Έλληνες ακρίτες αρνηθείτε κάθε εμπλοκή με το βραβείο Νόμπελ. Καταστήστε σαφές ότι είμαστε φιλάνθρωποι και όχι ηλίθιοι.

Δεν ξέρω ποιος και με ποια κίνητρα ξεκίνησε αυτή τη φαρσοκωμωδία με τη συλλογή υπογραφών για να προταθούν οι νησιώτες μας για το Νόμπελ Ειρήνης. Αλλά δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει μόνο η ουσία. 

Και η ουσία είναι μία: μπίζνες! 

Είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο, ότι σε καμία ξένη γλώσσα δεν υφίσταται η έννοια (και συνακόλουθα η λέξη) «φιλότιμο». Δυστυχώς, στον επισήμως πλέον κηρυχθέντα σύγχρονο πόλεμο (κατάργηση των εθνικών κρατών, των πολιτισμών και των παραδόσεων) η ιδιότητα αυτή της φυλής μας, επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας. Αν εισακουστεί το αίτημα των (ενδεχομένως καλόπιστων) υπογραφόντων και οι νησιώτες μας προταθούν ή/και κερδίσουν το βραβείο Νόμπελ, η υπερεθνική ελίτ και η παγκοσμιοποίηση που αυτή προμοτάρει θα αποκτήσουν ένα ακόμα ισχυρό όπλο εναντίον μας. 

Ας γίνει σαφές και κανείς να μην έχει αυταπάτες: η απονομή ή και η τιμητική (ας γελάσουμε) πρόταση ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει να μας «σκλαβώσουν» (με την έννοια τού «υποχρεώσουν»), να μας κρατούν δεμένους για μελλοντική χρήση: δίνουν εκατομμύρια στους σφαγείς λαών ισλαμοφασίστες, στους δουλεμπόρους και διακινητές ονείρων και σάρκας, στους χαφιέδες των Μ.Κ.Ο, στις πόρνες των Μ.Μ.Ε, στους ηγέτες- ανδρείκελα των αποικιών, δεν τους κοστίζει τίποτε να δώσουν και μερικές χιλιάδες υπό μορφή βραβείου σε μερικούς τίμιους φουκαράδες. Έτσι όχι μόνο τα προσχήματα τηρούν, όχι μόνο την προπαγάνδα συντηρούν, αλλά και όταν η Ελλάδα μετατραπεί (με υπογραφές και σφραγίδες) σε Κέντρο Διερχομένων, σε χωματερή ψυχών, σε ειδική οικονομική ζώνη, ουδείς από τους ντόπιους θα τολμήσει να διαμαρτυρηθεί. Διότι τότε θα λάβει την έτοιμη απάντηση «Πώς; Εσείς οι φιλάνθρωποι; Οι κάτοχοι του Νόμπελ Ειρήνης; Δεν ντρέπεστε να διαμαρτύρεστε;». 

Ας γίνει κατανοητό από τους ακρίτες μας και απ’ όλους τους Έλληνες: 

Την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης καθορίζουν οι σκοπιμότητες. Τρανή απόδειξη το ότι έχει απονεμηθεί σε πολεμοχαρή καθάρματα, σε κατά συρροήν φονιάδες με ονοματεπώνυμο (Κίσσινγκερ, Πέρες, Ράμπιν). Υγιείς άνθρωποι δεν μπορούν να συμμετέχουν σ’ αυτό το τσίρκο. 

Η προσπάθεια των παγκοσμιοποιητών να μας κολακέψουν απευθυνόμενοι στην κακώς εννοούμενη περηφάνια (ψωροπερηφάνια) μας, να μας στήσουν καμαρωτούς και άπραγους σαν γύφτικα σκεπάρνια για να δρουν ανενόχλητοι, να χρησιμοποιήσουν τα συναισθήματά μας ως άλλοθι για εγκλήματα, να μας δώσουν δηλαδή τον ρόλο του στρατηγού Δεκαβάλα στον «ήρωα με παντούφλες» του Σακελλάριου, πρέπει να πέσει στο κενό. 

Η απάντησή μας πρέπει να είναι μία: ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε! 

Διαθέτουμε ακαταμάχητα επιχειρήματα προς τούτο: Κάνουμε το καλό και το ρίχνουμε στο γιαλό. Δεν ζητάμε επαίνους και βραβεία και δεν τα δεχόμαστε. Πράττουμε ό,τι μας υπαγορεύει η συνείδησή μας και αρνούμαστε κάθε αμοιβή. Η ανθρωπιά μας δεν μπορεί να γίνει γρανάζι σκοτεινών και εντέλει απάνθρωπων σχεδίων. 

Εν ολίγοις είμαστε φιλάνθρωποι και όχι ηλίθιοι! 

Στις ΗΠΑ βασιλεύει ο ρατσισμός. Τα Όσκαρ είναι η απόδειξη.

Λυσσάξανε οι ζάμπλουτοι αστέρες των Ηνωμένων Πολιτειών. Μύδροι κατά της Ακαδημίας (γελάστε άφοβα) Κινηματογράφου. Γιατί; 

Διότι ... άκουσον! άκουσον! ... για δεύτερη συνεχή χρονιά δεν υπάρχουν μαύροι ηθοποιοί στις υποψηφιότητες για τα βραβεία Όσκαρ των «καλύτερων». 

