Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γκλαμουρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γκλαμουρια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019

Μποϋκοτάζ στις φιέστες της ελίτ για το 2021. Καμιά λαϊκή συμμετοχή, καμιά συνδρομή, κανένας εθελοντισμός!



Οι νεοφιλελεύθερες μούρες με τα φτιασίδια και τα πλαστικά στολίδια επιχειρούν να μαγαρίσουν τη διακοσιοστή επέτειο από την Επανάσταση του 1821. 


Ο συρφετός από σιλικονούχες αριστοκράτισσες, παρλαπίπες πολιτικούς, φελλούς της ενημέρωσης, γύφτικα σκεπάρνια της τέχνης και αναθεωρητές ακαδημαϊκούς, ήδη φουρνίζει άρτους και σκηνοθετεί θεάματα. 

Ο λαός πρέπει να τους γυρίσει την πλάτη. 

Πρέπει να τιμήσουμε το επαναστατικό μεγαλείο των προγόνων μας, την ανταλλαγή θανάτου-ελευθερίας, την αυταπάρνηση και το θάρρος, μόνοι μας. Απλά και έντιμα. Λιτά, αλλά συναισθηματικά. Σεμνά, αλλά εμφατικά. 

Όχι στις φιέστες φασουλήδων πάνω από κόκκαλα αντρειωμένων! 
Όχι στις φανφάρες νεόπλουτων εκεί που ηχούσαν καριοφίλια! 
Όχι στα πανηγύρια δωσίλογων προς τιμήν των ελευθερωτών! 

Καλώ κάθε Έλληνα πατριώτη να απέχει επιδεικτικά από τις εκδηλώσεις τής Αγγελοπούλου και της Βουλής των νεοραγιάδων. Καμιά συμμετοχή, καμιά συνδρομή, υλική ή προσωπική. 

Θα επανέλθω. 

Σάββατο 23 Ιουλίου 2016

Χαμός! Ποια MILFάρα αναστάτωσε Σαββατιάτικα την Ψαρρού;



Φωτιά άναψε στη Μύκονο! Κάηκε η παραλία! Κόλαση κανονική! Τέτοιος χαλασμός δεν έχει ξαναγίνει! Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την κατάσταση! Σεισμός και παλιρροϊκό κύμα μαζί!

Πόσες φορές έχουμε ξαναδεί τέτοια πράγματα; 

Πόσες φορές τα έχουμε ξαναδιαβάσει; 

Άπειρες! Διότι άπειρη είναι η μακακία του ανθρώπου, άπειρη και η εκμετάλλευσή της από τους πονηρούς. 

Και βεβαίως θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τους πονηρούς και τις MILFάρες τους και όλες τις juicy (my ass) ειδήσεις τους. Εξυπνάκηδες, κουτσομπόληδες, ματάκηδες και ηλίθιοι υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν για πάντα. Τώρα μάλιστα που ζούμε στην εποχή της τσόντας, τόσα lifestyle (ξανά my ass) περιοδικά, τόσοι paparazzi, τόσα soft porn sites είναι απολύτως αναμενόμενα. 

Το πρόβλημα είναι ότι πάμπολλοι πλέον πονηροί προσπαθούν να πουλήσουν φιλολαϊκό προφίλ και παριστάνουν και τους πατριώτες. Και πήξαμε στις «πατριωτικές», «αντιμνημονιακές» και «λαϊκές» ιστοσελίδες. Της τσόντας. 

Και ανάμεσα στις «εθνικοπατριωτικού» και «ελληνοχριστιανικού» περιεχομένου ειδήσεις, να ‘σου και τα ξέκωλα. Ανάμεσα στις «σοσιαλιστικές» απόψεις, να και τα ξώβυζα. Ανάμεσα στα «κοινωνικά» νέα, να και το πουταναριό. 

Λοιπόν ψευταράδες σας πήραμε χαμπάρι. Σας νοιάζει μόνο να τα αρπάξετε. 

Κάτι τίτλους του τύπου «Δείτε τη Ρωσίδα που τα πέταξε όλα στη Μύκονο» για να τσιμπήσουν οι αφελείς, να τους βάλετε εκεί που ξέρετε. Στα φρύδια μας και η Μύκονος και η Ψαρρού και οι πασαρέλες της πορνείας. 

Και κάτι φουστιές του τύπου «Δείτε ποιος δημοφιλής ηθοποιός ψυχορραγεί» για να πάρετε κλικ και να τα πιάσετε από τις διαφημίσεις, ξεχάστε τις. Δεν μασάμε. Αν καλά και σώνει θέλετε να μας ενημερώσετε, να λέτε όλη την αλήθεια στον τίτλο. 

Και κυρίως μην μας παριστάνετε τους πατριώτες. Μην ξεσπαθώνετε κατά του Φίλη και στο καπάκι κώλους από κοσμικά νησιά. Μην αναδημοσιεύετε Αμβρόσιο και αμέσως από πάνω λολίτες. Μην κατακεραυνώνετε τον Τσίπρα και κολλητά ποστάρετε στρινγκάκια. 

Δεν είναι έτσι ο πατριωτισμός ρε καριόληδες. 

Υ.Γ είχα σκοπό να ανεβάσω και στιγμιότυπα, αλλά έδωσα τόπο στην οργή. Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι καταλαβαίνουν ποιους εννοώ. Για τις Αμερικανιές ζητώ συγγνώμη, αλλά οι δεξιούληδες της Θεσσαλονίκης μας τα πρήξανε με την κατεξοχήν Αμερικανιά MILF (my ass again). 


Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

Στις ΗΠΑ βασιλεύει ο ρατσισμός. Τα Όσκαρ είναι η απόδειξη.



Λυσσάξανε οι ζάμπλουτοι αστέρες των Ηνωμένων Πολιτειών. Μύδροι κατά της Ακαδημίας (γελάστε άφοβα) Κινηματογράφου. Γιατί; 

Διότι ... άκουσον! άκουσον! ... για δεύτερη συνεχή χρονιά δεν υπάρχουν μαύροι ηθοποιοί στις υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ των «καλύτερων». 

Μείζον φυλετικό θέμα, βαριές αντιρατσιστικές κουβέντες, απειλές για προοδευτικό μποϊκοτάζ. Γνωστές περσόνες κραυγάζουν, επώνυμοι φελλοί ξιφουλκούν, διάσημοι λεφτάδες πυροβολούν. 

