Βούλα Παπαχρήστου, κοινωνικά δίκτυα και πρώην ΚΝίτες.

Δεν θα υπερασπιστώ την αθλήτρια κυρία Βούλα Παπαχρήστου. Τα επιπέδου γυμνασιακού χιούμορ αστειάκια στο twitter δείχνουν έλλειψη σοβαρότητας και παιδείας. Η έλλειψη αυτή διακρίνει δυστυχώς, πάμπολλους από τους «πρέσβεις» της Ελλάδας στο χώρο του αθλητισμού. Θυμηθείτε τις πολίστριες-οπαδούς της κυρίας Ζήνα (εδώ) ή, ακόμα χειρότερα, τις βολεϊμπολίστριες του Παναθηναϊκού με το περιβόητο «ΤΣΟ ΚΑΙ ΛΟ» στις φανέλες. 

Με τους συνέλληνες που εξεγέρθηκαν εξαιτίας του αποκλεισμού της, θα διαφωνήσω. Όχι γιατί το αστειάκι ήταν ρατσιστικό. Διότι δεν ήταν. Αλλά γιατί η κυρία Παπαχρήστου, μόλις κατάλαβε ότι το σταρ-σύστεμ που υπηρετεί θα την περάσει στα αζήτητα και θα πάνε χαμένες οι προσπάθειές της και οι κόποι της (και οι χορηγίες βεβαίως-βεβαίως), ανέκρουσε πρύμναν. Μέχρι στιγμής εζήτησε δις συγγνώμην και ποιος ξέρει πόσες φορές θα το πράξει ακόμη. 

Μην εκπλαγείτε πατριώτες, αν τελικά λάβει άφεση αμαρτιών, με αντάλλαγμα κανένα κήρυγμα εναντίον του ρατσισμού ή κανένα λογύδριο πολιτικής ορθότητος. Και στον κόσμο του επαγγελματικού αθλητισμού, όπως σε όλες τις μπίζνες, τα μαλώματα τα ‘χουν για πανηγύρια. 

Μην εξεγείρεσθε εθνικιστές. Η κυρία Παπαχρήστου υπήρξε απλώς ανόητη. Πρώτα αποκάλυψε το επίπεδο της παιδείας της, μετά συνειδητοποίησε ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι μεγάλοι ρουφιάνοι και απαιτούν συνεχώς πιστοποιητικά φρονημάτων και τώρα τρέχει να τα μπαλώσει. 

Εγώ θα ΘΕΣΩ άλλο ΖΗΤΗΜΑ (την ανάγκη των κεφαλαίων θα την καταλάβετε οσονούπω). 

Δεν θ’ ασχοληθώ με τον κύριο Πιτσιρίκο (εκτός ίσως από το να σας υπενθυμίσω την έκκλησή μου να μην αναπαράγετε τις μπούρδες που γράφει). Ήταν αναμενόμενο να σπεύσει να ξιφουλκήσει κατά του «ρατσισμού» της κυρίας Παπαχρήστου. Ο Κανάκης δεν κάνει εκπομπές το κατακαλόκαιρο. Τον καλύπτει ο Πιτσιρίκος.

Θα ασχοληθώ με τους «θεσμικούς» (εκτός αν θεωρείτε ότι στην Ελλαδίτσα θεσμοί είναι ο Πιτσιρίκος, ο Κανάκης και ο Λαζόπουλος, οπότε πάω πάσο). 

Τι ταχύτης! Τι οίστρος (αντιρατσιστικός)! Τι πάθος! 

Βγάζει ανακοίνωση η ΕΟΕ. Αποκλείει την αθλήτρια ΧΩΡΙΣ να την καλέσει σε απολογία! Πρώτα αποκλεισμός, μετά παραπομπή στο δικαστικό! Πρώτα η ποινή, μετά η δίκη!

Πάμε παρακάτω. Παίρνει αμπάριζα ο ΣΕΓΑΣ (όπου εικόνα, κάντε κλικ να μεγαλώσει):

Τι βλέπουμε εδώ; Παρλαπίπες και φρασεολογία ΚΝΕ: «Μπαίνει» ζήτημα! Και βγαίνει κλωτσηδόν η ελληνική γλώσσα. Ο συντάκτης της ανακοίνωσης πρέπει να είναι πρώην ΚΝίτης που ζήλεψε την Τρέμη, τον Τσίμα, τη Δαμανάκη και τ’ άλλα παιδιά. Όχι παίζουμε! 

Μετά η σειρά των μαϊντανών: 

Σας βγήκε το μάτι ε; Δεν θα ‘πρεπε! Ετούτος ο συντάκτης είναι σίγουρα πρώην ΚΝίτης! Και κυβερνάει κιόλας! Έρμη ελληνική γλώσσα! Σε δολοφόνησαν οι αντιρατσισταράδες! 

Κάποιος, κάπου, κάποτε, είπε ότι στην Ελλάδα, μετά την μεταπολίτευση, κυβερνάει η Αριστερά. 

Μπούρδες. Κυβερνάει Η ΠΡΩΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ! 

Πάντως, την επόμενη φορά που θα αγανακτήσετε, μην πάτε κατά Σύνταγμα μεριά, μαζί με τους άλλους αγανακτισμένους. Μπορεί δίπλα σας να είναι … 

… ο Πιτσιρίκος! 

Υ.Γ Αναμένω δήλωση υποστήριξης της κυρίας Παπαχρήστου, από τους Οικολόγους. Το αστειάκι ήταν υπέρ των κουνουπιών!

Θεσμικοί Ρατσιστές

«Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ» μας λένε. 

Ποιοι; 

Κάποιοι υπερευαίσθητοι τύποι. Μερικοί αξιοσέβαστοι αξιωματούχοι. Ορισμένοι καλοπληρωμένοι υπάλληλοι. 

Τα παλικάρια της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. 

Διαθέτουν πολύ χρήμα για να προπαγανδίσουν το προφανές. Εφευρίσκουν σούπερ ατάκες για να διακηρύξουν το ηλίου φαεινότερον. 

Αυτή τη φορά φαίνεται ότι ξέμειναν από ιδέες. Και αποκαλύφθηκαν. 