Μείζον φυλετικό θέμα, βαριές αντιρατσιστικές κουβέντες, απειλές για προοδευτικό μποϊκοτάζ. Γνωστές περσόνες κραυγάζουν, επώνυμοι φελλοί ξιφουλκούν, διάσημοι λεφτάδες πυροβολούν. 

Αυτά τα προνομιούχα κτήνη, μαύρα και λευκά, για ακόμα μία φορά προσβάλουν τη νοημοσύνη μας. Αυτοί οι στυλοβάτες του καπιταλισμού, της ανισότητας και της βρωμιάς, αυτοί οι αλιτήριοι που ταΐζουν τον κοσμάκη βία, σεξ και θεάματα, όταν θίγεται η κάστα τους εκρήγνυνται. 

Προσέξτε τον ουσιαστικό λόγο διαμαρτυρίας τους: δεν αντιδρούν στον αποκλεισμό των ανέργων από την δουλειά και στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, στον δικό τους επαγγελματικό χώρο έστω. Όχι. 

Καταδικάζουν την καθυστέρηση θεοποίησης μερικών ημιθέων μαύρων (και λοιπών «μειονοτικών») από την ελίτ!! 

Σκούζουν για ρατσισμό, όχι επειδή ορισμένοι συνάνθρωποί (στον περίγυρό τους έστω) στερούνται τα βασικά για επιβίωση και αξιοπρέπεια, αλλά επειδή μερικοί του σιναφιού τους, εκατομμυριούχοι (και ακόλαστοι κατά κανόνα), αποκλείονται από την αφρόκρεμα!! 

Γι αυτούς, μέτρο ισότητας των ανθρώπινων υπάρξεων είναι το χρυσό αγαλματίδιο του χλιδάτου κόσμου τους, είναι η απονομή αριστείου από γνωστά διαπλεκόμενα τομάρια (είναι γνωστό σε ποιους ανήκει το Χόλυγουντ και οι «Ακαδημίες» του) σε ήδη «καταξιωμένους» (πλήρως ενσωματωμένους στο σύστημα) μαύρους κροίσους!! 

Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι; 

Και φυσικά, όταν οι έγχρωμοι σχεδόν ΜΟΝΟΠΩΛΟΥΝ άλλους αστερισμούς, καμία αντίδραση: 

Στην παραπάνω εικόνα βλέπετε τους καλαθοσφαιριστές που επελέγησαν δια ψηφοφορίας για το «All Star Game», τους «καλύτερους» δέκα, τις δύο «ιδανικές» πεντάδες του Αμερικανικού Πρωταθλήματος Μπάσκετ (NBA) κατά τους ψηφίσαντες. 

Εδώ ασφαλώς δεν υφίσταται ρατσισμός, όλα είναι Όου-Κέι. Τη δικαιολογία ότι στην πρώτη περίπτωση ψηφίζουν μέλη κλειστής Ακαδημίας, ενώ στη δεύτερη το κοινό, να την απορρίψετε. Τα μέλη της «Ακαδημίας», είναι βεβαίως προνομιούχοι συστημικοί παράγοντες, αλλά συγκεκριμένοι, με ονοματεπώνυμο και εντέλει τοποθετημένοι από την ίδια τη φαύλη βιομηχανία τού θεάματος. Το «κοινό» είναι ένα ετερόκλητο πλήθος από άγνωστης ποσότητας και ποιότητας Αμερικανάκια, που ψηφίζουν με άγνωστα κριτήρια και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί αξιόπιστο αντιπροσωπευτικό δείγμα. Αφήστε που αυτό καθόλου δεν αθωώνει τους αντιρατσιστές: θα έπρεπε να δημιουργήσουν ανάλογο ντόρο και να νουθετήσουν, αυτοί οι καλλιεργημένοι, το αδαές «κοινό», όπως επιχειρούν να επαναφέρουν στην τάξη τους δικούς τους «Ακαδημαϊκούς». Να ακούσουμε κορώνες του τύπου «δεν είναι δυνατόν να μην είναι οι λευκοί μπασκετμπολίστες άξιοι για το Top10» κατά το πρότυπο του «δεν είναι δυνατόν να μην είναι οι μαύροι ηθοποιοί άξιοι για Όσκαρ» που δεν σταματούν να διατυμπανίζουν. 

Αν ΚΑΙ αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι; 

Θα μου πείτε βέβαια «εντάξει, πλούσια και επαρμένα σαρκία, τι περίμενες ν’ ακούσεις;». 

Θα συμφωνήσω. Υπάρχουν μάλιστα και χειρότερα. Στα συγγράμματα των λεγομένων «κοινωνικών επιστημών» (να δαγκώνεστε όταν ακούτε για δαύτες έτσι όπως τις κατάντησαν), μερικοί διαπρεπείς καθηγητάδες (ο Θεός να μας φυλάει από δαύτους), με την ιδιότητα του «αλάθητου», βομβαρδίζουν μαθητές και φοιτητές με παρόμοιες παπάρες. 