Αυτά τα προνομιούχα κτήνη, μαύρα και λευκά, για ακόμα μία φορά προσβάλουν τη νοημοσύνη μας. Αυτοί οι στυλοβάτες του καπιταλισμού, της ανισότητας και της βρωμιάς, αυτοί οι αλιτήριοι που ταΐζουν τον κοσμάκη βία, σεξ και θεάματα, όταν θίγεται η κάστα τους εκρήγνυνται. 

Προσέξτε τον ουσιαστικό λόγο διαμαρτυρίας τους: δεν αντιδρούν στον αποκλεισμό των ανέργων από την δουλειά και στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, στον δικό τους επαγγελματικό χώρο έστω. Όχι. 

Καταδικάζουν την καθυστέρηση θεοποίησης μερικών ημιθέων μαύρων (και λοιπών «μειονοτικών») από την ελίτ!! 

Σκούζουν για ρατσισμό, όχι επειδή ορισμένοι συνάνθρωποί (στον περίγυρό τους έστω) στερούνται τα βασικά για επιβίωση και αξιοπρέπεια, αλλά επειδή μερικοί του σιναφιού τους, εκατομμυριούχοι (και ακόλαστοι κατά κανόνα), αποκλείονται από την αφρόκρεμα!! 

Γι αυτούς, μέτρο ισότητας των ανθρώπινων υπάρξεων είναι το χρυσό αγαλματίδιο του χλιδάτου κόσμου τους, είναι η απονομή αριστείου από γνωστά διαπλεκόμενα τομάρια (είναι γνωστό σε ποιους ανήκει το Χόλυγουντ και οι «Ακαδημίες» του) σε ήδη «καταξιωμένους» (πλήρως ενσωματωμένους στο σύστημα) μαύρους κροίσους!! 

Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι; 

Και φυσικά, όταν οι έγχρωμοι σχεδόν ΜΟΝΟΠΩΛΟΥΝ άλλους αστερισμούς, καμία αντίδραση: 


Στην παραπάνω εικόνα βλέπετε τους καλαθοσφαιριστές που επελέγησαν δια ψηφοφορίας για το «All Star Game», τους «καλύτερους» δέκα, τις δύο «ιδανικές» πεντάδες του Αμερικανικού Πρωταθλήματος Μπάσκετ (NBA) κατά τους ψηφίσαντες. 

Εδώ ασφαλώς δεν υφίσταται ρατσισμός, όλα είναι Όου-Κέι. Τη δικαιολογία ότι στην πρώτη περίπτωση ψηφίζουν μέλη κλειστής Ακαδημίας, ενώ στη δεύτερη το κοινό, να την απορρίψετε. Τα μέλη της «Ακαδημίας», είναι βεβαίως προνομιούχοι συστημικοί παράγοντες, αλλά συγκεκριμένοι, με ονοματεπώνυμο και εντέλει τοποθετημένοι από την ίδια τη φαύλη βιομηχανία τού θεάματος. Το «κοινό» είναι ένα ετερόκλητο πλήθος από άγνωστης ποσότητας και ποιότητας Αμερικανάκια, που ψηφίζουν με άγνωστα κριτήρια και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί αξιόπιστο αντιπροσωπευτικό δείγμα. Αφήστε που αυτό καθόλου δεν αθωώνει τους αντιρατσιστές: θα έπρεπε να δημιουργήσουν ανάλογο ντόρο και να νουθετήσουν, αυτοί οι καλλιεργημένοι, το αδαές «κοινό», όπως επιχειρούν να επαναφέρουν στην τάξη τους δικούς τους «Ακαδημαϊκούς». Να ακούσουμε κορώνες του τύπου «δεν είναι δυνατόν να μην είναι οι λευκοί μπασκετμπολίστες άξιοι για το Top10» κατά το πρότυπο του «δεν είναι δυνατόν να μην είναι οι μαύροι ηθοποιοί άξιοι για Όσκαρ» που δεν σταματούν να διατυμπανίζουν. 

Αν ΚΑΙ αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι; 

Θα μου πείτε βέβαια «εντάξει, πλούσια και επαρμένα σαρκία, τι περίμενες ν’ ακούσεις;». 

Θα συμφωνήσω. Υπάρχουν μάλιστα και χειρότερα. Στα συγγράμματα των λεγομένων «κοινωνικών επιστημών» (να δαγκώνεστε όταν ακούτε για δαύτες έτσι όπως τις κατάντησαν), μερικοί διαπρεπείς καθηγητάδες (ο Θεός να μας φυλάει από δαύτους), με την ιδιότητα του «αλάθητου», βομβαρδίζουν μαθητές και φοιτητές με παρόμοιες παπάρες. 

Σε πρόσφατο βιβλίο του «πολύς», «βαρύς» και «πολλαβαρύς» καθηγητής κοινωνιολογίας των ΗΠΑ, διαπιστώνει «διακρίσεις» εις βάρος των εγχρώμων ... στον χώρο των σπορ! 

Ναι, καλά διαβάσατε. Στα σπορ! Στον αθλητισμό! 

Και ποιες είναι οι επιστημονικές αποδείξεις που παρέχει; 

Καμία! Μέσα στο παραλήρημα ορθού πολιτικού λόγου του πονήματός του, μέσα στο συνονθύλευμα ψευτοεπιστημονικών-ψευτοσυναισθηματικών ανοησιών, πετάει μια παράγραφο στην οποία αναφέρει ότι μπορεί βέβαια οι έγχρωμοι να υπερτερούν αριθμητικά σε αθλήματα όπως το μπάσκετ, το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο και 2-3 άλλα, ωστόσο στα περισσότερα αθλήματα υπερτερούν οι λευκοί, οπότε (συμπεραίνει) ότι γίνονται διακρίσεις! 

Δηλαδή, μπορεί οι μαύροι εκμεταλλευόμενοι τον σωματότυπό τους να στρέφονται μαζικά προς τα εκατομμύρια του επαγγελματικού αθλητισμού και να κατακλύζουν την ελίτ των αθλημάτων (στο μπάσκετ παίζουν σχεδόν μόνοι τους), αλλά επειδή στο πινγκ-πονγκ δεν συμμετέχουν, αυτό συνιστά διάκριση εις βάρος τους! Πλήρης επιστημονική τεκμηρίωση! 

Είτε καλλιτεχνικός λοιπόν, είτε επιστημονικός ... ο ρατσισμός βασιλεύει στις ΗΠΑ. 


