Χαμός! Ποια MILFάρα αναστάτωσε Σαββατιάτικα την Ψαρρού;

Φωτιά άναψε στη Μύκονο! Κάηκε η παραλία! Κόλαση κανονική! Τέτοιος χαλασμός δεν έχει ξαναγίνει! Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την κατάσταση! Σεισμός και παλιρροϊκό κύμα μαζί!

Πόσες φορές έχουμε ξαναδεί τέτοια πράγματα; 

Πόσες φορές τα έχουμε ξαναδιαβάσει; 

Άπειρες! Διότι άπειρη είναι η μακακία του ανθρώπου, άπειρη και η εκμετάλλευσή της από τους πονηρούς. 

Και βεβαίως θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τους πονηρούς και τις MILFάρες τους και όλες τις juicy (my ass) ειδήσεις τους. Εξυπνάκηδες, κουτσομπόληδες, ματάκηδες και ηλίθιοι υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν για πάντα. Τώρα μάλιστα που ζούμε στην εποχή της τσόντας, τόσα lifestyle (ξανά my ass) περιοδικά, τόσοι paparazzi, τόσα soft porn sites είναι απολύτως αναμενόμενα. 

Το πρόβλημα είναι ότι πάμπολλοι πλέον πονηροί προσπαθούν να πουλήσουν φιλολαϊκό προφίλ και παριστάνουν και τους πατριώτες. Και πήξαμε στις «πατριωτικές», «αντιμνημονιακές» και «λαϊκές» ιστοσελίδες. Της τσόντας. 

Και ανάμεσα στις «εθνικοπατριωτικού» και «ελληνοχριστιανικού» περιεχομένου ειδήσεις, να ‘σου και τα ξέκωλα. Ανάμεσα στις «σοσιαλιστικές» απόψεις, να και τα ξώβυζα. Ανάμεσα στα «κοινωνικά» νέα, να και το πουταναριό. 

Λοιπόν ψευταράδες σας πήραμε χαμπάρι. Σας νοιάζει μόνο να τα αρπάξετε. 

Κάτι τίτλους του τύπου «Δείτε τη Ρωσίδα που τα πέταξε όλα στη Μύκονο» για να τσιμπήσουν οι αφελείς, να τους βάλετε εκεί που ξέρετε. Στα φρύδια μας και η Μύκονος και η Ψαρρού και οι πασαρέλες της πορνείας. 

Και κάτι φουστιές του τύπου «Δείτε ποιος δημοφιλής ηθοποιός ψυχορραγεί» για να πάρετε κλικ και να τα πιάσετε από τις διαφημίσεις, ξεχάστε τις. Δεν μασάμε. Αν καλά και σώνει θέλετε να μας ενημερώσετε, να λέτε όλη την αλήθεια στον τίτλο. 

Και κυρίως μην μας παριστάνετε τους πατριώτες. Μην ξεσπαθώνετε κατά του Φίλη και στο καπάκι κώλους από κοσμικά νησιά. Μην αναδημοσιεύετε Αμβρόσιο και αμέσως από πάνω λολίτες. Μην κατακεραυνώνετε τον Τσίπρα και κολλητά ποστάρετε στρινγκάκια. 

Δεν είναι έτσι ο πατριωτισμός ρε καριόληδες. 

Υ.Γ είχα σκοπό να ανεβάσω και στιγμιότυπα, αλλά έδωσα τόπο στην οργή. Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι καταλαβαίνουν ποιους εννοώ. Για τις Αμερικανιές ζητώ συγγνώμη, αλλά οι δεξιούληδες της Θεσσαλονίκης μας τα πρήξανε με την κατεξοχήν Αμερικανιά MILF (my ass again). 

Να εκδοθούν στην Τουρκία. Άμεσα.

Οκτώ στρατιωτικοί εχθρικής χώρας, ζητούν πολιτικό άσυλο για να γλυτώσουν από την κυβέρνηση της εχθρικής χώρας, μετά από αποτυχημένο πραξικόπημα για την κατάληψη της εξουσίας στην εχθρική χώρα. Η εκλεγμένη κυβέρνηση της εχθρικής χώρας, νόμιμος εκφραστής της εχθρότητας, ζητά την έκδοσή τους. Αν είχαν επιτύχει και είχαν καταλάβει την εξουσία της εχθρικής χώρας, θα είχαν αυτοί τα πρωτεία της εχθρικότητας και άσυλο θα ζητούσε η εκδιωχθείσα πρώην κυβέρνηση της εχθρικής χώρας. 

