Όχι «με στέβια». «ΚΑΙ με στέβια»!

Την επόμενη φορά που θα αποφασίσετε (ή μήπως δεν το σκέπτεσθε και δράτε παρορμητικά;) να καταναλώσετε κάποιο «αναψυκτικό» χωρίς ζάχαρη, παρακαλείσθε να προσέξετε τα ψιλά. 

Όχι τα ρέστα. Τα ψιλά γράμματα. 

Χωρίς ζάχαρη. Σύμφωνοι. Αλλά με τι; 

Ασπαρτάμη, σακχαρίνη, σουκραλόζη, κυκλαμινικό κτλ κτλ. Ποιος τα προσέχει; Ποιος ξέρει τι είναι; Ποιος γνωρίζει τι επίδραση έχουν στον ανθρώπινο οργανισμό; Ποιος έχει υπολογίσει το κόστος για την υγεία μας προκειμένου να γλυτώσουμε θερμίδες; Δύσκολες ερωτήσεις και προς το παρόν αναπάντητες. 

Τέλος πάντων δεν είναι αυτός ο σκοπός της ανάρτησης. 

Ποιος είναι; Αυτός:

Τελευταίως μια άνευ προηγουμένου διαφήμιση γίνεται στα προϊόντα που περιέχουν στέβια (γλυκοσίδες από το φυτό της). Φυσική γλυκαντική ύλη, υποθέτουμε αγνή και ασφαλέστερη. Για τα ελληνικά προϊόντα που την περιέχουν, υπάρχει και προφανές εθνικό συμφέρον. 

Είναι όμως αυτός λόγος για να αγνοήσουμε τη σουκραλόζη που κρύβεται πίσω της; Δεν νομίζω! 

Οι φωτογραφίες είναι από 2 πολύ γνωστές ελληνικές «Κόλες». Από τις ετικέτες τους. Οι συμπατριώτες μας που τις παράγουν είναι ειλικρινείς (συνεπώς νόμιμοι) και σαφείς (μάλλον ψιλο-σαφείς. Οι φωτογραφίες είναι σε μεγέθυνση, με γυμνό μάτι το μικρούλι «και» μπροστά στην λαμπρή «στέβια», είναι … χαμένο!). 

Εδώ λοιπόν αρχίζουν τα δύσκολα. Τα δύσκολα ερωτήματα: 

Γιατί η φοβερή, τρομερή και σούπερ-ντούπερ στέβια, η οποία τόσο αιφνίδια μπήκε στη ζωή μας, να χρειάζεται τσόντα (σουκραλόζη); Ή μήπως η φοβερή κτλ στέβια είναι τσόντα της σουκραλόζης; (διότι οι πληροφορίες της συσκευασίας δεν μας παρέχουν ούτε απόλυτες συγκεντρώσεις, ούτε αναλογίες). Γιατί θα πρέπει να αισθανόμαστε ασφαλείς και εθνικά υπερήφανοι με το εγχώριο αναψυκτικό μας που περιέχει φυσικό-φυτικό-ολιγοθερμικό γλυκαντικό, εφόσον στη γλύκα του τελευταίου προστίθεται ένα τεχνητό-χημικό αγνώστων επιδράσεων; (Μην αρχίσετε τα «δεν έχει αποδειχθεί ότι βλάπτει» διότι θα εκραγώ. Το έχω ξαναπεί: δεν μπορεί να βαραίνει τον καταναλωτή η ευθύνη να αποδείξει ότι τα χημικά που τον ταΐζουν τον βλάπτουν. Όσοι τα ρίχνουν άκριτα στις τροφές πρέπει πρώτα να αποδεικνύουν ότι είναι ασφαλή). Γιατί από το «πιάσε έναν καφέ με ολίγη (ζάχαρη)» περάσαμε στο «πιάσε μια κόλα με ολίγη (στέβια)»; Και εν τέλει, γιατί αυτές οι χαριτωμενιές που προσβάλλουν τον καταναλωτή: γιατί «καρπούζι Αμαλιάδας 1,99 το κιλό» (το 1 τεράστιο, το ,99 αόρατο δια γυμνού οφθαλμού) από σοβαρές ελληνικές εταιρείες; 

Ηλίθιοι και όχι μπούφοι!

Μπούφος. Επίσημη ονομασία Bubo bubo. Νυκτόβιο αρπακτικό πουλί, ένα από τα εξυπνότερα του ζωϊκού βασιλείου. Είναι τόσο έξυπνος, που κάθεται εντελώς ακίνητος, και ανέκφραστος επί ώρες, ώστε η λεία του (τρωκτικά, ερπετά κτλ) να εξοικειώνεται με την παρουσία του και να τον πλησιάζει. 

Ο μπούφος δηλαδή ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΟΣ ΠΟΥ ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΙ ΤΟΝ ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ! 

Η ιδιότητά του αυτή, η ανέκφραστη πλήρης ακινησία, δεν πέρασε απαρατήρητη από τον λαό, ο οποίος χαρακτηρίζει με την έκφραση «μπούφος» οποιονδήποτε απλώς παρευρίσκεται, χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Τον αμέτοχο, αμίλητο, ανέκφραστο. Δυστυχώς η λαϊκή σοφία εκφυλίστηκε με το πέρασμα του χρόνου και πολλοί πλέον με τον χαρακτηρισμό «μπούφος» εννοούν τον ηλίθιο, γενικεύοντας (κακώς) την διαπίστωση ότι συνήθως ακίνητος και ανέκφραστος είναι ένας ηλίθιος. 

Αυτά βέβαια είναι ψιλά γράμματα για την επιστημονική προπαγάνδα που λέγεται διαφήμιση. Ο διαφημιστάκος της Τράπεζας Πειραιώς άσχετος και θρασύς (έκπληξη!) αναπαράγει αμάσητο το στερεότυπο, προκειμένου … (τι άλλο) … να πουλήσει!

