Μια δημοκρατία που την έστησαν στο ... τείχος.

 

 

Του Νίκου Σταθόπουλου 

 

Πόζαραν οι «ηγέτες» του κοινοβουλευτισμού στο πρωτοσέλιδο της Εφ.Συν. πλαισιωμένοι από τη λεζάντα «Το τείχος της δημοκρατίας»! Όπου «δημοκρατία», αυτή η πολιτικοθεσμική παρωδία η διοικούμενη με ΠΝΠ και κατόπιν εμβριθούς μελέτης των ντιρεκτίβων της ευρωμαφίας ή της Πρεσβείας. Και όπου «τείχος» ο ιδεολογικοψυχικός συνασπισμός «ενάντια στη φασιστική απειλή»! 

 

Η ΕΠΙΤΑΧΥΝΣΗ των διαδικασιών οργανικής αποικιοποίησης, με δραματική εστίαση στα πεδία εθνικής κυριαρχίας και σταθερή κλιμάκωση σε ό,τι αφορά τα πεδία οικονομικοπαραγωγικής συγκρότησης του «χώρου», καθιστά επείγουσα την ανάγκη να συσταθούν ισχυροί μηχανισμοί κοινωνικής συναίνεσης δια των οποίων θα αποτραπούν σοβαροί κραδασμοί. Αυτή τη συστημική αναγκαιότητα υπηρέτησε η γιγάντωση του νεοναζιστικού γκανγκστερισμού. 

 

Η «μαζική δημοκρατία», στη ρωμέικη εκδοχή της σε συνθήκες παγκοσμιοποιητικής αναδιάρθρωσης, έχει εξαντλήσει τον παραδοσιακό «χαλασοχώρικο» δικομματισμό της, και απαιτείται να «ολοποιηθεί», δηλαδή να πραγματωθεί ως Ενότητα. Τον έχει εξαντλήσει αφού η οργανική αποικιοποίηση λειτουργεί ισοπεδωτικά ως προς την κοινωνική διαστρωμάτωση, και απαιτείται να ολοποιηθεί υπό την έννοια μοντέλων διοικητισμού και όχι διακυβέρνησης. Ο «μνημονιακός δικομματισμός» δεν είναι η κλασική διάσταση Δεξιά-Αριστερά, αλλά το «καινό δαιμόνιο» της διαχειριστικής εναλλαγής. Δεν υπάρχει τίποτα για να «συντηρηθεί» είτε να «μεταρρυθμιστεί» σε μια «χώρα»-πειραματόζωο για νέες, παγκοσμιοποιητικές, θεσμίσεις της αποικιοποίησης. Το λαϊκιστικό πρωτοσέλιδο της συριζοφυλλάδας, σηματοδοτεί μια νέα εποχή «μακροπρόθεσμης συναίνεσης», δηλαδή ενεργητικής συμμετοχής στην αναπαραγωγή του νεοαποικιακού κρατικοπολιτικού μορφώματος. 

 

Με επιτήδεια μιντιακή ενορχήστρωση διαμορφώθηκε ένα «πλατύ κοινωνικό δημοκρατικό μέτωπο» που «επέβαλε» στη δικαστική εξουσία την εξοντωτική (;) αντιμετώπιση της Χ.Α. Μια Χ.Α. ήδη οργανωτικά αποδιαρθρωμένη και με ολοένα και πιο ισχνή άμεση πολιτική επιρροή. Μια Χ.Α. που τις διώξεις εναντίον της έκανε η Δεξιά και την σικέ παράταση του «δικαστικού θρίλερ» μεθόδευσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρακτικές ενταγμένες στο δομικό πρότζεκτ «αντιφασιστικοποίησης» δια του οποίου το λειτουργικό φαντασιακό του «μέσου ψηφοφόρου» συνέχεται από την «υπεράσπιση της δημοκρατίας», έτσι «χύμα» και αφηρημένα, χωρίς εθνικό πλαίσιο και κοινωνικούς προσδιορισμούς. 

 

ΤΗΝ ΩΡΑ που η νεοναζιστική οργάνωση αναγορευόταν επισήμως σε «εγκληματική συμμορία», το σύστημα ανακοίνωνε, π.χ., την αντικατάσταση της πληρωμής των υπερωριών από διάφορα αντισταθμιστικά (λόγου χάρη, ρεπό…) και σε γεωπολιτικό επίπεδο ο ενδοτισμός και ο αυτοακρωτηριασμός γίνονται οι επίσημοι άξονες της «εθνικής διπλωματίας». Είναι η είσοδός μας στην επικράτεια ενός «μοντέρνου πλανητικού αντιφασισμού», με «ανατρεπτικούς» στίχους του Γ. Αγγελάκα να φωτίζουν την πρόσοψη του Ιδρύματος Ωνάση (!) και τον πρόεδρο του Ιδρύματος, κ. Αντώνη Παπαδημητρίου, να δηλώνει στην τελετή για το νέο σύστημα φωτισμού του Παρθενώνα ότι πλέον πρέπει «να προσεγγίζουμε τα πράγματα σαν πολίτες του κόσμου»! 

 

Αυτός ακριβώς ο «κοσμοπολιτισμός» τείνει να ωριμάσει ως πεμπτουσία της αυτοσυνειδησίας της Οργανικής Αποικίας. «Κοσμοπολιτισμός» που εξυπακούει μια «αναθεώρηση των αντιθέσεων» προς σχήματα συνεννόησης και διαφωνιών επί των ειδικών παραμέτρων και των χρόνων εφαρμογής, και «προβλέπει» μια νέου τύπου «ομοψυχία» όχι πια «ιδεοληπτική ενός εθνοκεντρικού ρομαντισμού» αλλά πραγματιστική με όλες τις κανονικότητες της «διαχειριστικής αποτελεσματικότητας». Προς αυτή την κατεύθυνση, οργανώνονται «εξελίξεις» που βασίζονται σε μια αφαιρετική ιδεολογικοποίηση του πολιτικού και σε μια «εταιρική κουλτούρα» στο επίπεδο της διοίκησης. Έτσι, το χρυσαυγίτικο σκιάχτρο, κάνει δεκτούς στο νέο «(μετα)εθνικό κάδρο» άπαντες, από ακροδεξιότατο Σαμαρά μέχρι επιτηδευμένα «cool» μεταγιάπη Βαρουφάκη…. 

 

Η παρεούλα-«τείχος της Δημοκρατίας» είναι ακριβώς η αποϊδεολογικοποιημένη «πολιτική ωριμότητα» ενός προτεκτοράτικου διοικητισμού. Όλοι «ξεπλένονται» και «ανανεώνονται» σε τούτο το μαγικό καζάνι του σύγχρονου γκλομπαλιστικού αλχημισμού. «Όλοι μαζί μπορούμε» ένα πράμα, με τον «ψωριάρη χώρια» να είναι σήμερα ο Μιχαλολιάκος και εν συνεχεία διάφορες μορφές της πλατιάς τυπολογίας του «μηδενιστικού εξτρεμισμού» όπου άνετα θα καταχωριστούν και οι «έξαλλοι κρυπτοχρυσαυγίτες» των πατριωτικών αντιστάσεων ας πούμε. Όπως ακριβώς «σκασμός οι ρήτορες…» περί Covid-19 όταν «το παρατραβάνε» σχετικά με τις χτυπητές «αντιφάσεις» του συστήματος διότι αλλιώς «παραμονεύει το τρομερό φάσμα των μαζικών θανάτων», έτσι ακριβώς «δεν πρέπει» να επιτρέπονται «ακρότητες» που, έτσι ή αλλιώς, «εκτρέφουν το φαιό Κτήνος»! 

 

Η παρεούλα-«τείχος της Δημοκρατίας» είναι ακριβώς η αποϊδεολογικοποιημένη «πολιτική ωριμότητα» ενός προτεκτοράτικου διοικητισμού. Όλοι «ξεπλένονται» και «ανανεώνονται» σε τούτο το μαγικό καζάνι του σύγχρονου γκλομπαλιστικού αλχημισμού.

 

Δεν είναι απλά μια συνωμοσία, ένα ευανάγνωστο τρικάκι του συστήματος: είναι μια βαθιά μεταλλαγή στο κρίσιμο επίπεδο των ιεραρχήσεων που προσδιορίζουν τη δυναμική μιας πολιτικής σκέψης. Μεταλλαγή που αφορά στην (σε επίπεδο πρόσληψης) διαφοροποίηση των αντιθέσεων που συντάσσουν το πολιτικό ως μεσολάβηση των κοινωνικών σχέσεων. Μεταλλαγή που συναρτάται με τη δυναμική (=ασύδοτη) «εξωστρεφοποίηση» της ελληνικής κοινωνίας στο πλαίσιο «αναβάθμισής» της ως «παράγοντα» της διεθνοποιημένης οικονομίας. Δεν είναι απλά «ιδεολογικό και πνευματικό» το ζήτημα, αλλά εξαιρετικά βαθύ υπό την έννοια της ενσωμάτωσης διαφορετικών λειτουργικών τρόπων αυτοσύστασης. Μια απλή ανάλυση-ανατομία των σημερινών εγχώριων «ελίτ» θα εξηγήσει εύκολα τις κουλτούρες δια μέσου των οποίων βιώνονται πλέον καθοριστικές ιστορικές πολιτικές έννοιες. Είναι άστοχος αναχρονισμός να μιλάμε απλώς για ήττα: Είμαστε μέρος μιας ολικής μεταμόρφωσης, και είμαστε (δηλαδή ό,τι συνηθίσαμε να αποκαλούμε Αριστερά) βασικά οι πρωτοπόροι του πολιτισμικού εκφυλισμού που φασιστικοποιείται ασταμάτητα μέσω του εφαρμοσμένου «χιλιασμού» των αποδομητικών ονειρώξεων της μετανεωτερικής «ριζοσπαστικής» διανόησης. 