Στρατιωτικοί εχθρικής χώρας, ούτε δικαίωμα σε φιλοξενία έχουν, ούτε δικαίωμα σε άσυλο άνευ όρων. Στρατιωτικοί εχθρικής χώρας μπορούν να τύχουν ανθρωπιστικής μεταχείρισης, μόνο αν παραδοθούν εν καιρώ πολέμου ή αν αποκηρύξουν δημοσίως την επιθετικότητα της χώρας τους εναντίον μας και παραδεχθούν χωρίς υπεκφυγές τα εθνικά μας δίκαια, αν δηλαδή μέσα στην αίτηση ασύλου, στην αιτιολόγηση της υποβολής της, ενσωματώσουν ΩΣ ΑΙΤΙΟ και την πολεμοχαρή στάση της χώρας τους απέναντί μας.

Τα υπόλοιπα είναι σκέτη υποκρισία και ψευδοδιλήμματα. 

Οι γνώμες που γράφονται και ακούγονται, κατανοητές και σεβαστές, έχουν σωστή νομική και λογική βάση (πλην της ηλιθιότητας που συγκρίνει Τούρκους πραξικοπηματίες με τον Οτσαλάν!), αλλά δεν λαμβάνουν υπόψιν τους το βασικό: ότι πρόκειται για εχθρική χώρα! 

Χώρα που μας έχει κατασφάξει, απρόκλητα και σαδιστικά, πάμπολλες φορές στο παρελθόν. Και εμάς και όλους τους γείτονές της. Χώρα που έχει χαρακτηρίσει αφορμή πολέμου νόμιμο κυριαρχικό μας δικαίωμα. Χώρα που διεκδικεί εδάφη μας, παρανόμως και προκλητικά. Χώρα που παραβιάζει ύδατα και εναέριο χώρο μας, θρασύτατα και συνεχώς. Χώρα που έχει εκδιώξει τα ιερά και τα όσιά μας από κάθε σπιθαμή των εδαφών της. Χώρα που έχει εγκαταστήσει εποίκους και εγκάθετους σε δική μας γη. 

Η ιδέα να δώσουμε μαθήματα δημοκρατίας, ευνομίας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι ανόητη: η Τουρκία είναι μπράβος. 

Μπράβος των Νονών του πλανήτη. Άξεστος, τσαμπουκάς και αδίστακτος. Ο κατάλληλος για όλες τις βρωμοδουλειές. 

Δεν γνωρίζουν λέτε Αμερικανοί, Ευρωπαίοι και Ρώσοι τι εστί Τούρκος; Δεν γνωρίζουν για σφαγές, γενοκτονίες, λαθρεμπόριο, δουλεμπόριο και εμπόριο όπλων; Σε τι ακριβώς θα βοηθήσει η επίκληση αρχών και αξιών από μέρους μας; Πάλι με αυταπάτες ότι διδάσκουμε την ανθρωπότητα θα την βγάλουμε; Πάλι κήρυγμα σε μπράβους και Νονούς θα κάνουμε; Το ρόλο του πτωχού πλην τιμίου τον έχουμε χιλιοπαίξει. Δικός τους είναι ο μπράβος, τώρα που αυτονομείται να καθαρίσουν μόνοι τους. 

Μα, θα πείτε, θα τους εκτελέσουν και μπορεί να μην είχαν ιδέα για το πραξικόπημα, να εκτελούσαν απλώς εντολές. Ρωτώ όμως κι εγώ: αν οι εντολές τους ήταν … επίθεση στην Ελλάδα; Και πάλι δεν θα είχαν ιδέα γιατί, και πάλι θα έπρεπε να τις εκτελέσουν (σκοτώνοντας Έλληνες) και τότε θα έπρεπε να τους σκοτώσουμε εμείς. Και μη μου πείτε ότι αν τους διέτασσαν να εισβάλλουν σε ελληνικό νησί, θα αρνούνταν και θα στασίαζαν! 

Μα, θα ρωτήσετε, δεν θα φανεί ως πράξη υποτέλειας η με συνοπτικές διαδικασίες παράδοση ανθρωπίνων ψυχών στον Σουλτάνο; Ρωτάω όμως κι εγώ με τη σειρά μου: έτσι θα αποδείξουμε ότι δεν είμαστε υποτελείς; Αν αυτό είναι το θέμα, έχω καλύτερη πρόταση: να επεκτείνουμε τώρα τα μίλια σε 12. Έτσι όχι μόνο δείχνουμε ότι δεν είμαστε υποτελείς, αλλά και πληρώνουμε τον εχθρό με το ίδιο νόμισμα. Διότι μην μου πείτε ότι αν στην Ελλάδα είχαμε πραξικόπημα, δεν θα είχε ορμήσει ο Τούρκος στα νησιά μας. 