Σε πρόσφατο βιβλίο του «πολύς», «βαρύς» και «πολλαβαρύς» καθηγητής κοινωνιολογίας των ΗΠΑ, διαπιστώνει «διακρίσεις» εις βάρος των εγχρώμων ... στον χώρο των σπορ! 

Ναι, καλά διαβάσατε. Στα σπορ! Στον αθλητισμό! 

Και ποιες είναι οι επιστημονικές αποδείξεις που παρέχει; 

Καμία! Μέσα στο παραλήρημα ορθού πολιτικού λόγου του πονήματός του, μέσα στο συνονθύλευμα ψευτοεπιστημονικών-ψευτοσυναισθηματικών ανοησιών, πετάει μια παράγραφο στην οποία αναφέρει ότι μπορεί βέβαια οι έγχρωμοι να υπερτερούν αριθμητικά σε αθλήματα όπως το μπάσκετ, το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο και 2-3 άλλα, ωστόσο στα περισσότερα αθλήματα υπερτερούν οι λευκοί, οπότε (συμπεραίνει) ότι γίνονται διακρίσεις! 

Δηλαδή, μπορεί οι μαύροι εκμεταλλευόμενοι τον σωματότυπό τους να στρέφονται μαζικά προς τα εκατομμύρια του επαγγελματικού αθλητισμού και να κατακλύζουν την ελίτ των αθλημάτων (στο μπάσκετ παίζουν σχεδόν μόνοι τους), αλλά επειδή στο πινγκ-πονγκ δεν συμμετέχουν, αυτό συνιστά διάκριση εις βάρος τους! Πλήρης επιστημονική τεκμηρίωση! 

Είτε καλλιτεχνικός λοιπόν, είτε επιστημονικός ... ο ρατσισμός βασιλεύει στις ΗΠΑ. 

Διδασκαλία ανθρώπινης συμπεριφοράς με διανομή φυλλαδίων στα κτήνη: νέο πολιτικώς ορθό εφεύρημα.

Στη Νορβηγία παραδίδουν μαθήματα «σεβασμού των γυναικών» στους «πρόσφυγες». Στο Βέλγιο ο «ακροδεξιός» υπουργός Ασύλου προτείνει να αντιγράψουν το Νορβηγικό «μοντέλο», αλλά η «σοσιαλίστρια» υπουργός Δικαιωμάτων των Γυναικών τον κατσαδιάζει ως «ρατσιστή» (επειδή δηλαδή μερικές χιλιάδες κτηνών χουφτώσανε μερικές εκατοντάδες Γερμανίδων, πρέπει να το κάνουμε θέμα;). Στην Αυστρία τυπώνουν φυλλάδια με οδηγίες του τύπου «δεν σαπίζουμε τη γυναίκα μας στο ξύλο». 

Από τις επίσημες οδηγίες του κράτους της Αυστρίας.

Και καλά. Η ελίτ του πλανήτη έχει συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο προσώρας λειτουργεί άψογα: Εξοπλίζουμε κάφρους (τα όπλα μας πουλάνε τρελά). Αυτοί διαλύουν χώρες (βάζουμε χέρι στο πετρέλαιο και στις εθνικές τράπεζες και όταν έλθει το ντεμόκρασυ αναλαμβάνουμε την ανασυγκρότηση με «επενδύσεις»). Δημιουργούμε εκατομμύρια προσφύγων και προσφυγικά ρεύματα που οι φλώροι Ευρωπαίοι αδυνατούν φυσικά να αναχαιτίσουν (η οικονομική μετανάστευση σαν ιδέα δεν ήταν κακή, αλλά ώρα να περάσουμε στο επόμενο στάδιο: τους «φτωχούς» μπορεί κανείς να τους αγνοήσει, τους «πρόσφυγες» ουδείς). Μεταφέρουμε εν μία νυκτί εκατομμύρια πάμφθηνα εργατικά χέρια για τις φάμπρικες και καταστράφουμε τους τελευταίους που θα μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση: τους λευκούς χριστιανούς. Αυξάνουμε την «τρομοκρατία», την εγκληματικότητα και τις φυλετικές-πολιτιστικές έριδες, οπότε όλοι απευθύνονται στην αστυνομία και μερικοί στον στρατό (επιβάλουμε δικτατορία για λόγους «ασφαλείας»). Μετά αναλαμβάνουμε στρατιωτική δράση έναντι των κάφρων που εμείς δημιουργήσαμε και όλα τα παραπάνω επαναλαμβάνονται από την αρχή. 

Και καλά η ελίτ. Ελίτ είναι ό,τι θέλει κάνει. 