 

Το σύγχρονο «φίδι» δεν ξεπετάγεται από σκοτεινά «αυγά», αλλά από εμφύτευση πολιτικών λογισμικών που αναθεωρούν μεθοδικά τα «δημοκρατικά αυτονόητα» υπό το Μείζον Αυτονόητο του εμπορευματικού ευδαιμονισμού, δηλαδή υπό το πρίσμα του πιο στοιχειώδους καταναλωτισμού σε όλα τα επίπεδα συγκρότησης της κοινωνικής εμπειρίας. Με άλλα λόγια: «Φασισμός» είναι αυτό που τυποποιείται ως χιτλερικός αναχρονισμός και όχι, ας πούμε η επιστημονικοποίηση της χρήσης της γλώσσας για την παραγωγή βιομηχανικών συμπεριφορών. «Φασίστας» είναι ο κραυγαλέα «κατωτάτου» νεοΠιτσώκος Ρουπακιάς, και καθόλου ο Παπαδημούλης που χρησιμοποιεί την αισθητική του «ευρωπαϊκού ονείρου» για να καμουφλάρει το παμπάλαιο έθος του άθλιου οικοπεδοφάγου και μαυραγορίτη. Πόση «σβάστικα» εμπεριέχει η ψυχρή γραμμικότητα του αποστειρωμένου μινιμαλισμού; Πόσος Μέγκελε χασκογελά στο βάθος των καλομονταρισμένων παραληρημάτων για «κατασκευή των φύλων»; 

 

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΡΕΤΑΙ από τα μαλλιά σε μια παραμορφωτική κακοποίηση. Ο κατακερματισμός των παλιών ενοτήτων της μπορεί να γίνει απειλητικός καθώς ενδέχεται να απελευθερώσει συστηματοποιημένες βουλήσεις για φυγόκεντρη σύγκλιση νέου τύπου «από τα κάτω». Πώς αποτρέπεις μια τέτοια εξέλιξη; Απλούστατα με το να κατασκευάσεις έναν εχθρό και να ενώσεις την κοινωνία απέναντί του. Κλασικό κόλπο, σίγουρα! Μόνο που σήμερα αλλάζει σύσταση και προοπτική: Αφενός μεν ταυτίζεται με την «προοδευτική» κοινωνική φιλοσοφία, αφετέρου δε γίνεται μια αυτονόητη «κοινή γνώμη» υπεράνω πάσης υποψίας! 

 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στον «αντισυνωμοσιολογισμό» πρωτοστατούν οι φανατικοί «αντίφα», δηλαδή αυτοί που αποτελούν τον «καλό» στη συνωμοσία κατασκευής «νεοναζιστικού ρεύματος» στην ελληνική κοινωνία. Διότι, βέβαια, τέτοιο «ρεύμα» ουδέποτε γνωματεύθηκε, και απλώς μονταρίστηκε μια «βίαιη αγανάκτηση» ως πόλος συσπείρωσης ενός ασυνάρτητου πατριωτισμού μικροϊδιοκτητικής αυτοσυνειδησίας που άλλοτε «πέρασε» και από το ΕΑΜ, και από την Ένωση Κέντρου, και από το ΠΑΣΟΚ. Εισερχόμαστε σε μια συναρπαστική εποχή βαθιάς ανίας που από τον κίνδυνο σπασμωδικών εκρήξεων θα «μας προστατεύουν» καλομελετημένες δαιμονοποιήσεις με ελεγχόμενο στόχο συγκινητικές αναφλέξεις! 

 

Δρόμος της Αριστεράς

 

Οι οπαδοί τού Τραμπ...

Δεν είναι δυνατόν να μιλάτε σοβαρά!

Δεν μπορεί στ' αλήθεια να πιστεύετε ότι αυτός θα μας σώσει...

Κορονοϊός: Οξύνει τις αντιφάσεις της Παγκοσμιοποίησης…

Του Θύμιου Παπανικολάου

Η Παγκοσμιοποίηση, όπως έχουμε αναλύσει, σε πολλά κείμενά μας, δεν είναι μια ειμαρμένη, δηλαδή το αναπότρεπτο πεπρωμένο της ανθρωπότητας… Ούτε είναι ένα «πολιτικό μοντέλο» το οποίο μας ήρθε ουρανοκατέβατο, «μοντέλο» το οποίο επέβαλαν κάποιες πολιτικές δυνάμεις «ξεκομμένες» και «αυτόνομες» από το οικονομικό γίγνεσθαι και τις κυρίαρχες ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ εξουσίες: Πλανητικές ελίτ του ιμπεριαλισμού. Η Παγκοσμιοποίηση δεν ήταν ειμαρμένη, διότι υπήρχε και ο εναλλακτικός δρόμος της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ του καπιταλισμού, ο δρόμος της Σοσιαλιστικής Οργάνωσης της Ανθρωπότητας. 

Και η ιστορική καμπή της αλματώδους ανάπτυξης της παγκοσμιοποίησης, βρίσκεται ακριβώς στην Ιστορική ήττα του εργατικού κινήματος με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης… 

Η παγκοσμιοποίηση δεν είναι ούτε ένα «πολιτικό μοντέλο» ή «τεχνοκρατικό μοντέλο» που κάποιοι «σοφοί» ή «σκοτεινοί» ή «νοσηροί» εγκέφαλοι το επέβαλαν… 

Η παγκοσμιοποίηση είναι ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ στο προχωρημένο («ύστερο») στάδιο της Ιμπεριαλιστικής του ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ: Στο στάδιο εκείνο που η Συγκέντρωση και η Συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, καθώς και οι ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ μεγάλων οικονομικών μονάδων ΥΠΕΡΒΑΙΝΟΥΝ τα εθνικά-κράτη (εθνικούς ιμπεριαλισμούς) και ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝ πολυεθνικές δυνάμεις, δηλαδή ένα συμπλέγματα ΥΠΕΡ-εθνικών μονοπωλίων. 

Το «πολιτικό μοντέλο», συνεπώς, της παγκοσμιοποίησης καθορίστηκε και επιβλήθηκε από αυτές τις καπιταλιστικές διαδικασίες της ΥΠΕΡ-εθνικής ολοκλήρωσης των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων… 

Η συνέχεια ΕΔΩ.

Umvolkung.

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Κάποτε, την ονόμαζαν «εθνοτική αναδιάταξη». 

Εδώ και λίγο καιρό εμφανίζεται στα κοινωνικά μέσα, λόγω έξαρσης του μεταναστευτικού, η εν πολλοίς άγνωστη έννοια «εθνοτική αναδιάταξη», «αντίστοιχη» της γερμανικής «Umvolkung». Μιας ιστορικά άκρως φορτισμένης και αποτρόπαιης λέξης, καθώς εμπεριείχε «ακραία εθνικιστικές-ρατσιστικές μέχρι και πρωτοφασιστικές ιδέες». 

Η τελευταία πέρασε στην ιστορία με βάση δύο παραμέτρους: 

Πρώτον, με την «επαναγερμανοποίηση» πληθυσμών της Ανατολικής Ευρώπης που είχαν έρθει μεν σε επαφή με σλαβικά φύλα, αλλά που ακόμα δεν είχαν αποκοπεί πλήρως από τη «γερμανική φυλή». 

Δεύτερον, με τη μεταφορά συγκεκριμένων, μη γερμανικών φυλετικών ομάδων που κατοικούσαν σε αυτές τις «μικτές» περιοχές, σε άλλες πιο απόμακρες, έτσι ώστε να υπάρχει εθνική ομοιογένεια. 

Για την ιστορία, ο όρος «Umvolkung» πρωτοεμφανίστηκε το 1916 ενόσω διαρκούσε ακόμη το Βιλχελμινικό «Δεύτερο Ράιχ». Εφαρμόστηκε για έναν χρόνο, μέχρι το τέλος του Μεγάλου Πολέμου, με τη μετακίνηση Γερμανών στρατιωτών στην Ανατολική Πολωνία ως «Αγροφυλάκων». 

Στην περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης ο όρος αυτός απέκτησε την τελική του διατύπωση, βασισμένη «στην παράδοση του εθνικισμού, του ιμπεριαλισμού και του αντισημιτισμού». Εξέφραζε δηλαδή τη «συνειδητή γερμανοποίηση ανατολικοευρωπαϊκών περιοχών με κέρδος νέο ζωτικό χώρο», που συνδεόταν βεβαίως και με τη διάδοση του γερμανικού πολιτισμού, ιδιαίτερα σε έθνη όπως τα σλαβικά, που λογίζονταν ως χαμηλότερου αξιακού επιπέδου. 

Στη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος ο ορισμός αυτός συμπληρώθηκε με έννοιες όπως «αφομοίωση» και «γερμανοποίηση» με ξεκάθαρα φυλετικά στοιχεία, ενώ έγιναν και προσπάθειες εφαρμογής προγραμμάτων «Umvolkung» στην Ανατολική Ευρώπη. 

Έτσι, μετά το «Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ», λίγο πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και μέχρι τέλους του 1940, περίπου ένα εκατομμύριο Γερμανοί εγκατέλειψαν τις περιοχές της ανατολικής Πολωνίας που κατέλαβαν οι Σοβιετικοί για να μεταφερθούν στις δυτικές πολωνικές περιοχές που κατέλαβε η ναζιστική Γερμανία. Στη διάρκεια του πολέμου ακολούθησαν και άλλες μετατοπίσεις πληθυσμών (Danzig-Westpreußen, Zamość, Hegewald κ.α.) χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. 

Τα τελευταία χρόνια συμβαίνει ένα «ιστορικό παράδοξο», καθώς πολλοί συσχετίζουν την ιστορική «εθνοτική αναδιάταξη» με την σημερινή μαζική, ανεξέλεγκτη και παράνομη μετανάστευση προς την Ευρώπη, κυρίως από μουσουλμανικές χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Δεν είναι πλέον οι ναζιστικές ορδές που επιβάλλουν την «Umvolkung» της Ευρώπης, αλλά, όπως αυτοί ισχυρίζονται, η «υβριδική επίθεση» που εξαπέλυσαν με «όπλο» τη μετανάστευση εκείνες οι παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις που με άφθονα μέσα (πολιτικά, οικονομικά κ.α.) απεργάζονται τη διάλυση των εθνών-κρατών και προωθούν τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική οικονομία στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Επιπλέον, ισχυρίζονται οι διαμαρτυρόμενοι, οι υποστηριχτές τέτοιων παγκοσμιοποιητικών απόψεων κυριαρχούν παντού : Στους διεθνείς οργανισμούς (π.χ. ΟΗΕ) και στις κυβερνήσεις της Ευρώπης (π.χ. γερμανική, ελληνική κ.α.), στα υπουργεία μετανάστευσης και σε φιλομεταναστευτικά ιδρύματα, στα ισχυρά διεθνή Μέινστριμ και στις ΜΚΟ, όπως η Open Society Foundation ή η Solidarity Now στα «καθ΄ ημάς». 

Φυσικά, οι πολιτικά ορθοφρονούντες υπέρμαχοι των ανοιχτών συνόρων, αποκαλούν «ναζιστές» και «ακροδεξιούς» αυτούς που ανέσυραν από το «χρονοντούλαπο της ιστορίας» την επίμαχη λέξη «Umvolkung» για να περιγράψουν αυτό που θεωρούν «αντικατάσταση πληθυσμών» στην ίδια τους τη χώρα και που θέλουν να αποτρέψουν. Προκειμένου μάλιστα να πλήξουν όσους αντιστέκονται στις παγκοσμιοποιητικές και εν τέλει «φυλετικές» επιδιώξεις τους, περιορίζουν την όποια δημόσια «αντιπαράθεση», είτε καθαρά σε ηθικολογικές κενολογίες και λοιδορίες, είτε σε κριτικές και πολεμικές για το πόσο «ναζιστική» είναι η χρήση μιας ιστορικά επιβαρυμένης λέξης. 

