Με εντολή Τσίπρα.

Ψήφισα ξανά, μετά από 10ετίες. Καμμένο. Ως χαλινάρι στον Τσίπρα. Άμεσος στόχος επετεύχθη. Τώρα αρχίζει η μάχη. Στο κάτω-κάτω είμαι συνυπεύθυνος που αυτοί οι τύποι κυβερνάνε. Δεν είμαι πια ένας αποστασιοποιημένος γκρινιάρης. Δεν είμαι ένας αιωνίως αντιπολιτευόμενος. Είμαι πλέον ένας απαιτητικός κυβερνητικός ψηφοφόρος. 

Αρχίζω: 

Οι πάμπολλοι ψευτοαριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ αυτοξεβρακώθηκαν πριν καλά-καλά εκλεγούν. Είδαμε κι ακούσαμε πρωτοκλασάτους να φλερτάρουν με τον Σημίτη (τον Σταύρακα Θεοδωράκη). Αυτό ασφαλώς είναι κάτι «αριστερό» και «ριζοσπαστικό». Επίσης ο Σταύρακας κάνει σαν χολωμένο παιδάκι που δεν το παίζουνε («ούτε εμπιστοσύνη, ούτε ανοχή»). Ποιος ξέρει τι υποσχέσεις είχε λάβει και από ποιον. Όλοι μαζί παλεύουν να βγάλουν τον Τσίπρα ψεύτη (στον Χατζηνικολάου είχε πει ότι δεν συγκυβερνά με Ποταμίσιους). Τελικά γλυτώσαμε από τον Θεοχάρη «με εντολή Τσίπρα» (κάτι σας θυμίζει αυτό; Κι εμένα!). 

Ο Δρίτσας (έχω ξαναεκφράσει σεβασμό στη συνέπεια και εντιμότητα του ανδρός και επιμένω), ασφαλώς με εντολή Τσίπρα, παίρνει τηλέφωνο στρατηγούς και αστυνομικούς (δηλαδή τους ένστολους έλληνες που έχουν καθήκον να φυλάττουν και να συνδράμουν τους υπόλοιπους) και επιβεβαιώνει το αυτονόητο: την εμπιστοσύνη του ΣΥΡΙΖΑ. Για πολλούς γελοίους του διαδικτύου, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι δεξιούληδες και ποντάρουν τα ρέστα τους στον ΣΥΡΙΖΑ με μοναδικό κίνητρο την κούρσα διαδοχής στη ΝΔ, αυτό ήταν μια «εθνική κίνηση». Δεν το ξέραμε ότι το να φυλάς τον κώλο σου έχει εθνικό νόημα. 

Ο Αλέξης φτύνει τον Ιερώνυμο με τακτ. Ροχάλα με σεβασμό. Θα έπρεπε ο προχω- παπάς να το περιμένει. Οι «άχρηστοι» είναι χρήσιμοι μόνο ως άχρηστοι. Όσοι τους χρησιμοποιούν ως «άχρηστους» κάποια στιγμή τους αχρηστεύουν. 

Κάτι γκρουπούσκουλα από τις συνιστώσες τσαντιστήκανε που συγκυβερνάνε με τον Καμμένο. Δεν είχαν όμως τσαντιστεί όταν το πουλέν τους επισκέφθηκε τους ναούς καπιταλισμού-σιωνισμού για προσκύνημα. Τους είχα προειδοποιήσει. Τώρα θα νιώθουνε την καυτή πατριωτική ανάσα του Ζουράρη από τα συμπολιτευτικά έδρανα. Τώρα ... 

... τον πούλο, με εντολή Τσίπρα! 

Αποφάσισα να ψηφίσω. Ανεξάρτητους Έλληνες. Κι αν είναι λάθος αναλαμβάνω την ευθύνη.

Ανανέωση 12/06/2015: Ήταν λάθος, ανέλαβα την ευθύνη, κατήγγειλα τον ψευτοπατριώτη Καμμένο ΕΔΩ.

Ακολουθεί η αρχική ανάρτηση.

Έχω πολλά χρόνια να ασκήσω το λεγόμενο εκλογικό μου «δικαίωμα» (αφού η συμμετοχή στις εκλογές είναι υποχρεωτική, από πού κι ως πού «δικαίωμα»; Την υποχρέωση πρέπει να την τηρήσεις, το δικαίωμα αν θέλεις το ασκείς). Τέλος πάντων είχα αποφασίσει να απέχω, να μην γίνομαι συνειδητά συνένοχος στην καταστροφή τής πατρίδας. Επαναλαμβάνω ότι δεν μου φταίνε οι πολιτικοί. Τη δουλειά τους κάνουν. Βρώμικη, αναίσχυντη, αλήτικη δουλειά, αλλά δεν το κρύβουν. Εμένα μού φταίνε οι ψηφοφόροι. Κουτοπόνηρα ανθρωπάκια που δρουν με βάση το συμφέρον τους. Δεν είναι δικαιολογία το «μας κορόιδεψαν οι λαοπλάνοι». Στο κάτω-κάτω αν κάποιος σε κοροϊδέψει μια φορά, αυτός είναι απατεώνας κι εσύ αφελής. Αν όμως σε κοροϊδέψει περισσότερες από μία φορές, τότε αυτός παραμένει απατεώνας, εσύ όμως είσαι μλκας. 