«Και 1 θύμα ρατσιστικής βίας είναι πολύ». Σοβαρά; 

Δηλαδή ένα ή περισσότερα θύματα άλλων μορφών βίας είναι ανεκτά; 

Ένα ή περισσότερα θύματα μεταξύ αμάχων που βομβαρδίζει το ΝΑΤΟ υπό την αιγίδα του ΟΗΕ είναι αμελητέα; Με τα θύματα των παραστρατιωτικών φονιάδων που παριστάνουν τους μαχητές της ελευθερίας δεν τρέχει τίποτε; Με τα θύματα φανατικών θρησκόληπτων, όλα εντάξει; Οι πολίτες θύματα των γκάνγκστερς που το παίζουν πρόσφυγες δεν μετράνε; Ένα θύμα βιασμού από τους υπανθρώπους που κατέκλυσαν τις πόλεις μας είναι λίγο; 

Οι διακρίσεις μεταξύ των θυμάτων βίας είναι ρατσισμός. 

Και αυτό είναι εντέλει αυτοί οι «ύπατοι αρμοστές». 

Θεσμικοί ρατσιστές. 

Η κυρία Τασία και τα σκατά.

Κασιδιάρης, Κανέλη, Δούρου, Παπαδάκης, Κυριακού. Οι πρωταγωνιστές. 

Παπούλιας, Πικραμένος, πολιτικοί αρχηγοί, δημοσιογράφοι, Γκλέτσος, Ράικου κτλ κτλ. Οι δευτεραγωνιστές.

Είχα ετοιμάσει μακρύ κείμενο, όπου τους «στόλιζα» όλους γενναιόδωρα. Κι αυτούς και τις παραστάσεις τους. 

Λίγο πριν το αναρτήσω, δεν ξέρω πώς, μου καρφώθηκε στο μυαλό η κυρία Τασία. 

Στα νιάτα της αρχοντογυναίκα, νοικοκυρά, τέρας λογικής και αξιοπρέπειας. Γερόντισσα πια, με άνοια, απομονωμένη, ολιγόλογη, χωρίς ενδιαφέρον για την καθημερινότητα. Εκ πρώτης όψεως, η κυρία Τασία δεν είχε καμία σχέση με την υπόθεση. Σκεπτόμενος όμως καλύτερα, θυμήθηκα τις περιπέτειές της και έκρινα ότι δεν υπήρχε λόγος να σας κουράσω. Αρκούσε μια σύντομη εξιστόρηση της πρόσφατης ιστορίας της. 

Η κυρία Τασία μένει σε παράλληλο «κεντρικό» δρόμο (σε σχέση με το απίθανο δικό μου στενό) στην υποβαθμισμένη πλέον συνοικία μας. Κάνει ελάχιστες εξόδους από το σπίτι, για τον απλούστατο λόγο ότι ο συνδυασμός γηρατειών-άνοιας και Πάρκινσον δεν επιτρέπει και πολλά. Αν βγαίνει 2-3 φορές το μήνα είναι ζήτημα. 

Περίπου πριν από ένα χρόνο, μαζί με τον καλοστεκούμενο αλλά επίσης γέροντα άντρα της, το βάλανε για την εκκλησία, για μια τοπική εμποροπανήγυρη. Κατέληξαν στο νοσοκομείο. 

Ο ανθρωπόμορφος αλλοδαπός που τους συνάντησε, της βούτηξε το σταυρουδάκι και για να διαφύγει πέρασε κυριολεκτικά από πάνω τους. Η κυρία Τασία κατά την πτώση έσπασε ένα χέρι. Ο σύζυγος τη γλύτωσε με μώλωπες. 

Πριν από 8 μήνες, προτού δηλαδή συνέλθη καλά-καλά, χτυπήθηκε για δεύτερη φορά. Από Έλληνα τσόγλανο, οδηγό μηχανής, από κείνους που «κόβουν δρόμο» από το πεζοδρόμιο. Εκεί τη χτύπησε. Πάνω στο πεζοδρόμιο. Αποτέλεσμα; Ένα ξανασπασμένο χέρι (ακόμα να κολλήσει). 

Και τώρα η απάντηση στο γιατί δεν έχει νόημα να γράψω για όλους αυτούς, τους ξένους προς το λαό, «αστέρες» της καθημερινότητας και τις παραστάσεις τους. 

Η κυρία Τασία αρνήθηκε να υποβάλει μηνύσεις. Και κατά του «αγνώστου» και κατά του τσόγλανου. Όταν ρωτήθηκε γιατί, κούνησε με αηδία το κεφάλι της και απάντησε μονολεκτικά: 

-Σκατά.

Γράμμα στο Στάθη το Σταυρόπουλο.

Φίλε Στάθη, 

έγραψες τις προάλλες ένα άρθρο με τίτλο «Ψηφίζονται κρυπτόμενοι ή: όταν βγει στο φως η «Χρυσή Αυγή», θα καεί...». Καλό και άγιο. Ήπιο, συναινετικό και συναισθηματικό. Όμως να…, πώς να στο πω; Θα στο πω όπως η δασκάλα μου στην πρώτη δημοτικού: 

«Το γέμισες λάθη»!

Όχι βέβαια ορθογραφικά ή συντακτικά. Λάθη λογικής. Λάθη αντικειμενικότητας. Για πρώτη φορά τόσο πολλά και τόσο εξώφθαλμα. Κι επειδή ούτε παράλογος είσαι, ούτε υποκειμενικός (κατά κανόνα), κάτι άλλο θα συνέβη. Κάτι άλλο συσκότισε την κρίση σου. Έψαξα πολύ και … εύρηκα! 

Προκατάληψη. 

Αυτό είναι. Προκατάληψη. Αυτή θόλωσε τη διάνοιά σου. Προκατάληψη. Με την καλή έννοια. Όπως εκείνη της κουκουβάγιας στο παραμύθι. Σοφή η κουκουβάγια, λογική, θετική, αλλά το κακάσχημο παιδί της το ‘βλεπε πιο όμορφο από τ’ άλλα. 

Αποφάσισα λοιπόν να σου απαντήσω. 

Όποιος διαβάζει αυτές τις γραμμές, θα αναρωτηθεί: «Γιατί τώρα, τόσον καιρό μετά;». «Γιατί όχι δια προσωπικής αλλά δια ανοικτής επιστολής, σε ένα χαμηλής αναγνωσιμότητας ιστολόγιο, με κίνδυνο να το διαβάσουν άλλοι, αλλά όχι ο ενδιαφερόμενος;». Οι απαντήσεις θα εννοηθούν ευκόλως στα επόμενα. 

Έγραψες λοιπόν Στάθη, για την πιθανότητα εισόδου της Χρυσής Αυγής στη βουλή: «Ας μπουν! Θα πάθουν ό,τι έπαθε και το ΛΑΟΣ! Θα αναμετρηθούν με την πραγματικότητα θα βρεθούν ελλιποβαρείς και θα εξαερωθούν.» 