Η πραγματικότητα στο μεταναστευτικό ζήτημα βεβαίως, δεν αλλάζει με «παιχνίδια» λέξεων και εκατέρωθεν ύβρεις ή επειδή κάποιες ελίτ εμποδίζουν να ακουστεί η αλήθεια για τις διαστάσεις του μεταναστευτικού που για ένα μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων ισοδυναμεί με «αντικατάσταση πληθυσμών». Όπως συμβαίνει ήδη σε πολλές γειτονιές της Αθήνας ή της Φρανκφούρτης για παράδειγμα. Άλλωστε, αυτό καταγράφουν αδιάψευστα οι ψυχρές στατιστικές. 

Σ΄ ένα σημείο πάντως συμφωνούν άπαντες, «ναζιστές» και «φιλάνθρωποι», ότι δηλαδή μέσω της μαζικής μετανάστευσης συντελείται «ένα ιστορικά μοναδικό πείραμα» που αλλάζει ραγδαία τον κόσμο που ξέραμε, με νικητές και χαμένους. 

ΥΓ. Εξυπακούεται ότι κάθε εχέφρων, πραγματιστής και προοδευτικός άνθρωπος είναι κάθετα απέναντι σε απάνθρωπες πρακτικές όπως η «Umvolkung». Απ΄ όπου κι αν προέρχονται, όπως και αν ονομάζονται, με όποιο μέσο και αν εφαρμόζονται και όποιοι «μανδύες» και αν χρησιμοποιούνται. Συμπεριλαμβανομένου του υποκριτικού και αντιδημοκρατικού ψευδοανθρωπισμού αλά Σόρος. 

Η πολυεθνική «3Ε COCA COLA» καταπατά δικτατορικά ακόμα και τις πιο αυτονόητες αστικές ελευθερίες ενώ ταυτόχρονα προωθεί την LGBTQ ατζέντα.

Η αδυναμία του εργατικού κινήματος έχει αποθρασύνει εντελώς την εργοδοσία σε τέτοιο βαθμό που να θεωρεί ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να παίρνουν την έγκρισή της για να ασκούν ακόμα και τα πιο αυτονόητα δημοκρατικά τους δικαιώματα που κατοχυρώνει ακόμα και το αστικό Σύνταγμα όπως αυτό της ελευθερίας του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. 

Δράστης η «3Ε COCA COLA» η οποία έστειλε φιρμάνι με τίτλο «κώδικας επιχειρηματικής δεοντολογίας» στους εργαζόμενους όπου μεταξύ άλλων αναφέρεται: «Ενθαρρύνουμε την προσωπική συμμετοχή στην κοινωνία των πολιτών και στην πολιτική διαδικασία. Ωστόσο, η εργασία σας δεν πρέπει να επηρεάζεται από τις προσωπικές πολιτικές σας απόψεις ή τη δραστηριότητα. Εαν σχεδιάζεται να επιδιώξετε ή να αποδεχτείτε ένα δημόσιο αξίωμα, πρέπει να λάβετε προηγούμενη έγκριση στην ηλεκτρονική πλατφόρμα (Portal) Εγκρίσεων COBC».

Η συνέχεια ΕΔΩ.

Ανοικτή επιστολή προς την Πια Κλεμπ: Έχετε δίκιο! «Έχει έρθει ο καιρός να στιγματίσουμε τις υποκριτικές βραβεύσεις …».

Του Γιώργου Γκόντζου 

Διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την απάντησή σας προς την Δήμαρχο του Παρισιού που περιέχει και τους λόγους της άρνησής σας να δεχτείτε το μετάλλιο της πόλης για την αλληλέγγυα δράση σας στη Μεσόγειο. «Γιατί τα πληρώματά μας εργάζονται καθημερινά για να σώζουν πρόσφυγες μέσα σε αντίξοες συνθήκες», όπως χαρακτηριστικά αναφέρετε. 

Επειδή θεωρώ πως η συγκεκριμένη άρνηση, αλλά και καίριες επισημάνσεις σας, αποδεικνύουν πως, αν μη τι άλλο, έχετε το θάρρος να απαντάτε ευθέως σε κάθε εξουσία, πολιτική, κρατική, αυτοδιοικητική, οικονομική, σας παραθέτω μερικά στοιχεία και μερικές σκέψεις τα οποία μπορείτε είτε να επισυνάψετε στην απάντησή σας, είτε να χρησιμοποιήσετε σε άλλη, ανάλογη περίπτωση. 

Αρχικά, επειδή οι δυστυχισμένες υπάρξεις που διασώζετε, προέρχονται από χώρες όπως η Λιβύη, σας γνωστοποιώ μια «ζοφερή προφητεία» του Μουαμάρ Καντάφι: 

«Ακούστε τώρα, εσείς, Νατοϊκοί. Βομβαρδίζετε ένα τείχος, το οποίο έφραζε τον δρόμο στην Αφρικανική μετανάστευση προς την Ευρώπη, αλλά και στους τρομοκράτες της Αλ-Κάιντα. Αυτό το τείχος, ήταν η Λιβύη. Τώρα το γκρεμίζετε. Είστε ηλίθιοι, και θα καείτε στην κόλαση των χιλιάδων μεταναστών από την Αφρική». 

(Παρένθεση… Μια και η απάντησή σας απευθύνεται στην Γαλλίδα Δήμαρχο, διατυπώνω την εξής «απορία»: Γιατί εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες, μετανάστες, μιλούν Γαλλικά; Πώς «έτυχε» και γνωρίζουν αυτή την γλώσσα; Από μια ενδόμυχη τάση «κοσμοπολιτισμού»;). 

Στην χώρα μας, την Ελλάδα, υπάρχει μια λέξη: Αποικιοκρατία. Μια διαχρονική πρακτική κυρίαρχων κρατών, από την Ευρώπη κυρίως, σε βάρος λαών, μεταξύ άλλων και της Αφρικής, από όπου προέρχονται οι δυστυχισμένες υπάρξεις που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους, τον τόπο τους… Με στόχους, οικονομικά οφέλη και εξασφάλιση πρώτων υλών, την απόκτηση πλεονεκτικής θέσης σε ένα παγκόσμιο ανταγωνισμό αποικιοκρατών, την κατάληψη εδαφών για εκμετάλλευση των φυσικών πόρων των αποικιών. Με «εργαλεία» είτε τις δολοφονίες χιλιάδων ιθαγενών, είτε τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό, είτε άλλες απεχθείς μεθόδους. Με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, την οικονομική και πολιτική εξάρτηση της αποικίας και την πληθυσμιακή ανισότητα και αλλοίωσή της. 

Επίσης, μια και έχετε Γερμανική καταγωγή, σας γνωστοποιώ μερικές πρώην αποικίες της γενέτειράς σας: Γερμανική Ανατολική Αφρική, Τανγκανίκα, Ρουάντα-Μπουρούντι, Βίτουλαντ, Τρίγωνο Κιόνγκα, Γερμανική Δυτική Αφρική, Καμερούν, Τόγκολαντ κ.ά. (Οι περισσότερες έχουν πλέον άλλες ονομασίες, μετά την ανεξαρτησία τους, ενώ μερικές «άλλαξαν» αποικιοκράτες «ιδιοκτήτες», αναλόγως των ανταγωνισμών των τελευταίων). 

Προτείνω λοιπόν να συνεισφέρετε με το παγκόσμιο πλέον κύρος σας, ώστε να τύχουν φιλοξενίας οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, σ΄ αυτές -και σε άλλες εννοείται- χώρες, ως μια έμπρακτη και ηθικής διάστασης αποδοχή εκ μέρους τους, των διαχρονικών δεινών που έχουν προκαλέσει στους προγόνους των προσφύγων-μεταναστών, και στις χώρες τους. Άλλωστε, δεν νομίζω πως όλοι αυτοί έχουν διατυπώσει την παράκληση, εν μέσω αντίξοων συνθηκών επί μέρες, στη Μεσόγειο, να μεταφερθούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ σε μια μόνο χώρα της Ευρώπης από οποιαδήποτε σημείο του πλανήτη σχεδόν και αν αποπλέουν… Αλλιώς, άθελά σας βέβαια, ενδέχεται να αποτελείτε «εργαλείο» για γεωπολιτικά σχέδια στην Ευρώπη. 

Και κάτι ακόμα. Επειδή διαβλέπω μια τάση, να παραγνωρίζονται οι βασικές αιτίες του μεταναστευτικού ρεύματος και να προβάλλεται ως μοναδική σχεδόν αιτία η κλιματική αλλαγή, σας έχω και μερικές ακόμη χρήσιμες αναφορές. Για τα περιβαλλοντικά παγκόσμια προβλήματα, δεν ευθύνονται … εξωγήινοι. Είναι πολιτικές, πρακτικές, κυριάρχων κρατών που, είτε για λόγους κερδοφορίας καταστρέφουν το φυσικό περιβάλλον σε ολόκληρες περιοχές του λεγόμενου «Τρίτου Κόσμου», είτε με τα σύγχρονα οπλικά τους συστήματα μολύνουν το έδαφος και τον αέρα (βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου στους βομβαρδισμούς στην Γιουγκοσλαβία, χημικά στις επιθέσεις στην Μέση Ανατολή κ.ά.), είτε προχωρούν σε επιβλαβείς για το περιβάλλον πυρηνικές δοκιμές (στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο είχε κατατεθεί μήνυση κατά της Γαλλίας για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας εξαιτίας των πυρηνικών δοκιμών στην Γαλλική Πολυνησία, από τον ηγέτη του αυτονομιστικού κόμματος της Γαλλικής Πολυνησίας Όσκαρ Τεμαρού.). 

Λέτε ότι δεν είστε ανθρωπίστρια και θέλετε να «βοηθήσετε». Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Ούτε και εγώ είμαι γενικά και αόριστα «ανθρωπιστής». Γιατί υπάρχει η εμπειρία όπου με τον μανδύα της προστασίας των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» έχουν, τις τελευταίες δεκαετίες, ασκηθεί από «υπερασπιστές» τους, εγκληματικές πρακτικές στον πλανήτη. Γιατί με ενδιαφέρει επίσης να εκλείψουν οι αιτίες του δράματος των ανθρώπων, να μην αφήνονται επί βδομάδες άνθρωποι χωρίς τρόφιμα για να είναι ο ηθικός εκβιασμός προς την ανθρωπότητα πιο αποτελεσματικός, να μην αποτελούν αθώοι, δυστυχισμένοι άνθρωποι «όργανο» για προώθηση ποικίλων μεθοδεύσεων. Με ενδιαφέρει πώς ζουν οι άνθρωποι που μένουν πίσω στις χώρες τους, με ενδιαφέρει να μην αποτελέσουν οι άνθρωποι (πρόσφυγες, μετανάστες) φτηνή ύλη για τις επιδιώξεις της Ευρωπαϊκής ελίτ, σε μια Ευρώπη όπου ήδη εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι υφίστανται, ανεξαρτήτως εθνικότητας, θρησκείας κτλ, τις συνέπειες αντεργατικών μέτρων, πολιτικών που δημιουργούν αστέγους, ανέργους, φτωχούς, ανεξαρτήτως «χρώματος» κτλ. 