Η αιτία που αποφάσισα να ψηφίσω είναι ο ... Μιχαλάκης! Είναι τρέλα με τη ροζ φανέλα, μόνο που εγώ σιχαίνομαι το ροζ, σιχαίνομαι τις (κομματικές) φανέλες και βασικά σιχαίνομαι ... τον Μιχαλάκη! 

Κάντε λίγη υπομονή. Θα δείτε παρακάτω ποιος είναι ο Μιχαλάκης. 

Πάω λίγο μακρύτερα. Στην πηγή του κακού. 

Ο πλανήτης είναι χρεωμένος. Η λέξη-κλειδί στην τεσσάρων λέξεων αυτήν πρόταση είναι ο «πλανήτης». Όλα τα κράτη χρωστάνε. Όλα τα κράτη δανείζονται. Δανείζονται και χρωστάνε. Κι όλο δανείζονται κι όλο χρωστάνε. Και για να ξεπληρώσουν τα χρέη ξαναδανείζονται. Και χρωστάνε όλο και περισσότερα κοκ. Από ποιον δανείζονται; Από ιδιώτες. Ιδιωτικές τράπεζες, που όμως σε κάποιους ανήκουν. Αυτοί οι κάποιοι (όχι πολλοί) έχουν σάρκα και οστά όπως κι εμείς (μόνο αυτό το ανθρώπινο χαρακτηριστικό έχουν, κατά τα λοιπά πρόκειται για παλιοτόμαρα). Είναι λίγοι στον αριθμό και όλως τυχαίως το επώνυμό τους αρχίζει από Ρ. Μερικές κακές γλώσσες λένε ότι έχουν και κοινό θρήσκευμα (μπα, μάλλον ακόμη μία ατυχής σύμπτωση). 

Εθνικά κράτη λοιπόν δεν υπάρχουν. Είναι χρεωμένα, και ως τέτοια, εκτελούν εντολές των δανειστών τους. Κατά συνέπεια, συνθήματα όπως «λαϊκή κυριαρχία» και «εθνική ανεξαρτησία» για να γίνουν πράξη, απαιτούν πόλεμο. Κατ’ αρχάς οικονομικό πόλεμο: πλήρη έξοδο από τις δομές τού συστήματος του χρέους. Στην παρούσα συγκυρία αυτό σημαίνει «να ζούμε στα στενά, μονάχοι σα λιοντάρια στις ράχες στα βουνά». Ακόμη κι αν το υπομείνουμε μπορεί να βρεθούμε μπροστά σε πραγματικό πόλεμο. Οι τραπεζίτες ελέγχοντας τα κράτη ελέγχουν και τους στρατούς. 

Συμπέρασμα: Έξω από την ΕΟΚ + Έξω από το ΝΑΤΟ = Πόλεμος. Θάνατος. Θάνατος από ανέχεια ή στο πεδίο της μάχης. 

Στον αντίποδα: μέσα στις δομές τού χρέους = χρέος. Είτε με μνημόνια είτε χωρίς, είτε με κουρέματα ή διαγραφή είτε χωρίς αυτά, είτε με ευρώ είτε με δραχμή, θα συνεχίσουμε τα δανεικά. Καλά χωρίς τα μνημόνια, καλύτερα με μικρότερο χρέος, κάλλιστα με τη δραχμή, αλλά σε κάθε περίπτωση χρέος. 

Εκλογές λοιπόν με δίλημμα «χρέος ή θάνατος». Δεν γουστάρω το πρώτο και φοβάμαι το δεύτερο (οι περισσότεροι θα συμφωνείτε). Δεδομένου του καλπονοθευτικού εκλογικού συστήματος δεν πρέπει να πάω καν να ψηφίσω. 

Τα περισσότερα κόμματα επιμένουν στο χρέος: Ν.Δ και ΠΑΣΟΚ (ΠαΣοΚ, ΓΑΠ, Ποτάμια και λοιπές παραλλαγές) ωμό χρέος. ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ χρέος πασπαλισμένο με χρυσόσκονη. Άλλοι «πάση θυσία στην Ευρωζώνη» και «νόμισμά μας το ευρώ», άλλοι «έξω από την Ευρωζώνη», αλλά όλοι «μέσα στην ΕΟΚ». 

Οι «ακραίοι» προτιμούν θάνατο. Και δεν ξέρω πόσοι και ποιοι το εννοούν, πόσοι και ποιοι θα πεθάνουν μαζί μου, πόσοι και ποιοι θα λακίσουν. Το ΚΚΕ από συνθήματα σκίζει: «Πάλι τα ίδια με τους ίδιους ή πάλι τα ίδια με τους άλλους;». Ο Μπογιόπουλος δίνει ρέστα: σε πολλά άρθρα αποκαλύπτει την πλήρη αλήθεια (π.χ ΕΔΩ). Ωστόσο αδυνατώ να ενισχύσω Σταλινικούς, αυτούς που και τον ίδιο τον Μπογιόπουλο τον παραγκωνίζουν και πάνω απ’ όλα αυτούς που εξακολουθούν να θεωρούν φονταμενταλιστές, εγκληματίες και εν δυνάμει καπιτάλες, ως «ταξικά αδέλφια» τους. 

Οι Χρυσαυγίτες έχουν ως βασικό σύνθημα «να ξεβρωμίσει ο τόπος». Καλό ακούγεται. Δυστυχώς γι αυτούς γνωρίζω από πρώτο χέρι τι σημαίνει ακροδεξιά και τα συνθήματά της τα έχω ξανακούσει. 