Οι φιλάνθρωποι-αντιρατσισταράδες-αλληλέγγυοι όμως; Οι πολιτικώς ορθοί, θεσμικοί και μη, υπαλληλίσκοι; Μήπως είναι χειρότεροι; Μήπως, εκτός από προκλητικοί, είναι και πιο επικίνδυνοι;

Είναι ποτέ δυνατόν να καλωσορίζεις νοήμονα ανθρώπινα όντα στην πατρίδα σου και ταυτόχρονα να τους υπενθυμίζεις ότι η βία απαγορεύεται; Τότε γιατί δεν τους υπενθυμίζεις και ότι οι άνθρωποι δεν ζουν στα κλαδιά και περπατούν στα πίσω πόδια;

Είναι ποτέ δυνατόν να επιμορφώσεις τον φασίστα που θεωρεί τη γυναίκα ιδιοκτησία, με σεμινάρια; Να επαναφέρεις στον ίσιο δρόμο τον κάφρο που θεωρεί δικαίωμά του να βιάζει παιδιά, με μαθήματα στο αμφιθέατρο; Να μυήσεις στην Ευρωπαϊκή κουλτούρα τον φονταμενταλιστή που επί δεκαετίες γαλουχείται από ιμάμηδες; 

Εν τέλει, είναι ποτέ δυνατόν να διδάξεις ανθρώπινη συμπεριφορά στο κτήνος με φυλλάδια; 

Η «διδασκαλία» στοιχειωδών ιδιοτήτων που διακρίνουν τα ζώα από τους ανθρώπους, σε ανεπίδεκτους και φανατικούς ενήλικες, αν δεν ήταν τραγική θα ήταν σίγουρα γελοία. 

Αν είναι έτσι να βγούμε στη ζούγκλα και να καθίσουμε τους κροκοδείλους στα θρανία. Κι επειδή οι ιπποπόταμοι είναι χειρότεροι (σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους απ’ όλα τα άλλα θηρία) να μοιράσουμε και σ’ αυτούς κανένα φυλλαδιάκι... 

Μερικές δύσκολες ερωτήσεις για γκέι ακτιβιστές και πστδες υποστηρικτές τους.

Ξεκαθαρίζω εξαρχής ότι ο ομοφυλόφιλος της διπλανής πόρτας, ο αφανής και σοβαρός, είναι ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν είναι ασθενής, μίασμα, απόβλητος κτλ κτλ. Γι αυτό του απηύθυνα στο παρελθόν ανοικτή επιστολή, με το δέοντα σεβασμό προς την ανθρώπινη φύση του και την αξιοπρεπή στάση του. 

Και τώρα τα δύσκολα. 

Ο λαός λέει ότι οι γεμάτοι ντενεκέδες δεν κάνουν σαματά όταν τους κλωτσήσεις (αντιθέτως μπορεί να κάνεις εσύ φασαρία ουρλιάζοντας από τον πόνο). Οι άδειοι όμως ... χαλάνε τον κόσμο. 

Όλοι οι «εκπρὀσωποι» της γκέι κοινότητας, αυτοανακηρυχθέντες και αμετροεπείς, αλλά και οι συνήθεις πστδες (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, επώνυμοι ξεφτίλες) αυτόκλητοι συνήγοροι και υποκριτές, μας ζαλίσανε τον έρωτα (κυριολεκτικά) με το Σύμφωνο Συμβίωσης. 

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, προς τους ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ομόφυλων ζευγών (γκέι και αλληλέγγυους), έχω μερικές δύσκολες ερωτήσεις: 

Δεν μου λέτε παλικάρια (τρόπος του λέγειν), μόνο η ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας αντιτίθεται στο Σύμφωνο; Διότι στην Ελλάδα διαβιούν νομίμως και μωαμεθανοί στο θρήσκευμα πολίτες, με γνωστές για την ομοφυλοφιλία απόψεις. Οι κληρικοί τους γνωρίζετε τι λένε επί του θέματος; Προτίθεστε μήπως να οργανώσετε χάπενινγκς και άλλες χαριτωμενιές σαν εκείνα στη Μητρόπολη και έξω από τα τζαμιά; Ή μήπως θα κρατήσετε τις δυνάμεις σας για το μέλλον; Μήπως θα διοργανώσετε ογκώδη (με φτερά) και μαχητική (με πούπουλα) διαδήλωση έξω από το τέμενος του Βοτανικού όταν ο μουφτής διακηρύξει για μια ακόμα φορά την χιλιοδιακηρυγμένη θέση της πίστης του για την ομοφυλοφιλία, καλώντας τους πιστούς του σε πόλεμο; 

Μόνο οι εκφράζοντες (υποκριτικά έστω) τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη βουλευτές αντιδρούν; Οι μουσουλμάνοι βουλευτές τι στάση θα κρατήσουν στην ψηφοφορία στην ολομέλεια; Θα πειθαρχήσουν στα κόμματα του δημοκρατικού-συνταγματικού (και άλλα τέτοια γλαφυρά) τόξου στα οποία ανήκουν ή θα ψηφίσουν κατά την (τουρκική=μουσουλμανική) συνείδησή τους; Στην τελευταία περίπτωση (που ταχθούν ονομαστικά κατά του Συμφώνου) οι ηγεσίες των κομμάτων θα τολμήσουν να τους διαγράψουν; Ή επειδή το θέμα θεωρητικώς δεν ανήκει στα προααπαιτούμενα (ουσιαστικώς ανήκει· οι ΕΟΚικες ντιρεκτίβες δεν είναι μόνο οικονομικές), θα σηκώσουν όοολοι ψηλά τους ώμους, θα σφυρίξουν αδιάφορα και θα αραδιάσουν τις γνωστές πστιές περί πολυφωνίας και πλουραλισμού; 