Λέτε στην απάντησή σας στην Δήμαρχο πως «έχει έρθει ο καιρός να στιγματίσουμε τις υποκριτικές βραβεύσεις και να καλύψουμε αυτό το κενό με κοινωνική δικαιοσύνη». Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω, με τις λέξεις που περιέχονται στην πρότασή σας αυτή θα συμφωνήσω. Με το πνεύμα βέβαια που περιέγραψα συνοπτικά ανωτέρω…

Άδωνις Γεωργιάδης: η νεοδεξιά εκδοχή τού εθνομηδενισμού.

Του Νίκου Σταθόπουλου.

«Η ΑΚΜΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ οφειλότανε σε φιλόδοξους επιχειρηματίες που έφεραν χρήμα στην πόλη», απεφάνθη ο «πεπαιδευμένος αρχαιολάτρης πατριώτης» 'Αδωνις Γεωργιάδης, και συμπλήρωσε: «να γιατί τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν πρέπει να αποτελούν εμπόδιο για τις επενδύσεις, αφού πρέπει να αποκολληθούμε από το παρελθόν και να δούμε την Ελλάδα του παρόντος»! 

Τι έχουμε εδώ; 

Μια σαφή προειδοποίηση ότι καμιά αντίδραση δεν θα ληφθεί υπόψη προκειμένου οι «επενδυτές» να μας «αναπτύξουν» μέχρι σκασμού! «Ελάτε», τους φωνάζει ο αναίσχυντος, «ελάτε, κερδίστε, σκασίλα σας η ιστορία, ο πολιτισμός, η ταυτότητα αυτού του τόπου». 

Μια φανατικά νεοφιλελεύθερη πλαστογραφία της ιστορίας, που η δυναμική της τείνει προς μια σύγχρονη νεοδεξιά εκδοχή του εθνομηδενισμού. «Τα παλιά ερείπια», τα «ένδοξα γκρεμίδια», δεν θα γίνουν τροχοπέδη της «προόδου», αφού ποτέ δεν είχαν καμιά ιδιαίτερη δόξα, και γι' αυτό πρέπει να «ξεπεραστούν» υπέρ των μοντέρνων και κερδοφόρων λαμπρών κατασκευών (καζίνα, μαρίνες κ.λπ.). 

Το παρελθόν, γενικά και ειδικά το εθνικό, «αναδομείται» (=εντάσσεται σε μια «σύγχρονη» αφήγηση) υπό τα φίλτρα του νεοφιλελεύθερου οικονομιστικού πραγματισμού. Κάθε άλλο αξιακό περιεχόμενο, πλην της «ανάπτυξης» (μέσω του ασύδοτου ιδιωτικού επιχειρείν), ακυρώνεται, ρίπτεται στην πυρά από τους «πατριώτες» φονταμενταλιστές των Αγορών. 

Πλήρως άσχετος για τον - καθόλου ευδαιμονικό - βίο των Αθηναίων ο δήθεν μορφωμένος 'Αδωνις, πλήρως ανενημέρωτος για την ισχύ της Αθηναίων Πολιτείας, που τη διαμόρφωνε η ηγεμονία της πόλης επί της πλειοψηφίας των ελληνικών πόλεων και η δημοκρατική θέσμιση. Με την καλά εξαγορασμένη μανία του για βασίλεια του ιδιωτικού κέρδους, σβήνει μονοκοντυλιά το όλον της πολιτισμικότητας και «διαβάζει» το εθνικό παρελθόν με τα χυδαία ματογυάλια της νεοφιλελεύθερης αχρειότητας, δίνοντας, έτσι, στον πατριωτισμό, το εθνομηδενιστικό «κύρος» μιας «εξέλιξης» που σημαίνει κατάργηση των πατρίδων, εκμηδενισμό της ιστορίας, μετατροπή του Καθολικού Ανθρώπου της κλασικής παιδείας σε δουλοπρεπή ενστικτικό οπαδό-καταναλωτή. 

Η Δεξιά του εμπόρου 'Αδωνι, συμπληρώνει την Αριστερά των τουρκολατρών (Γαβρόγλου), στη στρατηγική απόλυτης νόθευσης της εθνικής συνείδησης, ώστε να γίνουμε οι πιο εθελόδουλοι ανδράποδοι της Ιστορίας.  

Υ.Γ Με δικές μου μικρές παρεμβάσεις, ώστε όποιος θέλει να μπορεί να αναδημοσιεύσει άφοβα... 

 

Καιροί ενός θορυβώδους λαλείν που δεν λέει την αλήθεια...

Του Νίκου Σταθόπουλου. 

Από τον τοίχο του στο facebook. 

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ για τον «τυχαίο θάνατο» ενός Νιγηριανού μετανάστη στο γνωστό αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας... 
...μπαράζ δημοσιευμάτων για την «πρωτοφανή καταπίεση» της Μπαγκλαντεσιανής «εργατικής κοινότητας» στη Μανωλάδα και για το προκλητικό αίσχος τής σχεδόν οργανωμένης δολοφονίας ντελιβεράδων (ενός σύγχρονου πρεκαριάτου, δια του οποίου εμπεδώνεται η συστημική κουλτούρα των «σύγχρονων ρεαλιστικών εργασιακών επιλογών»)... 
...κατακλυσμός από θεατρικά έργα, λογοτεχνία, φιλμ, επικεντρωμένα στις «ζοφερές μνήμες του ναζισμού» (λες και η «Νύχτα των Κρυστάλλων» έγινε προχτές στην Αιόλου και λες και πέντε τσαμπουκάδες της ΧΑ έχουν ισοδυναμία με τα Τάγματα Εφόδου...) και στην «απειλητική διάχυση του ρατσισμού, των διακρίσεων, του σεξισμού»... 
...λες και αυτές οι «ουσίες»-σημασίες είναι ο πυρήνας και το καθολικό γεγονός της εποχής μας, λες και ένα «Φασιστικό Τέρας» έχει εξαπολυθεί και σαρώνει το παρόν και το μέλλον... 
...πού είδατε μωρέ τον «φασισμό»;... 
...στην «καλύτερη» περίπτωση μια Ακροδεξιά (και μάλιστα ως στρεβλωμένος πατριωτισμός) έχει πάρει σχετικώς «κεφάλι»... 
...μα κάθε «άποψη» που δεν αντανακλά τα πραγματικά γεγονότα είναι παράνοια, ιδεοληψία, ετσιθελικός υποκειμενισμός... 
...και «πραγματικά γεγονότα» πρώτης σημαντικότητας, είναι εκείνα που ορίζουν την ιστορική δυναμική, και όχι κάποια παρεπόμενα (ανακλαστικά, αντιδράσεις, σκοπιμότητες)... 
...από την «πτώση τού Τείχους» και εντεύθεν, δηλαδή τα τελευταία τριάντα χρόνια, η πλανητική ζωή σφραγίζεται καταλυτικά από δυο «μπουλντόζες» εξελίξεων: την νεοϊμπεριαλιστική στρατηγική γεωπολιτικών ανακατατάξεων και την νεοφιλελεύθερη Παγκοσμιοποίηση... 
...αυτοί είναι οι κατεξοχήν «Δαίμονες» του αβέβαιου και τραυματικού παρόντος μας, αυτοί είναι οι ρυθμιστικοί κινητήρες των ηγεμονικών στάτους... 
...από το δικό τους αδηφάγο στόμα κυριεύονται και ξεχαρβαλώνονται κράτη (Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Γιουγκοσλαβία), τσακίζονται και ξεριζώνονται βίαια λαοί, ανοίγονται ομαδικοί τάφοι για εκατομμύρια νεκρούς, διαλύονται πολιτισμοί... 
...παντού στον κόσμο φτώχεια μέχρι θανάτου, πείνα και δίψα και αρρώστιες με θύματα εκατομμύρια παιδιά, η Υεμένη σύμβολο μιας φρίκης χωρίς προηγούμενο... 
...το Κεφάλαιο στη χρηματοπιστωτική εποχή του, και η Ισχύς στα χρόνια ενός κανιβαλικού ανταγωνιστικού πολυπολισμού, μετατρέπουν τη ζωή σε θλιβερό στοίχημα και τον θάνατο σε κανόνα μιας άδικης εξουσιαστικής μοίρας... 
...με ποια λογική, με ποια στοιχειώδη νοησιαρχική αντίληψη, αυτός ο φωνακλάδικος εσμός των «προοδευτικών» αποσιωπά τις πηγές των σύγχρονων καθοριστικών δεινών και επιβάλλει εστιάσεις στα «μερικά» και τα περιορισμένα επιγενόμενα;... 
...«πόλεμος» με τα ΜΑΤ για μια πιθανώς έμμεση κρατική δολοφονία... ...ΟΚ, να το δεχτώ, μα πώς εξηγείται αυτή η εκκωφαντική απουσία από αναγκαίες συγκρούσεις για τα οικουμενικά εγκλήματα των «αφεντικών» και του «κρατισμού»;... 
...με ποια Λογική, ο όποιος σεξισμός του Τραμπ είναι «κόκκινο πανί» για «λυσσασμένη αντίσταση», ενώ οι καθημερινές συγκλονιστικές φωτογραφίες με τα λιπόσαρκα ετοιμοθάνατα παιδάκια της Υεμένης δεν προκαλούν τέτοια έκρηξη του «επαναστατικού θυμικού»;... 
...η μόνη εξήγηση (πέραν του «στημένου» αποπροσανατολισμού) είναι ότι ετούτα τα μοντέρνα «προοδευτικά» θεωρούν την πλανητική εξουσία τού Κεφαλαίου «τελειωμένη υπόθεση» και, έτσι, προσηλώνονται σε πολιτικές εσωτερικών διευθετήσεων αναζητώντας «νέα επαναστατικά υποκείμενα» σε μια «μακροπρόθεσμη προοπτική» εσωτερικών υπονομευτικών ρήξεων... 
...ένας νέου τύπου «επαναστατικός χιλιασμός» με βαθιά συμβιβαστικό και αναδιπλωτικό χαρακτήρα, που κουκουλώνει τις εστίες του κακού και παρέχει στο σύστημα το ιδεολογικό απυρόβλητο που επιδιώκει... 
...πέραν του στοιχειώδους ανθρώπινου, μου είναι αδιάφορος ο θάνατος ενός δυστυχισμένου μετανάστη ως προς την πολιτική αξία του, μπροστά στη θεμελιώδη εξουθενωτική βία των κεντρικών μηχανισμών της συστημικής ηγεμονίας...