Παρακάτω όμως, παρακάλεσες (ευγενικά και με παράθεση ισχυρών επιχειρημάτων) να το ξανασκεφτούν όσοι είχαν κατά νου να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή και κατέληξες: «Για την τιμή της Ελλάδας, συμπολίτισσες και συμπολίτες, ούτε μία ψήφος στη Χρυσή Αυγή»! 

Σφάλμα πρώτον. Παράδοξον. Εφόσον νομίζεις ότι δεν τρέχει τίποτε αν μπουν οι Χρυσαυγίτες στη βουλή και, ίσα-ίσα αυτό θα γυρίσει εναντίον τους («θα εξαερωθούν» και θ’ απαλλαγούμε απ’ αυτούς), γιατί πασχίζεις με πλήθος επιχειρημάτων να εμποδίσεις την είσοδό τους; Γιατί επικαλείσαι την Τιμή της πατρίδος για να αποφευχθεί κάτι που ο ίδιος ομολογείς ότι θα ωφελήσει τη Δημοκρατία, άρα και την πατρίδα; 

Σφάλμα δεύτερον. Ασυγχώρητον. Το φως που αναφέρεις στον τίτλο του άρθρου, αυτό που καίει τους (πολιτικούς) βρυκόλακες, δεν είναι η είσοδος στη βουλή. Είναι η είσοδος στην κυβέρνηση. Με την είσοδό του στη βουλή και εκτός κυβερνήσεως, ένα μικρό ή περιθωριακό κόμμα μετέχει αυτομάτως της αντιπολίτευσης. Από τη θέση αυτή, στο ημίφως, μπορεί να λέει ό,τι θέλει. Να λαϊκίζει, να χαϊδεύει αυτιά, να κινδυνολογεί, να τάζει λαγούς με πετραχήλια κτλ κτλ. Το «κάψιμο» γίνεται όταν εισέλθει στον καλώς φωτιζόμενο χώρο της εκτελεστικής εξουσίας. Εκεί που θα πρέπει να λάβει και να εφαρμόσει αποφάσεις. Κατά συνέπεια: α) το παράδειγμα του ΛΑΟΣ που χρησιμοποιείς είναι ατυχέστατο. Ο ΛΑΟΣ απολάμβανε της εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων του για όσον καιρό βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Κατέρρευσε μετά τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση Παπαδήμου, β) Αν η Χρυσή Αυγή μείνει μακριά από την κυβέρνηση (ελέω Παπούλια και μακριά από οποιαδήποτε λήψη απόφασης) όχι μόνο δεν θα καεί, αλλά ούτε έγκαυμα πρώτου βαθμού δεν θα πάθει! 

Σφάλμα τρίτον. Στρατηγικόν. Η παραίνεσή σου δεν εισακούστηκε. Η Χρυσή Αυγή υπερψηφίστηκε από 440.000 συμπολίτες μας, διαφόρων ιδεολογιών, ηλικιών, φύλων κτλ. Το λάθος σου εδώ είναι ότι απευθύνθηκες με ρομαντικά (αν και ορθά) επιχειρήματα σε … θα το πω πεζοδρομιακά… «συφιλιασμένους»! Οι συμπολίτες μας αυτοί (και μάλλον πολλοί περισσότεροι) έχουν εξαγριωθεί, για λόγους που οι αριστεροί σου σύντροφοι καμώνονται ότι δεν καταλαβαίνουν και συμπυκνώνονται σε δύο λέξεις: «Ιστορικό Τρίγωνο». (Δεν θα το αναλύσω. Απευθύνομαι σε ευκόλως εννοούντες.). Στους εξαγριωμένους λοιπόν, απολύτως αναμενόμενο, κυριαρχούν τα ένστικτα. Της αυτοσυντήρησης και της αυτοπροστασίας. Τα ένστικτα αυτά, τα οποία τους αρνείται η αριστερά (ενώ δικαιολογεί με ζηλευτή ευχέρεια πιο πρωτόγονα και εντέλει απάνθρωπα ένστικτα εγκληματιών, βιαστών και φονταμενταλιστών), τα καλύπτει η Χρυσή Αυγή. Σε ώτα μη ακουόντων λοιπόν οι παρακλήσεις σου. Προτείνω να παρακαλέσεις τους επικαλούμενους τις κοινωνικές επιστήμες (κοινωνιολογία, ψυχολογία) συντρόφους σου, που σπεύδουν να προσεγγίσουν, να αγκαλιάσουν, να επανεντάξουν το κάθε απόβρασμα, να πράξουν το ίδιο, επειγόντως και κατά προτεραιότητα, για τους ψηφοφόρους της ακροδεξιάς, της δεξιάς και γενικά της μη-αριστεράς. 

Και τώρα στα καθ’ υμάς (σε σχέση πάντα με το φως και τους βρυκόλακες). Οι γραμμές που ακολουθούν είναι προσωπικές-υποκειμενικές παρατηρήσεις προς έναν φίλο που πολιτεύεται. Με κατ’ επάγγελμα πολιτικούς δεν αλληλογραφώ. Η 12η θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ, γεννά ερωτήματα. Και όποιος πολιτεύεται εκτίθεται στα ερωτήματα (και στην αμφισβήτηση, θεμιτό είναι) όλων και πολύ περισσότερο των φίλων. 

 Στην τελευταία τιμητική αυτή θέση μπαίνουν πρόσωπα εγνωσμένου κύρους (μέχρι εδώ καλά), χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες (μέχρι εδώ άριστα), με σκοπό να ενισχύσουν μεν το κόμμα, αλλά να μην στερήσουν από τους «μάχιμους» τις βουλευτικές έδρες (μέχρι εδώ άγια). Ποιοι είναι όμως οι μάχιμοι του κυρίου Τσίπρα τους οποίους περιβάλλεις με το κύρος σου; Μην είναι οι φαν του Γκρουέφσκι; Μην είναι οι υπέρμαχοι της κατάργησης των παρελάσεων; Μην είναι οι προστάτες του παραεμπορίου; Μην είναι αυτοί που θεωρούν ότι νεαρά τσιτσιδούμενη κραδαίνουσα πιστόλι (σεξ και βία σε συσκευασία του ενός) ολοκληρώνει την προσωπικότητά της; 

Είχα γράψει παλαιότερα για το παραμύθι των «πατριωτών που υπάρχουν σε όλα τα κόμματα». Έλεγα ότι η μοίρα των πατριωτών στα καθεστωτικά κόμματα είναι να προσφέρουν άλλοθι. Κάλυψη στους φασίζοντες. Στους βρυκόλακες. Να ψηφίζεις π.χ Στάθη και να σου βγαίνει Τατσόπουλος. Να ψηφίζεις Πανούση και να σου βγαίνει Ρεπούση. Μην απαντήσεις ότι «έτσι είναι η Δημοκρατία». Έτσι είναι η κομματοκρατία και η φαυλοκρατία. Λυπάμαι που ενεπλάκης. 