Εντάξει κύριε διαφημιστά. Ενημέρωσε τον κύριο Τραπεζίτη ότι πέτυχες τον σκοπό σου. Η διαφήμιση χαλάει κόσμο. Όλοι θα κατεβάσουν το απ. Όλοι οι Έλληνες θα προσκυνήσουν την τεχνολογία που τίθεται στην υπηρεσία του Τραπεζίτη, βέβαιοι ότι τίθεται στην δική τους υπηρεσία. Όλοι θα παίξουν τον ρόλο τής λείας που εξοικειώνεται με το αρπακτικό. Είναι «έξυπνοι» οι καταναλωτές, όχι «μπούφοι»! 

Προς τους νέους που «τολμούν» να σπουδάζουν στη σχολή της Κόκα-Κόλα.

Εφημερίδα «Το Βήμα της Κυριακής». Στις 23/10/2016 ενεφανίσθη αυτό: 

Μια ολοσέλιδη καταχώριση-διαφήμιση της εταιρείας Κόκα-Κόλα με τίτλο «ΟΙ ΝΕΟΙ ΤΟΛΜΟΥΝ και η Coca-Cola τους στηρίζει» και υπότιτλο «Η πρωτοποριακή σχολή επιχειρηματικότητας και πάλι στη χώρα μας». 

Κατά τα αναγραφέντα «Η Coca-Cola, με την υποστήριξη του ιδρύματος της (The Coca-Cola Foundation), έφερε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στην Ελλάδα τη Σχολή Επιχειρηματικότητας, την πρώτη σχολή χωρίς καθηγητές, αλλά με αναγνωρισμένους επιχειρηματίες! Η Σχολή Επιχειρηματικότητας διοργανώνεται από τη διεθνή ΜΚΟ ThinkYoung σε διάφορες πόλεις ανά τον κόσμο … Στόχος της να εμπνεύσει τους νέους να κυνηγήσουν τα όνειρά τους, να εφαρμόσουν τις ιδέες τους και να διευρύνουν τους επιχειρηματικούς τους ορίζοντες. Πρώτος σταθμός η Αθήνα … 100 νέοι, επίδοξοι επιχειρηματίες 18-35 ετών, μυήθηκαν στην επιχειρηματικότητα και εργάστηκαν με πάθος … με την καθοδήγηση 12 έμπειρων επιχειρηματιών-εμπόρων.». 

Σύμφωνα δε με την (εντός πλαισίου) δήλωση της κυρίας Νεκταρίας Μητράκου, Διευθύντριας εταιρικής επικοινωνίας της COCA-COLA HELLAS, «στην Coca-Cola, πιστεύουμε στο ελληνικό επιχειρηματικό πνεύμα και κυρίως στους νέους της Ελλάδας, οι οποίοι … μπορούν να συμβάλουν σε ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα μας». 

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια και δεν επιθυμώ να προσθέσω και άλλη φτώχεια σε εκείνην που βύθισε η Κόκα-Κόλα Κόμπανι τους εν Ελλάδι εργαζομένους της, θα ρωτήσω ευθέως τους φοιτήσαντες σ’ αυτήν την ιδιότυπη «σχολή»: 

Δεν μου λέτε μπόιζ εντ γκερλς, 

Ποια όνειρα θα κυνηγήσετε και ποιο είναι το καλύτερο αύριο στο οποίο θα συμβάλετε; Τι ακριβώς εμπνευσθήκατε και σε τι συγκεκριμένα μυηθήκατε; Εν ολίγοις τι ακριβώς σας δίδαξαν σ’ αυτή τη σχολή «επιχειρηματικότητας»; 

Σας δίδαξαν ότι όταν τα (υπερ)κέρδη μας περιορίζονται, κλείνουμε τα εργοστάσια στην Ελλάδα και πάμε στη Βουλγαρία με τα ημερομίσθια της πείνας; 

Σας δίδαξαν ότι πετάμε τους εργαζόμενους στο δρόμο και αν τολμήσουν να κηρύξουν μποϊκοτάζ στα (εισαγόμενα πλέον) προϊόντα μας, καταφεύγουμε στη Δικαιοσύνη για την «αδικία» που μας έγινε; 

Σας δίδαξαν ότι χρησιμοποιούμε την (όχι μόνο οικονομική) ισχύ μας για να εμποδίσουμε οποιαδήποτε προσπάθεια των απολυμένων να ενημερώσουν το κοινό, ενώ ταυτόχρονα συνεχίζουμε την από πολλών ετών πλύση εγκεφάλου στους καταναλωτές, με διαφημίσεις όπου γκόμενες και γκόμενοι ζουν σε νιρβάνα επειδή καταναλώνουν τα θαυματουργά προϊόντα μας; 

Σας δίδαξαν ότι δεν διστάζουμε να προβούμε σε παραπλανητική διαφήμιση με σλόγκαν «μένουμε Ελλάδα», στην οποία εμφανίζονται εργάτες-ηθοποιοί να «εργάζονται» χαρούμενοι σε ένα κλειστό στην πραγματικότητα εργοστάσιο; 

Διότι αν σας τα δίδαξαν αυτά και τα ακούσατε αδιαμαρτύρητα, τα υιοθετήσατε και σκοπεύετε να τα εφαρμόσετε, λυπάμαι για σας. 

Αν όμως δεν σας τα δίδαξαν, τότε θα πρέπει να σας πληροφορήσω ότι είναι κοινοί υποκριτές. Διότι άλλα διδάσκουν και άλλα κάνουν. Μία επίσκεψη στην σελίδα των απολυμένων τής Κόκα-Κόλα στο facebook θα σας πείσει. Και η άγνοια δεν θα αποτελεί πλέον (αν αποτελούσε ποτέ) δικαιολογία για εσάς. 

Σε κάθε περίπτωση, αφού «τολμήσατε» μια φορά, και μάλιστα φωτογραφηθήκατε πανευτυχείς με τα χέρια σε στυλάκι «γιούπι», «ουάου» και «όου γιέα», αναμένω από σας να ξανατολμήσετε. Να στραφείτε προς την εταιρεία, τη σχολή της και τους δασκάλους της με τα χέρια τεντωμένα και τις παλάμες ανοιχτές σε στυλ «όρσε» («να μην σας τα χρωστάμε»). 