Και αυτό το συνθηματάκι «νόμος είναι η αγάπη» τι ακριβώς σημαίνει; Το πιστεύετε; Εσείς δεν είστε που εγκαλείτε τους Χριστιανούς ότι τάχα δεν αγαπάνε τον πλησίον τους αφού στρέφονται εναντίον σας, αντίθετα με αυτά που υποτίθεται ότι πιστεύουν; Εσείς που θεωρείτε την αγάπη νόμο γιατί δεν τον τηρείτε; Γιατί δεν δράτε «χριστιανικά» δεχόμενοι στωικά τις διαμαρτυρίες, αλλά οργίζεστε, υβρίζετε και ασχημονείτε; Η αγάπη σας έχει σχέση μόνο με το σεξ; Η αγάπη σας δεν περιλαμβάνει τους αντιφρονούντες; Κάνει η αγάπη διακρίσεις; 

Και επιτέλους αφού είστε τόσο μαχητικοί και δεν διστάζετε να αντιπαρατεθείτε με τους οπισθοδρομικούς, για πείτε μας: γιατί δεν διαμαρτύρεστε στις πρεσβείες των μουσουλμανικών κρατών; Γιατί δεν επιδίδετε ψήφισμα στην πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ; Εκεί η ομοφυλοφιλία είναι εκτός νόμου. Γιατί εν τέλει δεν ζώνεστε τ’ άρματα να πάτε να πολεμήσετε το Ισλαμικό Κράτος; Εδώ οι χριστιανοί Έλληνες είναι μόνο λόγια. Άντε και καμιά ροχάλα. Εκεί κάτω τους ομοφυλόφιλους τους πετάνε από ψηλά κτίρια. Δεν νιώθετε την ανάγκη να πάτε να τους προστατεύσετε; Η αγάπη-νόμος σας εξαντλείται σε πανηγυράκια; Δεν αξίζει θυσίες; 

Διότι μερικές φαρμακόγλωσσες (κι η δικιά μου μαζί) επιμένουν ότι οι σπόνσορες του γκέι κινήματος και του Ισλαμικού κράτους είναι τα ίδια πρόσωπα. Ότι οι γκέι παρελάσεις και οι υπαίθριες μουσουλμανικές προσευχές, έχουν κοινούς υποκινητές. Και η στάση σας δείχνει να το επιβεβαιώνει. Είναι τουλάχιστον περίεργη. 

Και λέω περίεργη, γιατί αλλιώς πρέπει να πω πστικη.

«Αντιεξουσιαστές στην εξουσία» και άλλες ηλιθιότητες από επίσημα χείλη.

«Δεν συμβιβαστήκαμε. Κάναμε έναν συμβιβασμό, αλλά δεν είμαστε εμείς οι συμβιβασμένοι.» 

Αλέξης Τσίπρας, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, προσπαθώντας να δικαιολογήσει το αποτέλεσμα της περιβόητης διαπραγμάτευσης της τρίτης μνημονιακής κυβέρνησης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. 

«Να αποδείξουμε ότι υπάρχουν λαοί που συνθηκολογούν αλλά δεν παραδίνονται.» 

Παναγιώτης (Πάνος) Καμμένος, ως υπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του προαναφερομένου, για το ίδιο θέμα. 

«Δεν υπάρχουν άνεργοι, αλλά μη οικονομικά ενεργοί.» 

Γιώργος Βαρεμένος, ως βουλευτής της κυβερνητικής πλειοψηφίας επί κυβερνήσεως των δύο πρώτων. 

«Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία.» 

Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, μιλώντας στους κηπουργούς του με την ευκαιρία ανασχηματισμού τής πρώτης μνημονιακής κυβέρνησης.

«Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν ξεκινά με το “Σε γνωρίζω από την κόψη / του σπαθιού την τρομερή”, μια εικόνα πολύ πιο εφιαλτική από τις κουκούλες, τα μολότοφ και τα γκαζάκια». 

Αλέκος Αλαβάνος, ως πρόεδρος Ελληνικού Κόμματος, σχετικά με την Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας. 

Αν μετά τα παραπάνω αισθάνεστε οργισμένοι («αυτοί μας κυβερνούν»), θα σας αποδείξω ότι δεν είμαστε μόνοι (αν αυτό μπορεί να σας ανακουφίσει): 

«Τα πράγματα είναι πιο πολύ όπως τώρα, απ’ όσο ήταν ποτέ.»

Τζέραλντ Φόρντ, ως Πρόεδρος των ΗΠΑ, με άγνωστη αφορμή.

«Οι βόμβες στοχεύουν αποκλειστικά στρατιωτικούς στόχους. Δυστυχώς ορισμένοι πολίτες περιφέρονται γύρω από τους στόχους αυτούς.» 

Ντουάιτ Αιζενχάουερ, πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ, σχετικά με τους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. 

«Όλο γράφετε για βομβαρδισμούς, βομβαρδισμούς, βομβαρδισμούς. Δεν είναι βομβαρδισμοί, είναι υποστήριξη από αέρος.» 