Αν είναι λοιπόν να (επανα)κηρύξουμε την ανεξαρτησία μας, όσο κι αν ακούγεται γελοίο με τους ΤσιπροΚαμμένους που μπλέξαμε … 

…πάρε Ταγίπ τους στασιαστές, δεν σου δίνουμε την αφορμούλα που ψάχνεις για καυγά, αλλά με την ευκαιρία, πάρε μια βαρβάτη αφορμή για να δούμε πόσα κιλά καρύδια κουβαλάς: μην ξαναπατήσεις στο Αιγαίο. Το ολόδικό μας το Αιγαίο.

Ισλαμοφασίστες – Κοσμικοί Φασίστες 2-1 με ανατροπή (Ημίχρονο 0-1).

Στη Σούπερ Λίγκ των φασιστών, των εκ γενετής μισανθρώπων, σφαγέων και γενοκτόνων, έγινε χθες (15/07/2016) το βράδυ, το ματς της δεκαετίας. Ντέρμπι για γερά νεύρα. 

Πριν καλά-καλά ξεκινήσει ο αγώνας (10 το βράδυ τοπική ώρα, ποιος ηλίθιος μίλησε για πραξικόπημα, τα πραξικοπήματα γίνονται το ξημέρωμα, αργά το βράδυ γίνονται αγώνες των Λιγκ: Τσάμπιονς Λιγκ κτλ) οι φιλοξενούμενοι αιφνιδίασαν τους γηπεδούχους και προηγήθηκαν. Οι γηπεδούχοι, εμφανώς μουδιασμένοι χάσανε τη μπάλα και βολόδερναν στο γήπεδο επί πολλή ώρα (καλά να πάθουνε, όλοι οι ξένοι παρατηρητές τούς είχαν προειδοποιήσει ότι η πάλαι ποτέ κραταιά ομάδα των Κοσμικών Φασιστών, αργά ή γρήγορα θα επιχειρούσε να ξαναπάρει το πρωτάθλημα). 

Στην ανάπαυλα του ημιχρόνου όμως, ο προπονητής των γηπεδούχων Ερντίπ Ταογάν, με λόγο-φωτιά στα αποδυτήρια επανέφερε τους παίκτες του στην πραγματικότητα. Τους υπενθύμισε ότι οι Κοσμικοί Φασίστες είχαν μεν προσφέρει πολλά στον φασισμό, είχαν αποδεκατίσει Έλληνες, Αρμένηδες, Κυπρίους, Ποντίους, Άραβες κτλ, οι μέθοδοί τους όμως ήταν ξεπερασμένες. Ωμές μεν, αλλά πολύ φανερές, πολύ φαντεζί, πολύ προβλέψιμες. Και για αυτό είχαν καταδικαστεί αμετάκλητα στη συνείδηση των απανταχού φασιστών. Σήμερα, τους υπενθύμισε, ο φασισμός έχει εξελιχθεί. Ωμότητες μεν, αλλά με κάλυψη μπούργκας. Φρικαλεότητες με τσαντόρ. Σφαγές με μαντήλες. Μοντέρνα πράγματα. Πολιτικώς ορθά. Δεν ήταν τυχαίο ότι οι Ισλαμοφασίστες είχαν αποτέλεσμα: Κούρδους, Ιρακινούς, Σύρους (σφαγμένους). Δεν ήταν τυχαίο ότι έκαναν εξαγωγή κατσαπλιάδων σε όλο τον πλανήτη. Δεν μπορεί να ήταν τυχαίο. 

Εμψυχώθηκαν λοιπόν οι Ισλαμοφασίστες και στο δεύτερο ημίχρονο τα πράγματα άλλαξαν. Έπεσαν κορμιά. Σφάχτηκαν παλικάρια. Φαγώθηκαν σάρκες. Συνεπικουρούμενοι από τους οπαδούς τους (Αλλάχου Ακμπάρ και τέτοια), αντεπετέθησαν και αρχικά ισοφάρισαν (οι Κοσμικοί είχαν ξεσυνηθίσει τις σφαγές, πώς να το κάνουμε;), για να ακολουθήσει η επική ανατροπή του σκορ και να πανηγυρίσουν οι Ισλαμοπαράφρονες μία ακόμη νίκη, ένα ακόμα φασιστικό πρωτάθλημα. 