Έτσι, σαν ελάχιστο δείγμα σεβασμού προς τους ανθρώπους που λένε το ψωμί ψωμάκι βρε αδερφέ. 

Χαμός! Ποια MILFάρα αναστάτωσε Σαββατιάτικα την Ψαρρού;

Φωτιά άναψε στη Μύκονο! Κάηκε η παραλία! Κόλαση κανονική! Τέτοιος χαλασμός δεν έχει ξαναγίνει! Δεν υπάρχουν λόγια που να περιγράφουν την κατάσταση! Σεισμός και παλιρροϊκό κύμα μαζί!

Πόσες φορές έχουμε ξαναδεί τέτοια πράγματα; 

Πόσες φορές τα έχουμε ξαναδιαβάσει; 

Άπειρες! Διότι άπειρη είναι η μακακία του ανθρώπου, άπειρη και η εκμετάλλευσή της από τους πονηρούς. 

Και βεβαίως θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τους πονηρούς και τις MILFάρες τους και όλες τις juicy (my ass) ειδήσεις τους. Εξυπνάκηδες, κουτσομπόληδες, ματάκηδες και ηλίθιοι υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν για πάντα. Τώρα μάλιστα που ζούμε στην εποχή της τσόντας, τόσα lifestyle (ξανά my ass) περιοδικά, τόσοι paparazzi, τόσα soft porn sites είναι απολύτως αναμενόμενα. 

Το πρόβλημα είναι ότι πάμπολλοι πλέον πονηροί προσπαθούν να πουλήσουν φιλολαϊκό προφίλ και παριστάνουν και τους πατριώτες. Και πήξαμε στις «πατριωτικές», «αντιμνημονιακές» και «λαϊκές» ιστοσελίδες. Της τσόντας. 

Και ανάμεσα στις «εθνικοπατριωτικού» και «ελληνοχριστιανικού» περιεχομένου ειδήσεις, να ‘σου και τα ξέκωλα. Ανάμεσα στις «σοσιαλιστικές» απόψεις, να και τα ξώβυζα. Ανάμεσα στα «κοινωνικά» νέα, να και το πουταναριό. 

Λοιπόν ψευταράδες σας πήραμε χαμπάρι. Σας νοιάζει μόνο να τα αρπάξετε. 

Κάτι τίτλους του τύπου «Δείτε τη Ρωσίδα που τα πέταξε όλα στη Μύκονο» για να τσιμπήσουν οι αφελείς, να τους βάλετε εκεί που ξέρετε. Στα φρύδια μας και η Μύκονος και η Ψαρρού και οι πασαρέλες της πορνείας. 

Και κάτι φουστιές του τύπου «Δείτε ποιος δημοφιλής ηθοποιός ψυχορραγεί» για να πάρετε κλικ και να τα πιάσετε από τις διαφημίσεις, ξεχάστε τις. Δεν μασάμε. Αν καλά και σώνει θέλετε να μας ενημερώσετε, να λέτε όλη την αλήθεια στον τίτλο. 

Και κυρίως μην μας παριστάνετε τους πατριώτες. Μην ξεσπαθώνετε κατά του Φίλη και στο καπάκι κώλους από κοσμικά νησιά. Μην αναδημοσιεύετε Αμβρόσιο και αμέσως από πάνω λολίτες. Μην κατακεραυνώνετε τον Τσίπρα και κολλητά ποστάρετε στρινγκάκια. 

Δεν είναι έτσι ο πατριωτισμός ρε καριόληδες. 

Υ.Γ είχα σκοπό να ανεβάσω και στιγμιότυπα, αλλά έδωσα τόπο στην οργή. Όλοι οι σοβαροί άνθρωποι καταλαβαίνουν ποιους εννοώ. Για τις Αμερικανιές ζητώ συγγνώμη, αλλά οι δεξιούληδες της Θεσσαλονίκης μας τα πρήξανε με την κατεξοχήν Αμερικανιά MILF (my ass again). 

Χοτ Σποτς στα μούτρα σας και Βίλατζ να πείτε το χωριό σας.

Ο αριστερός Αλέξης και ο υπερέλλην Καμμένος σκέφθηκαν να εκβιάσουν τας Ευρώπας με εισβολή προσφύγων και μεταναστών, σε περίπτωση που οι τραπεζίτες δεν συνέχιζαν να μας δίνουν δανεικά. Έξυπνο σχέδιο και ακόμη εξυπνότερη η δημοσιοποίησή του υπό μορφή απειλής. Εκείνοι απάντησαν αντιστρέφοντας τον εκβιασμό: είπαν ότι δεν θα μας δώσουν δανεικά αν στείλουμε κι άλλους πρόσφυγες! Εντελώς αναμενόμενο: μόνο ηλίθιοι μπλοφάρουν από θέση ταπί μπροστά σ’ αυτούς που έχουν μαζέψει όλες τις μάρκες στο τραπέζι. 

Μετά οι ηγέτες μας (γελάστε ή κλάψτε άφοβα) μαζέψαν τα βρεγμένα (τα άπλυτα, τα παραπεταμένα) τους και μπήκανε σε κατάσταση «χοτ σποτς» (όπως λέμε σε κατάσταση πολιορκίας): οι ουρές στα σκέλια και τα κεφάλια μέσα γιατί οι καρπαζιές πονάνε. 

Η συνέχεια προβλέψιμη: τα σύνορα κλειστά (άρα ή έχουμε σύνορα με την Αυστρία ή οι ΨευτοΜακεδόνες είναι στην ΕΟΚ και μας διαφεύγει· αλλιώς δεν ερμηνεύονται οι κραυγές των Αυστριακών ότι τα Σκοπιανά ρετάλια θα κλείσουν τα σύνορα). Κανείς δεν θα φύγει, όλοι θα εγκλωβισθούν και θα λιμνάσουν εδώ (τις προάλλες το Πακιστάν αρνήθηκε να πάρει πίσω δυο χούφτες πολιτών του και οι ΤσιπροΚαμμένοι κάνανε την πάπια). Όταν τα κέντρα ταυτοποίησης και φιλοξενίας καταρρεύσουν, όπως τόσα και τόσα «κέντρα» (κράτησης, διαλογής, επαναπροώθησης και λοιπές μπούρδες) κάποιοι φιλάνθρωποι θα αναφωνήσουν ότι δεν πάει άλλο και ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να ζουν σε άθλιες συνθήκες (θα καταλήξουν στον Άγιο Παντελεήμονα κυριολεκτικά). Κάποιοι ίσως φωνάξουν ότι τα παιδιά τους δεν μπορούν να μην πηγαίνουν σχολείο, ότι οι ίδιοι δεν μπορούν να μην εργάζονται κτλ κτλ. Στη συνέχεια κάποιοι θα ενεργοποιήσουν τη συλλογιστική των «επί μακρόν» διαμενόντων κτλ κτλ και θα γίνουμε όλοι μια μεγάααλη οικογένεια. 