Μικρότερα κόμματα που δεν θα μπουν στη βουλή; Είναι σαν να επιδιώκω αυτοδυναμία των ΣΥΡΙΖαίων (είπαμε ότι σκέπτομαι με δεδομένο τον καλπονοθευτικό νόμο). 

Συνεπώς αδιέξοδο. Τώρα βέβαια θα με ρωτήσετε «πού κολλάει Ο Μιχάλης;» και κυρίως «ποιος Μιχάλης;». Υπομονή. 

Δεν σας κρύβω ότι πήγα. Πού; Μα σε όλες τις προσκλήσεις των πατριωτικών δυνάμεων. Πήγα στον Βιδάλη (ΠΑΜ), πήγα στον Μίκη (Σπίθα). 

Δεν σας κρύβω ότι περιμένω. Τον Καραμπελιά, τον στρατηγό Φράγκο, τον Χαραλαμπίδη, τον Σταλίδη, τον Λάλα και τη Νικοπούλου. Όποιον πατριώτη κινηθεί. Θα περιμένω όσο χρειαστεί. Ασφαλώς εκείνοι ξέρουν περισσότερα. 

Απογοητευμένος και προσμένων λοιπόν, κι ενώ θα έπρεπε να συνεχίσω να απέχω, πέφτω πάνω στον Μιχάλη ... 

... τον Τρεμόπουλο!! 

Ο απίθανος ανεπάγγελτος τυπάκος που προδιαγράφεται για πρωθυπουργός μού πάτησε τον κάλο. Μάζεψα πολλά (χωρίς χρονική σειρά): την αβάντα στους Τουρκόφρονες και τον αποκλεισμό της Πομάκας Κυρίας (με Κ κεφαλαίο), τις απατεωνιές στον Μίκη Θεοδωράκη, τον εξοβελισμό Στάθη, Χάρρυ Κλυνν κτλ, τα γελάκια με την μίσιζ Botox-Δασκαλάκη, τις πόζες με Μίλλερ-Σπέκχαρντ, τα καμάρια δίπλα σε «αριστερούς» φονιάδες Παλαιστινίων, το ανθελληνικό παραλήρημα των Συνιστωσών, το σκίζω-δεν σκίζω (τα μνημόνια), αφοπλίζω-εξοπλίζω (την αστυνομία), χτίζω-δεν χτίζω (τα γήπεδα ΠΑΟ και ΑΕΚ) και ... και ... 

Θα μου πείτε τώρα «μετά απ’ όλα αυτά, ο Τρεμόπουλος σε πείραξε;». 

Καλοί μου φίλοι, πολλοί άνθρωποι είναι αλλεργικοί. Σε διάφορα πράγματα. Εγώ είμαι αλλεργικός στον Τρεμόπουλο. Για το ποιος είναι ο Τρεμόπουλος διαβάστε στον Καραμπελιά (Άρδην-Ρήξη). Ο τύπος είναι το απόλυτο 10 στη δεκαβάθμια κλίμακα ΑΑ (Ανθέλληνες-Αντιχριστιανοί). 

Η υπομονή και η αποστασιοποίηση έχουν και όρια. Αισθάνθηκα ξαφνικά υποχρεωμένος να προβάλω αντίσταση. Όποια και όση μπορώ. Έστω και δια μιας και απονενοημένης ψήφου. Να μην καταπιώ την προσβολή-πρόκληση: την τοποθέτηση του απόλυτου ανθέλληνα και φιλοσκοπιανού ως σημαία στην εκλογική περιφέρεια Θεσσαλονίκης. 

Δεδομένου ότι ο Τσίπρας καλπάζει προς την εξουσία και είναι αδύνατη η αναχαίτισή του, αποφάσισα να ψηφίσω Ανεξάρτητους Έλληνες. Χωρίς σταυρό, μόνο το ψηφοδέλτιο. 

Ο Καμμένος όχι μόνο δεν με εκφράζει, αλλά με διαολίζει. Ζάμπλουτος προερχόμενος από Ν.Δ απέχει πολύ από κάποιον που θα συντασσόμουνα ιδεολογικώς μαζί του. Το αντιμνημονιακό λάβαρο που σήκωσε όπως εξήγησα είναι δώρον-άδωρον. Ωστόσο έχει δίκιο. Θα πρέπει να διαλέξω: ή Τσίπρας ανεξέλεγκτος ή Τσίπρας με χαλινάρι. Διαλέγω το δεύτερο. Υπάρχει βέβαια ορατός κίνδυνος: αν οι ΑνΕλ μείνουν εκτός βουλής να πριμοδοτήσω αυτοδυναμία του Τσίπρα. Θα το διακινδυνεύσω. Κανείς δεν μπορεί να δηλώνει ότι δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτε απ’ αυτόν και να μοστράρει πρώτη μούρη τον Τρεμόπουλο. 

ΑΝ. ΕΛ και αν είναι λάθος αναλαμβάνω την ευθύνη. 

Υ.Γ Κλείνω τα σχόλια. Θα τ' ανοίξω μετά τις εκλογές.

Κόψτε τις μαλακίες εκεί στο Βερολίνο. Μόνο ο Αλέξης μπορεί να εγγυηθεί gay γάμους, πολυφυλετική Ελλάδα και συμφωνίες με βαλκάνιους φασίστες και Τούρκους ιμπεριαλιστές.