Σμήναρχος Ντέιβιντ Όπφερ, στρατιωτικός ακόλουθος της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Καμπότζη, διαμαρτυρόμενος στους ομοεθνείς του δημοσιογράφους για την κάλυψη του ίδιου πολέμου. 

«Δεν είναι συνηθισμένος πόλεμος. Πρέπει να ξεχάσουμε τις ευγένειες.» 

Συνταγματάρχης Ρόμπερτ Κουμπ, επικεφαλής των ενόρκων τού στρατοδικείου, στη δίκη για τη σφαγή στο Μάι Λάι κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ. 

«Χωρίς λογοκρισία, μπορεί να επικρατήσει τρομερή σύγχυση στο κοινό.» 

Στρατηγός Γουίλιαμ Γουεστμόρλαντ, υπεραμυνόμενος της λογοκρισίας κατά τη διάρκεια πολέμου. 

Πηγές: Για τα Ελληνικά παραδείγματα ανοησιών η σύγχρονη ελληνική, έντυπη και διαδικτυακή αρθρογραφία. Για τα διεθνή παραδείγματα το βιβλίο «Τα 776 πιο ηλίθια πράγματα που ειπώθηκαν ποτέ» («The 776 Stupidest Things Ever Said») των εκδόσεων Broadway Books, Νέα Υόρκη 2001 (Αγοράστε το οπωσδήποτε. Είναι πάμφθηνο, είτε σε ηλεκτρονική είτε σε έντυπη μορφή. Συμπυκνωμένη βλακεία για άφθονο γέλιο, αλλά και προβληματισμό).

Αν η πατρίδα με καλέσει στα όπλα, ασφαλώς θα υπακούσω. Υπάρχει όμως ένα μικρό πρόβλημα...

Αν απέναντι είναι Ρώσοι, Ιρανοί, Σύριοι ή οποιοσδήποτε άλλος τον οποίον η Νέα Τάξη θα υποδείξει σαν εχθρό 

και δίπλα βρίσκονται Τούρκοι, Αλβανοί, ΨευτοΜακεδόνες και λοιποί αχρείοι δήθεν σύμμαχοι... 

... τα δικά μου τα πυρά θα στραφούν στο πλάι. 

Κατανοητόν; 

Μην μου πείτε μετά «μα...» και «μου...».

Άντε μη σας στείλω στο γεροδιάολο με τη ΒορειοΑτλαντική Συμμορία σας προσκυνημένοι πρωινιάτικα. 

Σφαγή στο Παρίσι: τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό.

Απορώ με τους θεωρητικούς των συνωμοσιών. Πάλι σκοτεινά σχέδια καταγγέλλουν για τη σφαγή στο Παρίσι. Πάλι τους φταίνε οι μουσουλμάνοι, πάλι οι Σιωνιστές-Ιμπεριαλιστές είναι από πίσω, πάλι υπάρχει σχέδιο αποσταθεροποίησης της Δύσης και επιβολή παγκοσμιοποιητικής Νέας Τάξης κτλ. Ανοησίες. 

Είναι σαφές ότι πρόκειται για τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό. Επειδή δηλαδή μερικοί κοινωνικώς αποκλεισμένοι και βαθιά θρησκευόμενοι νεαροί, θύματα ρατσισμού και ξενοφοβίας, εξεδήλωσαν την διαφορετικότητά τους με κάπως άκομψο τρόπο, πρέπει να χαλάσουμε τον κόσμο; 

Και οι τόσες χιλιετίες καταπίεσης του λευκού πάνω στον μαύρο; Και οι τόσοι αιώνες περιθωριοποίησης και διώξεων των γκέι; Και οι τόσες εκατονταετίες χριστιανικού σκοταδισμού; Πού πήγαν όλα αυτά; Τα ξεχάσαμε; 

Α! Όλα κι όλα! Η Δημοκρατία χρωστάει. Χρωστάει στους μαύρους, στους γκέι και στο Ισλάμ. Η Δημοκρατία του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και των δικαιωμάτων του ανθρώπου δεν θα ανεχθεί πογκρόμ κατά των ευπαθών και των μειονοτήτων με αφορμή ασήμαντα και τυχαία γεγονότα. Η Δημοκρατία θα επιβάλει την ανεκτικότητα και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα πάσει θυσία (θυσία κυριολεκτικώς). Η Δημοκρατία θα δράσει αμείλικτα κατά του ρατσισμού και της Ισλαμοφοβίας. Η Δημοκρατία θα ισοπεδώσει τους λίγους και μεμονωμένους κακούς και δεν θα επιτρέψει την ανθρωποφαγία. Η Δημοκρατία δεν γνωρίζει σύνορα (κυριολεκτικώς). Η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα (μόνο χρέη). Η Δημοκρατία θα νικήσει! 

Και μιας και το κήρυγμα υπέρ Δημοκρατίας (κάποιος έπρεπε να σας το κάνει παλιοφασίστες) να και μια φωτογραφία που το συμπυκνώνει: 

Δημοκράτες

Ο αρχηγός της τελειότερης (ανεκτικής) δημοκρατίας του πλανήτη και η συμβία του, πανευτυχείς δίπλα σε έναν στυλοβάτη της Παγκόσμιας Δημοκρατίας, ο οποίος απλώς τυγχάνει να έχει ορισμένες ιδιάζουσες απόψεις για τις εκλογές, τους μαύρους, τις γυναίκες και τους γκέι. 