Το πράγμα πάντως έχει και ασύλληπτη εμετική συνιστώσα: 

Στον αγγλικό όρο «χοτ σποτς» (hot spots) που πλασσάρουν οι σύντροφοι Τσίπρας και Καμμένος, ο Μήτσος Αβραμόπουλος και οι λοιποί χάι (high) Ψωροκωσταίοι, προστέθηκε κι άλλη γελοιότητα. Ακούει στο όνομα «ΕΛΠΕ Βίλατζ»! (Με λογοπαίγνιο με την αγγλική λέξη που σημαίνει βοήθεια):

Από την επίσημη ιστοσελίδα της εταιρείας "ΕΛΠΕ"

Μάλιστα κυρίες και κύριοι! Είδαν σκοτάδι (βαθύ) οι καπιτάλες και μπήκανε. Το «χοτ σποτ» της Χίου το υιοθέτησε η εταιρεία «Ελληνικά Πετρέλαια» και το ονόμασε και χωριό! Οι αθεόφοβοι οι πετρελαιάδες βρήκανε ευκαιρία για διαφήμιση! Επενδύσανε στον πόνο των φουκαράδων, στην αφέλεια του κοσμάκη και στην προπαγάνδα του συστήματος και στήσανε και χωριό! Θα κάνουνε λέει και εγκαίνια! (Κι η Βασίλω -Καμμένος- πρώτη). Τι άλλο να περιμένουμε τώρα; Χοτ σποτ με σπόνσορα τη Γιάννα («Χαλιμπουργκικί Τάουν»); Τη Μαριάννα («ΜότορΌιλ Σίτυ»); Έχει όριο η ... «φιλανθρωπία» των λεφτάδων; 

 Γι αυτό αισθάνομαι την ανάγκη να φωνάξω (ελπίζω κι εσείς μαζί μου): 

«Χοτ σποτς στα μούτρα σας ρε Ευρωλιγούρηδες»! 

 «Βίλατζ να πείτε το χωριό σας ρε, εδώ είναι Ελλάδα»! 

Αριθμός τηλεφώνου: 214 2147200. Είναι η Vodafone που παίζει με τα νεύρα μας ή κάποιος άλλος;

Εδώ και μία περίπου εβδομάδα το κινητό μου τηλέφωνο βομβαρδίζεται από κλήσεις. 

Πολλές φορές την ημέρα, άσχετες (έως ακατάλληλες) ώρες. Καλεί ο αριθμός 2142147200. Μονίμως. Και μονίμως ουδείς μιλά όταν απαντήσω στην κλήση. 

Δεν κάλεσα τον αριθμό για να δω σε ποιον ανήκει (είναι αρκετά επικίνδυνο να καλούμε άσχετους αριθμούς και ιδιαίτερα όταν μας ενοχλούν και δεν απαντούν), αλλά έκανα κάτι καλύτερο: έψαξα το διαδίκτυο. 

Για δείτε εδώ:

Στην ερώτηση του ανθρώπου αυτού στη σελίδα της Vodafone Ελλάδας στο Facebook (αν η σελίδα είναι γνήσια), η εταιρεία (αν είναι πράγματι η Vodafone Greece), παραδέχεται ότι ο αριθμός ανήκει σε συνεργάτη της, και η κλήση γίνεται για προσφορά προϊόντος. Η ερώτηση του ανθρώπου έχει υποβληθεί στις αρχές Οκτώβρη του 2013. Έκτοτε, η σελίδα (με εκατοντάδες χιλιάδες «likes») φιλοξενεί συνεχή και επανειλημμένα παράπονα πολλών ανθρώπων, ακόμη και συνδρομητών της εταιρείας(!), οι οποίοι διαμαρτύρονται για ένα και μόνο πράγμα: ενοχλούνται. Όπως ακριβώς κι εγώ. 

Οι διαμαρτυρίες κυμαίνονται από οξείες έως υβριστικές και σε κάθε περίπτωση είναι προσβλητικές και απαξιωτικές για την εταιρεία και τις μεθόδους της. Σταχυολογώ μερικές: 

Παρά τις διαμαρτυρίες το «βιολί» φαίνεται να συνεχίζεται και διαθέτει μάλιστα και άλλη διάσταση. Στα μηνύματα των εξοργισμένων συμπολιτών μας, απαντά κάποιος που τους προτρέπει να στείλουν γραπτό μήνυμα με τον αριθμό που καλείται (πιο σωστά «ενοχλείται») ώστε ο καλούμενος να εξαιρεθεί από τις κλήσεις-ενοχλήσεις! Για προσέξτε:

Ενώ λοιπόν η ενόχλησή μου (μας) συνεχίζεται, ερωτώ: 

Ο αριθμός 2142147200 ανήκει όντως σε συνεργάτη τής Vodafone Greece; Η ιστοσελίδα που το παραδέχεται ανήκει πράγματι στη Vodafone Greece; 

Αν οι απαντήσεις είναι θετικές συμπεραίνω: 

1) Η εταιρεία αδιαφορεί για το αν ενοχλεί, παρά το ότι έχει επανειλημμένως και σαφώς ειδοποιηθεί. Αν δεν αδιαφορούσε θα έπρεπε να επαναφέρει στην τάξη τον συνεργάτη της, να ζητήσει συγγνώμη και να επιλέξει άλλον τρόπο προώθησης προϊόντων. 