Κι αν υποστηρίξεις ότι τόσο οι επιμέρους διαφορές (sic) εντός του ΣΥΡΙΖΑ όσο και τα προβλήματα της Ελλάδας θα λυθούν υπό την πεφωτισμένη ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, θα μαλώσουμε και να το ξέρεις. 

Εδώ, Στάθη, ο αρχηγός σου υποστηρίζει ότι όλα τα θέματα θα αντιμετωπιστούν κάτω από τη στοργική ασπίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και του ΝΑΤΟ άραγε;), διατυμπανίζει ότι είναι φιλοΕυρωπαίος, αλλάζει γραμμή πλεύσης κάθε μέρα κι εσείς επιμένετε ότι είστε σωτήρες και μάλιστα αριστεροί; Καρφώνει η Αλέκα λέγοντας ότι «κυβέρνηση δεν είναι μόνο 4-5 πράγματα» κι εσείς άδετε. Καρφώνει ο Μπογιόπουλος κατηγορώντας σας ότι διαπράττετε πολιτική απάτη όταν υποστηρίζετε ότι θα αλλάξετε την Ευρώπη (και το ΝΑΤΟ άραγε;) από τα μέσα, κι εσείς πέρα-βρέχει. Καρφώνει ο Καζάκης χαρακτηρίζοντας έμμεσα άσχετο τον Αλέξη, επειδή είπε για μορατόριουμ σε χρέος υπό μορφήν χρεογράφων κι εσείς την παλαβή. 

Τι θα κάνει τέλος πάντων Στάθη ο Αλέξης εκτός (και αν, και εφόσον και όποτε…) από το να καταργήσει το Μνημόνιο; Δεν σε ρωτάω τι θα κάνει για τη μια ελληνική πόλη που αφανίζεται κάθε χρόνο από τα τροχαία, για τα ραντεβού θανάτου των χουλιγκάνων, για την εγκληματικότητα. Αυτά η αριστερά τα λύνει με μηνύματα συναδέλφωσης των λαών, αντιρατσιστικά συλλαλητήρια και άλλες κοινωνιολογικές προσεγγίσεις (ζήσε Μαύρε μου…). Θέτω ζωτικής σημασίας ερωτήματα: 

Όταν η Τουρκία προκαλέσει το επόμενο θερμό επεισόδιο, τι ακριβώς θα κάνει ο Αλέξης; Θα σκύψει το κεφάλι στο μαντρόσκυλο του ΝΑΤΟ ή θα στείλει νέους Έλληνες (μεταξύ αυτών και όσους αριστερούς ήταν αρκετά μαλάκες και δεν πήραν τρελόχαρτα) να πεθάνουν για τα συμφέροντα της «Noble Energy»; 

Όταν ΗΠΑ-Ισραήλ αποφασίσουν να χτυπήσουν το Ιράν, τι θα κάνει; Θα συνεργαστεί με τους «φονιάδες των λαών» ή θα χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι αναφωνώντας «κάτω τα χέρια από τον Αχμαντινετζάν»; 

Την επόμενη φορά που το Ισραήλ θα κάνει ντου στα κατεχόμενα, τι θα πράξει; Θα διακόψει διπλωματικές σχέσεις μαζί του ή θα συνεχίσει τη συνεργασία που θεμελίωσαν οι προκάτοχοί του; 

Φίλε Στάθη, 

Βρισκόμαστε στην εποχή του Διαδικτύου. Κάθε πιτσιρικάς με υπολογιστή συνδεδεμένο στο Διαδίκτυο μπορεί να βρει απαντήσεις σε πολύ καίρια ερωτήματα (αν είναι βέβαια υποψιασμένος). Μπορεί να διαβάσει ότι όοοολο το οικοδόμημα χρέος-χρήμα είναι μια φούσκα. Μπορεί να μάθει ότι μετρημένοι στα δάκτυλα ιδιώτες-μεγιστάνες μέσω ιδιωτικών τραπεζών με παραπλανητικά ονόματα (ώστε να παραπέμπουν σε «Εθνικά» Ιδρύματα) δανείζουν τα εθνικά κράτη καθιστώντας τα υποχείρια. Μπορεί να πληροφορηθεί ότι όσοι φουκαράδες δανειζόμαστε από τις ιδιωτικές τράπεζες, λαμβάνουμε αέρα φρέσκο και εις αντάλλαγμα υποθηκεύουμε το αίμα μας. Μπορεί να διαβάσει ότι το χρήμα που κυκλοφορεί έχει μόνο ονομαστική αξία και καμία εγγύηση. Μπορεί να μάθει ότι η περιβόητη Ευρωπαϊκή Επιτροπή (την οποία «θα αλλάξει» ο Αλέξης) δεν είναι παρά μια κλίκα υπαλλήλων των μεγιστάνων που όντας διορισμένοι, νομοθετούν και αξιώνουν υπακοή από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις ανδρεικέλων. 

Αντί λοιπόν ο αριστερός Αλέξης σας να πασχίζει να μετατραπεί σε προνομιακό συνομιλητή των μεγιστάνων και των τοκογλύφων με τη δική μας υποστήριξη, ας βγει αν τολμάει να πει στο λαό την αλήθεια των πιτσιρικάδων. Και να ζητήσει βοήθεια να συντρίψει το σύστημα. 

Αν δεν τολμάει, όχι αριστερός δεν είναι, αλλά φοβάμαι ότι είναι ένας ακόμα πολιτικός βρυκόλακας. Και δεν αργεί να ξημερώσει…. 

Χρυσή Αυγή, Προσβολές και Πλήγματα

Κυρία δημοσιογράφος προσεβλήθη από το στρατιωτικό παράγγελμα εγέρσεως που αναφώνησε (αλλοιωμένο) τρομερός στην όψη (και όχι μόνο) Πραιτωριανός του κυρίου Μιχαλολιάκου και εξήλθε της αιθούσης διαμαρτυρόμενη. Ορθώς. Τα καψώνια έχουν απαγορευθεί ακόμη και για τους άρρενες νεοσυλλέκτους, πολλώ μάλλον δε για τις θήλεις «παλιοσειρές». 