Μέχρι αυτή την ώρα η Διεθνής Ομοσπονδία Φασιστών, μέχρι προσφάτως χολωμένη με την Τοπική Ομοσπονδία Ισλαμοφασιστών, για τις επιχειρούμενες από την τελευταία δραστικές αλλαγές στο καταστατικό της, δεν έχει ακόμη σχολιάσει το αποτέλεσμα του καθοριστικού αγώνα. Προβλέπεται όμως να επιχειρήσει σικάτη (συμφιλιωτική) παρέμβαση (με αναφορές στη δημοκρατία και την ειρήνη, γνωστούς φερετζέδες του φασισμού), διότι ως γνωστόν όλοι οι φασίστες την ίδια μούρη έχουνε. 

Υ.Γ Κάτι άσχετοι που αρέσκονται στις θεωρίες συνωμοσίας, λένε ότι το ματς ήταν στημένο. Επ’ ουδενί. Κάνουν τέτοια πράγματα οι φασίστες;

Προς δικαστές και δικηγόρους που εξετάζουν μάρτυρα που «δεν θυμάται».

Αξιότιμοι νομικοί μου. 

Όταν αντιμετωπίζετε μάρτυρα που «δεν θυμάται», οφείλετε να τον βοηθήσετε ή/και αναγκάσετε να θυμηθεί. Σχολιάζοντάς τον, λοιδορώντας τον και προσβάλλοντάς τον, όχι μόνο δεν «εισφέρετε» κάτι στη δίκη, αλλά αντιθέτως τραβάτε το φύλλο συκής μιας κατά τα άλλα τσίτσιδης Δικαιοσύνης. 

Α, ναι! Και αυξάνετε κατακόρυφα τις ψήφους στον φασισμό. 

Υ.Γ Αυτά τα περί «άνοιας», «Alzheimer» κτλ αφήστε τα να τα χρησιμοποιεί κανένας του παραδικαστικού για να αθωώσει κανέναν ναρκέμπορα. Σας το λέω επειδή έγκριτος συνάδελφός σας, όταν χαρακτήρισα κάποιον «συναισθηματικά ασταθή» με κατακεραύνωσε: «είστε ψυχολόγος κύριε;». Δεν σας λέω την συνέχεια γιατί θα είναι εις βάρος όλων μας… 

Πολιτικό Κίνημα «Άρδην» (Γ. Καραμπελιάς και συνεργάτες). Όσοι πιστοί προσέλθετε.

Την Πέμπτη 30 Ιουνίου, ο γνωστός αγωνιστής Γιώργος Καραμπελιάς και οι συνεργάτες του σε «Άρδην» και «Ρήξη» έκαναν ένα βήμα παραπάνω. Κρίσιμο και δυναμικό. 

Προχώρησαν σε διακήρυξη ίδρυσης Πολιτικού Κινήματος με την ονομασία «Άρδην» (φυσικά!). 

Αυτό πρέπει να μας χαροποιεί ιδιαίτερα. Οι υγιείς δυνάμεις (όσες και όποιες) πρέπει να τολμούν. Όταν το πράττουν, ένα παράθυρο ανοίγει. Προσμονής και ελπίδας. 

Οι φίλοι τού «Άρδην» καλούν τους «πιστούς» να προσέλθουν. Να συνυπογράψουν τη ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ. 

Συντάχθηκα (άλλο που δεν ήθελα). Προσωπικές μου απόψεις για μεμονωμένα πρόσωπα, γεγονότα, ιδεολογικά-θεωρητικά ζητήματα, θα τις κρατήσω για μένα. Προέχει η σωτηρία της πατρίδας. 

Αυτοπροσδιορίζομαι πάντοτε ως «Έλληνας, Πατριώτης και Δημοκράτης». Σήμερα, θα προσθέσω και άλλον αυτοπροσδιορισμό: «αγύριστο κεφάλι». 

Ως τέτοιο, κατανοώ απολύτως τα υπόλοιπα «αγύριστα κεφάλια» (τον τρόπο σκέψης τους και την συνέπειά τους και όχι απαραίτητα τις γνώμες τους). Κυρίως αυτά των ομοϊδεατών μου πατριωτών και ειδικότερα εκείνα της λεγόμενης «πατριωτικής» αριστεράς (έχω ξανατονίσει ότι ο προσδιορισμός είναι περιττός, η αριστερά είναι εξορισμού πατριωτική, αλλά δυστυχώς οι ψευτοαριστεροί πλεονάζουν, οπότε τον χρησιμοποιώ κι εγώ). 