Εθνικά ρίγη, εθνικής συγκίνησης, για την εθνική επιτυχία τού Λάνθιμου.

Η απορία και η εξήγηση.

Κι άλλη εξήγηση.

Και η τελική εξήγηση.

Η παγκοσμιοποιητική «Αριστερά», ο Χριστός, οι πρόσφυγες και οι φασίστες!

Ιστορικά το θρησκευτικό λαϊκό αίσθημα – καθώς ενσωματώνεται με τη πάροδο των χρόνων με βασικές αξίες των λαϊκών στρωμάτων – χρησιμοποιούνταν ως προπαγανδιστικό εργαλείο από τις εκάστοτε ελίτ, για να περνούν τα αντιλαϊκά τους μηνύματα που εξυπηρετούσαν κάθε φορά τα συμφέροντα των καταπιεστών, ιδιαίτερα όταν η θρησκεία έστρεφε τους πιστούς στην ενασχόληση μόνο με τη βασιλεία των ουρανών. 

Στη σημερινή εποχή της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ) που διαχειρίζεται τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, όπου οι δίαυλοι πληροφόρησης ελέγχονται – και δημιουργούνται – σχεδόν καθολικά από την Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) και τις κατά τόπους ελίτ, η διασπορά της ελεγχόμενης πληροφόρησης και η διαστρέβλωση της ιστορίας και της πραγματικότητας παίρνει τη μορφή «χιονοστιβάδας». Αυτό δεν είναι καθόλου υπερβολή αφού πλέον στον συστημικό προπαγανδιστικό μηχανισμό δεν περιλαμβάνονται μόνο τα παραδοσιακά ΜΜΕ, αλλά και οι ελεγχόμενοι δίαυλοι του ίντερνετ που μπαίνουν σε κάθε σπίτι και η παγκοσμιοποιητική «αριστερά» που έχει κυρίαρχο ρόλο στη διασπορά της συστημικής προπαγάνδας. 

Ο λόγος για το πρόσφατο – εν όψει Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς – συστημικό «τρολάρισμα» που ανέλαβε να το μεταδώσει καταρχήν ο σημερινός Πάπας Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο λέγοντας ότι ο Ιησούς και η οικογένειά του ήταν πρόσφυγες. 

Η συνέχεια ΕΔΩ.

 

ΑΙΔΩΣ ΑΧΡΕΙΟΙ! (Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι άλλες «ποικιλίες» της «αριστεράς»…)

Του Θύμιου Παπανικολάου

Αναδημοσίευση απο το «Ρεσάλτο».

Οι παραδοσιακές δυνάμεις της αριστεράς, σε όλες σχεδόν τις «αντιμνημονιακές» τους ποικιλίες και πολυχρωμίες, οι οποίες αντιπολιτεύονται την κυβερνώσα «αριστερά» των ανδρεικέλων του ΣΥΡΙΖΑ, επί της ΟΥΣΙΑΣ δεν διαφέρουν από το ΣΥΡΙΖΑ. 

Στα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα της εποχής μας, η ίδια η αντίληψη και η φιλοσοφία, η ίδια η ΛΟΓΙΚΗ του ΣΥΡΙΖΑ, ΔΙΑΠΕΡΝΑ το σύνολο της παραδοσιακής αριστεράς, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων: 

Η Αντίληψη, η Φιλοσοφία και η ΛΟΓΙΚΗ των ιδεολογικών μυθολογιών της Παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης (της εξουσίας των ΥΠΕΡ-εθνικών ελίτ του χρηματιστηριακού κεφαλαίου).

Η συνέχεια ΕΔΩ. 

Δυο λογάκια προς ΝεοΔημοκράτες (αλλά και λοιπούς) νοικοκυραίους.

Λοιπόν νοικοκυραίοι δεξιοί και μη, μέχρις εδώ! 

Ο Τσίπρας και η λοιπή προοδευτικάντζα είναι ξεκάθαροι. Έχουν σετάρει το μυαλό τους σε μπάφους, κοινόβια, μαμάδες με μούσια, μπαμπάδες με στρινγκάκια κτλ. Αυτά πρέσβευαν πάντα, αυτά πλασάρουνε και τώρα, με το αζημίωτο φυσικά. Όταν κάποιος σε πληρώνει για να νομοθετήσεις τις μ@λ@κίες που πιστεύεις και τα κόμπλεξ που κουβαλάς, δεν έχεις λόγο να αρνηθείς. Λες κι ευχαριστώ. 

Το πρόβλημα είναι άλλο. Εσείς! 

Πόσες φορές πρέπει να σας πει κανείς ότι οι μισθοί και οι συντάξεις σας είναι δανεικά; Πόσες φορές πρέπει να σας επαναλάβει κανείς ότι αυτός που δίνει τα δανεικά δεν τα ‘χει καλά με πατρίδες, θρησκείες και οικογένειες; Πόσες φορές πρέπει να σας φωνάξει κανείς ότι τα ευρώ που κυκλοφορούν και τα κοριτσάκια με τις γενειάδες είναι ένα πράγμα; Πόσες φορές πρέπει να σας τονίσει κανείς ότι το σύγχρονο χρήμα και το «άλλο» φύλο στα δημόσια έγγραφα είναι ένα και το αυτό; Πόσες φορές πρέπει να σας εξηγήσει κανείς ότι τα «κεντροδεξιά», «συντηρητικά», «μετριοπαθή» νεοφιλελεύθερα αλλά και τα «κεντροαριστερά», «σοσιαλδημοκρατικά» κόμματα είναι υποχείρια αυτού που δανείζει και α-πο-κλεί-ε-ται να μην υπακούσουν στις εντολές του; 

Λοιπόν εντάξει, η δεξιά του Κυριάκου (ή οποιουδήποτε Κυριάκου) θα κυβερνήσει. Με την ψήφο σας. Θα έρθει να μας σώσει από τη λαίλαπα του Τσίπρα, όπως ο Τσίπρας ήρθε να μας σώσει από τη λαίλαπα του Σαμαρά κτλ κτλ. Με την ψήφο σας. Θ’ αρχίσει τα νοικοκυρέματα. Της οικονομίας, της δημόσιας διοίκησης κλπ. Με την ψήφο σας. Θα μας νοικοκυρέψει κανονικά. Με την ψήφο σας. Διότι, ως γνωστόν, είστε υπέρ της πατρίδος, της Ορθοδοξίας, της οικογένειας κτλ κτλ και υπέρ αυτών ψηφίζετε (αλλιώς τι νοικοκυραίοι θα ήσασταν;). 

Μην ακούσω όμως «τς τς τς σε τι κόσμο ζούμε», «θα πέσει φωτιά να μας κάψει», «Σόδομα και Γόμορα» και άλλες τέτοιες νοικοκυραϊίστικες μ@λ@κίες, όταν με την ψήφο σας νομιμοποιήσει ή παγιώσει γάμους, υιοθεσίες, βαφτίσια, συνοικέσια ομοφύλων, διεμφύλων, εκφύλων, ουδετεροφύλων, τρίτων φύλων, τέταρτων φύλων, τριανταφύλων, ανά-κατά-δια-μετά-περί-αντί-αμφί φύλων, ή όπως στο διάολο μπορεί να τους λένε, γιατί θα σας χέσω κανονικά. Κι εσάς και τα νοικοκυριά σας. Διότι ούτε τα κόμματα θα φταίνε ούτε οι –φύλοι τους. Εσείς θα φταίτε και η μ@λ@κονοικοκυροσύνη σας (η ψήφος σας). Και μην τολμήσει κανείς να σταυροκοπηθεί επάνω στο «τς, τς, τς» γιατί θα του το κόψω το κουλό και μην σας πω πού θα του το βάλω. Νοικοκυρεμένα πράγματα.

Έλληνες ακρίτες αρνηθείτε κάθε εμπλοκή με το βραβείο Νόμπελ. Καταστήστε σαφές ότι είμαστε φιλάνθρωποι και όχι ηλίθιοι.

Δεν ξέρω ποιος και με ποια κίνητρα ξεκίνησε αυτή τη φαρσοκωμωδία με τη συλλογή υπογραφών για να προταθούν οι νησιώτες μας για το Νόμπελ Ειρήνης. Αλλά δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει μόνο η ουσία. 

Και η ουσία είναι μία: μπίζνες! 

Είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο, ότι σε καμία ξένη γλώσσα δεν υφίσταται η έννοια (και συνακόλουθα η λέξη) «φιλότιμο». Δυστυχώς, στον επισήμως πλέον κηρυχθέντα σύγχρονο πόλεμο (κατάργηση των εθνικών κρατών, των πολιτισμών και των παραδόσεων) η ιδιότητα αυτή της φυλής μας, επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί εναντίον μας. Αν εισακουστεί το αίτημα των (ενδεχομένως καλόπιστων) υπογραφόντων και οι νησιώτες μας προταθούν ή/και κερδίσουν το βραβείο Νόμπελ, η υπερεθνική ελίτ και η παγκοσμιοποίηση που αυτή προμοτάρει θα αποκτήσουν ένα ακόμα ισχυρό όπλο εναντίον μας. 

Ας γίνει σαφές και κανείς να μην έχει αυταπάτες: η απονομή ή και η τιμητική (ας γελάσουμε) πρόταση ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει να μας «σκλαβώσουν» (με την έννοια τού «υποχρεώσουν»), να μας κρατούν δεμένους για μελλοντική χρήση: δίνουν εκατομμύρια στους σφαγείς λαών ισλαμοφασίστες, στους δουλεμπόρους και διακινητές ονείρων και σάρκας, στους χαφιέδες των Μ.Κ.Ο, στις πόρνες των Μ.Μ.Ε, στους ηγέτες- ανδρείκελα των αποικιών, δεν τους κοστίζει τίποτε να δώσουν και μερικές χιλιάδες υπό μορφή βραβείου σε μερικούς τίμιους φουκαράδες. Έτσι όχι μόνο τα προσχήματα τηρούν, όχι μόνο την προπαγάνδα συντηρούν, αλλά και όταν η Ελλάδα μετατραπεί (με υπογραφές και σφραγίδες) σε Κέντρο Διερχομένων, σε χωματερή ψυχών, σε ειδική οικονομική ζώνη, ουδείς από τους ντόπιους θα τολμήσει να διαμαρτυρηθεί. Διότι τότε θα λάβει την έτοιμη απάντηση «Πώς; Εσείς οι φιλάνθρωποι; Οι κάτοχοι του Νόμπελ Ειρήνης; Δεν ντρέπεστε να διαμαρτύρεστε;». 