2) Η εταιρεία φαίνεται να πιστεύει ότι η αρνητική δημοσιότητα και διαφήμιση είναι θετικές (αυξάνουν τα κλικς στη σελίδα μας, τις κλήσεις προς το κέντρο μας και ποιος ξέρει τι άλλο). 

3) Ως λύση για το πρόβλημα που η ίδια προκαλεί σε ανυποψίαστους πολίτες προτείνει την εξευτελιστική διαδικασία υποβολής από τον παθόντα-ενοχλούμενο έγγραφου (έστω και ηλεκτρονικού) αιτήματος εξαίρεσης από την ενόχληση! 

Ως άμεσα θιγόμενος δημοσιοποιώ το θέμα και την σαφή πρόθεσή μου να ασκήσω κάθε νόμιμο δικαίωμά μου. Αναμένω τις γνώμες των αναγνωστών μου, πολλές σαφείς απαντήσεις από όσους με ενοχλούν και μία τουλάχιστον συγγνώμη.

«Επιστημονικά» ψέματα. Μάθημα 3ον: Η απάτη του «απόλυτου».

Είναι αρκετές λέξεις, των οποίων η έννοια παραπέμπει σε κάτι απόλυτο. Άκαμπτο, κατηγορηματικό, άνευ εξαιρέσεων και ορίων. «Απόλυτος», «πλήρης», «απεριόριστος», «ισόβιος», «αντικειμενικός» κτλ κτλ. Τις ακούμε κάθε μέρα και κατά κανόνα αντιπροσωπεύουν … ψεύδη! 

Κλασσικές περιπτώσεις απόλυτων λέξεων, όρων και εννοιών, ουσιαστικά όπλων στην υπηρεσία των επαγγελματιών ψευτών (πολιτικών, προπαγανδιστών κτλ): 

1) Απόλυτη πλειοψηφία. 

Έτσι βαπτίζουν οι συστημικοί το ποσοστό 50% επί του συνόλου των εγκύρων ψήφων, συν μία τουλάχιστον ψήφο επιπλέον. Τα περί απάτης των ποσοστών τα έχω περιγράψει εδώ και δεν χρειάζεται να επανέλθω. Τονίζω μόνο ότι, απόλυτη πλειοψηφία είναι το 50% συν μία τουλάχιστον επιπλέον ψήφο, του συνόλου του εκλογικού σώματος ήτοι των εχόντων δικαίωμα ψήφου. Τα υπόλοιπα είναι σκόπιμες διαστρεβλώσεις των παρηκμασμένων αλητών της «Δημοκρατίας δια Αντιπροσώπων» (δια Ρουσφετιού και Κομματοκρατίας). 

2) Πλήρης απασχόληση. 

Αναφέρομαι στον αγγλοσαξωνικό όρο «full employment», τον οποίο μεταφράζω ίσως ατυχώς, αφού ως «πλήρης απασχόληση» στα ελληνικά εννοείται η απασχόληση εργαζομένου με πλήρες ωράριο, σε αντίθεση με τον απασχολούμενο μειωμένου ωραρίου που εμπίπτει στην κατηγορία των «μερικώς απασχολουμένων». Πιο σωστή, ίσως, μετάφραση θα ήταν «εργασία για όλους» ή «κανείς άνεργος». Σε κάθε περίπτωση, ο αγγλικός όρος δεν αφορά σε συγκεκριμένο/ους εργαζόμενο/ους αλλά στο σύνολο του εργατικού δυναμικού. Θυμίζω ότι «εργατικό δυναμικό» είναι όσοι μπορούν και θέλουν να εργαστούν, ενώ «άνεργοι» είναι όσοι ανήκουν στο εργατικό δυναμικό, αλλά παρά τις σοβαρές και σταθερές προσπάθειες που καταβάλουν, δεν καταφέρνουν να βρουν εργασία. 

Τι θα καταλάβαινε λοιπόν ο, στερούμενος έστω και στοιχειωδών οικονομικών γνώσεων, «μέσος» Έλληνας, αν άκουγε από επίσημα χείλη κάποιου ηγέτη, τη φράση «εργασία για όλους»; Ό,τι ακριβώς κατάλαβε και ο, σε χειρότερα χάλια ευρισκόμενος, «μέσος» Αμερικανός, όταν άκουσε περί «full employment». 

Τη φράση ξεστόμισε η πλέον κακοήθης και ψυχοπαθητική μαριονέτα που τοποθετήθηκε ποτέ στον Λευκό Οίκο, η οποία μάλιστα «εξελέγη» Πρόεδρος των Η.Π.Α με την απόλυτη πλειοψηφία των εκλεκτόρων και όχι του λαού, διότι την «απόλυτη πλειοψηφία» των εγκύρως ψηφισάντων συγκέντρωσε ο Αλ ο Οικολόγος: 

Ο Τζορτζ Ντάμπλγιου Μπους. 

Τι εννοούσε; Δουλειά σε όλους; Κανείς άνεργος; Όλοι απασχολούμενοι; Ασφαλώς όχι! 

Ο όρος full employment (πλήρης απασχόληση που αφορά στο σύνολο του εργατικού δυναμικού και όχι σε μεμονωμένους εργαζόμενους), είναι μια ευφυής εφεύρεση των σύγχρονων μακροοικονομικών. Περιγράφει όχι βέβαια την μηδενική ανεργία (για καπιταλισμό μιλάμε), αλλά την κατάσταση της οικονομίας στην οποία επιτυγχάνεται τέτοιο ποσοστό ανεργίας (συνήθως 3-4%) που να μην εκτινάσσει τον πληθωρισμό. Είναι, βλέπετε, βασική αρχή της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς η «ανταλλαγή» πληθωρισμού-ανεργίας: σε κάθε οικονομικό κύκλο, ο πληθωρισμός τείνει να αυξάνεται όσο η ανεργία μειώνεται. 

«Πλήρης απασχόληση» λοιπόν δεν σημαίνει ανεργία 0%, αλλά 3-4%! Καλό; 

3) Ισόβια. 

«Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε ισόβια» αναφώνησε κάποτε ένας ψηλός με βαριά Μακεδονική προφορά και παχιά φρύδια, όταν ετέθη (;) θέμα απονομής χάριτος στους καταδικασθέντες σε ισόβια κάθειρξη (μετατροπή ποινής από θανατική καταδίκη) Αμερικανοκίνητους ημιπαράφρονες δικτάτορες. 

Δεν γνωρίζω γιατί οι ατάκες που τονίζουν τα προφανή είναι τόσο πιασάρικες, αυτή όμως ξεφτιλίστηκε πολύ σύντομα. Λίγα χρόνια μετά, ένας από τους ισοβίτες πραξικοπηματίες αφέθη ελεύθερος λόγω «ανηκέστου βλάβης» της υγείας του. Η βλάβη αυτή ασφαλώς θα άγγιζε τα όρια της μεταφυσικής, αφού όχι μόνο απελευθέρωσε τον κατάδικο, αλλά και του επέτρεψε να ζει και να βασιλεύει άνω των είκοσι (20) ετών μετά, καθιστώντας τον αιωνόβιο! 

Ακόμη όμως και αν ο δικτάτορας ήταν και είναι ανηκέστως βλαμμένος, ο εξευτελισμός της έννοιας των ισοβίων παραμένει και μεγεθύνεται. Οι πλέον αρμόδιοι να μας πληροφορήσουν γι αυτό είναι οι κύριοι Κυριάκος Παπαχρόνης και Χρήστος Παπαδόπουλος, γνωστότεροι ως «δράκος της Θεσσαλονίκης» και εγκέφαλος της «εταιρείας δολοφόνων» αντιστοίχως. Από δις (δυο φορές) και οκτάκις (οκτώ φορές) εις θάνατον, οι ποινές μετατράπηκαν αρχικά σε ισόβια και έπειτα σε αποφυλάκιση (μετά 2-3 δεκαετίες).

Είσαι σίγουρος για τον τίτλο κύριε Χαρδαβέλλα;

Κι άλλα πολλά τα παραδείγματα. Οι ηθικοί και πολιτικοί νάνοι που παριστάνουν τους πρωθυπουργούς, τους υπουργούς δικαιοσύνης, τους εξέχοντες νομικούς (δικαστές και δικηγόρους) κτλ, εκ προθέσεως και κατ’ εξακολούθηση, με δήθεν ανθρωπιστικά κριτήρια και φτηνά νομικίστικα τεχνάσματα, κλίνουν το ουσιαστικό «η μετατροπή» (της μετατροπής, την μετατροπή, ω μετατροπή) και αποδίδουν διάφορους κακούργους «σωφρονισθέντες» στην κοινωνία (μερικούς τους διορίζουν και στο Δημόσιο). Έχουν μάλιστα το θράσος (ίδιον των ποταπών) να μας πληροφορούν ότι ο αποφυλακισθείς «εξεπλήρωσε το χρέος του προς την δικαιοσύνη». (Ποιος κακοήθης είπε ότι το ελληνικό κράτος δεν ρυθμίζει τα χρέη των πολιτών;). 

Γεγονός είναι ότι όταν λέμε «ισόβια» ΔΕΝ εννοούμε ισόβια, όταν λέμε 20 χρόνια ΔΕΝ εννοούμε 20 χρόνια κτλ. 

Όσοι συμφωνείτε με τα γραφόμενα αυτής της παραγράφου, διαβάστε εδώ και λάβετε μέρος στη δημοσκόπηση στα αριστερά της σελίδας. 

4) Απεριόριστα. 

Ο όρος ακούγεται κατά κόρον σε διαφημίσεις συμβολαίων τηλεφωνίας και ασφαλιστηρίων συμβολαίων (υγείας, ζωής κτλ). Ο καταναλωτής μένει με την εντύπωση ότι αν σηκώσει το ακουστικό, μπορεί να μιλάει με τις ώρες χωρίς πρόσθετη χρέωση (τελευταίως διαφημίζεται και για κλήσεις σε κινητά!) ή μπορεί να χειρουργηθεί από κάποιον σούπερ-ντούπερ γιατρό, για την αμοιβή του οποίου (πολλών χιλιάδων ευρώ) δεν θα επιβαρυνθεί καθόλου! 

Χρειάζεται πολλή προσοχή. ΟΛΑ τα συμβόλαια, ακόμη και αν δεν το αναφέρουν ρητώς, βασίζονται στον κανόνα της «ορθής χρήσης». «Απεριόριστα» δεν σημαίνει ότι μπορούμε να καλέσουμε το φιλαράκι μας σήμερα στο κινητό και μετά από 48ωρο να συνεχίζουμε να πολυλογούμε χωρίς διακοπή (ούτε, πολύ περισσότερο, εκείνος να μας παρακαλεί να κλείσουμε «για να μην χρεωνόμαστε» – ουσιαστικά επειδή μας βαρέθηκε - κι εμείς να απαντάμε «έχω απεριόριστο χρόνο ομιλίας»). «Απεριόριστα» δεν σημαίνει ότι ο σούπερ-ντούπερ χειρουργός μπορεί να υπερτιμολογήσει την αμοιβή του επειδή πληρώνει άλλος και δεν θα μας κακοφανεί το εξωφρενικό νούμερο (ούτε, πολύ περισσότερο, να του προτείνουμε εμείς να «πάρει παραπάνω» για να εξασφαλίσουμε καλύτερες υπηρεσίες). 

Πολλή προσοχή. Τίποτε δεν είναι «απεριόριστο», εκτός ίσως από τα φύκια που μας πουλούν μερικοί για μεταξωτές κορδέλες. Πολλή προσοχή. Υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, συνεπώς υφίστανται «νομικά προηγούμενα». Κανένα δικαστήριο δεν θα σας δικαιώσει αν η χρήση του συμβολαίου δεν είναι «ορθή» και θα βρεθείτε «ξάπλα» στο άκουσμα της απόφασης. 

5) Αντικειμενικά. (Αξίες, συντελεστές, τεκμήρια, κριτήρια, προσόντα … και πάει λέγοντας). 