Ο Πάκης έθεσε θέμα συνείδησης (της δικής μας, γιατί η δική του αναπαύεται).

Ο Κύριος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. (Όλα με κεφαλαία). 

Ο Προκόπης ο Προσηνής ο Μεγαλόστομος. (Πάλι κεφαλαία). 

Ο Πάκης ο Λεβέντης ο Καραμπουζουκλής. (Κάργα κεφαλαία). 

Ομίλησε. 

Πού; 

Στη Διεθνή Διάσκεψη των Αθηνών. (Δώστου κεφαλαία). 

Και το όνομα αυτής; 

Σιδηρόδρομος. Πάρτε βαθιά ανάσα: «Θρησκευτικός και Πολιτιστικός Πλουραλισμός και Ειρηνική Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή». (Ναι, σωστά μαντέψατε, με κεφαλαία). 

Και τι είπε; Τις συνήθεις φανφάρες: 

«Ουδεμία ορθόδοξη συνείδηση μπορεί να κοιμάται ήσυχη, όταν αθώες ψυχές χάνονται στη Μεσόγειο». 

Και επαίρονται οι καθεστωτικοί απατεώνες (ΤσιπροΚοτζιάδες). Και σεληνιάζονται οι παπαγάλοι του στο διαδίκτυο (Olympia.gr). Και ζητωκραυγάζουν οι επαγγελματίες της προπαγάνδας (Ψυχαραίοι). 

Θα μου πείτε «Εντάξει, άλλο ένα κακοστημένο σόου πολιτικής ορθότητας, άλλη μια εμετική προσπάθεια χαλιναγώγησης του λαού, άλλη μια γλοιώδης επίδειξη υπακοής στα Ιερατεία. Ανδρείκελα είναι, μαριονέτες και σκιάχτρα. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό». 

Σωστά. Αλλά εγώ έχω ένα ελάττωμα: κάνω δύσκολες ερωτήσεις. 

Δεν μου λες ρε Πρώτε Πολίτη. Ρε Τρισμέγιστε Θεσμικέ. Ρε Πάνσοφε Διδάσκαλε. Ρε Φωστήρα των Πέντε Ηπείρων. Ρε Ηθικολόγε των Τριών Θαλασσών ... 

... όταν οι συμπολίτες μας σαλτάρουν από τις ταράτσες, όταν περνούν θηλιές στους λαιμούς τους, όταν αυτοπυροβολούνται, αυτοπυρπολούνται ή φαρμακώνονται, η δική σου ορθόδοξη συνείδηση κοιμάται ήσυχη; 

Διότι αν ναι, είσαι αντίχριστος. Ούτε Ορθόδοξος, ούτε Χριστιανός, ούτε άνθρωπος. 

Αν όχι, είσαι υποκριτής. Επικαλείσαι την ορθόδοξη συνείδηση όποτε συμφέρει τα αφεντικά.

Είτε ναι, είτε όχι, είσαι ένοχος. Συνένοχος, αυτουργός, κάτι τέτοιο τέλος πάντων. 

Τους νόμους και τα διατάγματα που τους φέρνουν σ’ αυτήν την θέση τα υπογράφεις. Υπογράφεις θανατικές καταδίκες αθώων. 

Και όποιος το πράττει αυτό δεν έχει ορθόδοξη συνείδηση. Δεν έχει καθόλου συνείδηση. Και τη συνείδηση των άλλων να μην την πιάνει στο στόμα του.

Ο Αλέξης και οι αριστεροί κwλοι.

O αδιαφιλονίκητος ηγέτης της ελληνικής αριστεράς, μετά το Ιασώ, τη σχολή Χιλλ, το στυλό Μον Μπλαν, τα ελικόπτερα, τα σκάφη και τις βίλλες (άπαντα αριστερά), έβαλε πλώρη δια το Αμέρικα όπου θα λάβει προφανώς προαγωγή (η υποδοχή και η μύηση έγιναν σε παλαιότερη επίσκεψή του, αν ενθυμείστε). 

Αποκορύφωμα: ομιλία στο ίδρυμα Κλίντον. 

Μεγαλεία ρε! Ο άσχετος. Ο αγράμματος. Ο κοπανατζής. Ο καταληψίας. Το βύσμα. Ομιλητής στο ίδρυμα Κλίντον. 

Στο ίδρυμα Κλίντον ρε! Στον ναό της αριστεράς! (Για όσους δεν το ξέρατε, ο Μπιλ, η Χίλαρυ και η Τσέλσι είναι αριστεροί). 

Με τη μεσολάβηση της Γιάννας (για όσους το αγνοείτε η κυρία Αγγελοπούλου είναι αριστερή). 