Ας γίνει κατανοητό από τους ακρίτες μας και απ’ όλους τους Έλληνες: 

Την απονομή του Νόμπελ Ειρήνης καθορίζουν οι σκοπιμότητες. Τρανή απόδειξη το ότι έχει απονεμηθεί σε πολεμοχαρή καθάρματα, σε κατά συρροήν φονιάδες με ονοματεπώνυμο (Κίσσινγκερ, Πέρες, Ράμπιν). Υγιείς άνθρωποι δεν μπορούν να συμμετέχουν σ’ αυτό το τσίρκο. 

Η προσπάθεια των παγκοσμιοποιητών να μας κολακέψουν απευθυνόμενοι στην κακώς εννοούμενη περηφάνια (ψωροπερηφάνια) μας, να μας στήσουν καμαρωτούς και άπραγους σαν γύφτικα σκεπάρνια για να δρουν ανενόχλητοι, να χρησιμοποιήσουν τα συναισθήματά μας ως άλλοθι για εγκλήματα, να μας δώσουν δηλαδή τον ρόλο του στρατηγού Δεκαβάλα στον «ήρωα με παντούφλες» του Σακελλάριου, πρέπει να πέσει στο κενό. 

Η απάντησή μας πρέπει να είναι μία: ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε! 

Διαθέτουμε ακαταμάχητα επιχειρήματα προς τούτο: Κάνουμε το καλό και το ρίχνουμε στο γιαλό. Δεν ζητάμε επαίνους και βραβεία και δεν τα δεχόμαστε. Πράττουμε ό,τι μας υπαγορεύει η συνείδησή μας και αρνούμαστε κάθε αμοιβή. Η ανθρωπιά μας δεν μπορεί να γίνει γρανάζι σκοτεινών και εντέλει απάνθρωπων σχεδίων. 

Εν ολίγοις είμαστε φιλάνθρωποι και όχι ηλίθιοι! 

Διδασκαλία ανθρώπινης συμπεριφοράς με διανομή φυλλαδίων στα κτήνη: νέο πολιτικώς ορθό εφεύρημα.

Στη Νορβηγία παραδίδουν μαθήματα «σεβασμού των γυναικών» στους «πρόσφυγες». Στο Βέλγιο ο «ακροδεξιός» υπουργός Ασύλου προτείνει να αντιγράψουν το Νορβηγικό «μοντέλο», αλλά η «σοσιαλίστρια» υπουργός Δικαιωμάτων των Γυναικών τον κατσαδιάζει ως «ρατσιστή» (επειδή δηλαδή μερικές χιλιάδες κτηνών χουφτώσανε μερικές εκατοντάδες Γερμανίδων, πρέπει να το κάνουμε θέμα;). Στην Αυστρία τυπώνουν φυλλάδια με οδηγίες του τύπου «δεν σαπίζουμε τη γυναίκα μας στο ξύλο». 

Από τις επίσημες οδηγίες του κράτους της Αυστρίας.

Και καλά. Η ελίτ του πλανήτη έχει συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο προσώρας λειτουργεί άψογα: Εξοπλίζουμε κάφρους (τα όπλα μας πουλάνε τρελά). Αυτοί διαλύουν χώρες (βάζουμε χέρι στο πετρέλαιο και στις εθνικές τράπεζες και όταν έλθει το ντεμόκρασυ αναλαμβάνουμε την ανασυγκρότηση με «επενδύσεις»). Δημιουργούμε εκατομμύρια προσφύγων και προσφυγικά ρεύματα που οι φλώροι Ευρωπαίοι αδυνατούν φυσικά να αναχαιτίσουν (η οικονομική μετανάστευση σαν ιδέα δεν ήταν κακή, αλλά ώρα να περάσουμε στο επόμενο στάδιο: τους «φτωχούς» μπορεί κανείς να τους αγνοήσει, τους «πρόσφυγες» ουδείς). Μεταφέρουμε εν μία νυκτί εκατομμύρια πάμφθηνα εργατικά χέρια για τις φάμπρικες και καταστράφουμε τους τελευταίους που θα μπορούσαν να προβάλλουν αντίσταση στην παγκοσμιοποίηση: τους λευκούς χριστιανούς. Αυξάνουμε την «τρομοκρατία», την εγκληματικότητα και τις φυλετικές-πολιτιστικές έριδες, οπότε όλοι απευθύνονται στην αστυνομία και μερικοί στον στρατό (επιβάλουμε δικτατορία για λόγους «ασφαλείας»). Μετά αναλαμβάνουμε στρατιωτική δράση έναντι των κάφρων που εμείς δημιουργήσαμε και όλα τα παραπάνω επαναλαμβάνονται από την αρχή. 

Και καλά η ελίτ. Ελίτ είναι ό,τι θέλει κάνει. 

Οι φιλάνθρωποι-αντιρατσισταράδες-αλληλέγγυοι όμως; Οι πολιτικώς ορθοί, θεσμικοί και μη, υπαλληλίσκοι; Μήπως είναι χειρότεροι; Μήπως, εκτός από προκλητικοί, είναι και πιο επικίνδυνοι;

Είναι ποτέ δυνατόν να καλωσορίζεις νοήμονα ανθρώπινα όντα στην πατρίδα σου και ταυτόχρονα να τους υπενθυμίζεις ότι η βία απαγορεύεται; Τότε γιατί δεν τους υπενθυμίζεις και ότι οι άνθρωποι δεν ζουν στα κλαδιά και περπατούν στα πίσω πόδια;

Είναι ποτέ δυνατόν να επιμορφώσεις τον φασίστα που θεωρεί τη γυναίκα ιδιοκτησία, με σεμινάρια; Να επαναφέρεις στον ίσιο δρόμο τον κάφρο που θεωρεί δικαίωμά του να βιάζει παιδιά, με μαθήματα στο αμφιθέατρο; Να μυήσεις στην Ευρωπαϊκή κουλτούρα τον φονταμενταλιστή που επί δεκαετίες γαλουχείται από ιμάμηδες; 

Εν τέλει, είναι ποτέ δυνατόν να διδάξεις ανθρώπινη συμπεριφορά στο κτήνος με φυλλάδια; 

Η «διδασκαλία» στοιχειωδών ιδιοτήτων που διακρίνουν τα ζώα από τους ανθρώπους, σε ανεπίδεκτους και φανατικούς ενήλικες, αν δεν ήταν τραγική θα ήταν σίγουρα γελοία. 

Αν είναι έτσι να βγούμε στη ζούγκλα και να καθίσουμε τους κροκοδείλους στα θρανία. Κι επειδή οι ιπποπόταμοι είναι χειρότεροι (σκοτώνουν περισσότερους ανθρώπους απ’ όλα τα άλλα θηρία) να μοιράσουμε και σ’ αυτούς κανένα φυλλαδιάκι... 

Ο Πάκης έθεσε θέμα συνείδησης (της δικής μας, γιατί η δική του αναπαύεται).

Ο Κύριος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας. (Όλα με κεφαλαία). 

Ο Προκόπης ο Προσηνής ο Μεγαλόστομος. (Πάλι κεφαλαία). 

Ο Πάκης ο Λεβέντης ο Καραμπουζουκλής. (Κάργα κεφαλαία). 

Ομίλησε. 

Πού; 

Στη Διεθνή Διάσκεψη των Αθηνών. (Δώστου κεφαλαία). 

Και το όνομα αυτής; 

Σιδηρόδρομος. Πάρτε βαθιά ανάσα: «Θρησκευτικός και Πολιτιστικός Πλουραλισμός και Ειρηνική Συνύπαρξη στη Μέση Ανατολή». (Ναι, σωστά μαντέψατε, με κεφαλαία). 

Και τι είπε; Τις συνήθεις φανφάρες: 

«Ουδεμία ορθόδοξη συνείδηση μπορεί να κοιμάται ήσυχη, όταν αθώες ψυχές χάνονται στη Μεσόγειο». 

Και επαίρονται οι καθεστωτικοί απατεώνες (ΤσιπροΚοτζιάδες). Και σεληνιάζονται οι παπαγάλοι του στο διαδίκτυο (Olympia.gr). Και ζητωκραυγάζουν οι επαγγελματίες της προπαγάνδας (Ψυχαραίοι). 

Θα μου πείτε «Εντάξει, άλλο ένα κακοστημένο σόου πολιτικής ορθότητας, άλλη μια εμετική προσπάθεια χαλιναγώγησης του λαού, άλλη μια γλοιώδης επίδειξη υπακοής στα Ιερατεία. Ανδρείκελα είναι, μαριονέτες και σκιάχτρα. Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό». 

Σωστά. Αλλά εγώ έχω ένα ελάττωμα: κάνω δύσκολες ερωτήσεις. 

Δεν μου λες ρε Πρώτε Πολίτη. Ρε Τρισμέγιστε Θεσμικέ. Ρε Πάνσοφε Διδάσκαλε. Ρε Φωστήρα των Πέντε Ηπείρων. Ρε Ηθικολόγε των Τριών Θαλασσών ... 

... όταν οι συμπολίτες μας σαλτάρουν από τις ταράτσες, όταν περνούν θηλιές στους λαιμούς τους, όταν αυτοπυροβολούνται, αυτοπυρπολούνται ή φαρμακώνονται, η δική σου ορθόδοξη συνείδηση κοιμάται ήσυχη; 

Διότι αν ναι, είσαι αντίχριστος. Ούτε Ορθόδοξος, ούτε Χριστιανός, ούτε άνθρωπος. 

Αν όχι, είσαι υποκριτής. Επικαλείσαι την ορθόδοξη συνείδηση όποτε συμφέρει τα αφεντικά.

Είτε ναι, είτε όχι, είσαι ένοχος. Συνένοχος, αυτουργός, κάτι τέτοιο τέλος πάντων. 

Τους νόμους και τα διατάγματα που τους φέρνουν σ’ αυτήν την θέση τα υπογράφεις. Υπογράφεις θανατικές καταδίκες αθώων. 

Και όποιος το πράττει αυτό δεν έχει ορθόδοξη συνείδηση. Δεν έχει καθόλου συνείδηση. Και τη συνείδηση των άλλων να μην την πιάνει στο στόμα του.

Ισλαμοφασίστες, βόμβες και Καλάσνικοφ: και όμως υπάρχουν και χειρότερα!

