Θρηνούν εκατομμύρια θαυμαστές.

Είναι όμως και μερικοί ξεροκέφαλοι. Οπισθοδρομικοί. Που δεν ήταν ποτέ «ιν». Που δεν σοκαρίστηκαν. Που δεν θρηνούν. Μέσα σ’ αυτούς κι εγώ.

Δεν γουστάρω τους βασιλιάδες. Ούτε την ποπ.

Λυπάμαι για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Αλλά τίποτε περισσότερο.

Συμπαθάτε με, αλλά δεν έχω τέτοια ινδάλματα. Δισεκατομμυριούχοι, «εκκεντρικοί» και «χλιδάτοι» αοιδοί, ηθοποιοί και αθλητές δεν μου λένε απολύτως τίποτα. Το αντίθετο μάλιστα. Τους σιχαίνομαι. Ειδικά τους πρώτους.

Ερμαφρόδιτοι, γκέι και λεσβίες (όχι ότι οι στρέιτ πάνε πίσω), τσούλες, λολίτες, ζιγκολάκια, παιδεραστές και πάει λέγοντας. Σιλικόνη και πλαστικές. Φανταχτερά ρούχα, τρελές κομμώσεις, στρας και λαμέ, φτερά και πούπουλα, πολύχρωμα φώτα, καπνοί κτλ. Προκαλούν για να πουλήσουν. Γυναίκες φιλιούνται στο στόμα επί σκηνής, άλλες ημίγυμνες (προσεχώς ολόγυμνες;), αγοράκια με γόβες, μαύροι ασπρίζουν κτλ κτλ. Επιδειξιομανείς, ναρκομανείς, σεξομανείς, αλκοολικοί, ακόλαστοι, αλιτήριοι. Αλαζόνες, αναιδείς, αγράμματοι, σπάταλοι. Κάνουν «τρέλες» (sic), «πέφτουν σε λάθη» (ξανά sic) και «ζουν με τα πάθη τους» (ξανά-μανά sic). Λένε εύπεπτα τραγουδάκια με ηλίθιους στίχους (π.χ Billy Jean said I’m the one, but the child is not my son) και κερδίζουν ένα σκασμό λεφτά. Περιφέρουν το σαρκίο τους σε δεξιώσεις, πάρτι, κλαμπ, κοσμικές συγκεντρώσεις και τους λατρεύουν. Λένε τη μαλακία τους και τους χειροκροτούν.

Όλη τους η ζωή ελέγχεται από ατζέντηδες και εταιρείες. Μάρκετινγκ και διαφήμιση. Παπαράτσι και έντυπα. Πουλάνε και το σκατό τους. Κάθε «χιτ» και χρυσωρυχείο. Κάθε εμφάνιση και χρήμα. Κάθε συναυλία και πακτωλός. Βιομηχανοποιημένη διασκέδαση. Big business. Money, sex, drugs and glamour. Αμοραλισμός εις την τετάρτη.

Αν είναι κάποιοι άξιοι θρήνου (τουλάχιστον λύπησης), αυτοί είναι οι οπαδοί τής ποπ. Και κυρίως οι πάμπολλοι μαλάκες. Οι άνεργοι και οι μεροκαματιάρηδες. Που ψωμολυσσάνε ή σκοτώνονται για τρείς κι εξήντα, αλλά η ποπ-ποπ. Που εκστασιάζονται με τους «θεούς». Που τους πιάνει υστερία όταν το «είδωλο» χτυπιέται στη σκηνή τίγκα στην κόκα. Που τρέχουν ν’ αγοράσουν το νέο «μάξι-σινγκλ» κι ας κοστίζει όσο ένα μεροκάματο. Που πληρώνουν 100 ευρώ για ένα εισιτήριο συναυλίας. Που ξέρουν τι χρώμα στρινγκ φοράει η κάθε πουτανοφωνάρα (αν φοράει) και τον κατάλογο των γκόμενών της αλφαβητικά, αλλά όχι τα εργασιακά τους δικαιώματα. Αυτοί στους οποίους τα χώνει χοντρά (και σωστά) το σύνθημα «πέντε μέρες τρως το αγγούρι και στο κλαμπ το παίζεις μούρη» (ν’ αγιάσει το χέρι αυτού που το ‘γραψε στον τοίχο). Αυτοί που θαυμάζουν τους ανήθικους. Αυτοί που θεοποιούν ανθρωπάκια κατώτερα από τους ίδιους. Οι φτωχοί που στηρίζουν τους πλούσιους (εκτός των άλλων και οικονομικά!). Οι φουκαράδες που προσκυνάνε τους «φελλούς».