Δευτέρα 22 Ιουλίου 2013

Όλα τα κατώτερα ζώα είναι γαλαζοαίματα. Ισχύει και το αντίστροφο.



Ένα παιδάκι όπως όλα τα άλλα έρχεται στον κόσμο. Οι ευχές όλων μας πρέπει να το συνοδεύουν. 

Οι ευχές ανθρώπων προς άνθρωπο. 

Μέχρι εκεί. 


Δυστυχώς μεταξύ των ανθρώπων υπάρχουν και ζώα. 

Τα οποία επιμένουν να θεωρούν ορισμένους ως "ανώτερους εξ αίματος", ως "γαλαζοαίματους". 

Στους "γαλαζοαίματους" λοιπόν και στους πάμπολλους (καθώς φαίνεται) οπαδούς τους, αφιερώνω τον τίτλο της ανάρτησης. 

Εκ της Ζωολογίας ...


Τετάρτη 8 Αυγούστου 2012

Ε! Εσείς εκεί στη show-biz! Προσέξτε με ποιον πηδιέστε!



Προς καλλιτεχνάρες, δημοσιογραφάρες, αθλητάρες και λοιπούς επαγγελματίες της σόου-μπιζ. 

Φίλτατοι. Ζούμε στην εποχή του Big Brother, της Παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής ορθότητας. Αυτά υπηρετείτε και οφείλετε να τα σέβεστε. Διακρίνω μια ελαφρότητα ανεπίτρεπτη. Μια χαλαρότητα ασυγχώρητη. 

Προσέξτε λοιπόν τις κακές παρέες, γιατί το σύστημα που σας ταΐζει τσαντίζεται και θα πέσουν κεφάλια. 

Σεξ με εθνικιστές ή έστω απλούς πατριώτες απαγορεύεται. Όταν σας είπαν ότι μπορείτε να βγάζετε τα μάτια σας ασυστόλως, δεν εννοούσαν στενές επαφές με τους ανωτέρω. Η υπερσεξουαλικότητα είναι βασικό στοιχείο επιτυχίας, αλλά όχι και με τους φασίστες. Εδώ απαγορεύεται οποιαδήποτε νύξη κατά του Σιωνισμού (θυμηθείτε τον κύριο Γκίμπσον) και θα επιτρεπόταν σαρκική επαφή με εχθρούς της διαφορετικότητας; Εδώ η άλλη έγραψε γυμνασιακό αστειάκι και έχασε τους Αγώνες κι εσείς το κάνετε με μη ανεκτικούς Ελληνάρες; Πάτε καλά; 

Τα αφεντικά δεν αστειεύονται. Οι παραβάτες θα τιμωρούνται αυστηρά. Οι ποινές είναι βαρύτατες ακόμα και για πταίσματα, πολύ δε περισσότερο για κακούργημα (σεξ με δαύτους). Οι ηθοποιοί-σκηνοθέτες δεν θα σταυρώνουν ταινία, οι τραγουδιστές θα ξεχνούν τη δισκογραφία, οι αθλητές θα αποκλείονται, ουδείς θα καλείται στα πρωινάδικα κτλ κτλ. 

Επίσης σε περίπτωση παρτούζας προσέξατε: ακόμη και ένας των συμμετεχόντων αρκεί για να σας κακοχαρακτηρίσει όλους. 

Εκτός των εθνικιών, ιδιαίτερα πρέπει να προσέχετε και τους αλλοδαπούς. Βεβαίως, ένας από τους σημαντικότερους τομείς που έχουν αναλάβει οι τελευταίοι στη Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι και το σεξ. Είναι ένα από τα αγαθά της Παγκοσμιοποίησης. Έτσι μπορεί ο καθένας να απολαμβάνει όποιο χρώμα και μυρωδιά σάρκας κάνει κέφι, ενώ ταυτόχρονα η διαφυλετική συνουσία προάγει την παραγωγή «διαφορετικών» ατόμων, που τόσο έχει ανάγκη η Νέα Τάξη. 

Όμως αρκετοί απ’ αυτούς είναι πολύ ατίθασοι. Κάνουν όλο αταξίες. Εμπίπτουν στο κοινό Ποινικό Δίκαιο. Παρόλο που τα μίντια είναι πλήρως ελεγχόμενα, ο Μεγάλος Αδελφός αδυνατεί (επί του παρόντος) να κουκουλώνει τα πάντα. Ορισμένα διαρρέουν (περίπτωση Πάρου) και ποιος ακούει τους Ελληνάρες. Τα μάτια σας τέσσερα λοιπόν… 

Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011

Όταν τρέχει αίμα, να βγάζετε το σκασμό.



Οι γνωστοί τυχάρπαστοι ξαναχτύπησαν.

Λέω για Κανάκηδες, Πιτσιρίκους και λοιπούς εξυπνάκηδες της πιάτσας των καναλαρχών.

Δεν περίμενα βέβαια να συγκλονιστούν από το βίαιο θάνατο των αστυνομικών που έπεσαν στο καθήκον. Δεν ξέρουν από καθήκον. Ξέρουν μόνο από καθίκια.

Ούτε θα γούσταρα να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, όπως αυτά των πολιτικάντηδων που σκόπιμα γεμίσανε την Ελλάδα αποβράσματα (επαναλαμβάνω ΣΚΟΠΙΜΑ) και τώρα καμώνονται πως λυπούνται.

Περίμενα όμως να το βουλώσουν.

Αμ δε! Ακάθεκτοι! Ξιφουλκήσανε κιόλας! Μας είπανε ότι οι μακαρίτες αστυνομικοί δεν μπορεί να συγκρίνονται με τους άλλους μακαρίτες, διότι η δουλειά τους ήτανε, και η δουλειά αυτή έχει ρίσκα, και μόνοι τους την επιλέξανε!

Ακούστε λοιπόν λεβέντες μου και καραμπουζουκλήδες, ακούστε δερβισόπαιδα των πολλών χιλιάδων ευρώ μηνιαίως, ακούστε γλείφτες του Κυριακού και του Αλαφούζου.

Κανένας δεν «επιλέγει» τέτοιες δουλειές.

Κανείς δεν «επιλέγει» να τρώει σφαίρες για ένα ξεροκόμματο. Όσοι μπαίνουν στην αστυνομία, εδώ και πολλά χρόνια, το κάνουν για να φάνε ψωμάκι. ΛΙΓΟ ψωμάκι. Και τίμιο. Αν μπορούσαν να επιλέξουν, θα περιδιαβαίνανε τα μίντια σαν και του λόγου σας, θα λέγανε τις μαλακίες που λέτε και θα κερδίζανε ένα σκασμό λεφτά σαν κι εσάς.