Ο πολύς κύριος Θάνος Τζήμερος συνέγραψε πάλι μείζονος σημασίας πόνημα με τίτλο «Πολυπολιτισμικότητα και άλλα παραμύθια» το οποίο δημοσίευσε η επίσημη ιστοσελίδα του Σημίτη (Σταύρου Θεοδωράκη). Επισκέφθηκα την ιστοσελίδα για να σχολιάσω (αρνητικά) αλλά βρήκα τα σχόλια κλειστά (κατανοητό). Μετά αποφάσισα να του αφιερώσω ολόκληρη ανάρτηση, αλλά σχεδόν αμέσως μετάνιωσα. Όχι γιατί ο Θ. Τζήμερος δεν αξίζει ολόκληρη ανάρτηση (κι αν δεν αξίζει ο ίδιος, αξίζει σίγουρα η επιχειρηματολογία του) αλλά επειδή έπεσε το μάτι μου ΕΔΩ: 

Η αγνώστων (και αδιάφορων) λοιπών στοιχείων αρθρογράφος κυρία Χριστίνα Πουλίδου, σε ύποπτο χρόνο (Μάρτιος 2014), ενώ οι νόμιμες διαμαρτυρίες κατά της Ισλαμοποίησης της Δύσης άρχιζαν να πληθαίνουν διεθνώς και οι αναφορές των ΚΥΠατζήδων παγκοσμίως προδιέγραφαν με βεβαιότητα αστικές επιθέσεις φανατικών σε δυτικά εδάφη, πήρε χαρτί και μολύβι (πληκτρολόγιο και ποντίκι) για να κατακεραυνώσει την «Ισλαμοφοβία». 

Με στυλάκι σικάτο και ανάλαφρο, σχεδόν παιχνιδιάρικο, ανέλαβε να εξορκίσει τους φόβους περί Ισλάμ και να ειρωνευτεί-χλευάσει (τι πρωτοτυπία!) τους ακροδεξιούς του 7% των ελλήνων ψηφοφόρων. Με υφάκι γνώστη που απευθύνεται σε αδαείς και επιχειρηματολογία «Der Spiegel» (και τα σκυλιά δεμένα), προσπαθεί να διασκεδάσει τον φόβο και να γελοιοποιήσει τους φοβούμενους, μέσω «αδιάσειστων στοιχείων»: στατιστικών και «εκτιμήσεων». Προσέξτε, παρακαλώ, ιδιαίτερα τις υπογραμμισμένες (από εμένα) προτάσεις. 

Και τώρα, πριν προχωρήσετε παρακάτω, διαβάστε ΕΔΩ (γιατί νομίζετε ότι μάλλιασε η γλώσσα μου να λέω τα ίδια και τα ίδια;). 

Αν δυσκολεύεστε να καταλάβετε, προσέξτε και πάλι: 

Η καλή κυρία μάς πληροφορεί ότι το 1% των 4 εκατομμυρίων μουσουλμάνων τής Γερμανίας είναι ακραίοι, αλλά δεν αρκείται σ’ αυτό. Προσθέτει και μια μικρή, τόση δα λεξούλα: ΜΟΛΙΣ! 

Στο στυλάτο και περιπαικτικό αυτό κειμενάκι η ανώδυνη αυτή λεξούλα περνάει σχεδόν απαρατήρητη. Αυτό είναι άλλωστε και η πεμπτουσία της «επιστημονικής» προπαγάνδας: να επηρεάζει όντας καλά κρυμμένη. 

Η αξιότιμος κυρία δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας ενημερώνει ότι 40.000 (ολογράφως: σαράντα χιλιάδες) φανατικοί και εν δυνάμει μακελλάρηδες ζουν ανάμεσα σε φιλήσυχους ανθρώπους σε Γερμανικό έδαφος και αυτό το λέει «μόλις»! Σαράντα χιλιάδες εχθροί της Δημοκρατίας, του δυτικού πολιτισμού και της επικρατούσας στην Ευρώπη θρησκείας βρίσκονται ανάμεσα σε νομοταγείς Γερμανούς πολίτες (σε προηγμένο κράτος· κατ’ αναλογίαν υπολογίστε τον αντίστοιχο αριθμό στο μπάχαλο Ελλάς που δεν γνωρίζει ούτε πόσοι απεβίωσαν και δεν δικαιούνται συντάξεως) και δεν τρέχει τίποτε! Σαράντα χιλιάδες φονταμενταλιστές, θεωρητικώς αιμοσταγείς και ενδεχομένως ένοπλοι, επικρέμονται ως απειλή πάνω από τα κεφάλια αθώων και αυτό είναι επιχείρημα κατά της «Ισλαμοφοβίας»! Φαντάζομαι ότι θα συγχαρείτε μαζί μου την κυρία Πουλίδου για την ποιότητα της γραφής της και την πειστικότητα των επιχειρημάτων της. 

Θα ήμουν όμως άδικος με την ερίτιμο κυρία, αν έκανα έστω και τον παραμικρό υπαινιγμό ότι αυτή είναι το πρόβλημά μας. Ας είμαστε ρεαλιστές. Η άγνωστη σ’ εμένα κυρία δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό. Επικίνδυνος είναι ο ωκεανός. Ο ωκεανός αυτόκλητων και επιδοτούμενων συνηγόρων της καφρίλας. Ο ωκεανός θεσμικών και μη προπαγανδιστών (εκόντων και ακόντων) που ουδόλως ενοχλείται από σάρκες που ξεσκίζονται από μαστίγια σε κοινή θέα στο όνομα του Προφήτη, από δίποδα κτήνη για τα οποία γυναίκες και παιδιά είναι απλώς ιδιοκτησία και από χαντζαροφόρους εγκληματίες που επιβάλλουν «σαρίες», αλλά εγκαλεί τους αντιδρώντες ως «Ισλαμοφοβικούς». Ο ωκεανός φασιστών που απαιτεί να συνδιαλλαγούμε με (ήτοι να αφομοιωθούμε από) το μετριοπαθές Ισλάμ, ώστε το τελευταίο να «αναδειχθεί» (ήτοι να μας καπελώσει) και το ριζοσπαστικό Ισλάμ να «απομονωθεί» (ήτοι οι άοπλοι να «απομονώσουν» με διάλογο τους χασάπηδες). Ο ωκεανός παγκοσμιοποιητών που ζητά να απομονώσουμε εμείς ους έθρεψαν οι ΑμερικανοΣιωνιστές, δεχόμενοι συμβίωση με θρησκόληπτους στη γη του Αριστοτέλη, του Καντ και του Βολταίρου. Ο ωκεανός αυτός μάλιστα. Είναι επικίνδυνος. 

Θα είμαι όμως άδικος και με τον ωκεανό προπαγανδιστών, αν δεν τονίσω και τον μεγαλύτερο, υπαρκτό και τρομακτικό κίνδυνο: τους ψηφοφόρους. Τους απαίδευτους ατομιστές συμπολίτες μας που ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν κατά της κάλπης με μόνο στόχο να πραγματοποιήσουν/περισώσουν τα μίζερα όνειρα της θλιβερής ζωής τους (μισθουλάκους, θεσούλες, συνταξούλες). Για να μη σας κουράζω άλλο σας ερωτώ: Τα ανθελληνικά, αντιχριστιανικά, Ισλαμολάγνα, Τουρκολάγνα, Σκοπιανολάγνα κόμματα προεξάρχοντος εκείνου του οποίου ηγείται ο τυπάκος που καμαρώνει στις φωτογραφίες δίπλα στον Σίμονα Πέρεζ, τους τέως Αμερικανούς πρέσβεις, την Γιάννα Αγγελοπούλου κτλ κτλ, πόσα εκατομμύρια ψήφους θα πάρουν νομίζετε; 

Η Νέα Παγκόσμια Τάξη δολοφονώντας τους εργαζόμενους στο Charlie Hebdo μας έστειλε πολλά και εφιαλτικά μηνύματα.

Το αριστερής κατεύθυνσης περιοδικό επέκρινε τον φανατισμό και ιδιαίτερα τον θρησκευτικό, από οπουδήποτε αυτός προέρχεται, κρατώντας τουλάχιστον τα προσχήματα. Σε αντίθεση με τους εγχώριους και διεθνείς τσάμπα μάγκες και πράκτορες που μόνο ο Χριστούλης τους πειράζει. 

Συνεπώς ήταν ιδανικός στόχος για σφαγή με μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες. Μηνύματα πολλά και απειλητικά: 

Μήνυμα πρώτον: ο Χριστιανισμός υποδεέστερος είτε έτσι είτε αλλιώς. 

Το Ισλάμ υπερτερεί των άλλων θρησκειών, αφού οι πιστοί του δεν διστάζουν να σκοτώσουν για την πίστη τους. Συνεπώς, Χριστιανοί της Ευρώπης, οι αηδίες περί αγάπης τού πλησίον που πρεσβεύετε, σας καθιστούν αυτομάτως μειονεκτικούς. Ή θα σκύψετε το κεφάλι στους λαθροεποίκους (υποχρεούστε να τους αγαπάτε βάσει της πίστης σας ή να τους φοβάστε ως ανώτερους) ή θα πάρετε ανάποδες και θ’ αρχίσετε να τους πυροβολείτε (στην τελευταία αυτή περίπτωση σας την έχουμε στημένη, θα σας πούμε ρατσιστές και ξενοφοβικούς, θα έχουμε δηλαδή την ευκαιρία να δυσφημίσουμε περαιτέρω τον Χριστιανισμό και τον Ευρωπαίο πολίτη). 

Μήνυμα δεύτερον: ο τρόμος μάς φέρνει πιο κοντά. 

Συσπείρωση (τάχα) έναντι του κοινού εχθρού. Έχω ξανατονίσει ότι βασικός μηχανισμός προπαγάνδας για να υποχρεωθεί κάποιος να δεχθεί κάτι άγνωστο και εχθρικό είναι να «συσπειρωθεί» μαζί του έναντι ενός κατασκευασμένου «μπαμπούλα» που δήθεν τους απειλεί όλους. Ο μπαμπούλας αυτός είναι η «τρομοκρατία», οι «φανατικοί», το «ριζοσπαστικό Ισλάμ» κτλ. Μη μου πείτε ότι μετά το σοκ που ακολουθεί τη σφαγή αθώων από κάφρους, το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό δεν είναι «ε, δεν είναι και όλοι οι μετανάστες φονιάδες και φανατικοί». Ήδη ο ρεζίλης που παριστάνει τον Πρόεδρο της Γαλλίας καλεί τους Γάλλους πολίτες σε «εθνική ενότητα». Πήρε ασίστ από τον πασαδόρο της Νέας Τάξης και έβαλε καλάθι: ενότητα των Γάλλων Χριστιανών με τους Αφρικανούς συμμορίτες εννοεί. Θα ακολουθήσουν κοινές δηλώσεις από ανόμοιους φορείς, κοινές προσευχές από παπάδες διαφόρων θρησκειών και δογμάτων, οι κάμερες θα ζουμάρουν σε φιγούρες διαφόρων φυλών και πολιτισμών που κλαίνε μαζί συγκλονισμένες κτλ. 