Τώρα, εδώ που τα λέμε, έχετε και κάποιο τοσοδούλι δίκαιο. Τόσες φωτο με τους ΑμερικανοΣιωνιστές. Τόσες απειλές προς το Γιουροπίαν Γιούνιον. Τόση αγένεια προς τους εν Ελλάδι επίσημους αντιπροσώπους σας. 

Ανησυχήσατε. Δικαίως. Αλλά ως εκεί και βήμα παραπέρα. 

Μην είστε μαλάκες. Δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Είναι και τ’ άλλα. 

Τέτοια ευκαιρία για προώθηση της παγκοσμιοποιητικής ατζέντας και μάλιστα με αριστερό ρεύμα (αέρος, όπως λέμε «λόγια τού αέρος») δύσκολα θα ξαναβρείτε. Οι δεξιούληδες υποτακτικοί σας έχουν πρόβλημα σ’ αυτό. Είναι βλέπετε υποχρεωμένοι να δώσουν εξηγήσεις για τυχόν αλλαγή ατζέντας. Τόσα χρόνια μάς λέγανε «πατριωτικές» κουβέντες (τους λέγατε να μας λένε και μας λέγανε). Τώρα πώς να τ’ αλλάξουνε; 

Τώρα το ρεύμα τού Αλέξη θα σαρώσει τα πάντα. Θα αυξήσει μισθούς και συντάξεις, θα πετάξει και κανένα μύριο θέσεις εργασίας και ποιος θα ασχοληθεί με γκέιδες και γκέισες; 

Δώστε κι εσείς κάτι. Κόψτε κάτι. Κόψτε 100, 200 ... 500 άμα λάχει δις. Τι φοβάστε δηλαδή; Μην τα χάσετε; Αφού θα εξακολουθήσουμε να δανειζόμαστε. Πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά σας θα ‘ναι. 

Το βλέπετε άλλωστε. Μαλάκωσε. Έριξε νερό στην κόκα-κόλα του. 

Μαλακώστε κι εσείς (άλλο μαλακός κι άλλο μαλάκας). Εμείς ΕΔΩ θέλουμε όλοι Αλέξη. Γιατί όχι κι εσείς; 

Υ.Γ Άσχετο αλλά σχετικό: η Ρένα πού είναι; Χάθηκε ή μου φαίνεται; Διότι στα μίντια δεν παίζει. Παίζει κάτι άλλο; 

Ισλαμοφασίστες, βόμβες και Καλάσνικοφ: και όμως υπάρχουν και χειρότερα!

Ο πολύς κύριος Θάνος Τζήμερος συνέγραψε πάλι μείζονος σημασίας πόνημα με τίτλο «Πολυπολιτισμικότητα και άλλα παραμύθια» το οποίο δημοσίευσε η επίσημη ιστοσελίδα του Σημίτη (Σταύρου Θεοδωράκη). Επισκέφθηκα την ιστοσελίδα για να σχολιάσω (αρνητικά) αλλά βρήκα τα σχόλια κλειστά (κατανοητό). Μετά αποφάσισα να του αφιερώσω ολόκληρη ανάρτηση, αλλά σχεδόν αμέσως μετάνιωσα. Όχι γιατί ο Θ. Τζήμερος δεν αξίζει ολόκληρη ανάρτηση (κι αν δεν αξίζει ο ίδιος, αξίζει σίγουρα η επιχειρηματολογία του) αλλά επειδή έπεσε το μάτι μου ΕΔΩ: 

Η αγνώστων (και αδιάφορων) λοιπών στοιχείων αρθρογράφος κυρία Χριστίνα Πουλίδου, σε ύποπτο χρόνο (Μάρτιος 2014), ενώ οι νόμιμες διαμαρτυρίες κατά της Ισλαμοποίησης της Δύσης άρχιζαν να πληθαίνουν διεθνώς και οι αναφορές των ΚΥΠατζήδων παγκοσμίως προδιέγραφαν με βεβαιότητα αστικές επιθέσεις φανατικών σε δυτικά εδάφη, πήρε χαρτί και μολύβι (πληκτρολόγιο και ποντίκι) για να κατακεραυνώσει την «Ισλαμοφοβία». 

Με στυλάκι σικάτο και ανάλαφρο, σχεδόν παιχνιδιάρικο, ανέλαβε να εξορκίσει τους φόβους περί Ισλάμ και να ειρωνευτεί-χλευάσει (τι πρωτοτυπία!) τους ακροδεξιούς του 7% των ελλήνων ψηφοφόρων. Με υφάκι γνώστη που απευθύνεται σε αδαείς και επιχειρηματολογία «Der Spiegel» (και τα σκυλιά δεμένα), προσπαθεί να διασκεδάσει τον φόβο και να γελοιοποιήσει τους φοβούμενους, μέσω «αδιάσειστων στοιχείων»: στατιστικών και «εκτιμήσεων». Προσέξτε, παρακαλώ, ιδιαίτερα τις υπογραμμισμένες (από εμένα) προτάσεις. 

Και τώρα, πριν προχωρήσετε παρακάτω, διαβάστε ΕΔΩ (γιατί νομίζετε ότι μάλλιασε η γλώσσα μου να λέω τα ίδια και τα ίδια;). 

Αν δυσκολεύεστε να καταλάβετε, προσέξτε και πάλι: 

Η καλή κυρία μάς πληροφορεί ότι το 1% των 4 εκατομμυρίων μουσουλμάνων τής Γερμανίας είναι ακραίοι, αλλά δεν αρκείται σ’ αυτό. Προσθέτει και μια μικρή, τόση δα λεξούλα: ΜΟΛΙΣ! 