Μέχρι στιγμής, στα διαδικτυακά μέσα πατριωτικής λογικής που επισκέπτομαι, η ίδρυση του κινήματος «Άρδην» δεν έλαβε την προσοχή που της αξίζει, παρότι πολλά αναμετέδωσαν ειδήσεις σχετικές με ιδρύσεις νεοφιλελεύθερων σχηματισμών. Δεν γνωρίζω αν πρόκειται για ελλιπή ενημέρωση ή προσωπικές διαφωνίες με τον Καραμπελιά, ωστόσο καλώ όλους τους πατριώτες και κυρίως τα «αγύριστα κεφάλια» να αναδημοσιεύσουν, να ενημερώσουν, να πάρουν θέση. Ακόμη και η κριτική στάση θα είναι προς όφελος του νέου κινήματος και σε τελική ανάλυση της πατρίδας. 

Περιττό να δηλώσω ότι καμία σχέση ή και απλή επαφή δεν είχα έως τώρα με την ομάδα «Άρδην». 

Προσδοκώντας ένωση όλων των υγιών πατριωτικών δυνάμεων, συνυπογράφω τη διακήρυξη του Καραμπελιά. 

Το γνωστό σας «αγύριστο κεφάλι», 

Αριστείδης. 

Να χαρώ εγώ «εθνικιστές»!

Στη Βρετανία αποφασίζουν έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση με δημοψήφισμα. Σκωτσέζοι και Ιρλανδοί ζητάνε απόσχιση και παραμονή στην Ε.Ε οι πρώτοι, επανένωση Ιρλανδίας και παραμονή στην Ε.Ε οι δεύτεροι. Λογικότατο ε; Σε μια έκρηξη εθνικισμού, συναντώνται σε κοινό τόπο: την Ε.Ε των τραπεζιτών! Οι εθνικιστές γουστάρουν Ε.Ε και δανεικά. Γιούρογκρουπ και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Σόιμπλε και Ντράγκι! 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Οι Ουκρανοί ναζί, εξορισμού εθνικιστές, σφάζουν κοσμάκη με Αμερικανική και ΕΟΚική κάλυψη. Ορφανά του Αδόλφου στην υπηρεσία Σιωνισμού και ΝΑΤΟ. 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Ο Σουλτάνος Ταγίπ ο Α’ ο Μεγαλοπρεπής, εθνικισταράς του κερατά και Ισλαμιστής τρανός, τα ξαναβρήκε με τους Σιωνιστές (εθνικιστές!) υπό την αιγίδα των Η.Π.Α και θα (ξανα)συνεργαστούν λέει στενά. Διότι τα κοιτάσματα είναι μεγάλα και τα γεωπολιτικά συμφέροντα μεγαλύτερα. Και μερικές εκπτώσεις στον εθνικισμό δικαιολογούνται. 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Και ο Βλαδίμηρος, λέει, έριξε νερό στο κρασί του. Επαναπροσέγγιση, λέει, με τον Ταγίπ και θα άρει τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς για την Τουρκία. Ε, δεν μένει παρά να (ξανα)δω μερικά μιλιούνια Ρώσων τουριστών στα παράλια της Μικράς Ασίας για να αναφωνήσω: 

Να χαρώ εγώ εθνικιστές! 

Να αξιολογούμε τη στάση όσων γνωρίζουν και προνοούν. Κανενός άλλου.

Χρησταὶ αἱ τῶν φρονίμων δόξαι, πονηραὶ δὲ αἱ τῶν ἀφρόνων. 

Σωκράτης. 

Υπάρχει μια Ευρωπαϊκή χώρα, πολύ «ουδέτερη». Τουλάχιστον έτσι θέλουν να νομίζουμε. 

Ο Αδόλφος την «σεβάστηκε». Δεν την κατέλαβε, παρότι ήταν πλούσια και στρατιωτικά αδύναμη (ενώ είχε ισοπεδώσει φτωχούς και στρατιωτικά δυνατούς). Προτίμησε να στείλει τα στρατά του στη Ρωσία, παρά να αποκτήσει σύνορα με τον Ντούτσε. Μάλιστα. Καταλάβατε τώρα εσείς… 

Η χώρα αυτή είναι διάσημη για τις σοκολάτες της, τα ρολόγια της και τα χειμερινά σπορ, αλλά κυρίως για τις τράπεζές της. Όλο το χρήμα από λαμογιές εκεί μαζεύεται. Ξανακαταλάβατε τώρα εσείς. 

Οι θεσμικοί της παράγοντες παίρνουν κάτι «τρελές» εκ πρώτης όψεως αποφάσεις. Διοργανώνουν π.χ δημοψηφίσματα για το αν ο κατώτατος μισθός θα είναι μερικά χιλιάρικα (σε ευρώ), την ώρα που σε άλλες χώρες οι εργαζόμενοι λιμονοκτονούν. Ξέρετε τώρα εσείς. 