Η πιο διαστρεβλωμένη έννοια. Διάφορα, κατά κανόνα κρατικά, κοράκια, διαψεύδουν τον Μπαμπινιώτη, κατά το λεξικό του οποίου «αντικειμενικός είναι αυτός που αποδίδει πιστά την πραγματικότητα, που δεν περιλαμβάνει προσωπικά αισθήματα, κρίσεις ή σχόλια». 

Ο κάθε καρεκλοκένταυρος φορομπήχτης, ο κάθε αλλοπρόσαλλος δημόσιος τύραννος και ο κάθε ρουσφετολόγος πολιτικάντης, κατασκευάζουν «αντικειμενικές» αξίες που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα (εμπορικές αξίες), νομοθετούν «αντικειμενικούς» συντελεστές και τεκμήρια εικάζοντας ποσά και εισοδήματα και θέτουν «αντικειμενικά» κριτήρια και προσόντα για στημένους διαγωνισμούς και προσλήψεις. 

Μοναδικός τους γνώμονας το πόσα πρέπει να μαζέψουν ή πόσους και ποιους πρέπει να βολέψουν. «Αντικειμενικότητα» δηλαδή, με βάση το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ερήμην της πραγματικότητας και της λογικής. Τόοοσο καλά. 

6) Παντός καιρού. Αβύθιστο, ακατάρριπτο, αόρατο και άλλα τρομερά. 

Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άγνωστο ποιος (κατασκευάστρια εταιρεία; τυχόν μεσάζοντες για ίδιον όφελος; ξερόλες δημοσιογράφοι για ντόρο; άσχετοι πολιτικοί προς άγραν ψήφων; όλοι μαζί; κανείς – αυτοτροφοδοτούμενη φήμη -;) βάπτισαν τα ελαφρά ελικοπτεράκια (καινούργια πάντως και αξιόλογα) που προμηθεύθηκε το ΕΚΑΒ ως «παντός καιρού». Η συνέχεια γνωστή: Υπερεκτίμηση, πτώσεις, θάνατοι. 

Μια βόλτα σε κάποια αερολέσχη και μια κουβεντούλα με ιπτάμενους, θα ήταν αρκετή. Όσοι πετούν θα σας πουν αμέσως και χωρίς περιστροφές ότι κανένα ιπτάμενο μέσο δεν είναι «παντός καιρού». Ότι με σφοδρή καταιγίδα και ριπές ανέμου δεν μπορεί να τα βάλει κανείς και πολύ περισσότερο τα ελαφρά σινιέ ελικοπτεράκια. Ότι οι δυνάμεις της φύσης είναι ανώτερες από οποιοδήποτε μέσο (επίγειο, πλωτό, εναέριο) αλλά και την εμπειρία του χειριστή. Ότι όποιος πετά ή αρμενίζει καλό είναι να φοβάται. 

Στο ίδιο μήκος κύματος επισημαίνω: δεν υπάρχουν «αβύθιστα» σκάφη (βλέπε «Τιτανικό»), «ακατάρριπτα» αεροσκάφη και «αόρατα» βομβαρδιστικά. Οι βαρύγδουπες αυτές ιδιότητες υπάρχουν μόνο στο μυαλό αυτών που θέλουν να τα πουλήσουν ή να τα αγοράσουν. 

Νομίζω λοιπόν ότι το έκανα σαφές: αντιμετωπίστε κριτικά οτιδήποτε «απόλυτο». 

Στην προτροπή μου αυτή μπορώ να είμαι … απόλυτος!! 

«Επιστημονικά» ψέματα. Μάθημα 2ον: Η απάτη των ποσοστών.

«Το κυβερνόν αγροτοβιομηχανικό κόμμα σάρωσε στις εκλογές. Συγκέντρωσε το 42,5% των ψήφων έναντι του 27,5% του αντιπολιτευόμενου φιλελευθεροκομμουνιστικού κόμματος και σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση». 

«Ρεκόρ τηλεθέασης της εκπομπής «Μόνο για ξανθιές»: 55% χτύπησε το τελευταίο επεισόδιο». 

«Χρησιμοποιείτε σαμπουάν «Klysma». Για 25% περισσότερο όγκο στα μαλλιά σας». 

«Χάμπουργκερ «Dino». Παρασκευασμένο από 100% κρέας δεινοσαύρου». 

Πόσες φορές έχετε ακούσει-δει-διαβάσει τέτοια τρομερά; 

Χιλιάδες. Το σύστημα εξαπάτησης πολιτών-καταναλωτών το δουλεύει πολύ το παραμύθι των ποσοστών. Όπως και του «μέσου όρου», όπως έχω εξηγήσει ΕΔΩ. 

Είναι πολύ δύσκολο, έως αδύνατον, για οποιονδήποτε από εμάς, να αντισταθεί στην (ψεύτικη) δύναμη των αριθμών που χρησιμοποιεί η προπαγάνδα και η διαφήμιση (το ίδιο είναι, επηρεασμό του κοσμάκη επιδιώκουν). Παρόλο που τα ποσοστά εκφράζουν σχετικά και όχι απόλυτα μεγέθη, θεωρούνται από τους «ειδικούς» ακαταμάχητα, επειδή συνδεόμενα ευθέως με τις καθημερινές εμπειρίες μας, μάς δημιουργούν άμεσα στρεβλές εντυπώσεις «υπεροχής» του εγκωμιαζόμενου ή διαφημιζόμενου. 

Τα χιουμοριστικά παραδείγματα στην αρχή του κειμένου είναι αντιπροσωπευτικά: βαρύγδουπα, χωρίς ουσία. 