Το ίδιο ισχύει για κάθε εργαζόμενο τέτοιου είδους.

Μάθετε λοιπόν εξυπνάκηδες, ότι καμιά κοπέλα δεν «επιλέγει» να τρώει σκατά δουλεύοντας ως νυχτερινή νοσοκόμα. Για να επιβιώσει το κάνει. Να πληρώσει νοίκι-χρέη. Αν μπορούσε να επιλέξει, θα γινότανε ξέκωλο σαν κι αυτά που μας μοστράρουνε επί 24ωρο τα αφεντικά σας στα βοθροκάναλά τους και θα χεζόταν η ίδια (στο χρήμα).

Μάθετε ξερόλες μου, ότι κανένα παλικάρι δεν «επιλέγει» να τρώει σκουπίδια εργαζόμενο ως οδοκαθαριστής. Για να μη γίνει κηφήνας το κάνει. Για να μην τρώει από τα έτοιμα. Αν μπορούσε να επιλέξει, θα γινότανε σαν κι εσάς. Θα σέρβιρε σκουπίδια και θα τα οικονομούσε χοντρά.

Αφήστε λοιπόν, διάσημοι εσείς κωλόφαρδοι, τις παπαριές περί επιλογών και τις υπόλοιπες βαθυστόχαστες αναλύσεις σας.

Και προπαντός όταν τρέχει αίμα, να βγάζετε το σκασμό.

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Φόβος (1)



Η εγκληματικότητα είναι στόχος.
Ο υπερβολικός φόβος δεν φυλάει τα έρημα. Εξαγριώνει τα ήμερα.


Προ καιρού, σε συζήτηση (στα Εξάρχεια!) με φίλο αντιεξουσιαστή, κανονικό και όχι faux, επιστήμονα, διαβασμένο και ακτιβιστή, καταλήξαμε σε κοινό συμπέρασμα. Εκείνος από τη μεριά του κι εγώ από τη μεριά της αστικής δημοκρατίας, ελεύθερης αγοράς κτλ (πού πας ρε … Αριστείδη;), συμφωνήσαμε ότι η ανεργία είναι για το σύστημα στόχος. Όχι στόχος προς καταστροφή. Στόχος προς εκπλήρωση. Ο εργαζόμενος πρέπει να φοβάται. Να είναι ανασφαλής. Να γλείφει. Να συντηρεί τους ρουσφετολόγους εθνοπατέρες και την εργοδοσία και να τους έχει και υποχρέωση για τα ψίχουλα που θα του πετάξουν.
Σήμερα γενικεύω το τότε συμπέρασμα.

Ο φόβος είναι στόχος. Καθεστωτικός στόχος προς επίτευξη.

Οι από παλιά καταρτισμένοι ίσως με ειρωνευτούν: «Μπράβο που το κατάλαβες!». Τι να γίνει αδέρφια. Δεν γεννήθηκα γνωρίζοντας την παγκόσμια αλήθεια.

Ό,τι λοιπόν προκαλεί φόβο και ανασφάλεια είναι καθεστωτικός στόχος.

Η ανεργία είναι στόχος.
Επιδημίες, πυρκαγιές και φυσικές καταστροφές είναι στόχος.
Πόλεμοι και τρομοκρατία. Στόχος κι αυτές.

Και το φρούτο εποχής:

Εγκληματικότητα. Είναι στόχος.

Το καθεστώς πρέπει να βρει «εχθρούς». Αν δεν τους βρει, τους κατασκευάζει. Αν τους βρει, τους διαβρώνει εκ των έσω και τους χρησιμοποιεί ελεγχόμενα για ίδιον όφελος (εξοντώνει μόνο εκείνους που δεν μπορούν να του φανούν χρήσιμοι). Ο απλός άνθρωπος πρέπει να φοβάται διαρκώς και για τα πάντα. Έτσι δεν σκέφτεται πολύ και για προστασία απευθύνεται στο … καθεστώς. Στο ίδιο δηλαδή τέρας που προκάλεσε το πρόβλημα!

Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Στην άλλη, το καθεστώς προσφέρει (επίσης ελεγχόμενα και επιτηδευμένα) ωραία πράγματα. Εικονική πραγματικότητα. Γκόμενες και παίδαρους με τέλεια σώματα, καταναλωτικά αγαθά, διασκέδαση και ποπ, ξεγνοιασιά τάχα και ευδαιμονία. Ο σκοπός του ο ίδιος. Τα ανθρωπάκια πρέπει να μην σκέφτονται αλλά να βουτάνε στην καλοπέραση (ή να φαντασιώνονται ότι το κάνουν). Για να το «ρίξουν έξω» και να ξεφύγουν για λίγο από τη μιζέρια στην οποία το σύστημα τους βύθισε, ζητούν τη βοήθεια του … συστήματος. Για να «αποδράσουν» δηλαδή από την κόλαση στρέφονται στο … διάβολο! (δείτε και ΕΔΩ).

Όπως λοιπόν κι αν πέσει το νόμισμα, κορώνα ή γράμματα, το καθεστώς κερδίζει. Το σύστημα κερδίζει. Τα αφεντικά κερδίζουν.

Εκεί βέβαια που δίνουν «ρέστα» οι καθεστωτικοί είναι στην εναλλαγή, αέναη και απρόβλεπτη, θερμού-ψυχρού. Από τον φούρνο στην κατάψυξη. Διαρκώς και με τυχαία σειρά. Πάρτε για παράδειγμα τα δελτία (μη) ειδήσεων. Γκλαμουριά και χλιδή και αμέσως μετά βρωμιά και δυσωδία. Οφθαλμολαγνεία και «καπάκι» τρόμος. Από το τέλειο και στητό βυζί με τη ρώγα που κοιτά προς τα πάνω, όπου θα μπορούσες να κρεμάσεις και σακάκι, στην αγριόφατσα κατσαπλιά Ουτσεκά με Καλάσνικοφ. Θα συμφωνείτε ότι τέτοια ψυχολογική εναλλαγή μπορεί να διαλύσει οποιαδήποτε αντίσταση.

Φόβος λοιπόν και των γονέων.