Στη χώρα αυτή της ευμάρειας όμως, οι θεσμοί αποτελούνται από επαΐοντες. Γνώστες. Μυημένους. Η οικονομική ελίτ που εδρεύει εκεί προβλέπει το μέλλον, για να μην σας πω ότι το διαμορφώνει. 

Όταν λοιπόν θέλουμε να πάρουμε μια (προ)γεύση του τι θα ακολουθήσει, καλό είναι να κοιτάζουμε τι κάνει … η Ελβετία. 

Μέσα στον διεθνή χαμό δηλώσεων, προβλέψεων, αναλύσεων κτλ θα πρέπει να προσπαθούμε να αλιεύσουμε (όσο και όποτε είναι δυνατόν) ειδήσεις που αφορούν στη στάση της Ελβετίας. 

Γιατί; 

Διότι η πολιτική ορθότης έχει πολύ μεγάλη πλάκα. Απαιτεί «ρεαλισμό», αλλά ταυτόχρονα μας σερβίρει παραμυθάκια με μάγους και δράκους. Κι όταν προκύπτει ενδεχόμενο Brexit λ.χ, απειλεί κυνικά με οικονομικό Αρμαγεδδώνα και επιστρατεύει την κυρία Τζόαν Ρόουλινγκ. Τη μαμά τού Χάρι Πότερ. Την κυριούλα που έγινε εκατομμυριούχος πουλώντας παραμυθάκια μαγείας τα οποία η ίδια η πολιτικώς ορθή παιδοψυχολογία είχε υποτίθεται αποκηρύξει ως αποβλακωτικά για τα παιδιά (η μαντάμ ανακήρυξε ρατσιστές και φανατικούς τους ηγέτες του κινήματος εξόδου της Βρετανίας από την Ε.Ε και οι δηλώσεις της έκαναν μεγάλο ντόρο παραμονές του δημοψηφίσματος). 

Κι ενώ η κυρία Ρόουλινγκ κυνηγούσε μάγισσες, η Ελβετική κυβέρνηση απέσυρε την υποψηφιότητα για είσοδο της χώρας στην Ε.Ε. Λίγες μέρες πριν το καθοριστικό Βρετανικό δημοψήφισμα. Και λίγο παλαιότερα, παραμονές των ελληνικών εκλογών του Γενάρη του 2015, ενώ ο Τσίπρας υποσχόταν σκίσιμο μνημονίων και άλλα διάσημα πολιτικώς ορθά ζωντόβολα τον προμοτάρανε αγρίως με συνεντεύξεις και χαριτωμενιές, ο Ελβετός κεντρικός τραπεζίτης αποδέσμευσε το νόμισμα της χώρας του από την κλειδωμένη ισοτιμία με το ευρώ (ο ίδιος την είχε κλειδώσει παρόλο που έχανε λεφτά). 

Ηθικό δίδαγμα: για σοβαρά ζητήματα ακολουθούμε τη συμβουλή του Σωκράτη. Λαμβάνουμε υπόψιν τη στάση όσων γνωρίζουν και προνοούν (έστω κι αν πρόκειται για οικονομικούς δυνάστες) και όχι του κάθε παρλαπίπα. 

Του μικρού Πιτσιρίκου του φταίει το Άγιο Πνεύμα.

Ο γνωστός διαδικτυακός εξυπνάκιας Πιτσιρίκος, διάσημος πλέον για τα φούμαρα που σερβίρει υπό μανδύα αριστερό, για να μην πω επαναστατικό, ξαναχτύπησε. 

Το παλικάρι, μέρες που ‘ναι, αποφάσισε να ασχοληθεί με το αγαπημένο του θέμα: τα θρησκευτικά. Θύμα αυτή τη φορά το Άγιο Πνεύμα. Παλιότερα ήταν η Παναγιά. 

Ας ξεχάσουμε για λίγο ποιος είναι ο λεβέντης. Την ταυτότητά του ως φυσικό πρόσωπο η οποία έχει διαρρεύσει (κακώς), την ιστορία του στη δημοσιογραφία (κάτι μηνιαία πεντοχίλιαρα για συνεισφορά σκατών σε καθεστωτικούς βόθρους), τις μαλακίες που πρεσβεύει (π.χ «ας πρόσεχαν οι αστυνομικοί που πέσανε νεκροί από σφαίρες κακοποιών όταν διάλεγαν επάγγελμα, τους κινδύνους τους ήξεραν», συνεπώς «ας πρόσεχε κι αυτός στο χυτήριο που έπεσε στο καυτό μέταλλο»), τις επιστολές που δημοσιεύει από διάφορους που έχουν το ίδιο γραφικό στυλ με τον ίδιο (οπότε έχει κλωνοποιηθεί, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο). 