Ωστόσο, η αποπομπή των ανυπάκουων γραφίδων την οποία επεδίωξαν οι κύριοι της Χρυσής Αυγής, μάλλον έσωσε τις πρώτες, αφού αν παρέμεναν θα άκουγαν από τον οργίλο κύριο Μιχαλολιάκο αυτά που εκατομμύρια Έλληνες σκέπτονται: περί τσοντοκάναλων (εννοείται και πορνοφυλλάδων), περί λαθρομεταναστών κτλ κτλ. Αυτό μάλιστα. Θα ήταν προσβολή. Καίρια και πολύ βαρύτερη της χρήσεως λεκτικής και σωματικής βίας για την επιβολή «σεβασμού» ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, κερδίζεται και δεν επιβάλλεται. 

Η υγιής πάντως αντίδραση της κυρίας δημοσιογράφου έναντι των φασιστών, δεν αρκεί για να αποσπάσει τα συγχαρητήριά μας, όσο και αν οι χρονίως εθισμένοι σε κολακείες και χαριεντισμούς με την εξουσία συνάδελφοί της, σε γραπτό και ηλεκτρονικό τύπο, εκστασιάστηκαν. Εμείς, ως λαός, αναμένουμε από την λειτουργό αυτή τού Τύπου, να προσβληθεί και να αντιδράσει βιαίως στην διαπλοκή με το γαγγραινώδες πολιτικό σύστημα, εκατομμυριούχων «φασιστών», όπως ο κύριος με τη διαθέτουσα ασανσέρ για την Πόρσε βίλα, ενώ την ίδια στιγμή η πλειοψηφία των ψηφισάντων τον νόμιμο κομματικό σχηματισμό της «Χρυσής Αυγής», φυτοζωεί ή λιμοκτονεί. 

Αν δεν το κάνει, θα αποδείξει απλώς ότι η αξιοπρέπεια δεν συμπεριλαμβάνεται στα υποχρεωτικά προσόντα του δημοσιογράφου. Αρκούν το θράσος και ένα μαρκούτσι. 

Και αν η αξιοπρέπεια ορισμένων τίθεται εν αμφιβόλω, άλλων εκηρύχθη άφαντη. 

Για παράδειγμα, στους σφόδρα ανησυχούντες για την είσοδο Γερμανόφιλων (αν όχι Γερμανοτραφών) ακροδεξιών στην ελληνική βουλή, εκτός όσων έχουν υποφέρει από τον φασισμό (του γράφοντος συμπεριλαμβανομένου), προσετέθησαν και άπαντες οι περιφερόμενοι γελωτοποιοί (μάλλον γελοίοι), αοιδοί, καλλιτέχνες, πολιτικοί κτλ κτλ. Με τις τσέπες τους γεμάτες ευρώ, μεταλλαγμένα γερμανικά μάρκα δηλαδή, μετέχοντες στην «Ενωμένη Ευρώπη», στις Ηνωμένες Γερμανικές Πολιτείες δηλαδή, δυσφορούν για τους Νεοναζί. Ήτοι οι θιασώτες του Τετάρτου Ράιχ, ξιφουλκούν κατά του Τρίτου! 

Ιδιαιτέρας μνείας χρήζει η αντίδραση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου. Ως θεσμικός (;!) παράγων, το εν λόγω Συμβούλιο εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο, χαρακτηρίζεται ως «ισχυρό πλήγμα κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας». Κατανοητή η ευαισθησία των απογόνων εκατομμυρίων σφαγιασθέντων από τον Χίτλερ, λαμβάνω όμως την τιμή να τους πληροφορήσω (και το σεβαστό Συμβούλιο), ότι σε θεσμικό επίπεδο, το κόμμα της «Χρυσής Αυγής», για να συγκροτηθεί και να μετέχει στις εκλογές, ζήτησε και έλαβε άδεια από την Ελληνική Δικαιοσύνη, ψηφίστηκε δε, χωρίς φόβο αλλά με πάθος από 440.000 έλληνες πολίτες, διαφόρων ηλικιών, ιδεολογιών και κοινωνικών στρωμάτων. 

Η ανακοίνωση λοιπόν αυτή, αποτελεί ευθεία προσβολή κορυφαίου θεσμού της Ελληνικής Δημοκρατίας αφενός και του κυρίαρχου ελληνικού λαού αφετέρου. Πώς μπορεί λοιπόν κανείς να ομιλεί για πλήγματα στην Ελληνική Δημοκρατία, πλήττοντάς την πρωτίστως ο ίδιος, είναι απορίας άξιον. 

Εκτός αυτού, διάφορες περίεργες συμπτώσεις προκαλούν προβληματισμό, αν όχι δυσφορία και οργή στον ελληνικό λαό. Για παράδειγμα, ο άνθρωπος που παραχώρησε πλείστα όσα προνόμια στο Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο και ο άνθρωπος που (έγκλειστος) διόρισε τον κύριο Μιχαλολιάκο αρχηγό νεολαίας της πολιτικής του παράταξης, ήταν το ίδιο πρόσωπο: ο δικτάτωρ Γεώργιος Παπαδόπουλος. 

Επίσης, πάμπολλοι από τους ψηφίσαντες την «Χρυσή Αυγή», την προτίμησαν λόγω της ξεκάθαρης στάσης της στο φλέγον θέμα της λαθρομετανάστευσης. Είναι όμως πασίγνωστο, ότι οι φανατικότεροι αυτόκλητοι προστάτες των λαθραίων μεταναστών είναι οι λεγόμενοι «αντιεξουσιαστές», μεταξύ των οποίων οι περιβόητοι της οργάνωσης «Αντίφα». Δεν υφίσταται δε φασιστική ή εθνικοσοσιαλιστική ιστοσελίδα, εφημερίδα, έντυπο, που να μην δημοσιεύει φωτογραφίες διαμαρτυριών κατά του φασισμού, όπου οι σημαίες Ισραήλ και Αντίφα κυματίζουν μαζί. Με δεδομένο ότι τόσο οι λαθρομετανάστες όσο και οι ανωτέρω υποστηρικτές τους ασκούν αφόρητη βία προς τον μέσο φιλήσυχο Έλληνα, αλλά και με βάση τις εκρηκτικές δηλώσεις του συλληφθέντος αντιεξουσιαστή κυρίου Κουβαρδά περί εντολών «ασυλίας» των Εβραϊκών-Ισραηλιτικών καπιταλιστικών «στόχων» από τους αρχηγούς των αντιεξουσιαστών, οι συνειρμοί που γεννούνται είναι άκρως ανησυχητικοί, αν όχι εξοργιστικοί. 