Στο στυλάτο και περιπαικτικό αυτό κειμενάκι η ανώδυνη αυτή λεξούλα περνάει σχεδόν απαρατήρητη. Αυτό είναι άλλωστε και η πεμπτουσία της «επιστημονικής» προπαγάνδας: να επηρεάζει όντας καλά κρυμμένη. 

Η αξιότιμος κυρία δηλαδή, ούτε λίγο ούτε πολύ, μας ενημερώνει ότι 40.000 (ολογράφως: σαράντα χιλιάδες) φανατικοί και εν δυνάμει μακελλάρηδες ζουν ανάμεσα σε φιλήσυχους ανθρώπους σε Γερμανικό έδαφος και αυτό το λέει «μόλις»! Σαράντα χιλιάδες εχθροί της Δημοκρατίας, του δυτικού πολιτισμού και της επικρατούσας στην Ευρώπη θρησκείας βρίσκονται ανάμεσα σε νομοταγείς Γερμανούς πολίτες (σε προηγμένο κράτος· κατ’ αναλογίαν υπολογίστε τον αντίστοιχο αριθμό στο μπάχαλο Ελλάς που δεν γνωρίζει ούτε πόσοι απεβίωσαν και δεν δικαιούνται συντάξεως) και δεν τρέχει τίποτε! Σαράντα χιλιάδες φονταμενταλιστές, θεωρητικώς αιμοσταγείς και ενδεχομένως ένοπλοι, επικρέμονται ως απειλή πάνω από τα κεφάλια αθώων και αυτό είναι επιχείρημα κατά της «Ισλαμοφοβίας»! Φαντάζομαι ότι θα συγχαρείτε μαζί μου την κυρία Πουλίδου για την ποιότητα της γραφής της και την πειστικότητα των επιχειρημάτων της. 

Θα ήμουν όμως άδικος με την ερίτιμο κυρία, αν έκανα έστω και τον παραμικρό υπαινιγμό ότι αυτή είναι το πρόβλημά μας. Ας είμαστε ρεαλιστές. Η άγνωστη σ’ εμένα κυρία δεν είναι παρά σταγόνα στον ωκεανό. Επικίνδυνος είναι ο ωκεανός. Ο ωκεανός αυτόκλητων και επιδοτούμενων συνηγόρων της καφρίλας. Ο ωκεανός θεσμικών και μη προπαγανδιστών (εκόντων και ακόντων) που ουδόλως ενοχλείται από σάρκες που ξεσκίζονται από μαστίγια σε κοινή θέα στο όνομα του Προφήτη, από δίποδα κτήνη για τα οποία γυναίκες και παιδιά είναι απλώς ιδιοκτησία και από χαντζαροφόρους εγκληματίες που επιβάλλουν «σαρίες», αλλά εγκαλεί τους αντιδρώντες ως «Ισλαμοφοβικούς». Ο ωκεανός φασιστών που απαιτεί να συνδιαλλαγούμε με (ήτοι να αφομοιωθούμε από) το μετριοπαθές Ισλάμ, ώστε το τελευταίο να «αναδειχθεί» (ήτοι να μας καπελώσει) και το ριζοσπαστικό Ισλάμ να «απομονωθεί» (ήτοι οι άοπλοι να «απομονώσουν» με διάλογο τους χασάπηδες). Ο ωκεανός παγκοσμιοποιητών που ζητά να απομονώσουμε εμείς ους έθρεψαν οι ΑμερικανοΣιωνιστές, δεχόμενοι συμβίωση με θρησκόληπτους στη γη του Αριστοτέλη, του Καντ και του Βολταίρου. Ο ωκεανός αυτός μάλιστα. Είναι επικίνδυνος. 

Θα είμαι όμως άδικος και με τον ωκεανό προπαγανδιστών, αν δεν τονίσω και τον μεγαλύτερο, υπαρκτό και τρομακτικό κίνδυνο: τους ψηφοφόρους. Τους απαίδευτους ατομιστές συμπολίτες μας που ετοιμάζονται να εκστρατεύσουν κατά της κάλπης με μόνο στόχο να πραγματοποιήσουν/περισώσουν τα μίζερα όνειρα της θλιβερής ζωής τους (μισθουλάκους, θεσούλες, συνταξούλες). Για να μη σας κουράζω άλλο σας ερωτώ: Τα ανθελληνικά, αντιχριστιανικά, Ισλαμολάγνα, Τουρκολάγνα, Σκοπιανολάγνα κόμματα προεξάρχοντος εκείνου του οποίου ηγείται ο τυπάκος που καμαρώνει στις φωτογραφίες δίπλα στον Σίμονα Πέρεζ, τους τέως Αμερικανούς πρέσβεις, την Γιάννα Αγγελοπούλου κτλ κτλ, πόσα εκατομμύρια ψήφους θα πάρουν νομίζετε; 

Η Νέα Παγκόσμια Τάξη δολοφονώντας τους εργαζόμενους στο Charlie Hebdo μας έστειλε πολλά και εφιαλτικά μηνύματα.

Το αριστερής κατεύθυνσης περιοδικό επέκρινε τον φανατισμό και ιδιαίτερα τον θρησκευτικό, από οπουδήποτε αυτός προέρχεται, κρατώντας τουλάχιστον τα προσχήματα. Σε αντίθεση με τους εγχώριους και διεθνείς τσάμπα μάγκες και πράκτορες που μόνο ο Χριστούλης τους πειράζει. 