Ας μείνουμε στα θρησκευτικά. 

Ο τυπάκος, με διφορούμενο στυλάκι (ναι μεν προσβάλλω, αλλά δεν θέλω να προσβάλλω) επιχειρεί, αυτός ο ξερόλας, κάθε φορά να εξευτελίσει την πίστη μας. Αυτό βέβαια δεν είναι μόνο δική του εμμονή. Πολλοί έχουν χτίσει καριέρες επί αυτού. Άλλοι κομπλεξικοί, άλλοι για διαφήμιση, άλλοι γιατί έτσι (αντί να ‘ναι κολλημένοι με το ποδόσφαιρο, είναι κολλημένοι κατά της Ορθοδοξίας). 

Αυτός όμως το κάνει με ιδιαίτερη μαεστρία: χιούμορ της πιάτσας. Και σε ιδιαίτερες χρονικές συγκυρίες: επ’ ευκαιρία μεγάλων γιορτών της Ορθοδοξίας. Γι αυτό πρέπει να ασχοληθούμε λίγο μαζί του. 

Ρε μαλάκα Πιτσιρίκο (το μαλάκα διφορούμενο, είτε βρισιά είτε έκφραση οικειότητας, για να δεις ότι μαλακίες μπορούμε να γράψουμε πολλοί), 

τι ζόρι τραβάς με την Ορθοδοξία ρε; (μην απαντήσεις ότι στρέφεσαι εναντίον όλων των θρησκειών γιατί δεν μας ενδιαφέρει, εμείς για ύβρεις κατά της Ορθοδοξίας σε εγκαλούμε). 

Πιστεύεις ότι δεν υπάρχει Θεός; Δικαίωμά σου να το πιστεύεις. Αν το πιστεύεις όμως, αυτό είναι μια μορφή πίστης. Άρα σε κάτι πιστεύεις: στην αθεΐα. Ο καθένας με την πίστη του και τα σκυλιά δεμένα. Γιατί επιτίθεσαι; Γιατί τόση φασαρία; Για να σώσεις τους πλανημένους; Μα αυτό ακριβώς υποστήριζαν και υποστηρίζουν όλοι οι αυτόκλητοι ιεροκήρυκες: από τους μουρλούς με τα πλακάτ, μέχρι τους απατεώνες με τις τηλεοπτικές εκπομπές. Για να φωτίσουν τους πλανημένους από την αθεΐα γκαρίζουν εκείνοι, για να φωτίσεις τους πλανημένους από τη θρησκεία ουρλιάζεις εσύ. Μουρλοί και απατεώνες από τη μια και Πιτσιρίκοι από την άλλη. 

Και τέλος πάντων αν θες ντε και καλά να βοηθήσεις τους εθισμένους στο «όπιο» της θρησκείας γιατί δεν καταφεύγεις στον ακτιβισμό; Εδώ μας γάνωσες τα εντόσθια με την αντικαθεστωτική σου δράση, με το τι έκανες στους Αγανακτισμένους, σε τι διαμαρτυρίες συμμετείχες, τι δακρυγόνα έφαγες. Γιατί δεν κάνεις το ίδιο και με το μεγάλο σου εχθρό την Ορθοδοξία; Σε 2 μήνες στην Τήνο θα έχουμε κοσμοσυρροή. Χιλιάδες πλανημένων θα πάνε για προσκύνημα. Ανάμεσά τους ανίατα άρρωστοι και ανάπηροι. Πήγαινε κι εσύ ρε Πιτσιρίκο! 

Πήγαινε και πες τους πως κατέχεις την αλήθεια. Πως δεν υπάρχει Θεός και όλα είναι μια συνωμοσία των παπάδων. Πήγαινε μπροστά τους και πες τους ότι οι ελπίδες που τρέφουνε είναι ψεύτικες. Πως δεν θα γίνουνε ποτέ καλά γιατί το λες εσύ, ο Μέγας Ξερόλας. Εμπρός λοιπόν, ψαγμένε και αμφισβητία, πήγαινε και στέρησέ τους την τελευταία τους ελπίδα. 