Τὠρα βέβαια μπορεί να αναρωτιέστε τι στο διάβολο είναι το ίδρυμα Κλίντον. Δεν χρειάζεται να ψάξετε. Θα σας πω εγώ που επισκέπτομαι περιθωριακές ιστοσελίδες, με διαφημίσεις σαν και τούτη: 

Συμβολική. Το ίδρυμα είναι αριστερό. Η αριστερή φωτογραφία-διαφήμιση τα λέει όλα. 

Left asses. 

Αυθεντικοί αριστεροί: Θεωρητικώς είστε αητοί. Πρακτικώς είστε μ@λ@κες.

Το περιθώριο δεν είναι μόνο καταφύγιο των αηδιασμένων. Είναι και λημέρι των αποτυχημένων.

Ξεκαθαρίζω εξαρχής: Μου σπάτε τα καρύδια (αν και είναι από μπετόν· το έχω αποδείξει). Μου προξενείτε αλλεργία (χειρότερη από τα φυστίκια· που αν φάω έστω ένα θα γίνω μακαρίτης). Μου προκαλείτε αηδία (κι αν έχω φάει σκατά στη ζωή μου· τρώω και τώρα που μιλάμε). 

Ο λόγος που σας απευθύνω το παρόν (αν και όποτε το διαβάσετε) είναι ακριβώς αυτός του τίτλου: είστε αυθεντικοί. 

Όχι ότι δεν έχουν γεμίσει οι γραμμές σας πρακτόρια. Όχι ότι δεν είστε άλλοι κολλημένοι, άλλοι ανακόλουθοι, άλλοι γελοίοι. Όχι ότι αν πατήσετε ποτέ πόδι στην εξουσία, δεν θ’ αρχίσετε τις κωλοτούμπες σαν τον Τσίπρα. Δεν τρέφω αυταπάτες. 

Έχετε όμως μερικοί μια αγριάδα, μια ακατέργαστη δύναμη, μια ωμότητα, που ώρες-ώρες είναι συναρπαστική. Και γι αυτό ελπιδοφόρα. 

Γιατί σας αποκαλώ μ@λ@κες; Γι αυτό: 

Λαϊκή Ενότητα: 155.000 ψήφοι 

Ανταρσυα: 45.000 ψήφοι 

Σύνολο: 200.000 ψυχές. 

Ποσοστό επί των εγκύρων 3,70%. Πάνω από τον Καμμένο. 

Βουλευτές 10!!! Με το στοιχειώδες αυτό μέτωπο. 

Θα τους παίρνατε από τον Τσίπρα (τους περισσότερους). Τώρα που μείνατε εκτός βουλής τον πριμοδοτήσατε. Κατανοητή η μαλακία ή να συνεχίσω; 

Οι ψευτοαριστεροί αλωνίζουν κι εσείς στην κοσμάρα σας. Οι καπιταλιστές έκαναν την Ελλάδα προτεκτοράτο κι εσείς το βιολί σας. Ο λαός πεθαίνει κι εσείς τις ιδεοληψίες σας. 

Δεν λέω να ενωθείτε όλοι. Δεν λέω να θάψετε τους σταλινικούς και να απελευθερωθούν οι δυνάμεις του ΚΚΕ. Δεν φαντάζομαι να συμπεριλάβετε Καζάκη και μ-λ-Μ-Λ και τους ξέμπαρκους υγιείς πατριώτες. Δεν ελπίζω να φωνάξετε «πρώτα ο έλληνας εργάτης και μετά οι υπόλοιποι». Δεν λέω να παιανίσετε «εμπρός της Ελλάδας οι κολασμένοι κι έπειτα οι άλλοι». Δεν λέω να υπερασπιστείτε το Έθνος όπως όλοι οι μεγάλοι αριστεροί του παρελθόντος. Δεν περιμένω να ποτίσετε πρώτα την αυλή σας που διψάει και μετά τις ξένες. Δεν προσδοκώ να σταματήσετε τις αβάντες στην γκέι προπαγάνδα και την μαζική εισαγωγή δούλων για την κρεατομηχανή του ευρωατλαντικού κεφαλαίου (σε πλήρη εναρμόνιση με ιμπεριαλιστές-σιωνιστές). Δεν σας τα ζητώ γιατί είστε ανάξιοι. Ανίκανοι να σκεφθείτε, ανίκανοι να δράσετε. 

Γουστάρετε περιθώριο. Όχι επειδή είναι καταφύγιο των αηδιασμένων, αλλά επειδή είναι (δυστυχώς) και λημέρι των αποτυχημένων. 

Σας βολεύει η μιζέρια, μέχρι σημείου αυτοκαταστροφής. Σας συμφέρει η κακομοιριά για να μοστράρετε τις κοσμοθεωρίες σας ως αυταπόδεικτες. Σας εξυπηρετεί η Χρυσή Αυγή για να δικαιολογείτε την ύπαρξή σας. 

Όχι. Δεν μπορώ να περιμένω τόσα πολλά από τόσο «λίγους». Λέω για το προφανές: όταν ασφυκτιά ο διπλανός μπορείτε να παραμερίσετε τις «διαφορές» μήπως και του εξοικονομήσετε μια ανάσα. 

Μέχρι τότε βέβαια, το σιχαμένο σαρδόνιο γελάκι τού Ψευταλέξη θα σας λέει μ@λ@κες. Όπως κι εγώ.