Είναι λοιπόν τρομερό. Αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα (φτώχεια, ανεργία, πείνα, δυστυχία, μοναξιά, αλλοτρίωση), δηλαδή ο συρφετός των αιμοσταγών κεφαλαιοκρατών (μόνος σκοπός του το υπερκέρδος), εμφανίζεται μασκαρεμένος και προτείνει λύση για το «πώς θα τα ξεχάσουμε». Μας προτρέπει «να περνάμε καλά» (τι χυδαία παραίνεση). Μέσω της διασκέδασης που ελέγχει αυτός φυσικά! (ερευνήστε π.χ σε ποιους ανήκουν οι δισκογραφικές εταιρείες). Μέσω σκουπιδιών με περιτύλιγμα «τέχνης». Μέσω του σταρ-σύστεμ και της σόου μπιζ, που αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του ίδιου συστήματος που μας ρουφάει το μεδούλι! Μέσω της βιομηχανίας μουσικής-θεάματος, που δεν είναι παρά ένας κλάδος του αισχρού καπιταλισμού που μας ποδοπατεί! Για να μας τα πάρει και από ‘κει! Για να ξεφύγουμε από τη ζοφερή πραγματικότητα που μας έχει βυθίσει, μας οδηγεί στην εικονική πραγματικότητα που δημιούργησε (και εκμεταλλεύεται πανέξυπνα) ο ίδιος! Μας έκλεψε και για να ξεπεράσουμε το σοκ της κλοπής, πρέπει να του δώσουμε κι αυτά που δεν μπόρεσε να κλέψει! Μας δηλητηρίασε και για αντίδοτο μας προσφέρει πάλι δηλητήριο! Εύγεστο, αρωματικό, αλλά δηλητήριο!

Σ’ αυτούς τους χαχόλους, τους ταλαίπωρους μεν, αλλά οπαδούς της ποπ-κουλτούρας των αφεντικών, αφιερώνω τους παρακάτω στίχους, από το λογοκριμένο τραγούδι «Money for Nothing» των Dire Straights (δίσκος Brothers in Arms, 1985):

-->

«… Get your money for nothin' get your chicks for free ... 

... See the little faggot with the earring and the makeup?

Yeah buddy that's his own hair

That little faggot got his own jet airplane

That little faggot he's a millionaire

We gotta install microwave ovens

Custom kitchens deliveries

We gotta move these refrigerators

We gotta move these colour TV's

I shoulda learned to play the guitar

I shoulda learned to play them drums …»

Δημοσκόποι και δημοκόποι περαστικά σας! (Απόλυτη ήττα «σύντροφοι»! Αρχίστε τώρα το γλείψιμο!).

Στο Ελλάντα, ως γνωστόν, το ψεύτικο επικρατεί του αληθινού. Το «δήθεν» εκτοπίζει το υπαρκτό. Το πλαστό υποσκελίζει το αυθεντικό. Το σχετικό νικά το απόλυτο.

Το τελευταίο εφαρμόζεται κατά κόρον στις «μετρήσεις», στις «δημοσκοπήσεις», στις «σφυγμομετρήσεις», στις «έρευνες» και, δυστυχώς, στις εκλογές.

Η βιομηχανία του θεάματος για παράδειγμα (big money), μας πληροφορεί εκστασιασμένη μέσω της πολυθρύλητης ιδιωτικής εταιρείας AGB, ότι ο κ^ος Λαζόπουλος «χτυπάει σαραντάρια-πενηντάρια-εξηντάρια», εννοώντας ότι η τηλεθέαση του εν λόγω προπαγανδ… συγγνώμη… φασουλ… και πάλι συγγνώμη… καλλιτέχνη, υπερβαίνει το σαράντα-πενήντα-εξήντα τοις εκατό αντίστοιχα. Αυτό σημαίνει, πολύ απλά, ότι το 40, 50 ή 60% όσων 1) διαθέτουν τηλεόραση και 2) την έχουν ανοικτή την ώρα που παραληρεί ο κ^ος Λαζόπουλος, παρακολουθεί την εκπομπή του.

Ποσοστά και πάλι ποσοστά. Όχι απόλυτοι αριθμοί!