Αναλυτικά: 

Στα δύο πρώτα παραδείγματα τα ποσοστά χρησιμοποιούνται ως δείκτες «επικράτησης» έναντι των ανταγωνιστών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, αντί άλλης ανάλυσης σκεφθείτε μόνον αυτό: 

Τον πληθυσμό. Το σύνολο δηλαδή, το 100%, στο οποίο αναφέρονται τα «εντυπωσιακά ποσοστά». Για ποιους δηλαδή μιλάμε. Ποιοι είναι, τέλος πάντων, αυτοί των οποίων το 42,5% γουστάρει αγροτοβιομηχάνους και ποιοι αυτοί των οποίων το 55% ξετρελαίνεται με τις ξανθιές; 

Στην πρώτη περίπτωση: 

Πρόκειται για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας; Όχι βέβαια! Σε μια χώρα δεν έχουν όλοι δικαίωμα ψήφου. Άλλοι δεν έχουν την κατάλληλη ηλικία κι άλλοι το έχουν στερηθεί. Πρόκειται τότε για το σύνολο των εχόντων δικαίωμα ψήφου; Και πάλι όχι! Ποτέ δεν πηγαίνουν να ψηφίσουν όλοι όσοι δικαιούνται. Άλλοι ασθενούν, άλλοι αδυνατούν, άλλοι λείπουν μακριά, άλλοι επιλέγουν (παρανόμως!) να απέχουν. Μήπως τότε πρόκειται για το σύνολο όσων ψήφισαν; Πάλι όχι! Πολλοί ψηφίζουν λευκό ή οι ψήφοι τους ακυρώνονται. Το 100% λοιπόν στις εκλογές, είναι το σύνολο όσων ψήφισαν και μάλιστα έγκυρα. Καμία σχέση με το σύνολο του πληθυσμού, ούτε καν με το σύνολο των ψηφοφόρων! 

Στην δεύτερη περίπτωση: 

Πρόκειται για το σύνολο του πληθυσμού της χώρας; Όχι βέβαια! Σε μια χώρα δεν έχουν όλα τα σπίτια τηλεόραση. Πρόκειται για το σύνολο όσων έχουν τηλεόραση; Όχι! Πολλοί από αυτούς που έχουν τηλεόραση, δεν θα την είχαν ανοιχτή την ώρα που έπαιζαν «οι ξανθιές» και από όσους την είχαν ανοιχτή πολλοί θα έβλεπαν κάτι άλλο. Συνεπώς το 100% στην τηλεθέαση είναι όσοι έχουν τηλεόραση και την συγκεκριμένη ώρα την έχουν ανοιχτή. 

Και στις δύο περιπτώσεις, όταν γίνεται αναγωγή στο σύνολο του πληθυσμού της χώρας και κυρίως όταν χρησιμοποιούνται απόλυτοι αριθμοί, τα «αχτύπητα ποσοστά» γελοιοποιούνται. Δείτε επίσης ΕΔΩ κι ΕΔΩ. 

Στο τρίτο παράδειγμα, το ποσοστό χρησιμοποιείται ως δείκτης «υπεροχής». Όσοι (ελάχιστοι) ενδιαφερθούν να ψάξουν, θα γελάσουν: το πλεονέκτημα του διαφημιζόμενου, ατεκμηρίωτο και σε κάθε περίπτωση αδύνατον να ελεγθεί, είναι συνήθως για τα πανηγύρια. Η ερώτηση που σκοτώνει είναι: με ποιον γίνεται η σύγκριση; Σε τέτοιες περιπτώσεις σούπερ-προϊόντων, κατά κανόνα υπάρχει αστερίσκος για επεξήγηση. Αφού ψάξει κανείς όλη τη συσκευασία (στην πλειονότητα των περιπτώσεων εκτός από υπομονή πρέπει να διαθέτει και βιονικό μάτι γιατί τα ψιλά γράμματα «στραβώνουν»), το γέλιο είναι εγγυημένο: το προϊόν υπερέχει του παλιότερου παρόμοιου (χα!), των άλλων προϊόντων της ίδιας σειράς ή εταιρείας (χα,χα!) ή του πρώτου σε πωλήσεις ανταγωνιστικού προϊόντος (χα,χα,χα!). Κι αν άλλο ανταγωνιστικό προϊόν δίνει περισσότερο όγκο από όλα τα προϊόντα της αγοράς αλλά είναι ακριβό και δεν πουλάει; Κι αν άλλο δίνει 24% περισσότερο όγκο (συγκρινόμενο με ό,τι συγκρίθηκε και το «Klysma») αλλά είναι ασυγκρίτως φθηνότερο; Καμία απόλυτη συνιστώσα, κανένα απόλυτο πλεονέκτημα! 

Στο τέταρτο παράδειγμα, πρόκειται για ξεκάθαρη αλητεία: 

Παίρνει κάποιος απατεών, συνήθως στα άντρα του καπιταλισμού όπου ευδοκιμεί η λαμογιά, ένα προϊόν και το ονομάζει όπως θέλει. Αρκεί το όνομα που θα επιλέξει να μην είναι ήδη κατοχυρωμένο από άλλον. Αντί για «Χαμπουργκέξ» επιλέγει να κατοχυρώσει το όνομα «Dino» για το Χάμπουργκερ που παράγει. Μέχρι εδώ καλά. 

Το ίδιο όμως μπορεί να κάνει και για πρώτη ύλη ή τμήμα του προϊόντος. Χρησιμοποιεί λοιπόν, μπιφτέκι από κρέας αλόγου του οποίου την παραγωγή-παρασκευή-διάθεση έχει κατοχυρώσει με όνομα «100% κρέας δεινόσαυρου» αντί για «μπιφτεκαλογέξ» ή «αλογομπιφτεκέξ» ή «αλμπίφ» ή «μπιφάλ» ή … ή …. Όταν λοιπόν πουλάει χάμπουργκερ «Dino» φτιαγμένο από «100% κρέας δεινόσαυρου» λέει την «αλήθεια», συμφώνως προς τω νόμω! 

(Κατά τον ίδιο τρόπο μπορεί να πουλάει «Καπνιστό Κίουι Τριπολιτσάς» το οποίο να μην είναι καπνιστό, να μην είναι κίουι και να παράγεται στη Σερβία). 

Το κλειδί εδώ είναι το σήμα ® του κατατιθεμένου προϊόντος. Αν λοιπόν δείτε «100% κρέας δεινόσαυρου»® (ή «Καπνιστό Κίουι Τριπολιτσάς»® ) κρατείστε μικρό καλάθι. Το τι θα φάτε επαφίεται στην εντιμότητα του επιχειρηματία. 

Γενικότερα κρατείστε μικρό καλάθι με τα ποσοστά. Σας το συνιστώ … 100%!