Μήνυμα τρίτον: οι αριστερές και γενικώς προοδευτικές ιδέες που δεν υπηρετούν τη Νέα Τάξη πεθαίνουν. 

Όσοι έχετε διάθεση να κρατήσετε ίσες αποστάσεις από χριστιανούς, μωαμεθανούς και ιουδαίους, να μη θέσετε δηλαδή την ιδεολογία σας στην υπηρεσία της παγκοσμιοποίησης, χάσατε (τη ζωή σας). Να παίζετε στα σίγουρα. Διακωμώδηση και σάτιρα μόνο του Ιησού. Κράξιμο μόνο του λευκού straight Γάλλου οικογενειάρχη. 

Μήνυμα τέταρτον: μπατσοκρατία για λόγους (αν)ασφαλείας. 

Καραβιές λαθραίων θα αποβιβάζονται στις νότιες ακτές της Γαλλίας ανενόχλητοι, αλλά εσύ Γάλλε πολίτη, για το καλό σου, κάθε φορά που θα ταξιδεύεις, θα τρως κωλοδάχτυλο μήπως κρύβεις χειροβομβίδες στον πρωκτό σου. Ο βάρβαρος θα σε γαζώνει με Καλάσνικοφ αλλά, για την ασφάλειά σου, θα παρακολουθούμε το τηλέφωνό σου και θα διαβάζουμε τα e-mail σου. Θα βλέπεις την εκκλησία σου βανδαλισμένη αλλά το 5χρονο παιδάκι σου θα φακελώνεται για «ρατσιστικές» τάσεις στο νηπιαγωγείο. 

Μήνυμα πέμπτον: αλλού τα κακαρίσματα, αλλού γεννάν οι κότες.
Επιχείρηση αποπροσανατολισμού. Ο ρεζίλης είπε ότι η Γαλλία ευρίσκεται υπό απειλή. Εννοεί τους φανατικούς ενόπλους που χρηματοδοτούν τα αφεντικά του. Φτιαχτή απειλή. Η πραγματική είναι ότι το 50% της Μασσαλίας (των ελληνικής καταγωγής Γάλλων) έχει καταληφθεί από εποίκους και το ποσοστό τους θα αυξηθεί επειδή γεννοβολούν ασυστόλως, ενώ οι Γαλλίδες το ρίξανε στην αντισύλληψη κι αν ξεφύγει και κανένας μπόμπιρας θα πάει να βρει τον «ίσιο» δρόμο σε θετούς gay «γονείς».

Μηνύματα ελήφθησαν. Θα πρέπει να συντάξουμε μια απάντηση δεν νομίζετε;

Ο Τραπεζίτης ξαναχτυπά (από δανεικά σε δανεικά).

Πρώτα έκλεψε τον πλούτο μας. Μετά μας επέστρεψε ένα πολύ μικρό μέρος υπό μορφή δανεικών. Όταν η μάζα εθίστηκε στα δανεικά πυροδότησε μια κρίση. Κανείς δεν αντέδρασε (κόβεται η πρέζα;). Την διαχειρίστηκε ο ίδιος υπό μανδύα φιλελεύθερου ή σοσιαλιστή. Προσπάθησε τάχα να μειώσει τα χρωστούμενα, αλλά τα αύξησε. Αφού έφαγε το καταπέτασμα, φόρεσε αριστερή ριζοσπαστική προβιά και ξανατάζει δανεικά. Εγγυάται καταθέσεις (δανεικών), δεσμεύεται για αύξηση συντάξεων (δανεικών) και υπόσχεται χιλιάδες θέσεων εργασίας (με μισθούς δανεικών). 

Το πιο σατανικά κόλπα είναι απλούστατα. Το νυν κόλπο περιλαμβάνει το ψεύτικο δίλημμα: «ή τα παλιά δανεικά ή καινούρια δανεικά». 

Τα πρεζόνια (των δανεικών) μυαλό δεν βάζουν. Τσίμπησαν το δόλωμα (δίλημμα). 

Οι υπόλοιποι εξωθούμεθα στα άκρα. 

Να πιάσουμε τις γωνίες. Να πάρουμε τα βουνά. Χωρίς δανεικά.

Υ.Γ Αλέξη να υποθέσω ότι στην παροχολογία («πάρε κόσμε, δανεικά είναι») περιλαμβάνονται και όλοι οι λαθρομετανάστες τους οποίους έχεις υποσχεθεί να νομιμοποιήσεις (δεν θυμάμαι να το αναίρεσες ποτέ);

Χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους: ο δράκος που κανέναν δεν τρομάζει.

Σκούζουν οι κοστουμάτες σκύλες της παγκοσμιοποίησης (σκόπιμη η αναφορά μου στο θηλυκό γένος του τετράποδου φύλακα). Αξιώνουν τάχα χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους. Και οι ρασοφόρες αδερφές τους πλασσάρουν οικουμενισμό, συμπροσευχές και πανθρησκεία. Ξεδιάντροπη απατεωνιά από όλες. 

Ειδικά αυτός ο επίσκοπος Ρώμης (και Πάσης Παιδεραστίας), ο τέως αλάθητος και αεί σχισματικός, ασφαλώς νομίζει ότι απευθύνεται σε ηλιθίους. Αυτός, ένας αρχηγός κράτους, με σύνορα (έστω λίγων χιλιομέτρων) και στρατό (έστω κι αν πρόκειται για μια ντουζίνα κοκορόφτερων γελοίων), που γίνεται δεκτός από τους ομοιοβάθμους του ανά τον πλανήτη με ανάλογες τιμές. Που διακινεί εσχάτως κολοσσιαίες ποσότητες προπαγάνδας πολυπολιτισμού και ανεκτικότητας, όπως όρισε η κλίκα του, αφού εξοβέλισε τον διστακτικό προκάτοχό του. Που εκ φύσεως και θέσεως ασκεί πολιτική και μάλιστα καθεστωτική. 

Αλλά και ο προκαθήμενος της Φαναριώτικης ελίτ, σιωπηλός έως πρόσφατα (δείγμα κατωτερότητος μάλλον παρά ταπεινοφροσύνης), προήχθη φαίνεται από κομπάρσος σε δευτεραγωνιστή και διαλαλεί παντού τις ατάκες τού ρόλου του. Παρόλες όπου αμνοί και ερίφια εξισώνονται και έσονται εις σάρκαν μίαν. Αυτός, που καταδέχεται να τον προσφωνούν «Παναγιώτατο», πανάγιο στον υπερθετικό βαθμό, ανώτερο δηλαδή της Παναγιάς μας. Που συντρώγει με τους καπιταλιστές Σιωνιστές στα συμπόσια της Κόκα-Κόλα και φιλά το χέρι του Ρωμαίου σταρ, κύπτοντας την οσφύ σε σκοτεινές στοές. 

Και οι αιρετικοί Ευαγγελιστές των Ηνωμένων Πολιτειών της Ακολασίας, οι όψιμοι σύμμαχοι του Σιωνισμού. Και οι προχωρημένοι με τους θηλυκούς και σερνικοθήλυκους δεσποτάδες. Και οι απευθείας απόγονοι των Γραμματέων και Φαρισαίων. Και οι μουφτήδες της μπούργκας και της σαρίας. Όλοι το ίδιο βιολί. Όλοι την ίδια συγχορδία. 

Συμπροσευχή. 

Συμπροσεύχονται αυτοί που απαγορεύουν στους παπάδες τους να νυμφεύονται κι αυτοί που χειροτονούν επισκόπους γυναίκες και ομοφυλόφιλους, με εκείνους που αντιμετωπίζουν τα άτομα του γυναικείου και τρίτου φύλου ως ζώα. Τσίρκο. Θίασος. Παράσταση στην υπηρεσία της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. 

Και οι πολιτικάντηδες το χαβά τους: χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους. 

Να μην ξεγελούν κανέναν. Πολιτική και Θρησκευτική Εξουσία δεν έχουν κανέναν σκοπό να χωρίσουν. Είναι σιαμαία δίδυμα, ενωμένα στον εγκέφαλο. Μαζί δέχονται τις εντολές της Μαμάς (Νέας Τάξης), μαζί τις εκτελούν, αν και με διαφορετικά άκρα. Το υδροκέφαλο-πολυπλόκαμο αυτό έκτρωμα ουδείς θα προσπαθήσει να το χωρίσει, εφόσον εξυπηρετεί την βασική επιδίωξη: την εγκαθίδρυση της Παγκοσμιοποιημένης Κοινωνίας. Τα φληναφήματα περί «χωρισμού» έχουν ως μόνο σκοπό να κάμψουν το φρόνημα των πιστών (ανεξαρτήτως θρησκείας) ώστε να θριαμβεύσει η πανθρησκεία. 

Ας προσέξουν. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί διαθέτουμε ακαταμάχητο επιχείρημα κατά των φανφαρόνων αρχιερέων και των πολιτικών συνεργατών τους: 

Ο μόνος που εξαρχής διακήρυξε και εφάρμοσε τον χωρισμό εκκλησίας-κράτους ήταν ο Ιησούς Χριστός. Ο Υιός του Θεού ο μονογενής. Ο ίδιος που εξεδίωξε δια του φραγγελίου τους αργυραμοιβούς (δηλαδή τους τοκογλύφους και όχι τους «εμπόρους» όπως ψευδώς διαδίδεται) από τον Οίκο του Κυρίου. Εκείνος, πρώτος και μοναδικός, δίδαξε ρητώς και σαφώς να αποδίδονται «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ» και για πρώτη φορά άνοιξε τις πύλες της ανθρώπινης διάνοιας σε μια έννοια ανήκουστη, ένα βασίλειο διαφορετικό από το εγκόσμιο: το Βασίλειο των Ουρανών. Αυτό το επισημαίνει (μάλλον με πικρία) στο έργο του «Κοινωνικό Συμβόλαιο» και ο διάσημος ακόλαστος ημιπαράφρων Ρουσώ, τον οποίον οι «ξεβράκωτοι» της Γαλλικής Επανάστασης θεοποίησαν μετά θάνατον (προφανώς θεωρώντας ότι το να εγκαταλείπεις τα πέντε παιδιά σου σε ίδρυμα, όπως έπραξε ο «φιλόσοφος» Ζαν-Ζακ, αποτελεί τρανό παράδειγμα κατάκτησης της «ελευθερίας του ατόμου»). 

Δεν συμμετέχουμε λοιπόν, δεν τρομάζουμε. 

Ας χωρίσουν ό,τι θέλουν, ας συμπροσευχηθούν όσο θέλουν. Μόνοι τους. Να πέσει φωτιά να καούν αυτοί και μόνο.