Η διατυμπανιζόμενη αυτή «επιτυχία», που αποφέρει «δόξα» και διαφημίσεις (πάλι big money) στον γελωτοποιό και στο κανάλι και συμβάλει τα μέγιστα στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, δεν είναι παρά μια «φούσκα» του καθεστώτος (ως «καθεστώς», θεωρήστε το αμαρτωλό συνονθύλευμα πρεσβειών-εκδοτών-κεφαλαιοκρατών που δυστυχώς κυβερνά τον τόπο).

Οι απόλυτοι αριθμοί λένε άλλα. Εντελώς διαφορετικά. Με πολύ χοντρικούς υπολογισμούς, όταν ο κ^ος Λαζόπουλος έχει τηλεθέαση 50%, τον παρακολουθούν περίπου δύο εκατομμύρια (2.000.000) θεατές. Δηλαδή πάνω από οχτώ εκατομμύρια (8.000.000) άνθρωποι δεν τον βλέπουν! Τον αγνοούν, του γυρίζουν την πλάτη, μένουν αλώβητοι από την ελεεινή του προπαγάνδα. Φυσικά, και από τα 2.000.000 των συνανθρώπων μας που επέλεξαν να χαραμίσουν εκείνη την ώρα τής ζωής τους στο χαζοκούτι, πάρα πολλοί δεν συμφωνούν μαζί του, ιδιαίτερα πολιτικά. Αλλιώς ο ΣΥΡΙΖΑ θα είχε 2.000.000 ψηφοφόρους και θα βιώναμε όλοι μας τη δικτατορία των τραμπούκων και των λαθρομεταναστών! (επισήμως, διότι ανεπισήμως ήδη τη βιώνουμε). Πολύ κακό λοιπόν για το τίποτα (όπου τίποτα βάλτε Λαζόπουλο ή οποιονδήποτε εκατομμυριούχο-ψευτοαριστερό φελλό).

Στην πολιτική και ιδιαίτερα στην ουσία της δημοκρατίας, τις εκλογές, τα ίδια και χειρότερα.

Εδώ και αρκετό καιρό ζούμε μια χούντα. Των δημοσκοπήσεων. Επί μονίμου βάσεως, κάθε εβδομάδα(!), υπό μορφή «βαρομέτρων», «καταγραφών τάσεων», «ψηφοφοριών» και λοιπών ανοησιών, οι σύγχρονοι διαμορφωτές συνειδήσεων βομβαρδίζουν το λαό με ποσοστά. Άγνωστης (συνεπώς αμφισβητήσιμης) επιστημονικής επάρκειας ανεξέλεγκτες έρευνες, ιδιωτικών (συνεπώς κερδοσκοπικών) εταιρειών, κατά παραγγελία άλλων ιδιωτικών εταιρειών (εκδοτικών συγκροτημάτων καθόοοολου διαπλεκομένων), γαρνιρισμένες με σάλτσες πολύυυυυ αντικειμενικών «αναλυτών», επιτελούν έναν εντέλει σκοπό: αντί να αποτυπώνουν την «κοινή γνώμη», την καθορίζουν!

Τη γνώμη μου για την καινοφανή αυτή χούντα, την είπα τρεις αναρτήσεις πιο πριν, προ των ευρωεκλογών, παραφράζοντας το «ρητό» αγνώστου σ’ εμένα σοφού.

Όσον αφορά δε σε αυτές καθαυτές τις εκλογές, μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά. Μας κυβερνούν σχετικές πλειοψηφίες, με βάση καλπονοθευτικά συστήματα ενισχυμένης αναλογικής που ψηφίζουν οι ίδιες (ενίοτε βαφτίζοντάς τα ξεδιάντροπα «συστήματα απλής αναλογικής»), υπό το πρόσχημα της ανάγκης σταθερών και βιώσιμων κυβερνητικών σχημάτων! Προσφάτως μάλιστα, με απόφαση ανώτατου δικαστηρίου, καθιερώθηκε ως απόλυτα νόμιμη και συνταγματική η εκλογή δημοτικών αρχόντων με ποσοστό 42% ή μεγαλύτερο, από την πρώτη ψηφοφορία! Αυτό βέβαια σημαίνει ότι μπορεί πλέον (και με τη βούλα!) να εκλεγεί δήμαρχος και κάποιος τον οποίον σιχαίνεται το 57 και κάτι τοις εκατό των συμπολιτών του!