Κρίνω σκόπιμο εδώ να επαναλάβω παλαιότερο ερώτημά μου, που προκύπτει από την πρόσφατη στενή συνεργασία, αν όχι συμμαχία, Ελλάδος-Ισραήλ: «Πώς είναι δυνατόν το κράτος του Ισραήλ να συμμαχεί με μια χώρα στην οποία υφίσταται μαζική και ανεξέλεγκτη λαθραία είσοδος πληθυσμών (άρα και αγνώστου αριθμού ακραίων ατόμων), την πλειοψηφία των οποίων κατέχει το Ισλαμικό στοιχείο;». Προσθέτω δε και ένα νέο: «Πώς είναι δυνατόν οι Αντιφασίστες να προστατεύουν φονταμενταλιστές, εν δυνάμει εχθρούς του Ισραήλ;». 

Επιπλέον, αν και ο κομματικός σχηματισμός ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίστηκε από πλέον του ενός εκατομμυρίου Έλληνες και ευρέθη μία ανάσα από το σχηματισμό κυβερνήσεως, το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο δεν φάνηκε να ανησυχεί καθόλου. Αντιθέτως, στην ανακοίνωσή του, εκφράζει βεβαιότητα ότι «οι δημοκρατικές δυνάμεις του Ελληνικού Κοινοβουλίου –του ΣΥΡΙΖΑ προφανώς συμπεριλαμβανομένου-, τα μέσα ενημέρωσης, και οι άνθρωποι του πνεύματος και του Πολιτισμού, θα συστρατευτούν ώστε να συνεχιστεί ο αγώνας κατά του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και του Αντισημιτισμού». Υπενθυμίζω ότι, αρκετά πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (π.χ ο κύριος Κουράκης) έχουν εντονότατη ακτιβιστική δράση υπέρ των Παλαιστινίων, μετέχοντας ενεργά στους γνωστούς στολίσκους διάτρησης του αποκλεισμού της Γάζας, τους οποίους το επίσημο Ισραηλινό κράτος έχει χαρακτηρίσει ως τρομοκρατικούς, μη διστάζοντας να ασκήσει ένοπλη βία εναντίον τους. 

Και για το τέλος μία απορία: Όταν το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο ανακοινώνει ότι «έχουμε όλοι καθήκον να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας και να διαφυλάξουμε τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού», τι ακριβώς εννοεί; Διότι αν εννοεί αυτό ακριβώς που λέει, χαίρομαι βαθύτατα και προτείνω αυτή η φράση να λαξευτεί σε μαρμάρινες πλάκες που θα τοποθετηθούν επί των μνημάτων των παιδιών της Παλαιστίνης που καταπλακώνουν οι οδοστρωτήρες και πολτοποιούν τα άρματα μάχης, στα κατεχόμενα από το Ισραήλ παλαιστινιακά εδάφη. 

Εκλογές 2012. Τα πραγματικά αποτελέσματα.

They live. Τουλάχιστον 830.000 Πασόκοι εξακολουθούν να ζουν ανάμεσά μας (πρόκειται για ταινία τρόμου, απομακρύνετε τα παιδιά). Εμ βέβαια. Αν τον γιο σου τον σκράπα τον ακαμάτη, τον έχωσες στο δημόσιο, αλλάζεις κόμμα; Δεν αλλάζεις, στον αιώνα τον άπαντα. 

1.180.000 νοικοκυραίοι συμπολίτες μας, εμπιστεύθηκαν τη σωτηρία τής χώρας στους μνημονιακούς και φιλοευρωπαϊστές ντιντήδες. Φυσικά. Αν έχεις λάβει ένα σκασμό δανεικά και δεν μπορείς να ξεχρεώσεις, τι κάνεις; Ζητάς κι άλλα! Νοικοκυρέικη λογική. 

160.000 άλλοι νοικοκυραίοι, θεωρούν τους άλλους 1.180.000 νοικοκυραίους προδότες. Επειδή, μάλλον, δεν έταξαν αρκετά στους τοκογλύφους. 

1.050.000 υποστηρίζουν σθεναρά την νομιμοποίηση των εποίκων, την αποχριστιανοποίηση του κράτους (με την ισλαμοποίηση δεν έχουν πρόβλημα), την κατάργηση των παρελάσεων κτλ κτλ. Αναμενόμενο. Όταν υποστηρίζεις ότι μπορείς να συμβιώνεις με τους τοκογλύφους και να δανείζεσαι απ’ αυτούς χωρίς καμία υποχρέωση, έχεις ομίχλη στο κεφάλι. Δεν έχεις; 

380.000 φρονούν ό,τι και οι παραπάνω 1.050.000, αλλά επιπλέον διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους ότι στη Σμύρνη το ’22 υπήρξε συνωστισμός. Α ρε συνωστισμός που σας χρειάζεται… 

665.000 έχουν ξεκάθαρη άποψη. Ναι στην ΕΟΚ, όχι στο μνημόνιο. Δηλαδή ναι στους καπιταλιστές, όχι στον καπιταλισμό. Ναι στους τοκογλύφους όχι στην τοκογλυφία. Ωραία ανεξαρτησία… 

530.000 φωνάζουν «Έξω από την ΕΟΚ, έξω από το ΝΑΤΟ». Κραυγάζουν κατά του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, αλλά δεν τους ακούει κανείς. Φαίνεται ότι τα ουρλιαχτά 4.000.000 λαθραίων σκεπάζουν τις φωνές τους. 

400.000 και πλέον ακροδεξιοί εμφανίστηκαν την τελευταία διετία στην Ελλάδα. Λογικόν. Απευθυνθείτε στους «δημοκράτες» πολιτικούς μας για περισσότερα. Αν τους βρείτε φυσικά...

185.000 πιστεύουν ότι η καλλιέργεια πουρναριών είναι η ενδεδειγμένη λύση για όλα μας τα προβλήματα (οικονομικά, υπαρξιακά, ψυχοσεξουαλικά κτλ). Επίσης θεωρούν ότι ο Κεμάλ είναι εθνικός μας ήρωας και οι βόρειοι γείτονές μας είναι Μακεδόνες (με περικεφαλαία). 