Συνεπώς ήταν ιδανικός στόχος για σφαγή με μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες. Μηνύματα πολλά και απειλητικά: 

Μήνυμα πρώτον: ο Χριστιανισμός υποδεέστερος είτε έτσι είτε αλλιώς. 

Το Ισλάμ υπερτερεί των άλλων θρησκειών, αφού οι πιστοί του δεν διστάζουν να σκοτώσουν για την πίστη τους. Συνεπώς, Χριστιανοί της Ευρώπης, οι αηδίες περί αγάπης τού πλησίον που πρεσβεύετε, σας καθιστούν αυτομάτως μειονεκτικούς. Ή θα σκύψετε το κεφάλι στους λαθροεποίκους (υποχρεούστε να τους αγαπάτε βάσει της πίστης σας ή να τους φοβάστε ως ανώτερους) ή θα πάρετε ανάποδες και θ’ αρχίσετε να τους πυροβολείτε (στην τελευταία αυτή περίπτωση σας την έχουμε στημένη, θα σας πούμε ρατσιστές και ξενοφοβικούς, θα έχουμε δηλαδή την ευκαιρία να δυσφημίσουμε περαιτέρω τον Χριστιανισμό και τον Ευρωπαίο πολίτη). 

Μήνυμα δεύτερον: ο τρόμος μάς φέρνει πιο κοντά. 

Συσπείρωση (τάχα) έναντι του κοινού εχθρού. Έχω ξανατονίσει ότι βασικός μηχανισμός προπαγάνδας για να υποχρεωθεί κάποιος να δεχθεί κάτι άγνωστο και εχθρικό είναι να «συσπειρωθεί» μαζί του έναντι ενός κατασκευασμένου «μπαμπούλα» που δήθεν τους απειλεί όλους. Ο μπαμπούλας αυτός είναι η «τρομοκρατία», οι «φανατικοί», το «ριζοσπαστικό Ισλάμ» κτλ. Μη μου πείτε ότι μετά το σοκ που ακολουθεί τη σφαγή αθώων από κάφρους, το πρώτο πράγμα που σας έρχεται στο μυαλό δεν είναι «ε, δεν είναι και όλοι οι μετανάστες φονιάδες και φανατικοί». Ήδη ο ρεζίλης που παριστάνει τον Πρόεδρο της Γαλλίας καλεί τους Γάλλους πολίτες σε «εθνική ενότητα». Πήρε ασίστ από τον πασαδόρο της Νέας Τάξης και έβαλε καλάθι: ενότητα των Γάλλων Χριστιανών με τους Αφρικανούς συμμορίτες εννοεί. Θα ακολουθήσουν κοινές δηλώσεις από ανόμοιους φορείς, κοινές προσευχές από παπάδες διαφόρων θρησκειών και δογμάτων, οι κάμερες θα ζουμάρουν σε φιγούρες διαφόρων φυλών και πολιτισμών που κλαίνε μαζί συγκλονισμένες κτλ. 

Μήνυμα τρίτον: οι αριστερές και γενικώς προοδευτικές ιδέες που δεν υπηρετούν τη Νέα Τάξη πεθαίνουν. 

Όσοι έχετε διάθεση να κρατήσετε ίσες αποστάσεις από χριστιανούς, μωαμεθανούς και ιουδαίους, να μη θέσετε δηλαδή την ιδεολογία σας στην υπηρεσία της παγκοσμιοποίησης, χάσατε (τη ζωή σας). Να παίζετε στα σίγουρα. Διακωμώδηση και σάτιρα μόνο του Ιησού. Κράξιμο μόνο του λευκού straight Γάλλου οικογενειάρχη. 

Μήνυμα τέταρτον: μπατσοκρατία για λόγους (αν)ασφαλείας. 

Καραβιές λαθραίων θα αποβιβάζονται στις νότιες ακτές της Γαλλίας ανενόχλητοι, αλλά εσύ Γάλλε πολίτη, για το καλό σου, κάθε φορά που θα ταξιδεύεις, θα τρως κωλοδάχτυλο μήπως κρύβεις χειροβομβίδες στον πρωκτό σου. Ο βάρβαρος θα σε γαζώνει με Καλάσνικοφ αλλά, για την ασφάλειά σου, θα παρακολουθούμε το τηλέφωνό σου και θα διαβάζουμε τα e-mail σου. Θα βλέπεις την εκκλησία σου βανδαλισμένη αλλά το 5χρονο παιδάκι σου θα φακελώνεται για «ρατσιστικές» τάσεις στο νηπιαγωγείο. 

Μήνυμα πέμπτον: αλλού τα κακαρίσματα, αλλού γεννάν οι κότες.
Επιχείρηση αποπροσανατολισμού. Ο ρεζίλης είπε ότι η Γαλλία ευρίσκεται υπό απειλή. Εννοεί τους φανατικούς ενόπλους που χρηματοδοτούν τα αφεντικά του. Φτιαχτή απειλή. Η πραγματική είναι ότι το 50% της Μασσαλίας (των ελληνικής καταγωγής Γάλλων) έχει καταληφθεί από εποίκους και το ποσοστό τους θα αυξηθεί επειδή γεννοβολούν ασυστόλως, ενώ οι Γαλλίδες το ρίξανε στην αντισύλληψη κι αν ξεφύγει και κανένας μπόμπιρας θα πάει να βρει τον «ίσιο» δρόμο σε θετούς gay «γονείς».