Εδώ είναι και το λάθος του καθεστώτος. Επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη σοφή παροιμία «ο φόβος φυλάει τα έρημα». Φωνάζει «Φοβηθείτε. Κρυφτείτε για να σωθείτε». Κάνει όμως κατάχρηση. Ο υπερβολικός φόβος ξυπνάει πρωτόγονα ένστικτα.

Ο υπερβολικός φόβος δεν φυλάει τα έρημα. Εξαγριώνει τα ήμερα.


Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2010

Νεότουρκοι και νεοραγιάδες εν δράσει ...



Θαυμάστε σύμπνοια ΠΑ.ΣΟ.Κ-Ν.Δ. Θαυμάστε ταγούς. Αλαφούζειο αντιπροσωπευτικό άρθρο.
Κλασσικό δείγμα εμετικού νεοραγιαδισμού και νεοταξίτικης βρώμας, γαρνιρισμένο με κούφια λόγια Μαυρογιαλούρων, νεολογισμούς και λοιπές παρλαπίπες. Τα σχόλια με κόκκινο χρώμα εντός των παρενθέσεων δικά μου.

26-02-10 www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


Βενιζέλος: «Δεν αντιδρούμε νευρικά στις τουρκικές παραβιάσεις» (ως συνήθως ο τίτλος τα λέει όλα. Ωστόσο διαβάστε και παρακάτω. Διαβάστε και … ξεράστε)


«Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να αποφεύγεται η εξαγωγή της εσωτερικής έντασης στην Τουρκία για να αντιμετωπίζονται τα όποια προβλήματα ανάμεσα στις δύο χώρες με υπερβατική διάθεση» (υπέρβαση λένε τώρα το… σκύψιμο στον πασά), τόνισε ο υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας στο συνέδριο
«Ελλάδα-Τουρκία στον 21ο αιώνα» (κάτι τέτοια συνέδρια, συμπόσια, ημερίδες κτλ είναι για σερβίρισμα! Σ’ εκείνους σερβίρουν χαβιάρια και σαμπάνιες και σε μας σερβίρουν με τρόπο τις αποφάσεις που έχουν ήδη λάβει τα διεθνή κέντρα παγκοσμιοποίησης. Το συγκεκριμένο συνέδριο θα μπορούσε να λέγεται «Τουρκία στον 21ο αιώνα» σκέτο, αφού το επιμέρους σχέδιο για την περιοχή μας είναι αφομοίωση της Ελλάδας από την Τουρκία, με ένα ενδιάμεσο στάδιο «Ομοσπονδίας» για να μη μας κακοφανεί) που οργάνωσε σήμερα σε ξενοδοχείο της Αθήνας το Κέντρο Ερευνών Προοδευτικής Πολιτικής (στην ονοματοδοσία Ιδρυμάτων, Κέντρων, Μ.Κ.Ο κτλ έχουν αστείρευτη φαντασία έτσι;) του πρώην υπουργού Γιάννου Παπαντωνίου, (όποιοι νόμισαν ότι ο ζάμπλουτος δανδής αποστρατεύτηκε, απλώς γελάστηκαν) υπό την αιγίδα του υπουργείου Εξωτερικών. (φυσικά και είναι τα υπουργεία Εξωτερικών τα έχοντα το γενικό πρόσταγμα για την παγκοσμιοποίηση. Δεν υπηρετούν τυχαία εκεί «μορφές» σαν τον Πάγκαλο, τον ΓΑΠ, τη Θεοδωρούλα και το Δρούτσα)

Ο υπουργός Άμυνας υπογράμμισε επίσης την αποτελεσματικότητα των επαφών των δύο πλευρών μέσα από τις απευθείας γραμμές επικοινωνίας, (τρομερή πράγματι αποτελεσματικότητα να διαμαρτύρεσαι -κοσμίως και χαμηλοφώνως- για την εκτέλεση πιλότων σου και ο Τουρκαλάς από την άλλη άκρη του σύρματος να σε γράφει στα παπάρια του) καθώς και την ανάγκη επέκτασης των έργων οικοδόμησης εμπιστοσύνης (όπως λέμε επέκταση έργων του μετρό. Αυτή η οικοδόμηση πάντως έχει καταντήσει γιοφύρι της Άρτας. Αν δεν στοιχειώσουμε Θράκη-Αιγαίο-Κύπρο εμπιστοσύνη δεν στεριώνει)

«Και οι δύο χώρες βιώνουμε την οικονομική κρίση» (ο κοινός μπαμπούλας είναι πρώτης τάξεως δικαιολογία για να έρθουν δύο αντίπαλοι πιο κοντά -sic- ώστε ο ισχυρότερος να καταπιεί ευκολότερα τον άλλον), είπε ο κ. Βενιζέλος και πρόσθεσε: «Οι αμυντικές δαπάνες είναι δυσβάσταχτο βάρος. Έχουμε κάθε λόγο να ξεφύγουμε από αυτό το φαύλο κύκλο με τις λιγότερες απώλειες». (γιατί όχι και χωρίς καθόλου οικονομικές απώλειες Βαγγέλη; Αρκεί να καταργηθούν οι εθνικοί στρατοί, να υπάρχει μόνο ένας στρατός πολυεθνικός και μισθοφορικός, όπου οι Τούρκοι θα διοικούν κι εμείς θα προσφέρουμε το «κρέας» για τη σφαγή. Πλειοδότησα ε; Είδες τι εύκολο είναι να γίνει κανείς βασιλικότερος του βασιλέως;)

Ο κ. Βενιζέλος είπε ότι η Ελλάδα υποστηρίζει σταθερά την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας, (εντολές είναι αυτές και μάλιστα από ψηλά, δεν είναι παίξε-γέλασε) σημειώνοντας ότι η Άγκυρα πρέπει με σαφήνεια να στραφεί προς τη Δύση, λύνοντας τελικά και το «ανατολικό ζήτημα». (εδώ δεν κατάλαβα τίποτα. Κάποιος να με βοηθήσει. Με σαφήνεια)
Κατά τον κ. Βενιζέλο, στην εξεύρεση «εκτονωτικών λύσεων» θα μπορούσε ίσως να βοηθήσει και μια νέα δομή του ΝΑΤΟ. (Μπουμ! Νάτο! Μπαρδόν ΝΑΤΟ ήθελα να γράψω. Η Τουρκία περιφερική υπερδύναμη κι εμείς αναλώσιμα στρατιωτάκια στις διαταγές της. Πες το από την αρχή βρε Βαγγέλη! Τι το πας και το φέρνεις;)