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές μία από τα ίδια. Πανωλεθρία των «δημοσκόπων» και παπαγάλων (θα συμμαζευτούν έστω και τώρα;), η οποία όμως δεν φαίνεται να πτοεί τους εθισμένους στα μαγειρέματα πολιτικούς. Ειδικά οι ανεγκέφαλοι της «κεντροαριστεράς» και της «άλλης αριστεράς» είναι για κλάματα. Κυρίως οι πρώτοι.

Ο ηγέτης των «σοσιαλιστών» και «νικητής» των εκλογών απώλεσε, σε απόλυτο αριθμό, περίπου 200.000 ψήφους σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2004. Συμπεριφέρεται όμως ήδη σαν πρωθυπουργός! Μαζί και οι χειροκροτητές του. Συλλαμβάνετε το μέγεθος της βλακείας; Σε χαλαρές εκλογές, τις οποίες ο ίδιος είχε ανακηρύξει σε μείζον θέμα και ενώ την ίδια στιγμή ο αμετανόητος (επιμένων «Γιαννάκου») άφαντος ηγέτης της νεοφιλελεύθερης-νεοταξίτικης δεξιάς έχανε περίπου 1.000.000 ψήφους, ο κ^ος Παπανδρέου της Μαργαρίτας «κατάφερε» να υστερήσει (κατά 200 ολόκληρες χιλιάδες) σε ψήφους, και από αυτήν ακόμα την εποχή που το «κίνημα» παρέπαιε λόγω της λαίλαπας των «εκσυγχρονιστών»! Και νομίζει ότι «νίκησε»! Πάνω από 8.000.000 Έλληνες τον έφτυσαν και ετοιμάζεται να σχηματίσει κυβέρνηση!

Για τους Συριζαίους δε λέω τίποτα. Τους απάντησε ο λαός.

Απευθύνομαι λοιπόν, με την ευκαιρία, σε «σοσιαλιστές» και ροζ «αριστερούς»: Ηττηθήκατε απολύτως «συντρόφια». Οι Έλληνες δεν σας θέλουν! Μόνο το γλείψιμο σας «σώζει». Ξέρετε εσείς. Αρχίστε αμέσως!

Πρώτα γλείψτε ο ένας τον άλλον:

-Αλέξη μου…

-Γιώργο μου…

Ξεθάψτε το παραμυθάκι της «ευρύτερης κεντροαριστεράς» και των «άλλων δημοκρατικών δυνάμεων». Κυβέρνηση είναι αυτή! Κουτάλα! Θα κάνετε ό,τι θέλετε! Θα φάτε καλά! Θα αναγνωρίσετε τη «Μακεδονία» και το «Κόσσοβο»! Θα αλλάξετε και την Ιστορία! Θα μοιράσετε και το Αιγαίο με τα μεμέτια! Θα νομιμοποιήσετε και τους gay! Θα ικανοποιήσετε Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες! Κι αν τα «κουκιά» δεν σας βγαίνουν, γλείψτε και τους «Πράσινους»:

-Μιχάλη μου…

Έτσι θα αποκτήσετε την πολυπόθητη «πλειοψηφία» (τη σχετική, γιατί την απόλυτη ούτε να το σκέπτεστε). Κι αν το πράγμα «στραβώσει» (κοινώς «σας πάρουν και οι τελευταίοι ανόητοι Έλληνες χαμπάρι») καλέστε τις εφεδρείες. Τους μετανάστες. Τους οποίους φυσικά θα έχετε στο μεταξύ νομιμοποιήσει (όλους) και θα σας ψηφίζουν. Κι αν προκύψει πάλι πρόβλημα, αν π.χ οι Αλβανοί ανεξαρτητοποιηθούν και φτιάξουν δικό τους κόμμα και οι αυτοαποκαλούμενοι «Τούρκοι» της Θράκης δικό τους (με τη σύμπραξη όλων των Ελλάδι μουσουλμάνων βεβαίως) κτλ κτλ, ξέρετε εσείς. Γλείψιμο και σ’ αυτούς. Παραχωρήσεις και γλείψιμο.

Προσέξτε μόνο γιατί οι Έλληνες μπορεί να αγριέψουν. Και να σας κόψουν τη γλώσσα. Να μη μιλάτε και να μη γλείφετε.

Υ.Γ Συστήνω σε όλους το θαυμάσιο βιβλίο του Darrell Huff, «How to Lie with Statistics» («Πώς να λέτε ψέματα χρησιμοποιώντας τη στατιστική»). Γραμμένο το 1954(!) είναι πάντα επίκαιρο!