180.000 θρηνούν ήδη που η Βάνα, ο Γιαννάκης, ο Πασχάλης και τ’ άλλα παιδιά δεν μπαίνουν στη βουλή. Δεν ήξερα ότι το τσίρκο έχει τόσους φαν στην Ελλάδα. 

135.000 ήθελαν δημιουργία ξανά, με κυβέρνηση τεχνοκρατών βεβαίως-βεβαίως… 

113.000 ψήφισαν δαγκωτό τον αυτοανακηρυχθέντα αρχηγό των γκέι, για τρελή δράση… 

75.000 κουκουλοφόροι συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία παρά τη ζέστη. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν οι εκλογές γίνονταν χειμώνα… 

35.000 επιχείρησαν να λευκάνουν την κάλπη. Μάταιος κόπος αδέλφια. 

Περίπου 3.500.000 δεν μετείχαν (δεν ξέρω πόσοι εξ αυτών απλώς δεν μπόρεσαν) στο πανηγύρι. Πάντως δεν έχασαν και τίποτε. 

Αν επικρατήσει η «λογική», θα έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση … Χρυσής Αυγής!

Δεν ξέρω με ποια κριτήρια θα πάτε να ψηφίσετε. Πιστεύω ότι έχετε υψηλά κίνητρα. Προσωπικά θα απέχω. Το γιατί, το έχω αναλύσει διεξοδικά. Το κόλλημά μου είναι οι ψηφοφόροι και όχι τα κόμματα. Παρά την τρομερή ιστορική συγκυρία, ο λαός αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων. Η λαμογιά και το βόλεμα έχουν κατακυριεύσει εκατομμύρια συμπολιτών μας. Τα μουμιοποιημένα πτώματα της μεταπολίτευσης και κυρίως αυτό το σάπιο κουφάρι του ΠΑΣΟΚ, θα συγκεντρώσουν πάλι εκατομμύρια ψήφων. Εκατομμύρια, το συνειδητοποιείτε; Εκατομμύρια! (Λάβετε, αν θέλετε, μέρος στη δημοσκόπηση της αριστερής στήλης). 

Ευτυχώς όμως που δεν θα πάω να ψηφίσω. 

Φίλοι θα μιλήσω σταράτα. 

Στις προσεχείς εκλογές η «λογική» είναι υπέρ της Χρυσής Αυγής. 

Θα ακούσατε τόσο τους καθεστωτικούς όσο και τους αντιμνημονιακούς να επικαλούνται, ο καθένας για δικούς του λόγους, τη «λογική» του ψηφοφόρου. Η λογική όμως του απλού ανθρώπου είναι κι αυτή απλή και γι αυτό αμείλικτη. 

Θα καταψηφίσει τα τρία (επαναλαμβάνω τρία) μνημονιακά κόμματα, αλλά και τα νόθα τους που καμώνονται τα αντιμνημονιακά και προτείνουν «λύσεις» εντός των στοργικών κόλπων της ΕΟΚ (π.χ Καμμένος). 

Με την ίδια ευκολία θα μαυρίσει σύσσωμη την αριστερά και τα ορφανά της (π.χ Καζάκης), των οποίων η θέση για τη λαίλαπα της λαθραίας μετανάστευσης είναι από μεταναστολάγνα έως θολή. 

Δεν θα χαραμίσει την ψήφο του σε μικρό πλην τίμιο κόμμα που όμως δεν έχει πιθανότητες να υπερβεί το εκλογικό μέτρο του 3%. Μιλάμε για «λογική». Έστω και με εισαγωγικά, συναισθηματισμοί δεν χωρούν. Ο κόμπος έφτασε στο χτένι. (Για να μην παρεξηγηθώ, επί σειρά ετών ψήφιζα μικρό κόμμα, που ποτέ δεν μπήκε στη βουλή. Πλην μιας πρόσκαιρης ψυχικής ικανοποίησης, αποτέλεσμα μηδέν). 

Τι μένει; Χρυσή Αυγή. 

Μη γελιέστε. Όσο κι αν το σύστημα θέλει έναν μπαμπούλα, η άνοδος του κόμματος αυτού είναι πραγματική. Είναι «λογική». 

Ευτυχώς λοιπόν που δεν θα πάω να ψηφίσω. Κινδύνευα, ο απλός εγώ και λογικός, να φηφίσω άκρα δεξιά. Σαν κι αυτή που με χόρτασε κλωτσιές οικογενειακώς. Και που, αν τελικά επικρατήσει, θα με ξανακλωτσήσει. Την ίδια στιγμή βέβαια, που οι αριστεροί του Κολωνακίου και του Ψυχικού θα αυτοεξορίζονται εις τας Ευρώπας και οι «προοδευτικοί» ταγοί θα δραπετεύουν από τας φυλακάς (επί επταετίας ήταν τόσες οι αποδράσεις από τα στρατιωτικά κρατητήρια, που θα τις ζήλευαν και οι Χολιγουντιανοί της «Μεγάλης Απόδρασης»). 

Τελειώνω εδώ. Στους παραμυθάδες και στους παπαγάλους θυμίζω ότι ο φασισμός έχει πολλά πρόσωπα (π.χ είναι φασισμός να στερείς συντάξεις από υπερήλικες επειδή έτσι διέταξαν οι τοκογλύφοι των «Αγορών») και σε σας επαναλαμβάνω ότι η άνοδος της ακροδεξιάς ακολουθεί πάντα τον εκφυλισμό της δημοκρατίας, τη σαπίλα των «δημοκρατών». Όταν κάποιοι δολοφονούν ένα ζωντανό, την ανακύκλωση της οργανικής ύλης αναλαμβάνουν τ’ αγρίμια. 

Βαρέθηκα!

Χρόνια τώρα…

Ο καπιταλισμός καταρρέει.

Η παντοκρατορία των ΗΠΑ απειλείται από άλλες ανερχόμενες δυνάμεις.

Η Τουρκία διαμελίζεται.

Το ΠΑΣΟΚ διαλύεται.

Tο Κυπριακό βαδίζει προς οριστική λύση.

Ελλάδα και Τουρκία οικοδομούν μέτρα εμπιστοσύνης.

Η διαφθορά καταπολεμείται.

Η φοροδιαφυγή πατάσσεται.

Η γραφειοκρατία μειώνεται.

Ο δημόσιος τομέας εξυγιαίνεται.

Γίνεται εξορθολογισμός των δημοσίων δαπανών.

Προωθείται η αρχή της διαφάνειας.