Μηνύματα ελήφθησαν. Θα πρέπει να συντάξουμε μια απάντηση δεν νομίζετε;

Ο Τραπεζίτης ξαναχτυπά (από δανεικά σε δανεικά).

Πρώτα έκλεψε τον πλούτο μας. Μετά μας επέστρεψε ένα πολύ μικρό μέρος υπό μορφή δανεικών. Όταν η μάζα εθίστηκε στα δανεικά πυροδότησε μια κρίση. Κανείς δεν αντέδρασε (κόβεται η πρέζα;). Την διαχειρίστηκε ο ίδιος υπό μανδύα φιλελεύθερου ή σοσιαλιστή. Προσπάθησε τάχα να μειώσει τα χρωστούμενα, αλλά τα αύξησε. Αφού έφαγε το καταπέτασμα, φόρεσε αριστερή ριζοσπαστική προβιά και ξανατάζει δανεικά. Εγγυάται καταθέσεις (δανεικών), δεσμεύεται για αύξηση συντάξεων (δανεικών) και υπόσχεται χιλιάδες θέσεων εργασίας (με μισθούς δανεικών). 

Το πιο σατανικά κόλπα είναι απλούστατα. Το νυν κόλπο περιλαμβάνει το ψεύτικο δίλημμα: «ή τα παλιά δανεικά ή καινούρια δανεικά». 

Τα πρεζόνια (των δανεικών) μυαλό δεν βάζουν. Τσίμπησαν το δόλωμα (δίλημμα). 

Οι υπόλοιποι εξωθούμεθα στα άκρα. 

Να πιάσουμε τις γωνίες. Να πάρουμε τα βουνά. Χωρίς δανεικά.

Υ.Γ Αλέξη να υποθέσω ότι στην παροχολογία («πάρε κόσμε, δανεικά είναι») περιλαμβάνονται και όλοι οι λαθρομετανάστες τους οποίους έχεις υποσχεθεί να νομιμοποιήσεις (δεν θυμάμαι να το αναίρεσες ποτέ);

Αν δεν είστε βαλτοί, είστε μαλάκες. Και δεν ξέρω ποιο είναι το χειρότερο.

Σύσσωμος η αντιμνημονιακή αντιπολιτευτική προοδευτικάντζα αναγόρευσε σε μείζον θέμα το αν θα σπουδάσει ο Νίκος Ρωμανός (Νικόλα σε εξορκίζω και πάλι, πρόσεχε ποιος σε σιγοντάρει). 

Μερικοί εύχονται δημοσίως να γίνει η λαϊκή κατακραυγή (ποια;) για το ζήτημα, η απαρχή για να πέσει το καθεστώς! 

Πρόκειται για εντεταλμένους καθεστωτικούς υπαλλήλους ή για τελείως μαλάκες. 

Το καθεστώς τρίβει τα χέρια του. 

Ο άνεργος, ο φτωχός, ο υποαπασχολούμενος, ο άρρωστος, ο γέροντας, αδιαφορεί πλήρως για το αν θα σπουδάσει ο Νίκος. Κοινώς χέστηκε. 

Η απρόσφορη δημοσιότητα, η απόδοση δυσανάλογα μεγάλης βαρύτητας σε μια ατυχή(;) δικαστική απόφαση και η προσπάθεια εκμετάλλευσης του θέματος από τον κάθε πικραμένο θα λειτουργήσει υπέρ του καθεστώτος. Θα βάλει κι αυτό το χεράκι του: ήδη οι agents καίνε ολίγη λαϊκή περιουσία. 

Όταν η τρίχα γίνεται τριχιά ο λαός παίρνει ανάποδες. Όταν ο άλλος πεινάει και η καραγκιοζαρία της αριστεράς αδιαφορεί (είναι αδιαφορία η κήρυξη 24ωρης απεργίας μηδενικής συμμετοχής μια φορά το εξάμηνο), αλλά διαρρηγνύει τα ιμάτιά της για τις σπουδές του Νίκου, αυτό είναι πρόκληση. Για τον απλό άνθρωπο ο Νίκος Ρωμανός είναι ανύπαρκτος. Ίσως και κάτι χειρότερο: γόνος μαμάς Βορείων Προαστίων, ένοπλος ληστής και αμετανόητα βίαιος (Νίκο συμπάθα με, έτσι σε βλέπουν στο χωριό μου). 

Κάθε υπερβολή γύρω από το πρόσωπό του στέλνει τους αναξιοπαθούντες στην άλλη όχθη. Αν δεν είναι αυτό αβάντα στο καθεστώς τότε τι είναι; 

«Επαναστάτες» της πορδής που βάλατε μπροστά το Νίκο, ο τίτλος αφιερωμένος εξαιρετικά σε σας. Με μπόλικα φάσκελα. 

«Πέτα το πιάτο αμέσως!». Ρε μαλάκα μπάτσε ποιον ορκίστηκες να προστατεύεις και να υπηρετείς;

Όπως διαβάζουμε σε ανταποκρίσεις εγκύρων πρακτόρων από το Αμέρικα (aka Γη της Επαγγελίας), ένας ΣούπερΜπάτσος της Φλόριντα, ενεργώντας «συμφώνως τω νόμω», πέταξε τη θανατηφόρα (κυριολεκτικά· επί ανυπακοής μπορεί να φας καυτό μολύβι) ατάκα-διαταγή «Πέτα το πιάτο αμέσως» («Drop the plate right now!») σε παραβάτη που συνέλαβε επ’ αυτοφώρω. 