«Παρακολουθούμε» (μόνο αυτό μπορείτε να κάνετε Βαγγέλη. Να παρακολουθείτε. Ούτε να προλάβετε μπορείτε, ούτε να αποτρέψετε), είπε, «με στρατηγική ψυχραιμία τις συχνές παραβάσεις και παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου ακόμη και πέρα από τα έξι μίλια. (στρατηγική ψυχραιμία. Μετά το νεοπατριωτισμό αυτό. Βρε τι άλλο θα ακούσουμε. Άτιμη προπαγάνδα τα γ…σες τα ελληνικά) Δεν αντιδρούμε νευρικά. (Φυσικά Βαγγέλη. Νευρικά μπορεί να αντιδράσει όποιος έχει νεύρο. Άνευρα-ασπόνδυλα σαν και του λόγου σας δεν μπορούν να αντιδράσουν έτσι) Αντιλαμβανόμαστε τις διακυμάνσεις, τις ισορροπίες, τους συσχετισμούς των δυνάμεων στη γειτονική χώρα. (Κι εμείς Βαγγέλη. Κι εμείς. Αντιλαμβανόμαστε ότι οι διακυμάνσεις, οι ισορροπίες και οι συσχετισμοί δυνάμεων στην Τουρκία έχουν εσαεί τον ίδιο κοινό παρονομαστή: ιμπεριαλιστικά σχέδια εναντίον Ελλάδας-Κύπρου) Όμως, δεν υπάρχει άπειρος χρόνος». (Δεν ξέρω αν το καταλάβατε, αλλά εδώ ο σύντροφος υπουργός «απηύθυνε σαφές και αυστηρό μήνυμα στην Τουρκία» που θα λέγανε και οι παπαγάλοι των μίντια. Σύμφωνα με πληροφορίες από καλά ενημερωμένες πηγές, στο άκουσμα αυτού του μηνύματος οι Τούρκοι άρχισαν να αποχωρούν από την Κύπρο. Φήμες που τους θέλουν να μας επιστρέφουν Ίμβρο-Τένεδο δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί. Άλλα καναδυό τέτοια «αυστηρά» και τα ξεφορτωθήκαμε τα μεμέτια. Θα πάνε από ‘κει που ήρθαν. Στα βάθη της Ανατολής! Για το αμιγώς πάντως φιλοσοφικό ερώτημα της ύπαρξης η μη άπειρου χρόνου, προτείνω να απαλειφθούν από τα εγχειρίδια οι απόψεις Αριστοτέλη, Αϊνστάιν κτλ. Αφού γνωμοδότησε ο σύντροφος υπουργός έτσι είναι. Τελεία και παύλα)

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε ότι οι συναντήσεις που είχε μέχρι τώρα με τον Τούρκο ομόλογό του, επιτρέπουν ίσως κάποια αισιοδοξία, (γιατί «ίσως» Βαγγέλη; Δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε. Τους τα δώσατε όλα) «χωρίς όμως να καταλήγουμε ιστορικά αφελείς ή υπερβολικοί, προκαλώντας εντάσεις από υπεραισιοδοξία». («Ρίξε γράμματα χασάπη». Ετούτη η κοτσάνα ξεπέρασε κι αυτές του ΓΑΠ. Το εγκεφαλικό αλαλούμ είναι κολλητικό ρε παιδιά;)

«Είναι η ώρα να φέρουμε τους λαούς μας πιο κοντά, να μπούμε στα βαθιά νερά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, να κολυμπήσουμε και όλοι γνωρίζουμε κολύμπι», (κρατηθείτε! Την πομφόλυγα δεν την πέταξε ο Βαγγέλης αλλά …) τόνισε ο πρώην υπουργός και υπεύθυνος τομέα εξωτερικής πολιτικής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημήτρης Αβραμόπουλος (κοτζάμ συνέδριο με φαγοπότι και γκλάμορ. Τι νομίσατε; Μόνο ένας φούσκας δανδής θα έπαιρνε μέρος; Πάρτε τώρα κι άλλον να βάλετε γνώση) παρεμβαίνοντας στο συνέδριο. (απ΄έξω πέρναγε και είπε να παρέμβει; Δεν ήταν καλεσμένος;) «Ήρθε η ώρα -πρόσθεσε- οι χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης να ξεπεράσουν τις αντιθέσεις που τις χωρίζουν». (Αυτό το έχουμε ξανακούσει μερικές χιλιάδες φορές. Τίποτα πιο πρωτότυπο; Τσάμπα σας ταϊζουμε στη βουλή;)

Αναφερόμενος στην Τουρκία, ο κ. Αβραμόπουλος επισήμανε την ανάγκη να εφαρμόσει άμεσα τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συνθήκες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να αναγνωρίσει τη διεθνή προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αρχίζοντας από την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης. (Δημητράκη θα σε κακοκαρδίσω, αλλά εδώ στο Γιουνανιστάν δεν μας καίγεται καρφί για τη σχολή της Χάλκης. Είναι σαν να σου σηκώσανε το σπίτι οι κλέφτες κι εσύ να ζητάς πίσω το σκωροφαγωμένο σου παιδικό πουλόβερ διότι το θεωρείς κειμήλιο. Μερικοί ακόμη παγκοσμιοποιημένοι Τούρκοι υπήκοοι δεν θα προσθέσουν τίποτε στο υπάρχον παπαδαριό. Ίσα- ίσα θα κλωνοποιηθεί ο Βαρθολομαίος και ο Τούρκος θα το ανταλλάξει με … ολόκληρη Κύπρο ας πούμε. Εσύ το ξέρεις, ο Τούρκος το ξέρει. Κι εμείς το ξέρουμε. Σταματήστε λοιπόν το δούλεμα) ούτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία. («ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία». Υπάρχουν κι άλλα πιο σύντομα ανέκδοτα Δημητράκη. Π.χ «όσιος Ουτσεκάς». Αυτό το βαρεθήκαμε)

Μιλώντας για τις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία ο κ. Αβραμόπουλος υπογράμμισε την ανάγκη προσαρμογής του στρατιωτικού καθεστώτος στην πολιτική διαδικασία (
αυτό Δημητράκη, με το συμπάθιο, αλλά είναι ωμή παρέμβαση στα εσωτερικά ξένης χώρας. Εκτός αν ήδη τη θεωρείς χώρα σου, οπότε πάω πάσο) Επίσης, εξέφρασε την πεποίθηση ότι η σημερινή πολιτική ηγεσία της Άγκυρας δεν θα εκμεταλλευτεί τη δυσμενή οικονομική συγκυρία για την Ελλάδα. (Μπααα! Καθόλου! Το θερμό επεισόδιο είναι θέμα ημερών)