Και μη βιαστείς να θεωρήσεις ότι έρχομαι στα λόγια σου. Ότι αυτό ακριβώς το οποίο πασχίζεις να στιγματίσεις είναι η εκμετάλλευση του πόνου. Ότι οι ψεύτικες υποσχέσεις και ελπίδες από ψεύτικους θεούς είναι ο στόχος σου. Για να χτυπήσεις τις ψεύτικες ελπίδες μαλάκα (διφορούμενο) Πιτσιρίκο, πρέπει να προσφέρεις πραγματικές. Η ανθρώπινη ψυχή αποζητά την ελπίδα. Από πάντα και για πάντα. Αν δεν υπάρχει πραγματική κρεμιέται από την ψεύτικη. Και πραγματική ελπίδα είσαι ανίκανος να προσφέρεις. Επειδή είσαι άνθρωπος. Φθαρτός, με αδυναμίες και ατέλειες. Και ο πονεμένος συνάνθρωπός σου θα προτιμήσει τις πραγματικές ελπίδες που απορρέουν από την πίστη σε έναν τέλειο Θεό, έστω κι αν δεν Τον αντιλαμβάνονται οι αισθήσεις του, παρά τις εγγυημένα φθαρτές, ατελείς (για να μην πω προκατειλημμένες ή δόλιες) και ουσιαστικά ανύπαρκτες ελπίδες από έναν φθαρτό και ατελή άνθρωπο, του οποίου την ανεπάρκεια (αν όχι κακοήθεια) διαπιστώνει κάθε μέρα με τις αισθήσεις του. Είτε αυτός είναι ξερόλας Πιτσιρίκος, είτε πολιτικός, είτε τραπεζίτης. 

Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν θα δεχθεί να υβρίζεται η πίστη του, οι βαθύτερες ανάγκες και αναζητήσεις της ψυχής του, η υπόστασή του εντέλει, από έναν μαλάκα (καθόλου διφορούμενο) που δηλώνει αριστερός και στην ιστοσελίδα του διαφημίζονται στοιχηματατζήδες, η Βόνταφον και η Νεστλέ. 

Θύματα τα θύματα, θύματα κι οι θύτες.

Ο μουσουλμάνος Ομάρ. Θύμα. Του «ριζοσπαστικού» Ισλάμ. Ξεκινά τη μάχη της προπαγάνδας. 

Οι γκέι. Θύματα. Της «ομοφοβίας». Κερδίζουν τη μάχη της προπαγάνδας. 

Το «μετριοπαθές» Ισλάμ. Θύμα κι αυτό. Της «Ισλαμοφοβίας». Νικητής κι αυτό στη μάχη της προπαγάνδας. 

Η «διαφορετικότητα». Η μαμά των γκέι, των μουσουλμάνων, των μεταναστών, των έγχρωμων κτλ. Θύματα τα παιδιά της, θύμα κι αυτή. Θριαμβεύτρια στη μάχη της προπαγάνδας. 

Μόνα θύματα εμείς. Στη μάχη της προπαγάνδας.

Ο μικρός αυτοκράτωρ Αλέξης.

Ο μικρός Αλέξης δεν τα πηγαίνει καλά με τις λέξεις. Δεν υπάρχει καμιά που να μην της έχει αλλάξει το νόημα. Ούτε έχει αφήσει ψευτιά, υπεκφυγή και κοτσάνα που να μην την ξεστομίσει. 

Τι κι αν είναι αυτοκράτωρ; 

Αυτοκράτωρ! Εκλεκτός θεών και ανθρώπων, ακριβώς όπως στην παρακάτω διδακτική ιστοριούλα: 

Ένας σοφός παιδαγωγός, μύστης του Κομφουκιανισμού, ρώτησε κάποτε τον νηπιακής ηλικίας Κινέζο αυτοκράτορα, να του πει πώς λέγονταν τα συμπαθή ζωάκια που είχαν συναντήσει κατά τον τελευταίο τους περίπατο στην εξοχή. 

«Αρνάκια» απάντησε ο μικρούλης μονάρχης. 

«Ο γιος τού Ουρανού απάντησε τέλεια» είπε ο δάσκαλος. «Θα πρόσθετα μόνο ότι τα αρνάκια αυτού του είδους συνήθως τα λέμε γουρουνάκια»! 

Και μπορεί το Κινεζάκι να είχε το ελαφρυντικό της προσχολικής ηλικίας. Το δικό μας όμως ανθρωπάκι είναι μικρό σε όλα εκτός από την ηλικία. 

Όταν οι λέξεις κακοποιούνται και οι έννοιες διαστρεβλώνονται από ενήλικες, δεν υπάρχουν ιδεολογίες, παρά μόνο εξουσίες και αυλές. 

Και κανένα ελαφρυντικό. 

Υ.Γ Η ιστοριούλα είναι από το βιβλίο «Ελευθερία και Νόμος» («Freedom and the Law»), του Μπρούνο Λεόνι, εκδόσεις Nash, Λος Άντζελες 1961, σε μετάφραση δική μου.