Ποια ήταν η παράβαση και ποιος ο παραβάτης; 

Ένας ενενηντάχρονος παππούς (ναι αριθμητικώς 90, ολογράφως ενενήντα) που μοίραζε τροφή σε άστεγους! 

«Drop the plate right now!» όπως λέμε «Drop the gun right now!». Plate και gun, πιάτο και όπλο, το ίδιο πράγμα. 

Είναι πολλοί οι καθυστερημένοι που δεν καταλάβανε ότι ορκίστηκαν να προστατεύουν και να υπηρετούν (to protect and to serve) το λαό και όχι τα αφεντικά. Ο ξεφτίλας, αντί να τα βάλει με την κόκα και τις πλούσιες πουτάνες που τη ρουφάνε (αναρίθμητες στη Φλόριντα) βρήκε τον ακτιβιστή παππού να ασκήσει εξουσία. 

Θα τον έλουζα με κοσμητικά, αλλά είναι μακριά. Γι αυτό θα κάνω κάτι καλύτερο.

Θα υπενθυμίσω στους εγχώριους εγγυητές της ασφάλειας παλαιότερη προειδοποίησή μου: 

Όταν ο λαός αναλάβει δράση δεν πρέπει να σας βρει απέναντί του. 

Σας προειδοποίησα (χρόνος αόριστος· η πράξη έγινε μια φορά στο παρελθόν και τελείωσε). 

Σας έχω προειδοποιήσει (χρόνος παρακείμενος· η πράξη έγινε στο παρελθόν, αλλά ισχύει ακόμη). 

Αν αναγκαστώ να γράψω «σας είχα προειδοποιήσει» (χρόνος υπερσυντέλικος· η πράξη έγινε στο παρελθόν ΠΡΙΝ γίνει κάτι ΑΛΛΟ) θα είναι αργά. Για όλους μας.

Σας έχω προειδοποιήσει λοιπόν. 

Και για να το καταλάβουν και όσοι σκέπτονται και ενεργούν Αμερικάνικα ... 

... You have been warned! 

Αρχιτέκτων ο Μέγας.

Δεν υπάρχει καμία πλέον αμφιβολία. Ο σχεδιαστής και επιβλέπων του μνημείου της Αμφίπολης, ήταν μερικές χιλιάδες χρόνια μπροστά από την εποχή του. 

Αν μάλιστα πρόκειται πράγματι για τάφο και όχι κενοτάφιο ή άλλο οικοδόμημα απόδοσης τιμών και κύριος αντικειμενικός του σκοπός ήταν να κρύψει τον νεκρό (νεκρούς) και να αποτρέψει βεβήλωση, τότε οι εκπλήξεις θα συνεχιστούν. Μπορεί να πρόκειται για λαβύρινθο (ενδεχομένως πολυεπίπεδο) με οπτικούς αντιπερισπασμούς και απατηλές παραλλαγές. Και γιατί όχι και καμιά παγίδα για ποικιλία. 

Και τίποτε απ’ αυτά να μην ισχύει και μόνο για τη μεγαλοπρέπεια και το κάλλος του σχεδιασμού πρέπει να του αποδώσουμε τιμές ανάλογες του (υψηλού υποθέτουμε) νεκρού. 

Γίγαντα της τέχνης, με καθυστέρηση δύο και πλέον χιλιάδων ετών ... τα σέβη μας.

 

Ε! Εσύ! Εσύ που είσαι θαμμένος στην Αμφίπολη!

Άκουσέ με! Μείνε εκεί! Μείνε μέσα! 

Κλείσε τον τάφο. Σφράγισέ τον. Εμπόδισε οποιονδήποτε να μπει. 

Αν δεις το φως κινδυνεύεις. 

Δεν μπορεί, πνεύμα εσύ μεγάλο, ζωντανό στην αιωνιότητα, κάποια κατάρα θα ξέρεις, κάποια υπερφυσική δύναμη θα ‘χεις. Ρίξε την πρώτη. Άσκησε τη δεύτερη. Κλείσε τον τάφο. Μείνε θαμμένος. 

Έξω βασιλεύει η μιζέρια. Έξω παραφυλάει η κακομοιριά. Έξω παραμονεύει ο εξευτελισμός. 

Όποιος κι αν είσαι. Όποια κι αν είσαι. Τρανά τα έτη που έζησες. Μεγαλειώδη και ιστορικά. 

Τώρα τα πράγματα αλλάξανε. Δεν κατοικούν εδώ ήρωες πια. Δεν κατοικούν ηρωίδες. 

Κάτι προδότες μείνανε, κάτι κοπρίτες, κάτι δειλοί. 

Τη χαρίσανε την ιστορία σου, την ανταλλάξανε τη δόξα σου, την πουλήσανε την κληρονομιά σου. Φτηνά. Πολύ φτηνά. Φτηνοί είναι, φτηνά πουλάνε, τσάμπα χαρίζουνε. 

Όπως κι αν πέθανες, από σπαθί ή φυσικό θάνατο, δόξα και τιμή σού πρέπει. Αν βγεις στο φως θα ξαναπεθάνεις. 

Αυτή τη φορά από ντροπή. 

ΥΓ. Δεν άντεξα...