«Εμείς, ως χώρα -είπε- δεν επενδύσαμε ποτέ στην αδυναμία του άλλου, (είναι ανάγκη να διατυμπανίζεις τα λάθη μας;) άλλωστε και η Τουρκία έχει και αυτή τα δικά της προβλήματα από την οικονομική κρίση» (αυτόν τον μπαμπούλα τον χρησιμοποίησε ο Βαγγέλης. Να συνεννοείστε, να μη λέτε τα ίδια)

«Η ευρωπαϊκή κριτική έχει μειώσει τον ενθουσιασμό του τουρκικού λαού για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ», τόνισε ο διπλωμάτης Οσμάν Κουρουτούρκ, ο οποίος διετέλεσε πρεσβευτής της Τουρκίας στη Γαλλία και τη Γερμανία. (Δεν πειράζει ρε μεγάλε. Πήρατε Ελλάδα-Κύπρο. Στους άλλους κάνετε ντου αργότερα. Τόσους αιώνες επεκτατισμό ασκείτε. Δεν κάνετε λίγη υπομονή ακόμα; Πώς κάνετε έτσι;)

Ο Τούρκος πρέσβης είπε ότι επί προεδρίας Σιράκ και Σρέντερ δεν ήταν τόσο αρνητικό το κλίμα κατά της Τουρκίας. Τώρα, πρόσθεσε, η καγκελάριος Μέρκελ και ο πρόεδρος Σαρκοζί άλλαξαν στάση γιατί στοχεύουν στις ψήφους της άκρας δεξιάς. (Πασά μου, τα παραμυθάκια με τους μπαμπούλες τα διηγηθήκανε οι προλαλήσαντες ΒαγγελοΔημήτρηδες. Από σένα περίμενα κάτι πιο κυνικό. Κάτι σε Νταβούτογλου π.χ «Θα το μετανιώσετε») «Σήμερα», υπογράμμισε, «η ΕΕ επιλέγει να αγνοήσει το κοσμικό σύστημα της Τουρκίας, τις δημοκρατικές της δυνατότητες, την επιρροή της και εκφράζει φόβους ότι θα αυξηθεί η ανεργία στην Ευρώπη με την ένταξή της».
(Το ‘κανες πολύ μελό δερβίση μου. Αφού το ξέρετε ότι αυτοί οι Δυτικοί δεν τα «πιάνουν» τα σπαραξικάρδια. Απειλείστε να τελειώνουμε…)

Ο Τούρκος πρέσβης θεώρησε ακατανόητο το επιχείρημα που προβάλλεται από ευρωπαϊκής πλευράς ότι «η ΕΕ δεν είναι εναντίον της Τουρκίας, αλλά κατά της ένταξής της». (έλα μου ντε! Κι εγώ το ίδιο σκεφτόμουνα. Η λογικότερη δήλωση σ’ αυτό το συνέδριο της ξεφτίλας…)

Η Τουλού Γκουμουστεκίν, διευθύντρια μιας συμβουλευτικής οργάνωσης δημόσιας στρατηγικής στις Βρυξέλλες, (είπαμε: στην ονοματοδοσία σκίζουν! Από πού να τα «πιάνει» άραγε αυτή η οργανωσούλα; Τι πρακτόρια να φιλοξενεί;) μίλησε για όλο και περισσότερα εμπόδια που συναντά η Τουρκία στις διαπραγματεύσεις της με την ΕΕ, τα οποία, όπως είπε, απομακρύνουν όλο και περισσότερο την ένταξή της, αποθαρρύνοντας την κοινή της γνώμη. (Ε, απασχολείστε την κοινή γνώμη σας μανδάμ. Διασκεδάστε την. Μέχρι να μπείτε στην Ε.Ε σκηνοθετήστε κανένα σήριαλ της κακιάς ώρας με ατρόμητους Τούρκους και Ελληνίδες πουτάνες, ρίξτε κανένα αεροπλανάκι, κάντε καμιά απόβαση σε γκρίζο νησάκι, να ξεσεκλετιστεί η κοινή σας γνώμη. Ξέρετε εσείς. Εγώ θα σας τα λέω;)

Ο πρέσβης και πρώην γραμματέας του υπουργείου Εξωτερικών Παύλος Αποστολίδης επισήμανε ότι είναι πολύ αργοί οι ρυθμοί διαπραγμάτευσης της Τουρκίας με την ΕΕ, (αγάλι-αγάλι αγαπητέ. Εκεί διαφέρει ο διαχρονικός έρωτας από το γρήγορο σεξ! Είπαμε η σχέση μας να περάσει σε άλλο επίπεδο. Οι βιασύνες βλάπτουν. Δεν στα μάθανε στη σχολή;) ενώ σημείωσε ότι και η Κύπρος επιθυμεί την τουρκική ένταξη. (Άντε πάλι. Είπαμε. Αν ο κάθε υπαλληλάκος αμφισβητεί τις εντολές του αφεντικού, μπορεί να πάει μπροστά η επιχείρηση; Δεν μπορεί)


Κυριακή 28 Ιουνίου 2009

Απεβίωσε ο «βασιλιάς της ποπ». Τι πλήγμα για την ανθρωπότητα!