Μέτρα λαμβάνονται για τη στήριξη των ασθενεστέρων τάξεων.

Η μάστιγα των ναρκωτικών αντιμετωπίζεται.

Η βία στα γήπεδα εξαλείφεται.

Έρχεται ο Χάτζι (εεμ, αυτό είναι παλιό, αλλά κάθε χρόνο όλο και κάποιος παικταράς «έρχεται», αλλά τελικά «δεν έρχεται, θα ‘ρθει του χρόνου»).

Κι άλλα πολλά. Τα ίδια και τα ίδια.

Βαρέθηκα!

Η ερώτηση της εβδομάδας (6)

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, η ελληνική ομάδα γυναικείας υδατοσφαίρισης κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Μήπως θυμάστε ποιος ήταν ο επινίκιος ύμνος, δηλαδή με ποιο τραγούδι εόρταζαν οι γοργόνες μας την επιτυχία τους, εντός των αποδυτηρίων, σύμφωνα με την απευθείας περιγραφή του αρμοδίου αθλητικού συντάκτη;

Απάντηση 30/03/2012:

Τις στιγμές εκείνες του θριάμβου και της δόξας, ο αθλητικογράφος κύριος Κώστας «ελέΝχει» Βερνίκος, μας είχε πληροφορήσει περιχαρής και υπερήφανος, ότι την ατμόσφαιρα δονούσε το Άσμα Ασμάτων «Είμαι καλά, περνάω μια χαρά» της αοιδού κυρίας Πέγκυς Ζήνα.
Οποιοδήποτε σχόλιο από μέρους μου περιττεύει, και παρακαλώ, την επόμενη φορά που κάποιος αηδιασμένος συμπολίτης μας υποστηρίξει ότι δεν έχουμε καμιά ελπίδα ως λαός, να μην τον «στολίσουμε» με χαρακτηρισμούς όπως «απαισιόδοξο», «καταστροφολόγο» κτλ. Θα 'χει κι αυτός το δίκιο του...

Δωρεάν εφημερίδες. Τσάμπα προπαγάνδα.

Τα εφημεριδάκια που προσφέρονται άνευ αντιτίμου σε κομβικά σημεία της Αθήνας τα ξέρετε. Νεοελληνιστί καλούνται «free press» έντυπα.

Λοιπόν: αποτελούν εκδοχές ακραίας και ύπουλης συστημικής προπαγάνδας. Έπεσε στα χέρια μου το τρέχον τεύχος (υπ’ αριθ. 382) της «Φωνής της Αθήνας», νεοελληνιστί «ATHENS voice». Θα την έχετε ακουστά (ή … διαβαστά!). Την είχα κι εγώ, αλλά άλλο να σου λένε κι άλλο να βλέπεις (διαβάζεις) ο ίδιος.

Κλασσική περίπτωση «ελαφράς» αρθρογραφίας (ειρωνικά σχολιάκια, χιλιοειπωμένα αστειάκια, εξυπνακίστικες ατάκες κτλ) ανακατωμένα με βαθυστόχαστες αναλύσεις-μπούρδες και κάργα διαφημίσεις (εμετικές οι περισσότερες).

Ξανά λοιπόν: η θεματολογία της κάνει τον Κανάκη να φαίνεται … εθνικιστής!

Το παρόν τεύχος μονοπωλούν:
1) Μέγα πάθος υπέρ Νταλάρα (τραγουδιστά, πες μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι).
2) Ειρωνείες για τον Πούτιν (πονάει έτσι;)
3) Προσπάθεια γελοιοποίησης του «Κινήματος της Πατάτας». (κι αυτό πονάει ε; όπως θα λέγατε στη νεοελληνική γλώσσα σας «pain in the ass»).
4) Βολές εναντίον όλων των αντιμνημονιακών (έκπληξη ε; νεοελληνιστί: surprising!).

Όλα αυτά βέβαια έχουν την εξήγησή τους:

Εκδότης-διευθυντής είναι ο κύριος Φώτης Γεωργελές. Αναζητήστε στοιχεία στην κυρία Google.

Στη συντακτική ομάδα μεταξύ των άλλων φιγουράρουν: Λ. Λαζόπουλος, Γ. Βαλλιανάτος, Π. Μανδραβέλης και Α. Αλ Σάλεχ. Είπατε τίποτα;

Τέλος πάντων, για να μη σας ζαλίζω, προμηθευτείτε το έντυπο (θα υπάρχει μέχρι τις 14 Μαρτίου). Δεν συστήνω επίσκεψη στην ιστοσελίδα (όπου όλο το τεύχος είναι σε ηλεκτρονική μορφή) διότι δεν επιθυμώ τη διαφήμισή του.

Ένα συμπέρασμα για το τέλος: οι φυλλάδες του συστήματος κατακρημνίζονται. Κανείς δεν χαραμίζει χρήματα για να τις αγοράσει. Υπό αυτό το πρίσμα, η δωρεάν διανομή προπαγανδιστικών εντύπων μασκαρεμένων σε «ποικίλης ύλης» τοιούτα, είναι μια πολύ έξυπνη πρακτική από την πλευρά του συστήματος. Ελάχιστοι μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό να ξεφυλλίσουν ένα τσάμπα εφημεριδάκι. Πολεμήστε τα.

Και μια ερώτηση-απάντηση προς την κυρία Σταυρούλα Παναγιωτάκη, «σύμβουλο έκδοσης» του εντύπου, η οποία στη σελίδα 4, στη στήλη με τον νεοελληνικό τίτλο «Info-diet» διερωτάται: «Πόση ηλιθιότητα μπορείς να έχεις στο κεφάλι σου για να φωνάζεις έναν τραγουδιστή “προδότη και δοσίλογο”;»:

Κυρία μου δεν δύναμαι να απαντήσω στο ερώτημά σας. Η ηλιθιότητα δεν είναι μετρήσιμο μέγεθος. Είναι ιδιότητα ή, έστω, ασθένεια. Ή είναι κανείς ηλίθιος ή δεν είναι. Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι θέτετε το ερώτημα ρητορικώς. Επιτρέψτε μου λοιπόν το παρακάτω καθόλου ρητορικό ερώτημα:

«Αν όποιος αποκαλεί έναν τραγουδιστή “προδότη και δοσίλογο” είναι ηλίθιος, πώς πρέπει να αποκαλέσουμε τον (την) σύμβουλο έκδοσης ενός εντύπου, στη σελίδα 40 του οποίου διαφημίζονται ροζ τηλεφωνικές γραμμές;».