Πέθανε ο «σούπερ σταρ». Ο Αμερικανός ποπ τραγουδιστής Μάικλ Τζάκσον. Χαλασμός παγκοσμίως. Σεισμός στα «μίντια». Σοκαρισμένοι δηλώνουν εκατοντάδες άλλοι «αστέρες». Θρηνούν εκατομμύρια θαυμαστές.
Είναι όμως και μερικοί ξεροκέφαλοι. Οπισθοδρομικοί. Που δεν ήταν ποτέ «ιν». Που δεν σοκαρίστηκαν. Που δεν θρηνούν. Μέσα σ’ αυτούς κι εγώ.
Δεν γουστάρω τους βασιλιάδες. Ούτε την ποπ.
Λυπάμαι για την απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής. Αλλά τίποτε περισσότερο.
Συμπαθάτε με, αλλά δεν έχω τέτοια ινδάλματα. Δισεκατομμυριούχοι, «εκκεντρικοί» και «χλιδάτοι» αοιδοί, ηθοποιοί και αθλητές δεν μου λένε απολύτως τίποτα. Το αντίθετο μάλιστα. Τους σιχαίνομαι. Ειδικά τους πρώτους.
Ερμαφρόδιτοι, γκέι και λεσβίες (όχι ότι οι στρέιτ πάνε πίσω), τσούλες, λολίτες, ζιγκολάκια, παιδεραστές και πάει λέγοντας. Σιλικόνη και πλαστικές. Φανταχτερά ρούχα, τρελές κομμώσεις, στρας και λαμέ, φτερά και πούπουλα, πολύχρωμα φώτα, καπνοί κτλ. Προκαλούν για να πουλήσουν. Γυναίκες φιλιούνται στο στόμα επί σκηνής, άλλες ημίγυμνες (προσεχώς ολόγυμνες;), αγοράκια με γόβες, μαύροι ασπρίζουν κτλ κτλ. Επιδειξιομανείς, ναρκομανείς, σεξομανείς, αλκοολικοί, ακόλαστοι, αλιτήριοι. Αλαζόνες, αναιδείς, αγράμματοι, σπάταλοι. Κάνουν «τρέλες» (sic), «πέφτουν σε λάθη» (ξανά sic) και «ζουν με τα πάθη τους» (ξανά-μανά sic). Λένε εύπεπτα τραγουδάκια με ηλίθιους στίχους (π.χ Billy Jean said I’m the one, but the child is not my son) και κερδίζουν ένα σκασμό λεφτά. Περιφέρουν το σαρκίο τους σε δεξιώσεις, πάρτι, κλαμπ, κοσμικές συγκεντρώσεις και τους λατρεύουν. Λένε τη μαλακία τους και τους χειροκροτούν.
Όλη τους η ζωή ελέγχεται από ατζέντηδες και εταιρείες. Μάρκετινγκ και διαφήμιση. Παπαράτσι και έντυπα. Πουλάνε και το σκατό τους. Κάθε «χιτ» και χρυσωρυχείο. Κάθε εμφάνιση και χρήμα. Κάθε συναυλία και πακτωλός. Βιομηχανοποιημένη διασκέδαση. Big business. Money, sex, drugs and glamour. Αμοραλισμός εις την τετάρτη.
Αν είναι κάποιοι άξιοι θρήνου (τουλάχιστον λύπησης), αυτοί είναι οι οπαδοί τής ποπ. Και κυρίως οι πάμπολλοι μαλάκες. Οι άνεργοι και οι μεροκαματιάρηδες. Που ψωμολυσσάνε ή σκοτώνονται για τρείς κι εξήντα, αλλά η ποπ-ποπ. Που εκστασιάζονται με τους «θεούς». Που τους πιάνει υστερία όταν το «είδωλο» χτυπιέται στη σκηνή τίγκα στην κόκα. Που τρέχουν ν’ αγοράσουν το νέο «μάξι-σινγκλ» κι ας κοστίζει όσο ένα μεροκάματο. Που πληρώνουν 100 ευρώ για ένα εισιτήριο συναυλίας. Που ξέρουν τι χρώμα στρινγκ φοράει η κάθε πουτανοφωνάρα (αν φοράει) και τον κατάλογο των γκόμενών της αλφαβητικά, αλλά όχι τα εργασιακά τους δικαιώματα. Αυτοί στους οποίους τα χώνει χοντρά (και σωστά) το σύνθημα «πέντε μέρες τρως το αγγούρι και στο κλαμπ το παίζεις μούρη» (ν’ αγιάσει το χέρι αυτού που το ‘γραψε στον τοίχο). Αυτοί που θαυμάζουν τους ανήθικους. Αυτοί που θεοποιούν ανθρωπάκια κατώτερα από τους ίδιους. Οι φτωχοί που στηρίζουν τους πλούσιους (εκτός των άλλων και οικονομικά!). Οι φουκαράδες που προσκυνάνε τους «φελλούς».
Είναι λοιπόν τρομερό. Αυτός που δημιουργεί τα προβλήματα (φτώχεια, ανεργία, πείνα, δυστυχία, μοναξιά, αλλοτρίωση), δηλαδή ο συρφετός των αιμοσταγών κεφαλαιοκρατών (μόνος σκοπός του το υπερκέρδος), εμφανίζεται μασκαρεμένος και προτείνει λύση για το «πώς θα τα ξεχάσουμε». Μας προτρέπει «να περνάμε καλά» (τι χυδαία παραίνεση). Μέσω της διασκέδασης που ελέγχει αυτός φυσικά! (ερευνήστε π.χ σε ποιους ανήκουν οι δισκογραφικές εταιρείες). Μέσω σκουπιδιών με περιτύλιγμα «τέχνης». Μέσω του σταρ-σύστεμ και της σόου μπιζ, που αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του ίδιου συστήματος που μας ρουφάει το μεδούλι! Μέσω της βιομηχανίας μουσικής-θεάματος, που δεν είναι παρά ένας κλάδος του αισχρού καπιταλισμού που μας ποδοπατεί! Για να μας τα πάρει και από ‘κει! Για να ξεφύγουμε από τη ζοφερή πραγματικότητα που μας έχει βυθίσει, μας οδηγεί στην εικονική πραγματικότητα που δημιούργησε (και εκμεταλλεύεται πανέξυπνα) ο ίδιος! Μας έκλεψε και για να ξεπεράσουμε το σοκ της κλοπής, πρέπει να του δώσουμε κι αυτά που δεν μπόρεσε να κλέψει! Μας δηλητηρίασε και για αντίδοτο μας προσφέρει πάλι δηλητήριο! Εύγεστο, αρωματικό, αλλά δηλητήριο!
Σ’ αυτούς τους χαχόλους, τους ταλαίπωρους μεν, αλλά οπαδούς της ποπ-κουλτούρας των αφεντικών, αφιερώνω τους παρακάτω στίχους, από το λογοκριμένο τραγούδι «Money for Nothing» των Dire Straights (δίσκος Brothers in Arms, 1985):
-->
«… Get your money for nothin' get your chicks for free ... 
 
... See the little faggot with the earring and the makeup?
Yeah buddy that's his own hair
That little faggot got his own jet airplane
That little faggot he's a millionaire
 
We gotta install microwave ovens
Custom kitchens deliveries
We gotta move these refrigerators
We gotta move these colour TV's
 
I shoulda learned to play the guitar
I shoulda learned to play them drums …»